Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadith
Hadith
Imam Darimi : 21
حَدَّثَنَا فَرْوَةُ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ أَبِي ثَوْرٍ الْهَمْدَانِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ السُّدِّيِّ عَنْ عَبَّادٍ أَبِي يَزِيدَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ فَخَرَجْنَا مَعَهُ فِي بَعْضِ نَوَاحِيهَا فَمَرَرْنَا بَيْنَ الْجِبَالِ وَالشَّجَرِ فَلَمْ نَمُرَّ بِشَجَرَةٍ وَلَا جَبَلٍ إِلَّا قَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ
सानु दस्सेया है [फरवाह] ने सानु दस्सेया है [अल वलीद बिन अबू त्साउर अल हमदानी] से [इस्माइल अस सुद्दी] से [अब्बाद बिन अबू यजीद] से [अली बिन अबू तालिब] रदलियाल्लाहुअनहु उसने कहा; असी मक्का विच नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे नाल सी। फिरी अस उंदे कन्ने निकले ते इक बी बूह्टे ते प्हाड़ी कोला बी नेईं गुजरे पर उने आखेआ; असलामू 'अलाईका या रसूलुल्लाह -सुरक्षा सदा तेरे ते ऐ रसूलुल्लाह-।
Hadith
Imam Darimi : 22
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شِمْرِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْفَجْرَ فَإِذَا هُوَ بِقَرِيبٍ مِنْ مِائَةِ ذِئْبٍ قَدْ أَقْعَيْنَ وُفُودُ الذِّئَابِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْضَخُوا لَهُمْ شَيْئًا مِنْ طَعَامِكُمْ وَتَأْمَنُونَ عَلَى مَا سِوَى ذَلِكَ فَشَكَوْا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَاجَةَ قَالَ فَآذِنُوهُنَّ قَالَ فَآذَنُوهُنَّ فَخَرَجْنَ وَلَهُنَّ عُوَاءٌ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन यूसुफ] ने सानु [सुफयान] [अल अ'मासी] तों [सिमर बिन अथियाह] तों [किसे] मुजैना या जुहैना तों दस्सेया है उसने आख्या; रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम भोर च नमाज पढ़दे होई सौ भेड़ियें दे कोल निकले, जेह्ड़े सारे पैह्लें गै कूददे हे। रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने सिर्फ उन्हें - साथियों को ही आख्या - ' मेहरबानी करके, अपने खाने दा थोड़ा सा उंदे झुंड - भेड़ियें च फेंक देओ - फिर तुंदा बाकी खाना सुरक्षित होग। ' फिर उन्होनें अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोल इक जरूरत दी शिकायत कीती। नबी ने बी आख्या: भेड़ियें गी दस्सो। इस करिए दोस्तें भेड़ियें दे झुंड गी दस्सेआ जे उनेंगी लोड़ ऐ ते उंदे कोला गुजरना पौना ऐ। भेड़ियें दा झुंड अपने आप इक हुंकार दे कन्नै चली गेआ।
Hadith
Imam Darimi : 23
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ جَاءَ جِبْرِيلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ حَزِينٌ وَقَدْ تَخَضَّبَ بِالدَّمِ مِنْ فِعْلِ أَهْلِ مَكَّةَ مِنْ قُرَيْشٍ فَقَالَ جِبْرِيلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ تُحِبُّ أَنْ أُرِيَكَ آيَةً قَالَ نَعَمْ فَنَظَرَ إِلَى شَجَرَةٍ مِنْ وَرَائِهِ فَقَالَ ادْعُ بِهَا فَدَعَا بِهَا فَجَاءَتْ وَقَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ مُرْهَا فَلْتَرْجِعْ فَأَمَرَهَا فَرَجَعَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَسْبِي حَسْبِي
सानु दस्सेया है [इशाक बिन इब्राहिम] ने सानु दस्सेया है [अबू मुअवियाह] ने सानु [अल अ'मासी] [अबू सुफियान] तों [अनास बिन मलिक] तों दस्सेया है उसने आख्या; जिब्रिल रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कोल आए, जदूं ओह मक्का विच कुरैश काफिरां दे इलाज दे कारण उदास हो के खून नाल लथपथ बैठे सी, फिर जिब्रिल ने आख्या: हे रसुलुल्लाह, क्या तुसीं चाहंदे हो कि मैं तुहानूं सुभानाहु वा ताआला दी ताकत दा निशान दिखावा? नबी ने जवाब दित्ता: 'हां': फिर उसने अपने पिच्छे इक पेड़ दिक्खेया, जिब्रिल ने आख्या: पेड़ गी बुलाया, इस करी उसने उसी बुलाया ते पेड़ आया ते उंदे सामने खड़ोता, फिर जिब्रिल ने आख्या: 'उसी वापस आने दा हुक्म देओ'। इस करिए उसने उसी वापस आने दा हुक्म दित्ता ते पेड़ वापस आई गेआ - अपनी मूल जगह पर - अल्लाह दे रसूलुल्लाह ने आखेआ: एह् काफी ऐ।
Hadith
Imam Darimi : 24
