Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 1441
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ ابْنِ بُجَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ ثُمَّ الْحَارِثِيِّ عَنْ جَدَّتِهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رُدُّوا الْمِسْكِينَ وَلَوْ بِظِلْفٍ مُحْرَقٍ
مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، ابن بوجيد انشري الحارثي کان، سندس ڏاڏي کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'غريبن کي ڏيو، جيتوڻيڪ هڪ کُر - هڪ ٻڪري جي ٽنگ - جيڪا سڙي وئي هجي!'
حديث
Imam Malik : 1442
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْكُلُ الْمُسْلِمُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ
مون کي مالڪ کان [ابو الزناد] کان [الاعرج] کان [ابو هريره] تائين روايت ڪئي وئي آهي ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: مسلمان هڪ آنت سان کائيندا آهن جڏهن ته ڪافر ستن آنتن سان کائيندا آهن.
حديث
Imam Malik : 1443
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَافَهُ ضَيْفٌ كَافِرٌ فَأَمَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ فَحُلِبَتْ فَشَرِبَ حِلَابَهَا ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ حَتَّى شَرِبَ حِلَابَ سَبْعِ شِيَاهٍ ثُمَّ إِنَّهُ أَصْبَحَ فَأَسْلَمَ فَأَمَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ فَحُلِبَتْ فَشَرِبَ حِلَابَهَا ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِأُخْرَى فَلَمْ يَسْتَتِمَّهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤْمِنُ يَشْرَبُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَشْرَبُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ
مون کي مالڪ کان سهيل بن ابو صالح کان سندس پيءُ کان ابو هريره کان روايت آهي ته هڪ ڪافر رسول الله ﷺ جي خدمت ۾ آيو. پوءِ هن ٻڪري کي حڪم ڏنو ته هڪ ٻڪري کي کير پيارڻ لاءِ آڻي، ڪافر پوءِ ان جو کير پيتو. پوءِ ان کي ٻي ٻڪري مان کير پياريو ويو ۽ ان ان کي پيتو. پوءِ ان ٻي ٻڪري مان کير پياريو ۽ ان کي ٻيهر پيتو، جيستائين هن ستن ٻڪرين جو کير ختم نه ڪيو. ٻئي ڏينهن اهو ماڻهو اسلام قبول ڪيو. رسول الله ﷺ پنهنجي ٻڪري کي کير پيارڻ جو حڪم ڏنو. هن کير پيتو، پوءِ ان کي ٻيهر ظاهر ڪيو پر هو ان کي ختم نه ڪري سگهيو. پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو: 'مومن هڪ آنت سان پيئندو آهي جڏهن ته ڪافر ستن آنتن سان پيئندو آهي'.
حديث
Imam Malik : 1444
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الَّذِي يَشْرَبُ فِي آنِيَةِ الْفِضَّةِ إِنَّمَا يُجَرْجِرُ فِي بَطْنِهِ نَارَ جَهَنَّمَ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، زيد بن عبدالله بن عمر بن خطاب کان، عبدالله بن عبدالرحمان بن ابي بڪر شذيق کان، رسول الله ﷺ جي زال ام سلمه کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: "جيڪو چانديءَ جي ٿانءَ مان پيئندو، اهو ضرور پنهنجي پيٽ ۾ دوزخ جي باهه جو آواز ٻڌندو."
حديث
Imam Malik : 1445
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ حَبِيبٍ مَوْلَى سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى الْجُهَنِيِّ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ عِنْدَ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ فَقَالَ لَهُ مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ أَسَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ النَّفْخِ فِي الشَّرَابِ فَقَالَ لَهُ أَبُو سَعِيدٍ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَا أَرْوَى مِنْ نَفَسٍ وَاحِدٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبِنْ الْقَدَحَ عَنْ فَاكَ ثُمَّ تَنَفَّسْ قَالَ فَإِنِّي أَرَى الْقَذَاةَ فِيهِ قَالَ فَأَهْرِقْهَا
مالڪ کان [ايوب بن حبيب] جي اڳوڻي غلام سعد بن ابو وقاش کان، [ابو المتصنيٰ الجهني] کان، مون کي ٻڌايو آهي ته: 'جڏهن مان مروان بن الحڪم جي ڀرسان هوس، ابو سعيد الخدري آيو. مروان بن الحڪم ان کان پڇيو، 'ڇا توهان ڪڏهن ٻڌو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم پيئڻ وقت ساهه کڻڻ کان منع ڪئي آهي؟' '[ابو سعيد الخدري] جواب ڏنو، 'ها'. پوءِ هڪ شخص ان کان پڇيو، 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، مان هڪ ساهه سان به ڀريل نه ٿي سگهان!' رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'پنهنجي وات مان گلاس ڪڍو، پوءِ ساهه کڻو!' ان شخص چيو؛ 'مان ڏسان ٿو ته ان ۾ مٽي آهي!' هن جواب ڏنو؛ 'ان کي اڇلائي ڇڏ!'
حديث
Imam Malik : 1446
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ وَسَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍكَانَا لَا يَرَيَانِ بِشُرْبِ الْإِنْسَانِ وَهُوَ قَائِمٌ بَأْسًا
مالڪ مون کي [ابن صهيب] کان روايت ڪئي ته [عيشه] ام المومنيم ۽ [سعد بن وقاص] جو خيال هو ته بيٺل پيئڻ ۾ ڪو به حرج ناهي.
حديث
Imam Malik : 1447
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْقَارِئِ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيَشْرَبُ قَائِمًا
مون کي مالڪ [ابو جعفر القاري] کان ٻڌايو هو ته: 'مون [عبدالله بن عمر] کي بيٺو پاڻي پيئندي ڏٺو'.
حديث
Imam Malik : 1448
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يَشْرَبُ قَائِمًا
مون کي مالڪ کان، عامر بن عبدالله بن زبير کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته هو بيٺي پيئندو هو.
حديث
Imam Malik : 1449
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِلَبَنٍ قَدْ شِيبَ بِمَاءٍ مِنْ الْبِئْرِ وَعَنْ يَمِينِهِ أَعْرَابِيٌّ وَعَنْ يَسَارِهِ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ فَشَرِبَ ثُمَّ أَعْطَى الْأَعْرَابِيَّ وَقَالَ الْأَيْمَنَ فَالْأَيْمَنَ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته مالڪ، ابن شهاب، انس بن مالڪ کان ورتل، چيو ته: هڪ ڀيري رسول الله ﷺ کي کوهه جي پاڻي سان ملايل کير پيش ڪيو ويو. سندس ساڄي پاسي هڪ بدوي هو ۽ کاٻي پاسي ابوبڪر صديق هو. پاڻ مشروب پيتو ۽ ان بدوي کي ڏنو ۽ چيو: 'ساڄو، ساڄو'.
حديث
Imam Malik : 1450
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِشَرَابٍ فَشَرِبَ مِنْهُ وَعَنْ يَمِينِهِ غُلَامٌ وَعَنْ يَسَارِهِ الْأَشْيَاخُ فَقَالَ لِلْغُلَامِ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أُعْطِيَ هَؤُلَاءِ فَقَالَ الْغُلَامُ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا أُوثِرُ بِنَصِيبِي مِنْكَ أَحَدًا قَالَ فَتَلَّهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَدِهِ
مونکي مالڪ کان [ابو حازم بن دينار] کان [سھل بن سعد انصاري] ٻڌايو آهي ته: 'جڏهن رسول الله ﷺ کي پاڻي پياريو ويو ته پاڻ پيتو. سندس ساڄي پاسي هڪ ننڍڙو ٻار آهي، جڏهن ته سندس کاٻي پاسي ڪيترائي پوڙها آهن. هن ٻار کان پڇيو؛ 'ڇا تون مون کي اجازت ڏيندين، جيڪڏهن مان هي پاڻي پهرين انهن کي ڏيان؟' ڇوڪرو جواب ڏنو؛ 'يا رسول الله ﷺ، الله جو قسم، نه! مان توهان کان پنهنجو حصو ڪنهن کي به ترجيح نه ڏيندس'. سهل بن سعد چيو؛ 'پوءِ رسول الله ﷺ ان کي ٻار جي هٿ ۾ ڏنو'.
حديث
Imam Malik : 1451
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ نَعَمْ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخَذَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ يَدِي وَرَدَّتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ لِلطَّعَامِ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا قَالَ فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مِنْ الطَّعَامِ مَا نُطْعِمُهُمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَهُ حَتَّى دَخَلَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ عَلَيْهِ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً لَهَا فَآدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ بِالدُّخُولِ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ حَتَّى أَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ رَجُلًا أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلًا
مونکي مالڪ کان ٻڌايو ويو آهي ته [اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه] [انس بن مالڪ] کي چوندي ٻڌو آهي ته: ابو طلحه ام سليم کي چيو ته، 'مون رسول الله صلي الله عليه وسلم جو آواز ٻڌو هو تمام ڪمزور ۽ ڪمزور، مون کي خبر هئي ته هو بکيو هو. ڇا توهان وٽ ڪجهه آهي؟' ام سليمين جواب ڏنو، 'ها'. پوءِ ام سليم پنهنجي اسڪارف کي کڻندي ڪڻڪ جي هڪ چپٽي ماني ڪڍي. ام سليم پوءِ ماني کي پردي ۾ وجهي منهنجي هٿ هيٺ رکي. پوءِ هن مون کي رسول الله صلي الله عليه وسلم ڏانهن کاڌو پهچائڻ لاءِ موڪليو. انس چيو؛ 'مان هن کي رسول الله صلي الله عليه وسلم وٽ وٺي ويس. مون هن کي مسجد ۾ پنهنجن دوستن سان گڏ ويٺو ڏٺو، پوءِ مان انهن جي سامهون بيٺو هوس. رسول الله صلي الله عليه وسلم پڇيو؛ 'ڇا ابو طلحه توکي حڪم ڏنو هو؟' انس چيو؛ 'مون جواب ڏنو؛ 'ها'. هن پڇيو؛' 'کاڌو آڻڻ لاءِ؟' مون جواب ڏنو، 'ها'. پوءِ رسول الله ﷺ جن سان گڏ ماڻهن کي چيو ته 'اٿو!' انس چيو؛ 'هو هليو ويو ۽ مان انهن جي اڳيان هوس، جيستائين مان ابو طلحه سان مليس ۽ ان کي ان بابت ٻڌايو'. ابو طلحه چيو؛ 'اي ام سليم، رسول الله ﷺ ماڻهن سان گڏ آيا، جڏهن ته اسان وٽ انهن جي خدمت ڪرڻ لاءِ ڪافي کاڌو نه هو!' ام سليم جواب ڏنو، 'الله ۽ ان جو رسول بهتر ڄاڻن ٿا'. انس چيو؛ 'ابو طلحه رسول الله ﷺ سان مليو. پوءِ هو ۽ ابو طلحه سندس گهر ۾ داخل ٿيا، رسول الله ﷺ فرمايو؛ 'اي ام سليم، هتي اچو! توهان وٽ ڇا آهي؟' پوءِ ام سليم ماني کڻي آئي، پوءِ رسول الله ﷺ ماني کي ڪٽڻ جو حڪم ڏنو. پوءِ ماني ڪٽي وئي ۽ ام سليم ٿانو ۾ گيهه وجهي ڇڏيو جيستائين اهو هڪ پاسي واري ڊش بڻجي ويو. رسول الله صلي الله عليه وسلم ڪجهه چيو جيئن الله تعاليٰ کيس چوڻ چاهيندو هو. ان کان پوءِ پاڻ فرمايو: 'ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ جي دعوت ڏيو'. پوءِ ابو طلحه ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ جي دعوت ڏني، پوءِ اهي اندر داخل ٿيا ۽ کاڌو کائيندا جيستائين پيٽ ڀرجي نه ويا، پوءِ هليا ويا. پاڻ وري فرمايو: 'ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ جي دعوت ڏيو'. پوءِ ابو طلحه ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ جي دعوت ڏني، پوءِ اهي اندر داخل ٿيا ۽ کاڌو کائيندا جيستائين پيٽ ڀرجي نه ويا، پوءِ هليا ويا. پاڻ وري فرمايو: 'ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ جي دعوت ڏيو'. ابو طلحه ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ جي دعوت ڏني، پوءِ اهي اندر داخل ٿيا ۽ کاڌو کائيندا جيستائين پيٽ ڀرجي نه ويا، پوءِ هليا ويا. پاڻ وري فرمايو: 'ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ ڏيو.' پوءِ ابو طلحه ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ جي دعوت ڏني. اهي اندر ويا ۽ کاڌو کائيندا جيستائين پيٽ ڀرجي نه ويا، پوءِ هليا ويا. پاڻ وري فرمايو: 'ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ ڏيو.' پوءِ سڄي جماعت کاڌو ۽ پيٽ ڀرجي وئي. انهن مان ستر يا اسي هئا.
حديث
Imam Malik : 1452
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ طَعَامُ الْاثْنَيْنِ كَافِي الثَّلَاثَةِ وَطَعَامُ الثَّلَاثَةِ كَافِي الْأَرْبَعَةِ
مون کي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: ٻن ماڻهن جو کاڌو ٽن ماڻهن لاءِ ڪافي آهي ۽ ٽن ماڻهن جو کاڌو چئن ماڻهن لاءِ ڪافي آهي.
حديث
Imam Malik : 1453
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَغْلِقُوا الْبَابَ وَأَوْكُوا السِّقَاءَ وَأَكْفِئُوا الْإِنَاءَ أَوْ خَمِّرُوا الْإِنَاءَ وَأَطْفِئُوا الْمِصْبَاحَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَفْتَحُ غَلَقًا وَلَا يَحُلُّ وِكَاءً وَلَا يَكْشِفُ إِنَاءً وَإِنَّ الْفُوَيْسِقَةَ تُضْرِمُ عَلَى النَّاسِ بَيْتَهُمْ
مون کي مالڪ کان، ابو زبير المڪي کان، جابر بن عبدالله کان، روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: دروازا بند ڪريو ۽ پنهنجن پاڻيءَ جي ٿانون تي ڍڪ لڳايو، پنهنجا ٿانون الٽو ڪريو يا پنهنجا ٿانون ڍڪيو. بتيون بند ڪريو، ڇاڪاڻ ته شيطان بند دروازا نه کولي سگهي ٿو، نه ڳنڍ کولي سگهي ٿو، نه ٿانون کولي سگهي ٿو. حقيقت ۾، چوها باهه لڳائي سگهن ٿا - گهرن کي باهه ڏئي سگهن ٿا جنهن سان انهن کي نقصان پهچي ٿو.
حديث
Imam Malik : 1454
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْكَعْبِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ جَائِزَتُهُ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ وَضِيَافَتُهُ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ فَمَا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ فَهُوَ صَدَقَةٌ وَلَا يَحِلُّ لَهُ أَنْ يَثْوِيَ عِنْدَهُ حَتَّى يُحْرِجَهُ
مون کي مالڪ کان، سعيد بن ابو سعيد المقبوري کان، ابو سيرية الڪعبي کان روايت آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: جيڪو الله ۽ آخرت جي ڏينهن تي ايمان رکي ٿو، ان کي گهرجي ته سٺيون ڳالهيون ڪري يا خاموش رهي. جيڪو الله ۽ آخرت جي ڏينهن تي ايمان رکي ٿو، ان کي گهرجي ته پنهنجي پاڙيسرين جي عزت ڪري. جيڪو الله ۽ آخرت جي ڏينهن تي ايمان رکي ٿو، ان کي گهرجي ته پنهنجي مهمانن جي عزت ڪري. فرض هڪ ڏينهن ۽ هڪ رات آهي، جڏهن ته زيارت جو حق ٽي ڏينهن آهي، باقي لاءِ اهو صدقو آهي. مهمانن لاءِ مالڪ جي گهر ۾ رهڻ حلال ناهي، مالڪ جي تڪليف لاءِ.
حديث
Imam Malik : 1455
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ إِذْ اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِيهَا فَشَرِبَ وَخَرَجَ فَإِذَا كَلْبٌ يَلْهَثُ يَأْكُلُ الثَّرَى مِنْ الْعَطَشِ فَقَالَ الرَّجُلُ لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الْكَلْبَ مِنْ الْعَطَشِ مِثْلُ الَّذِي بَلَغَ مِنِّي فَنَزَلَ الْبِئْرَ فَمَلَأَ خُفَّهُ ثُمَّ أَمْسَكَهُ بِفِيهِ حَتَّى رَقِيَ فَسَقَى الْكَلْبَ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ لَأَجْرًا فَقَالَ فِي كُلِّ ذِي كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ
مونکي مالڪ کان، جيڪو ابوبڪر جو اڳوڻو غلام هو، ۽ ان کان، ابو صالح السمان کان، ابو هريره کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: هڪ ڀيري هڪ ماڻهو رستي تي هلي رهيو هو. کيس تمام گهڻو پياس لڳي هئي، تنهن ڪري هن کي هڪ کوهه مليو. پوءِ هو ان ۾ لهي ويو ۽ پاڻي پيتو. جڏهن هو ٻاهر نڪتو ته هن هڪ ڪتو ڏٺو جيڪو پنهنجي زبان ڪڍي رهيو هو ۽ گندي زمين کي کائي رهيو هو ڇاڪاڻ ته اهو اڃايل هو. پوءِ ان ماڻهو چيو: 'واقعي هي ڪتو به اهڙو ئي پياسي آهي جيترو مون کي اڃايل هو،' پوءِ هو ٻيهر کوهه تي لهي ويو. پوءِ هن پنهنجي بوٽن کي پاڻي سان ڀريو، ان کي پنهنجي وات سان جهليو، جيستائين هو کوهه مان ٻاهر نه نڪتو، پوءِ هن ڪتي کي پاڻي ڏنو. الله تعاليٰ ان جو شڪريو ادا ڪيو ۽ ان کي معاف ڪري ڇڏيو. دوستن پڇيو: 'يا رسول الله، ڇاڪاڻ ته اسان جانورن کي ڪجهه ڏيون ٿا، اسان کي اجر ملندو آهي؟' هن چيو: 'هر ڪنهن ۾ جيڪو زندگي آهي ان ۾ اجر آهي'.
حديث
Imam Malik : 1456
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْثًا قِبَلَ السَّاحِلِ فَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ وَهُمْ ثَلَاثُ مِائَةٍ قَالَ وَأَنَا فِيهِمْ قَالَ فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ فَنِيَ الزَّادُ فَأَمَرَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِأَزْوَادِ ذَلِكَ الْجَيْشِ فَجُمِعَ ذَلِكَ كُلُّهُ فَكَانَ مِزْوَدَيْ تَمْرٍ قَالَ فَكَانَ يُقَوِّتُنَاهُ كُلَّ يَوْمٍ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى فَنِيَ وَلَمْ تُصِبْنَا إِلَّا تَمْرَةٌ تَمْرَةٌ فَقُلْتُ وَمَا تُغْنِي تَمْرَةٌ فَقَالَ لَقَدْ وَجَدْنَا فَقْدَهَا حَيْثُ فَنِيَتْ قَالَ ثُمَّ انْتَهَيْنَا إِلَى الْبَحْرِ فَإِذَا حُوتٌ مِثْلُ الظَّرِبِ فَأَكَلَ مِنْهُ ذَلِكَ الْجَيْشُ ثَمَانِيَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ أَمَرَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِضِلْعَيْنِ مِنْ أَضْلَاعِهِ فَنُصِبَا ثُمَّ أَمَرَ بِرَاحِلَةٍ فَرُحِلَتْ ثُمَّ مَرَّتْ تَحْتَهُمَا وَلَمْ تُصِبْهُمَاقَالَ مَالِك الظَّرِبُ الْجُبَيْلُ
مالڪ کان [وهاب بن ڪيسان]، [جابر بن عبدالله] کان، مون کي روايت ڪئي آهي ته: 'پيغمبر صلي الله عليه وسلم هڪ وفد کي ساحل ڏانهن موڪليو. ابو عبيده بن جراح کي لشڪر جو اڳواڻ مقرر ڪيو، جڏهن ته انهن جو تعداد ٽي سؤ ماڻهو هو'. جابر چيو؛ '۽ مان انهن مان هڪ آهيان. پوءِ اسان هليا ويا، جيستائين جڏهن اسان هڪ رستي تي پهتاسين ته اسان جو سامان ختم ٿيڻ لڳو. ابو عبيده باقي لشڪر جو سامان گڏ ڪرڻ جو حڪم ڏنو، ۽ سامان گڏ ڪيو ويو. گڏ ڪيل سامان کجورن جي ٻن ٿيلهين جي برابر هو.' جابر چيو؛ '- اهو سامان- هر روز اسان جو بنيادي کاڌو هو، تنهنڪري آهستي آهستي کاڌو ختم ٿي ويو. ۽ اسان کي هر شخص لاءِ هڪ کجور کان سواءِ ٻيو راشن نه مليو. مون پڇيو؛ 'کجور جو مطلب ڇا آهي'. ابو عبيده جواب ڏنو؛ 'اسان کي پنهنجي ختم ٿيل سامان جو متبادل مليو آهي'. جابر چيو؛ 'پوءِ اسان هڪ ساحل تي پهتاسين، ۽ اهو معلوم ٿيو ته اتي هڪ ٽڪري جيتري وڏي وهيل هئي.' تنهنڪري لشڪر ارڙهن راتيون اهو کائيندو رهيو. ابو عبيده حڪم ڏنو ته سندس ٻن پسلين کي ڪڍي داغ تي لڳايو وڃي. هن هڪ سوار اُٺ کي آڻڻ جو حڪم ڏنو. اهو ظاهر ٿيو ته اُٺ مڇيءَ جي پسلين هيٺان لنگهي ويو ۽ ان کي نه لڳو. مالڪ چيو؛ 'عضغرب هڪ ننڍڙو جبل آهي'.
حديث
Imam Malik : 1457
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ عَنْ جَدَّتِهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا نِسَاءَ الْمُؤْمِنَاتِ لَا تَحْقِرَنَّ إِحْدَاكُنَّ لِجَارَتِهَا وَلَوْ كُرَاعَ شَاةٍ مُحْرَقًا
مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، عمرو بن سعد بن معاذ کان، سندس ڏاڏي کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'اي مسلمان عورتون، توهان مان ڪو به پاڻ کي ايترو گهٽ نه سمجهي جو پنهنجي پاڙيسري کي صرف هڪ سڙيل ٻڪري جي هڏي به ڏئي.'
حديث
Imam Malik : 1458
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاتَلَ اللَّهُ الْيَهُودَ نُهُوا عَنْ أَكْلِ الشَّحْمِ فَبَاعُوهُ فَأَكَلُوا ثَمَنَهُ
مون کي مالڪ کان [عبدالله بن ابوبڪر] کان ٻڌايو هو ته: 'رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'الله يهودين تي لعنت ڪري، انهن کي چربی کائڻ کان منع ڪيو ويو آهي، پر اهي ان کي وڪرو ڪن ٿا ۽ وڪرو ڪندڙ جو ميوو کائيندا آهن'.
حديث
Imam Malik : 1459
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِكَانَ يَأْكُلُ خُبْزًا بِسَمْنٍ فَدَعَا رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ فَجَعَلَ يَأْكُلُ وَيَتَّبِعُ بِاللُّقْمَةِ وَضَرَ الصَّحْفَةِ فَقَالَ عُمَرُ كَأَنَّكَ مُقْفِرٌ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَكَلْتُ سَمْنًا وَلَا لُكْتُ أَكْلًا بِهِ مُنْذُ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ عُمَرُ لَا آكُلُ السَّمْنَ حَتَّى يَحْيَا النَّاسُ مِنْ أَوَّلِ مَا يَحْيَوْنَ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان روايت آهي ته عمر بن الخطاب گيهه سان ماني کائي، پوءِ هڪ بدوي کي گهرايو. عمر بن الخطاب کائڻ لڳو ۽ ان لاءِ کاڌي جو هڪ وڏو ٿانو کڻي آيو. عمر چيو، "لڳي ٿو ته توهان وٽ کاڌو ناهي." هن جواب ڏنو، "الله جو قسم، مون ڊگهي عرصي کان گيهه نه کاڌو آهي ۽ فلاڻي وقت کان ان سان چٻاڙيو ناهي." پوءِ عمر چيو، "مان گيهه نه کائيندس جيستائين ماڻهو پنهنجي زندگي جي شروعات کان وٺي جيئڻ جي قابل نه ٿين."
حديث
Imam Malik : 1460
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِوَهُوَ يَوْمَئِذٍ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ يُطْرَحُ لَهُ صَاعٌ مِنْ تَمْرٍ فَيَأْكُلُهُ حَتَّى يَأْكُلَ حَشَفَهَا
مون کي مالڪ کان اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه کان ۽ انس بن مالڪ کان روايت ڪئي وئي آهي ته مون عمر بن خطاب کي هڪ شع کجور ڏيندي ڏٺو، ان وقت هو امير المومنين هو. عمر انهن کي کائيندو رهيو جيستائين هن بدترين کجور نه کائي.
