Imam Malik : 1381
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ حِمَاسٍ عَنْ عَمِّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَتُتْرَكَنَّ الْمَدِينَةُ عَلَى أَحْسَنِ مَا كَانَتْ حَتَّى يَدْخُلَ الْكَلْبُ أَوْ الذِّئْبُ فَيُغَذِّي عَلَى بَعْضِ سَوَارِي الْمَسْجِدِ أَوْ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلِمَنْ تَكُونُ الثِّمَارُ ذَلِكَ الزَّمَانَ قَالَ لِلْعَوَافِي الطَّيْرِ وَالسِّبَاعِ
ইবনে হিমাছৰ পৰা মালিকৰ পৰা ইবনে হিমাছৰ পৰা আবু হুৰাইৰাৰ পৰা য়াহিয়াই মোক কৈছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: “সঁচাকৈয়ে মদীনাত কুকুৰ বা পহু কোনোৱে প্ৰৱেশ নকৰালৈকে মদীনা বা ইয়াৰ মঞ্চৰ কিছুমান খুঁটাত প্ৰস্ৰাৱ নকৰালৈকে মদীনাত সকলো ভাল বস্তু থাকিব।” চাহাবাসকলে সুধিলে: হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সেই সময়ত ফল কাৰ হ’ব? তেওঁ ক’লে: “চৰাই আৰু বন্যপ্ৰাণীৰ বাবে।”
Imam Malik : 1382
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَمْرٍو مَوْلَى الْمُطَّلِبِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَلَعَ لَهُ أُحُدٌ فَقَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ اللَّهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ حَرَّمَ مَكَّةَ وَأَنَا أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا
মোক কোৱা হৈছে যে মালিকৰ পৰা [আমৰু]ৰ পৰা আল মুথালিবৰ এজন প্ৰাক্তন দাস, [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা য়াহয়াই কৈছিল, ‘যেতিয়া উহুদ পৰ্বত আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে দেখিছিল, তেতিয়া তেওঁ কৈছিল: ‘এইটো সেই পৰ্বত, যিটো তেওঁ আমাক ভাল পায় আৰু আমি তেওঁক ভাল পাওঁ। হে আল্লাহ, সঁচাকৈয়ে ইব্ৰাহীমে মক্কাক নিষেধ কৰিছে, গতিকে ইয়াৰ দুটা পৰ্বতৰ মাজত থকা বস্তু - মদীনা - ' মই নিষেধ কৰিছো।
Imam Malik : 1383
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ لَوْ رَأَيْتُ الظِّبَاءَ بِالْمَدِينَةِ تَرْتَعُ مَا ذَعَرْتُهَاقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا حَرَامٌ
মোক কোৱা হৈছে যে [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [ছাইদ বিন মুছায়াব]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা মালিকে কৈছিল; 'যদি মই এটা হৰিণক - ঘাঁহনিত - মদীনাত খাদ্য বিচাৰি ফুৰা দেখিলোঁহেঁতেন, তেন্তে মই ইয়াক পলাই নিদিলোঁহেঁতেন, কাৰণ আল্লাহৰ ৰাছুলে কৈছিল: 'ইয়াৰ দুটা পৰ্বতৰ মাজত যিটো আছে সেয়া হাৰাম'।
Imam Malik : 1384
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يُونُسَ بْنِ يُوسُفَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّأَنَّهُ وَجَدَ غِلْمَانًا قَدْ أَلْجَئُوا ثَعْلَبًا إِلَى زَاوِيَةٍ فَطَرَدَهُمْ عَنْهُقَالَ مَالِك لَا أَعْلَمُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ أَفِي حَرَمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصْنَعُ هَذَا
মালিকে মোক [ইউনুছ বিন ইউছুফ]ৰ পৰা [আথা বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [আবু আয়ুব আল আনছাৰী]ৰ পৰা কৈছিল যে তেওঁ এবাৰ কিছুমান ল’ৰা-ছোৱালীক পহু এটাক চৰাই-চিৰিকটি খেদি খেদি খেদি ফুৰা দেখিছিল। মালিকে ক’লে, ‘মই নাজানো ইয়াৰ বাহিৰে যে আবু হুৰাইৰাহে কৈছিল: ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পবিত্ৰ অঞ্চল - মদীনাত এই কাম কৰা হৈছিল নেকি?