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَتَى رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَامِرٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُرِيكَ آيَةً قَالَ بَلَى قَالَ فَاذْهَبْ فَادْعُ تِلْكَ النَّخْلَةَ فَدَعَاهَا فَجَاءَتْ تَنْقُزُ بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ قُلْ لَهَا تَرْجِعْ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعِي فَرَجَعَتْ حَتَّى عَادَتْ إِلَى مَكَانِهَا فَقَالَ يَا بَنِي عَامِرٍ مَا رَأَيْتُ رَجُلًا كَالْيَوْمِ أَسْحَرَ مِنْهُ
सानु सूचित कीता है [इशाक बिन इब्राहिम] ने सानु [जरीर] ते [अबू मुअवियाह] गी [अल अ'मासी] कोला [अबू झाबियन] कोला [इब्न अब्बास] रदलियाल्लाहु' अंहू कोला सूचित कीता ऐ उने आखेआ; बनी अमीर दा कोई रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोल आया, फिर रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या; क्या तुस चांदे ओ के मैं तुसेंगी इक निशानी दस्सना - अल्लाह सुभानाहु व ताआला दी महानता - उने जवाब दित्ता: हां! प्रेरित ने आख्या: जाओ खजूर दे पेड़ गी बुलाया, फिर उसने उसी बुलाया ते खजूर उंदे सामने कूददे होई आई, फिर उस आदमी ने आख्या; उसे वापस आने के लिए कहो, फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने पेड़ को कहा: वापस आओ, फिर पेड़ वापस आ गया, जब तक कि ओह अपनी जगह पर नहीं पहुंच गया, व्यक्ति ने बुलाया; हे अमीर दे बच्चे, मैं इक वी आदमी नहीं वेख्या जो उसदे कोला ज्यादा जादू च माहिर होवे।
Hadith
Imam Darimi : 25
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ دَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَطَلَبَ بِلَالٌ الْمَاءَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ الْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلْ مِنْ شَنٍّ فَأَتَاهُ بِشَنٍّ فَبَسَطَ كَفَّيْهِ فِيهِ فَانْبَعَثَتْ تَحْتَ يَدَيْهِ عَيْنٌ قَالَ فَكَانَ ابْنُ مَسْعُودٍ يَشْرَبُ وَغَيْرُهُ يَتَوَضَّأُ
सानु दस्सेया है [इस्माइल बिन इब्राहिम] ने सानु [शुआइब बिन शफवान] गी ['अथा` बिन अस सा`इब] कोला [अबू अल द्लुहा] कोला [इब्न अब्बास] रदलियाल्लाहुअनहु कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने बिलाल नू बुलाया, ते बिलाल ने पानी ढूंढ के फिर आ के आख्या; नहीं, अल्लाह सुब्हानाहु व तआला दी कसम मैं पानी दा मध्यस्थता नहीं करदा, फिर नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने पुच्छया: क्या तुहाडे कोल पानी दा बर्तन है?, फिर उसने -बिलाल- ने उसे पानी दा बर्तन दित्ता ते उसने बर्तन च हत्थ फैलाया, फिर पानी उंदी हथेली तों बह गया, रवीर ने आख्या इब्न मसूद ते होर बी पींदे हे ते वजूद करदे हे -पानी थमां-।
Hadith
Imam Darimi : 26
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ قَالَ قَالَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ غَزَوْنَا أَوْ سَافَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ يَوْمَئِذٍ بِضْعَةَ عَشَرَ وَمِائَتَانِ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ فِي الْقَوْمِ مِنْ طَهُورٍ فَجَاءَ رَجُلٌ يَسْعَى بِإِدَاوَةٍ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ لَيْسَ فِي الْقَوْمِ مَاءٌ غَيْرُهُ فَصَبَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَدَحٍ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ انْصَرَفَ وَتَرَكَ الْقَدَحَ فَرَكِبَ النَّاسُ ذَلِكَ الْقَدَحَ وَقَالُوا تَمَسَّحُوا تَمَسَّحُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رِسْلِكُمْ حِينَ سَمِعَهُمْ يَقُولُونَ ذَلِكَ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَفَّهُ فِي الْمَاءِ وَالْقَدَحِ وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ أَسْبِغُوا الطُّهُورَ فَوَالَّذِي هُوَ ابْتَلَانِي بِبَصَرِي لَقَدْ رَأَيْتُ الْعُيُونَ عُيُونَ الْمَاءِ تَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ فَلَمْ يَرْفَعْهَا حَتَّى تَوَضَّئُوا أَجْمَعُونَ
