قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / مفت ڊائون لوڊ

Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث

حديث

Imam Malik : 1

قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثِيّ عَنْ مَالِك بْن أَنَس عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَخَّرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا فَدَخَلَ عَلَيْهِ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ فَأَخْبَرَهُ أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ أَخَّرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا وَهُوَ بِالْكُوفَةِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَبُو مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَمَا هَذَا يَا مُغِيرَةُ أَلَيْسَ قَدْ عَلِمْتَ أَنَّ جِبْرِيلَ نَزَلَ فَصَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بِهَذَا أُمِرْتُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ اعْلَمْ مَا تُحَدِّثُ بِهِ يَا عُرْوَةُ أَوَ إِنَّ جِبْرِيلَ هُوَ الَّذِي أَقَامَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقْتَ الصَّلَاةِقَالَ عُرْوَةُ كَذَلِكَ كَانَ بَشِيرُ بْنُ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيُّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ عُرْوَةُ وَلَقَدْ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ فِي حُجْرَتِهَا قَبْلَ أَنْ تَظْهَرَ

راوي چيو ته؛ مون کي الليثي مالڪ بن انس کان [ابن شهاب] کان ٻڌايو آهي؛ هڪ ڏينهن عمر بن عبدالعزيز پنهنجي نماز ختم ڪئي، عروه بن الزبير ان سان مليو ۽ ان کي ٻڌايو؛ ته هڪ ڏينهن مغيره بن صيوبة ڪوفه ۾ پنهنجي نماز ختم ڪئي، پوءِ ابن مسعود ان سان مليو ۽ ان کي ڊاڙ هنئي؛ 'ڇا مطلب آهي اي مغيره؟ ڇا توهان کي خبر ناهي ته جبرائيل هيٺ لهي آيو هو ۽ نماز پڙهي ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم نماز ۾ شامل ٿيا، پوءِ انهن نماز پڙهي ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم نماز ۾ شامل ٿيا، پوءِ انهن نماز پڙهي ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم نماز ۾ شامل ٿيا. پوءِ جبرائيل چيو ته؛ 'مون کي اهڙي طرح حڪم ڏنو ويو آهي،' پوءِ عمر بن عبدالعزيز پڇيو، 'اي عروه جيڪو توهان ٻڌايو ٿا ان تي ڌيان ڏيو!' ڇا اهو جبرائيل هو جنهن رسول الله ﷺ کي نماز جا وقت سيکاريا هئا؟ [عروه] جواب ڏنو؛ '[بصير بن مسعود انصاري] [پنهنجي پيءُ] کان ساڳي ڳالهه بيان ڪئي' پوءِ [عروه] تصديق ڪئي؛ ۽ مون کي [عائشه]، رسول الله ﷺ جي زال کي ٻڌايو ته رسول الله ﷺ عصر جي نماز ان وقت پڙهندا هئا جڏهن سج اڃا پنهنجي جاءِ تي هو ۽ اڃا ظاهر نه ٿيو هو.

حديث

Imam Malik : 2

و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّهُ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ وَقْتِ صَلَاةِ الصُّبْحِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الْغَدِ صَلَّى الصُّبْحَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ صَلَّى الصُّبْحَ مِنْ الْغَدِ بَعْدَ أَنْ أَسْفَرَ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ قَالَ هَأَنَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ مَا بَيْنَ هَذَيْنِ وَقْتٌ

مون کي يحييٰ، مالڪ، زيد بن اسلم، عثوع بن يسار کان، ٻڌايو آهي ته: هڪ ماڻهو رسول الله ﷺ وٽ آيو ۽ صبح جي نماز جي وقت بابت پڇيو. عثوع بن يسار چيو ته: پوءِ رسول الله ﷺ خاموش رهيا، جيستائين ٻئي ڏينهن صبح جي نماز فجر جي وقت تي پڙهي، ٻئي ڏينهن آسمان پيلو ٿيڻ تي نماز پڙهي. پوءِ رسول الله ﷺ پڇيو ته: ”اهو ماڻهو ڪٿي آهي جنهن مون کان صبح جي نماز جي وقت بابت پڇيو هو؟“ ان شخص جواب ڏنو ته: ”اي الله جا رسول!“ هن چيو ته: ”صبح جي نماز جو وقت انهن ٻن وقتن جي وچ ۾ آهي“.