Imam Malik : 1385
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وُعِكَ أَبُو بَكْرٍ وَبِلَالٌ قَالَتْ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِمَا فَقُلْتُ يَا أَبَتِ كَيْفَ تَجِدُكَ وَيَا بِلَالُ كَيْفَ تَجِدُكَ قَالَتْ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا أَخَذَتْهُ الْحُمَّى يَقُولُ كُلُّ امْرِئٍ مُصَبَّحٌ فِي أَهْلِهِوَالْمَوْتُ أَدْنَى مِنْ شِرَاكِ نَعْلِهِوَكَانَ بِلَالٌ إِذَا أُقْلِعَ عَنْهُ يَرْفَعُ عَقِيرَتَهُ فَيَقُولُ أَلَا لَيْتَ شِعْرِي هَلْ أَبِيتَنَّ لَيْلَةًبِوَادٍ وَحَوْلِي إِذْخِرٌ وَجَلِيلُوَهَلْ أَرِدَنْ يَوْمًا مِيَاهَ مَجِنَّةٍوَهَلْ يَبْدُوَنْ لِي شَامَةٌ وَطَفِيلُقَالَتْ عَائِشَةُ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْمَدِينَةَ كَحُبِّنَا مَكَّةَ أَوْ أَشَدَّ وَصَحِّحْهَا وَبَارِكْ لَنَا فِي صَاعِهَا وَمُدِّهَا وَانْقُلْ حُمَّاهَا فَاجْعَلْهَا بِالْجُحْفَةِقَالَ مَالِك و حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَكَانَ عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ يَقُولُ قَدْ رَأَيْتُ الْمَوْتَ قَبْلَ ذَوْقِهِإِنَّ الْجَبَانَ حَتْفُهُ مِنْ فَوْقِهِ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [হিছাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আইছা] উম্মুল মু’মিনিনৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে, তাই ক’লে; 'যেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম মদীনাত উপস্থিত হয়, তেতিয়া আবু বকৰ আৰু বিলাল জ্বৰত আক্ৰান্ত হয়'। আইছাই ক’লে; 'তাৰ পিছত মই সিহঁতৰ ওচৰলৈ গ'লোঁ।' মই ক’লোঁ: ‘হে মোৰ দেউতা, কেনে আছা? হে বিলাল কেনে আছা?' তাই আৰু ক’লে; 'যেতিয়া আবু বকৰ জ্বৰত আক্ৰান্ত হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ কৈছিল: 'প্ৰতিজন আত্মাই ৰাতিপুৱা নিজৰ পৰিয়ালৰ ওচৰত সাৰ পায়, যদিও মৃত্যু চেণ্ডেলৰ ফিতাতকৈও ওচৰত।' জ্বৰৰ পৰা সুস্থ হৈ উঠাৰ সময়ত বিলালৰ কথা ক’বলৈ গ’লে মাতটো বঢ়াই ক’লে- ‘অ’ যদি কোনোবাই মোৰ কবিতা শুনিব লাগে, তেন্তে আজি ৰাতি মোৰ চাৰিওফালে ইদখিৰ গছ আৰু জলিল গছ থকা উপত্যকাত থাকিম নেকি? আৰু মই এদিন মাজিন্নাৰ পানীলৈ আহিম নে মোৰ আগত ছামাহ আৰু থাফিল উপস্থিত হ’ম?’ আইছাই ক’লে; ‘মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক অৱগত কৰিলোঁ। তাৰ পিছত তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে: ‘হে আল্লাহ, মক্কাক আমি যিদৰে ভাল পাওঁ, মদীনাক ভাল পাওক, নহ’লে ইয়াৰ প্ৰতি আমাৰ প্ৰেম অধিক কৰক। আমাৰ শ্বা’ আৰু আমাৰ বোকাত আমাক আশীৰ্বাদ দিয়ক, আৰু জ্বৰটো জুহফাহৰ ফালে লৈ যাওক,’ মালিকে ক’লে; ইয়াহ্যা বিন ছাইদে মোক কৈছিল যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পত্নী আইছাই কৈছে; আমিৰ বিন ফুহাইৰাহে ক’লে; 'মই মৃত্যুৰ সোৱাদ লোৱাৰ আগতেই দেখিছো, সঁচাকৈয়ে কাপুৰুষৰ মৃত্যু তেওঁৰ ওপৰৰ পৰাই'।
Imam Malik : 1386
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَنْقَابِ الْمَدِينَةِ مَلَائِكَةٌ لَا يَدْخُلُهَا الطَّاعُونُ وَلَا الدَّجَّالُ
