Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadísz
Hadísz
Imam Darimi : 21
حَدَّثَنَا فَرْوَةُ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ أَبِي ثَوْرٍ الْهَمْدَانِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ السُّدِّيِّ عَنْ عَبَّادٍ أَبِي يَزِيدَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ فَخَرَجْنَا مَعَهُ فِي بَعْضِ نَوَاحِيهَا فَمَرَرْنَا بَيْنَ الْجِبَالِ وَالشَّجَرِ فَلَمْ نَمُرَّ بِشَجَرَةٍ وَلَا جَبَلٍ إِلَّا قَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ
[Farwah] azt mondta nekünk [Al Walid bin Abu Tsaur Al Hamdani]-nak [Isma'il As Suddi]-tól ['Abbad bin Abu Yazid]-tól [Ali bin Abu Talib] Radliyallahu'anhu-tól azt mondta: Szallallahu Alaihi Wasallam Prófétával voltunk Mekkában. Aztán kimentünk vele, és egyetlen fa vagy domb mellett sem mentünk el, de azt mondta: ASSALAMU 'ALAIKA YA RASULALLAH - a biztonság mindig rajtad van, ó, Rasulullah-.
Hadísz
Imam Darimi : 22
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شِمْرِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْفَجْرَ فَإِذَا هُوَ بِقَرِيبٍ مِنْ مِائَةِ ذِئْبٍ قَدْ أَقْعَيْنَ وُفُودُ الذِّئَابِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْضَخُوا لَهُمْ شَيْئًا مِنْ طَعَامِكُمْ وَتَأْمَنُونَ عَلَى مَا سِوَى ذَلِكَ فَشَكَوْا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَاجَةَ قَالَ فَآذِنُوهُنَّ قَالَ فَآذَنُوهُنَّ فَخَرَجْنَ وَلَهُنَّ عُوَاءٌ
Azt mondta nekünk [Mohamed bin Juszuf], hogy [Sufyan] [Al Amasyból], [Syimr bin 'Athiyah-ból], [valakitől] Muzainah-ból vagy Juhainah-ból azt mondta; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hajnalban imádkozott, és kiderült, hogy közel száz farkas van, akik már mind leguggolódtak. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam csak annyit mondott nekik – a barátoknak –: „Kérlek, dobjatok egy kicsit az élelmetekből a falkájuknak – a farkasoknak –, akkor a többi élelmetek biztonságban lesz.” Aztán panaszkodtak Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallamnak egy szükség miatt. Az Apostol azt is mondta: Mondjátok meg a farkasoknak. A barátok tehát elmondták a farkasfalkának, hogy szükségük van valamire, és el kell menniük mellettük. A farkasfalka automatikusan üvöltve távozott.
Hadísz
Imam Darimi : 23
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ جَاءَ جِبْرِيلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ حَزِينٌ وَقَدْ تَخَضَّبَ بِالدَّمِ مِنْ فِعْلِ أَهْلِ مَكَّةَ مِنْ قُرَيْشٍ فَقَالَ جِبْرِيلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ تُحِبُّ أَنْ أُرِيَكَ آيَةً قَالَ نَعَمْ فَنَظَرَ إِلَى شَجَرَةٍ مِنْ وَرَائِهِ فَقَالَ ادْعُ بِهَا فَدَعَا بِهَا فَجَاءَتْ وَقَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ مُرْهَا فَلْتَرْجِعْ فَأَمَرَهَا فَرَجَعَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَسْبِي حَسْبِي
[Ishaq bin Ibrahim] elmondta nekünk, [Abu Muawiyah] elmondta nekünk [Al Amasy]-t [Abu Sufyantól], [Anas bin Maliktól], azt mondta; Dzsibril elment Proszpusztánál (béke legyen vele) Sallallahu Alaihi Wasallamhoz, amikor az szomorúan, vérben fürödve ült a mekkai Kuraj hitetlenekkel szembeni bánásmód miatt, majd Dzsibril azt mondta: Ó, Allah Küldötte, akarod, hogy mutassak neked egy jelet Subhanahu wa Ta'ala hatalmáról? Proszpusztán azt válaszolta: „Igen”. Aztán meglátott maga mögött egy fát, Dzsibril azt mondta: „Hívd a fát”, így szólt, és a fa odajött és megállt előtte, majd Dzsibril azt mondta: „Parancs a visszatérésre!”. Megparancsolta neki, hogy térjen vissza, és a fa visszatért – eredeti helyére –, Proszpusztánál (béke legyen vele) azt mondta: „Elég.”
