Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadith
Hadith
Imam Darimi : 21
حَدَّثَنَا فَرْوَةُ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ أَبِي ثَوْرٍ الْهَمْدَانِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ السُّدِّيِّ عَنْ عَبَّادٍ أَبِي يَزِيدَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ فَخَرَجْنَا مَعَهُ فِي بَعْضِ نَوَاحِيهَا فَمَرَرْنَا بَيْنَ الْجِبَالِ وَالشَّجَرِ فَلَمْ نَمُرَّ بِشَجَرَةٍ وَلَا جَبَلٍ إِلَّا قَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ
Al à dit [Farwah] al à dit [Al Walid bin Abu Tsaur Al Hamdani] di [Isma’il As Suddi] di [Abbad bin Abu Yazid] di [Ali bin Abu Talib] Radliyallahu’anhu al à dit; O jerin cul Profete Sallam a Mecca. Dopo o jessìn cun lui e no passàs un arbul o une culine ma lui al disè; ASSALAMU 'ALAIKA YA Rasulullah -la sigurece e je simpri su di te, o Rasulullah-.
Hadith
Imam Darimi : 22
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شِمْرِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْفَجْرَ فَإِذَا هُوَ بِقَرِيبٍ مِنْ مِائَةِ ذِئْبٍ قَدْ أَقْعَيْنَ وُفُودُ الذِّئَابِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْضَخُوا لَهُمْ شَيْئًا مِنْ طَعَامِكُمْ وَتَأْمَنُونَ عَلَى مَا سِوَى ذَلِكَ فَشَكَوْا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَاجَةَ قَالَ فَآذِنُوهُنَّ قَالَ فَآذَنُوهُنَّ فَخَرَجْنَ وَلَهُنَّ عُوَاءٌ
Al à contât [Mohammed bin Yusuf] al à contât [Sufyan] di [Al Amasy] di [Simr bin ‘Athiyah] di [cualchidun] di Muzainah o di Juhainah al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam che al preave al albierc al fo dongje di cent lufs, che a jerin za ducj a sgjavâ. Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit dome a lôr - ai amîs - 'Par plasê, butâ un pôc dal to mangjâ al lôr cjamp - i lufs - alore il rest dal to mangjâ al sarà sigûr. ' Dopo a si son lamentâts dal Rasulullah Sallam di un dibisugn. Il Profete al disè ancje: Dile ai lufs. Duncje i amîs a contarin al grup di lufs che a vevin bisugne e a vevin di passâ di là. Il grup di lufs al partì in mût automatic cuntun ululâ.
Hadith
Imam Darimi : 23
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ جَاءَ جِبْرِيلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ حَزِينٌ وَقَدْ تَخَضَّبَ بِالدَّمِ مِنْ فِعْلِ أَهْلِ مَكَّةَ مِنْ قُرَيْشٍ فَقَالَ جِبْرِيلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ تُحِبُّ أَنْ أُرِيَكَ آيَةً قَالَ نَعَمْ فَنَظَرَ إِلَى شَجَرَةٍ مِنْ وَرَائِهِ فَقَالَ ادْعُ بِهَا فَدَعَا بِهَا فَجَاءَتْ وَقَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ مُرْهَا فَلْتَرْجِعْ فَأَمَرَهَا فَرَجَعَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَسْبِي حَسْبِي
Al à dit [Ishaq bin Ibrahim] al à dit [Abu Muawiyah] al à dit [Al Amasy] di [Abu Sufyan] di [Anas bin Malik] al à dit; Jibril al vignì al Rasulullah cuant che al jere sierât trist, cuviert di sanc par vie dal tratât dai infedei coraish a Meche, daspò Jibril al disè: O Rasulullah, tu âs di mostrâti un segn dal podê di Subhanahu wa Ta’ala? Rasul al rispuindè: ‘si’: daspò al viodè un arbul daûr di lui, Jibril al disè: clamâ l’arbul, cussì al lu clamà e l’arbul al vignì e al si metè denant di lui, daspò Jibril al disè: ‘Ordinâlu di tornâ’. Duncje al ordenà di tornâ e l’arbul al tornà - al so puest origjinâl - il Messazîr di Allah al disè: al è avonde.
