Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 161
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ أَنَّهُ قَالَصَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِشَاءَ فَقَرَأَ فِيهَا بِالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، عدي بن ثابت انصاري کان، براء بن عازب کان، هن چيو ته: مون رسول الله ﷺ سان گڏ عشاء جي نماز پڙهي، پاڻ پڙهيائون: "وَتِّين وَزَائِطُون - انجير ۽ زيتون جي خاطر -".
حديث
Imam Malik : 162
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ لُبْسِ الْقَسِّيِّ وَعَنْ تَخَتُّمِ الذَّهَبِ وَعَنْ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ فِي الرُّكُوعِ
يحييٰ مون سان، مالڪ کان، نافع کان، ابراهيم بن عبدالله بن حنين کان، سندس پيءُ کان، علي بن ابو طالب کان، رسول الله صلي الله عليه وسلم ريشم پائڻ، سون جي انگوٺي پائڻ ۽ رڪوع ۾ قرآن پڙهڻ کان منع ڪئي آهي.
حديث
Imam Malik : 163
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ التَّمَّارِ عَنْ الْبَيَاضِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ عَلَى النَّاسِ وَهُمْ يُصَلُّونَ وَقَدْ عَلَتْ أَصْوَاتُهُمْ بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ إِنَّ الْمُصَلِّيَ يُنَاجِي رَبَّهُ فَلْيَنْظُرْ بِمَا يُنَاجِيهِ بِهِ وَلَا يَجْهَرْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ بِالْقُرْآنِ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، محمد بن ابراهيم بن الحارث تيمي کان، ابو حازم تمار کان، البيضلي کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ ماڻهن سان ملاقات ڪئي جڏهن اهي نماز پڙهي رهيا هئا، اهي ان ۾ بلند آواز سان قرات ڪري رهيا هئا، پوءِ پاڻ فرمايائون: 'يقيناً، جيڪو نماز پڙهي ٿو اهو پنهنجي رب کي سڏي ٿو، تنهنڪري ڏسو ته هو ڇا ٿو چوي. توهان مان ڪجهه ٻين تي بلند آواز سان قرات نه ڪن!'
حديث
Imam Malik : 164
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَقُمْتُ وَرَاءَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فَكُلُّهُمْ كَانَ لَا يَقْرَأُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ
مون کي مالڪ کان، حميد ثويل کان، انس بن مالڪ کان، روايت ڪئي ته مون هڪ ڀيري [ابوبڪر]، [عمر] ۽ [عثمان] جي پويان نماز پڙهي، انهن سڀني نماز شروع ڪرڻ وقت "بسم الله الرحمن الرحيم" نه پڙهيو.
حديث
Imam Malik : 165
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكُنَّا نَسْمَعُ قِرَاءَةَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عِنْدَ دَارِ أَبِي جَهْمٍ بِالْبَلَاطِ
مالڪ کان سندس چاچي [ابو سهيل بن مالڪ] کان [پنهنجي پيءُ] تائين بيان ڪندي، هن چيو ته: مون بلث ۾ ابو جهم جي گهر ۾ [عمر بن خطاب] جي قرات ٻڌي هئي.
حديث
Imam Malik : 166
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا فَاتَهُ شَيْءٌ مِنْ الصَّلَاةِ مَعَ الْإِمَامِ فِيمَا جَهَرَ فِيهِ الْإِمَامُ بِالْقِرَاءَةِ أَنَّهُ إِذَا سَلَّمَ الْإِمَامُ قَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَرَأَ لِنَفْسِهِ فِيمَا يَقْضِي وَجَهَرَ
مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو آهي ته جيڪڏهن [عبدالله بن عمر] ڪجهه رڪعتن ۾ امام کان پوئتي هوندو هو جيڪي هو بلند آواز سان پڙهندو هو، ته جڏهن امام کيس سلام ڪندو هو، ته هو اٿي بيٺو ۽ باقي رڪعتون پاڻ ٿوري زور سان پڙهندو هو.
حديث
Imam Malik : 167
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ رُومَانَ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أَؤُصَلِّ إِلَى جَانِبِ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍفَيَغْمِزُنِي فَأَفْتَحُ عَلَيْهِ وَنَحْنُ نُصَلِّي
مون کي مالڪ کان يزيد بن رومان کان ٻڌايو هو ته: 'مون [نافع بن جبير بن مطعم] جي ڀرسان نماز پڙهي. هن مون کي اشارو ڪيو - ته جيئن مان سندس پڙهڻ درست ڪريان -. مون به سندس پڙهڻ درست ڪيو، جيتوڻيڪ اسين نماز پڙهي رهيا هئاسين.'