Hadísz
Imam Darimi : 24
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَتَى رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَامِرٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُرِيكَ آيَةً قَالَ بَلَى قَالَ فَاذْهَبْ فَادْعُ تِلْكَ النَّخْلَةَ فَدَعَاهَا فَجَاءَتْ تَنْقُزُ بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ قُلْ لَهَا تَرْجِعْ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعِي فَرَجَعَتْ حَتَّى عَادَتْ إِلَى مَكَانِهَا فَقَالَ يَا بَنِي عَامِرٍ مَا رَأَيْتُ رَجُلًا كَالْيَوْمِ أَسْحَرَ مِنْهُ
[Ishaq bin Ibrahim] értesített minket [Jarir] és [Abu Muawiyah] [Al Amasyból] [Abu Zhabyanból] [Ibn Abbasból], Radliyallahu' anhu-tól – mondta –, valaki az Amir törzsből eljött Prophet Sallallahu Alaihi Wasallamhoz, majd Prophet Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: „Akarod, hogy mutassak neked egy jelet? Allah nagysága, Subhanahu wa Ta'ala?” – válaszolta: „Igen!” Az apostol azt mondta: „Menj, és hívd a datolyapálmafát.” Ő szólította, és a datolyapálma elé ugrott, majd a férfi azt mondta: „Mondd meg neki, hogy jöjjön vissza.” Prophet Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta a fának: „Gyere vissza!”, majd a fa visszatért, amíg el nem érte a helyére. A személy szólította: „Ó, Amir gyermekei, nem láttam még nála jártasabb mágiát.”
Hadísz
Imam Darimi : 25
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ دَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَطَلَبَ بِلَالٌ الْمَاءَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ الْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلْ مِنْ شَنٍّ فَأَتَاهُ بِشَنٍّ فَبَسَطَ كَفَّيْهِ فِيهِ فَانْبَعَثَتْ تَحْتَ يَدَيْهِ عَيْنٌ قَالَ فَكَانَ ابْنُ مَسْعُودٍ يَشْرَبُ وَغَيْرُهُ يَتَوَضَّأُ
[Iszmáil bin Ibrahim] elmondta nekünk [Shuaib bin Shafwan]-nak [Atha bin Asz Szaíbtól] [Abu Al-Dluhától] [Ibn Abbásztól], aki azt mondta: A Próféta (béke legyen vele) Bilált hívta, és Bilal vizet keresett, majd odament, és azt mondta: Nem, Allahra mondom, hogy nem közvetítek vizet. Ekkor a Próféta (béke legyen vele) megkérdezte: Van vizesed? Ekkor Bilál adott neki egy vizesedényt, és ő széttárta a kezét a tartályban, majd víz folyt a tenyeréből – mondta a narrátor. Ibn Maszúd és mások is ittak és mosakodtak a vízből.