सानु दस्सेया है [अबू अन नु'मान] ने सानु [अबू अवानाह] गी [अल असवद बिन कैस] कोला [नुबैह अल अनाज़ी] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; [जबीर बिन अब्दुल्लाह] ने आख्या; असी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नाल लड़े या यात्रा कीती है। उस दिन साढ़े दो सौ हे। फिर आया नमाज दा वक्त। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने पुच्छया: क्या हर कोई शुद्ध है? फिर कोई चमड़े दा जेरी पानी कन्ने भरोचे दा आया, ते उस पानी दे अलावा होर पानी नेईं हा। फिर अल्लाह दे रसूलुल्लाह ने इस नू इक वड्डे बर्तन विच ढाल दित्ता, फिर बेहतरीन वज़ूज़ नाल वज़ूद कीता, फिर बर्तन तों मुड़ गया। इस करिए लोक उस बर्तन दे कोल दौड़े ते आखया; 'तुसेंगी बस रगड़ना गै पौना ऐ।' ' फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'सॉरी, मिगी इक रस्ता देओ'। प्रेरित ने ए गल् ल ग् लाया, जदुं उनेंगी उपर बोलदे सुनेया। अगले दिन रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने अपने हत्थें दी हथेली पानी च रखी ते आख्या: अल्लाह सुब्हानाहु व तआला दे नां ते फिर आख्या: अपना वज़ूद पूरा करो। -जाबीर रदलियाल्लाहुअनहु- ने कहा; जिसने मेरी दृष्टि गी धुंधला नेईं कीता, मैं साफ तौर उप्पर दिक्खेआ जे उंदी उंगलियां थमां पानी निकलदा ऐ ते उ’नें हत्थ उसलै तकर नेईं चुक्केआ, जदूं तकर उ’नें सारें ने वजूद नेईं करी लेआ।
Hadith
Imam Darimi : 27
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ وَسَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ وَحُصَيْنٍ سَمِعَا سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَصَابَنَا عَطَشٌ فَجَهَشْنَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي تَوْرٍ فَجَعَلَ يَفُورُ كَأَنَّهُ عُيُونٌ مِنْ خَلَلِ أَصَابِعِهِ وَقَالَ اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فَشَرِبْنَا حَتَّى وَسِعَنَا وَكَفَانَا وَفِي حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ فَقُلْنَا لِجَابِرٍ كَمْ كُنْتُمْ قَالَ كُنَّا أَلْفًا وَخَمْسَ مِائَةٍ وَلَوْ كُنَّا مِائَةَ أَلْفٍ لَكَفَانَا
साडे कोल खबर आई है कि [अबू अल वलीद अल थयालित्सी] ते [सईद बिन अर रबी'] दोनों ने आख्या; ने सानु [स्यूबाह] [अमर बिन मुर्राह] कोला दस्सेया ऐ ते [हुशैन] दोनों ने [सलीम बिन अबू जा'द] गी आखदे सुनेया; मैं [जबीर बिन अब्दुल्लाह] रदलियाल्लाहुअनहु गी आखदे सुनेया; असी बड़ी प्यास महसूस कीती ते अस जल्दी-जल्दी रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोल चली पे, फिर उने अपना हत्थ घड़े च पाई दित्ता ते पानी उंदी उंगलियां थमां झरने दी तर्ज पर निकली आया, ते उने आखेआ: अल्लाह सुब्हानाहु वा तआला दा नां बी आखो - इस करी अस अल्लाह सुब्हानाहु वा तआला दा नां बी आखेआ - ते अस उसलै तकर पींदे हे जिसलै तकर अस भरोचे ते काफी नेईं होई गे। अमरू बिन मुर्राह दी हदीस विच असीं जाबिर रदलियाल्लाहुअनहु तों पुच्छया; तुहाडे विचों कितने - उस वक्त -? उने जवाब दित्ता; साढ़े पंद्रह सौ हे, जेकर अस - उस समें - इक लक्ख बी होंदे, तां बी साढ़े आस्तै पानी काफी होंदा।
Hadith
Imam Darimi : 28
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيُّ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا الْجَعْدُ أَبُو عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ شَكَا أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَطَشَ فَدَعَا بِعُسٍّ فَصُبَّ فِيهِ مَاءٌ وَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ فِيهِ قَالَ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَى الْمَاءِ يَنْبُعُ عُيُونًا مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يَسْتَقُونَ حَتَّى اسْتَقَى النَّاسُ كُلُّهُمْ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अब्दुल्लाह अर रक्कासी] ने सानु दस्सेया है [जा'फर बिन सुलेमान] ने सानु दस्सेया है [अल ज'दु अबू उस्मान] ने सानु दस्सेया है [अनास बिन मलिक] रदलियाल्लाहुअनहु ने सानु दस्सेया है [जबीर बिन अब्दुल्लाह] रदलियाहुअनहु उसने कहा; रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे साथियें उंदे कोला प्यास दी शिकायत कीती - जेह्ड़ी उनेंगी महसूस होई ही - फिर उने इक बड्डा बर्तन मंगेआ ते उस च पानी बंड्डेआ ते रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने बर्तन च अपना हत्थ पाया। कथानक ने आख्या; मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी उंगलियां तों पानी दे झरने झरदे दिक्खे, लोक इसगी पीने लेई लेई गे तां जे ओह् सारे इस थमां पी सकन।
