Imam Malik (الامام مالك) - 1594 হাদিছ
হাদিছ
Imam Malik : 1501
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَوْ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْعَةٌ يُظِلُّهُمْ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ إِمَامٌ عَادِلٌ وَشَابٌّ نَشَأَ فِي عِبَادَةِ اللَّهِ وَرَجُلٌ قَلْبُهُ مُعَلَّقٌ بِالْمَسْجِدِ إِذَا خَرَجَ مِنْهُ حَتَّى يَعُودَ إِلَيْهِ وَرَجُلَانِ تَحَابَّا فِي اللَّهِ اجْتَمَعَا عَلَى ذَلِكَ وَتَفَرَّقَا وَرَجُلٌ ذَكَرَ اللَّهَ خَالِيًا فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ وَرَجُلٌ دَعَتْهُ ذَاتُ حَسَبٍ وَجَمَالٍ فَقَالَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَأَخْفَاهَا حَتَّى لَا تَعْلَمَ شِمَالُهُ مَا تُنْفِقُ يَمِينُهُ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [খুবাইব বিন আব্দুৰহমান আল-আনছাৰী]ৰ পৰা [হাফছ বিন আছিম]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা, বা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা তেওঁ কৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘যিদিনা তেওঁৰ ছাঁৰ বাহিৰে কোনো ছাঁ নাথাকিব, সেইদিনা সাতটা গোটৰ লোকে আল্লাহৰ ছাঁ লাভ কৰিব; এজন ন্যায়পৰায়ণ পুৰোহিত। আল্লাহৰ ইবাদতত ডাঙৰ হোৱা এজন যুৱক। এজন যুৱক যাৰ হৃদয় মছজিদৰ লগত সংযুক্ত। আল্লাহৰ কাৰণে ইজনে সিজনক ভালপোৱা দুজন যুৱক, তেওঁৰ কাৰণে লগ হৈছিল আৰু বিচ্ছেদ হৈছিল। একাকীত্বত আল্লাহৰ ওচৰত জিকিৰ কৰা ব্যক্তিয়ে তেতিয়া চকুলো টুকিছে। এজন যুৱকক পদ আৰু সৌন্দৰ্য্যৰ এগৰাকী মহিলাই ব্যভিচাৰ কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল আৰু তেওঁ কৈছিল; 'সঁচাকৈয়ে মই আল্লাহক ভয় কৰো'। আৰু যি মানুহে দান কৰে, তেতিয়া তেওঁ সেইটো লুকুৱাই ৰাখে যাতে তেওঁৰ বাওঁহাতখনে নাজানে যে তেওঁৰ সোঁহাতে কি দিছে’।
হাদিছ
Imam Malik : 1502
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَحَبَّ اللَّهُ الْعَبْدَ قَالَ لِجِبْرِيلَ قَدْ أَحْبَبْتُ فُلَانًا فَأَحِبَّهُ فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ يُنَادِي فِي أَهْلِ السَّمَاءِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَبَّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الْأَرْضِ وَإِذَا أَبْغَضَ اللَّهُ الْعَبْدَقَالَ مَالِك لَا أَحْسِبُهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فِي الْبُغْضِ مِثْلَ ذَلِكَ
মোৰ ওচৰত মালিকৰ পৰা [চুহেইল বিন আবু ছালিহ] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা বৰ্ণিত হৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: “যেতিয়া আল্লাহে কোনো বান্দক ভাল পায়, তেতিয়া তেওঁ জব্ৰীলে কয়: ‘মই অমুকক ভাল পাওঁ, গতিকে তেওঁক ভাল পাওঁ।’ জিব্ৰেলে তেওঁক ভাল পায়, তাৰ পিছত তেওঁ আকাশৰ বাসিন্দাসকলক মাতিছে: ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহে অমুকক ভাল পায়, গতিকে তেওঁক ভাল পায়!’ গতিকে আকাশৰ বাসিন্দাসকলে তেওঁক এই পৃথিৱীত আদৰণিৰ স্থান দিয়া হয়,’ মালিকে ক’লে: ‘আমাৰ হিচাপ অনুসৰি, তেতিয়া তেওঁ আগৰ দৰেই বান্দাৰ প্ৰতি আল্লাহৰ ঘৃণাৰ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰে।
হাদিছ
Imam Malik : 1503