Hadísz
Imam Darimi : 26
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ قَالَ قَالَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ غَزَوْنَا أَوْ سَافَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ يَوْمَئِذٍ بِضْعَةَ عَشَرَ وَمِائَتَانِ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ فِي الْقَوْمِ مِنْ طَهُورٍ فَجَاءَ رَجُلٌ يَسْعَى بِإِدَاوَةٍ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ لَيْسَ فِي الْقَوْمِ مَاءٌ غَيْرُهُ فَصَبَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَدَحٍ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ انْصَرَفَ وَتَرَكَ الْقَدَحَ فَرَكِبَ النَّاسُ ذَلِكَ الْقَدَحَ وَقَالُوا تَمَسَّحُوا تَمَسَّحُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رِسْلِكُمْ حِينَ سَمِعَهُمْ يَقُولُونَ ذَلِكَ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَفَّهُ فِي الْمَاءِ وَالْقَدَحِ وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ أَسْبِغُوا الطُّهُورَ فَوَالَّذِي هُوَ ابْتَلَانِي بِبَصَرِي لَقَدْ رَأَيْتُ الْعُيُونَ عُيُونَ الْمَاءِ تَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ فَلَمْ يَرْفَعْهَا حَتَّى تَوَضَّئُوا أَجْمَعُونَ
[Abu An Nu'man] azt mondta nekünk [Abu 'Awanah]-nak [Al Aswad bin Qais-tól] [Nubaih Al 'Anazi-tól], hogy azt mondta; [Jabir bin Abdullah] azt mondta: Harcoltunk vagy utaztunk a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam-mal. Azon a napon kétszázan voltunk. Aztán eljött az imádkozás ideje. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam megkérdezte: "Mindenki tiszta állapotban van?" Aztán jött valaki, aki egy vízzel teli bőrkannát hozott, és nem volt több víz, csak az a víz. Ezután Allah Küldötte áttöltötte egy nagyobb edénybe, majd a legjobb mosakodással megmosakodott, majd elfordult az edénytől. Az emberek az edényhez rohantak, mondván: "Csak meg kell dörzsölni." Akkor Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: "Bocsánat, adjatok utat!" Az Apostol ezt mondta, amikor hallotta őket fentebb beszélni. Ezután Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a vízbe helyezte a tenyerét, és így szólt: Allah Szubhánahu wa Ta'ala nevében, majd hozzátette: Végezd el a mosakodást! -Jabir Radliyallahu'anhu- azt mondta: Arra esküszöm, Aki nem takarja el a látásomat, tisztán láttam, ahogy a víz kifolyik az ujjai közül, és nem emelte fel a kezét, amíg mindannyian el nem végezték a mosakodást.
Hadísz
Imam Darimi : 27
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ وَسَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ وَحُصَيْنٍ سَمِعَا سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَصَابَنَا عَطَشٌ فَجَهَشْنَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي تَوْرٍ فَجَعَلَ يَفُورُ كَأَنَّهُ عُيُونٌ مِنْ خَلَلِ أَصَابِعِهِ وَقَالَ اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فَشَرِبْنَا حَتَّى وَسِعَنَا وَكَفَانَا وَفِي حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ فَقُلْنَا لِجَابِرٍ كَمْ كُنْتُمْ قَالَ كُنَّا أَلْفًا وَخَمْسَ مِائَةٍ وَلَوْ كُنَّا مِائَةَ أَلْفٍ لَكَفَانَا
Jelentették nekünk, hogy [Abu Al Walid Al Thayalitsi] és [Szaíd bin Ar Rabi'] is ezt mondták; [Syu'bah] elmondta nekünk [Amr bin Murrah-tól], hogy [Syu'bah] és [Hushain] is hallották [Szalim bin Abu Ja'd-ot] mondani: Hallottam, hogy [Dzsabir bin Abdullah] Radliyallahu'anhu azt mondja: Nagyon szomjasak voltunk, és gyorsan odamentünk a Prophets Allahhoz (béke legyen vele). Ő majd beletette a kezét a fazékba, víz ömlött az ujjaiból, mint egy forrás, és azt mondta: Mondd ki Allah Szubhanahu wa Ta'ala nevét - majd említsük meg Allah Szubhanahu wa Ta'ala nevét is -, és iszunk, amíg jóllakunk és elegendő nem leszünk. Amru bin Murrah hadíszában megkérdeztük Dzsabir Radliyallahu'anhu-t: Hányan voltatok - abban az időben -? Azt válaszolta: Tizenötszázan voltunk, még ha – akkoriban – százezren lettünk volna is, az elég víz lett volna nekünk.
Hadísz
Imam Darimi : 28
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيُّ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا الْجَعْدُ أَبُو عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ شَكَا أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَطَشَ فَدَعَا بِعُسٍّ فَصُبَّ فِيهِ مَاءٌ وَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ فِيهِ قَالَ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَى الْمَاءِ يَنْبُعُ عُيُونًا مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يَسْتَقُونَ حَتَّى اسْتَقَى النَّاسُ كُلُّهُمْ
[Muhammad bin Abdullah Ar Rakkászi] elmondta nekünk, [Dzsafar bin Szulejmán] elmondta nekünk, [Al Dzsadu Abu Uszmán] elmondta nekünk, [Anas bin Malik] Radliyallahu'anhu elmondta nekünk, [Dzsabir bin Abdullah] Radliyallahu'anhu azt mondta: „Szalláhálá Prédikátor társai panaszkodtak neki a szomjukra – amit éreztek –, ekkor kért egy nagy edényt, és vizet öntött bele, és a Prédikátor a kezét az edénybe tette.” A narrátor azt mondta: „Láttam, hogy forrásvíz ömlik Szaláhálá Prédikátor ujjaiból, az emberek pedig ittak belőle, hogy mindannyian ihassák.”