Hadith
Imam Darimi : 29
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعَ عَبْدُ اللَّهِ بِخَسْفٍ فَقَالَ كُنَّا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعُدُّ الْآيَاتِ بَرَكَةً وَأَنْتُمْ تَعُدُّونَهَا تَخْوِيفًا إِنَّا بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَيْسَ مَعَنَا مَاءٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اطْلُبُوا مَنْ مَعَهُ فَضْلُ مَاءٍ فَأُتِيَ بِمَاءٍ فَصَبَّهُ فِي الْإِنَاءِ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ فِيهِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ ثُمَّ قَالَ حَيَّ عَلَى الطَّهُورِ الْمُبَارَكِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ تَعَالَى فَشَرِبْنَا و قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنَّا نَسْمَعُ تَسْبِيحَ الطَّعَامِ وَهُوَ يُؤْكَلُ
साडे [उबैदुल्लाह बिन मूसा] गी [इजराइल] थमां [मंसूर] थमां [इब्राहिम] थमां [अलकामा] थमां [अब्दुल्लाह] थमां रिपोर्ट करदे होई उने आखेआ; अब्दुल्ला ने चंद्रग्रहण दे बारे च सुनेया, फिर उने आख्या; अस, पैगम्बर मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे दोस्त, निशानें गी - अल्लाह सुभानाहु व तआला दी शक्ति दे - बरकत समझने आं जिसलै के तुस उनेंगी कुसै डरावनी चीज समझदे ओ। सचमुच जदों असीं रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे नाल सन तां साडे कोल पानी नहीं सी। फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'जिंदे कोल पानी दा फालतू ऐ, उंदे कोला पुच्छो। ' फिर इस गी अल्लाह दे रसूलुल्लाह (स.अ.व.) कोल लेई आया गेआ ते उने इसगी इक बर्तन च पाई दित्ता, उने अपने हत्थ दी हथेली गी उस च पाई दित्ता, ते नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) दी उंगलियां थमां पानी निकली गेआ ते उने चिल्लाया: जल्दी आओ ते अपने आप गी साफ करो, जेह्ड़ा बरकत कन्नै भरोचे दा ऐ, ते ओह बरकत अपने गै ऐ सिर्फ अल्लाह सुभानाहु वा ताआला गी, फिर अस पी लेया। अब्दुल्ला ने कहा; पिछले समें च खाने दे समें खाने दी दुआ बी सुनी जंदी ही।
Hadith
Imam Darimi : 30
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوَّابِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ رُزَيْقٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ زُلْزِلَتْ الْأَرْضُ عَلَى عَهْدِ عَبْدِ اللَّهِ فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ فَقَالَ إِنَّا كُنَّا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ نَرَى الْآيَاتِ بَرَكَاتٍ وَأَنْتُمْ تَرَوْنَهَا تَخْوِيفًا بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ إِذْ حَضَرَتْ الصَّلَاةُ وَلَيْسَ مَعَنَا مَاءٌ إِلَّا يَسِيرٌ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَاءٍ فِي صَحْفَةٍ وَوَضَعَ كَفَّهُ فِيهِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَنْبَجِسُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ ثُمَّ نَادَى حَيَّ عَلَى الْوَضُوءِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ فَأَقْبَلَ النَّاسُ فَتَوَضَّئُوا وَجَعَلْتُ لَا هَمَّ لِي إِلَّا مَا أُدْخِلُهُ بَطْنِي لِقَوْلِهِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ فَحَدَّثْتُ بِهِ سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ فَقَالَ كَانُوا خَمْسَ عَشْرَةَ مِائَةٍ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अब्दुल्लाह बिन नुमैर] ने सानु [अबू अल जवाब] गी [अमर बिन रुज़ैक] कोला [अल अ'मासी] कोला [इब्राहिम] कोला [अलकामा] कोला [अब्दुल्लाह] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; अब्दुल्ला दे समें च इक भूंचाल आया हा ते इस घटना दी जानकारी अब्दुल्ला गी दित्ती गेई ही ते उने आखेआ: अस दोस्त निशानें गी - अल्लाह सुभनाहु व तआला दी महानता - गी बरकत समझने आं, जिसलै के तुस इन्हें गी डरावनी चीजें समझदे ओ। इक