حديث
Imam Malik : 168
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَصَلَّى الصُّبْحَ فَقَرَأَ فِيهَا سُورَةَ الْبَقَرَةِ فِي الرَّكْعَتَيْنِ كِلْتَيْهِمَا
يحييٰ مون کان مالڪ کان، هشام بن عروه کان، پنهنجي پيءُ کان روايت ڪئي آهي ته ابو بڪر صديق صبح جي نماز پڙهي ۽ ٻه رڪعتون ۾ سورة البقره پڙهي.
حديث
Imam Malik : 169
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ يَقُولُصَلَّيْنَا وَرَاءَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ الصُّبْحَ فَقَرَأَ فِيهَا بِسُورَةِ يُوسُفَ وَسُورَةِ الْحَجِّ قِرَاءَةً بَطِيئَةً فَقُلْتُ وَاللَّهِ إِذًا لَقَدْ كَانَ يَقُومُ حِينَ يَطْلُعُ الْفَجْرُ قَالَ أَجَلْ
مالڪ مون کي [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو ته هن [عبدالله بن عامر بن ربيعہ] کي چوندي ٻڌو ته: 'اسان [عمر بن خطاب] جي پويان فجر جي نماز پڙهي. هن سورة يوسف ۽ سورة الحج آهستي آهستي پڙهي. مون چيو: 'الله جو قسم، پوءِ هو فجر ٿيڻ تائين نماز پڙهي رهيو هو'. عبدالله بن عامر جواب ڏنو: 'صحيح'.
حديث
Imam Malik : 170
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ وَرَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّ الْفُرَافِصَةَ بْنَ عُمَيْرٍ الْحَنَفِيَّ قَالَمَا أَخَذْتُ سُورَةَ يُوسُفَ إِلَّا مِنْ قِرَاءَةِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ إِيَّاهَا فِي الصُّبْحِ مِنْ كَثْرَةِ مَا كَانَ يُرَدِّدُهَا لَنَا
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان ۽ ربيع بن ابو عبدالرحمان کان، [القاسم بن محمد] کان روايت ڪئي وئي آهي ته [الفرافشة بن عمير الحنفي] چيو ته: 'مون کي سورة يوسف ياد نه هئي سواءِ [عثمان بن عفان جي] صبح جي نماز ۾ تلاوت جي، ڇاڪاڻ ته هو ان کي بار بار ورجائيندو هو.'
حديث
Imam Malik : 171
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَقْرَأُ فِي الصُّبْحِ فِي السَّفَرِ بِالْعَشْرِ السُّوَرِ الْأُوَلِ مِنْ الْمُفَصَّلِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَسُورَةٍ
مون کي مالڪ کان [نافع] جي روايت آهي ته جڏهن هو صبح جي نماز لاءِ وڃي رهيو هو ته [عبدالله بن عمر] سورة المفصل جا پهريان ڏهه سورتون پڙهيون ۽ هر رڪعت ۾ سورة فاتحه ۽ سورة ' پڙهيائين.
حديث
Imam Malik : 172
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ مَوْلَى عَامِرِ بْنِ كُرَيْزٍ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَادَى أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ لَحِقَهُ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَى يَدِهِ وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَخْرُجَ مِنْ بَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ لَا تَخْرُجَ مِنْ الْمَسْجِدِ حَتَّى تَعْلَمَ سُورَةً مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الْقُرْآنِ مِثْلَهَا قَالَ أُبَيٌّ فَجَعَلْتُ أُبْطِئُ فِي الْمَشْيِ رَجَاءَ ذَلِكَ ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ السُّورَةَ الَّتِي وَعَدْتَنِي قَالَ كَيْفَ تَقْرَأُ إِذَا افْتَتَحْتَ الصَّلَاةَ قَالَ فَقَرَأْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ حَتَّى أَتَيْتُ عَلَى آخِرِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هِيَ هَذِهِ السُّورَةُ وَهِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُعْطِيتُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، [علاء بن عبدالرحمٰن بن يعقوب] کان روايت ڪئي آهي ته [ابو سعيد]، جيڪو عامر بن کريز جو اڳوڻو غلام هو، ان کي خبر ڏني ته رسول الله صلي الله عليه وسلم ابي بن ڪعب کي سڏيو جيڪو نماز پڙهي رهيو هو. جڏهن هو فارغ ٿيو ته ان جي پٺيان لڳو. جڏهن هو مسجد جي دروازي کان ٻاهر نڪرڻ وارو هو ته هن ابي بن ڪعب جو هٿ جهليو. هن چيو ته: 'مون کي اميد آهي ته توهان ٻاهر نه نڪرندؤ جيستائين توهان اهڙي سورت نه ٻڌو جيڪا الله تورات، انجيل يا قرآن ۾ نازل نه ڪئي آهي.' ابي بن ڪعب چيو ته: 'مان ان اميد سان سست ٿيس. پوءِ مون پڇيو ته: 'يا رسول الله، اها سورت ڪٿي آهي جنهن جو توهان مون سان واعدو ڪيو هو؟' هن چيو ته: 'توهان نماز شروع ڪرڻ وقت ڇا پڙهندا آهيو؟' ابي بن ڪعب جواب ڏنو ته: 'مان 'الحمد لله رب العالمين' آخر تائين پڙهندو آهيان.' رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: ”اهو خط الصبع المثني ۽ قرآن عظيم آهي جيڪو مون کي ڏنو ويو آهي“.