Hadísz
Imam Darimi : 29
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعَ عَبْدُ اللَّهِ بِخَسْفٍ فَقَالَ كُنَّا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعُدُّ الْآيَاتِ بَرَكَةً وَأَنْتُمْ تَعُدُّونَهَا تَخْوِيفًا إِنَّا بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَيْسَ مَعَنَا مَاءٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اطْلُبُوا مَنْ مَعَهُ فَضْلُ مَاءٍ فَأُتِيَ بِمَاءٍ فَصَبَّهُ فِي الْإِنَاءِ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ فِيهِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ ثُمَّ قَالَ حَيَّ عَلَى الطَّهُورِ الْمُبَارَكِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ تَعَالَى فَشَرِبْنَا و قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنَّا نَسْمَعُ تَسْبِيحَ الطَّعَامِ وَهُوَ يُؤْكَلُ
Miután jelentette nekünk [Ubaidullah bin Musa]-nak [Izraelből], [Mansurból], [Ibrahimból], [Alqamahból], [Abdullahból], azt mondta: Abdullah hallott a holdfogyatkozásról, majd azt mondta: Mi, Mohamed Próféta (béke legyen vele) barátai, Allah (béke legyen vele) erejének jeleit áldásnak tekintjük, míg ti ijesztőnek tartjátok őket. Valójában, amikor a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallammal voltunk, nem volt vizünk. Akkor a Rasulullahu Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: "Kérdezzétek meg azokat, akiknek felesleges vizük van." Akkor odavitték Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam-nak, és beleöntötte egy edénybe, beletette a tenyerét, és víz ömlött Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ujjaiból, és felkiáltott: Siessünk megtisztítani magunkat, mely tele van áldással, és az áldás csak Allahnak, a békülékeny búcsú Allahnak jár, és akkor majd megisszuk. Abdullah azt mondta: Valóban, evés közben hallgattuk az étel ászbáját.
Hadísz
Imam Darimi : 30
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوَّابِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ رُزَيْقٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ زُلْزِلَتْ الْأَرْضُ عَلَى عَهْدِ عَبْدِ اللَّهِ فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ فَقَالَ إِنَّا كُنَّا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ نَرَى الْآيَاتِ بَرَكَاتٍ وَأَنْتُمْ تَرَوْنَهَا تَخْوِيفًا بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ إِذْ حَضَرَتْ الصَّلَاةُ وَلَيْسَ مَعَنَا مَاءٌ إِلَّا يَسِيرٌ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَاءٍ فِي صَحْفَةٍ وَوَضَعَ كَفَّهُ فِيهِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَنْبَجِسُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ ثُمَّ نَادَى حَيَّ عَلَى الْوَضُوءِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ فَأَقْبَلَ النَّاسُ فَتَوَضَّئُوا وَجَعَلْتُ لَا هَمَّ لِي إِلَّا مَا أُدْخِلُهُ بَطْنِي لِقَوْلِهِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ فَحَدَّثْتُ بِهِ سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ فَقَالَ كَانُوا خَمْسَ عَشْرَةَ مِائَةٍ
Azt mondta nekünk [Muhammad bin Abdullah bin Numair], hogy [Abu Al Jawwab] azt mondta nekünk ['Amar bin Ruzaiq]-tól, [Al Amasy]-tól, [Ibrahim]-tól, [Alqamah]-tól, [Abdullah]-tól, hogy azt mondta: Abdullah idejében földrengés volt, és ezt az esetet jelentették Abdullahnak, aki azt mondta: Mi, barátaim, a jeleket - Allah nagyságát (béke legyen vele) - áldásnak tekintjük, míg ti ijesztő dolgoknak tartjátok őket. Egyszer, amikor Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallammal utaztunk, hirtelen elérkezett az ima ideje, miközben nem hoztunk magunkkal vizet, csak egy keveset. Ekkor Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vizet kért egy nagy edényben, és a tenyerét rátette. Meglepő módon víz ömlött az ujjai között, majd felkiáltott: "Szia, gyere ide, hogy mosakodóvizet és áldást kérj Allah Szubhanahu wa Ta'ala-tól!" Szóval mindenki mosakodáshoz ment, míg nekem semmi más vágyam nem volt, csak meginni és a gyomromba önteni a vizet, mert azt mondta: „Allah áldása.” Elmeséltem az esetet [Szálim bin Abu Al-Dzsa’dnak], aki azt mondta: „Abban az időben tizenöten voltak.”