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ أَنَّهُ قَالَدَخَلْتُ مَسْجِدَ دِمَشْقَ فَإِذَا فَتًى شَابٌّ بَرَّاقُ الثَّنَايَا وَإِذَا النَّاسُ مَعَهُ إِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَيْءٍ أَسْنَدُوا إِلَيْهِ وَصَدَرُوا عَنْ قَوْلِهِ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقِيلَ هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ هَجَّرْتُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ سَبَقَنِي بِالتَّهْجِيرِ وَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي قَالَ فَانْتَظَرْتُهُ حَتَّى قَضَى صَلَاتَهُ ثُمَّ جِئْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ لِلَّهِ فَقَالَ أَاللَّهِ فَقُلْتُ أَاللَّهِ فَقَالَ أَاللَّهِ فَقُلْتُ أَاللَّهِ فَقَالَ أَاللَّهِ فَقُلْتُ أَاللَّهِ قَالَ فَأَخَذَ بِحُبْوَةِ رِدَائِي فَجَبَذَنِي إِلَيْهِ وَقَالَ أَبْشِرْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَجَبَتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَالْمُتَجَالِسِينَ فِيَّ وَالْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَالْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ الْقَصْدُ وَالتُّؤَدَةُ وَحُسْنُ السَّمْتِ جُزْءٌ مِنْ خَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [আবু হাজিম বিন দিনাৰ]ৰ পৰা [আবু ইদ্ৰিছ আল খাউলানী]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, ‘মই দামাস্কাছৰ মছজিদত প্ৰৱেশ কৰিলোঁ। দেখা গ’ল যে ভিতৰত এজন জিলিকি থকা বগা দাঁত থকা যুৱক। তেওঁৰ লগত থকা মানুহবোৰৰ যদি কোনো মতানৈক্য হয়, তেন্তে যুৱকজনক ঘূৰাই দিছিল আৰু তেওঁৰ মতামত মানি লৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁৰ বিষয়ে সুধিলোঁ, তাৰ পিছত কোনোবাই উত্তৰ দিলে যে তেওঁ [মু’আজ বিন জাবাল]। পিছদিনা ৰাতিপুৱাই বহুত সোনকালে মছজিদলৈ লৰালৰিকৈ গ’লোঁ, কিন্তু গম পালোঁ যে তেওঁ ইতিমধ্যে মোৰ আগত গৈছে। মই তেওঁক প্ৰাৰ্থনা কৰি থকা দেখিলোঁ, গতিকে তেওঁ প্ৰাৰ্থনা শেষ নোহোৱালৈকে অপেক্ষা কৰিলোঁ। তাৰ পাছত হেল্ল’ বুলি থাকোঁতে সন্মুখৰ পৰা লগ পালোঁ, ক’লোঁ; 'আল্লাহৰ কচম মই তোমাক সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ কাৰণে ভাল পাওঁ'। তেওঁ সুধিলে; ‘আল্লাহৰ কাৰণে নেকি? ' মই উত্তৰ দিলোঁ; 'আল্লাহৰ কাৰণে'। তেওঁ আকৌ সুধিলে; ‘আল্লাহৰ কাৰণে নেকি? ' মই উত্তৰ দিলোঁ; 'আল্লাহৰ কাৰণে'। তেওঁ সুধিলে; ‘আল্লাহৰ কাৰণে নেকি? ' মই উত্তৰ দিলোঁ; "আল্লাহৰ কাৰণে"। আবু ইদ্ৰিছে ক’লে; 'তেওঁ মোৰ পাগুৰিটোৰ ধাৰে ধৰি মোক নিজৰ ফালে টানি আনি ক'লে; আনন্দিত হওক! মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছিলোঁ: "আল্লাহ তা'আলাই কৈছে: 'মোৰ প্ৰেম তেওঁলোকৰ ওপৰত নামি যায় যিসকলে মোৰ কাৰণে ইজনে সিজনক ভাল পায়, যিসকলে মোৰ কাৰণে ইজনে সিজনক লগ পায়, আৰু যিসকলে মোৰ কাৰণে ইজনে সিজনক সাক্ষাৎ কৰে, আৰু যিসকলে মোৰ কাৰণে ইজনে সিজনৰ বাবে চেষ্টা কৰে।' এটা কথা - ন্যায়পৰায়ণতা -, কোমল আৰু আদৰণীয় হোৱাটো নবীত্বৰ বিশটা অংশৰ ভিতৰত অন্যতম।'
হাদিছ
Imam Malik : 1504
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ مِنْ الرَّجُلِ الصَّالِحِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ ذَلِكَ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [ইছাক বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু থালহা আল-আনছাৰী]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা বর্ণিত হৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘এজন সৎ মানুহৰ ভাল সপোন ছয়চল্লিশটা নবীৰ ভিতৰত এটা,’ [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [আবু আজ জিনাদ]ৰ পৰা মালিকৰ পৰা মোক বর্ণনা কৰা হৈছে [আবু হুৰাইৰা] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা ওপৰৰ দৰে কৈছে।