बारी जदूं अस रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कन्नै इक सफर च हे तां अचानक नमाज दा समां आई गेआ, जिसलै के अस थोह् ड़ी-मती छोड़ियै पानी नेईं लेई आए। फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने इक बड्डे बर्तन च पानी मंगेया, ते उने उस पर हत्थ दी हथेली रखी। हैरानी दी गल्ल एह् ऐ जे उंदी उंगलियें दे बिच्च पानी निकली गेआ ते फिरी ओह् चिल्लाया: 'हाय, इत्थै आओ अल्लाह सुब्हानाहु वा ताआला कोला वज़ूद दा पानी ते बरकत लैओ'। तो हर कोई वज़ूद लै रहे सी, जबकि मेरी कोई इच्छा नहीं सी सिवाय इस दे कि मैं सिर्फ इस नू पीना चाहंदा सी ते पानी अपने पेट विच पाना चाहंदा सी क्योंकि उन्हां ने आख्या सी: अल्लाह दी बरकत। मैं इस घटना गी [सलीम बिन अबू अल जा'द] गी दस्सेआ, इस करी उने आखेआ; उंदे -उस समें- पंद्रह लोक हे।
Hadith
Imam Darimi : 31
أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ الْعَلَاءِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ حَنَّ الْجِذْعُ حَتَّى أَتَاهُ فَمَسَحَهُ
साडे कोल [उस्मान बिन उमर] गी [मुअदज बिन अल अला`] गी [नफी'] कोला [इब्न उमर] कोला रिपोर्ट कीती गेई ऐ शुरू च नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने हमेशा लकड़ी दे टुकड़े उप्पर झुकदे होई प्रचार कीता हा। उसने मंच दा इस्तेमाल करने दे बाद -ते लकड़ी दा इस्तेमाल नेईं होने दे बाद- लकड़ी कराहने लगी इस करी ओह् उसी सहलाया।
Hadith
Imam Darimi : 32
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ عَبْدِ الْمُؤْمِنِ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ حَيَّانَ حَدَّثَنِي ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ فَكَانَ يَشُقُّ عَلَيْهِ قِيَامُهُ فَأُتِيَ بِجِذْعِ نَخْلَةٍ فَحُفِرَ لَهُ وَأُقِيمَ إِلَى جَنْبِهِ قَائِمًا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ فَطَالَ الْقِيَامُ عَلَيْهِ اسْتَنَدَ إِلَيْهِ فَاتَّكَأَ عَلَيْهِ فَبَصُرَ بِهِ رَجُلٌ كَانَ وَرَدَ الْمَدِينَةَ فَرَآهُ قَائِمًا إِلَى جَنْبِ ذَلِكَ الْجِذْعِ فَقَالَ لِمَنْ يَلِيهِ مِنْ النَّاسِ لَوْ أَعْلَمُ أَنَّ مُحَمَّدًا يَحْمَدُنِي فِي شَيْءٍ يَرْفُقُ بِهِ لَصَنَعْتُ لَهُ مَجْلِسًا يَقُومُ عَلَيْهِ فَإِنْ شَاءَ جَلَسَ مَا شَاءَ وَإِنْ شَاءَ قَامَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ائْتُونِي بِهِ فَأَتَوْهُ بِهِ فَأُمِرَ أَنْ يَصْنَعَ لَهُ هَذِهِ الْمَرَاقِيَ الثَّلَاثَ أَوْ الْأَرْبَعَ هِيَ الْآنَ فِي مِنْبَرِ الْمَدِينَةِ فَوَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ رَاحَةً فَلَمَّا فَارَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجِذْعَ وَعَمَدَ إِلَى هَذِهِ الَّتِي صُنِعَتْ لَهُ جَزِعَ الْجِذْعُ فَحَنَّ كَمَا تَحِنُّ النَّاقَةُ حِينَ فَارَقَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَزَعَمَ ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ سَمِعَ حَنِينَ الْجِذْعِ رَجَعَ إِلَيْهِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهِ وَقَالَ اخْتَرْ أَنْ أَغْرِسَكَ فِي الْمَكَانِ الَّذِي كُنْتَ فِيهِ فَتَكُونَ كَمَا كُنْتَ وَإِنْ شِئْتَ أَنْ أَغْرِسَكَ فِي الْجَنَّةِ فَتَشْرَبَ مِنْ أَنْهَارِهَا وَعُيُونِهَا فَيَحْسُنُ نَبْتُكَ وَتُثْمِرُ فَيَأْكُلَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ مِنْ ثَمَرَتِكَ وَنَخْلِكَ فَعَلْتُ فَزَعَمَ أَنَّهُ سَمِعَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ لَهُ نَعَمْ قَدْ فَعَلْتُ مَرَّتَيْنِ فَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اخْتَارَ أَنْ أَغْرِسَهُ فِي الْجَنَّةِ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन हुमैद] ने सानु दस्सेया है [तमीम बिन अब्दुल मुकमीन] ने सानु दस्सेया है [सालिह बिन हय्यान] ने [इब्नु बुराइदा] ने [अपने पिता] कोला दस्सेया है उसने आख्या; शुरू च नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम खड़े होंदे होई प्रचार करदे हे, ते ओह् लंबे समें तगर खड़ोते दे हे। इस करिए उंदे आस्तै बड़ा बोझिल हा। फिर खजूर दे पत्ते ला के जमीन तों पोखरा बना के नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे बगल विच खजूर दा पेड़ लाया तां कि खड़े होंदे वक्त इसदा इस्तेमाल कर सकन। जेकर नबी प्रचार करदा ते लंबे समें तकर खड़ोते दा हा तां खजूर उप्पर टिका करदा हा। मदीना आया इक आदमी ने ए घटना दिक्खी, खजूर दे पेड़ दे बगल च खड़ोते दा हा। इस आस् ते ओह़ मानू अपनी चिंताएं गी अपने आस-पास दे लोकें तकर पुजाया; 'अगर मैं जानदा हा कि मुहम्मद मेरी तारीफ करदा कि मैं अपना बोझ हल्के करन वास्ते कुझ करदा तां मैं उस नूं इक सीट बनाई लैंदा जित्थे ओ खड़े हो सकदा, जेकर पसंद होवे तां बैठ सकदा ते पसंद होवे तां उस जगह खड़े हो सकदा।' ' फिर इस मामले गी अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी पजाया गेआ ते उने आखेआ: 'उस व्यक्ति गी मेरे सामने लाओ'। फिर इस बंदे नू अंदर ला के आज्ञा दित्ती गई कि त्रै-चार सीढ़ी वाली सीढ़ी बनान जिवें हुण मदीना दे मंच ते सी। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उस गल्ल कन्नै सहज महसूस कीता। जदूं ओह् बूह्टे दे तने गी छड्डी गेआ - जिसदा ओह् पैह्लें इस्तेमाल कीता हा - ते उस मंच उप्पर टिका गेआ जेह्ड़ा उंदे आस्तै बनाया गेदा हा तां खजूर दे पेड़ गी दुखी होई गेआ ते ओह् उस्सै चाल्लीं कराहना लगी पेआ जि'यां ऊंट कराहदा हा जिसलै नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उसी छड्डी दित्ता हा। इब्न बुराइदाह ने अपने पिता कोला विश्वास कीता हा कि नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने खजूर दे पेड़ दी कराह सुनी तां फिर उस पर हत्थ रखेया ते आख्या: 'चुन लैओ कि मैं तुहानू वापस मूल जगह ते रोपना या मैं तुहानू - बाद विच - स्वर्ग विच रोपना तां कि तुसीं नदियां ते झरने तों पानी चूस सकदे हो जो तुहाडी तरक्की नू अच्छा ते फलदायी बनांदा है, ते तां कि संत दे अल्लाह सुभानाहु व ताआला तेरे फल - खजूर - खा सकदे ने फिर मैं कर देगा। ' इब्न बुराइदा दे पिता दा मानना हा कि उने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला सुनेया, उने खजूर गी आख्या: 'ठीक ऐ, मैं कीता ऐ - नबी ने अपनी गल्ल दो बारी दोहराई। ' फिर नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला पुच्छया गेआ ते उने जवाब दित्ता: मैं तना चुनेआ तां जे मैं बाद च स्वर्ग च रोप सकां।
Hadith
Imam Darimi : 33
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُومُ إِلَى جِذْعٍ قَبْلَ أَنْ يُجْعَلَ الْمِنْبَرُ فَلَمَّا جُعِلَ الْمِنْبَرُ حَنَّ ذَلِكَ الْجِذْعُ حَتَّى سَمِعْنَا حَنِينَهُ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَيْهِ فَسَكَنَ
ने सानु [मुहम्मद बिन कत्सीर] गी [सुलेमान बिन कथिर] कोला [अज ज़ुहरी] कोला [सईद बिन अल मुसैयब] कोला [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] रदलियाल्लाहुअनहु कोला रिपोर्ट कीती ऐ; पिछले समें च नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हमेशा मंच बनाने कोला पैह्ले खजूर दे पेड़ उप्पर झुकदे रौंह्दे हे। जदों इक मंच बणदा सी तां खजूर दा कराह उस वेले तक कराहंदा सी, जिस वेले असीं उसदी कराह नहीं सुणदी सी, फिर रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ने उस ते हत्थ रखेया ते ओह चुप हो गई।
Hadith
Imam Darimi : 34
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حَفْصِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِلَى خَشَبَةٍ فَلَمَّا صُنِعَ الْمِنْبَرُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَنَّتْ حَنِينَ الْعِشَارِ حَتَّى وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन कत्सीर] ने सानु [सुलेमान बिन कत्सीर] गी [याह्या बिन सईद] कोला [हफस बिन उबैदुल्लाह] कोला [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] रदलियाल्लाहुअनहु कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; पिछले समें च नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने लकड़ी दी छड़ी उप्पर टिका करदे होई प्रचार कीता हा, इस करी जदूं इक मंच बनी गेदा हा तां नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उस उप्पर बैठी जंदे हे, फिर लकड़ी दी छड़ी उंट दी कुहरने दी तर्ज पर कराहदी ही, इस करी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उस पर हत्थ रखे ते ओह चुप होई गेआ।
