Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 1501
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَوْ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْعَةٌ يُظِلُّهُمْ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ إِمَامٌ عَادِلٌ وَشَابٌّ نَشَأَ فِي عِبَادَةِ اللَّهِ وَرَجُلٌ قَلْبُهُ مُعَلَّقٌ بِالْمَسْجِدِ إِذَا خَرَجَ مِنْهُ حَتَّى يَعُودَ إِلَيْهِ وَرَجُلَانِ تَحَابَّا فِي اللَّهِ اجْتَمَعَا عَلَى ذَلِكَ وَتَفَرَّقَا وَرَجُلٌ ذَكَرَ اللَّهَ خَالِيًا فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ وَرَجُلٌ دَعَتْهُ ذَاتُ حَسَبٍ وَجَمَالٍ فَقَالَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَأَخْفَاهَا حَتَّى لَا تَعْلَمَ شِمَالُهُ مَا تُنْفِقُ يَمِينُهُ
مون کي مالڪ کان [خبيب بن عبدالرحمان الانصاري] کان [حفش بن 'عاشم] کان [ابو سعيد الخدري] کان، يا [ابو هريره] کان، هن چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'سات جماعتون الله جي ڇانوَ ۾ هونديون جنهن ڏينهن سندس ڇانوَ کان سواءِ ڪا به ڇانوَ نه هوندي؛ هڪ عادل امام. هڪ نوجوان جيڪو الله جي عبادت ۾ وڏو ٿيو. هڪ نوجوان جنهن جو دل مسجد سان ڳنڍيل آهي. ٻه نوجوان جيڪي الله جي ڪري هڪ ٻئي سان پيار ڪندا هئا، اهي مليا ۽ ان جي ڪري جدا ٿي ويا. هڪ شخص جيڪو اڪيلائي ۾ الله جو ذڪر ڪري ٿو ۽ پوءِ ڳوڙها وهائي ٿو. هڪ نوجوان کي هڪ عزت واري ۽ خوبصورت عورت زنا ڪرڻ جي دعوت ڏني ۽ ان چيو: 'يقيناً مان الله کان ڊڄان ٿو'. ۽ هڪ ماڻهو جيڪو خيرات ڏئي ٿو، پوءِ ان کي لڪائي ٿو ته جيئن سندس کاٻي هٿ کي خبر نه پوي ته سندس ساڄي هٿ ڇا ڏئي رهيو آهي.'
حديث
Imam Malik : 1502
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَحَبَّ اللَّهُ الْعَبْدَ قَالَ لِجِبْرِيلَ قَدْ أَحْبَبْتُ فُلَانًا فَأَحِبَّهُ فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ يُنَادِي فِي أَهْلِ السَّمَاءِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَبَّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الْأَرْضِ وَإِذَا أَبْغَضَ اللَّهُ الْعَبْدَقَالَ مَالِك لَا أَحْسِبُهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فِي الْبُغْضِ مِثْلَ ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان، سهيل بن ابو صالح کان، ابو هريره کان، روايت آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: جڏهن الله ڪنهن ٻانهي سان محبت ڪندو آهي، ته جبرائيل کي چوندو آهي: "مان فلاڻي سان محبت ڪريان ٿو، تنهن ڪري تون به ان سان محبت ڪر." جبرائيل ان سان محبت ڪندو آهي، پوءِ آسمان وارن کي سڏيندو آهي: "بيشڪ الله فلاڻي سان محبت ڪريان ٿو، تنهن ڪري تون به ان سان محبت ڪر!" پوءِ آسمان وارا ان سان محبت ڪندا آهن. پوءِ هن کي دنيا ۾ استقبال جي جاءِ ڏني ويندي آهي. جڏهن الله ڪنهن ٻانهي کان نفرت ڪندو آهي، ته مالڪ چيو: "اسان جي اندازي مطابق، هو پوءِ هڪ ٻانهي لاءِ الله جي نفرت جو پيغام پهچائيندو آهي جيئن اڳ هو."