মোক মালিকৰ পৰা [নুআইম বিন আব্দুল্লাহ আল মুজমিৰৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কোৱা হৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘মদিনাৰ প্ৰতিটো আলিবাটত ফেৰেস্তা থাকে যাতে থাউনৰ ৰোগ প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে, দজ্জালেও প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে’।
Imam Malik : 1387
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ يَقُولُكَانَ مِنْ آخِرِ مَا تَكَلَّمَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ قَالَ قَاتَلَ اللَّهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ لَا يَبْقَيَنَّ دِينَانِ بِأَرْضِ الْعَرَبِ
মালিকে মোক [ইছমাইল বিন আবু হাকিমৰ] পৰা ক’লে যে তেওঁ এবাৰ [উমৰ বিন আব্দুল আজিজে] কোৱা শুনিছিল যে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ শেষ কথাবোৰৰ ভিতৰত এটা আছিল: ‘আল্লাহে ইহুদী আৰু খ্ৰীষ্টানসকলক ধ্বংস কৰক। তেওঁলোকে নিজৰ নবীসকলৰ কবৰক মছজিদ বনাইছিল। আৰবত দুটা ধৰ্ম নাথাকিব'।
Imam Malik : 1388
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَجْتَمِعُ دِينَانِ فِي جَزِيرَةِ الْعَرَبِقَالَ مَالِك قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَفَحَصَ عَنْ ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ حَتَّى أَتَاهُ الثَّلْجُ وَالْيَقِينُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَجْتَمِعُ دِينَانِ فِي جَزِيرَةِ الْعَرَبِ فَأَجْلَى يَهُودَ خَيْبَرَ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা বর্ণিত হৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘আৰব উপদ্বীপত দুটা শিক্ষা একত্ৰিত নহ’ব’। মালিকে ক’লে; [ইবনে শ্বিহাবে] ক’লে; ' [উমৰ বিন খাত্তাবে] ইয়াৰ বিষয়ে তদন্ত কৰিছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁ নিশ্চিত নাছিল যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: 'আৰব উপদ্বীপত দুটা শিক্ষা একত্ৰিত নহ'ব''। তাৰ পিছত তেওঁ ইহুদীসকলক খাইবাৰৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিলে।
Imam Malik : 1389
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَلَعَ لَهُ أُحُدٌ فَقَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ
মোক মালিকৰ পৰা [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে যিয়ে কৈছিল, ‘যেতিয়া উহুদ পৰ্বত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে দেখিছিল, তেতিয়া তেওঁ কৈছিল: ‘এইটো এটা পৰ্বত যিয়ে আমাক ভাল পায় আৰু আমি ইয়াক ভাল পাওঁ’।
Imam Malik : 1390
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ أَنَّ أَسْلَمَ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَخْبَرَهُأَنَّهُ زَارَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَيَّاشٍ الْمَخْزُومِيَّ فَرَأَى عِنْدَهُ نَبِيذًا وَهُوَ بِطَرِيقِ مَكَّةَ فَقَالَ لَهُ أَسْلَمُ إِنَّ هَذَا الشَّرَابَ يُحِبُّهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَحَمَلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَيَّاشٍ قَدَحًا عَظِيمًا فَجَاءَ بِهِ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَوَضَعَهُ فِي يَدَيْهِ فَقَرَّبَهُ عُمَرُ إِلَى فِيهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ عُمَرُ إِنَّ هَذَا لَشَرَابٌ طَيِّبٌ فَشَرِبَ مِنْهُ ثُمَّ نَاوَلَهُ رَجُلًا عَنْ يَمِينِهِ فَلَمَّا أَدْبَرَ عَبْدُ اللَّهِ نَادَاهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ أَأَنْتَ الْقَائِلُ لَمَكَّةُ خَيْرٌ مِنْ الْمَدِينَةِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَقُلْتُ هِيَ حَرَمُ اللَّهِ وَأَمْنُهُ وَفِيهَا بَيْتُهُ فَقَالَ عُمَرُ لَا أَقُولُ فِي بَيْتِ اللَّهِ وَلَا فِي حَرَمِهِ شَيْئًا ثُمَّ قَالَ عُمَرُ أَأَنْتَ الْقَائِلُ لَمَكَّةُ خَيْرٌ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَقُلْتُ هِيَ حَرَمُ اللَّهِ وَأَمْنُهُ وَفِيهَا بَيْتُهُ فَقَالَ عُمَرُ لَا أَقُولُ فِي حَرَمِ اللَّهِ وَلَا فِي بَيْتِهِ شَيْئًا ثُمَّ انْصَرَفَ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা আব্দুৰহমান বিন আল কাছিমৰ পৰা ইয়াহ্যা বিন ছাইদৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছিল যে উমৰ বিন খাত্তাবৰ প্রাক্তন দাস আছলামে তেওঁক কৈছিল যে তেওঁ আব্দুল্লাহ বিন আয়াছি আল মাখজুমীৰ ওচৰলৈ গৈছে। মক্কাৰ ৰাজপথত থাকোঁতে তেওঁক নবীসকলৰ ৰস কঢ়িয়াই লৈ ফুৰা দেখিলে। তাৰ পিছত আছলামে তেওঁক ক’লে, ‘এইটো উমৰ বিন খাত্তাবে ভাল পোৱা পানীয়।’ গতিকে আব্দুল্লাহ বিন আয়াছিয়ে এটা ডাঙৰ গিলাচ লৈ উমৰ বিন খাত্তাবৰ ওচৰলৈ লৈ আহিল। তাৰ পিছত উমৰে হাতত থৈ মুখৰ ওচৰলৈ আনিলে, তাৰ পিছত মূৰটো ওপৰলৈ তুলি ক’লে, ‘এইটো সঁচাকৈয়ে এটা সুস্বাদু পানীয়।’ তাৰ পিছত উমৰে পান কৰি সোঁফালে থকা এজন মানুহক দিলে। আব্দুল্লাহ যাওঁতে উমৰ বিন খাত্তাবে তেওঁক ফোন কৰি সুধিলে: 'আপুনি সেইজন নেকি যিয়ে কৈছিল যে মক্কা মদীনাতকৈ ভাল?' [আব্দুল্লাই] ক’লে, ‘গতিকে মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘এয়া আল্লাহৰ পবিত্ৰ ভূমি, যিজনে ইয়াৰ নিৰাপত্তাৰ নিশ্চয়তা দিয়ে, আৰু ইয়াত তেওঁৰ ঘৰ আছে।’ উমৰে ক’লে, ‘মই কোৱা নাই যে আল্লাহৰ ঘৰ আৰু তেওঁৰ পবিত্ৰ ভূমিত কোনো -মহিমা- আছে। তেতিয়া উমৰে সুধিলে; 'আপুনি সেইজন নেকি যিয়ে কৈছিল যে মক্কা মদীনাতকৈ ভাল? ' গতিকে মই উত্তৰ দিলোঁ; 'এয়া আল্লাহৰ পবিত্ৰ ভূমি, যিয়ে ইয়াৰ নিৰাপত্তাৰ নিশ্চয়তা দিয়ে, আৰু ইয়াত তেওঁৰ ঘৰ আছে'। উমৰে তেতিয়া আকৌ ক’লে; 'মই কোৱা নাই যে আল্লাহৰ ঘৰ আৰু তেওঁৰ পবিত্ৰ ভূমিত কোনো -মহিমা- আছে।' ইয়াৰ পিছত তেওঁ গুচি গ’ল’।
Imam Malik : 1391
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ إِلَى الشَّامِ حَتَّى إِذَا كَانَ بِسَرْغَ لَقِيَهُ أُمَرَاءُ الْأَجْنَادِ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ وَأَصْحَابُهُ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّ الْوَبَأَ قَدْ وَقَعَ بِأَرْضِ الشَّامِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ادْعُ لِي الْمُهَاجِرِينَ الْأَوَّلِينَ فَدَعَاهُمْ فَاسْتَشَارَهُمْ وَأَخْبَرَهُمْ أَنَّ الْوَبَأَ قَدْ وَقَعَ بِالشَّامِ فَاخْتَلَفُوا فَقَالَ بَعْضُهُمْ قَدْ خَرَجْتَ لِأَمْرٍ وَلَا نَرَى أَنْ تَرْجِعَ عَنْهُ وَقَالَ بَعْضُهُمْ مَعَكَ بَقِيَّةُ النَّاسِ وَأَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا نَرَى أَنْ تُقْدِمَهُمْ عَلَى هَذَا الْوَبَإِ فَقَالَ عُمَرُ ارْتَفِعُوا عَنِّي ثُمَّ قَالَ ادْعُ لِي الْأَنْصَارَ فَدَعَوْتُهُمْ فَاسْتَشَارَهُمْ فَسَلَكُوا سَبِيلَ الْمُهَاجِرِينَ وَاخْتَلَفُوا كَاخْتِلَافِهِمْ فَقَالَ ارْتَفِعُوا عَنِّي ثُمَّ قَالَ ادْعُ لِي مَنْ كَانَ هَاهُنَا مِنْ مَشْيَخَةِ قُرَيْشٍ مِنْ مُهَاجِرَةِ الْفَتْحِ فَدَعَوْتُهُمْ فَلَمْ يَخْتَلِفْ عَلَيْهِ مِنْهُمُ رَجُلَانِ فَقَالُوا نَرَى أَنْ تَرْجِعَ بِالنَّاسِ وَلَا تُقْدِمَهُمْ عَلَى هَذَا الْوَبَإِ فَنَادَى عُمَرُ فِي النَّاسِ إِنِّي مُصْبِحٌ عَلَى ظَهْرٍ فَأَصْبِحُوا عَلَيْهِ فَقَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ أَفِرَارًا مِنْ قَدَرِ اللَّهِ فَقَالَ عُمَرُ لَوْ غَيْرُكَ قَالَهَا يَا أَبَا عُبَيْدَةَ نَعَمْ نَفِرُّ مِنْ قَدَرِ اللَّهِ إِلَى قَدَرِ اللَّهِ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لَكَ إِبِلٌ فَهَبَطَتْ وَادِيًا لَهُ عُدْوَتَانِ إِحْدَاهُمَا خَصِبَةٌ وَالْأُخْرَى جَدْبَةٌ أَلَيْسَ إِنْ رَعَيْتَ الْخَصِبَةَ رَعَيْتَهَا بِقَدَرِ اللَّهِ وَإِنْ رَعَيْتَ الْجَدْبَةَ رَعَيْتَهَا بِقَدَرِ اللَّهِفَجَاءَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَكَانَ غَائِبًا فِي بَعْضِ حَاجَتِهِ فَقَالَ إِنَّ عِنْدِي مِنْ هَذَا عِلْمًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا سَمِعْتُمْ بِهِ بِأَرْضٍ فَلَا تَقْدَمُوا عَلَيْهِ وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلَا تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْهُ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ عُمَرُ ثُمَّ انْصَرَفَ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [ইবনে চৈহাব]ৰ পৰা [আব্দুল হামিদ বিন আব্দুৰহমান বিন জাইদ বিন আল খাত্তাব]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন আল হাৰিথ বিন নৌফল]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছিল, ‘উমৰ বিন খাত্তাবে ছিৰিয়ালৈ ৰাওনা হ’ল, তাৰ পাছত যেতিয়া তেওঁ ছার্ঘা নামৰ অঞ্চলত উপস্থিত হ’ল, তেতিয়া সৈন্যৰ সেনাপতি আবু উবাইদা বিন৷ জাৰাহ আৰু সংগীসকলে তেওঁক লগ কৰি জনাইছিল যে ছিৰিয়াৰ অঞ্চলটো ৱাহাব ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছে। ইবনে আব্বাছে ক’লে; ‘তাৰ পিছত [উমৰ বিন খাত্তাবে] ক’লে; 'প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ ভিতৰত প্ৰথমজনক মোক মাতিব।' তাৰ পিছত ছাহাবীসকলক মাতি অনা হ’ল, তাৰ পিছত উমৰে পৰামৰ্শ কৰি তেওঁলোকক জনাই দিলে যে ছিৰিয়াৰ অঞ্চলটো মহামাৰীত আক্ৰান্ত হৈছে। তেওঁলোকৰ মতামততো পাৰ্থক্য আছিল বুলি কিছুমানে কয়; 'আপুনি এটা প্ৰয়োজনৰ বাবে ওলাই গৈছে, আমি ভাবো যে আপুনি আঁতৰি যোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই।' আৰু আন কিছুমানে ক’লে; ‘আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কিছুমান লোক আৰু কিছুমান চাহাবীৰ লগত আছে। আমি ভাবো যে আপুনি তেওঁলোকক এই মহামাৰীৰ সন্মুখীন কৰা উচিত নহয়।' উমৰে ক’লে: ‘বাহিৰলৈ যোৱা’, তেওঁ ক’লে: ‘মোক আনছাৰক মাতিব।’ মই তেওঁলোকক ফোন কৰিলোঁ, তেওঁ তেওঁলোকৰ লগত পৰামৰ্শ কৰিলে, আনহাতে তেওঁলোকেও মুহাজিৰিনৰ দৰে তৰ্ক কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ দৰে মতানৈক্য কৰিছিল। উমৰে ক’লে, ‘বাহিৰলৈ যাওক,’ তেওঁ ক’লে: ‘ইয়াত যিকোনো ব্যক্তিক মোক মাতিব যিজন কোৰেইচৰ বয়োজ্যেষ্ঠ আছিল আৰু যি মক্কা বিজয়ৰ সময়ত প্ৰব্ৰজন কৰিছিল।’ মই তেওঁক ফোন কৰিলোঁ আৰু দুজনৰ বাহিৰে কোনো এজনৰ মাজত পাৰ্থক্য নাছিল। তেওঁলোকে ক’লে: ‘আমি ভাবো যে আপুনি জনসাধাৰণৰ সৈতে উভতি যাব লাগে আৰু তেওঁলোকক এই মহামাৰীৰ সন্মুখীন নহ’ব লাগে।’ উমৰে ৰাইজক মাতিলে: ‘সঁচাকৈয়ে মই ৰাতিপুৱা চেদলত উঠিম, ৰাতিপুৱা তাৰ ওপৰত উঠিম।’ আবু উবাইদাই সুধিলে, ‘আপুনি আল্লাহৰ আজ্ঞাৰ পৰা পলাই আছে নেকি? উমৰে উত্তৰ দিলে, ‘হে আবু উবাইদাহ, তুমিয়েই কোৱা নহ’লে! হয়, আমি আল্লাহৰ ভাগ্যৰ পৰা পলাই আল্লাহৰ আন এটা ভাগ্যলৈ গৈ আছো। আপুনি কি ভাবে, যদি আপোনাৰ এটা উট আছে আৰু আপুনি এনে এখন উপত্যকালৈ আহে য’ত দুটা অঞ্চল আছে, এটা উৰ্বৰ আৰু আনটো শুকান, তেন্তে আপুনি জানেনে যে যদি আপুনি ইয়াক উৰ্বৰ ঠাইলৈ লৈ যায় তেন্তে আপুনি ইয়াক আল্লাহৰ ভাগ্যৰ সৈতে লৈ আহিছে। যদি আপুনি ইয়াক শুকান ঠাইলৈ লৈ যায়, তেন্তে আপুনি ইয়াকো আল্লাহৰ ভাগ্যৰ সৈতে লৈ আহিছে।' তেতিয়া [আব্দুৰহমান বিন আউফ] আহিল, কিবা কাৰণত তেওঁ অনুপস্থিত আছিল। তেওঁ ক’লে; 'মোৰ এই বিষয়ে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা খবৰ পাইছো তেওঁ কৈছিল: 'যদি আপুনি কোনো দেশত মহামাৰীৰ আঘাত পোৱাৰ কথা শুনিছে, তেন্তে তাত নাযাব, কিন্তু যদি আপুনি তাত থকাৰ সময়ত কোনো দেশত আঘাত কৰে, তেন্তে সেইখন এৰি নাযাব আৰু তাৰ পৰা পলাব।' - ইবনে আব্বাছ ৰাঃ- ক’লে; 'তাৰ পিছত উমৰে আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰি গুচি গ'ল।'
Imam Malik : 1392
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ وَعَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَسْأَلُ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الطَّاعُونِ فَقَالَ أُسَامَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّاعُونُ رِجْزٌ أُرْسِلَ عَلَى طَائِفَةٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَوْ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ فَإِذَا سَمِعْتُمْ بِهِ بِأَرْضٍ فَلَا تَدْخُلُوا عَلَيْهِ وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلَا تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْهُقَالَ مَالِك قَالَ أَبُو النَّضْرِ لَا يُخْرِجُكُمْ إِلَّا فِرَارٌ مِنْهُ
মোক মালিকৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন আল মুনকাদিৰ]ৰ পৰা আৰু [ছালিম আবু নাদলৰ] উমৰ বিন উবাইদুল্লাহৰ প্ৰাক্তন দাস [আমিৰ বিন আবু ৱাক্কাছ]ৰ পৰা তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা কোৱা হৈছে যে তেওঁ তেওঁৰ পিতৃয়ে উছামা বিন জাইদক সুধিছিল, ‘আপুনি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা থাউনৰ বিষয়ে কি শুনিলে ৰোগ?' [উছামাই] উত্তৰ দিলে, ‘ৰছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, থাউন হৈছে এনে এক অত্যাচাৰ যিটো আল্লাহে বানি ইছৰাইলৰ পৰা অহা লোকৰ এটা দললৈ পঠিয়াইছিল, বা তোমালোকৰ আগৰ লোকসকলক পঠিয়াইছিল। যদি আপুনি শুনিছে যে ই কোনো দেশত আছে তেন্তে তাত প্ৰৱেশ নকৰিব। আৰু যদি আপুনি বাস কৰা দেশত ৰোগ আছে, তেন্তে তাৰ পৰা ওলাই গৈ পলাই নাযাব'। মালিকে ক’লে; আবু নাদলৰে ক’লে; 'আপুনি ইয়াৰ পৰা পলায়ন কৰিব বিচৰাৰ বাহিৰে কোনেও তোমাক বহিষ্কাৰ কৰা নাছিল'।