حديث
Imam Malik : 173
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِيَقُولُ مَنْ صَلَّى رَكْعَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَلَمْ يُصَلِّ إِلَّا وَرَاءَ الْإِمَامِ
مالڪ مون کي [ابو نعيم وهب بن ڪيسان] کان ٻڌايو ته هن [جابر بن عبدالله] کي چوندي ٻڌو ته: 'جيڪو به هڪ رڪعت نماز پڙهي بغير ام القرآن - سورة فاتحه - پڙهي ته پوءِ اهو امام جي پٺيان کان سواءِ نه پڙهي'.
حديث
Imam Malik : 174
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا السَّائِبِ مَوْلَى هِشَامِ بْنِ زُهْرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ صَلَّى صَلَاةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهِيَ خِدَاجٌ هِيَ خِدَاجٌ هِيَ خِدَاجٌ غَيْرُ تَمَامٍ قَالَ فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ إِنِّي أَحْيَانًا أَكُونُ وَرَاءَ الْإِمَامِ قَالَ فَغَمَزَ ذِرَاعِي ثُمَّ قَالَ اقْرَأْ بِهَا فِي نَفْسِكَ يَا فَارِسِيُّ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ فَنِصْفُهَا لِي وَنِصْفُهَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَءُوا يَقُولُ الْعَبْدُ{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ }يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى حَمِدَنِي عَبْدِي وَيَقُولُ الْعَبْدُ{ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ }يَقُولُ اللَّهُ أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي وَيَقُولُ الْعَبْدُ{ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ }يَقُولُ اللَّهُ مَجَّدَنِي عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ{ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ }فَهَذِهِ الْآيَةُ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ يَقُولُ الْعَبْدُ{ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ }فَهَؤُلَاءِ لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان [علاء بن عبدالرحمان بن يعقوب] کان ٻڌايو ته هن [ابو صائب] کي هشام بن زهره جي اڳوڻي غلام کان ٻڌو آهي؛ مون [ابو هريره] کي چوندي ٻڌو آهي؛ مون رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو آهي؛ 'جيڪو نماز پڙهي ٿو پر ان ۾ ام القرآن - الفاتحه - نه ٿو پڙهي، ته ان جي نماز ناقص آهي، ان جي نماز ناقص آهي، ان جي نماز ناقص ۽ ناقص آهي'. ابو عاص سائب چيو؛ 'پوءِ مون چيو؛ 'اي ابو هريره، مان ڪڏهن ڪڏهن امام جي پويان نماز پڙهندو آهيان،' ابو عاص سائب چيو؛ 'ابو هريره فوري طور تي منهنجو هٿ پڪڙيو ۽ چيو؛ 'اي فارسي ماڻهو، پنهنجي دل ۾ پڙهو'، ڇاڪاڻ ته مون رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو آهي؛' الله تبارڪ و تعاليٰ فرمايو ته، 'مان پنهنجي ۽ پنهنجي ٻانهي جي وچ ۾ ٻن حصن ۾ ورهايان ٿو، اڌ منهنجي لاءِ ۽ ٻيو اڌ منهنجي ٻانهي لاءِ، ۽ منهنجي ٻانهي لاءِ جيڪو هو گهري ٿو'. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته؛ 'پڙهو؛ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِين. الله تبارڪ و تعاليٰ فرمايو؛ 'منهنجي ٻانهي منهنجي تعريف ڪئي'. جيڪڏهن ڪو ٻانهو پڙهي ٿو؛ الرحمن الرحيم. الله تبارڪ و تعاليٰ فرمايو؛ 'منهنجي ٻانهي منهنجي تعريف ڪئي'. جيڪڏهن ڪو ٻانهو پڙهي ٿو؛ مالڪي يوم الدّين. الله فرمائي ٿو؛ 'منهنجي ٻانهي منهنجي تعريف ڪئي'. جيڪڏهن ڪو ٻانهو پڙهي ٿو؛ 'اياڪ نعبد واياڪ نَسْتَعِين'. هي آيت منهنجي ۽ منهنجي ٻانهي جي وچ ۾ آهي، ۽ ان لاءِ جيڪو هو گهري ٿو'. جيڪڏهن ڪو ٻانهو چوي ته ”احدنا شراط المستقيم، شراط لدزينا انعمتا عليم غير مقلد البيلي عليھم ولد دلالين“ ته اهو سڀ ڪجهه منهنجي ٻانهي لاءِ آهي ۽ ان لاءِ آهي جيڪو هو گهري ٿو.
حديث
Imam Malik : 175
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ خَلْفَ الْإِمَامِ فِيمَا لَا يَجْهَرُ فِيهِ الْإِمَامُ بِالْقِرَاءَةِ
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته هو نماز ۾ امام جي پٺيان قرات ڪندو هو، جنهن جي قرات امام بلند آواز سان نه پڙهندو هو.
حديث
Imam Malik : 176
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ وَعَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍكَانَ يَقْرَأُ خَلْفَ الْإِمَامِ فِيمَا لَا يَجْهَرُ فِيهِ الْإِمَامُ بِالْقِرَاءَةِ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، ربيعة بن ابو عبدالرحمان کان روايت آهي ته [القاسم بن محمد] امام جي پٺيان قرات ڪندو هو، انهن نمازن ۾ جتي امام بلند آواز سان قرات نه ڪندو هو.
حديث
Imam Malik : 177
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ رُومَانَ أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍكَانَ يَقْرَأُ خَلْفَ الْإِمَامِ فِيمَا لَا يَجْهَرُ فِيهِ بِالْقِرَاءَةِقَالَ مَالِك وَذَلِكَ أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَيَّ فِي ذَلِكَ
مونکي مالڪ کان [يزيد بن رومان] کان ٻڌايو ويو آهي ته [نافع بن جبير بن مطعم]، هو امام جي پويان پڙهندو هو، جڏهن ته امام ان کي زور سان نه پڙهندو هو. مالڪ چيو؛ 'اهو ئي آهي جيڪو مون ٻڌو آهي ان ۾ مون کي سڀ کان وڌيڪ پسند آهي'.
حديث
Imam Malik : 178
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا سُئِلَ هَلْ يَقْرَأُ أَحَدٌ خَلْفَ الْإِمَامِ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ خَلْفَ الْإِمَامِ فَحَسْبُهُ قِرَاءَةُ الْإِمَامِ وَإِذَا صَلَّى وَحْدَهُ فَلْيَقْرَأْقَالَ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَا يَقْرَأُ خَلْفَ الْإِمَامِ
مون کي يحييٰ، مالڪ ۽ نافع کان ٻڌايو آهي ته جڏهن عبدالله بن عمر کان پڇيو ويو ته ڇا ڪو امام جي پويان نماز پڙهي ٿو؟ هن جواب ڏنو ته جيڪڏهن توهان مان ڪو امام جي پٺيان نماز پڙهي ته امام جي قرات ان لاءِ ڪافي آهي. جيڪڏهن هو اڪيلو نماز پڙهي ته ان کي پڙهڻ گهرجي. نافع چيو ته عبدالله بن عمر امام جي پٺيان سورة فاتحه نه پڙهي.
حديث
Imam Malik : 179
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ أُكَيْمَةَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةٍ جَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ هَلْ قَرَأَ مَعِي مِنْكُمْ أَحَدٌ آنِفًا فَقَالَ رَجُلٌ نَعَمْ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي أَقُولُ مَا لِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنْ الْقِرَاءَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا جَهَرَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْقِرَاءَةِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، ابن عڪيمه، الليثي، ابو هريره کان ٻڌايو آهي ته جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم نماز ختم ڪندا هئا ته بلند آواز سان پڙهندا هئا. پاڻ فرمايائون: 'ڇا توهان مان ڪنهن مون سان گڏ پڙهيو؟' هڪ ماڻهو هو جنهن جواب ڏنو، 'مان، اي الله جا رسول!' ابو هريره چيو؛ 'رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'مون چيو - حيران آهيان - قرآن پڙهڻ دوران مون کي ڇو روڪيو ويو!' پوءِ، رسول الله صلي الله عليه وسلم کان هي حديث ٻڌڻ کان پوءِ، ماڻهن اهي دعائون پڙهڻ بند ڪري ڇڏيون جيڪي رسول الله صلي الله عليه وسلم بلند آواز سان پڙهندا هئا.
حديث
Imam Malik : 180
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَمَّنَ الْإِمَامُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ آمِينَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سعيد بن مسيب کان ۽ ابو سلمه بن عبدالرحمان کان، ٻنهي کيس ابو هريره کان ٻڌايو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: جڏهن امام آمين پڙهي ته پوءِ آمين چئو. جيڪو به فرشتن جي آمين سان گڏ آمين پڙهندو، ان جا گذريل گناهه ضرور معاف ڪيا ويندا. ابن شهاب چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم آمين پڙهو.