হাদিছ
Imam Malik : 1505
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ زُفَرَ بْنِ صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ يَقُولُ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا وَيَقُولُ لَيْسَ يَبْقَى بَعْدِي مِنْ النُّبُوَّةِ إِلَّا الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ
মোক মালিকৰ পৰা [ইছহাক বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু তালহাহ]ৰ পৰা [জুফাৰ বিন শ্বাছাআত]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে যে যেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ৰাতিপুৱাৰ নামাজ শেষ কৰিব তেতিয়া তেওঁ সুধিব: ‘যোৱা ৰাতি তোমালোকৰ কোনোবাই সপোন দেখিছিল নেকি?’। আৰু তেওঁ আৰু ক’ব: ‘মোৰ পিছত ভাল সপোনৰ বাহিৰে আন কোনো ভৱিষ্যদ্বাণী নাথাকিব।’
হাদিছ
Imam Malik : 1506
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَنْ يَبْقَى بَعْدِي مِنْ النُّبُوَّةِ إِلَّا الْمُبَشِّرَاتُ فَقَالُوا وَمَا الْمُبَشِّرَاتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ يَرَاهَا الرَّجُلُ الصَّالِحُ أَوْ تُرَى لَهُ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [জাইদ বিন আছলাম]ৰ পৰা [আতা বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা বর্ণিত হৈছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছিল: ‘মোৰ পিছত আল মুবাছিৰতৰ বাহিৰে নবীৰ একো নাথাকিব।’ চাহাবাসকলে সুধিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আল মুবাছিৰত কি?’? তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘সৎ সপোন যি ধাৰ্ম্মিক মানুহে দেখে,’ বা, ‘যি তেওঁক দেখুওৱা হয়। -সেই সপোনটোৱেই হৈছে- নবীত্বৰ ছয়চল্লিশটা বৈশিষ্ট্যৰ ভিতৰত এটা।'
হাদিছ
Imam Malik : 1507
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا قَتَادَةَ بْنَ رِبْعِيٍّ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ مِنْ اللَّهِ وَالْحُلْمُ مِنْ الشَّيْطَانِ فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ الشَّيْءَ يَكْرَهُهُ فَلْيَنْفُثْ عَنْ يَسَارِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ إِذَا اسْتَيْقَظَ وَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهَا فَإِنَّهَا لَنْ تَضُرَّهُ إِنْ شَاءَ اللَّهُقَالَ أَبُو سَلَمَةَ إِنْ كُنْتُ لَأَرَى الرُّؤْيَا هِيَ أَثْقَلُ عَلَيَّ مِنْ الْجَبَلِ فَلَمَّا سَمِعْتُ هَذَا الْحَدِيثَ فَمَا كُنْتُ أُبَالِيهَا
মোক মালিকৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদৰ] [আবু চালামা বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা কোৱা হৈছে; মই [আবু কাতাদাহ বিন ৰিব’ই] কোৱা শুনিছো, ‘মই শুনিছো ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মতে, ‘ভাল সপোন আল্লাহৰ পৰা হয় আনহাতে বেয়া সপোন চয়তানৰ পৰা। যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই ঘৃণা কৰা বস্তুৰ সপোন দেখে, তেন্তে সাৰ পোৱাৰ সময়ত বাওঁফালে তিনিবাৰ থু পেলাব লাগে, আৰু তাৰ বেয়াৰ পৰা আল্লাহৰ পৰা ৰক্ষা বিচাৰিব লাগে। কাৰণ ই তেওঁৰ কোনো ক্ষতি নকৰে, ভগৱানে ইচ্ছা কৰিলে'। আবু চালামাই ক’লে; 'যদি মই মোৰ বাবে পাহাৰতকৈও গধুৰ কিবা এটা সপোন দেখিছো, তেন্তে এই হাদীছ শুনিলে মই আৰু ইয়াৰ প্ৰতি কোনো গুৰুত্ব নিদিওঁ'।
হাদিছ