Hadísz
Imam Darimi : 31
أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ الْعَلَاءِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ حَنَّ الْجِذْعُ حَتَّى أَتَاهُ فَمَسَحَهُ
[Uszmán ibn Umar] tájékoztatott minket [Mu'adz ibn Al 'Ala`]-ról [Nafi'-tól] [Ibn Umartól]. Kezdetben a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam mindig egy fadarabra támaszkodva prédikált. Miután a szószékre állt – és a fát már nem használták –, a fa nyögött, ezért simogatta.
Hadísz
Imam Darimi : 32
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ عَبْدِ الْمُؤْمِنِ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ حَيَّانَ حَدَّثَنِي ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ فَكَانَ يَشُقُّ عَلَيْهِ قِيَامُهُ فَأُتِيَ بِجِذْعِ نَخْلَةٍ فَحُفِرَ لَهُ وَأُقِيمَ إِلَى جَنْبِهِ قَائِمًا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ فَطَالَ الْقِيَامُ عَلَيْهِ اسْتَنَدَ إِلَيْهِ فَاتَّكَأَ عَلَيْهِ فَبَصُرَ بِهِ رَجُلٌ كَانَ وَرَدَ الْمَدِينَةَ فَرَآهُ قَائِمًا إِلَى جَنْبِ ذَلِكَ الْجِذْعِ فَقَالَ لِمَنْ يَلِيهِ مِنْ النَّاسِ لَوْ أَعْلَمُ أَنَّ مُحَمَّدًا يَحْمَدُنِي فِي شَيْءٍ يَرْفُقُ بِهِ لَصَنَعْتُ لَهُ مَجْلِسًا يَقُومُ عَلَيْهِ فَإِنْ شَاءَ جَلَسَ مَا شَاءَ وَإِنْ شَاءَ قَامَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ائْتُونِي بِهِ فَأَتَوْهُ بِهِ فَأُمِرَ أَنْ يَصْنَعَ لَهُ هَذِهِ الْمَرَاقِيَ الثَّلَاثَ أَوْ الْأَرْبَعَ هِيَ الْآنَ فِي مِنْبَرِ الْمَدِينَةِ فَوَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ رَاحَةً فَلَمَّا فَارَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجِذْعَ وَعَمَدَ إِلَى هَذِهِ الَّتِي صُنِعَتْ لَهُ جَزِعَ الْجِذْعُ فَحَنَّ كَمَا تَحِنُّ النَّاقَةُ حِينَ فَارَقَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَزَعَمَ ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ سَمِعَ حَنِينَ الْجِذْعِ رَجَعَ إِلَيْهِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهِ وَقَالَ اخْتَرْ أَنْ أَغْرِسَكَ فِي الْمَكَانِ الَّذِي كُنْتَ فِيهِ فَتَكُونَ كَمَا كُنْتَ وَإِنْ شِئْتَ أَنْ أَغْرِسَكَ فِي الْجَنَّةِ فَتَشْرَبَ مِنْ أَنْهَارِهَا وَعُيُونِهَا فَيَحْسُنُ نَبْتُكَ وَتُثْمِرُ فَيَأْكُلَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ مِنْ ثَمَرَتِكَ وَنَخْلِكَ فَعَلْتُ فَزَعَمَ أَنَّهُ سَمِعَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ لَهُ نَعَمْ قَدْ فَعَلْتُ مَرَّتَيْنِ فَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اخْتَارَ أَنْ أَغْرِسَهُ فِي الْجَنَّةِ
[Muhammad bin Humaid] azt mondta nekünk, [Tamim bin 'Abdul Mukmin] azt mondta nekünk, [Salih bin Hayyan] azt mondta nekem [Ibnu Buraidah], hogy [az apjától] azt mondta: Kezdetben a Próféta (béke legyen vele) állva prédikált, és sokáig állt. Ez nagyon megterhelő volt számára. Aztán datolyapálma leveleket hozott, tócsát csinált a földből, és elültette a datolyapálmát a Próféta (béke legyen vele) mellé, hogy állva használhassa. Ha a Próféta sokáig prédikált és állt, a datolyapálmára támaszkodott. Egy férfi, aki éppen Medinába érkezett, látta ezt az esetet, a datolyapálma