Hadith
Imam Darimi : 24
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَتَى رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَامِرٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُرِيكَ آيَةً قَالَ بَلَى قَالَ فَاذْهَبْ فَادْعُ تِلْكَ النَّخْلَةَ فَدَعَاهَا فَجَاءَتْ تَنْقُزُ بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ قُلْ لَهَا تَرْجِعْ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعِي فَرَجَعَتْ حَتَّى عَادَتْ إِلَى مَكَانِهَا فَقَالَ يَا بَنِي عَامِرٍ مَا رَأَيْتُ رَجُلًا كَالْيَوْمِ أَسْحَرَ مِنْهُ
Al à informât [Ishaq bin Ibrahim] al à informât [Jarir] e [Abu Muawiyah] di [Al Amasy] di [Abu Zhabyan] di [Ibn Abbas] Radliyallahu' anhu al à dit; Cualchidun de tribù Amir al vignì al Rasulullah, daspò al disè; Ti plasarès che o ti mostri un segn - la grandece di Allah Subhanahu wa Ta’ala - al rispuindè: sì! L’Apostul al disè: va a clamâ la palme di dat, daspò lu clamà e la palme di dat e vignì saltant denant di lui, daspò l’om al disè; dîlu di tornâ, alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè al arbul: tornâ, alore l’arbul al tornà fin che al rivà al so puest, la persone e clamà; O fîs di Amir, no ai viodût un om che al sedi plui abil di magjie di lui.
Hadith
Imam Darimi : 25
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ دَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَطَلَبَ بِلَالٌ الْمَاءَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ الْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلْ مِنْ شَنٍّ فَأَتَاهُ بِشَنٍّ فَبَسَطَ كَفَّيْهِ فِيهِ فَانْبَعَثَتْ تَحْتَ يَدَيْهِ عَيْنٌ قَالَ فَكَانَ ابْنُ مَسْعُودٍ يَشْرَبُ وَغَيْرُهُ يَتَوَضَّأُ
Al à dit [Ismail bin Ibrahim] al à dit [Shuaib bin Shafwan] di [Atha bin As Sa’ib] di [Abu Al Dluha] di [Ibn Abbas] Radliyallahu’anhu al à dit; Il Profete al clamà Bilal, e Bilal al cirive aghe daspò al vignì e al disè; no, par Allah Subhanahu wa Ta’ala no ai aghe, cussì il Profete al domandà: tu âs un contignidôr di aghe? , daspò lui -Bilal- al i à dât un recipient di aghe e al slargjà lis mans tal recipient, daspò la aghe e coreve des sôs palmis, al disè il naradôr; Ancje Ibn Mas’ud e altris a bevevin e a fasevin la abluzion -de aghe-.
Hadith
Imam Darimi : 26
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ قَالَ قَالَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ غَزَوْنَا أَوْ سَافَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ يَوْمَئِذٍ بِضْعَةَ عَشَرَ وَمِائَتَانِ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ فِي الْقَوْمِ مِنْ طَهُورٍ فَجَاءَ رَجُلٌ يَسْعَى بِإِدَاوَةٍ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ لَيْسَ فِي الْقَوْمِ مَاءٌ غَيْرُهُ فَصَبَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَدَحٍ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ انْصَرَفَ وَتَرَكَ الْقَدَحَ فَرَكِبَ النَّاسُ ذَلِكَ الْقَدَحَ وَقَالُوا تَمَسَّحُوا تَمَسَّحُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رِسْلِكُمْ حِينَ سَمِعَهُمْ يَقُولُونَ ذَلِكَ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَفَّهُ فِي الْمَاءِ وَالْقَدَحِ وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ أَسْبِغُوا الطُّهُورَ فَوَالَّذِي هُوَ ابْتَلَانِي بِبَصَرِي لَقَدْ رَأَيْتُ الْعُيُونَ عُيُونَ الْمَاءِ تَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ فَلَمْ يَرْفَعْهَا حَتَّى تَوَضَّئُوا أَجْمَعُونَ
