Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 141
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَمَا أَعْرِفُ شَيْئًا مِمَّا أَدْرَكْتُ عَلَيْهِ النَّاسَ إِلَّا النِّدَاءَ بِالصَّلَاةِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، سندس چاچي ابو سهيل بن مالڪ کان، سندس پيءُ کان روايت ڪئي ته: 'مون کي ڪجهه به خبر ناهي ته ماڻهو ڇا ڪندا آهن سواءِ نماز جي آذان جي.'
حديث
Imam Malik : 142
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَسَمِعَ الْإِقَامَةَ وَهُوَ بِالْبَقِيعِ فَأَسْرَعَ الْمَشْيَ إِلَى الْمَسْجِدِ
مون کي مالڪ کان نافع کان روايت ڪئي وئي آهي ته [عبدالله بن عمر] بقيع ۾ اقامت ٻڌي، پوءِ مسجد ڏانهن ڊوڙيو.
حديث
Imam Malik : 143
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَأَذَّنَ بِالصَّلَاةِ فِي لَيْلَةٍ ذَاتِ بَرْدٍ وَرِيحٍ فَقَالَ أَلَا صَلُّوا فِي الرِّحَالِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْمُرُ الْمُؤَذِّنَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ بَارِدَةٌ ذَاتُ مَطَرٍ يَقُولُ أَلَا صَلُّوا فِي الرِّحَالِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، جيڪو نافع کان هو، ٻڌايو ته [عبدالله بن عمر] هڪ ٿڌي ۽ هوا واري رات ۾ نماز لاءِ اذان ڏني. نماز جي اذان ۾ هن چيو: 'گهر ۾ نماز پڙهو.' پوءِ هن چيو: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم هڪ ڀيرو سخت ٿڌي ۽ برسات واري رات ۾ موذن کي حڪم ڏنو ته گهر ۾ نماز پڙهو.'
حديث
Imam Malik : 144
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ لَا يَزِيدُ عَلَى الْإِقَامَةِ فِي السَّفَرِ إِلَّا فِي الصُّبْحِ فَإِنَّهُ كَانَ يُنَادِي فِيهَا وَيُقِيمُ وَكَانَ يَقُولُ إِنَّمَا الْأَذَانُ لِلْإِمَامِ الَّذِي يَجْتَمِعُ النَّاسُ إِلَيْهِ
مون کي مالڪ کان [نافع] کان ٻڌايو آهي ته [عبدالله بن عمر] سفر ۾ صرف صبح جي نماز کان سواءِ اقامت چوندو هو. هو نماز لاءِ اذان ڏيندو هو ۽ نماز ۾ اقامت چوندو هو. هو چوي ٿو ته: 'نماز لاءِ اذان صرف امام لاءِ آهي - مسجد ۾ - جتي جماعت سان نماز پڙهي ويندي آهي'.
حديث
Imam Malik : 145
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَنَّ أَبَاهُ قَالَ لَهُإِذَا كُنْتَ فِي سَفَرٍ فَإِنْ شِئْتَ أَنْ تُؤَذِّنَ وَتُقِيمَ فَعَلْتَ وَإِنْ شِئْتَ فَأَقِمْ وَلَا تُؤَذِّنْقَالَ يَحْيَى سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ لَا بَأْسَ أَنْ يُؤَذِّنَ الرَّجُلُ وَهُوَ رَاكِبٌ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، [هشام بن عروه] کان ٻڌايو ته [سندس پيءُ] کيس چيو، 'جيڪڏهن توهان سفر تي آهيو، ۽ توهان کي نماز لاءِ اذان ۽ اقامت گهرجي، ته پوءِ اهو ڪريو. ۽ جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا، ته توهان نماز لاءِ اذان کان سواءِ ئي اقامت ڪري سگهو ٿا'. يحييٰ چيو؛ 'مون مالڪ کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'ماڻهو نماز لاءِ اذان ڏئي ڪو به حرج ناهي، جيتوڻيڪ هو پنهنجي گاڏي تي هجي'.
حديث
Imam Malik : 146
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُمَنْ صَلَّى بِأَرْضٍ فَلَاةٍ صَلَّى عَنْ يَمِينِهِ مَلَكٌ وَعَنْ شِمَالِهِ مَلَكٌ فَإِذَا أَذَّنَ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ أَوْ أَقَامَ صَلَّى وَرَاءَهُ مِنْ الْمَلَائِكَةِ أَمْثَالُ الْجِبَالِ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، ۽ سعيد بن مسيب کان، ٻڌايو هو ته: 'جيڪو به زمين جي ٽڪري تي نماز پڙهي ٿو، ملائڪ ان جي ساڄي ۽ کاٻي پاسي نماز پڙهندا. جيڪڏهن هو اذان ۽ اقامت چوي ٿو، يا صرف اقامت چوي ٿو، ته يقيناً ملائڪ ان جي پويان جبل وانگر نماز پڙهندا.'
حديث
Imam Malik : 147
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ بِلَالًا يُنَادِي بِلَيْلٍ فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُنَادِيَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالله بن دينار کان، عبدالله بن عمر کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: ”بيشڪ بلال رات جو اذان ڏيندو آهي، تنهن ڪري کائو ۽ پيئو جيستائين عبدالله بن امّي مڪتوم اذان نه ڏئي“.
حديث
Imam Malik : 148
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ بِلَالًا يُنَادِي بِلَيْلٍ فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُنَادِيَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ قَالَ وَكَانَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ رَجُلًا أَعْمَى لَا يُنَادِي حَتَّى يُقَالَ لَهُ أَصْبَحْتَ أَصْبَحْتَ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سليم بن عبدالله کان، روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'بيشڪ، بلال رات جو اذان ڏيندو آهي، کائو ۽ پيئو جيستائين ابن ام مڪتوم نماز لاءِ اذان نه ڏئي.' سالم بن عبدالله چيو: 'عبدالله بن ام مکتوم هڪ انڌو ماڻهو هو، هو نماز لاءِ اذان نه ڏيندو هو جيستائين ان کي نه چيو ويندو هو ته 'صبح ٿي وئي، صبح ٿي وئي'.'
حديث
Imam Malik : 149
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا كَذَلِكَ أَيْضًا وَقَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَكَانَ لَا يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، سليم بن عبدالله، عبدالله بن عمر کان ٻڌايو آهي ته جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم نماز شروع ڪندا هئا ته پنهنجا هٿ ڪلهن تائين بلند ڪندا هئا. جڏهن رڪوع کان اٿندا هئا ته ٻئي هٿ به بلند ڪندا هئا ۽ دعا پڙهندا هئا: 'سمع الله لمن حمده، ربنا ولڪ الحمد - الله انهن جي سڀ ٻڌندڙ آهي جيڪي سندس تعريف ڪن ٿا. اي اسان جا رب، سڀ تعريفون صرف تنهنجي لاءِ آهن. پر سجدي ۾ ائين نه ڪندا هئا.
حديث
Imam Malik : 150
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكَبِّرُ فِي الصَّلَاةِ كُلَّمَا خَفَضَ وَرَفَعَ فَلَمْ تَزَلْ تِلْكَ صَلَاتَهُ حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، علي بن حسين بن علي بن ابو طالب کان، ٻڌايو ويو آهي ته: 'رسول الله ﷺ نماز ۾ جڏهن اڀرڻ ۽ ڪِرڻ جو ارادو ڪندا هئا ته تڪبير چوندا هئا. پاڻ هميشه اهو ڪندا هئا جيستائين وفات نه ڪئي.'
حديث
Imam Malik : 151
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي الصَّلَاةِ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، سليمان بن يسار کان روايت آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم دعا ۾ پنهنجا هٿ بلند ڪيا.
حديث
Imam Malik : 152
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَكَانَ يُصَلِّي لَهُمْ فَيُكَبِّرُ كُلَّمَا خَفَضَ وَرَفَعَ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَشْبَهُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، ابو سلمه بن عبدالرحمان بن عوف کان روايت آهي ته ابو هريره انهن کي نماز پڙهائيندو هو. هو هر وقت جڏهن اٿي ۽ لهندو هو ته تڪبير چوندو هو. جڏهن نماز ختم ڪندو هو ته چوندو هو ته: 'الله جو قسم، مان اهو آهيان جنهن جي نماز رسول الله ﷺ جي نماز سان وڌيڪ مشابهت رکي ٿي.'
حديث
Imam Malik : 153
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يُكَبِّرُ فِي الصَّلَاةِ كُلَّمَا خَفَضَ وَرَفَعَ
مون کي مالڪ کان، ابن شعيب کان، سليم بن عبدالله کان روايت آهي ته عبدالله بن عمر هر نماز ۾ لهڻ ۽ اٿڻ وقت تڪبير چوندو هو.
حديث
Imam Malik : 154
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا دُونَ ذَلِكَ
مون کي يحييٰ، مالڪ [نافع] جي باري ۾ ٻڌايو آهي ته [عبدالله بن عمر] نماز شروع ڪرڻ وقت پنهنجا هٿ ڪلهن تائين بلند ڪندو هو ۽ جيڪڏهن هو رڪوع کان پنهنجو سر کڻندو آهي ته پنهنجا هٿ ان کان هيٺ مٿي ڪندو آهي.
حديث
Imam Malik : 155
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّهُ كَانَ يُعَلِّمُهُمْ التَّكْبِيرَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ فَكَانَ يَأْمُرُنَا أَنْ نُكَبِّرَ كُلَّمَا خَفَضْنَا وَرَفَعْنَا
مون کي مالڪ کان، ابو نعيم وهب بن قيسان کان، ۽ جابر بن عبدالله کان، ٻڌايو ويو آهي ته هن انهن کي نماز ۾ تڪبير ڪرڻ سيکاريو هو. هن چيو ته، رسول الله ﷺ اسان کي چيو ته هر وقت جڏهن اسين هيٺ وڃون ۽ اٿون ته تڪبير چئون.
حديث
Imam Malik : 156
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُإِذَا أَدْرَكَ الرَّجُلُ الرَّكْعَةَ فَكَبَّرَ تَكْبِيرَةً وَاحِدَةً أَجْزَأَتْ عَنْهُ تِلْكَ التَّكْبِيرَةُقَالَ مَالِك وَذَلِكَ إِذَا نَوَى بِتِلْكَ التَّكْبِيرَةِ افْتِتَاحَ الصَّلَاةِ
مون کي مالڪ کان [ابن شهاب] کان ٻڌايو هو ته هن چيو هو؛ 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو رڪوع ڪري ٿو، ۽ پوءِ هڪ تڪبير ڪري ٿو، ته اها تڪبير ان لاءِ ڪافي آهي'. مالڪ چيو؛ 'اهو تڏهن آهي جڏهن هو پنهنجي تڪبير نماز جي شروعات ڪرڻ جو ارادو ڪري ٿو'.
حديث
Imam Malik : 157
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ بِالطُّورِ فِي الْمَغْرِبِ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، محمد بن جبير بن مطعم، سندس پيءُ کان ٻڌايو ته، هن چيو ته مون رسول الله ﷺ کي مغرب جي نماز ۾ "الثور" پڙهندي ٻڌو.
