Imam Malik : 1541
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِقَالَ لِرَجُلٍ مَا اسْمُكَ فَقَالَ جَمْرَةُ فَقَالَ ابْنُ مَنْ فَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ قَالَ مِمَّنْ قَالَ مِنْ الْحُرَقَةِ قَالَ أَيْنَ مَسْكَنُكَ قَالَ بِحَرَّةِ النَّارِ قَالَ بِأَيِّهَا قَالَ بِذَاتِ لَظًى قَالَ عُمَرُ أَدْرِكْ أَهْلَكَ فَقَدْ احْتَرَقُواقَالَ فَكَانَ كَمَا قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
মালিকে মোক [য়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা কৈছিল যে [উমৰ বিন খাত্তাবে] এজন মানুহক সুধিছিল; 'আপোনাৰ নাম কি?' মানুহজনে উত্তৰ দিলে, ‘জামৰাহ’। উমৰে আকৌ সুধিলে, 'কাৰ সন্তান?' মানুহজনে উত্তৰ দিলে, 'চয়হাবৰ পুত্ৰ'। উমৰে আকৌ সুধিলে, 'কি জনগোষ্ঠীৰ?' মানুহজনে উত্তৰ দিলে, 'হুৰ্কাহৰ পৰা -জ্বলি গ'ল-'। তাৰ পাছত উমৰে আকৌ সুধিলে, ‘আপুনি ক’ত থাকে?’ মানুহজনে উত্তৰ দিলে; 'হাৰাতিন নৰ -জুইৰ গাঁও-,' তেওঁ পুনৰ সুধিলে, 'কোন অংশত?' মানুহজনে উত্তৰ দিলে, 'ড্জাটু লাঝাৰ অঞ্চলত -য'ত জুইৰ শিখা আছে-'। উমৰে তেতিয়া ক’লে; 'আপোনাৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ যাওক, সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকক জ্বলাই দিয়া হৈছে'। ইয়াহ্যা বিন ছাইদে ক’লে, তাৰ পিছত উমৰ ৰাদলিয়াল্লাহ ‘আনহু’ই আমাক কোৱাৰ দৰেই হ’ল।
Imam Malik : 1542
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَاحْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَمَهُ أَبُو طَيْبَةَ فَأَمَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِصَاعٍ مِنْ تَمْرٍ وَأَمَرَ أَهْلَهُ أَنْ يُخَفِّفُوا عَنْهُ مِنْ خَرَاجِهِ
মালিকে মোক [হুমাইদ আথ থাউইল]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা ক’লে যে তেওঁ কৈছিল, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কাপিং কৰিছিল, আনহাতে কাপিং কৰাজন আছিল আবু থাইবা, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে তেওঁক খেজুৰৰ এটা শ্বা দিছিল, আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালক তেওঁলোকৰ কৰ বোজা লঘু কৰিবলৈ কৈছিল’।
Imam Malik : 1543
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ مُحَيِّصَةَ الْأَنْصَارِيِّ أَحَدِ بَنِي حَارِثَةَأَنَّهُ اسْتَأْذَنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِجَارَةِ الْحَجَّامِ فَنَهَاهُ عَنْهَا فَلَمْ يَزَلْ يَسْأَلُهُ وَيَسْتَأْذِنُهُ حَتَّى قَالَ اعْلِفْهُ نُضَّاحَكَ يَعْنِي رَقِيقَكَ
মালিকে মোক [ইবনু শ্বিহাব]ৰ পৰা [ইবনু মুহাইছা আল আনছাৰী]ৰ পৰা জনাইছিল, বাণী হৰিছাৰ সদস্য, তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা কাপিং শ্ৰমিকৰ মজুৰিৰ সন্দৰ্ভত অনুমতি বিচাৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ ইয়াক নিষেধ কৰিছিল। গতিকে তেওঁ তেওঁৰ পৰা অনুমতি বিচাৰি থাকিল আৰু তেওঁৰ পৰা অনুমতি বিচাৰি থাকিল যেতিয়ালৈকে তেওঁ কোৱা নাছিল: ‘আপোনাৰ দাসক দিয়ক’।
Imam Malik : 1544
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُشِيرُ إِلَى الْمَشْرِقِ وَيَقُولُ هَا إِنَّ الْفِتْنَةَ هَاهُنَا إِنَّ الْفِتْنَةَ هَاهُنَا مِنْ حَيْثُ يَطْلُعُ قَرْنُ الشَّيْطَانِ