Al à dit [Abu An Nu’man] al à dit [Abu ‘Awanah] di [Al Aswad bin Qais] di [Nubaih Al ‘Anazi] al à dit; [Jabir ben Abdullah] al à dit; O vin scombatût o viazât cul Rasulullah. In chel dì o jerin doicent di nô. Dopo al rivà il timp di preiere. Il Rasulullah al domandà: ‘A son dutis lis personis puris? ’ Dopo al vignì cualchidun puartant une gjave di cuâl plene di aghe, e no jere plui aghe che chê aghe. Po dopo il Messazîr di Allah lu sburtà intun vâs plui grant, daspò al fasè la abluzion cu la miôr abluzion, daspò al si voltà vie dal vâs. Cussì la int e si sburtà viers il nâf, disint; — Si à dome di sfrutâlu. ' Alore il Rasulullah al disè: 'Scusa, dam un mût'. L’Apostul al disè chest cuant che al sintû fevelâ parsore. Daspò, il Rasulullah al metè lis palmis des sôs mans inte aghe e al disè: Intal non di Allah Subhanahu wa Ta’ala, daspò al disè: Complete la tô abluzion. -Jabir Radliyallahu’anhu- al à dit; Daûr di Chel che nol scure la mê vision, o viodevi cun clâr la aghe che e vignive fûr dai siei dêts e lui nol alçà lis mans fintant che a no vevin fat ducj la abluzion.
Hadith
Imam Darimi : 27
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ وَسَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ وَحُصَيْنٍ سَمِعَا سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَصَابَنَا عَطَشٌ فَجَهَشْنَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي تَوْرٍ فَجَعَلَ يَفُورُ كَأَنَّهُ عُيُونٌ مِنْ خَلَلِ أَصَابِعِهِ وَقَالَ اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فَشَرِبْنَا حَتَّى وَسِعَنَا وَكَفَانَا وَفِي حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ فَقُلْنَا لِجَابِرٍ كَمْ كُنْتُمْ قَالَ كُنَّا أَلْفًا وَخَمْسَ مِائَةٍ وَلَوْ كُنَّا مِائَةَ أَلْفٍ لَكَفَانَا
A nus è stât ripuartât che [Abu Al Walid Al Thayalitsi] e [Said bin Ar Rabi’] a àn dit ducj i doi; al à contât [Syu’bah] di [Amr bin Murrah] e [Hushain] ducj i doi a àn sintût dî [Salim bin Abu Ja’d]; O ai sintût [Jabir bin Abdullah] Radliyalahu’anhu dî; o sintivi une vore di sete e o cjaminavin in curt viers Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, daspò al metè la man inte pôle e la aghe e sburtà fûr dai siei dêts come une sorzint, e al disè: dî il non di Allah Subhanahu wa Ta’ala - cussì o vin dit ancje il non di Allah Subhanahu wa Ta’ala - e o jerin plens fin che o vin bevût avonde. Intal hadith di Amru bin Murrah, o vin domandât a Jabir; Cuants di voi - in chel timp -? Al rispuindè; A jerin cuindiscent di nô, ancje se o jerin stâts - in chel timp - cent mila, che e sarès stade avonde aghe par nô.
Hadith
Imam Darimi : 28
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيُّ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا الْجَعْدُ أَبُو عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ شَكَا أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَطَشَ فَدَعَا بِعُسٍّ فَصُبَّ فِيهِ مَاءٌ وَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ فِيهِ قَالَ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَى الْمَاءِ يَنْبُعُ عُيُونًا مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يَسْتَقُونَ حَتَّى اسْتَقَى النَّاسُ كُلُّهُمْ
Al à dit [Mohammed bin Abdullah Ar Raqqasyi] al à dit [Jafar bin Sulaiman] al à dit [Al Ja’du Abu Uthman] al à dit [Anas bin Malik] I compagns dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a si lamentavin de lôr sete - che a sintivin - daspò al domandà un vâs grant e al distribuì aghe dentri e il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al metè la man tal vâs. Il naradôr al disè; O ai viodût l’aghe di sorzint che e sburtave dai dêts dal Rasulullah, la int e la puartave a bevi par che a podessin bevile ducj.
Hadith
Imam Darimi : 29
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعَ عَبْدُ اللَّهِ بِخَسْفٍ فَقَالَ كُنَّا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعُدُّ الْآيَاتِ بَرَكَةً وَأَنْتُمْ تَعُدُّونَهَا تَخْوِيفًا إِنَّا بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَيْسَ مَعَنَا مَاءٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اطْلُبُوا مَنْ مَعَهُ فَضْلُ مَاءٍ فَأُتِيَ بِمَاءٍ فَصَبَّهُ فِي الْإِنَاءِ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ فِيهِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ ثُمَّ قَالَ حَيَّ عَلَى الطَّهُورِ الْمُبَارَكِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ تَعَالَى فَشَرِبْنَا و قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنَّا نَسْمَعُ تَسْبِيحَ الطَّعَامِ وَهُوَ يُؤْكَلُ
Dopo vê ripuartât a nô [Ubaidullah bin Musa] di [Israel] di [Mansur] di [Ibrahim] di [Alqamah] di [Abdullah] al disè; Abdullah al sintû fevelâ de eclìs di lune, daspò al disè; Noi, i amîs dal Profete Mohammed, o considerin i segns - dal podê di Allah Subhanahu wa Ta’ala - come une benedizion intant che tu ju consideris come alc di spaventôs. Di fat, cuant che o jerin cul Rasulullah no vevin aghe. Alore il Rasulullah al disè: “Dumande a chei che a àn aghe in plui. ' Dopo al fo puartât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e lui al lu sburtà intun vâs, al metè dentri la palme de sô man e la aghe e sburtà fûr dai dêts dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e al gridà: Vignî sù di corse e netâsi che al è plen di benedizions, e che al sedi plen di benedizions. o lu bevìn. Abdullah al disè; In passât o sintivi ancje la preiere dal mangjâ intant che si lu mangjave.
Hadith
Imam Darimi : 30
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوَّابِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ رُزَيْقٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ زُلْزِلَتْ الْأَرْضُ عَلَى عَهْدِ عَبْدِ اللَّهِ فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ فَقَالَ إِنَّا كُنَّا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ نَرَى الْآيَاتِ بَرَكَاتٍ وَأَنْتُمْ تَرَوْنَهَا تَخْوِيفًا بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ إِذْ حَضَرَتْ الصَّلَاةُ وَلَيْسَ مَعَنَا مَاءٌ إِلَّا يَسِيرٌ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَاءٍ فِي صَحْفَةٍ وَوَضَعَ كَفَّهُ فِيهِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَنْبَجِسُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ ثُمَّ نَادَى حَيَّ عَلَى الْوَضُوءِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ فَأَقْبَلَ النَّاسُ فَتَوَضَّئُوا وَجَعَلْتُ لَا هَمَّ لِي إِلَّا مَا أُدْخِلُهُ بَطْنِي لِقَوْلِهِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ فَحَدَّثْتُ بِهِ سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ فَقَالَ كَانُوا خَمْسَ عَشْرَةَ مِائَةٍ
Al à dit [Mohammed bin Abdullah bin Numair] al à dit [Abu Al Jawwab] di [‘Amar bin Ruzaiq] di [Al Amasy] di [Ibrahim] di [Alqamah] di [Abdullah] al à dit; Al fo un terenmot in timp di Abdullah e chest incident al fo ripuartât a Abdullah e lui al disè: Noi amîs o considerin i segns - la grandece di Allah Subhanahu wa Ta’ala - come une benedizion, invezit tu ju consideris come robis spaventosis. Une volte cuant che o jerin cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam in viaç, al rivà di colp il timp di preiere, intant che no puartavin aghe fûr che un pôc. Dopo il Rasulullah al domandà aghe intune grande vâs, e al metè la palme de sô man su di jê. Par sorprese, la aghe e sburtà fûr jenfri i siei dêts e daspò al urlà: ‘Ciao, vigni culì par cjapâ la aghe di abluzion e lis benedizions di Allah Subhanahu wa Ta’ala’. Duncje ducj a si fasevin la abluzion intant che jo no vevi nissun desideri fûr che o voleve dome bevile e meti la aghe tal stomi parcè che al diseve: benedizion di Allah. O ai contât l’episodi a [Salim bin Abu Al Ja’d], cussì al à dit; lôr -in chel timp- a jerin cuindis personis.
Hadith
Imam Darimi : 31
أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ الْعَلَاءِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ حَنَّ الْجِذْعُ حَتَّى أَتَاهُ فَمَسَحَهُ
Al à comunicât [Usman bin Umar] al à comunicât [Mu’adz bin Al ‘Ala‘] di [Nafi’] di [Ibn Umar] Intal inizi, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al predicave simpri intant che si apontave suntune part di len. Daspò vê doprât il pulpit -e il len nol jere plui doprât-, il len al gjamò cussì lu acariçà.
Hadith
Imam Darimi : 32
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ عَبْدِ الْمُؤْمِنِ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ حَيَّانَ حَدَّثَنِي ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ فَكَانَ يَشُقُّ عَلَيْهِ قِيَامُهُ فَأُتِيَ بِجِذْعِ نَخْلَةٍ فَحُفِرَ لَهُ وَأُقِيمَ إِلَى جَنْبِهِ قَائِمًا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ فَطَالَ الْقِيَامُ عَلَيْهِ اسْتَنَدَ إِلَيْهِ فَاتَّكَأَ عَلَيْهِ فَبَصُرَ بِهِ رَجُلٌ كَانَ وَرَدَ الْمَدِينَةَ فَرَآهُ قَائِمًا إِلَى جَنْبِ ذَلِكَ الْجِذْعِ فَقَالَ لِمَنْ يَلِيهِ مِنْ النَّاسِ لَوْ أَعْلَمُ أَنَّ مُحَمَّدًا يَحْمَدُنِي فِي شَيْءٍ يَرْفُقُ بِهِ لَصَنَعْتُ لَهُ مَجْلِسًا يَقُومُ عَلَيْهِ فَإِنْ شَاءَ جَلَسَ مَا شَاءَ وَإِنْ شَاءَ قَامَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ائْتُونِي بِهِ فَأَتَوْهُ بِهِ فَأُمِرَ أَنْ يَصْنَعَ لَهُ هَذِهِ الْمَرَاقِيَ الثَّلَاثَ أَوْ الْأَرْبَعَ هِيَ الْآنَ فِي مِنْبَرِ الْمَدِينَةِ فَوَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ رَاحَةً فَلَمَّا فَارَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجِذْعَ وَعَمَدَ إِلَى هَذِهِ الَّتِي صُنِعَتْ لَهُ جَزِعَ الْجِذْعُ فَحَنَّ كَمَا تَحِنُّ النَّاقَةُ حِينَ فَارَقَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَزَعَمَ ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ سَمِعَ حَنِينَ الْجِذْعِ رَجَعَ إِلَيْهِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهِ وَقَالَ اخْتَرْ أَنْ أَغْرِسَكَ فِي الْمَكَانِ الَّذِي كُنْتَ فِيهِ فَتَكُونَ كَمَا كُنْتَ وَإِنْ شِئْتَ أَنْ أَغْرِسَكَ فِي الْجَنَّةِ فَتَشْرَبَ مِنْ أَنْهَارِهَا وَعُيُونِهَا فَيَحْسُنُ نَبْتُكَ وَتُثْمِرُ فَيَأْكُلَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ مِنْ ثَمَرَتِكَ وَنَخْلِكَ فَعَلْتُ فَزَعَمَ أَنَّهُ سَمِعَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ لَهُ نَعَمْ قَدْ فَعَلْتُ مَرَّتَيْنِ فَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اخْتَارَ أَنْ أَغْرِسَهُ فِي الْجَنَّةِ
Al à dit [Mohammed ben Humaid] al à dit [Tamim ben Abdul Mukmin] al à dit [Salih ben Hayyan] al à dit a mi [Ibnu Buraidah] di [so pari] al à dit; Tal inizi, il Profete al predicave intant che al jere in pins, e al jere in pins par une vore di timp. Duncje al fo une vore pesant par lui. Po dopo al puartà dentri lis fûcs di palme di dat, al fasè une poçule fûr de tiere e al plantà il palm di dat dongje dal Profete sallallaahu alaihi Wasallam par podêlu doprâ cuant che al jere in pins. Se il Profete al predicave e al jere in pins par une vore di timp, al si apogjave sul palm di dat. Un om che al jere apene rivât a Medine al viodè chest incident, al jere in pins dongje dal palm di dat. Duncje l’om al trasmetè lis sôs preocupazions aes personis ator di lui; “Se o ves savût che Mohammed al varès laudât me par vê fat alc par sburtâ il so cjamp, o varès fat un puest dulà che al podeve stâ in pins, se al voleve al podeve stâ e se al voleve al podeve stâ in chel puest. 'Dopo cheste cuistion e fo comunicade al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e lui al disè: 'Puartâ chê persone denant di me'. Dopo cheste persone e fo puartade dentri e e fo ordenade di fâ une scjale cun trê o cuatri scjalins come chê cumò sul pulpit di Medine. Il Rasulullah al si sintè a gust cun chel. Cuant che al lassà il tron dal arbul - che al veve doprât prime - e si apogjà sul pulpit che al jere stât fat par lui, il palm di dat al si sintè trist e al gjavà come il gjavâl di un camêl cuant che il Profete sallallaahu alaihi wasallam lu lassà. Ibn Buraidhah al crodeve di so pari che il Profete sallallaahu Alaihi Wasallam, cuant che al sintû il gemit dal palm di dat, al tornà a metisi la man su di lui e al disè: ‘Sielzi se o ti plantarò di gnûf tal puest origjinâl o o ti plantarò - plui indenant - in cîl par che tu puedis fâ sburtâ fûr il to g frutuôs, e par che i sants di Allah Subhanahu wa Ta’ala a puedin mangjâ il to frut - datis - alore o lu fasarò. ' Il pari di Ibn Buraidah al crodeve che al veve sintût dal Profete sallallaahu alaihi wasallam, al disè ae palme di dat: 'Va ben, o lu ai fat - il Profete al ripetè lis sôs peraulis dôs voltis. ' Alore al fo domandât al Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e al rispuindè: O ai sielzût il stec par podêlu plantâ in cîl plui indevant.
Hadith
Imam Darimi : 33
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُومُ إِلَى جِذْعٍ قَبْلَ أَنْ يُجْعَلَ الْمِنْبَرُ فَلَمَّا جُعِلَ الْمِنْبَرُ حَنَّ ذَلِكَ الْجِذْعُ حَتَّى سَمِعْنَا حَنِينَهُ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَيْهِ فَسَكَنَ
Al à ripuartât a nô [Mohammed bin Katsir] di [Suleiman bin Kathir] di [Az Zuhri] di [Said bin Al Musayyib] di [Jabir bin Abdullah] Radliyallahu’anhu al à dit; In passât, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al jere simpri in pins apontât cuintri di une palme di dat prin di fâ un pulpit. Cuant che si faseve un pulpit, la palme di dat e gjave fin che o sintivin i siei gjavâts, daspò il Profete sallallaahu alaihi wasallam al metè lis mans su di jê e e si zirà.
Hadith
Imam Darimi : 34
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حَفْصِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِلَى خَشَبَةٍ فَلَمَّا صُنِعَ الْمِنْبَرُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَنَّتْ حَنِينَ الْعِشَارِ حَتَّى وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ
Al à dit [Mohammed bin Katsir] al à dit [Sulaiman bin Katsir] di [Yahya bin Said] di [Hafs bin Ubaidullah] di [Jabir bin Abdullah] Radliyallahu’anhu al à dit; In passât, il profete al predicave intant che si apontave suntun bastun di len, cussì cuant che un pulpit al jere stât fat, il bastun di len al si cjatave su di lui, daspò il bastun di len al gemeve come une femine camêl che e gemeve, cussì Rasulullah al veve metût la sô man su di lui.
Hadith
Imam Darimi : 35
أَخْبَرَنَا فَرْوَةُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي كَرِبٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَنَّتْ الْخَشَبَةُ حَنِينَ النَّاقَةِ الْخَلُوجِ
Al à contât [Farwah] al à contât [Yahya bin Zakaria] di [sô pari] di [Abu Ishaq] di [Said bin Abu Karb] di [Jabir bin Abdullah] Radliyallahu’anhu al à dit; Il tron al gjave come une femine camêl che e gjave dopo dal so vituel.
Hadith
Imam Darimi : 36
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الطُّفَيْلِ بْنِ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِلَى جِذْعٍ وَيَخْطُبُ إِلَيْهِ إِذْ كَانَ الْمَسْجِدُ عَرِيشًا فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ أَلَا نَجْعَلُ لَكَ عَرِيشًا تَقُومُ عَلَيْهِ يَرَاكَ النَّاسُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَتُسْمِعُ مِنْ خُطْبَتِكَ قَالَ نَعَمْ فَصَنَعَ لَهُ الثَّلَاثَ دَرَجَاتٍ هُنَّ اللَّوَاتِي عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمَّا صُنِعَ الْمِنْبَرُ وَوُضِعَ فِي مَوْضِعِهِ الَّذِي وَضَعَهُ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ الْمِنْبَرَ مَرَّ عَلَيْهِ فَلَمَّا جَاوَزَهُ خَارَ الْجِذْعُ حَتَّى تَصَدَّعَ وَانْشَقَّ فَرَجَعَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَسَحَهُ بِيَدِهِ حَتَّى سَكَنَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْمِنْبَرِ قَالَ فَكَانَ إِذَا صَلَّى صَلَّى إِلَيْهِ فَلَمَّا هُدِمَ الْمَسْجِدُ أَخَذَ ذَلِكَ الْجِذْعَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَلَمْ يَزَلْ عِنْدَهُ حَتَّى بَلِيَ وَأَكَلَتْهُ الْأَرَضَةُ وَعَادَ رُفَاتًا
Al à ripuartât a nô [Zacaria bin ‘Adi] di [Ubaidullah bin Amr] di [Abdullah bin Mohammed bin ‘Aqil] di [Ath Thufail bin Ubay bin Ka’ab] di [sô pari] Radliyallahu’anhu al à dit; In passât, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al preave apontât suntun palm di dat e ancje cuant che al faseve i sermons cuant che lis moscheis a no vevin ancjemò ripâr. Alore un om dal so amì i disè; ‘O varìn di fâ, Siôr, un ripâr - un pulpit - e meti il pulpit intun puest dulà che tu puedis stâ su di lui e la int e pues vioditi tai sermons dal vinars e a puedin scoltâ i tôs sermons. Lui al rispuindè: ‘Sì, tu puedis’. Cussì a forin fats par lui trê scjalins sul pulpit e metûts tal puest dulà che il Profete sallallaahu alaihi wasallam ju veve metûts - stelis di palme di dat -. Cuant che al rivà al pulpit, al passà la palme di dat, e la date e cjantà fin che no si sburtà e si spartì. Dopo il Rasulullah al tornà viers di lui. Al lu sfrutà cun la man fin che la palme si calmà di gnûf e il Profete al tornà sul pulpit. E cuant che il Profete al preave, al si sburtave viers l’arbul. Cuant che la moschee e fo butade jù, Ubai bin Ka’ab al cjapà il stoc da palme di dat e lu tignì fin che al no si marcè e al fo mangjât par lis termitis fin che al no fo distrut.
Hadith
Imam Darimi : 37
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ أَبِي الْوَدَّاكِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِلَى لِزْقِ جِذْعٍ فَأَتَاهُ رَجُلٌ رُومِيٌّ فَقَالَ أَصْنَعُ لَكَ مِنْبَرًا تَخْطُبُ عَلَيْهِ فَصَنَعَ لَهُ مِنْبَرًا هَذَا الَّذِي تَرَوْنَ قَالَ فَلَمَّا قَامَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ حَنَّ الْجِذْعُ حَنِينَ النَّاقَةِ إِلَى وَلَدِهَا فَنَزَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَمَّهُ إِلَيْهِ فَسَكَنَ فَأُمِرَ بِهِ أَنْ يُحْفَرَ لَهُ وَيُدْفَنَ
Al à dit [Ubaidullah bin Said] al à dit [Abu Usamah] di [Mujalid] di [Abu Al Waddak] di [Abu Said] al à dit; Prime, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al predicave intant che si apontave suntun ram di palme di dat, daspò un roman al vignì daûr di lui e al disè; O fasarò un pulpit e il re al pues predicâ di sore, cussì al à fat il pulpit come che tu viodis. Il naradôr al disè; Duncje cuant che il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al jere in pins - sul pulpit - daûr a fâ un sermon, la palme di dat e gjavà come une femine camêl che e veve pierdût il so vituel. Po dopo il Rasulullah al vignì jù viers di lui e lu cjapà in braç cussì al tacà a zirâ, alore il Rasulullah al ordenà di fâ une buse e sepulilu.
Hadith
Imam Darimi : 38
أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا الصَّعْقُ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ لَمَّا أَنْ قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ جَعَلَ يُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَى خَشَبَةٍ وَيُحَدِّثُ النَّاسَ فَكَثُرُوا حَوْلَهُ فَأَرَادَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُسْمِعَهُمْ فَقَالَ ابْنُوا لِي شَيْئًا أَرْتَفِعُ عَلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ عَرِيشٌ كَعَرِيشِ مُوسَى فَلَمَّا أَنْ بَنَوْا لَهُ قَالَ الْحَسَنُ حَنَّتْ وَاللَّهِ الْخَشَبَةُ قَالَ الْحَسَنُ سُبْحَانَ اللَّهِ هَلْ تُبْتَغَى قُلُوبُ قَوْمٍ سَمِعُوا قَالَ أَبُو مُحَمَّد يَعْنِي هَذَا
Al à dit [Musulman bin Ibrahim] al à dit [Ash Sh’aq] al à dit; O ai sintût [Al Hasan] dî; Cuant che il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al rivà a Medine al si apogjà la schene cuintri di un arbul intant che al dave conseis ae int. Planc planc a jerin simpri plui personis ator di lui. Chest al fasè pensâ che ducj - cence ecezion - a sintessin lis sôs peraulis. Duncje lui al disè: ‘Par plasê, fâmi un pulpit alt come chel che al veve Mosè! ' Cuant che a lu àn fat, il tron dal arbul di bande di Allah - al disè Alhasan - al gjamò. Al Hasan al disè di gnûf; Glorie a Allah Subhanahu wa Ta’ala, si pues ancjemò spietâsi che i cûrs di chei che a sintin che a sedin -ubidients-? Abu Mohammed al disè; significant lis personis che a àn sintût cheste -storie-.
Hadith
Imam Darimi : 39
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ قَبْلَ أَنْ يَتَّخِذَ الْمِنْبَرَ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ وَتَحَوَّلَ إِلَيْهِ حَنَّ الْجِذْعُ فَاحْتَضَنَهُ فَسَكَنَ وَقَالَ لَوْ لَمْ أَحْتَضِنْهُ لَحَنَّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ بِمِثْلِهِ
A nus è stât ripuartât che [Hajjaj bin Minhal] al à contât [Hammad bin Salamah] di [Amar bin Abu Amar] di [Ibn Abbas] che il Profete al predicave une volte apontantsi cuintri di un arbul prin che al fos fat un pulpit. Cuant che al fo fat un pulpit e si voltà viers di lui, il tron dal arbul al gjavà, fin che lu cjapà in braç e al si zirà. Al à zontât: ‘Se no lu cjapi in braç, al cjacararà di sigûr fin ae fin dal mont. ' Al à dit [Al Hajjaj bin Minhal] al à contât [Hammad] di [Thabit] di [Anas bin Malik] Radliyallahu'anhu come il hadith parsore.
Hadith
Imam Darimi : 40
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَنَّتْ الْخَشَبَةُ الَّتِي كَانَ يَقُومُ عِنْدَهَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهَا فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ
Al à dit [Abdullah bin Yazid] al à dit [Al Mas’udi] di [Abu Hazim] di [Sahl bin Said] al à dit; Il tron dal arbul che al si apontave cuant che al jere in pins al gjamò, daspò il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al si alçà viers di lui e al metè la man su di lui, cussì l’arbul al colà fer.