حديث
Imam Malik : 158
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ أُمَّ الْفَضْلِ بِنْتَ الْحَارِثِسَمِعَتْهُ وَهُوَ يَقْرَأُ وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا فَقَالَتْ لَهُ يَا بُنَيَّ لَقَدْ ذَكَّرْتَنِي بِقِرَاءَتِكَ هَذِهِ السُّورَةَ إِنَّهَا لَآخِرُ مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ بِهَا فِي الْمَغْرِبِ
مون کي مالڪ کان، ابن شعيب کان، عبيدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود کان، عبدالله بن عباس کان، ته [ام الفضل بنت الحارث] کيس 'والمرسلاطي عرفه' پڙهندي ٻڌو. ام الفضل بنت الحارث چيو: 'اي منهنجا پٽ! هن خط کي پڙهڻ سان، تو مون کي ياد ڏياريو آهي؛ ته اهو آخري خط هو جيڪو مون رسول الله ﷺ کان ٻڌو هو، ان کي مغرب جي نماز ۾ پڙهندا هئا.'
حديث
Imam Malik : 159
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى سُلَيْمَانَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسَيٍّ عَنْ قَيْسِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الصُّنَابِحِيِّ قَالَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فِي خِلَافَةِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَصَلَّيْتُ وَرَاءَهُ الْمَغْرِبَ فَقَرَأَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَسُورَةٍ سُورَةٍ مِنْ قِصَارِ الْمُفَصَّلِ ثُمَّ قَامَ فِي الثَّالِثَةِ فَدَنَوْتُ مِنْهُ حَتَّى إِنَّ ثِيَابِي لَتَكَادُ أَنْ تَمَسَّ ثِيَابَهُ فَسَمِعْتُهُ قَرَأَ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَبِهَذِهِ الْآيَةِ{ رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ }
مون کي مالڪ کان [ابو عبيد] اڳوڻي غلام سليمان بن عبدالملڪ کان، [عباده بن نُسعي] کان، [قيس بن الحارث] کان، [ابو عبدالله الشُنَبِيهي کان] بيان ڪيو آهي ته: 'مان [ابوبڪر صديق] جي خلافت دوران مديني ۾ آيس. پوءِ مون سندس پٺيان مغرب جي نماز پڙهي، هن پهرين ٻن رڪعتن ۾ ام القرآن ۽ ننڍا المفَشَل خط پڙهيا. پوءِ هو ٽئين رڪعت لاءِ بيٺو، پوءِ مان سندس ويجهو ٿيس جيستائين منهنجو ڪپڙو سندس ڪپڙن کي لڳڻ لڳو. مون کيس ام القرآن ۽ هي آيت پڙهندي ٻڌو: 'اي اسان جا رب، اسان جي هدايت ڪرڻ کان پوءِ اسان جي دلين کي گمراهي ڏانهن نه مائل ڪر، ۽ اسان کي پنهنجي طرفان فضل عطا ڪر؛ ڇو ته تون ئي تحفن ڏيندڙ آهين'. -قسط علي عمران؛ 8-.
حديث
Imam Malik : 160
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا صَلَّى وَحْدَهُ يَقْرَأُ فِي الْأَرْبَعِ جَمِيعًا فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَسُورَةٍ مِنْ الْقُرْآنِ وَكَانَ يَقْرَأُ أَحْيَانًا بِالسُّورَتَيْنِ وَالثَّلَاثِ فِي الرَّكْعَةِ الْوَاحِدَةِ مِنْ صَلَاةِ الْفَرِيضَةِ وَيَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ مِنْ الْمَغْرِبِ كَذَلِكَ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَسُورَةٍ سُورَةٍ
مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو آهي ته [عبدالله بن عمر] جڏهن اڪيلو نماز پڙهندو هو، ته هو چارئي رڪعتون پڙهندو هو. هر رڪعت ۾ هو ام القرآن ۽ قرآن مان هڪ سورت پڙهي ٿو. ۽ ڪڏهن ڪڏهن هو فرض نماز ۾ هڪ رڪعت ۾ ٻه يا ٽي سورتون پڙهي ٿو. مغرب جي نماز جي ٻن رڪعتن ۾ هو ام القرآن ۽ سورت پڻ پڙهي ٿو.