حديث
Imam Malik : 1503
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ أَنَّهُ قَالَدَخَلْتُ مَسْجِدَ دِمَشْقَ فَإِذَا فَتًى شَابٌّ بَرَّاقُ الثَّنَايَا وَإِذَا النَّاسُ مَعَهُ إِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَيْءٍ أَسْنَدُوا إِلَيْهِ وَصَدَرُوا عَنْ قَوْلِهِ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقِيلَ هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ هَجَّرْتُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ سَبَقَنِي بِالتَّهْجِيرِ وَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي قَالَ فَانْتَظَرْتُهُ حَتَّى قَضَى صَلَاتَهُ ثُمَّ جِئْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ لِلَّهِ فَقَالَ أَاللَّهِ فَقُلْتُ أَاللَّهِ فَقَالَ أَاللَّهِ فَقُلْتُ أَاللَّهِ فَقَالَ أَاللَّهِ فَقُلْتُ أَاللَّهِ قَالَ فَأَخَذَ بِحُبْوَةِ رِدَائِي فَجَبَذَنِي إِلَيْهِ وَقَالَ أَبْشِرْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَجَبَتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَالْمُتَجَالِسِينَ فِيَّ وَالْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَالْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ الْقَصْدُ وَالتُّؤَدَةُ وَحُسْنُ السَّمْتِ جُزْءٌ مِنْ خَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ
مونکي مالڪ کان [ابو حازم بن دينار] کان [ابو ادريس الخولاني] ٻڌايو آهي ته: 'مان دمشق جي مسجد ۾ داخل ٿيس. اهو معلوم ٿيو ته اندر هڪ نوجوان هو جنهن جا ڏند چمڪندڙ اڇا هئا. جيڪڏهن هن سان گڏ ماڻهن کي ڪو اختلاف هو، ته اهي ان نوجوان کي واپس ڪري ڇڏيندا هئا ۽ سندس راءِ قبول ڪندا هئا. پوءِ مون ان بابت پڇيو، ته ڪنهن جواب ڏنو ته هو [معذ بن جبل] هو. ٻئي ڏينهن، مان صبح سوير مسجد ڏانهن ڊوڙيس، پر مون ڏٺو ته هو مون کان اڳ ئي پهچي چڪو هو. مون هن کي نماز پڙهندي ڏٺو، تنهن ڪري مون انتظار ڪيو جيستائين هو نماز ختم نه ڪري. پوءِ مان هن کي سلام ڪندي سامهون کان مليو، مون کيس چيو؛ 'الله جو قسم، مان واقعي توسان الله جي ڪري پيار ڪريان ٿو'. هن پڇيو؛ 'ڇا اهو الله جي ڪري آهي؟' مون جواب ڏنو؛ 'الله جي ڪري'. هن ٻيهر پڇيو؛ 'ڇا اهو الله جي ڪري آهي؟' مون جواب ڏنو؛ 'الله جي ڪري'. هن پڇيو؛ 'ڇا اهو الله جي ڪري آهي؟' مون جواب ڏنو؛ 'الله جي ڪري'. مون جواب ڏنو؛ 'الله جي ڪري'. هن پڇيو؛ 'ڇا اهو الله جي ڪري آهي؟' مون جواب ڏنو؛ 'الله جي ڪري'. مون جواب ڏنو؛ 'الله جي ڪري'. "هن منهنجي پڳ جي ڪنڊ کي پڪڙيو ۽ مون کي پاڻ ڏانهن ڇڪيو ۽ چيو: خوش ٿيو! مون رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو ته: 'الله تعاليٰ فرمائي ٿو: "منهنجي محبت انهن تي نازل ٿئي ٿي جيڪي منهنجي لاءِ هڪ ٻئي سان پيار ڪن ٿا. جيڪي منهنجي لاءِ گڏ ٿين ٿا ۽ منهنجي لاءِ هڪ ٻئي جي زيارت ڪن ٿا. جيڪي منهنجي لاءِ هڪ ٻئي لاءِ ڪوشش ڪن ٿا." مالڪ مون کي ٻڌايو ته عبدالله بن عباس چيو: "ڪنهن معاملي ۾ اعتدال پسند هجڻ - انصاف -، نرمي ۽ مهمان نوازي نبوت جي ويهن حصن مان آهن."