মোক কোৱা হৈছে যে [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ]ৰ পৰা মালিকে কৈছিল; 'মই দেখিলোঁ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে পূব দিশলৈ আঙুলিয়াই কৈছে: 'সঁচাকৈয়ে ফিটনাহ তাৰ পৰাই, সঁচাকৈয়ে ফিটনা তাৰ পৰা, চয়তানৰ শিং ওলোৱা ঠাইৰ পৰা''।
Imam Malik : 1545
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ أَبِي لُبَابَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ قَتْلِ الْحَيَّاتِ الَّتِي فِي الْبُيُوتِ
মালিকে মোক [নাফী’]ৰ পৰা [আবু লুবাবাহ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ঘৰত সাপ বধ কৰাটো নিষেধ কৰিছিল।
Imam Malik : 1546
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ سَائِبَةَ مَوْلَاةٍ لِعَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ قَتْلِ الْجِنَّانِ الَّتِي فِي الْبُيُوتِ إِلَّا ذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالْأَبْتَرَ فَإِنَّهُمَا يَخْطِفَانِ الْبَصَرَ وَيَطْرَحَانِ مَا فِي بُطُونِ النِّسَاءِ
মালিকে মোক [নাফী’]ৰ পৰা [ছা‘ইবা]ৰ পৰা প্ৰাক্তন দাসী আইছাৰ পৰা কৈছিল, যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ঘৰত সৰু সৰু সাপৰ দল এটা বধ কৰাটো নিষেধ কৰিছিল, জু থুফিয়াটাইন আৰু আল আবতাৰৰ বাহিৰে, কাৰণ এই দুটা গোটে চকু স্তম্ভিত কৰি পেলায় আৰু গৰ্ভত থকা বস্তুৰ গৰ্ভপাতৰ কাৰণ হ’ব পাৰে।
Imam Malik : 1547
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ صَيْفِيٍّ مَوْلَى ابْنِ أَفْلَحَ عَنْ أَبِي السَّائِبِ مَوْلَى هِشَامِ بْنِ زُهْرَةَ أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّفَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي فَجَلَسْتُ أَنْتَظِرُهُ حَتَّى قَضَى صَلَاتَهُ فَسَمِعْتُ تَحْرِيكًا تَحْتَ سَرِيرٍ فِي بَيْتِهِ فَإِذَا حَيَّةٌ فَقُمْتُ لِأَقْتُلَهَا فَأَشَارَ أَبُو سَعِيدٍ أَنْ اجْلِسْ فَلَمَّا انْصَرَفَ أَشَارَ إِلَى بَيْتٍ فِي الدَّارِ فَقَالَ أَتَرَى هَذَا الْبَيْتَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ إِنَّهُ قَدْ كَانَ فِيهِ فَتًى حَدِيثُ عَهْدٍ بِعُرْسٍ فَخَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْخَنْدَقِ فَبَيْنَا هُوَ بِهِ إِذْ أَتَاهُ الْفَتَى يَسْتَأْذِنُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي أُحْدِثُ بِأَهْلِي عَهْدًا فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ خُذْ عَلَيْكَ سِلَاحَكَ فَإِنِّي أَخْشَى عَلَيْكَ بَنِي قُرَيْظَةَ فَانْطَلَقَ الْفَتَى إِلَى أَهْلِهِ فَوَجَدَ امْرَأَتَهُ قَائِمَةً بَيْنَ الْبَابَيْنِ فَأَهْوَى إِلَيْهَا بِالرُّمْحِ لِيَطْعُنَهَا وَأَدْرَكَتْهُ غَيْرَةٌ فَقَالَتْ لَا تَعْجَلْ حَتَّى تَدْخُلَ وَتَنْظُرَ مَا فِي بَيْتِكَ فَدَخَلَ فَإِذَا هُوَ بِحَيَّةٍ مُنْطَوِيَةٍ عَلَى فِرَاشِهِ فَرَكَزَ فِيهَا رُمْحَهُ ثُمَّ خَرَجَ بِهَا فَنَصَبَهُ فِي الدَّارِ فَاضْطَرَبَتْ الْحَيَّةُ فِي رَأْسِ الرُّمْحِ وَخَرَّ الْفَتَى مَيِّتًا فَمَا يُدْرَى أَيُّهُمَا كَانَ أَسْرَعَ مَوْتًا الْفَتَى أَمْ الْحَيَّةُ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ بِالْمَدِينَةِ جِنًّا قَدْ أَسْلَمُوا فَإِذَا رَأَيْتُمْ مِنْهُمْ شَيْئًا فَآذِنُوهُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَإِنْ بَدَا لَكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ فَاقْتُلُوهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ
ইবনে আফলাৰ পূৰ্বৰ দাস [শ্বাইফী]ৰ পৰা, হিছাম বিন জুহৰাৰ পূৰ্বৰ দাস [আবু ছাইব]ৰ পৰা মালিকে মোক কৈছিল, তেওঁ কৈছিল; ‘আবু ছাইদ আল খুদ্ৰীক লগ পাইছিলো, কিন্তু সেই সময়ত তেওঁ নামাজ পঢ়ি আছিল। মই তেতিয়া তেওঁৰ কথা শেষ নোহোৱালৈকে তেওঁৰ বাবে অপেক্ষা কৰি বহিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁৰ ঘৰৰ বিচনাৰ তলত কিবা এটা লৰচৰ কৰা শব্দ শুনিলোঁ। সাপ বুলি ওলাল, গতিকে মাৰিবলৈ উঠিলোঁ। আবু ছাইদে মোক বহি থাকিবলৈ ইংগিত দিলে। শেষ হ’লে ঘৰ এটা দেখুৱাই সুধিলে; 'এই কোঠাটো দেখিছানে?' মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘হয়’। [আবু ছাইদে] তাৰ পিছত ক’লে, ‘এবাৰ এজন যুৱক আছিল যিয়ে সদ্য বিয়া কৰাইছিল, তাৰ পিছত ডেকাজনে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সৈতে খাণ্ডাকৰ ফালে গ’ল। তেওঁৰ লগত থকাৰ সময়তে যুৱকজনে অনুমতি বিচাৰি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিল। তেওঁ কয়; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোক মোৰ পত্নীক লগ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ক কাৰণ মই মাত্ৰ বিয়া হৈছো'। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক অনুমতি দিলে। তাৰ পিছত তেওঁ যুৱকজনক ক'লে, "আপোনাৰ অস্ত্ৰটো লওক; মোৰ ভয় হৈছে যে বানু কোৰাইজাহে আপোনাক বাধা দিব।" যুৱকজন ঘৈণীয়েকৰ ওচৰলৈ উভতি আহিল। দুৱাৰমুখতে তাইক পাইছিল, আৰু সি ইমানেই ঈৰ্ষা কৰিছিল যে প্ৰায় বৰশীটো তাইৰ ফালে দলিয়াই দিছিল। কিন্তু তাই ক'লে, "আপুনি যেতিয়ালৈকে সোমাই গৈ আপোনাৰ ঘৰত কি হৈছে নাচাব তেতিয়ালৈকে খৰখেদা নকৰিবা।" ভিতৰলৈ গৈ সি বিচনাখনত কুণ্ডলীবদ্ধ হৈ থকা সাপ এটা পালে। সি সাপটোক বৰশীৰে আঘাত কৰি ঘৰত ওলোমাই সাপটো লৈ ওলাই গ’ল। সাপে বৰশীৰ আগটো লৰচৰ কৰিলে, ডেকাজন মৃত অৱস্থাত পৰিল। কোনে প্ৰথমে মৃত্যুবৰণ কৰিলে, ডেকাজন নে সাপটো জানিব পৰা হোৱা নাই। এই কথা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল আৰু তেওঁ কৈছিল, "সঁচাকৈয়ে মদীনাত জিন্নৰ এটা দল আছে যিয়ে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছে। যদি আপুনি তেওঁলোকক যিকোনো কাম কৰা দেখিছে তেন্তে তেওঁলোকক তিনিদিনৰ বাবে অনুমতি দিয়ক।" যদি -তিনি দিনৰ পিছতো- ই এতিয়াও দেখা যায় তেন্তে ইয়াক মাৰি পেলাওক কাৰণ ই চয়তান'।
Imam Malik : 1548
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الرَّاكِبُ شَيْطَانٌ وَالرَّاكِبَانِ شَيْطَانَانِ وَالثَّلَاثَةُ رَكْبٌ
মালিকে মোক [আব্দুৰ ৰহমান বিন হৰমালাহ]ৰ পৰা [আমৰ বিন শ্বুআইব]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [তেওঁৰ দাদা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যি ব্যক্তি অকলে ঘোঁৰাত উঠিব, তেওঁ চয়তান। দুজন আৰোহী দুজন চয়তান আৰু তিনিজন আৰোহী কাৰাভান।'
Imam Malik : 1549
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّيْطَانُ يَهُمُّ بِالْوَاحِدِ وَالْاثْنَيْنِ فَإِذَا كَانُوا ثَلَاثَةً لَمْ يَهُمَّ بِهِمْ
মোক কোৱা হৈছে যে [আব্দুৰ ৰহমান বিন হৰমালাহ]ৰ পৰা মালিকে [ছাইদ বিন মুছায়্যাব]ৰ পৰা কৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘চয়তানে এনে লোকক ভাল পায় যিসকল অকলে বা দুজন মানুহ। যদি তিনিটা হয়, তেন্তে তেওঁৰ ভাল নালাগে'।