mellett állt. Így a férfi elmondta aggodalmát a körülötte lévőknek; „Ha tudtam volna, hogy Mohamed megdicsér azért, hogy teszek valamit, amivel könnyítek a terhén, csináltam volna neki egy széket, amin állhat, ha akar, ülhet, és ha akar, állhat azon a helyen.” Ezután ezt az ügyet átadták a Prophet szandálahu alaihi wasallamnak, és azt mondta: „Hozd elém az illetőt!” Ezután behozták ezt a személyt, és megparancsolták, hogy készítsen egy három-négy lépcsőfokot, mint amilyen most a medinai szószéken van. Prophet szandálahu alaihi wasallam jól érezte magát emiatt. Amikor elhagyta a fatörzset – amelyet korábban használt –, és a neki készített szószékre támaszkodott, a datolyapálma szomorúnak érezte magát, és úgy nyögött, mint egy teve nyögése, amikor a Próféta (béke legyen vele) elhagyta azt. Ibn Buraidhah apjától azt hitte, hogy a Próféta (béke legyen vele) amikor meghallotta a datolyapálma nyögését, ismét rátette a kezét, és azt mondta: „Válassz, hogy visszaültetlek az eredeti helyedre, vagy később ültetlek a mennybe, hogy szopogass a folyókból és forrásokból, amelyek jóvá és gyümölcsözővé teszik a növekedésedet, és hogy Allah szentjei, Szubhána wa Ta'ala ehessenek a gyümölcsödet – a datolyát –, akkor megteszem.” Ibn Buraidah apja azt hitte, hogy a Prófétától (béke legyen vele) hallotta a datolyapálmát: „Rendben, megcsináltam” – a Próféta kétszer is megismételte szavait. Ekkor megkérdezték a Prófétát (béke legyen vele), és ő így válaszolt: „A szár úgy dönt, hogy később a mennybe ültetem.”
Hadísz
Imam Darimi : 33
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُومُ إِلَى جِذْعٍ قَبْلَ أَنْ يُجْعَلَ الْمِنْبَرُ فَلَمَّا جُعِلَ الْمِنْبَرُ حَنَّ ذَلِكَ الْجِذْعُ حَتَّى سَمِعْنَا حَنِينَهُ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَيْهِ فَسَكَنَ
A következőt jelentette nekünk [Muhammad bin Katsir] [Szulejmán bin Kathir]-tól, [Az Zuhri]-tól, [Szaíd bin Al Musayyib]-tól, [Dzsabir bin Abdullah]-tól: A múltban a próféta, Sallallahu Alaihi Wasallam mindig egy datolyapálmának támaszkodva állt, mielőtt szószéket készített. Amikor a szószéket készítették, a datolyapálma addig nyögött, amíg meg nem hallottuk a nyögését, majd a Próféta, Sallallahu Alaihi Wasallam, rátette a kezét, és az elhallgatott.
Hadísz
Imam Darimi : 34
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حَفْصِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِلَى خَشَبَةٍ فَلَمَّا صُنِعَ الْمِنْبَرُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَنَّتْ حَنِينَ الْعِشَارِ حَتَّى وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ
[Muhammad bin Katsir] elmondta nekünk [Szulejmán bin Katsir]-nak [Jahya bin Said-tól] [Hafs bin Ubaidullah-tól] [Jabir bin Abdullah] Radliyallahu'anhu-tól: A múltban a Próféta (béke legyen vele) egy fabotra támaszkodva prédikált. Amikor a szószéket készítették, a Próféta (béke legyen vele) ráült, és a fabot úgy nyögött, mint egy nyögő nőstény teve. Erre a Próféta (béke legyen vele) rátette a kezét, és az elhallgatott.