Imam Malik : 1508
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي هَذِهِ الْآيَةِ{ لَهُمْ الْبُشْرَى فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ }قَالَ هِيَ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ يَرَاهَا الرَّجُلُ الصَّالِحُ أَوْ تُرَى لَهُ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [হিছাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃয়ে] আয়াতটোৰ ব্যাখ্যা কৰাৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছিল: ‘-কাৰণ তেওঁলোক পৃথিৱী আৰু আখিৰাত জীৱনত ভাল খবৰ-’ -Qs. ইউনুছ: ৬৪- 'এটা ভাল সপোন যিটো এজন সৎ ব্যক্তিয়ে দেখে বা তেওঁক দেখুওৱা হয়'।
হাদিছ
Imam Malik : 1509
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُوسَى بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ لَعِبَ بِالنَّرْدِ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ
মোক মালিকৰ পৰা [মুছা বিন মাইছাৰা]ৰ পৰা [ছাইদ বিন আবু হিন্দ]ৰ পৰা [আবু মুছা আল আছিয়াৰী]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘যিজনে পাশা খেলে, তেওঁ আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ আজ্ঞা অমান্য কৰিছে’।
হাদিছ
Imam Malik : 1510
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ بَلَغَهَاأَنَّ أَهْلَ بَيْتٍ فِي دَارِهَا كَانُوا سُكَّانًا فِيهَا وَعِنْدَهُمْ نَرْدٌ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِمْ لَئِنْ لَمْ تُخْرِجُوهَا لَأُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ دَارِي وَأَنْكَرَتْ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ
মোক মালিকে [আলকামা বিন আবু আলকামাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ মাতৃ]ৰ পৰা [আইছিয়া] নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পত্নীৰ পৰা কৈছে, তেওঁৰ ওচৰলৈ খবৰ আহিছে যে তেওঁৰ গাঁৱৰ এজন ঘৰৰ বাসিন্দাৰ পাশা আছে। গতিকে ‘আইছ্যাহে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ এজন দূত পঠিয়াই তেওঁলোকক এটা বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিলে, ‘আপুনি যদি তেওঁক উলিয়াই নিদিয়ে, তেন্তে মই আপোনাক মোৰ গাঁৱৰ পৰা নিশ্চয় খেদি পঠিয়াম’। আৰু ‘আইছাইও তেওঁলোকক অস্বীকাৰ কৰিলে’।
হাদিছ
Imam Malik : 1511
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ إِذَا وَجَدَ أَحَدًا مِنْ أَهْلِهِ يَلْعَبُ بِالنَّرْدِ ضَرَبَهُ وَكَسَرَهَاقَالَ يَحْيَى و سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ لَا خَيْرَ فِي الشَّطْرَنْجِ وَكَرِهَهَا وَسَمِعْتُهُ يَكْرَهُ اللَّعِبَ بِهَا وَبِغَيْرِهَا مِنْ الْبَاطِلِ وَيَتْلُو هَذِهِ الْآيَةَ{ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ }
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [নাফি’]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ ইবনে উমৰ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছিল যে যদি তেওঁ নিজৰ পৰিয়ালৰ কোনো এজনক পাশা খেলি থকা দেখিলে, তেন্তে তেওঁ তেওঁক আঘাত কৰি পাশা ভাঙিব। য়াহিয়াই ক’লে; 'মই মালিকে কোৱা শুনিছিলো: 'পাশাত কোনো ভাল নাই,' তেওঁ ঘৃণা কৰিছিল, আৰু মই এইটোও শুনিছিলো যে তেওঁ পাশা খেলা বা আন যিকোনো মিছা বুলি গণ্য কৰা বস্তু খেলাটো ঘৃণা কৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ এই পদটো আবৃত্তি কৰিছিল: 'তেন্তে সত্যৰ পিছত ভুলৰ বাহিৰে একোৱেই নাই।' -চুৰা ইউনুছ; ৩২-