حديث
Imam Malik : 1504
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ مِنْ الرَّجُلِ الصَّالِحِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ ذَلِكَ
مونکي مالڪ کان اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه الانصاري کان انس بن مالڪ کان ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته: 'هڪ نيڪ ماڻهو جو سٺو خواب ڇائيتاليهه نبوت جو هڪ حصو آهي'، اهو مون کي مالڪ کان [ابو الزناد] کان [الاعرج] کان [ابو هريره] کان روايت ڪيو ويو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم مٿي فرمايو آهي.
حديث
Imam Malik : 1505
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ زُفَرَ بْنِ صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ يَقُولُ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا وَيَقُولُ لَيْسَ يَبْقَى بَعْدِي مِنْ النُّبُوَّةِ إِلَّا الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ
مون کي مالڪ کان، اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه کان، زفر بن شعشعه کان، سندس پيءُ کان، ابو هريره کان روايت آهي ته جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم صبح جي نماز کان فارغ ٿيندا هئا، ته پڇندا هئا: ڇا توهان مان ڪنهن رات خواب ڏٺو آهي؟ ۽ وڌيڪ چوندا هئا: مون کان پوءِ ڪا به نبوت نه هوندي سواءِ نيڪ خوابن جي.
حديث
Imam Malik : 1506
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَنْ يَبْقَى بَعْدِي مِنْ النُّبُوَّةِ إِلَّا الْمُبَشِّرَاتُ فَقَالُوا وَمَا الْمُبَشِّرَاتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ يَرَاهَا الرَّجُلُ الصَّالِحُ أَوْ تُرَى لَهُ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ
مون کي مالڪ، زيد بن اسلم، عطا بن يسار کان روايت آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'مون کان پوءِ نبوت جو ڪجهه به باقي نه رهندو سواءِ مبشرات جي.' صحابه ڪرام پڇيو: 'مبشرات ڇا آهي، اي الله جا رسول؟' پاڻ جواب ڏنو: 'هڪ سٺو خواب جيڪو هڪ نيڪ ماڻهو ڏسي ٿو،' يا، 'جيڪو ان کي ڏيکاريو وڃي ٿو. - اهو خواب - نبوت جي ڇائيتاليهه صفتن مان هڪ آهي.'
حديث
Imam Malik : 1507
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا قَتَادَةَ بْنَ رِبْعِيٍّ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ مِنْ اللَّهِ وَالْحُلْمُ مِنْ الشَّيْطَانِ فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ الشَّيْءَ يَكْرَهُهُ فَلْيَنْفُثْ عَنْ يَسَارِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ إِذَا اسْتَيْقَظَ وَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهَا فَإِنَّهَا لَنْ تَضُرَّهُ إِنْ شَاءَ اللَّهُقَالَ أَبُو سَلَمَةَ إِنْ كُنْتُ لَأَرَى الرُّؤْيَا هِيَ أَثْقَلُ عَلَيَّ مِنْ الْجَبَلِ فَلَمَّا سَمِعْتُ هَذَا الْحَدِيثَ فَمَا كُنْتُ أُبَالِيهَا
مونکي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان، ابو سلمه بن عبدالرحمان کان، ٻڌايو ويو آهي ته: مون ابو قتاده بن ربعي کي چوندي ٻڌو آهي ته: مون رسول الله ﷺ کي فرمائيندي ٻڌو آهي ته: 'سٺا خواب الله جي طرفان آهن جڏهن ته خراب خواب شيطان جي طرفان آهن. جيڪڏهن توهان مان ڪو اهڙو خواب ڏسي جنهن کي هو ناپسند ڪري، ته پوءِ ان کي گهرجي ته جاڳندي پنهنجي کاٻي پاسي ٽي ڀيرا ٿڪي ۽ الله کان ان جي برائي کان پناهه گهري. ڇاڪاڻ ته اهو ان کي نقصان نه پهچائيندو، انشاءَ الله'. ابو سلمه چيو ته: 'جيڪڏهن مان ڪنهن اهڙي شيءِ جو خواب ڏسان جيڪا مون لاءِ جبل کان به ڳري هجي، ته پوءِ جڏهن مان هي حديث ٻڌندو آهيان ته مون کي ان جي ڪا به پرواهه ناهي'.
حديث
Imam Malik : 1508
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي هَذِهِ الْآيَةِ{ لَهُمْ الْبُشْرَى فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ }قَالَ هِيَ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ يَرَاهَا الرَّجُلُ الصَّالِحُ أَوْ تُرَى لَهُ
اهو مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان، آيت جي تفسير ڪندي ٻڌايو آهي: 'انهن لاءِ دنيا ۽ آخرت جي زندگي ۾ خوشخبري آهي' - سورة يونس؛ 64- 'اهو هڪ سٺو خواب آهي جيڪو هڪ نيڪ ماڻهو ڏسي ٿو يا ان کي ڏيکاريو وڃي ٿو'.
حديث
Imam Malik : 1509
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُوسَى بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ لَعِبَ بِالنَّرْدِ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ
مون کي مالڪ کان، موسيٰ بن ميسرة کان، سعيد بن ابو هند کان، ابو موسيٰ العسيري کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جيڪو به نردا کيڏي ٿو، ان الله ۽ سندس رسول جي نافرماني ڪئي.
حديث
Imam Malik : 1510
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ بَلَغَهَاأَنَّ أَهْلَ بَيْتٍ فِي دَارِهَا كَانُوا سُكَّانًا فِيهَا وَعِنْدَهُمْ نَرْدٌ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِمْ لَئِنْ لَمْ تُخْرِجُوهَا لَأُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ دَارِي وَأَنْكَرَتْ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ
مالڪ مون کي [علقمه بن ابو علقمه] کان [پنهنجي ماءُ] کان [عائشه] رسول الله ﷺ جي زال کان ٻڌايو آهي ته، کيس خبر پهتي آهي ته سندس ڳوٺ جي هڪ گهر ۾ هڪ رهواسي وٽ نرد آهي. تنهن ڪري عائشه انهن ڏانهن هڪ قاصد موڪليو ته انهن کي پيغام پهچائي ته 'جيڪڏهن توهان هن کي ٻاهر نه ڪڍو ته مان ضرور توهان کي پنهنجي ڳوٺ مان ڪڍي ڇڏيندس'. ۽ عائشه پڻ انهن کي رد ڪيو.
حديث
Imam Malik : 1511
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ إِذَا وَجَدَ أَحَدًا مِنْ أَهْلِهِ يَلْعَبُ بِالنَّرْدِ ضَرَبَهُ وَكَسَرَهَاقَالَ يَحْيَى و سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ لَا خَيْرَ فِي الشَّطْرَنْجِ وَكَرِهَهَا وَسَمِعْتُهُ يَكْرَهُ اللَّعِبَ بِهَا وَبِغَيْرِهَا مِنْ الْبَاطِلِ وَيَتْلُو هَذِهِ الْآيَةَ{ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ }
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، روايت آهي ته جيڪڏهن هو پنهنجي خاندان مان ڪنهن کي نرد راند ڪندي ڏسندو هو، ته ان کي ماريندو هو ۽ نرد ڀڃي ڇڏيندو هو. يحييٰ چيو؛ 'مون مالڪ کي چوندي ٻڌو هو: 'نعمت ۾ ڪا به چڱائي ناهي،' هن کي ان کان نفرت هئي، ۽ مون اهو به ٻڌو هو ته هن نرد راند يا ڪنهن ٻئي شيءِ کان نفرت ڪئي جيڪا غلط سمجهي ويندي آهي، پوءِ هن هي آيت پڙهي: 'پوءِ سچ کان پوءِ ڪجهه به ناهي سواءِ گمراهي جي.' -سوره يونس؛ 32-
حديث
Imam Malik : 1512
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُسَلِّمُ الرَّاكِبُ عَلَى الْمَاشِي وَإِذَا سَلَّمَ مِنْ الْقَوْمِ وَاحِدٌ أَجْزَأَ عَنْهُمْ
مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'سوار، پيادل کي سلام ڪري ٿو. جيڪڏهن ماڻهن مان هڪ ٻئي کي سلام ڪري ٿو ته اهو انهن لاءِ ڪافي آهي.'
حديث
Imam Malik : 1513
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍفَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ ثُمَّ زَادَ شَيْئًا مَعَ ذَلِكَ أَيْضًا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ قَدْ ذَهَبَ بَصَرُهُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا الْيَمَانِي الَّذِي يَغْشَاكَ فَعَرَّفُوهُ إِيَّاهُ قَالَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ السَّلَامَ انْتَهَى إِلَى الْبَرَكَةِ
مون کي مالڪ کان [وهاب بن قيصان] کان [محمد بن عمرو بن عطا] کان روايت آهي ته: 'مان عبدالله بن عباس جي ڀرسان ويٺو هوس، تڏهن هڪ يمني ماڻهو ان سان مليو ۽ چيو: 'السلام عليڪم ورحمة الله وبرڪاته - الله جي سلامتي، رحمت ۽ برڪتون توهان تي هجن -' پوءِ هن ڪجهه وڌيڪ ڪيو. ابن عباس جيڪو ان وقت انڌو هو، پڇيو: 'اهو شخص ڪير آهي؟' انهن جواب ڏنو: 'هي هڪ يمني ماڻهو آهي جيڪو توهان سان ملڻ لاءِ اچي رهيو آهي'. پوءِ انهن ان جو تعارف ڪرايو. محمد بن عمرو چيو؛ ' [ابن عباس] چيو: 'سلام لفظ البرڪة سان ختم ٿئي ٿو'.
حديث
Imam Malik : 1514
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْيَهُودَ إِذَا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ أَحَدُهُمْ فَإِنَّمَا يَقُولُ السَّامُ عَلَيْكُمْ فَقُلْ عَلَيْكَقَالَ يَحْيَى و سُئِلَ مَالِك عَمَّنْ سَلَّمَ عَلَى الْيَهُودِيِّ أَوْ النَّصْرَانِيِّ هَلْ يَسْتَقِيلُهُ ذَلِكَ فَقَالَ لَا
مونکي مالڪ کان عبدالله بن دينار کان عبدالله بن عمر تائين ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جڏهن ڪو يهودي توهان کي سلام ڪري ٿو ته اهي صرف چوندا آهن: السلام عليڪم - توهان تي تباهي - پوءِ جواب ڏيو؛ 'عليڪم - توهان تي به -'. يحييٰ چيو: 'مالڪ کان پڇيو ويو ته ڪنهن ماڻهو بابت جيڪو يهودين يا عيسائين کي سلام ڪري ٿو، ڇا هو پنهنجي لفظن کي واپس وٺي؟ هن جواب ڏنو، 'ضرورت ناهي'.
حديث
Imam Malik : 1515
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَبِي مُرَّةَ مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا هُوَ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ وَالنَّاسُ مَعَهُ إِذْ أَقْبَلَ نَفَرٌ ثَلَاثَةٌ فَأَقْبَلَ اثْنَانِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَهَبَ وَاحِدٌ فَلَمَّا وَقَفَا عَلَى مَجْلِسِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلَّمَا فَأَمَّا أَحَدُهُمَا فَرَأَى فُرْجَةً فِي الْحَلْقَةِ فَجَلَسَ فِيهَا وَأَمَّا الْآخَرُ فَجَلَسَ خَلْفَهُمْ وَأَمَّا الثَّالِثُ فَأَدْبَرَ ذَاهِبًا فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَلَا أُخْبِرُكُمْ عَنْ النَّفَرِ الثَّلَاثَةِ أَمَّا أَحَدُهُمْ فَأَوَى إِلَى اللَّهِ فَآوَاهُ اللَّهُ وَأَمَّا الْآخَرُ فَاسْتَحْيَا فَاسْتَحْيَا اللَّهُ مِنْهُ وَأَمَّا الْآخَرُ فَأَعْرَضَ فَأَعْرَضَ اللَّهُ عَنْهُ
مونکي مالڪ کان [اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه] کان [ابو مُرّہ] جي اڳوڻي غلام 'عقيل بن ابو طالب کان، [ابو واقد الليثي] کان ٻڌايو ويو آهي ته جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم مسجد ۾ ماڻهن سان گڏ ويٺا هئا. ٽي ماڻهو آيا، انهن مان ٻه رسول الله صلي الله عليه وسلم ڏانهن ويا ۽ هڪ ٻاهر نڪتو. جڏهن اهي ٻئي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي مجلس ۾ بيٺا هئا، ته انهن سلام چيو. انهن مان هڪ ماڻهن جي ٽولي ۾ هڪ خالي جاءِ ڏٺي ۽ ان کي کڻي ورتو. ٻيو ماڻهو انهن جي پويان ويٺو، جڏهن ته ٽيون پوئتي هٽي ويو ۽ هليو ويو. ختم ڪرڻ کان پوءِ، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'مون توهان کي ٽن ماڻهن بابت اڳ ۾ ٻڌايو هو؛ پهريون، هن الله ۾ پناهه ورتي آهي، پوءِ الله ان جي حفاظت ڪندو. ٻيو ماڻهو، هن شرم محسوس ڪئي، پوءِ الله ان کان شرمسار ٿيو، جڏهن ته ٽيون، هن منهن موڙيو ۽ الله ان کان منهن موڙيو'.
حديث
Imam Malik : 1516
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِوَسَلَّمَ عَلَيْهِ رَجُلٌ فَرَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ ثُمَّ سَأَلَ عُمَرُ الرَّجُلَ كَيْفَ أَنْتَ فَقَالَ أَحْمَدُ إِلَيْكَ اللَّهَ فَقَالَ عُمَرُ ذَلِكَ الَّذِي أَرَدْتُ مِنْكَ
مونکي مالڪ کان اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه کان، انس بن مالڪ کان، ٻڌايو ويو ته هن هڪ ماڻهوءَ کي عمر بن خطاب کي سلام ڪندي ٻڌو، پوءِ هن ان کي جواب ڏنو. پوءِ عمر ان ماڻهوءَ کان پڇيو: 'تون ڪيئن آهين؟' ماڻهوءَ جواب ڏنو: 'مان تنهنجي نعمتن تي الله جو شڪر ادا ڪريان ٿو'. پوءِ [عمر] چيو: 'اهو ئي آهي جيڪو مان توهان کان چاهيان ٿو'.
حديث
Imam Malik : 1517
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّ الطُّفَيْلَ بْنَ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّهُ كَانَ يَأْتِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَيَغْدُو مَعَهُ إِلَى السُّوقِ قَالَ فَإِذَا غَدَوْنَا إِلَى السُّوقِ لَمْ يَمُرَّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَلَى سَقَاطٍ وَلَا صَاحِبِ بِيعَةٍ وَلَا مِسْكِينٍ وَلَا أَحَدٍ إِلَّا سَلَّمَ عَلَيْهِ قَالَ الطُّفَيْلُ فَجِئْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَوْمًا فَاسْتَتْبَعَنِي إِلَى السُّوقِ فَقُلْتُ لَهُ وَمَا تَصْنَعُ فِي السُّوقِ وَأَنْتَ لَا تَقِفُ عَلَى الْبَيِّعِ وَلَا تَسْأَلُ عَنْ السِّلَعِ وَلَا تَسُومُ بِهَا وَلَا تَجْلِسُ فِي مَجَالِسِ السُّوقِ قَالَ وَأَقُولُ اجْلِسْ بِنَا هَاهُنَا نَتَحَدَّثُ قَالَ فَقَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَا أَبَا بَطْنٍ وَكَانَ الطُّفَيْلُ ذَا بَطْنٍ إِنَّمَا نَغْدُو مِنْ أَجْلِ السَّلَامِ نُسَلِّمُ عَلَى مَنْ لَقِيَنَا
مالڪ مون کي اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه کان ٻڌايو ته [ثُفَيل بن اُبي بن ڪعب] کيس ٻڌايو؛ ته هو هڪ ڀيرو [عبدالله بن عمر] وٽ آيو ۽ پوءِ ان سان گڏ بازار ويو. ثُفَيل بن اُبي چيو؛ 'جڏهن اسان بازار ويندا هئاسين، عبدالله بن عمر عام ماڻهن، يا وڪرو ڪندڙن، يا غريب ماڻهن يا ڪنهن ٻئي وٽان نه لنگهندو هو جيستائين ان کي سلام نه ڪندو هو'. ثُفَيل چيو؛ 'هڪ ڏينهن مان عبدالله بن عمر سان مليو، پوءِ هن مون کي بازار وڃڻ لاءِ چيو، مون کان پڇيو، 'توهان بازار ۾ ڇا ڪري رهيا آهيو جڏهن توهان ڪنهن دڪان تي نه ٿا بيهو، يا سامان نه ٿا گهرو، ڪنهن شيءِ جو سودو نه ڪريو، يا وڪري جي جاءِ تي نه ويهو؟' هن جواب ڏنو، 'مون چيو، 'هتي ويهو ۽ ڪجهه ڳالهايون'. پوءِ عبدالله بن عمر مون کي چيو، 'اي ابو بطن - وڏو پيٽ -! - ڇاڪاڻ ته ان وقت ثُفَيل جو پيٽ وڏو هو -، اسان صرف ان لاءِ بازار ويندا هئاسين ته جيئن ڪنهن سان به ملياسين جيڪو اسان کي سلام ڪريان.'
حديث
Imam Malik : 1518
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ رَجُلًا سَلَّمَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَفَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ وَالْغَادِيَاتُ وَالرَّائِحَاتُ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَعَلَيْكَ أَلْفًا ثُمَّ كَأَنَّهُ كَرِهَ ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان روايت ڪئي آهي ته [يحيى بن سعيد] چيو ته: 'هڪ شخص عبدالله بن عمر کي سلام ڪيو، ان چيو، 'السلام عليڪ ورحمة الله وبرڪاته والله وغادية ورحمة ورحمة' - الله جي سلامتي، رحمت ۽ برڪتون توهان تي ۽ انهن تي جيڪي صبح ۽ شام ايندا آهن -'. [عبدالله بن عمر] پوءِ جواب ڏنو؛ 'وعلائڪ الفان - ۽ توهان تي هزار ڀيرا -'، ڄڻ ته هو ان کي ناپسند ڪندو هو.
حديث
Imam Malik : 1519
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْتَأْذِنُ عَلَى أُمِّي فَقَالَ نَعَمْ قَالَ الرَّجُلُ إِنِّي مَعَهَا فِي الْبَيْتِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا فَقَالَ الرَّجُلُ إِنِّي خَادِمُهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا أَتُحِبُّ أَنْ تَرَاهَا عُرْيَانَةً قَالَ لَا قَالَ فَاسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته مالڪ [شفوان بن سليم] کان [عثا بن يسار] تائين چيو ته: هڪ ڀيري هڪ شخص رسول الله ﷺ کان پڇيو ته، 'يا رسول الله، ڇا مان پنهنجي ماءُ کان اجازت وٺان - سندس ڪمري ۾ داخل ٿيڻ لاءِ -؟' هن جواب ڏنو؛ 'ها'. ان ماڻهوءَ وري پڇيو، 'مان هن سان گڏ ساڳئي گهر ۾ رهندو آهيان؟' پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو؛ 'هن کان اجازت وٺ'. ان ماڻهوءَ ٻيهر پڇيو، 'مان پڻ هن جو غلام آهيان'. پوءِ رسول الله ﷺ کيس چيو؛ 'هن کان اجازت وٺ، ڇا تون هن کي ننگا ڏسڻ چاهين ٿو!' هن جواب ڏنو؛ 'نه'. هن چيو؛ 'پوءِ اجازت وٺ!'
حديث
Imam Malik : 1520
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ عُلَمَائِهِمْ أَنَّ أَبَا مُوسَى الْأَشْعَرِيَّجَاءَ يَسْتَأْذِنُ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَاسْتَأْذَنَ ثَلَاثًا ثُمَّ رَجَعَ فَأَرْسَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي أَثَرِهِ فَقَالَ مَا لَكَ لَمْ تَدْخُلْ فَقَالَ أَبُو مُوسَى سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْاسْتِئْذَانُ ثَلَاثٌ فَإِنْ أُذِنَ لَكَ فَادْخُلْ وَإِلَّا فَارْجِعْ فَقَالَ عُمَرُ وَمَنْ يَعْلَمُ هَذَا لَئِنْ لَمْ تَأْتِنِي بِمَنْ يَعْلَمُ ذَلِكَ لَأَفْعَلَنَّ بِكَ كَذَا وَكَذَا فَخَرَجَ أَبُو مُوسَى حَتَّى جَاءَ مَجْلِسًا فِي الْمَسْجِدِ يُقَالُ لَهُ مَجْلِسُ الْأَنْصَارِ فَقَالَ إِنِّي أَخْبَرْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْاسْتِئْذَانُ ثَلَاثٌ فَإِنْ أُذِنَ لَكَ فَادْخُلْ وَإِلَّا فَارْجِعْ فَقَالَ لَئِنْ لَمْ تَأْتِنِي بِمَنْ يَعْلَمُ هَذَا لَأَفْعَلَنَّ بِكَ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كَانَ سَمِعَ ذَلِكَ أَحَدٌ مِنْكُمْ فَلْيَقُمْ مَعِي فَقَالُوا لِأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قُمْ مَعَهُ وَكَانَ أَبُو سَعِيدٍ أَصْغَرَهُمْ فَقَامَ مَعَهُ فَأَخْبَرَ بِذَلِكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لِأَبِي مُوسَى أَمَا إِنِّي لَمْ أَتَّهِمْكَ وَلَكِنْ خَشِيتُ أَنْ يَتَقَوَّلَ النَّاسُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
مالڪ مون کي [ربيع بن ابو عبدالرحمان] کان [انهن جي ڪيترن ئي عالمن] کان روايت ڪئي آهي ته [ابو موسيٰ الاشعري] عمر بن خطاب کان اجازت وٺڻ آيو، پوءِ ٽي ڀيرا سلام ڪيو، جنهن کان پوءِ هو گهر موٽي آيو. عمر بن خطاب پنهنجي پٺيان ڪنهن کي موڪليو. عمر پڇيو: 'تون اندر ڇو نه ٿو وڃين؟' ابو موسيٰ الاشعري جواب ڏنو: 'مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چوندي ٻڌو آهي: 'ٽي ڀيرا اجازت گهرو. جيڪڏهن توهان کي اجازت هجي ته داخل ٿيو. جيڪڏهن نه، ته گهر وڃو!' پوءِ عمر بن خطاب چيو: 'توهان کان سواءِ ڪير هن حديث کي ڄاڻي ٿو؟ جيڪڏهن توهان مون وٽ نه آڻيندؤ ته پوءِ مان توهان سان اهڙو ۽ اهڙو ڪندس.' پوءِ ابو موسيٰ ٻاهر نڪتو جيستائين هن مسجد ۾ هڪ مجلس ڏٺي جنهن کي انصار جو اجتماع سڏيو ويندو هو. هن چيو ته؛ 'مون عمر بن خطاب کي خبر ڏني آهي ته مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چوندي ٻڌو آهي؛' 'ٽي ڀيرا اجازت گهرو، جيڪڏهن اجازت هجي ته اندر اچو، پر جيڪڏهن نه هجي ته گهر وڃو'. پوءِ عمر چيو؛ 'جيڪڏهن توهان مون وٽ ڪنهن کي به نه آڻيو جيڪو هن بابت ڄاڻي ٿو، ته پوءِ مان هي ۽ اهو ڪندس. تنهن ڪري جيڪڏهن توهان مان ڪنهن ٻڌو آهي ته مون سان گڏ اچو'. ماڻهن پوءِ [ابو سعيد الخدري] کي چيو؛ 'هن سان گڏ هلو!' ان وقت ابو سعيد الخدري انهن ۾ سڀ کان ننڍو هو، تنهن ڪري هو ابو موسيٰ سان گڏ ويو ۽ عمر بن خطاب کي شاهدي ڏني. پوءِ عمر بن خطاب ابو موسيٰ کي چيو؛ 'مون کي توهان تي شڪ ناهي، بس مون کي پريشان آهي ته جيڪڏهن ماڻهو اهڙا لفظ ٺاهيندا - جيڪي رسول الله ﷺ سان منسوب آهن'.