Hadísz
Imam Darimi : 35
أَخْبَرَنَا فَرْوَةُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي كَرِبٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَنَّتْ الْخَشَبَةُ حَنِينَ النَّاقَةِ الْخَلُوجِ
[Farwah] elmondta nekünk [Yahya bin Zakaria]-t [apjától], [Abu Ishaq-tól], [Said bin Abu Karb-tól], [Jabir bin Abdullah]-tól, Radliyallahu'anhu-tól azt mondta: A rönk nyögött, mint egy nőstény teve, amelyik a borja után nyög.
Hadísz
Imam Darimi : 36
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الطُّفَيْلِ بْنِ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِلَى جِذْعٍ وَيَخْطُبُ إِلَيْهِ إِذْ كَانَ الْمَسْجِدُ عَرِيشًا فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ أَلَا نَجْعَلُ لَكَ عَرِيشًا تَقُومُ عَلَيْهِ يَرَاكَ النَّاسُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَتُسْمِعُ مِنْ خُطْبَتِكَ قَالَ نَعَمْ فَصَنَعَ لَهُ الثَّلَاثَ دَرَجَاتٍ هُنَّ اللَّوَاتِي عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمَّا صُنِعَ الْمِنْبَرُ وَوُضِعَ فِي مَوْضِعِهِ الَّذِي وَضَعَهُ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ الْمِنْبَرَ مَرَّ عَلَيْهِ فَلَمَّا جَاوَزَهُ خَارَ الْجِذْعُ حَتَّى تَصَدَّعَ وَانْشَقَّ فَرَجَعَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَسَحَهُ بِيَدِهِ حَتَّى سَكَنَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْمِنْبَرِ قَالَ فَكَانَ إِذَا صَلَّى صَلَّى إِلَيْهِ فَلَمَّا هُدِمَ الْمَسْجِدُ أَخَذَ ذَلِكَ الْجِذْعَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَلَمْ يَزَلْ عِنْدَهُ حَتَّى بَلِيَ وَأَكَلَتْهُ الْأَرَضَةُ وَعَادَ رُفَاتًا
Jelentette nekünk [Zakaria bin 'Adi] [Ubaidullah bin Amr]-tól [Abdullah bin Muhammad bin 'Aqil]-tól [Ath Thufail bin Ubay bin Ka'ab]-tól [apjától], Radliyallahu'anhu-tól, hogy ezt mondja: A múltban Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam egy datolyapálmafára támaszkodva imádkozott, és prédikációk közben is, amikor a mecseteknek még nem volt menedékük. Aztán egy barátja azt mondta neki: "Uram, készítsünk egy menedéket - egy szószéket -, és helyezzük el a szószéket egy olyan helyre, ahol rá lehet állni, és az emberek láthatnak téged a pénteki prédikációkban, és hallgathatják a prédikációidat?" Azt válaszolta: "Igen, lehet." Így három lépcsőfokot készítettek neki a szószéken, és oda helyezték, ahová a Próféta (sallallahu alaihi wasallam) elhelyezte őket - datolyapálma szárakat -. Amikor a szószékhez ért, elment a datolyapálmafa mellett, és a datolyafa addig sírt, amíg bele nem csapódott és szét nem repedt. Ekkor Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam visszatért hozzá. Kezével dörzsölgette, amíg a pálmafa ismét megnyugodott, és a Próféta visszatért a szószékre. És amikor a Próféta imádkozott, a fának fordult. Amikor a mecsetet lerombolták, Ubai bin Káb fogta a datolyapálma szárát, és megtartotta, amíg el nem rothadt, és a termeszek megették, amíg el nem pusztul.
Hadísz
Imam Darimi : 37
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ أَبِي الْوَدَّاكِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِلَى لِزْقِ جِذْعٍ فَأَتَاهُ رَجُلٌ رُومِيٌّ فَقَالَ أَصْنَعُ لَكَ مِنْبَرًا تَخْطُبُ عَلَيْهِ فَصَنَعَ لَهُ مِنْبَرًا هَذَا الَّذِي تَرَوْنَ قَالَ فَلَمَّا قَامَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ حَنَّ الْجِذْعُ حَنِينَ النَّاقَةِ إِلَى وَلَدِهَا فَنَزَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَمَّهُ إِلَيْهِ فَسَكَنَ فَأُمِرَ بِهِ أَنْ يُحْفَرَ لَهُ وَيُدْفَنَ
[Ubaidullah bin Szaíd] elmondta nekünk [Abu Uszáma]-nak [Mudzsálidtól] [Abu Al-Vaddaktól] [Abu Szaídtól] azt mondta: Korábban Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam egy datolyapálmaágra támaszkodva prédikált, majd egy római odament hozzá, és azt mondta: Készítek egy szószéket, és a király felülről prédikálhat – ezért elkészítette a szószéket, ahogy látod. A narrátor azt mondta: Tehát amikor Sallallahu Alaihi Wasallam Próféta a szószéken állt és prédikációt mondott, a datolyapálma úgy nyögött, mint egy nőstény teve, amelyik elvesztette a borját. Ekkor Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam lejött hozzá, és megölelte, úgyhogy elhallgatott, majd Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam megparancsolta neki, hogy ásson egy lyukat és temesse el.