حديث

Imam Malik : 3

و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ النِّسَاءُ مُتَلَفِّعَاتٍ بِمُرُوطِهِنَّ مَا يُعْرَفْنَ مِنْ الْغَلَسِ

مون کي يحييٰ، مالڪ، يحييٰ بن سعيد، عمره بنت عبدالرحمان، رسول الله ﷺ جي زال عائشه کان بيان ڪيو آهي ته: جڏهن رسول الله ﷺ صبح جي نماز کان فارغ ٿيا ته عورتون پنهنجن ڪپڙن سان ڍڪيل ٻاهر نڪتيون، ۽ انهن کي اڃا تائين سڃاڻي نه سگهيو ڇاڪاڻ ته اوندهه هئي.

حديث

Imam Malik : 4

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ وَعَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ وَعَنْ الْأَعْرَجِ كُلُّهُمْ يُحَدِّثُونَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنْ الصُّبْحِ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَقَدْ أَدْرَكَ الصُّبْحَ وَمَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنْ الْعَصْرِ قَبْلَ أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَقَدْ أَدْرَكَ الْعَصْرَ

مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، عثوع بن يسار کان، بسر بن سعيد ۽ الاعرج کان، سڀني اهو ابو هريره کان ٻڌايو آهي، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: جيڪو سج اڀرڻ کان اڳ صبح جي نماز جي هڪ رڪعت پڙهي، ان کي صبح جي نماز ملي وئي. جيڪو سج لهڻ کان اڳ عصر جي نماز جي هڪ رڪعت پڙهي، ان کي عصر جي نماز ملي وئي.

حديث

Imam Malik : 5

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَتَبَ إِلَى عُمَّالِهِ إِنَّ أَهَمَّ أَمْرِكُمْ عِنْدِي الصَّلَاةُ فَمَنْ حَفِظَهَا وَحَافَظَ عَلَيْهَا حَفِظَ دِينَهُ وَمَنْ ضَيَّعَهَا فَهُوَ لِمَا سِوَاهَا أَضْيَعُ ثُمَّ كَتَبَ أَنْ صَلُّوا الظُّهْرَ إِذَا كَانَ الْفَيْءُ ذِرَاعًا إِلَى أَنْ يَكُونَ ظِلُّ أَحَدِكُمْ مِثْلَهُ وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ قَدْرَ مَا يَسِيرُ الرَّاكِبُ فَرْسَخَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ إِذَا غَابَ الشَّفَقُ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ وَالصُّبْحَ وَالنُّجُومُ بَادِيَةٌ مُشْتَبِكَةٌ

اهو مون کي عبدالله بن عمر جي اڳوڻي غلام مالڪ کان روايت ڪيو آهي؛ [عمر بن الخطاب] هڪ ڀيري پنهنجن نوڪرن کي لکيو، 'منهنجي خيال ۾ توهان جي ڪمن مان سڀ کان اهم نماز آهي. جيڪو ان جي حفاظت ۽ سار سنڀال ڪري ٿو ان پنهنجي دين جي حفاظت ڪئي. جيڪو ان کي نظرانداز ڪري ٿو، پوءِ ٻيا عمل وڌيڪ غفلت وارا ٿيندا،' پوءِ هن لکيو؛ 'توهان کي ظهر جي نماز تڏهن پڙهڻ گهرجي جڏهن توهان جو پاڇو هڪ هٿ هجي جيستائين اهو توهان جي جسم جي سائيز جي برابر نه هجي. توهان کي عصر جي نماز تڏهن پڙهڻ گهرجي جڏهن سج اڃا مٿي هجي ۽ صاف سفيد هجي ۽ سج لهڻ کان اڳ سواري جي ڊيگهه ٻه يا ٽي فرسخ هجي. مغرب جي نماز تڏهن پڙهو جڏهن سج لهي، ۽ عشاء جي نماز تڏهن پڙهو جڏهن شفق - سج لهڻ کان پوءِ آسمان ۾ ڳاڙهي شفق - رات جي ٽئين حصي تائين غائب ٿي وڃي. جيڪو سمهي ٿو، ان جون اکيون نه سمهنديون آهن، ۽ جيڪو سمهي ٿو، ان جون اکيون نه سمهنديون آهن. ۽ صبح جي نماز تڏهن پڙهو جڏهن تارا گڏ نظر اچن.'

