Imam Malik : 1461
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِعَنْ الْجَرَادِ فَقَالَ وَدِدْتُ أَنَّ عِنْدِي قَفْعَةً نَأْكُلُ مِنْهُ
مون کي مالڪ کان، عبدالله بن دينار کان، عبدالله بن عمر کان روايت آهي ته: ”[عمر بن خطاب کان] ٽڪڙين بابت پڇيو ويو، ته هن جواب ڏنو: ”مان واقعي چاهيان ٿو ته اسان وٽ ٽڪڙين جي ٽوڪري هجي جيڪا اسان کائي سگهون“.
Imam Malik : 1462
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ مَالِكِ بْنِ خُثَيْمٍ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَبِأَرْضِهِ بِالْعَقِيقِ فَأَتَاهُ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ عَلَى دَوَابٍّ فَنَزَلُوا عِنْدَهُ قَالَ حُمَيْدٌ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ اذْهَبْ إِلَى أُمِّي فَقُلْ إِنَّ ابْنَكِ يُقْرِئُكِ السَّلَامَ وَيَقُولُ أَطْعِمِينَا شَيْئًا قَالَ فَوَضَعَتْ ثَلَاثَةَ أَقْرَاصٍ فِي صَحْفَةٍ وَشَيْئًا مِنْ زَيْتٍ وَمِلْحٍ ثُمَّ وَضَعَتْهَا عَلَى رَأْسِي وَحَمَلْتُهَا إِلَيْهِمْ فَلَمَّا وَضَعْتُهَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ كَبَّرَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَشْبَعَنَا مِنْ الْخُبْزِ بَعْدَ أَنْ لَمْ يَكُنْ طَعَامُنَا إِلَّا الْأَسْوَدَيْنِ الْمَاءَ وَالتَّمْرَ فَلَمْ يُصِبْ الْقَوْمُ مِنْ الطَّعَامِ شَيْئًا فَلَمَّا انْصَرَفُوا قَالَ يَا ابْنَ أَخِي أَحْسِنْ إِلَى غَنَمِكَ وَامْسَحْ الرُّعَامَ عَنْهَا وَأَطِبْ مُرَاحَهَا وَصَلِّ فِي نَاحِيَتِهَا فَإِنَّهَا مِنْ دَوَابِّ الْجَنَّةِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَيُوشِكُ أَنْ يَأْتِيَ عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ تَكُونُ الثُّلَّةُ مِنْ الْغَنَمِ أَحَبَّ إِلَى صَاحِبِهَا مِنْ دَارِ مَرْوَانَ
مون کي مالڪ کان [محمد بن عمرو بن هالهله] کان [حميد بن حسيم بن خثصيم] کان روايت ڪئي وئي آهي ته: 'مان ابو هريره سان سندس علائقي، يعني 'عقيق' ۾ ويٺو هوس. پوءِ مديني جي ماڻهن مان ڪجهه ماڻهو گهوڙي تي سوار ٿيا ۽ سندس پاسي ۾ بيٺا هئا. حميد چيو ته: [ابو هريره] چيو ته: 'منهنجي ماءُ وٽ وڃو ۽ چئو ته 'توهان جو پٽ سلام ڪري ٿو'. ان شخص چيو ته: 'اسان کي ڪجهه کاڌو ڏيو'. حميد بن حسيم چيو ته: 'ان جي ماءُ هڪ وڏي ٿانو ۾ ٽي ٽڪرا ماني ۽ ڪجهه تيل ۽ لوڻ رکيا. هن اهو منهنجي مٿي تي رکيو، پوءِ مون اهو انهن ڏانهن ورتو. جڏهن مون اهو انهن جي اڳيان رکيو ته ابو هريره فوري طور تي تڪبير ڪئي ۽ چيو: 'الله جو شڪر آهي جنهن اسان کي ماني سان ڀريو آهي جڏهن ته اسان وٽ الاسودين کان سواءِ ڪجهه به نه هو؛ پاڻي ۽ کجور'. ۽ انهن ماڻهن ڪجهه به نه کاڌو آهي. جڏهن اهي هليا ويا، ته هن چيو؛' ”اي منهنجي ڀاءُ جي ٻچڙي، پنهنجي ٻڪري سان نيڪي ڪر، ان جي نڪ کي صاف ڪر، ان جي خوشبوءِ سونگھ ۽ ان جي ڀرسان نماز پڙه ڇو ته اهو جانور جنت جي جانورن مان هڪ آهي. قسم آهي ان ذات جو جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، انسانن ۾ هڪ اهڙو وقت ايندو جڏهن ٻڪرين جو ڌڻ مروان جي گهر جي مالڪ کان وڌيڪ پسند هوندو.
Imam Malik : 1463
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ قَالَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِطَعَامٍ وَمَعَهُ رَبِيبُهُ عُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِّ اللَّهَ وَكُلْ مِمَّا يَلِيكَ
مون کي مالڪ کان، ابو نعيم وهب بن قيصان کان، ٻڌايو آهي ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم ۽ سندس سوٽيلي پٽ عمر بن ابي سلمه کي کاڌو پيش ڪيو ويو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي چيو: "الله جو نالو پڙهو ۽ جيڪو ويجهو هجي اهو کائو."
Imam Malik : 1464
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍفَقَالَ لَهُ إِنَّ لِي يَتِيمًا وَلَهُ إِبِلٌ أَفَأَشْرَبُ مِنْ لَبَنِ إِبِلِهِ فَقَالَ لَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنْ كُنْتَ تَبْغِي ضَالَّةَ إِبِلِهِ وَتَهْنَأُ جَرْبَاهَا وَتَلُطُّ حَوْضَهَا وَتَسْقِيهَا يَوْمَ وِرْدِهَا فَاشْرَبْ غَيْرَ مُضِرٍّ بِنَسْلٍ وَلَا نَاهِكٍ فِي الْحَلْبِ
مون کي مالڪ کان [يحيى بن سعيد] کان ٻڌايو هو ته؛ 'مون [القاسم بن محمد] کي چوندي ٻڌو هو ته؛ 'ڪو ماڻهو عبدالله بن عباس وٽ آيو، پوءِ ان کي چيو؛ 'منهنجو هڪ يتيم آهي، ٻار وٽ هڪ اُٺ آهي. ڇا مان اُٺ جو کير پي سگهان ٿو؟' ' [ابن عباس] جواب ڏنو؛ 'جيڪڏهن توهان اُٺ کي گم ٿيڻ تي ڳولڻ چاهيو ٿا، ته ان جي ڳچي کي رنگ ڪريو ۽ ان کي مٽيءَ سان ڍڪيو ته جيئن اهو سوراخ کي ڍڪي ۽ جڏهن اُٺ اڃايل هجي ته ان کي ڪجهه پيئڻ لاءِ ڏيو. تنهن ڪري کير پيئو بغير نڪ کي نقصان پهچائڻ يا ان کي صاف ڪرڻ دوران ختم ڪرڻ جي'.
Imam Malik : 1465
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ لَا يُؤْتَى أَبَدًا بِطَعَامٍ وَلَا شَرَابٍ حَتَّى الدَّوَاءُ فَيَطْعَمَهُ أَوْ يَشْرَبَهُ إِلَّا قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا وَأَطْعَمَنَا وَسَقَانَا وَنَعَّمَنَا اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُمَّ أَلْفَتْنَا نِعْمَتُكَ بِكُلِّ شَرٍّ فَأَصْبَحْنَا مِنْهَا وَأَمْسَيْنَا بِكُلِّ خَيْرٍ فَنَسْأَلُكَ تَمَامَهَا وَشُكْرَهَا لَا خَيْرَ إِلَّا خَيْرُكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرُكَ إِلَهَ الصَّالِحِينَ وَرَبَّ الْعَالَمِينَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِيمَا رَزَقْتَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
مونکي مالڪ کان [حسيم بن عروه] کان [سندس پيءُ کان] ٻڌايو ويو آهي ته کيس ڪڏهن به کاڌو، پيئڻ يا دوا نه ڏني ويندي آهي جيڪا هو کائيندو يا پيئندو آهي جيستائين هو نه پڙهندو آهي: 'الله جي تعريف آهي جنهن اسان کي هدايت ڏني، اسان کي کاڌو، پيئڻ ۽ سڀ خوشيون ڏنيون. الله سڀ کان وڏو آهي. اي الله، توهان جون نعمتون اسان تي برائين سان ڀريل آهن، پر ان جي ڪري اسان صبح ۽ شام سٺي حالت ۾ وڃي سگهون ٿا. تنهن ڪري اسان توهان کان ڪمال ۽ شڪرگذاري جي درخواست ڪريون ٿا، توهان کان سواءِ ڪا به چڱائي ناهي. توهان کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، نيڪن جو معبود ۽ جهانن جو پالڻهار. الله جي تعريف آهي ۽ الله کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، جيڪو الله چاهي ٿو ۽ الله کان سواءِ ڪا به طاقت ناهي. اي الله، اسان کي ان سان برڪت ڏي جيڪو تو اسان کي ڏنو آهي، ۽ اسان کي دوزخ جي باهه کان بچايو.'
Imam Malik : 1466
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَإِيَّاكُمْ وَاللَّحْمَ فَإِنَّ لَهُ ضَرَاوَةً كَضَرَاوَةِ الْخَمْرِ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان روايت ملي آهي ته عمر بن خطاب چيو ته: گوشت کان احتياط ڪريو، ڇوته ان ۾ شراب وانگر لت آهي.
Imam Malik : 1467
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِأَدْرَكَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَمَعَهُ حِمَالُ لَحْمٍ فَقَالَ مَا هَذَا فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَرِمْنَا إِلَى اللَّحْمِ فَاشْتَرَيْتُ بِدِرْهَمٍ لَحْمًا فَقَالَ عُمَرُ أَمَا يُرِيدُ أَحَدُكُمْ أَنْ يَطْوِيَ بَطْنَهُ عَنْ جَارِهِ أَوْ ابْنِ عَمِّهِ أَيْنَ تَذْهَبُ عَنْكُمْ هَذِهِ الْآيَةُ{ أَذْهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمْ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَا }
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان روايت آهي ته [عمر بن خطاب] جابر بن عبدالله سان مليو جيڪو گوشت کڻي رهيو هو. پوءِ عمر پڇيو؛ 'هي ڇا آهي؟' جابر جواب ڏنو، 'اي اميرالمؤمنين، اسان کي گوشت جي خواهش هئي، تنهنڪري مون اهو هڪ درهم ۾ خريد ڪيو.' عمر پڇيو؛ 'ڇا توهان مان ڪو پنهنجي پاڙيسري يا پنهنجي چاچي جي پٽ کي نظرانداز ڪري پنهنجو پيٽ ڀريندو آهي؟ پوءِ توهان الله جي هن آيت سان ڇا ڪندا: 'توهان پنهنجي نيڪ عملن کي دنيا جي زندگي کان پري رکو ٿا جڏهن ته توهان ان سان مزو وٺو ٿا' -قسط الاحقاف؛ 20-.
Imam Malik : 1468
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَلْبَسُ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَبَذَهُ وَقَالَ لَا أَلْبَسُهُ أَبَدًا قَالَ فَنَبَذَ النَّاسُ بِخَوَاتِيمِهِمْ
مونکي مالڪ کان، عبدالله بن دينار کان، عبدالله بن عمر کان، ٻڌايو ويو آهي ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم سون جي انگوٺي پائي، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم اٿيا ۽ ان کي لاٿو. ان کان پوءِ پاڻ فرمايائون: 'مان ان کي ٻيهر ڪڏهن به نه پائيندس'. عبدالله بن عمر چيو: 'ماڻهن پنهنجا انگوٺي به لاٿا'.
Imam Malik : 1469
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ صَدَقَةَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِعَنْ لُبْسِ الْخَاتَمِ فَقَالَ الْبَسْهُ وَأَخْبِرْ النَّاسَ أَنِّي أَفْتَيْتُكَ بِذَلِكَ
مون کي مالڪ کان، شداقه بن يسار کان، ٻڌايو هو ته: مون [سعيد بن مسيب] کان انگوٺي پائڻ جي قانون بابت پڇيو، ته هن جواب ڏنو: 'انگوٺي پائڻ ۽ ماڻهن کي ٻڌائڻ ته منهنجو اهڙو فتويٰ آهي.'
Imam Malik : 1470
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ أَنَّ أَبَا بَشِيرٍ الْأَنْصَارِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ قَالَ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ وَالنَّاسُ فِي مَقِيلِهِمْ لَا تَبْقَيَنَّ فِي رَقَبَةِ بَعِيرٍ قِلَادَةٌ مِنْ وَتَرٍ أَوْ قِلَادَةٌ إِلَّا قُطِعَتْقَالَ يَحْيَى سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ أَرَى ذَلِكَ مِنْ الْعَيْنِ
مون کي مالڪ کان، عبدالله بن ابي بڪر کان، عباد بن تميم کان، ٻڌايو ويو آهي ته ابو بشير انصاري کيس خبر ڏني ته هو رسول الله ﷺ سان گڏ هڪ سفر ۾ هو. راوي چيو ته: 'پوءِ رسول الله ﷺ هڪ قاصد موڪليو.' عبدالله بن ابي بڪر چيو ته: 'مون کي لڳي ٿو ته جڏهن ماڻهو پنهنجي آرامگاهن تي هئا ته هن چيو: 'اُٺن جي گوڏن مان لٽڪڻ يا هار نه ڇڏيو - راوي شڪ ۾ آهي - جيستائين اهي ڪٽيا نه وڃن.' يحييٰ چيو ته: 'مون مالڪ کي چوندي ٻڌو: 'مان ڏسان ٿو ته اهو 'عين' جو حصو آهي.'
Imam Malik : 1471
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ يَقُولُاغْتَسَلَ أَبِي سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ بِالْخَرَّارِ فَنَزَعَ جُبَّةً كَانَتْ عَلَيْهِ وَعَامِرُ بْنُ رَبِيعَةَ يَنْظُرُ قَالَ وَكَانَ سَهْلٌ رَجُلًا أَبْيَضَ حَسَنَ الْجِلْدِ قَالَ فَقَالَ لَهُ عَامِرُ بْنُ رَبِيعَةَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ وَلَا جِلْدَ عَذْرَاءَ قَالَ فَوُعِكَ سَهْلٌ مَكَانَهُ وَاشْتَدَّ وَعْكُهُ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُخْبِرَ أَنَّ سَهْلًا وُعِكَ وَأَنَّهُ غَيْرُ رَائِحٍ مَعَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَتَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ سَهْلٌ بِالَّذِي كَانَ مِنْ أَمْرِ عَامِرٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَامَ يَقْتُلُ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ أَلَّا بَرَّكْتَ إِنَّ الْعَيْنَ حَقٌّ تَوَضَّأْ لَهُ فَتَوَضَّأَ لَهُ عَامِرٌ فَرَاحَ سَهْلٌ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ
يحييٰ مون کي مالڪ کان [محمد بن ابو امامه بن سهل بن حنيف کان] ٻڌايو آهي ته هن [پنهنجي پيءُ] کي چوندي ٻڌو ته: 'ابو سهل بن حنيف درياءَ ۾ غسل ڪيو، پوءِ هن پنهنجي چادر لاهي ڇڏي، جڏهن ته عامر بن ربيعہ ڏسي رهيو هو'. اسعد بن سهل چيو؛ 'سهل هڪ نوجوان آهي جيڪو اڇو آهي ۽ سٺي چمڙي وارو آهي. عامر بن ربيعہ ان کي چيو؛ 'مون ڪڏهن به اهڙي سٺي چمڙي نه ڏٺي آهي، ڇوڪري جي چمڙي به نه.' پوءِ سهل کي بخار ٿيو، ۽ بيماري وڌيڪ خراب ٿي وئي. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي عيادت ڪئي وئي ۽ ان کي ٻڌايو ويو ته 'يقينا سهل بيمار آهي، هو توهان سان گڏ نه ٿو اچي سگهي، اي رسول الله!' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ان سان مليا، پوءِ سهل ان کي ٻڌايو ته عامر هن سان ڇا ڪيو هو. رسول الله صلي الله عليه وسلم پڇيو؛ 'توهان مان ڪو پنهنجي ڀاءُ کي ڇو مارڻ چاهيندو؟' "توهان لاءِ برڪت جي دعا ڪرڻ مناسب ناهي. بيشڪ نظر بد حقيقي آهي. ان لاءِ وضو ڪريو!" پوءِ عامر سهل لاءِ وضو ڪيو. ان کان پوءِ، سهل ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم صحت مند ٿي روانا ٿيا.
Imam Malik : 1472
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ أَنَّهُ قَالَرَأَى عَامِرُ بْنُ رَبِيعَةَ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ يَغْتَسِلُ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ وَلَا جِلْدَ مُخْبَأَةٍ فَلُبِطَ سَهْلٌ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ وَاللَّهِ مَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَقَالَ هَلْ تَتَّهِمُونَ لَهُ أَحَدًا قَالُوا نَتَّهِمُ عَامِرَ بْنَ رَبِيعَةَ قَالَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامِرًا فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ وَقَالَ عَلَامَ يَقْتُلُ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ أَلَّا بَرَّكْتَ اغْتَسِلْ لَهُ فَغَسَلَ عَامِرٌ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ وَمِرْفَقَيْهِ وَرُكْبَتَيْهِ وَأَطْرَافَ رِجْلَيْهِ وَدَاخِلَةَ إِزَارِهِ فِي قَدَحٍ ثُمَّ صُبَّ عَلَيْهِ فَرَاحَ سَهْلٌ مَعَ النَّاسِ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ
مالڪ مون کي [ابن شهاب] کان [ابو امامہ بن سهل بن حنيف] کان بيان ڪيو آهي ته؛ عامر بن ربيعہ سهل بن حنيف کي غسل ڪندي ڏٺو، پوءِ چيائين؛ 'مون اڄ وانگر ڪجهه به نه ڏٺو آهي، ڇوڪري جي چمڙي به ان جي خلوت ۾ نه.' پوءِ سهل زمين تي ليٽي پيو، تنهنڪري ان کي رسول الله ﷺ جي اڳيان آندو ويو. پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو، 'يا رسول الله، ڇا توهان کي خبر آهي ته سهل بن حنيف سان ڇا ٿيو؟ خدا جو قسم، هو پنهنجو مٿو نه ٿو کڻي سگهي'. هن پڇيو؛ 'ڇا توهان سوچيو ٿا ته ڪنهن هن سان اهو ڪيو؟' انهن جواب ڏنو، 'اسين عامر بن ربيعہ تي الزام لڳايون ٿا جنهن اهو ڪيو.' ابو امامہ بن سهل چيو؛ 'پوءِ هن عامر کي سڏيو ۽ ان کي ڊنٽايو. هن پڇيو؛ 'توهان مان ڪو پنهنجي ڀاءُ کي ڪهڙي بنياد تي قتل ڪري سگهي ٿو؟ ڇا توهان ان لاءِ برڪت جي دعا نٿا ڪريو؟ ان لاءِ جلدي پاڻ کي پاڪ ڪريو!' 'پوءِ امير پنهنجو چهرو ۽ ٻئي هٿ ڪُهن تائين، ٻئي گوڏن ۽ پيرن جي چوٽين تائين ڌوتا، پوءِ جيڪو سندس سارنگ ۾ هو اهو هڪ ٿانو ۾ ڌوتو. پوءِ سندس غسل مان بچيل پاڻي سهل جي جسم تي وهايو ويو. تنهن ڪري ان کان پوءِ سهل ماڻهن سان گڏ صحتمند ٿي هليو ويو.'
Imam Malik : 1473
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ الْمَكِّيِّ أَنَّهُ قَالَدُخِلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِابْنَيْ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لِحَاضِنَتِهِمَا مَا لِي أَرَاهُمَا ضَارِعَيْنِ فَقَالَتْ حَاضِنَتُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ تَسْرَعُ إِلَيْهِمَا الْعَيْنُ وَلَمْ يَمْنَعْنَا أَنْ نَسْتَرْقِيَ لَهُمَا إِلَّا أَنَّا لَا نَدْرِي مَا يُوَافِقُكَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَرْقُوا لَهُمَا فَإِنَّهُ لَوْ سَبَقَ شَيْءٌ الْقَدَرَ لَسَبَقَتْهُ الْعَيْنُ
مون کي مالڪ کان ٻڌايو هو ته [حميد بن قيس المڪي] چيو ته: 'هڪ ڀيري جعفر بن ابو طالب جا ٻه ٻار رسول الله ﷺ جي اڳيان پيش ڪيا ويا. هن نرس کان پڇيو ته: 'مون کي ٻنهي کي ايترو ڏٻرو ڇو نظر اچي ٿو؟' محافظ جواب ڏنو، 'يا رسول الله ﷺ، 'عين' جي بيماري انهن ٻنهي تي جلدي حملو ڪيو آهي. اسان کي انهن کان رقيه گهرڻ کان ڪو به روڪيو ناهي، اهو صرف اهو آهي ته اسان کي خبر ناهي ته توهان ان تي راضي آهيو يا نه'. رسول الله ﷺ پوءِ فرمايو: 'رقيه انهن لاءِ هجي، ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن ڪو تقدير کان اڳڀرو ٿي سگهي ٿو، ته اهو ضرور 'عين' جي بيماري آهي جيڪا ان کان اڳڀرو ٿيندي'.
Imam Malik : 1474
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ بَيْتَ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي الْبَيْتِ صَبِيٌّ يَبْكِي فَذَكَرُوا لَهُ أَنَّ بِهِ الْعَيْنَ قَالَ عُرْوَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تَسْتَرْقُونَ لَهُ مِنْ الْعَيْنِ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان، سليمان بن يسار کان، ٻڌايو ويو آهي ته عروه بن زبير ان کي ٻڌايو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زال ام سلمه جي گهر ۾ داخل ٿيا، جڏهن ته اندر هڪ ٻار روئي رهيو هو. پوءِ انهن کيس ٻڌايو ته ٻار کي 'عين' جي بيماري آهي. عروه چيو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته ڇا توهان 'عين' کان بچڻ لاءِ رقيه نه ٿا ڪريو؟
Imam Malik : 1475
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا مَرِضَ الْعَبْدُ بَعَثَ اللَّهُ تَعَالَى إِلَيْهِ مَلَكَيْنِ فَقَالَ انْظُرَا مَاذَا يَقُولُ لِعُوَّادِهِ فَإِنْ هُوَ إِذَا جَاءُوهُ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ رَفَعَا ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ أَعْلَمُ فَيَقُولُ لِعَبْدِي عَلَيَّ إِنْ تَوَفَّيْتُهُ أَنْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ وَإِنْ أَنَا شَفَيْتُهُ أَنْ أُبْدِلَ لَهُ لَحْمًا خَيْرًا مِنْ لَحْمِهِ وَدَمًا خَيْرًا مِنْ دَمِهِ وَأَنْ أُكَفِّرَ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ
مالڪ، زيد بن اسلم، عطا بن يسار کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: جڏهن ڪو ٻانهو بيمار ٿئي ٿو ته الله تعاليٰ ان کي ٻه ملائڪ موڪلي ٿو ۽ چوي ٿو ته ڏسو ته هن پنهنجي ملاقاتين کي ڇا چيو، جيڪڏهن هو تحميد ڪري ها ۽ الله جي تعريف ڪري ها ته اهي ٻئي ان کي الله تعاليٰ جي اڳيان بلند ڪن ها، پوءِ الله تعاليٰ فرمايو ته مون پنهنجي ٻانهي سان واعدو ڪيو هو ته جيڪڏهن مان ان کي قتل ڪريان ها ته ان کي جنت ۾ داخل ڪندس. جيڪڏهن مان ان کي شفا ڏيان ها ته ان جي بدلي ۾ ان جي گوشت کان بهتر گوشت ۽ رت کان بهتر رت ڏيان ها. ۽ مان ان جي گناهن کي معاف ڪري ڇڏيندس.
Imam Malik : 1476
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ مِنْ مُصِيبَةٍ حَتَّى الشَّوْكَةُ إِلَّا قُصَّ بِهَا أَوْ كُفِّرَ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُلَا يَدْرِي يَزِيدُ أَيُّهُمَا قَالَ عُرْوَةُ
مون کي مالڪ کان [يزيد بن خُشِيفَة]، [عُرُوه بن زبير کان] ٻڌايو هو ته: مون رسول الله ﷺ جي زال عائشه کي چوندي ٻڌو هو ته: رسول الله ﷺ فرمايو: "مومن کي پنهنجي مصيبت ۾ هڪ ڪنڊو به نه چڀندو آهي، جيستائين ان جا گناهه گهٽ نه ٿين، يا ان جون غلطيون ان کان ميسارجي وڃن." يزيد کي خبر نه هئي ته ٻنهي مان ڪهڙي عُرُوه چيو.
Imam Malik : 1477
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحُبَابِ سَعِيدَ بْنَ يَسَارٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يُرِدْ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُصِبْ مِنْهُ
مالڪ مون کي [محمد بن عبدالله بن ابو شَشَعَة] کان ٻڌايو ته، هن چيو ته مون [ابو حباب سعيد بن يسار] کي چوندي ٻڌو آهي؛ مون [ابو هريره] کي چوندي ٻڌو آهي ته: رسول الله ﷺ فرمايو: 'الله جنهن سان ڀلائي چاهيندو آهي، ان کي بدبختي ڏيندو آهي'.
Imam Malik : 1478
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍأَنَّ رَجُلًا جَاءَهُ الْمَوْتُ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَجُلٌ هَنِيئًا لَهُ مَاتَ وَلَمْ يُبْتَلَ بِمَرَضٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيْحَكَ وَمَا يُدْرِيكَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ ابْتَلَاهُ بِمَرَضٍ يُكَفِّرُ بِهِ عَنْهُ مِنْ سَيِّئَاتِهِ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان ٻڌايو هو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زماني ۾ هڪ ماڻهو آيو جنهن تي موت آئي، پوءِ ڪنهن چيو: 'ان کي مبارڪ هجي، هو بيماري جي آزمائش کان سواءِ مري ويو'. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'توهان تي افسوس! ڇا توهان کي خبر ناهي ته جيڪڏهن الله هن کي بيماري سان آزمائي ٿو، ته ان بيماري سان خراب شيون ختم ٿي وينديون!'
Imam Malik : 1479
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ السَّلَمِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ أَخْبَرَهُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِأَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عُثْمَانُ وَبِي وَجَعٌ قَدْ كَادَ يُهْلِكُنِي قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْسَحْهُ بِيَمِينِكَ سَبْعَ مَرَّاتٍ وَقُلْ أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللَّهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ قَالَ فَقُلْتُ ذَلِكَ فَأَذْهَبَ اللَّهُ مَا كَانَ بِي فَلَمْ أَزَلْ آمُرُ بِهَا أَهْلِي وَغَيْرَهُمْ
مون کي مالڪ کان يزيد بن خشيفه کان روايت ملي آهي ته [عمرو بن عبدالله بن ڪعب الاسلمي] ان کي خبر ڏني؛ ته [نافع بن جبير] ان کي خبر ڏني، [عثمان بن ابو العاش] کان ته هو رسول الله ﷺ سان مليو هو. عثمان چيو ته: 'ان وقت مان بيمار هوس جنهن مون کي موت جي ويجهو ڪيو'. عثمان بن ابو العاش چيو ته: 'الله جي رسول الله ﷺ پوءِ فرمايو: 'پنهنجي ساڄي هٿ سان ان کي ست ڀيرا مسح ڪر ۽ پڙهه: 'اَعُودُ بِعِزَّتِلَّهِ وَقُدْرَتِهِ مِن سِيَرِّي ما اجِيدُ - مان الله جي شان ۽ سندس قدرت ۾ ان برائي کان پناهه گهران ٿو جيڪو مون کي مليو آهي-'. عثمان چيو ته: 'پوءِ مون اهو پڙهيو، جيستائين الله منهنجي بيماري کي ختم ڪري ڇڏيو. ان کان پوءِ، مان هميشه پنهنجي گهر وارن ۽ ٻين کي اهو پڙهڻ جي صلاح ڏيندو هوس'.
Imam Malik : 1480
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا اشْتَكَى يَقْرَأُ عَلَى نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ وَيَنْفِثُ قَالَتْ فَلَمَّا اشْتَدَّ وَجَعُهُ كُنْتُ أَنَا أَقْرَأُ عَلَيْهِ وَأَمْسَحُ عَلَيْهِ بِيَمِينِهِ رَجَاءَ بَرَكَتِهَا
مالڪ مون کي [ابن صهيب] کان [عروه بن زبير] کان [عائشه] کان روايت ڪئي آهي ته: 'جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم بيمار محسوس ڪندا هئا، پاڻ لاءِ دعاءِ حفاظت پڙهندا هئا ۽ ان ۾ ڦوڪيندا هئا. عائشه چيو: 'جڏهن سندس بيماري سخت ٿيندي هئي، ته مان اهي دعائون سندس لاءِ پڙهندي هيس ۽ پوءِ انهن کي سندس ساڄي هٿ تي مسح ڪندي هيس ته جيئن ان مان برڪت حاصل ڪري سگهان.'