Hadísz
Imam Darimi : 38
أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا الصَّعْقُ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ لَمَّا أَنْ قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ جَعَلَ يُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَى خَشَبَةٍ وَيُحَدِّثُ النَّاسَ فَكَثُرُوا حَوْلَهُ فَأَرَادَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُسْمِعَهُمْ فَقَالَ ابْنُوا لِي شَيْئًا أَرْتَفِعُ عَلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ عَرِيشٌ كَعَرِيشِ مُوسَى فَلَمَّا أَنْ بَنَوْا لَهُ قَالَ الْحَسَنُ حَنَّتْ وَاللَّهِ الْخَشَبَةُ قَالَ الْحَسَنُ سُبْحَانَ اللَّهِ هَلْ تُبْتَغَى قُلُوبُ قَوْمٍ سَمِعُوا قَالَ أَبُو مُحَمَّد يَعْنِي هَذَا
[Muszlim ibn Ibrahim] elmondta nekünk [Ash Sh'aq]-ot; Hallottam [Al-Hasant] mondani; Amikor a Próféta, a kinyilatkoztatott áldás Medinába érkezett, egy fának támaszkodott, miközben tanácsokat adott az embereknek. Fokozatosan egyre többen vették körül. Ez arra késztette, hogy mindenki – kivétel nélkül – hallja a szavait. Így hát azt mondta: „Kérlek, készítsetek nekem egy magas szószéket, mint amilyen Mózesnek volt!” Amikor elkészítették, a fa törzse Allah előtt – mondta Alhasan – megremegett. Al Hasan ismét azt mondta: „Dicsőség Allahnak, áldás áldása, vajon elvárható-e azok szívétől, akik ezt hallják, az engedelmesség?” – mondta Abu Muhammad; azokra az emberekre gondolva, akik hallották ezt a –történetet–.
Hadísz
Imam Darimi : 39
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ قَبْلَ أَنْ يَتَّخِذَ الْمِنْبَرَ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ وَتَحَوَّلَ إِلَيْهِ حَنَّ الْجِذْعُ فَاحْتَضَنَهُ فَسَكَنَ وَقَالَ لَوْ لَمْ أَحْتَضِنْهُ لَحَنَّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ بِمِثْلِهِ
Jelentették nekünk, hogy [Hadzsaj bin Minhal] azt mondta nekünk [Hammad bin Szalamahnak] ['Amar bin Abu 'Amartól] [Ibn Abbásztól], hogy a Próféta (béke legyen vele) egyszer egy fának támaszkodva prédikált, mielőtt szószékké tették. Amikor szószékké tették, és odafordult, a fa törzse nyögött, amíg át nem ölelte, és az elhallgatott. Hozzátette: "Ha nem ölelem meg, biztosan sírni fog a világ végezetéig." Azt mondta nekünk [Al Hadzsaj bin Minhal] azt mondta nekünk [Hammadnak] [Thabittól] [Anas bin Malik] Radliyallahu'anhutól, mint a fenti hadísz.
Hadísz
Imam Darimi : 40
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَنَّتْ الْخَشَبَةُ الَّتِي كَانَ يَقُومُ عِنْدَهَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهَا فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ
[Abdullah bin Yazid] azt mondta nekünk [Al-Mas'udi]-nak [Abu Hazimtól] [Sahl bin Saidtól] azt mondta: A fa törzse, amelyre állva támaszkodott, megnyögött, majd Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam felállt elé, és rátette a kezét, mire a fa mozdulatlanul kidőlt.