Imam Malik : 1393
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ إِلَى الشَّامِ فَلَمَّا جَاءَ سَرْغَ بَلَغَهُ أَنَّ الْوَبَأَ قَدْ وَقَعَ بِالشَّامِ فَأَخْبَرَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا سَمِعْتُمْ بِهِ بِأَرْضٍ فَلَا تَقْدَمُوا عَلَيْهِ وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلَا تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْهُ فَرَجَعَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مِنْ سَرْغَو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ إِنَّمَا رَجَعَ بِالنَّاسِ مِنْ سَرْغَ عَنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমিৰ বিন ৰবিয়াহৰ] পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমিৰ বিন ৰবিয়াহ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছিল যে উমৰ বিন খাত্তাব ছিৰিয়ালৈ ওলাই গৈছিল, আৰু যেতিয়া তেওঁ ছার্ঘা পালে, তেতিয়া ছিৰিয়াত মহামাৰীৰ খবৰ বিয়পি পৰিছিল। তাৰ পাছত [আব্দুৰ ৰহমান বিন আউফে] তেওঁক অৱগত কৰিলে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যদি আপুনি কোনো দেশত মহামাৰীৰ কথা শুনিছে, তেন্তে তাত প্ৰৱেশ নকৰিব। যদি ই কোনো দেশত আছে আৰু আপুনি তাত আছে, তেন্তে তাৰ পৰা পলাই নাযাব।' তাৰ পাছত উমৰ বিন খাত্তাবে সৰঘা এৰি গুচি গ’ল। মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [ছালিম বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছিল যে আব্দুৰ ৰহমান বিন আউফে কোৱা কথাৰ বাবেই উমৰ বিন খাত্তাবে জনসাধাৰণৰ সৈতে উভতি আহি ছার্ঘা এৰি থৈ গৈছিল।
Imam Malik : 1394
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَحَاجَّ آدَمُ وَمُوسَى فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى قَالَ لَهُ مُوسَى أَنْتَ آدَمُ الَّذِي أَغْوَيْتَ النَّاسَ وَأَخْرَجْتَهُمْ مِنْ الْجَنَّةِ فَقَالَ لَهُ آدَمُ أَنْتَ مُوسَى الَّذِي أَعْطَاهُ اللَّهُ عِلْمَ كُلِّ شَيْءٍ وَاصْطَفَاهُ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَتِهِ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَفَتَلُومُنِي عَلَى أَمْرٍ قَدْ قُدِّرَ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُخْلَقَ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [আবু আজ জিনাদ]ৰ পৰা [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা বর্ণিত হৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘আদম আৰু মুছাই ইজনে সিজনৰ লগত তৰ্ক কৰিছিল, তাৰ পিছত আদমে মুছাক পৰাস্ত কৰিছিল। মোচিয়ে তেওঁক ক’লে; ‘আপুনি আদম, যিজনে মানুহক বিপথে পৰিচালিত কৰি স্বৰ্গৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিলে! ' তেতিয়া আদমে মোচিক সুধিলে; 'আপুনি মোচি, যিজনক আল্লাহে সকলো বস্তুৰ জ্ঞান দিলে, আৰু তেওঁৰ বাৰ্তাৰে মানুহৰ ওপৰত নিৰ্বাচিত মানুহ? ' মোচিয়ে উত্তৰ দিলে; 'শুদ্ধ'। তেতিয়া আদমে ক’লে; "মোৰ ভাগ্যত যি আছিল, মই সৃষ্টি হোৱাৰ আগতে, তাৰ বাবে তুমি মোক তিৰস্কাৰ কৰিবলৈ ওলাইছা নেকি?"