Hadith
Imam Darimi : 35
أَخْبَرَنَا فَرْوَةُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي كَرِبٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَنَّتْ الْخَشَبَةُ حَنِينَ النَّاقَةِ الْخَلُوجِ
सानु दस्सेया है [फरवाह] ने सानु [याह्या बिन जकरयाह] [अपने पिता] कोला [अबू इशाक] कोला [सैद बिन अबू करब] कोला [जाबीर बिन अब्दुल्लाह] रदलियाल्लाहुअनहु कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; लकड़ी अपने बछड़े दे पिच्छे कराहने आह्ली ऊंट दी तर्ज पर कराहना लगी।
Hadith
Imam Darimi : 36
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الطُّفَيْلِ بْنِ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِلَى جِذْعٍ وَيَخْطُبُ إِلَيْهِ إِذْ كَانَ الْمَسْجِدُ عَرِيشًا فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ أَلَا نَجْعَلُ لَكَ عَرِيشًا تَقُومُ عَلَيْهِ يَرَاكَ النَّاسُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَتُسْمِعُ مِنْ خُطْبَتِكَ قَالَ نَعَمْ فَصَنَعَ لَهُ الثَّلَاثَ دَرَجَاتٍ هُنَّ اللَّوَاتِي عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمَّا صُنِعَ الْمِنْبَرُ وَوُضِعَ فِي مَوْضِعِهِ الَّذِي وَضَعَهُ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ الْمِنْبَرَ مَرَّ عَلَيْهِ فَلَمَّا جَاوَزَهُ خَارَ الْجِذْعُ حَتَّى تَصَدَّعَ وَانْشَقَّ فَرَجَعَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَسَحَهُ بِيَدِهِ حَتَّى سَكَنَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْمِنْبَرِ قَالَ فَكَانَ إِذَا صَلَّى صَلَّى إِلَيْهِ فَلَمَّا هُدِمَ الْمَسْجِدُ أَخَذَ ذَلِكَ الْجِذْعَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَلَمْ يَزَلْ عِنْدَهُ حَتَّى بَلِيَ وَأَكَلَتْهُ الْأَرَضَةُ وَعَادَ رُفَاتًا
ने सानु [जकारिया बिन अदी] गी [उबैदुल्लाह बिन अम्र] कोला [अब्दुल्लाह बिन मुहम्मद बिन अकील] कोला [अथ थुफैल बिन उबै बिन काअब] कोला [अपने पिता] रदलियाल्लाहुअनहू कोला रिपोर्ट कीती ऐ उने आख्या; पिछले समें च नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम खजूर दे पेड़ उप्पर झुकिये ते इसी चाल्ली प्रवचन दिंदे होई नमाज पढ़दे हे जिसलै मस्जिदें च अजें बी आश्रय नेईं हा। उस बेले अपने दोस्त दे इक मनुख ने उसी आखया; 'क्या अस, साहब, इक आश्रय - इक मंच - बनागे ते मंच गी इक ऐसी जगह च रखगे जित्थें तुस उस उप्पर खड़ोई सकदे ओ ते लोक तुसेंगी शुक्रवार दे प्रवचनें च दिक्खी सकन ते ओह तुंदे प्रवचन सुनी सकन।' उसने जवाब दित्ता: 'हां, तुस करी सकदे ओ'। तो उसदे वास्ते मंच ते त्रै सीढ़ी बनाई गई ते उस जगह रखे जित्थे नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने इन्हां नू रखेया सी - खजूर दे तना -। मंच पर आंदे गै खजूर दे पेड़ कोला गुजरे, ते खजूर दा पेड़ उसलै तकर रोया, जिसलै तकर ओह खजूर नेईं फट्टी गेआ। फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उंदे कोल वापस आ गए। उसी हत्थै कन्नै रगड़दा रेआ, जिसलै तकर ताड़ दा पेड़ फिरी शांत नेईं होई गेआ ते नबी मंच पर वापस नेईं आई गेआ। ते जदों नबी ने नमाज पढ़ी तां उसने पेड़ दा सामना कीता। मस्जिद गी ढाहने पर उबाई बिन क'ब ने खजूर दे तना गी लेइयै उसगी उसलै तकर रक्खेआ जिसलै तकर ओह सड़दा नेईं गेआ ते दीमक ने उसी तब तकर खाइयै रक्खेआ जिसलै तकर एह् नष्ट नेईं होई गेआ।
Hadith
Imam Darimi : 37
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ أَبِي الْوَدَّاكِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِلَى لِزْقِ جِذْعٍ فَأَتَاهُ رَجُلٌ رُومِيٌّ فَقَالَ أَصْنَعُ لَكَ مِنْبَرًا تَخْطُبُ عَلَيْهِ فَصَنَعَ لَهُ مِنْبَرًا هَذَا الَّذِي تَرَوْنَ قَالَ فَلَمَّا قَامَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ حَنَّ الْجِذْعُ حَنِينَ النَّاقَةِ إِلَى وَلَدِهَا فَنَزَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَمَّهُ إِلَيْهِ فَسَكَنَ فَأُمِرَ بِهِ أَنْ يُحْفَرَ لَهُ وَيُدْفَنَ
सानु दस्सेया है [उबैदुल्लाह बिन सईद] ने सानु [अबू उसामाह] नू [मुजालिद] तों [अबू अल वद्दक] तों [अबू सईद] तों दस्सेया है उसने आख्या; इस तों पहलां रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने खजूर दी शाखा ते झुक के प्रचार कीता, फिर इक रोमन उंदे कोल आ के आखया; मैं इक मंच बनाना ते राजा ऊपर तों प्रचार कर सकदा है, इस करके उसने मंच बनाया जिवें तुसीं वेखदे हो। कथानक ने आख्या; तो जदों नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम खड़े हो गए - मंच ते - प्रवचन देंदे होए खजूर दी हथेली उस ऊंट दी तरह कराह उठी जिसने अपना बछड़ा खो दित्ता होवे। फिर रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उंदे कोल उतरे ते उसी गले लाया ते ओह चुप होई गेया, फिर रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उसी इक छेद बनाने ते दफनाने दा हुक्म दित्ता।
Hadith
Imam Darimi : 38
أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا الصَّعْقُ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ لَمَّا أَنْ قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ جَعَلَ يُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَى خَشَبَةٍ وَيُحَدِّثُ النَّاسَ فَكَثُرُوا حَوْلَهُ فَأَرَادَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُسْمِعَهُمْ فَقَالَ ابْنُوا لِي شَيْئًا أَرْتَفِعُ عَلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ عَرِيشٌ كَعَرِيشِ مُوسَى فَلَمَّا أَنْ بَنَوْا لَهُ قَالَ الْحَسَنُ حَنَّتْ وَاللَّهِ الْخَشَبَةُ قَالَ الْحَسَنُ سُبْحَانَ اللَّهِ هَلْ تُبْتَغَى قُلُوبُ قَوْمٍ سَمِعُوا قَالَ أَبُو مُحَمَّد يَعْنِي هَذَا
सानु दस्सेया है [मुस्लिम बिन इब्राहिम] ने सानु दस्सेया है [ऐश शाक] उसने कहा; मैं [अल हसन] गी आखदे सुनेया; जदूं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मदीना आए तां उने लोकें गी सलाह दिंदे होई अपनी पीठ इक पेड़ उप्पर टिका दित्ती। धीरे-धीरे उंदे आस-पास मते सारे लोक बी होंदे गे। इस कन्नै उंदा इरादा हा जे हर कुसै गी - बिना कुसै अपवाद दे - उंदी गल्ल सुनने दा। तो उसने सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या कि मेहरबानी करके मुझे मूसा दी तरह उच्ची मंच बनाओ! ' जफ उन्शोंने फनामा तो अल्लाह की ऩुखयाज का तने - अलहसन ने कशा - कराह उठी। अल हसन ने फिर कहा; महिमा अल्लाह सुभानाहु व ताआला दी होवे, क्या ऐ सुणन वाले दे दिल तों अजे वी -आज्ञाकारी- होण दी उम्मीद कीती जा सकदी है? अबू मुहम्मद ने आख्या; मतलब इस -कहानी- सुनने वाले लोग।
Hadith
Imam Darimi : 39
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ قَبْلَ أَنْ يَتَّخِذَ الْمِنْبَرَ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ وَتَحَوَّلَ إِلَيْهِ حَنَّ الْجِذْعُ فَاحْتَضَنَهُ فَسَكَنَ وَقَالَ لَوْ لَمْ أَحْتَضِنْهُ لَحَنَّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ بِمِثْلِهِ
साडे कोल खबर आई है कि [हज्जाज बिन मिन्हल] ने [अमर बिन अबू अमर] तों [इब्न अब्बास] तों [अमर बिन अबू अमर] तों [हम्मद बिन सलामाह] नू दस्या है कि नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने इक वारी मंच बनान तों पहलां इक पेड़ ते झुक के उपदेश दित्ता सी। जदूं उसी मंच बनाई दित्ता गेआ ते उसी मुड़ना पेआ तां बूह्टे दा तने कराहना शुरू होई गेआ, जिसलै तकर उसी गले लाया ते ओह् चुप होई गेआ। उन्हा ने आख्या: 'जे मैं उस नूं गले नहीं लाना तां ओह दुनिया दे अंत तक जरूर रोवेगा।' ' ने सानु दस्सेया है [अल हज्जाज बिन मिन्हल] ने सानु [हम्मद] नू [थाबीत] तों [अनास बिन मलिक] रदलियाल्लाहुअनहु तों उपर दी हदीस दी तरह दस्सेया है।
Hadith
Imam Darimi : 40
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَنَّتْ الْخَشَبَةُ الَّتِي كَانَ يَقُومُ عِنْدَهَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهَا فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ
सानु दस्सेया है [अब्दुल्लाह बिन यजीद] ने सानु [अल मसऊदी] [अबू हाज़िम] तों [सहल बिन सईद] तों दस्सेया है उसने आख्या; जिस बूह्टे उप्पर ओह् खड़ोते दे हे तां ओह् कराहदा हा, फिरी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उंदे कोल खड़ोते दे हे ते उंदे उप्पर हत्थ रखे दे हे, इस करी पेड़ स्थिर होई गेआ।