Imam Malik : 1550
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ تُسَافِرُ مَسِيرَةَ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ إِلَّا مَعَ ذِي مَحْرَمٍ مِنْهَا
মালিকে মোক [ছাইদ বিন আবু ছাইদ আল মকবুৰী]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা ক’লে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘যি মহিলাই আল্লাহ আৰু শেষ দিনত বিশ্বাস কৰে, তেওঁৰ মহৰামৰ সৈতে বাহিৰে এদিন আৰু এৰাতি যাত্ৰা কৰাটো হালাল নহয়’।
Imam Malik : 1551
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى سُلَيْمَانَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ يَرْفَعُهُإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى رَفِيقٌ يُحِبُّ الرِّفْقَ وَيَرْضَى بِهِ وَيُعِينُ عَلَيْهِ مَا لَا يُعِينُ عَلَى الْعُنْفِ فَإِذَا رَكِبْتُمْ هَذِهِ الدَّوَابَّ الْعُجْمَ فَأَنْزِلُوهَا مَنَازِلَهَا فَإِنْ كَانَتْ الْأَرْضُ جَدْبَةً فَانْجُوا عَلَيْهَا بِنِقْيِهَا وَعَلَيْكُمْ بِسَيْرِ اللَّيْلِ فَإِنَّ الْأَرْضَ تُطْوَى بِاللَّيْلِ مَا لَا تُطْوَى بِالنَّهَارِ وَإِيَّاكُمْ وَالتَّعْرِيسَ عَلَى الطَّرِيقِ فَإِنَّهَا طُرُقُ الدَّوَابِّ وَمَأْوَى الْحَيَّاتِ
মালিকে মোক [আবু উবাইদ]ৰ পৰা ক’লে চুলাইমান বিন আব্দুল মালিকৰ এজন প্ৰাক্তন দাস, [খালিদ বিন মা’দান]ৰ পৰা তেওঁ তেওঁক তেওঁৰ ৰহমত দিলে, আল্লাহৰ ৰাছুলে ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহ তাবাৰকা ৱা তা’লা, অতি কোমল আৰু কোমলতাক ভাল পায়, ইয়াৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হয় আৰু নম্ৰ লোকক সহায় কৰে, এনে নহয় যেনেকৈ তেওঁ অভদ্ৰক সহায় নকৰে। যদি আপুনি এই জন্তুৰ মাউণ্টত উঠিছে তেন্তে তেওঁক তেওঁৰ ঠাইত ৰখাই দিয়ক। যদি মাটি শুকান হয় তেন্তে গাড়ীখন এতিয়াও শক্তিশালী হৈ থকালৈকে গতি বৃদ্ধি কৰক। ৰাতি খোজ কাঢ়িব লাগে, কাৰণ মাটি চুটি হয় - দূৰত্ব - ৰাতি, দিনৰ পৰিস্থিতিৰ পৰা পৃথক। বাটৰ মাজত জিৰণি নিদিব, কাৰণ সেইটোৱেই হৈছে জীৱ-জন্তুৰ পথ আৰু সাপৰ বাসস্থান'।
Imam Malik : 1552
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السَّفَرُ قِطْعَةٌ مِنْ الْعَذَابِ يَمْنَعُ أَحَدَكُمْ نَوْمَهُ وَطَعَامَهُ وَشَرَابَهُ فَإِذَا قَضَى أَحَدُكُمْ نَهْمَتَهُ مِنْ وَجْهِهِ فَلْيُعَجِّلْ إِلَى أَهْلِهِ
মালিকে মোক আবু বকৰৰ পূৰ্বৰ দাস [চুমায়্যা]ৰ পৰা, [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা এই কথা কৈছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যাত্ৰা কৰাটো এক প্ৰকাৰৰ অত্যাচাৰ, এজন ব্যক্তি টোপনি, খাদ্য আৰু পানীয়ৰ পৰা বঞ্চিত হয়। গতিকে তোমালোকৰ কোনোবাই যেতিয়া নিজৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিব, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ উভতি যাব লাগে।'
Imam Malik : 1553
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَهُوَ يَخْطُبُ وَهُوَ يَقُولُلَا تُكَلِّفُوا الْأَمَةَ غَيْرَ ذَاتِ الصَّنْعَةِ الْكَسْبَ فَإِنَّكُمْ مَتَى كَلَّفْتُمُوهَا ذَلِكَ كَسَبَتْ بِفَرْجِهَا وَلَا تُكَلِّفُوا الصَّغِيرَ الْكَسْبَ فَإِنَّهُ إِذَا لَمْ يَجِدْ سَرَقَ وَعِفُّوا إِذْ أَعَفَّكُمْ اللَّهُ وَعَلَيْكُمْ مِنْ الْمَطَاعِمِ بِمَا طَابَ مِنْهَا