Imam Malik : 1395
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ يَسَارٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِسُئِلَ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ{ وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَذَا غَافِلِينَ }فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسْأَلُ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى خَلَقَ آدَمَ ثُمَّ مَسَحَ ظَهْرَهُ بِيَمِينِهِ فَاسْتَخْرَجَ مِنْهُ ذُرِّيَّةً فَقَالَ خَلَقْتُ هَؤُلَاءِ لِلْجَنَّةِ وَبِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ يَعْمَلُونَ ثُمَّ مَسَحَ ظَهْرَهُ فَاسْتَخْرَجَ مِنْهُ ذُرِّيَّةً فَقَالَ خَلَقْتُ هَؤُلَاءِ لِلنَّارِ وَبِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ يَعْمَلُونَ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ إِذَا خَلَقَ الْعَبْدَ لِلْجَنَّةِ اسْتَعْمَلَهُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ حَتَّى يَمُوتَ عَلَى عَمَلٍ مِنْ أَعْمَالِ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيُدْخِلُهُ رَبُّهُ الْجَنَّةَ وَإِذَا خَلَقَ الْعَبْدَ لِلنَّارِ اسْتَعْمَلَهُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَتَّى يَمُوتَ عَلَى عَمَلٍ مِنْ أَعْمَالِ أَهْلِ النَّارِ فَيُدْخِلُهُ رَبُّهُ النَّارَو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَرَكْتُ فِيكُمْ أَمْرَيْنِ لَنْ تَضِلُّوا مَا تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا كِتَابَ اللَّهِ وَسُنَّةَ نَبِيِّهِ
ইয়াহিয়াই মোক মালিকৰ পৰা [জাইদ বিন আবু উনাইছাহ]ৰ পৰা [আব্দুল হামিদ বিন আব্দুৰহমান বিন জাইদ বিন আল খাত্তাব]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ তেওঁক, [মুছলমান বিন ইয়াছাৰ আল জুহানী]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰিছিল যে [উমৰ বিন খট্টাব]ক এই আয়াতটো সোধা হৈছিল: ‘-আৰু -সমৰণ কৰক-, যেতিয়া আপোনাৰ ৰবতাই আদমৰ পুত্ৰসকলৰ সন্তানক তেওঁলোকৰ মাংসৰ পৰা উলিয়াই আনিছিল আৰু আল্লাহে ল’লে তেওঁলোকৰ আত্মাৰ সাক্ষ্য -যেতিয়া কৈছে-: 'মই তোমালোকৰ প্ৰভু নহয়নে?' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে: 'হয় -আপুনি আমাৰ প্ৰভু-, আমি সাক্ষী'। -আমি এইটো কৰো- যাতে কিয়ামতৰ দিনত আপুনি নকয়: 'সঁচাকৈয়ে আমি -আদমৰ সন্তানসকলেই এই -ঈশ্বৰৰ একত্বৰ প্ৰতি অসাৱধান আছিলো-' -Qs. আল আৰাফ: ১৭২- উমৰে ক’লে, ‘মই শুনিছো ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এই আয়াতৰ বিষয়ে সুধিছিল, গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিলে; ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহ তাবাৰকা ৱা তাআলাই আদমক সৃষ্টি কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ সোঁহাতেৰে পিঠি ঘঁহিছিল, আল্লাহে তেওঁৰ পৰা কেইবাজনো বংশধৰ উলিয়াই আনিছিল। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে; 'মই সিহঁতক স্বৰ্গৰ বাবে সৃষ্টি কৰিলোঁ আৰু সিহঁতে স্বৰ্গৰ বিশেষজ্ঞৰ কামেৰে ভাল কাম কৰে'। তাৰ পিছত আল্লাহে আদমৰ পিঠিত পুনৰ ঘঁহি তাৰ পৰা সন্তান জন্ম দিলে। তেতিয়া আল্লাহে ক’লে; 'মই সিহঁতক নৰকৰ বাবে সৃষ্টি কৰিলোঁ, আৰু সিহঁতে নৰকৰ বিশেষজ্ঞৰ কামেৰে ভাল কাম কৰে'। তেতিয়া এজন ব্যক্তিয়ে সুধিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেন্তে আমি কিয় দান-বৰঙণি কৰো? ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে উত্তৰ দিলে, ‘যদি আল্লাহে আকাশৰ মানুহৰ পৰা কোনো বান্দক সৃষ্টি কৰিছিল, তেন্তে তেওঁ তেওঁক আকাশৰ মানুহৰ কামত নিয়োগ কৰিছিল, যাতে তেওঁ আকাশৰ লোকৰ কামত মৃত্যুবৰণ কৰে, আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ ৰাব্বে তেওঁক স্বৰ্গত ৰাখিছিল। আৰু যদি তেওঁ নৰকত বিশেষজ্ঞ দাস সৃষ্টি কৰে, তেন্তে তেওঁ নৰক বিশেষজ্ঞৰ কৰ্মