Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadith
Hadith
Imam Darimi : 1
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُؤَاخَذُ الرَّجُلُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا كَانَ عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ
सानु [मुहम्मद बिन यूसुफ] गी [सुफयान] थमां [अल अ'मासी] थमां [अबू व`इल] थमां [अब्दुल्लाह] थमां दस्सी दित्ता, उने आखेआ; इक आदमी अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोल आ के आख्या: हे रसूलुल्लाह, क्या किसे गी अज्ञानता दे दौर च कीते गेदे बुरे कम्में दी सजा मिलग? रसूले ने जवाब दित्ता: जेड़ा बी अपने इस्लामी दौर च अच्छा बर्ताव करदा हा, उसी अज्ञानता दे दौर च अपने बुरे कम्में दी सजा नेईं दित्ती जंदी ही, पर जेह्ड़ा बी अपने इस्लामी दौर च बुरा बर्ताव करदा हा - बुराई - उसी सजा दित्ती जंदी ही -अपने पापें दी सजा- चाहे ओह् बीती होऐ जां भविष्य।
Hadith
Imam Darimi : 2
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ
साह्डे [अल वलीद बिन अन नडलर अर रमली] गी [मसराह बिन म'बाद] थमां - बनी अल हरिथ बिन अबू अल हरम थमां लखमीन थमां - [अल वदलीन] थमां दस्सेआ गेदा ऐ जे इक माह्नू नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कोल आया ते आखेआ: हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, अस पैह्लें इक अज्ञानी लोक हे जेह्ड़े मूर्तियें दी पूजा करदे हे ते अस अपने बच्चें गी मारी दिंदे हे, उस समें साढ़े कोल बच्चे हे जो खुश थे जदों मैं उस नू फोन कीता। इक दिन मैं उस नू फोन कीता ते ओह तुरंत जवाब दे के मेरे पिच्छे चली गया। जदूं मैं इक परिवार दे कुएं च पुज्जेआ तां मैं फौरन उंदा हत्थ पकड़ी लेआ ते कुएं च सुट्टी दित्ता, उंदे कन्नै मेरा समां बी खत्म होई गेआ। उसने पुकारा 'हे मेरे पिता, ओ मेरे पिता।' ' अल्लाह दा रसूलुल्लाह रोया, जदूं तकर उंदे आंसू नेईं बग। फिर किसी ने रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे नाल बैठे होए उस आदमी नू आख्या: तुसीं रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू दुखी कर दित्ता है। रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उस आदमी गी आख्या: ओह् इस करिए होन की जे ओह् कुसै महत्वपूर्ण गल्लै दे बारे च पुच्छा करदा हा जिसदा सामना ओह् करा करदा हा, फिर रसूलुल्लाह ने उस आदमी गी आखेआ: अपनी कहानी गी फिरी दोहराओ, फिर उसने कहानी गी दोहराया ते रसूलुल्लाह ने फिरी रोया, जिसलै तकर उंदे आंसू नेईं बग, उंदी दाढ़ी गी गीला, फिर उने आखेआ: अल्लाह सुब्हानाहु वताला ने अज्ञानता दे दौर च कीते गेदे पापें गी मिटा दित्ता ऐ, इस करी, अपने कम्में गी इक नमीं साफ स्लेट कन्नै शुरू करो।
Hadith
Imam Darimi : 3
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمُؤَدِّبِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَوْلَايَ أَنَّ أَهْلَهُ بَعَثُوا مَعَهُ بِقَدَحٍ فِيهِ زُبْدٌ وَلَبَنٌ إِلَى آلِهَتِهِمْ قَالَ فَمَنَعَنِي أَنْ آكُلَ الزُّبْدَ لِمَخَافَتِهَا قَالَ فَجَاءَ كَلْبٌ فَأَكَلَ الزُّبْدَ وَشَرِبَ اللَّبَنَ ثُمَّ بَالَ عَلَى الصَّنَمِ وَهُوَ إِسَافٌ وَنَائِلَةُ قَالَ هَارُونُ كَانَ الرَّجُلُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا سَافَرَ حَمَلَ مَعَهُ أَرْبَعَةَ أَحْجَارٍ ثَلَاثَةً لِقِدْرِهِ وَالرَّابِعَ يَعْبُدُهُ وَيُرَبِّي كَلْبَهُ وَيَقْتُلُ وَلَدَهُ
सानु [हारून बिन मु`अवियाह] [इब्राहिम बिन सुलेमान अल मु`अदीब] कोला [अल अ'मासी] कोला [मुजाहिद] कोला दस्सेया ऐ, [मेरे पूर्व गुलाम] ने मिगी दस्सेआ ऐ; कि उंदे परोआर ने अपने देवताएं गी चढ़ाने आस्तै पनीर ते दुद्ध आह्ला इक बर्तन छोड़ी दित्ता हा, उ'नें आखेआ; मेरे परिवार ने इन्हां देवतां दे डर नाल पनीर खाण तों मना कर दित्ता; फिर इक कुत्ता आया, पनीर खादा ते दूध पींदा ते मूर्तियां उप्पर पेशाब कीता, यानी इकाफ ते नैला दी मूर्तियां। हारून ने आख्या: अज्ञानता दे पुराने जमाने च जदूं कोई माह्नू यात्रा करना चांह्दा हा तां ओह् अपने कन्नै चार पत्थर लेई जंदा हा, जिंदे चा त्रै पत्थर - इक कड़ाही/पात्र - गी सहारा/बनाने आस्तै हे ते चौथा उंदे आस्तै पूजा करना, अपने कुत्ते गी प्रशिक्षित करना, ते अपने बच्चे गी मारना हा।
Hadith
Imam Darimi : 4
حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ السَّامِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا أَصَبْنَا حَجَرًا حَسَنًا عَبَدْنَاهُ وَإِنْ لَمْ نُصِبْ حَجَرًا جَمَعْنَا كُثْبَةً مِنْ رَمْلٍ ثُمَّ جِئْنَا بِالنَّاقَةِ الصَّفِيِّ فَتَفَاجُّ عَلَيْهَا فَنَحْلُبُهَا عَلَى الْكُثْبَةِ حَتَّى نَرْوِيَهَا ثُمَّ نَعْبُدُ تِلْكَ الْكُثْبَةَ مَا أَقَمْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الصَّفِيُّ الْكَثِيرَةُ الْأَلْبَانِ
सानु दस्सेया गया है [मुजाहिद बिन मूसा] ने सानु दस्सेया है [रैहान इब्नु सईद अस सामी] ने सानु ['अब्बद इब्नु मंसूर] ने [अबू राजा'] तों दस्सेया है, उन्हां ने आख्या: अज्ञानता दे दिनां विच जदों सानू इक अच्छा पत्थर मिलदा सी तां असीं उस दी पूजा करदे सी ते जदों अच्छा नहीं मिलदा सी तां असीं रेत कट्ठी करदे सी। फिर अस इक शफी ऊंट लेई आए, जदूं ऊंट उसगी स्ट्रैड करदा हा तां अस उस रेत दे ढेर गी पानी देने आस्तै उंदा दुद्ध निचोड़दे हे जेह्ड़ा असें इकट्ठा कीता हा, फिरी रेत दे ढेर दी पूजा कीती जंदी ही, जदूं तकर अस उस थाह्रै पर रौंह्दे हे। अबू मुहम्मद ने आख्या: शाफी ऊंट ओंट हन जिन्हां विच बहुत ज्यादा दूध होंदा है।
Hadith
Imam Darimi : 5
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ قَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مَكْتُوبًا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ وَأُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ وَيَحْمَدُونَهُ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيَتَأَزَّرُونَ عَلَى أَنْصَافِهِمْ وَيَتَوَضَّئُونَ عَلَى أَطْرَافِهِمْ مُنَادِيهِمْ يُنَادِي فِي جَوِّ السَّمَاءِ صَفُّهُمْ فِي الْقِتَالِ وَصَفُّهُمْ فِي الصَّلَاةِ سَوَاءٌ لَهُمْ بِاللَّيْلِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ وَمَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَمُهَاجِرُهُ بِطَابَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ
सानु दस्सेया है [अल हसन बिन अर रबी'] ने [अबू सालिह] तों [अल अ'मासी] तों [अबुल अहवाश] नू दस्सेया है, उसने कहा; [काअब] ने आख्या; असी ए लिखे दा पाया: मुहम्मद रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, ओह् अपनी गल्ल च कठोर नेईं हा, चरित्र च कठोर नेईं हा, बजार च होने पर जोरें-जोरें नेईं बोलदा हा, बुराई दा बदला बुराई कन्नै नेईं करदा हा, पर माफ करने ते माफ करने कन्नै जवाब दिंदा हा, उंदे लोक हमेशा तहमद करदे हे -अल्लाह दी तारीफ करदे हे- बर्तकबीर -अल्लाह दी महिमा करना- हर उच्ची थाह् र/चढ़ाई च, जां लड़ाई च, ओह् हर घर च अल्लाह सुब्हानाहु व तआला दी तारीफ कीती, अपने बिचले हिस्से च सरोंग पाईये, अपने वज़ूद दे हर सदस्य पर वज़ूद लांदे होई, उंदी नमाज दी पुकार आसमान च सुनी जंदी ऐ, युद्ध दे दौरान उंदी शफ नमाज दे दौरान उंदी शाफ दी तर्ज पर होंदी ऐ, उंदी आवाज़ - कुरान पढ़दे बेल्लै ते ज़िकर बनांदे होई - मधुमक्खियें दी गर्जना दे समान ऐ, उंदी जन्म स्थल मक्का च ऐ ते उंदी प्रवास दी जगह थाबा च ऐ मदीना - ते उंदा राज शाम च ऐ।
Hadith
Imam Darimi : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدٌ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّا لَنَجِدُ صِفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَحِرْزًا لِلْأُمِّيِّينَ أَنْتَ عَبْدِي وَرَسُولِي سَمَّيْتُهُ الْمُتَوَكِّلَ لَيْسَ بِفَظٍّ وَلَا غَلِيظٍ وَلَا صَخَّابٍ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ مِثْلَهَا وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَتَجَاوَزُ وَلَنْ أَقْبِضَهُ حَتَّى نُقِيمَ الْمِلَّةَ الْمُتَعَوِّجَةَ بِأَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْتَحُ بِهِ أَعْيُنًا عُمْيًا وَآذَانًا صُمًّا وَقُلُوبًا غُلْفًا قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ كَعْبًا يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ
सानु दस्सेया ऐ [अब्दुल्लाह बिन सालिह] ने मिगी दस्सेआ ऐ [अल लैट्स] ने मिगी [खालिद इब्नू यजीद] गी [सईद इब्न अबू हिलाल] कोला [हिलाल बिन उसामाह] कोला ['अथा' बिन यासर] कोला [इब्न सलाम] कोला दस्सेआ ऐ, जे उने आखेआ ऐ; असी रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे चरित्र दी खोज कीती 'वास्तव च अस तुसेंगी गवाह, खुशखबरी देने आला ते चेतावनी देने आला दे तौर उप्पर भेजेआ ऐ', जेह्ड़ा उम्मी दी मदद करदा ऐ, तुस मेरा नौकर ओ मेरा रसूलुल्लाह, मैं उंदा नां अल मुतावक्किल रखेआ, उंदी गल्ल कठोर नेईं ही ते उंदा स्वभाव कठोर नेईं हा, ओह् बजार च चिल्लांदा नेईं हा ते बुराई दा बदला नेईं दिंदा हा, पर उसी माफ करियै असें इक धर्म गी सीधा करी दित्ता जेह्ड़ा इस गवाही थमां हटी गेदा हा जे कोई देवता नेईं ऐ। अल्लाह सुभानाहु वा ताला दे अलावा इबादत दा हक है, इस गवाही नाल असीं अंधी अक्खां, बहरे कान ते बंद दिल खोल सकदे हां। ['अथा` बिन यासर] ने आख्या; [अबू वकीद अल लैत्सी] ने मिगी दस्सेआ जे उने [काअब] गी बी इब्न सलाम दी गल्ल आखने दा सुनेया।
Hadith
Imam Darimi : 7
أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ عَوْفٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ كَعْبٍ فِي السَّطْرِ الْأَوَّلِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَبْدِي الْمُخْتَارُ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَهِجْرَتُهُ بِطَيْبَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ وَفِي السَّطْرِ الثَّانِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيُكَبِّرُونَ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ رُعَاةُ الشَّمْسِ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ إِذَا جَاءَ وَقْتُهَا وَلَوْ كَانُوا عَلَى رَأْسِ كُنَاسَةٍ وَيَأْتَزِرُونَ عَلَى أَوْسَاطِهِمْ وَيُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَأَصْوَاتُهُمْ بِاللَّيْلِ فِي جَوِّ السَّمَاءِ كَأَصْوَاتِ النَّحْلِ
सानु दस्सेया है [जैद बिन यूसुफ] ने सानु [अबू अवानाह] गी [अब्दुल मलिक बिन उमैर] कोला [जकवान अबू सालिह] कोला [काब] कोला दस्सेया ऐ के पैहले पैराग्राफ च ए लिखे दा ऐ; मुहम्मद अल्लाह सुब्हानाहु व ताला दा रसूलुल्लाह ऐ, ते मेरा चुने दा नौकर ऐ, उंदी गल्ल कठोर नेईं ऐ, उंदा स्वभाव ज़ोरदार नेईं ऐ, ओह् बजार च जोरें कन्नै नेईं बोलदा, बुराई दा बदला बुराई कन्नै नेईं करदा पर माफी ते माफी कन्नै जवाब दिंदा ऐ, उंदी जन्मस्थान मक्का च ऐ ते उंदी प्रवास आह्ली थाह् र थाइबा च ऐ ते उंदा राज/शक्ति शाम च ऐ। ते दूजे पैराग्राफ विच लिख्या है, मुहम्मद, अल्लाह सुभानाहु व ताआला दा रसूलुल्लाह, ओस दे लोग लोक हन जो हमेशा सारी शान वास्ते अल्लाह दी तारीफ करदे हन, ओह लोग हन जो सूरज दी निगरानी करदे हन - नमाज दे वक्त जानन वास्ते - वक्त आंदे वक्त नमाज करदे हन, भले ही ओ गंदी जगह ते होन, बीच विच सरोंग पांदे हन, वज़ूद दे सारे सदस्यां दा वज़ूद धोंदे हन, ते रात विच उन्हां दी आवाज़ हवा विच सुनी जा सकदी है मधुमक्खियें दी गर्जना दी तर्ज पर - उंदी लगातार पूजा ते रोने दे कारण -।
Hadith
Imam Darimi : 8
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَأَلَ كَعْبَ الْأَحْبَارِ كَيْفَ تَجِدُ نَعْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّوْرَاةِ فَقَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُولَدُ بِمَكَّةَ وَيُهَاجِرُ إِلَى طَابَةَ وَيَكُونُ مُلْكُهُ بِالشَّامِ وَلَيْسَ بِفَحَّاشٍ وَلَا صَخَّابٍ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَافِئُ بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ سَرَّاءَ وَضَرَّاءَ وَيُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ يُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَيَأْتَزِرُونَ فِي أَوْسَاطِهِمْ يُصَفُّونَ فِي صَلَوَاتِهِمْ كَمَا يُصَفُّونَ فِي قِتَالِهِمْ دَوِيُّهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ كَدَوِيِّ النَّحْلِ يُسْمَعُ مُنَادِيهِمْ فِي جَوِّ السَّمَاءِ
सानु दस्सेया है [मुजाहिद बिउन मूसा] ने सानु दस्सेया है [मा'न इब्न ईसा] ने सानु [मुअविया बिन सालिह] गी [अबू फरवाह] कोला [इब्न अब्बास] रदलियाल्लाहुअनहु कोला दस्सेया ऐ, के उने काब अल अहबर कोला पुच्छया ऐ; तुसें गी तौराह च रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा चरित्र किस चाल्ली लब्भा?, [काअब] ने जवाब दित्ता; असां पाया कि मुहम्मद बिन अब्दुल्ला दा जन्म मक्का विच होया सी, थाबाह या मदीना विच प्रवास कीता सी, ओस दा राज सीरिया विच होवेगा, ओ क्रूर इंसान नहीं है, बाजार विच ज़ोरदार शोर नहीं करदा, बुराई दा बदला नहीं करदा पर माफ करदा है ते माफ करदा है, ओस दे लोग हमेशा उसदी तारीफ करदे हन। ओ अल्लाह सुभानाहु व तआला दी तारीफ करदे हन चाहे अच्छे वक्त या बुरे वक्त विच, हर जीत विच हमेशा अल्लाह सुभानाहु व तआला दी महिमा करदे हन, अपने वज़ूद दे सदस्यां नू धोंदे हन, अपने बिचले हिस्से विच सरोंग पांदे हन, नमाज विच लाइन विच खड़े होंदे हन जिवें ओ युद्ध विच मार्च करदे हन, उन्हां दी मस्जिद विच उन्हां दी आवाज़ मधुमक्खियां दी गर्जन दी तरह होंदी है, उन्हां दी मु`ज़िन दी आवाज़ आसमान विच सुनी जा सकदी है।
Hadith
Imam Darimi : 9
أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمِيثَمِيُّ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ لَيْسَ بِوَهِنٍ وَلَا كَسِلٍ لِيَخْتِنَ قُلُوبًا غُلْفًا وَيَفْتَحَ أَعْيُنًا عُمْيًا وَيُسْمِعَ آذَانًا صُمًّا وَيُقِيمَ أَلْسِنَةً عُوجًا حَتَّى يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ
सानु दस्सेया है [हैवा बिन स्यूरैह] ने सानु दस्सेया है [बकियाह बिन अल वलीद अल मैतामी] ने सानु [बुहैर बिन सअद] गी [खालिद बिन म'दान] कोला [जुबैर बिन नुफैर अल हदलरामी] कोला दस्सेया ऐ; रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'तुंदे कोल इक दूत आया ऐ जेड़ा ना ते कमजोर ऐ ते न गै आलसी, -जेह्ड़ा भेजेआ गेदा ऐ- लापरवाह दिलें गी जगाने, बंद अक्खीं खोलने, ते बहरे कानें गी सुनने, टेढ़ी जीभें गी सीधा करने, तां जे आखेआ जा; अल्लाह सुभानाहु व तआला के सिवाय कोई देवता नहीं जिसगी इबादत दा हक होवे।
Hadith
Imam Darimi : 10
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ إِلَيْهِ حَاجَةٌ فَمَشَى مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ قَالَ فَإِحْدَى رِجْلَيْهِ فِي الْبَيْتِ وَالْأُخْرَى خَارِجَهُ كَأَنَّهُ يُنَاجِي فَالْتَفَتَ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ كُنْتُ أُكَلِّمُ إِنَّ هَذَا مَلَكٌ لَمْ أَرَهُ قَطُّ قَبْلَ يَوْمِي هَذَا اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيَّ قَالَ إِنَّا آتَيْنَاكَ أَوْ أَنْزَلْنَا الْقُرْآنَ فَصْلًا وَالسَّكِينَةَ صَبْرًا وَالْفُرْقَانَ وَصْلًا
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन यजीद अल हिजामी] ने सानु [इशाक बिन सुलेमान] गी ['अमर बिन अबू कैस] तों ['अथा`] तों दस्सेया है, उसने कहा; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे इक साथी गी उंदी लोड़ ही। ओह् उंदे कन्नै गै चलदा रेआ, जिसलै तकर ओह् घरै च दाखल होई गेआ हा ते उंदा इक पैर अंदर हा ते दूआ घरै दे बाहर हा, तां इ'यां लगदा हा जे अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कुसै माह्नू कन्नै गल्लबात करा करदे हे, इसदे बाद ओह् मुड़ियै दोस्त कन्नै गल्ल कीती: क्या तुसें गी पता ऐ जे मैं कुस कन्नै गल्ल करा करदा ऐ? ओह् इक सुर्गदूत हा जेह्ड़ा मैं पैह्लें कदें नेईं दिक्खेआ हा, सुर्गदूत ने अपने प्रभु कोला मिगी नमस्ते करने दी अनुमति मंगी। अल्लाह आखदा है: 'वास्तव विच असीं तुहाडे कोल आए हां या कुरान नू केस दा फैसला करन वाला ते अस सकीना नू धीरज दे तौर ते ते अल फुर्कून नू मार्गदर्शक दे तौर ते उतार दित्ता है।'
Hadith
Imam Darimi : 11
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَطِيَّةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيَّ يَقُولُ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ لِتَنَمْ عَيْنُكَ وَلْتَسْمَعْ أُذُنُكَ وَلْيَعْقِلْ قَلْبُكَ قَالَ فَنَامَتْ عَيْنَايَ وَسَمِعَتْ أُذُنَايَ وَعَقَلَ قَلْبِي قَالَ فَقِيلَ لِي سَيِّدٌ بَنَى دَارًا فَصَنَعَ مَأْدُبَةً وَأَرْسَلَ دَاعِيًا فَمَنْ أَجَابَ الدَّاعِيَ دَخَلَ الدَّارَ وَأَكَلَ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَرَضِيَ عَنْهُ السَّيِّدُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْ الدَّاعِيَ لَمْ يَدْخُلْ الدَّارَ وَلَمْ يَطْعَمْ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَسَخِطَ عَلَيْهِ السَّيِّدُ قَالَ فَاللَّهُ السَّيِّدُ وَمُحَمَّدٌ الدَّاعِي وَالدَّارُ الْإِسْلَامُ وَالْمَأْدُبَةُ الْجَنَّةُ
सानु दस्सेया है [मुजाहिद बिन मूसा] ने सानु दस्सेया है [रैहान इब्नू सईद] ने सानु [अब्बाद इब्नु मंसूर] गी [अय्यूब] कोला [अबू किलाबाह] कोला [अथियाह] कोला दस्सेया ऐ के उने [रबीअह अल जुरासी] गी आखदे सुनेआ ऐ; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी लाया गेआ ते उसी आखेआ गेआ जे कृपया अपनी अक्खीं गी सोने देओ, तुंदे कान सुनन, ते अपने दिल गी सोचो। उसने आख्या: फिर मेरी अक्खीं दिखदे न, कान सुनदे न, ते मेरा दिल सोचदा ऐ। उसने आख्या; मेकूं जानकारी मिली 'इत्थे इक स्वामी है जो घर बनांदा है, फिर भोज दा इंतजाम करदा है, फिर भोज विच न्योता देण वास्ते किसे नू भेजदा है, जो वी फोन करन वाले दे पुकार दा जवाब दे के घर विच दाखल हो के खाना खांदा है, मालिक उस नाल खुश हो जावेगा। दूजी ओऱख जेड़ा वी फोन करन वाले दे पुकार दा जवाब नहीं देंदा ते घर विच नहीं घुसदा ते खाना नहीं खांदा, तां मालिक उस ते गुस्सा हो जावेगा। फिर उसने आख्या: मालिक अल्लाह सुभानाहु वा ताला, फोन करने आला मुहम्मद शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, घर इस्लाम है, ते खाना स्वर्ग है।
Hadith
Imam Darimi : 12
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ التَّمِيمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْبَطْحَاءِ وَمَعَهُ ابْنُ مَسْعُودٍ فَأَقْعَدَهُ وَخَطَّ عَلَيْهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ لَا تَبْرَحَنَّ فَإِنَّهُ سَيَنْتَهِي إِلَيْكَ رِجَالٌ فَلَا تُكَلِّمْهُمْ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُكَلِّمُوكَ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَرَادَ ثُمَّ جَعَلُوا يَنْتَهُونَ إِلَى الْخَطِّ لَا يُجَاوِزُونَهُ ثُمَّ يَصْدُرُونَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ جَاءَ إِلَيَّ فَتَوَسَّدَ فَخِذِي وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فِي النَّوْمِ نَفْخًا فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَسِّدٌ فَخِذِي رَاقِدٌ إِذْ أَتَانِي رِجَالٌ كَأَنَّهُمْ الْجِمَالُ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ اللَّهُ أَعْلَمُ مَا بِهِمْ مِنْ الْجَمَالِ حَتَّى قَعَدَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رَأْسِهِ وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ فَقَالُوا بَيْنَهُمْ مَا رَأَيْنَا عَبْدًا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَنَامَانِ وَإِنَّ قَلْبَهُ لَيَقْظَانُ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا سَيِّدٌ بَنَى قَصْرًا ثُمَّ جَعَلَ مَأْدُبَةً فَدَعَا النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ ثُمَّ ارْتَفَعُوا وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَتَدْرِي مَنْ هَؤُلَاءِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُمْ الْمَلَائِكَةُ قَالَ وَهَلْ تَدْرِي مَا الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوهُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ الرَّحْمَنُ بَنَى الْجَنَّةَ فَدَعَا إِلَيْهَا عِبَادَهُ فَمَنْ أَجَابَهُ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ وَعَذَّبَهُ
साडे कोल खबर आई है [अल हसन बिन अली] ने [अबू उसामाह] नू [ज'फर बिन मैमुन अत तमीमी] तों [अबू उस्मान अन नहदी] तों दस्सेया है कि रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम बथहा` च निकले ते उंदे नाल इब्न मसूद रदलियाहुअनहु, फिर रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम बथा च चली गई इब्न मसूद दे नाल, फिर उसने इब्न मसूद नू बैठन लई आखया ते उस वास्ते इक बंटवारा लाइन बनाई। फिरी उन् ने ग् लाया: इस थाह़र गी कदें बी नेई छड्डो, कीजे किश मनुख तुंदे कन् ने मिलन ते तुस उंदे कन् ने गल् ल नेई करगे, ते ओह़ तुंदे कन् ने बी नेई गल् ल करङन। फिर नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने जित्थे चाहंदे होए अपना सफर जारी रखे। फिर लोक बंडने आली रेखा पर पुज्जे ते उनेंगी पार नेईं कीता, फिर नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी बक्खी चली गे। रात दे अंत तकर ओह् मेरे कोल आई गेआ ते मेरी जांघ गी तकिया बनाइयै सोई गेआ, ते जदूं सोंदा हा तां ओह् अपनी सांस सुनी सकदा हा। जदों रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मेरी जांघ ते सोया सी तां मर्द सारे सफेद कपड़े पा के सुन्दर चेहरे नाल आ गए। आह, किन्ना सुन्दर ओह! तां जे उंदे च इक समूह नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे सिर च बैठी गेआ ते इक होर समूह साढ़े बक्खी बैठी गेआ ते उनेंगी इक-दुए कन्नै आखेआ: साढ़े कोल कदें बी कोई नौकर नेईं आया जिसगी उस चाल्ली दा तोहफा दित्ता गेआ हा जेह्ड़ा नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी दित्ता गेदा हा। इस इंसान दी अक्खीं सोईयां ने पर दिल जागदा है, उदे वास्ते इक दृष्टांत बनाओ। खैर, ओ इक मास्टर दे समान ऐ जेड़ा महल बनांदा ऐ, फिर पकवान बनांदा ऐ फिर लोकें गी खाने-पीने दा न्योता दिंदा ऐ, फिर लोक आसमान च चढ़दे न। फिर अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम जाग गए ते उने मिगी आख्या: क्या तुस जानदे ओ के ओह कुन न? फिर मैं जवाब दित्ता: अल्लाह सुभनाहु व ताआला ते उंदे रसूलुल्लाह होर जानदे न। फिरी उन् ने आख्या: ओह सुर्गदूत न। फिरी उन् ने फिरी आख्या: केह़ तुस जानदे ओ के उपमा केह़ ऐ? मैं आख्या अल्लाह सुभानाहु वा ताआला ते उंदे रसूले जिने बेहतर जानदे हेन ने जवाब दित्ता: अर रहमान ने स्वर्ग बनाया, फिर बुलाया -नमंत्रित कीता- अपने नौकरें गी उंदे कोल, जेड़ा स्वीकार करदा ऐ ओ स्वर्ग च दाखल होग ते जेड़ा मना करग फिर ओ उसी सजा देग ते यातना देग।
Hadith
Imam Darimi : 13
أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا فَقُلْتُ يَا أَخِي اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ الْآخَرُ نَعَمْ فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حُصْهُ فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي فَقَالَتْ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلْغَتِنَا إِلَى أُمِّي فَقَالَتْ أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي يَعْنِي نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ
ने सानु दस्सेया है [नुआइम बिन हम्मद] ने सानु दस्सेया है [बकीयाह] ने [बहिर] से [खालिद बिन म'दान] ने सानु [अब्दुर रहमान बिन अमर अस सुलामी] [उतबाह बिन अब्द अस सुलामी] से बताया है कि उसने उन्हें बताया, और ओह नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे साथियों में से एक था, एक आदमी ने पूछा रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम: हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह तेरी जिंदगी दी शुरुआत केह सी? उसने जवाब दित्ता: उस समें मेरी पालन-पोषण करने आह्ली मां बनी स'द बिन बकर दी जनानी ही। उस वेले मैं ते उस कबीले दा इक होर छोटा बच्चा पशुधन चरावा करदा हा। क्मोंकक असी रजत नहीं लाया, इस करके मैं अपने दोस्त कोल पुछया: ओ मेरे भाई, घर जा के साडी मां कोल रोज़ मंगो। फिर मेरा भाई चली गया ते मैं अकेला रह गया पशुपालन दी देखभाल करन लई। अचानक दो सफेद चिड़ियां चील दी तर्ज पर आए, इक ने दुए गी आखेआ, क्या सचमुच ओह् ऐ? दूजे ने जवाब दित्ता; हां! फिर दोनों ने मिगी घेर लेया ते खींच लेया ते फैलाया, फिर उने मेरा पेट कट्टी लेया फिर मेरा दिल कड्डी लेया, खोली लेया ते दो काले गांठ कड्डे। फिर दोवें विचों इक ने अपने दोस्त नू आख्या: बर्फ दा पानी दे दो ते फिर ओ मेरा पेट धोन वास्ते इस्तेमाल कर देगा। फिर फिर कहा: ठंडा पानी दे दे'। ते मेरे दिल गी धोंदा हा। फिर उसने आख्या: मिगी दे अस सकीना -शांति-! फिर उसने मेरे दिल च छिड़कया। फिरी उंदे च इक ने अपने दोस्त गी आखेआ: उसी सिलाई करो! फिर सिलाई कीती ते उसने खतम नुबुवाह -नबी दे ढक्कन- कन्ने चिन्नत कीता। फिरी उंदे चा इक ने अपने दोस्त गी आखेआ: उसी इक तराजू उप्पर लाओ ते उंदे लोकें दे इक हजार गी इक तराजू उप्पर लाओ। फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: उस वक्त मैं अपने उपर इक हजार लोग दिक्खेया इस करी मैं डरदा हा कि उंदे च किश मेरे उप्पर पौन, फिर उस माह्नू ने फिरी आखेआ: जेकर उंदे लोकें गी उंदे कन्नै तौलेआ जा तां ओह् निश्चित रूप कन्नै अपने लोकें कोला बी भारी होई जाग ते फिरी ओह् दवैं मिगी छोड़ी गे। रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: मैं बड़ा डर गया फिर मैं अपनी गीली नर्स दे कोल दौड़ गया ते मैं उस नू दस्सेया कि मेरे नाल अज्जकल जो होया सी। उसी चिंता ही कि मेरे कन्ने कुछ होवेगा ते फिर उसने आख्या: मैं अल्लाह सुभनाहु व ताआला कोला तुहाडे वास्ते रक्षा मंगदा हां। फिर उसने अपना माउंट तैयार कीता कि मैं जाइए मिगी ऊंट पर बैठा ते मेरे पिच्छे सवारी कीती, जदूं तकर अस मेरी मां कोल नेईं पुज्जे, फिर उने मेरी मां गी आखेआ: मैं उस जनादेश ते बोझ गी पूरा करी लेआ ऐ जेह्ड़ा मेरे उप्पर लाया गेदा ऐ, फिरी उ'नें मिगी दस्सेआ जे केह् होआ ऐ। पर इस गल्ल ने उसी परेशान नेईं कीता, असल च मेरी मां ने जवाब दित्ता: पैह्लें मैं उसी उसलै बी दिक्खेआ हा जिसलै ओह् हून गै मेरी कोख थमां निकली आया हा, यानी सीरिया दे सिंहासन उप्पर चमकदी रोशनी।
Hadith
Imam Darimi : 14
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّكَ نَبِيٌّ حَتَّى اسْتَيْقَنْتَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتَانِي مَلَكَانِ وَأَنَا بِبَعْضِ بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَوَقَعَ أَحَدُهُمَا عَلَى الْأَرْضِ وَكَانَ الْآخَرُ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَزِنْهُ بِرَجُلٍ فَوُزِنْتُ بِهِ فَوَزَنْتُهُ ثُمَّ قَالَ فَزِنْهُ بِعَشَرَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِمِائَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِأَلْفٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَنْتَثِرُونَ عَلَيَّ مِنْ خِفَّةِ الْمِيزَانِ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَوْ وَزَنْتَهُ بِأُمَّتِهِ لَرَجَحَهَا
सानु दस्सेया है [अब्दुल्लाह बिन इमरान] ने सानु दस्सेया है [अबू दाऊद] ने सानु [ज'फर बिन उस्मान अल कुरसी] [उस्मान बिन उर्वाह बिन अज़ जुबैर] कोला [अपने पिता] कोला [अबू ज़ार अल घिफारी] रदलियाल्लाहुआनहू कोला दस्सेया ऐ, उने आक्खेआ; मैं पुच्छया हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, तुसीं किवें पक्का हो सकदे हो कि तुसीं नबी हो? नबी ने जवाब दित्ता: हे अबू ज़ार, दो फरिश्ते मेरे कोल आए, जदूं मैं मक्का दी इक घाटी च हा। इक धरती उप्पर उतरदा ऐ ते दूआ आकाश ते धरती दे बिच्च ऐ। उंदे च इक ने अपने दोस्त गी आखेआ: केह् सच्चें गै ओह् ऐ? फिरी उदे दोस्त ने जवाब दित्ता: हां! फिरी फिर आख्या: फिर उसी किसे कन्ने तौलना, फिर मैं दस लोकें कन्ने तौलना ते मैं उंदे कोला बी भारी आं। फिर उसने फिर आख्या: 'उसी सौ लोकां नाल तौल जाओ', इस करके मैं तौल गया ते मैं उन्हां तों वी भारी हो गया। फिर उसने फिर आख्या: 'फिर अपने आप नू हज़ार लोकां नाल तौल जाओ', फिर मैं तौल गया ते मैं उन्हां तों वी भारी हो गया। उस समें मैं उनेंगी तराजू दी संकीर्णता दे कारण झटके मारदे दिक्खदा हा, तां दोऐ सुर्गदूतें च इक ने अपने दोस्त गी आखेआ: जेकर उसी अपने सारे लोकें कन्नै तौलेआ जा तां बी ओह् उंदे कोला बी भारी होग।
Hadith
Imam Darimi : 15
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِيهِمْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا رَحْمَةٌ مُهْدَاةٌ
सानु दस्सेया है [इस्माइल बिन खलील] ने सानु दस्सेया है [अली बिन मुशीर] ने सानू [अल अ'मासी] [अबू सालिह] तों दस्सेया है, उसने कहा; नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने इक बारी इन्हें गी बुलाया हा; हे लोक, सचमुच मैं दया ते मार्गदर्शक हां।
Hadith
Imam Darimi : 16
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ فَلَمَّا دَنَا مِنْهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ إِلَى أَهْلِي قَالَ هَلْ لَكَ فِي خَيْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ وَمَنْ يَشْهَدُ عَلَى مَا تَقُولُ قَالَ هَذِهِ السَّلَمَةُ فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَأَقْبَلَتْ تَخُدُّ الْأَرْضَ خَدًّا حَتَّى قَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَشْهَدَهَا ثَلَاثًا فَشَهِدَتْ ثَلَاثًا أَنَّهُ كَمَا قَالَ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَنْبَتِهَا وَرَجَعَ الْأَعْرَابِيُّ إِلَى قَوْمِهِ وَقَالَ إِنْ اتَّبَعُونِي أَتَيْتُكَ بِهِمْ وَإِلَّا رَجَعْتُ فَكُنْتُ مَعَكَ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन सरीफ] ने सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन फुदलैल] ने सानू [अबू हयान] ['अथा`] से [इब्न उमर] रदलियाल्लाहुअनहु से बताया है, उसने कहा; जदूं अस रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कन्ने इक सफर च हे तां असेंगी इक बेदूईन अरब कन्ने मुलाकात होई ते उंदे कोल औने दे बाद रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उसी आखेआ: तुस कुत्थें जा करदे ओ? बेदूईन अरब ने जवाब दित्ता: मैं अपने परिवार कन्ने मिलना चाहंदा हां। फिरी प्रेरित ने ग् लाया: केह़ तुस कुसे भ़ले चाह़ंदे ओ? उने जवाब दित्ता: भलाई केह़ ऐ? रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: यानी तुस गवाही देंदे ओ के अल्लाह सुभानाहु व ताआला दे अलावा कोई ईश्वर इबादत दे काबिल नहीं है ते गवाही देंदे हो कि मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उंदा सेवक ते रसूलुल्लाह है। बेदूईन अरब ने आख्या: फिर तुहाडे आख्या दी सच्चाई कौन साबित कर सकदा है? नबी ने जवाब दित्ता: सलामा दा पेड़, इस करिए नबी ने उसी बुलाया, जदूं तकर पेड़ पहाड़ी दे किनारे पर हा, फिर पेड़ धरती गी फाड़ियै नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कोल पुज्जी गेआ, जिसलै तकर पेड़ रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे सामने नेईं पुज्जी गेआ। प्रेरित ने उसी त्रै बारी गवाही देने लेई आखेआ। उने त्रै बारी गवाही बी दित्ती जिय्यां नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आखेआ हा ते फिर पेड़ उस थाह् र पर वापस आई गेआ जित्थें ओह् उगदा हा। बेदूईन अरब अपने लोकें कोल वापस आया ते आखया; जेकर ओह मेरे पिच्छे चलदे न तां मैं उनेंगी राजा -रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम- कन्ने मिलने लेई लेई जां, जेकर नेईं तां मैं राजा दे कोल वापस औना ते उंदे कन्ने रौंह्ना।
Hadith
Imam Darimi : 17
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ
ने साडे [उबैदुल्लाह बिन मूसा] गी [ईसा बिन अब्दुल मलिक] कोला [अबू अज़ जुबैर] कोला [जाबीर] रदलियाल्लाहुअनहू कोला रिपोर्ट कीती ऐ, उने आक्खेआ; मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे नाल इक यात्रा ते निकलया ते जदों ओ अपने आप नू राहत देना चांदे सन तां ओ हमेशा लुकदे रेह तां कि ओ नहीं वेखया जावे। उस समें अस इक बड्डे खेतर च हे जित्थें कोई बूह्टे नेईं हे ते ना गै जीवन दे निशान हे ते उ’नें आखेआ: हे जाबीर, अपने बर्तन थमां पानी लैओ, ते अस अपना सफर जारी रक्खचै। जाबीर ने आख्या, असी उसलै तकर चलदे रेह्, जदूं तकर अस नजरें कोला बाहर नेईं होई गे। अचानक दो बूटे हो गए, जिंदे बीच चार हाथ दी दूरी ही। उसने कहा: मेहरबानी करके बूटे दे कोल जाओ, उस नू गल्ल करन लई आखो, ओ जवाब देगा, उस नू कहो 'तुहाडे बगल दे पेड़ ते आओ तां मैं तुहाडे दोनों दे पिच्छे बैठ सकां'। पेड़ नेड़े आया - ओस दा दोस्त, ओस दे बगल दा पेड़ - ते नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उंदे दोनों दे पिच्छे बैठे, फिर दो पेड़ अपनी जगह पर वापस आ गए। अगले अस अपने माउंटें च चढ़े, ते जि'यां साढ़े उप्पर इक चिड़िया साढ़े गी ढकदा हा, फिर इक जनानी ते उंदे बच्चे ने अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी रोकी लेआ, उ'नें आखेआ; ऐ अल्लाह दे रसूलुल्लाह, मेरा बच्चा असल च हर रोज त्रै बारी शैतान कोला परेशान होंदा ऐ। जाबीर ने कहा; फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने बच्चे गी लेइयै अपनी गड्डी दे सामने रखेया फिर उने आखेआ; जाओ ऐ अल्लाह दे दुश्मन ! मैं अल्लाह दा रसूलुल्लाह हां। प्रेरित ने त्रै बारी आखेआ। फिर उस जनानी गी वापस करी दित्ता। जदूं अस अपने सफर थमां वापस आए तां अस मूल सड़कै दे कन्नै-कन्नै गुजरे ते इक जनानी ते उंदे बच्चे ने असेंगी दो भेड़ें कन्नै रोकी लेआ जेह्ड़ी ओह् चरा करदी ही। फिरी उने आख्या; 'हे रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, मेहरबानी करके इस वरदान गी मेरे कोला स्वीकार करो, जिसदे लेई तुसें गी सच्ची भेजी ऐ, शैतान फिरी नेईं औग। ' उसने आख्या: इक गी लेइयै दूआ उसी वापस करी लैओ। फिर अस अपना सफर जारी रखे ते चिड़ियां साढ़े गी ढकदे लग्गे, अचानक इक ऊंट भागी गेआ, पर जदूं एह् दो बूह्टे दे बगीचे पर आया तां ओह् फौरन झुकी गेआ ते नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उसी पकड़ी लेआ। प्रेरित ने लोकें गी पुच्छेआ: 'इत्थें आओ, लोक, इस ऊंट दा मालिक कुन ऐ? इस करिए अंसार दे केई नौजवानें जवाब दित्ता; ओह् साढ़ा ऐ, हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, उ'नें पुच्छेआ: ओह् केह् अनुभव करा करदा ऐ? उने जवाब दित्ता; अस बीस साल तकर उंदी देखभाल करदे होई थक्की गेदे हे ते उंदे च मती चरबी ही - ओह् मोटा होई गेदा हा - इस करी अस उसी कत्ल करियै अपने बच्चें च बंडना चांह्दे हे, पर ओह् साढ़े कोला भागी गेआ। उसने कहा: 'ठीक है, फिर बस मेरे कोल बेच दे।' '। उने जवाब दित्ता; 'ओह, कोई जरुरत नहीं साहब, पर ऊंट तुहाडी महिमा वास्ते -उपहार- दे तौर ते काफी होवेगा।' नबी ने आख्या; 'ठीक शै, अगय लश भेया शै तो उवके वाथ अचछा शो, जफ तक लश नशीॊ मर जामे।' उस वक्त मुसलमानों ने कहा; हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह सानु जानवरें दे राजा गी सजदा करने दा ज्यादा हक ऐ, उने आखेआ: इक -जीव- गी दुए -जीव गी सजदा करना ठीक नेईं ऐ, जेकर एह् जरुरी होंदा तां जनानियें गी अपने पति गी सजदा करने दी इजाजत होंदी।
Hadith
Imam Darimi : 18
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دُفِعْنَا إِلَى حَائِطٍ فِي بَنِي النَّجَّارِ فَإِذَا فِيهِ جَمَلٌ لَا يَدْخُلُ الْحَائِطَ أَحَدٌ إِلَّا شَدَّ عَلَيْهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ فَدَعَاهُ فَجَاءَ وَاضِعًا مِشْفَرَهُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى بَرَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ هَاتُوا خِطَامًا فَخَطَمَهُ وَدَفَعَهُ إِلَى صَاحِبِهِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَقَالَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا يَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا عَاصِيَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ
सानु दस्सेया है [या'ला] ने सानु [अल अजलाह] नू [अदज ज़ाय्यल बिन हरमलाह] तों [जबीर बिन अब्दुल्लाह] रदलियाल्लाहुआनहु तों दस्सेया है उसने आख्या; असी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे नाल यात्रा तों वापस आ गए। जदूं तकर अस इक बनी नज्जर ग्रां च नेईं पुज्जे, अचानक इक ऊंट हर उस व्यक्ति गी रोकदा हा जेह्ड़ा बागान च दाखल होना चांह्दे हे। इस गल्ल दी खबर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी दित्ती गेई ही, इस करी ओह् उंदे कोल जाइयै ऊंट गी सद्देआ। ऊंट आया ते अपने होंठ धरती उप्पर रखे, जदूं तकर ओह अपने सामने घुटने नेईं झुकाए। फिर उसने आख्या: मेरे कोल इक रस्सी लेई आओ, फिर उसने रस्सी कन्ने बन्नी लेया ते अपने मालिक गी वापस करी दित्ता। फिर उसने पिच्छे मुड़ के आख्या: आकाश ते धरती दे बीच कोई नहीं लेकिन ओ जानदा है कि मैं वाकई अल्लाह सुभनाहु व ताला दा रसूलुल्लाह हां सिवाय उन लोकें दे जेड़े आज्ञा नेईं मनदे; जिन्न ते इंसान तों।
Hadith
Imam Darimi : 19
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ بِابْنٍ لَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي بِهِ جُنُونٌ وَإِنَّهُ يَأْخُذُهُ عِنْدَ غَدَائِنَا وَعَشَائِنَا فَيُخَبَّثُ عَلَيْنَا فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدْرَهُ وَدَعَا فَثَعَّ ثَعَّةً وَخَرَجَ مِنْ جَوْفِهِ مِثْلُ الْجِرْوِ الْأَسْوَدِ فَسَعَى
साडे कोल खबर आई है [अल हज्जाज बिन मिन्हल] ने सानु [हमद बिन सलामाह] तों [फरकाद अस सबखी] तों [सईद बिन जुबैर] तों [इब्न अब्बास] रदलियाहुअनहु तों दस्सेया है कि इक जनानी अपने बच्चे नू रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोल लान आई ते आख्या: 'हे रसुलुल्लाह, मेरा बच्चा ए जिन्न, जिन्न हमेशा अंदर आंदी ऐ जदूं अस लंच ते डिनर करदे हां। सानु, ते सानु बदनाम। 'फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ते उंदे आस्तै दुआ कीती। फिर उल्टी होई ते उंदे मुंह थमां कुसै चीजै - काला पिल्ले दी तर्ज पर - निकली आया ते फिरी चली गेआ।
Hadith
Imam Darimi : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ الْعَبْدِيُّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْرِفُ حَجَرًا بِمَكَّةَ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُبْعَثَ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ الْآنَ
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन सईद] ने सानु दस्सेया है [यह्या बिन अबू बकर अल अब्दी] से [इब्राहिम बिन थहमन] से [सिमक] से [जबीर बिन समुरा] रदलियाल्लाहुअनहु से उसने कहा; रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'मैं सचमुच जानदा हां कि मक्का विच इक पत्थर है जिस नाल ओ मिगी भेजे जाने तों पहलां नमस्ते करदे सन। सचमुच मैं सचमुच जानदा हां हुन'।
