Imam Malik : 1481
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَدَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ وَهِيَ تَشْتَكِي وَيَهُودِيَّةٌ تَرْقِيهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ ارْقِيهَا بِكِتَابِ اللَّهِ
مالڪ مون کي [يحيى بن سعيد] کان [عمره بنت عبدالرحمان] کان ٻڌايو ته [ابوبڪر صديق] هڪ ڀيري عائشه سان مليو جيڪا ان وقت بيمار هئي، جڏهن ته سندس پاسي ۾ هڪ يهودي عورت هئي جيڪا سندس رقيه ڪري رهي هئي. پوءِ ابو بڪر چيو ته: 'ان کي الله جي ڪتاب سان رقيه ڪر'.
Imam Malik : 1482
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ رَجُلًا فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابَهُ جُرْحٌ فَاحْتَقَنَ الْجُرْحُ الدَّمَ وَأَنَّ الرَّجُلَ دَعَا رَجُلَيْنِ مِنْ بَنِي أَنْمَارٍ فَنَظَرَا إِلَيْهِ فَزَعَمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمَا أَيُّكُمَا أَطَبُّ فَقَالَا أَوَ فِي الطِّبِّ خَيْرٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَزَعَمَ زَيْدٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَنْزَلَ الدَّوَاءَ الَّذِي أَنْزَلَ الْأَدْوَاءَ
مونکي مالڪ کان [زيد بن اسلم] ٻڌايو ويو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زماني ۾ هڪ ماڻهو زخم ۾ مبتلا هو جنهن مان رت وهي رهيو هو. پوءِ هن بني انمار مان ٻن ماڻهن کي گهرايو، اهي ٻئي عيادت لاءِ آيا ۽ انهن کي ٻڌايو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن ٻنهي کان پڇيو آهي ته: 'توهان مان ڪير علاج ڪرڻ ۾ سٺو آهي؟' انهن پڇيو ته: 'ڇا علاج ۾ ڪا ڀلائي آهي، اي الله جا رسول؟' زيد سمجهي ٿو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته: 'اهو مادو جيڪو دوا کي گهٽائي ٿو اهو مادو آهي جيڪو بيماري کي گهٽائي ٿو'.
Imam Malik : 1483
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ بَلَغَنِيأَنَّ سَعْدَ بْنَ زُرَارَةَ اكْتَوَى فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الذُّبْحَةِ فَمَاتَ
مون کي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [يحييٰ بن سعيد] چيو: 'مون ٻڌو آهي ته رسول الله ﷺ جي زماني ۾، سعد بن زراره کي ڳلي جي سور لاءِ ڪِي سان علاج ڪيو ويو ۽ پوءِ فوت ٿي ويو.'
Imam Malik : 1484
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَاكْتَوَى مِنْ اللَّقْوَةِ وَرُقِيَ مِنْ الْعَقْرَبِ
مون کي مالڪ کان ۽ نافع کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] کي منهن جي سور لاءِ ڪِي سان علاج ڪيو ويو، ۽ وڇو جي ڏنگ لاءِ رقيه سان پڻ علاج ڪيو ويو.
Imam Malik : 1485
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ أَنَّ أَسْمَاءَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ كَانَتْ إِذَا أُتِيَتْ بِالْمَرْأَةِ وَقَدْ حُمَّتْ تَدْعُو لَهَا أَخَذَتْ الْمَاءَ فَصَبَّتْهُ بَيْنَهَا وَبَيْنَ جَيْبِهَاوَقَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْمُرُنَا أَنْ نُبْرِدَهَا بِالْمَاءِ
مونکي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [هشام بن عروه]، [فاطمه بنت منذر] چيو ته: 'جيڪڏهن ڪنهن عورت کي بخار هجي ته [اسماء بنت ابوبڪر] جي اڳيان آندو وڃي، ته هو ان کي پاڻي آڻڻ جو حڪم ڏئي ٿو ۽ پوءِ ان جي جسم ۽ ڳچيءَ جي وچ ۾ ڇٽڪاري ٿو. پوءِ فرمايائين: 'رسول الله ﷺ اسان کي حڪم ڏنو آهي ته ان کي پاڻي سان ٿڌو ڪيو وڃي'.
Imam Malik : 1486
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَابْرُدُوهَا بِالْمَاءِ
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان، روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'بخار دوزخ جي باهه مان آهي، تنهنڪري ان کي پاڻي سان ٿڌو ڪريو!'
Imam Malik : 1487
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَأَطْفِئُوهَا بِالْمَاءِ
مالڪ مون کي [نافع] کان، [ابن عمر] کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'بخار دوزخ جي وهڪري مان آهي، تنهنڪري ان کي پاڻي سان وسايو.'
Imam Malik : 1488
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ نَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِإِحْفَاءِ الشَّوَارِبِ وَإِعْفَاءِ اللِّحَى
مونکي مالڪ کان، ابو بڪر بن نافع کان، سندس پيءُ نافع کان، عبدالله بن عمر کان، ٻڌايو ويو آهي ته: رسول الله ﷺ مُڇون گهٽائڻ ۽ ڏاڙهي وڌائڻ جو حڪم ڏنو.
Imam Malik : 1489
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ عَامَ حَجَّ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَتَنَاوَلَ قُصَّةً مِنْ شَعَرٍ كَانَتْ فِي يَدِ حَرَسِيٍّ يَقُولُيَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْ مِثْلِ هَذِهِ وَيَقُولُ إِنَّمَا هَلَكَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ حِينَ اتَّخَذَ هَذِهِ نِسَاؤُهُمْ
مالڪ مون کي [ابن شهاب] کان [حميد بن عبدالرحمان بن عوف] کان ٻڌايو ته هن [معاويه بن ابو سفيان] کي حج جي موسم ۾ منبر تي وعظ ڪندي ٻڌو، جڏهن ته هڪ وارن جو ٽڪرو کڻي جيڪو هڪ محافظ جي هٿن ۾ هو، هن چيو: 'اي مديني جا ماڻهو، توهان جا عالم ڪير آهن؟ مون ٻڌو آهي ته رسول الله ﷺ هن قسم جي شيءِ کان منع ڪئي هئي. پاڻ فرمايائون: 'بني اسرائيل تڏهن تباهه ٿيا جڏهن انهن جي عورتن هي شيءِ ورتي'.
Imam Malik : 1490
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُسَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَاصِيَتَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ فَرَقَ بَعْدَ ذَلِكَقَالَ مَالِك لَيْسَ عَلَى الرَّجُلِ يَنْظُرُ إِلَى شَعَرِ امْرَأَةِ ابْنِهِ أَوْ شَعَرِ أُمِّ امْرَأَتِهِ بَأْسٌ
مون کي مالڪ کان، زياد بن سعد کان، ابن شهاب کان، هن کيس چوندي ٻڌو ته: 'الله جي حڪم سان رسول الله ﷺ پنهنجا وار پيشاني تائين ڇڏيا، پوءِ پنهنجا وار چيري ڇڏيا'. مالڪ چيو ته: 'ڪو ماڻهو پنهنجي نُنهن جي وارن يا پنهنجي ساس جي وارن کي ڏسي ڪو به حرج ناهي'.
Imam Malik : 1491
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ يَكْرَهُ الْإِخْصَاءَ وَيَقُولُ فِيهِ تَمَامُ الْخَلْقِ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، روايت آهي ته هو خصي ڪرڻ کان نفرت ڪندو هو، هن چيو ته: 'ان ۾ تخليق جو ڪمال آهي'.
Imam Malik : 1492
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ أَنَّهُ بَلَغَهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَنَا وَكَافِلُ الْيَتِيمِ لَهُ أَوْ لِغَيْرِهِ فِي الْجَنَّةِ كَهَاتَيْنِ إِذَا اتَّقَى وَأَشَارَ بِإِصْبُعَيْهِ الْوُسْطَى وَالَّتِي تَلِي الْإِبْهَامَ
مونکي مالڪ کان ۽ [شفوان بن سليم] کان خبر پئي آهي ته ان تائين پهتي آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'مان ۽ اهو جيڪو يتيم جي پرورش ڪندو، ان لاءِ يا جنت ۾ ڪنهن ٻئي لاءِ، جيڪڏهن هو نيڪ آهي.' پوءِ پاڻ پنهنجي وچين آڱر ۽ شهادت واري آڱر سان اشارو ڪيو.
Imam Malik : 1493
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍأَنَّ أَبَا قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِي جُمَّةً أَفَأُرَجِّلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَأَكْرِمْهَا فَكَانَ أَبُو قَتَادَةَ رُبَّمَا دَهَنَهَا فِي الْيَوْمِ مَرَّتَيْنِ لِمَا قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ وَأَكْرِمْهَا
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان روايت آهي ته ابو قتاده انصاري رسول الله ﷺ کي چيو ته منهنجا وار ڊگها آهن جيڪي ڪلهن تائين پهچن ٿا، ڇا مان انهن کي اسٽائل ڪري سگهان ٿو؟ رسول الله ﷺ جواب ڏنو ته ها، ۽ ان جي تسبيح بيان ڪريو. ابو قتاده ڪڏهن ڪڏهن ڏينهن ۾ ٻه ڀيرا تيل لڳائيندو هو، اهو ان تي ٻڌل هو جيڪو رسول الله ﷺ فرمايو هو ته ها! ۽ ان جي تسبيح بيان ڪريو.
Imam Malik : 1494
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ أَخْبَرَهُ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ فَدَخَلَ رَجُلٌ ثَائِرَ الرَّأْسِ وَاللِّحْيَةِ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ أَنْ اخْرُجْ كَأَنَّهُ يَعْنِي إِصْلَاحَ شَعَرِ رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ فَفَعَلَ الرَّجُلُ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَيْسَ هَذَا خَيْرًا مِنْ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدُكُمْ ثَائِرَ الرَّأْسِ كَأَنَّهُ شَيْطَانٌ
مون کي مالڪ کان [زيد بن اسلم] کان ٻڌايو هو ته [عثا بن يسار] ان کي خبر ڏني، هن چيو ته: جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم مسجد ۾ هئا، هڪ ماڻهو گندا وار ۽ بي ترتيب ڏاڙهي سان اندر آيو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجي هٿ سان ان ماڻهوءَ کي ٻاهر نڪرڻ جو اشارو ڪيو، جيئن هو چئي رهيو هو ته 'هن کي پنهنجا وار ۽ بي ترتيب ڏاڙهي ڪٽڻ گهرجي'. پوءِ ان ماڻهو ائين ڪيو ۽ ٻيهر آيو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ڇا هي توهان مان هڪ شيطان وانگر گندا وار سان اچڻ کان بهتر ناهي؟'
Imam Malik : 1495
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ يَغُوثَ قَالَ وَكَانَ جَلِيسًا لَهُمْ وَكَانَ أَبْيَضَ اللِّحْيَةِ وَالرَّأْسِقَالَ فَغَدَا عَلَيْهِمْ ذَاتَ يَوْمٍ وَقَدْ حَمَّرَهُمَا قَالَ فَقَالَ لَهُ الْقَوْمُ هَذَا أَحْسَنُ فَقَالَ إِنَّ أُمِّي عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ إِلَيَّ الْبَارِحَةَ جَارِيَتَهَا نُخَيْلَةَ فَأَقْسَمَتْ عَلَيَّ لَأَصْبُغَنَّوَأَخْبَرَتْنِي أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ كَانَ يَصْبُغُ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [يحيى بن سعيد] چيو؛ مون کي [محمد بن ابراهيم عتمي] [ابو سلمه بن عبدالرحمان] کان خبر ڏني آهي ته [عبدالرحمان بن الاسود بن عبداليغوث] ڪجهه چيو جڏهن هو ڳاڙهي وارن ۽ ڏاڙهي وارن ماڻهن سان ويٺو هو. پوءِ ٻئي ڏينهن، هو ماڻهن سان ملڻ لاءِ ٻاهر نڪتو جن جا وار ۽ ڏاڙهي ڳاڙهي رنگ ۾ رنگيل هئا. راوي چيو؛ 'پوءِ ماڻهن کيس چيو، 'هي بهتر آهي!'' عبدالرحمان بن الاسود چيو: 'گذريل رات منهنجي ماءُ، ['عيشه] رسول الله ﷺ جي زال، پنهنجي ٻانهي کي نخيله نالي مون ڏانهن موڪليو. هن منهنجي باري ۾ الله سان قسم کنيو ته 'يقيناً، مان ان کي رنگ ڪندس.' پوءِ هن مون کي خبر ڏني ته [ابوبڪر صديق] پڻ سندس وارن کي رنگيو هو.'
Imam Malik : 1496
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ بَلَغَنِيأَنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي أُرَوَّعُ فِي مَنَامِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ غَضَبِهِ وَعِقَابِهِ وَشَرِّ عِبَادِهِ وَمِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ وَأَنْ يَحْضُرُونِ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [يحيى بن سعيد] چيو ته: مون کي خبر پئي آهي ته خالد بن وليد رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چيو ته: مون هڪ خراب خواب ڏٺو آهي! پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'پڙهو؛ اعوذ بكالماتلهي تمامي من غضلبيه و اقعبيه و سيارري عباديه و من حمزاتسي صياعيثين و ان يحضورون - مان الله جي ڪامل ڪلامن جي پناهه وٺان ٿو سندس غضب، سندس عذاب، سندس بندن جي شر ۽ شيطان جي وسوسن کان ۽ جڏهن اهي موجود هجن-'.
Imam Malik : 1497
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَأُسْرِيَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَى عِفْرِيتًا مِنْ الْجِنِّ يَطْلُبُهُ بِشُعْلَةٍ مِنْ نَارٍ كُلَّمَا الْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَآهُ فَقَالَ لَهُ جِبْرِيلُ أَفَلَا أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ تَقُولُهُنَّ إِذَا قُلْتَهُنَّ طَفِئَتْ شُعْلَتُهُ وَخَرَّ لِفِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلَى فَقَالَ جِبْرِيلُ فَقُلْ أَعُوذُ بِوَجْهِ اللَّهِ الْكَرِيمِ وَبِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ اللَّاتِي لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلَا فَاجِرٌ مِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنْ السَّمَاءِ وَشَرِّ مَا يَعْرُجُ فِيهَا وَشَرِّ مَا ذَرَأَ فِي الْأَرْضِ وَشَرِّ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمِنْ فِتَنِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمِنْ طَوَارِقِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِلَّا طَارِقًا يَطْرُقُ بِخَيْرٍ يَا رَحْمَنُ
مون کي مالڪ کان [يحيى بن سعيد] کان ٻڌايو هو ته: 'جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجو اسراء ڪيو، ته هن جنن جي ٽولي مان عفريت کي ڏٺو جيڪو سندس پٺيان هڪ ٻرندڙ مشعل کڻي رهيو هو. هر ڀيري جڏهن هو پنهنجو مٿو ڦيرائيندو هو، ته رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي ڏسندا هئا. تڏهن جبرائيل چيو: 'ڇا مان توکي ڪجهه اهڙا لفظ سيکاريان جيڪي جيڪڏهن تون پڙهندين ته باهه ٻرندي ۽ ان جي وات ۾ منهن ڀر ڪري پوندي؟' رسول الله صلي الله عليه وسلم جواب ڏنو؛ 'ها'. تڏهن جبرائيل چيو: 'پڙهو؛' مان الله جي منهن ۾ پناهه گهران ٿو، رحمٰن، ۽ ان جي ڪامل لفظن ۾، جن کان ڪو به نيڪ ۽ گنهگار اڳتي نه ٿو وڌي سگهي، ان برائي کان جيڪا آسمان مان نازل ٿئي ٿي ۽ ان برائي کان جيڪا ان ڏانهن وڌي ٿي، ۽ ان برائي کان جيڪا زمين ۾ پوکي وئي آهي ۽ ان مان نڪرندي آهي. رات ۽ ڏينهن جي آزمائشن کان، ۽ رات ۽ ڏينهن جي مصيبتن کان سواءِ جيڪي ڀلائي آڻين، اي سڀ کان وڌيڪ رحم ڪندڙ.
Imam Malik : 1498
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا مِنْ أَسْلَمَ قَالَ مَا نِمْتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ فَقَالَ لَدَغَتْنِي عَقْرَبٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّكَ لَوْ قُلْتَ حِينَ أَمْسَيْتَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ لَمْ تَضُرَّكَ
مالڪ مون کي سهيل بن ابو صالح کان، سندس پيءُ کان، ابو هريره کان، ٻڌايو ته اسلم جي هڪ ماڻهو چيو: 'مون کي گذريل رات ننڊ نه آئي؟' رسول الله صلي الله عليه وسلم پڇيو؛ 'ڇا ٿي رهيو آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'مون کي هڪ وڇون ڏنگيو هو'. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'جيڪڏهن تون منجهند جو پڙهندين؛ 'اعوذ بكالماتلهي اتعمتي من سير خلق - مان الله جي ڪامل ڪلامن ۾ ان جي پيدا ڪيل برائي کان پناهه گهران ٿو -' ته اهو ضرور توکي نقصان نه پهچائيندو.'
Imam Malik : 1499
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ أَنَّ كَعْبَ الْأَحْبَارِ قَالَلَوْلَا كَلِمَاتٌ أَقُولُهُنَّ لَجَعَلَتْنِي يَهُودُ حِمَارًا فَقِيلَ لَهُ وَمَا هُنَّ فَقَالَ أَعُوذُ بِوَجْهِ اللَّهِ الْعَظِيمِ الَّذِي لَيْسَ شَيْءٌ أَعْظَمَ مِنْهُ وَبِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ الَّتِي لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلَا فَاجِرٌ وَبِأَسْمَاءِ اللَّهِ الْحُسْنَى كُلِّهَا مَا عَلِمْتُ مِنْهَا وَمَا لَمْ أَعْلَمْ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَبَرَأَ وَذَرَأَ
مون کي مالڪ کان، جيڪو ابوبڪر جي اڳوڻي غلام هو، [سميه] کان، جيڪو [القعقع بن حڪيم] کان روايت ڪئي وئي آهي ته [ڪعب الاحبار] چيو ته: 'جيڪڏهن اهي لفظ نه هجن ها جيڪي مون پڙهيا هئا، ته يهودي مون کي گڏهه وانگر بڻائي ڇڏين ها'. پوءِ ان کان پڇيو ويو ته، 'اهي ڪهڙا لفظ آهن؟' هن جواب ڏنو؛ ' عَوْدُ بِي وَجَهْلِ الْعَظِيْمِ اللَّهِ لَيْسَ سَيِّنَ عَظِيْمٌ مِنْ وَبِي ڪلِيْمَةِ اللَّهِ تَعْمَتِ لِلَّهِ يَوْجَعُوْنَا بِرْنَ وَلَا فَاجِرُونَ وَبِي عَلَى الْعَالَمِينَ منھا وما لم علم من سيري ما خلاق و براء و زارع - مان پناهه ٿو گھران ان الله جي حضور ۾ جنھن کان وڏو ڪو به نه آھي. ۽ الله جي ڪامل لفظن سان جن کي نه نيڪوڪار ۽ نه گنهگار اڳتي وڌائي سگھن ٿا، ۽ -آءٌ پناهه گهران ٿو سندس سڀني نيڪ نالن سان، چاهي مان انهن کي ڄاڻان يا نه، انهن سڀني برائي کان جن کي هن پيدا ڪيو ۽ پيدا ڪيو يا پيدا ڪيو.
Imam Malik : 1500
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ عَنْ أَبِي الْحُبَابِ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ لِجَلَالِي الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلِّي
مون کي مالڪ کان، عبدالله بن عبدالرحمٰن بن معمر کان، ابو الحباب سعيد بن يسار کان، ابو هريره کان، ٻڌايو ويو آهي ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: الله تبارڪ و تعاليٰ قيامت جي ڏينهن فرمايو: اڄ منهنجي شان جي خواهش رکندڙ ماڻهو ڪٿي آهن؟ مان اهڙي ڏينهن تي ڇانو ڏيندس جڏهن سندس ڇانو کانسواءِ ڪا به ڇانو نه هوندي.