হাদিছ
Imam Malik : 1512
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُسَلِّمُ الرَّاكِبُ عَلَى الْمَاشِي وَإِذَا سَلَّمَ مِنْ الْقَوْمِ وَاحِدٌ أَجْزَأَ عَنْهُمْ
[জাইদ বিন আছলাম]ৰ পৰা মালিকৰ পৰা মোৰ ওচৰত বর্ণিত হৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: "যিজনে ঘোঁৰাত উঠি খোজকাঢ়ি যোৱাজনক সম্ভাষণ জনায়। যদি মানুহৰ কোনোবাই আনজনক সম্ভাষণ জনায়, তেন্তে তেওঁলোকৰ বাবে সেয়াই যথেষ্ট।"
হাদিছ
Imam Malik : 1513
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍفَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ ثُمَّ زَادَ شَيْئًا مَعَ ذَلِكَ أَيْضًا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ قَدْ ذَهَبَ بَصَرُهُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا الْيَمَانِي الَّذِي يَغْشَاكَ فَعَرَّفُوهُ إِيَّاهُ قَالَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ السَّلَامَ انْتَهَى إِلَى الْبَرَكَةِ
মোক মালিকৰ পৰা [ৱাহাব বিন কাইছান]ৰ পৰা [মুহাম্মদ বিন আমৰ বিন আথা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে যিয়ে কৈছিল; ‘মই আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছৰ কাষত বহি আছিলো, তেতিয়া এজন য়েমেনী ব্যক্তিয়ে তেওঁক লগ কৰি ক’লে; 'আছালামু 'আলাইকুম ৱাৰাহমটুল্লাহী ৱা বৰকাতুহু - আল্লাহৰ শান্তি, দয়া আৰু ৰহম তোমালোকৰ ওপৰত হওক -,' তাৰ পিছত তেওঁ কিবা এটা যোগ কৰিলে'। সেই সময়ত অন্ধ হৈ থকা ইবনে আব্বাছে সুধিলে; 'সেই মানুহজন কোন?' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'এইজন য়েমেনৰ ব্যক্তি যিয়ে আপোনাক চাবলৈ আহিছে'। তাৰ পিছত চিনাকি কৰাই দিলে। মহম্মদ বিন আমৰুৱে কৈছে: ' [ইবনে আব্বাছ] কৈছে 'আল বাৰাকাহ শব্দৰে অভিবাদন শেষ হয়'।
হাদিছ
Imam Malik : 1514
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْيَهُودَ إِذَا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ أَحَدُهُمْ فَإِنَّمَا يَقُولُ السَّامُ عَلَيْكُمْ فَقُلْ عَلَيْكَقَالَ يَحْيَى و سُئِلَ مَالِك عَمَّنْ سَلَّمَ عَلَى الْيَهُودِيِّ أَوْ النَّصْرَانِيِّ هَلْ يَسْتَقِيلُهُ ذَلِكَ فَقَالَ لَا
মোক মালিকৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা বর্ণিত হৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যদি ইহুদীসকলৰ কোনোবাই আপোনাক সম্ভাষণ জনায়, তেন্তে তেওঁলোকে কেৱল কয়; ASSAAMU 'ALAIKUM - তোমাৰ ওপৰত ধ্বংস - তেতিয়া উত্তৰ; 'আলাইকা -তোমাৰ ওপৰতো-'। য়াহিয়াই ক’লে; 'মালিকক ইহুদী বা খ্ৰীষ্টানক সম্ভাষণ জনোৱা কোনোবা এজনৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল, তেওঁ নিজৰ কথা প্ৰত্যাহাৰ কৰিব লাগেনে? তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘প্ৰয়োজন নাই’।
হাদিছ
Imam Malik : 1515
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَبِي مُرَّةَ مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا هُوَ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ وَالنَّاسُ مَعَهُ إِذْ أَقْبَلَ نَفَرٌ ثَلَاثَةٌ فَأَقْبَلَ اثْنَانِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَهَبَ وَاحِدٌ فَلَمَّا وَقَفَا عَلَى مَجْلِسِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلَّمَا فَأَمَّا أَحَدُهُمَا فَرَأَى فُرْجَةً فِي الْحَلْقَةِ فَجَلَسَ فِيهَا وَأَمَّا الْآخَرُ فَجَلَسَ خَلْفَهُمْ وَأَمَّا الثَّالِثُ فَأَدْبَرَ ذَاهِبًا فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَلَا أُخْبِرُكُمْ عَنْ النَّفَرِ الثَّلَاثَةِ أَمَّا أَحَدُهُمْ فَأَوَى إِلَى اللَّهِ فَآوَاهُ اللَّهُ وَأَمَّا الْآخَرُ فَاسْتَحْيَا فَاسْتَحْيَا اللَّهُ مِنْهُ وَأَمَّا الْآخَرُ فَأَعْرَضَ فَأَعْرَضَ اللَّهُ عَنْهُ
মোক মালিকৰ পৰা [ইছহাক বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু তালহাহ]ৰ পৰা [আবু মুৰাহ] প্ৰাক্তন দাস আকিল বিন আবু তালিবৰ পৰা, [আবু ৱাকিদ আল লাইচ্চি]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে মানুহৰ সৈতে মছজিদত বহিছিল। তিনিজন মানুহ আহিল, তাৰে দুজন ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ফালে গ’ল আৰু এজন ওলাই আহিল। যেতিয়া দুয়োজনে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সভাত থিয় হৈছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে নমস্কাৰ জনাইছিল। এজনে মানুহৰ দলটোৰ এটা খালী ঠাই দেখি লৈ গ’ল। দ্বিতীয়জন মানুহ সিহঁতৰ পিছফালে বহিল, তৃতীয়জন পিছুৱাই গৈ গুচি গ’ল। শেষ কৰাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘মই আপোনালোকক তিনিজন লোকৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছো; প্ৰথমতে তেওঁ আল্লাহৰ আশ্ৰয় লৈছে, তেতিয়া আল্লাহে তেওঁক ৰক্ষা কৰিব। দ্বিতীয় ব্যক্তিজনে, তেওঁ লাজ অনুভৱ কৰিলে, তাৰ পিছত আল্লাহে তেওঁক লাজ কৰিলে, আনহাতে তৃতীয়জনে, তেওঁ ঘূৰি গ’ল আৰু আল্লাহে তেওঁৰ পৰা আঁতৰি গ’ল’।
হাদিছ
Imam Malik : 1516
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِوَسَلَّمَ عَلَيْهِ رَجُلٌ فَرَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ ثُمَّ سَأَلَ عُمَرُ الرَّجُلَ كَيْفَ أَنْتَ فَقَالَ أَحْمَدُ إِلَيْكَ اللَّهَ فَقَالَ عُمَرُ ذَلِكَ الَّذِي أَرَدْتُ مِنْكَ
মোক মালিকৰ পৰা [ইছহাক বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু তালহাহ]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কোৱা হৈছিল যে তেওঁ এজন ব্যক্তিয়ে উমৰ বিন খাত্তাবক সম্ভাষণ জনোৱা শুনিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক উত্তৰ দিছিল। তেতিয়া উমৰে মানুহজনক সুধিলে; 'আপোনাৰ কেনে?' মানুহজনে উত্তৰ দিলে; 'তোমালোকৰ -নীতিৰ বাবে মই আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰিছো'। তেতিয়া [উমৰে] ক’লে; 'তোমাৰ পৰা মই সেইটোৱেই বিচাৰো'।
হাদিছ
Imam Malik : 1517
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّ الطُّفَيْلَ بْنَ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّهُ كَانَ يَأْتِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَيَغْدُو مَعَهُ إِلَى السُّوقِ قَالَ فَإِذَا غَدَوْنَا إِلَى السُّوقِ لَمْ يَمُرَّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَلَى سَقَاطٍ وَلَا صَاحِبِ بِيعَةٍ وَلَا مِسْكِينٍ وَلَا أَحَدٍ إِلَّا سَلَّمَ عَلَيْهِ قَالَ الطُّفَيْلُ فَجِئْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَوْمًا فَاسْتَتْبَعَنِي إِلَى السُّوقِ فَقُلْتُ لَهُ وَمَا تَصْنَعُ فِي السُّوقِ وَأَنْتَ لَا تَقِفُ عَلَى الْبَيِّعِ وَلَا تَسْأَلُ عَنْ السِّلَعِ وَلَا تَسُومُ بِهَا وَلَا تَجْلِسُ فِي مَجَالِسِ السُّوقِ قَالَ وَأَقُولُ اجْلِسْ بِنَا هَاهُنَا نَتَحَدَّثُ قَالَ فَقَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَا أَبَا بَطْنٍ وَكَانَ الطُّفَيْلُ ذَا بَطْنٍ إِنَّمَا نَغْدُو مِنْ أَجْلِ السَّلَامِ نُسَلِّمُ عَلَى مَنْ لَقِيَنَا
মালিকে মোক [ইছহাক বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু তালহাহ]ৰ পৰা ক’লে যে [থুফাইল বিন উবাই বিন কা’বে] তেওঁক কৈছিল যে তেওঁ [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ ওচৰলৈ গৈছে আৰু তেওঁ তেওঁৰ লগত বজাৰলৈ গৈছিল। থুফাইল বিন উবাই ক’লে; 'আমি যেতিয়া বজাৰলৈ গৈছিলো, আব্দুল্লা বিন উমৰে তেওঁক সম্ভাষণ নিদিয়ালৈকে সাধাৰণ মানুহৰ কাষেৰে, বা বিক্ৰেতা বা দুখীয়া বা আন কাৰোবাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা নাছিল'। থুফাইলে ক’লে; 'এদিন মই আব্দুল্লাহ বিন উমৰক লগ পাইছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ মোক বজাৰলৈ যাবলৈ ক'লে, মই তেওঁক সুধিলোঁ, 'আপুনি যেতিয়া দোকানত ৰৈ নাথাকে, বা সামগ্ৰী বিচৰা নাই, কিবা এটাৰ দৰদাম নকৰে, বা বিক্ৰী কৰা ঠাইত বহি নাথাকে তেতিয়া বজাৰত কি কৰি আছা?' তেওঁ উত্তৰ দিলে, 'মই কৈছিলো, 'ইয়াত বহি লওক আৰু আমি কিবা এটা কথা পাতিম'। তেতিয়া আব্দুল্লাহ বিন উমৰে মোক ক’লে, ‘হে আবু বাথন -ডাঙৰ পেট-! -কাৰণ সেই সময়ত থুফাইলৰ পেটটো ডাঙৰ আছিল-, আমি কেৱল লগ পোৱা কাৰোবাক হেল্ল’ ক’বলৈ বজাৰলৈ গৈছিলো।"
হাদিছ
Imam Malik : 1518
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ رَجُلًا سَلَّمَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَفَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ وَالْغَادِيَاتُ وَالرَّائِحَاتُ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَعَلَيْكَ أَلْفًا ثُمَّ كَأَنَّهُ كَرِهَ ذَلِكَ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে যিয়ে কৈছিল, ‘এজন মানুহে আব্দুল্লাহ বিন উমৰক সম্ভাষণ জনাইছিল, তেওঁ কৈছিল, ‘আছালামু আলাইকা ৱা ৰহমতুল্লাহ ৱা বাৰাকাতুহু ৱালঘাদিয়াতু ৱাৰ্ৰাইহাত -আপোনাৰ ওপৰত আল্লাহৰ নিৰাপত্তা, দয়া আৰু ৰহমত হওক, আৰু যিসকলে ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি আহে-’। [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ] তাৰ পিছত উত্তৰ দিলে; 'ৱা'লাইকা আলফান -আৰু তোমাৰ ওপৰত হাজাৰবাৰ-,' যেন তেওঁ ইয়াক ঘৃণা কৰিছিল।
হাদিছ
Imam Malik : 1519
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْتَأْذِنُ عَلَى أُمِّي فَقَالَ نَعَمْ قَالَ الرَّجُلُ إِنِّي مَعَهَا فِي الْبَيْتِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا فَقَالَ الرَّجُلُ إِنِّي خَادِمُهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا أَتُحِبُّ أَنْ تَرَاهَا عُرْيَانَةً قَالَ لَا قَالَ فَاسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا
মোক কোৱা হৈছে যে [আথা বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [শ্বাফৱান বিন চুলেইম]ৰ পৰা মালিকে কৈছিল, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক এবাৰ এজন মানুহে সুধিছিল, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই মোৰ মাৰ পৰা অনুমতি বিচাৰিব লাগেনে -যদি মই তেওঁৰ কোঠাত প্ৰৱেশ কৰো-?’। তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘হয়’। মানুহজনে আকৌ সুধিলে, 'মই তেওঁৰ লগত একেখন ঘৰতে থাকো?' তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘তেওঁৰ পৰা অনুমতি লওক’। মানুহজনে আকৌ সুধিলে, ‘মইও তেওঁৰ দাস’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক ক’লে: ‘তেওঁৰ পৰা অনুমতি বিচাৰক, আপুনি তেওঁক উলংগ বিচাৰি পাব বিচাৰেনে! ' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'নহয়'। তেওঁ ক’লে: ‘তেন্তে অনুমতি লওক! ' .
হাদিছ
Imam Malik : 1520
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ عُلَمَائِهِمْ أَنَّ أَبَا مُوسَى الْأَشْعَرِيَّجَاءَ يَسْتَأْذِنُ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَاسْتَأْذَنَ ثَلَاثًا ثُمَّ رَجَعَ فَأَرْسَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي أَثَرِهِ فَقَالَ مَا لَكَ لَمْ تَدْخُلْ فَقَالَ أَبُو مُوسَى سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْاسْتِئْذَانُ ثَلَاثٌ فَإِنْ أُذِنَ لَكَ فَادْخُلْ وَإِلَّا فَارْجِعْ فَقَالَ عُمَرُ وَمَنْ يَعْلَمُ هَذَا لَئِنْ لَمْ تَأْتِنِي بِمَنْ يَعْلَمُ ذَلِكَ لَأَفْعَلَنَّ بِكَ كَذَا وَكَذَا فَخَرَجَ أَبُو مُوسَى حَتَّى جَاءَ مَجْلِسًا فِي الْمَسْجِدِ يُقَالُ لَهُ مَجْلِسُ الْأَنْصَارِ فَقَالَ إِنِّي أَخْبَرْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْاسْتِئْذَانُ ثَلَاثٌ فَإِنْ أُذِنَ لَكَ فَادْخُلْ وَإِلَّا فَارْجِعْ فَقَالَ لَئِنْ لَمْ تَأْتِنِي بِمَنْ يَعْلَمُ هَذَا لَأَفْعَلَنَّ بِكَ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كَانَ سَمِعَ ذَلِكَ أَحَدٌ مِنْكُمْ فَلْيَقُمْ مَعِي فَقَالُوا لِأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قُمْ مَعَهُ وَكَانَ أَبُو سَعِيدٍ أَصْغَرَهُمْ فَقَامَ مَعَهُ فَأَخْبَرَ بِذَلِكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لِأَبِي مُوسَى أَمَا إِنِّي لَمْ أَتَّهِمْكَ وَلَكِنْ خَشِيتُ أَنْ يَتَقَوَّلَ النَّاسُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
মালিকে মোক [ৰবিয়া বিন আবু আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [তেওঁলোকৰ এজনতকৈ অধিক পণ্ডিতৰ] পৰা ক’লে যে [আবু মুছা আল আছ’আৰী] উমৰ বিন খাত্তাবৰ পৰা অনুমতি বিচাৰি আহিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ তিনিবাৰকৈ সম্ভাষণ জনাইছিল, তাৰ পিছত তেওঁ ঘৰলৈ উভতি আহিছিল। উমৰ বিন খাত্তাবে তেওঁৰ পিছে পিছে কাৰোবাক পঠিয়াইছিল। উমৰে সুধিলে; 'কিয় ভিতৰলৈ নাযায়?' আবু মুছা আল আছ’আৰীয়ে উত্তৰ দিলে; ‘মই শুনিছো আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা তিনিবাৰ অনুমতি বিচাৰক। যদি আপোনাৰ অনুমতি আছে, তেন্তে প্ৰৱেশ কৰক। যদি নাই, তেন্তে ঘৰলৈ যাওক!' তেতিয়া উমৰ বিন খাত্তাবে ক’লে; ‘তোমাৰ বাহিৰে এই হাদীছৰ বিষয়ে কোনে জানে? যদি তুমি মোৰ ওচৰলৈ নানিবা, তেন্তে মই তোমাৰ লগত অমুক কৰিম।' তাৰ পিছত আবু মুছা ওলাই গ’ল যেতিয়ালৈকে তেওঁ মছজিদত আনছাৰ সভা বুলি কোনো সমাৱেশ নাপালে। তেওঁ ক’লে; 'মই উমৰ বিন খাত্তাবক জনাইছো যে মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা শুনিছো: তিনিবাৰ অনুমতি বিচাৰক, যদি অনুমতি আছে তেন্তে ভিতৰলৈ আহক, কিন্তু যদি নহয় তেন্তে ঘৰলৈ যাওক'। তেতিয়া উমৰে ক’লে; 'আপুনি যদি মোৰ বাবে এই বিষয়ে জনা কাৰোবাক নানিব, তেন্তে মই এই আৰু সেইটো কৰিম।' গতিকে তোমালোকৰ কোনোবাই যদি শুনিছে, মোৰ লগত আহক'। তাৰ পিছত জনসাধাৰণে [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ক ক’লে; ‘তেওঁৰ লগত আহক! ' সেই সময়ত আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী তেওঁলোকৰ ভিতৰত সৰু আছিল, গতিকে তেওঁ আবু মুছাৰ লগত গৈ উমৰ বিন খাত্তাবক সাক্ষ্য দিছিল। তেতিয়া উমৰ বিন খাত্তাবে আবু মুছাক ক’লে; 'মই আপোনাক সন্দেহ নকৰো, মাত্ৰ মানুহে শব্দ ৰচনা কৰিলে মই চিন্তিত - যিবোৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওপৰত আৰোপ কৰা হয়।'