মালিকে মোক তেওঁৰ ককাক [আবু চুহেইল বিন মালিক]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা ক’লে যে তেওঁ [উছমান বিন আফফানে] ধৰ্মধ্বনি দিয়া শুনিছিল যে- ‘যি দাসীক কাম কৰাৰ কোনো দক্ষতা নথকা দাসীক বোজা নিদিব, যদি আপুনি তাইৰ ওপৰত বোজা দিয়ে, তেন্তে তাই নিজৰ যৌনাংগৰ সৈতে কাম কৰিব। শিশুক কামৰ বোজা নিদিব, কিয়নো তেওঁ নাপালে চুৰি কৰিব। আপোনাৰ সন্মান ৰক্ষা কৰক, নিশ্চয় আল্লাহে আপোনাৰ সন্মান ৰক্ষা কৰিব, আৰু ভাল খাদ্যৰ সৈতে খাব।'
Imam Malik : 1554
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْعَبْدُ إِذَا نَصَحَ لِسَيِّدِهِ وَأَحْسَنَ عِبَادَةَ اللَّهِ فَلَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ
[নাফি’]ৰ পৰা মালিকে মোক [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা ক’লে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘যদি কোনো দাসে নিজৰ মালিকৰ আজ্ঞা পালন কৰে আৰু আল্লাহৰ ইবাদত কৰাত ভাল হয়, তেন্তে তেওঁক দুবাৰ পুৰস্কাৰ দিয়া হ’ব’।
Imam Malik : 1555
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَكُنَّا إِذَا بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ يَقُولُ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا اسْتَطَعْتُمْ
মালিকে মোক [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ]ৰ পৰা কৈছিল যে [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ] কৈছে; ‘যদি আমি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত শুনিবলৈ আৰু আজ্ঞা পালন কৰিবলৈ দায়বদ্ধ হওঁ, তেন্তে তেওঁ আমাক ক’ব: ‘আপুনি যিমান পাৰে’।
Imam Malik : 1556
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ أُمَيْمَةَ بِنْتِ رُقَيْقَةَ أَنَّهَا قَالَتْأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نِسْوَةٍ بَايَعْنَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَقُلْنَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نُبَايِعُكَ عَلَى أَنْ لَا نُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا نَسْرِقَ وَلَا نَزْنِيَ وَلَا نَقْتُلَ أَوْلَادَنَا وَلَا نَأْتِيَ بِبُهْتَانٍ نَفْتَرِيهِ بَيْنَ أَيْدِينَا وَأَرْجُلِنَا وَلَا نَعْصِيَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا اسْتَطَعْتُنَّ وَأَطَقْتُنَّ قَالَتْ فَقُلْنَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَرْحَمُ بِنَا مِنْ أَنْفُسِنَا هَلُمَّ نُبَايِعْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَا أُصَافِحُ النِّسَاءَ إِنَّمَا قَوْلِي لِمِائَةِ امْرَأَةٍ كَقَوْلِي لِامْرَأَةٍ وَاحِدَةٍ أَوْ مِثْلِ قَوْلِي لِامْرَأَةٍ وَاحِدَةٍ
মোক কোৱা হৈছে যে [উমাইমা বিন্ত ৰুকাইকাহ]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন আল মুংকাদিৰ]ৰ পৰা মালিকে কৈছে; 'মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক লগ পাইছিলো যেতিয়া মহিলাসকলে ইছলামৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰিছিল। আমি কওঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি আপোনাক প্ৰতিশ্ৰুতি দিছো যে আল্লাহৰ লগত কোনো কথা নাযাব, চুৰি নকৰিব, ব্যভিচাৰ নকৰিব, আমাৰ সন্তানক হত্যা নকৰিব, আমি হাত-ভৰিৰ মাজত কৰা বেয়া কাম নকৰিব আৰু ভাল কামত আপোনাৰ আজ্ঞা অমান্য নকৰিব'। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আৰু ক’লে: ‘আপুনি যিমান সক্ষম আৰু শক্তিশালী’। উমাইমাই ক’লে, আমি তেওঁক উত্তৰ দিলোঁ, ‘আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুল আমাৰ বাবে আমাতকৈও প্ৰিয়। হে আল্লাহৰ ৰাছুল, ইয়ালৈ আহক, আমি আপোনাৰ প্ৰতি আনুগত্য দিম'। তেতিয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মই মহিলাৰ লগত হাত মিলাব নোৱাৰো। এশ নাৰীৰ প্ৰতি মোৰ কথাবোৰ এগৰাকী নাৰীৰ প্ৰতি মোৰ কথাৰ দৰে, বা এগৰাকী নাৰীৰ প্ৰতি মোৰ কথাৰ দৰে'।
Imam Malik : 1557
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَتَبَ إِلَى عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ يُبَايِعُهُ فَكَتَبَ إِلَيْهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ أَمَّا بَعْدُ لِعَبْدِ اللَّهِ عَبْدِ الْمَلِكِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ سَلَامٌ عَلَيْكَ فَإِنِّي أَحْمَدُ إِلَيْكَ اللَّهَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَأُقِرُّ لَكَ بِالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ عَلَى سُنَّةِ اللَّهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ فِيمَا اسْتَطَعْتُ
মালিকে মোক [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ]ৰ পৰা কৈছিল যে [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ] আব্দুল মালিক বিন মাৰৱানলৈ তেওঁৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ এখন চিঠি লিখিছিল, তেওঁ লিখিছিল; 'বিছমিল্লাহী আৰৰহমন আৰাহিম; amma ba'du, আব্দুল্লাহ, আব্দুল মালিক আমিৰুল মুমিনিন, আপোনাৰ ওপৰত সমৃদ্ধি হওক, মই আপোনাৰ বাবে আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰিছো, যাৰ তেওঁৰ বাহিৰে কোনো ইবাদত যোগ্য ঈশ্বৰ নাই, আৰু মই ঘোষণা কৰিছো যে মই যিমান পাৰো আল্লাহৰ চুন্নাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ চুন্নতৰ ওপৰত আপোনাক শুনিবলৈ আৰু পালন কৰিবলৈ'।
Imam Malik : 1558
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ قَالَ لِأَخِيهِ كَافِرٌ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا
মালিকে মোক [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা কৈছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘যি কোনোৱে নিজৰ ভাইক কয়; ‘আপুনি কাফিৰ কৰক,’ তেতিয়া আপোনাৰ অবিশ্বাস দুয়োৰে এজনৰ ওপৰত ঘূৰি আহিব।
Imam Malik : 1559
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا سَمِعْتَ الرَّجُلَ يَقُولُ هَلَكَ النَّاسُ فَهُوَ أَهْلَكُهُمْ
মালিকে মোক [চুহেইল বিন আবু ছালিহৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা ক’লে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যদি আপুনি কোনো মানুহক কোৱা শুনিছে; 'সেই মানুহবোৰ বিনষ্ট হওক' তেন্তে তেওঁৱেই বেছিভাগকে বিনষ্ট কৰে'।
Imam Malik : 1560
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَقُلْ أَحَدُكُمْ يَا خَيْبَةَ الدَّهْرِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الدَّهْرُ
মালিকে মোক [আবু আজ জিনাদ]ৰ পৰা [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা ক’লে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: তোমালোকৰ কোনোৱেই নকওক; 'কিমান দুৰ্ভাগ্যজনক সময়সীমা, 'কাৰণ আল্লাহ সময়কাল'।