حديث

Imam Malik : 6

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَتَبَ إِلَى أَبِي مُوسَى أَنْ صَلِّ الظُّهْرَ إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَهَا صُفْرَةٌ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَأَخِّرْ الْعِشَاءَ مَا لَمْ تَنَمْ وَصَلِّ الصُّبْحَ وَالنُّجُومُ بَادِيَةٌ مُشْتَبِكَةٌ وَاقْرَأْ فِيهَا بِسُورَتَيْنِ طَوِيلَتَيْنِ مِنْ الْمُفَصَّلِ

مون کي مالڪ کان سندس چاچي - [ابو سهيل] - سندس پيءُ کان روايت ڪئي آهي ته [عمر بن الخطاب] ابو موسيٰ الاشيري کي لکيو: ظهر جي نماز پڙهو جڏهن سج لهي وڃي ۽ عصر جي نماز پڙهو جڏهن سج صاف سفيد نظر اچي ان کان اڳ جو پيلو ٿي وڃي. مغرب جي نماز پڙهو جڏهن سج لهي وڃي، ۽ عشاء جي نماز ان وقت ختم ڪريو جڏهن توهان جاڳندا هجو، ۽ فجر جي نماز پڙهو جڏهن تارا قطار ۾ نظر اچن، ۽ ان ۾ ٻه ڊگهيون سورتون پڙهو جيڪي سورت مفصل جي زمري ۾ شامل آهن - اهي سورتون جيڪي سورت الحجرات کان شروع ٿي آخر تائين.

حديث

Imam Malik : 7

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَتَبَ إِلَى أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ أَنْ صَلِّ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ قَدْرَ مَا يَسِيرُ الرَّاكِبُ ثَلَاثَةَ فَرَاسِخَ وَأَنْ صَلِّ الْعِشَاءَ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ ثُلُثِ اللَّيْلِ فَإِنْ أَخَّرْتَ فَإِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ وَلَا تَكُنْ مِنْ الْغَافِلِينَ

مون کي مالڪ کان، [هشام بن عروه] کان، [پنهنجي پيءُ کان] ٻڌايو هو؛ [عمر بن الخطاب] هڪ ڀيرو ابو موسيٰ الاشعري کي لکيو هو ته سج صاف سفيد نظر اچڻ تي عصر جي نماز پڙهو، ٽي فرسخ جي رفتار سان، ۽ عشاء جي نماز نمازن جي وچ ۾ رات جو ٽيون حصو پڙهو، جيڪڏهن توهان ان کي ختم ڪرڻ چاهيو ٿا ته اڌ رات تائين ۽ انهن مان نه ٿيو جيڪي غافل آهن.

حديث

Imam Malik : 8

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّهُ سَأَلَ أَبَا هُرَيْرَةَ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَا أُخْبِرُكَ صَلِّ الظُّهْرَ إِذَا كَانَ ظِلُّكَ مِثْلَكَ وَالْعَصْرَ إِذَا كَانَ ظِلُّكَ مِثْلَيْكَ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ ثُلُثِ اللَّيْلِ وَصَلِّ الصُّبْحَ بِغَبَشٍ يَعْنِي الْغَلَسَ

مون کي مالڪ کان [يزيد بن زياد] کان [عبدالله بن رافع] جي اڳوڻي ٻانهي ام سلمه کان، جيڪا رسول الله ﷺ جي زال هئي، ٻڌايو هو ته هن ابو هريره کان نماز جي وقت بابت پڇيو. تنهن ڪري [ابو هريره] چيو ته: مان توهان کي ان جي وضاحت ڪندس، - يعني؛ - منجهند جي نماز تڏهن پڙهو جڏهن توهان جو پاڇو بلڪل توهان جي قد جي برابر هجي، ۽ ظهر جي نماز جڏهن توهان جو پاڇو ٻه ڀيرا ڊگهو هجي، مغرب جي نماز جڏهن سج لهڻ وقت ۽ عشاء جي نماز توهان ۽ رات جي ٽئين حصي جي وچ ۾. ۽ صبح جي نماز رات جي آخر ۾ پڙهو جڏهن اڃا اوندهه هجي.

حديث

Imam Malik : 9

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَخْرُجُ الْإِنْسَانُ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَيَجِدُهُمْ يُصَلُّونَ الْعَصْرَ

مون کي مالڪ کان، اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه کان، ۽ انس بن مالڪ کان، هن چيو ته اسان عصر جي نماز پڙهي، پوءِ هڪ ماڻهو بني عمرو بن عوف ڏانهن نڪتو، ۽ ان انهن کي عصر جي نماز پڙهندي ڏٺو.

حديث

Imam Malik : 10

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَكُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى قُبَاءٍ فَيَأْتِيهِمْ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ

مون کي مالڪ کان، ابن شعيب کان، ۽ انس بن مالڪ کان، روايت ڪئي آهي ته: اسان ظهر جي نماز پڙهي، پوءِ اسان مان هڪ قبا ڏانهن ويو، ۽ جڏهن اسان اتي پهتاسين ته سج اڃا مٿي هو.

حديث

Imam Malik : 11

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ قَالَمَا أَدْرَكْتُ النَّاسَ إِلَّا وَهُمْ يُصَلُّونَ الظُّهْرَ بِعَشِيٍّ

مون کي مالڪ کان، ربيع بن ابو عبدالرحمان کان، قاسم بن محمد کان، روايت ڪئي ته مون ماڻهن کي عاشوري جي وقت ظهر جي نماز پڙهڻ کان سواءِ نه ڏٺو.

حديث

Imam Malik : 12

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ أَرَى طِنْفِسَةً لِعَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ يَوْمَ الْجُمُعَةِ تُطْرَحُ إِلَى جِدَارِ الْمَسْجِدِ الْغَرْبِيِّ فَإِذَا غَشِيَ الطِّنْفِسَةَ كُلَّهَا ظِلُّ الْجِدَارِ خَرَجَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَصَلَّى الْجُمُعَةَقَالَ مَالِكٌ ثُمَّ نَرْجِعُ بَعْدَ صَلَاةِ الْجُمُعَةِ فَنَقِيلُ قَائِلَةَ الضَّحَاءِ

مون کي يحييٰ، مالڪ کان، سندس چاچي - [ابو سهيل بن مالڪ] کان - - سندس پيءُ کان ٻڌايو هو، هن چيو ته: 'مون جمعي جي ڏينهن عقيل بن ابو طالب جو هڪ قالين مسجد جي اولهه واري ڀت تي رکيل ڏٺو، پوءِ جڏهن قالين جو پاڇو سڄي قالين کي ڍڪي ڇڏيو، تڏهن [عمر بن الخطاب] ٻاهر آيو ۽ جمعي جي نماز پڙهي. مالڪ چيو ته: 'پوءِ اسين جمعي جي نماز کان پوءِ گهر هليا ويا ۽ منجهند جو سمهي پيا'.

حديث

Imam Malik : 13

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ ابْنِ أَبِي سَلِيطٍ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَصَلَّى الْجُمُعَةَ بِالْمَدِينَةِ وَصَلَّى الْعَصْرَ بِمَلَلٍقَالَ مَالِك وَذَلِكَ لِلتَّهْجِيرِ وَسُرْعَةِ السَّيْرِ

مون کي مالڪ کان، عمرو بن يحييٰ المازني کان، ۽ ابن ابي صالح کان روايت آهي ته عثمان بن عفان مديني ۾ جمعي جي نماز ۽ ملال ۾ عصر جي نماز پڙهي، يعني جمعي جي نماز کي تيز ڪرڻ ۽ سفر کي تيز ڪرڻ لاءِ.

حديث

Imam Malik : 14

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنْ الصَّلَاةِ فَقَدْ أَدْرَكَ الصَّلَاةَ

مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، ابو سلمه بن عبدالرحمان، ابو هريره کان، رسول الله ﷺ جن فرمايو: 'جنهن هڪ رڪعت نماز پڙهي، ان اها نماز پڙهي.'

حديث

Imam Malik : 15

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ كَانَ يَقُولُإِذَا فَاتَتْكَ الرَّكْعَةُ فَقَدْ فَاتَتْكَ السَّجْدَةُ

مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر بن خطاب کان، ٻڌايو ويو آهي ته: جيڪڏهن توهان رڪوع ڇڏيو ته پوءِ توهان هڪ رڪعت وڃائي ڇڏي.

حديث

Imam Malik : 16

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُدُلُوكُ الشَّمْسِ مَيْلُهَا

يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، [عبدالله بن عمر] چيو ته؛ 'دلوقس شامسي' - سج جو ڦيرو - جي معنيٰ آهي ان جو لڏڻ'.

حديث

Imam Malik : 17

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ قَالَ أَخْبَرَنِي مُخْبِرٌ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ كَانَ يَقُولُدُلُوكُ الشَّمْسِ إِذَا فَاءَ الْفَيْءُ وَغَسَقُ اللَّيْلِ اجْتِمَاعُ اللَّيْلِ وَظُلْمَتُهُ

مون کي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [داؤد بن الحسين] چيو ته ڪنهن مون کي خبر ڏني آهي؛ ته [عبدالله بن عباس] چيو ته؛ 'دلُقُس صَامِسي - سج جي ڦيرڦار -' جي معنيٰ آهي جڏهن پاڇا ظاهر ٿين ٿا. 'غَسَقُل لِيل - رات جو اونداهو - 'اها رات آهي جيڪا خاموش ۽ اونداهي ٿي وئي آهي'.

حديث

Imam Malik : 18

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الَّذِي تَفُوتُهُ صَلَاةُ الْعَصْرِ كَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ

مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر، رسول الله ﷺ جن فرمايو آهي ته: ”جنهن جو عصر جي نماز رهجي وڃي، اهو ان شخص وانگر آهي جيڪو پنهنجي گهر ۽ مال وڃائي ڇڏي“.

حديث

Imam Malik : 19

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ فَلَقِيَ رَجُلًا لَمْ يَشْهَدْ الْعَصْرَ فَقَالَ عُمَرُ مَا حَبَسَكَ عَنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ فَذَكَرَ لَهُ الرَّجُلُ عُذْرًا فَقَالَ عُمَرُ طَفَّفْتَقَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك وَيُقَالُ لِكُلِّ شَيْءٍ وَفَاءٌ وَتَطْفِيفٌ

مون کي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [يحيى بن سعيد]، جڏهن [عمر بن الخطاب] عصر جي نماز کان فارغ ٿيو، ته هو هڪ ماڻهو سان مليو جيڪو عصر جي نماز ۾ شامل نه ٿيو هو، ۽ ان کان پڇيو: 'توکي ڪهڙي شيءِ عصر جي نماز ۾ شامل ٿيڻ کان روڪيو؟' پوءِ ان ماڻهو پنهنجو سبب ٻڌايو، تنهن تي عمر چيو: 'تو پنهنجو اجر گهٽائي ڇڏيو آهي.' مالڪ چيو: 'هر شيءِ مڪمل ۽ گهٽ آهي.'

حديث

Imam Malik : 20

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُإِنَّ الْمُصَلِّيَ لَيُصَلِّي الصَّلَاةَ وَمَا فَاتَهُ وَقْتُهَا وَلَمَا فَاتَهُ مِنْ وَقْتِهَا أَعْظَمُ أَوْ أَفْضَلُ مِنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ

مالڪ مون کي ٻڌايو ته يحييٰ بن سعيد چيو: "جيڪو نماز پڙهي ٿو اهو پنهنجو وقت ضايع نٿو ڪري. جيڪڏهن ان جو وقت نماز ۾ ضايع ٿئي ٿو ته اهو پنهنجي خاندان ۽ دولت جي نقصان کان بهتر آهي."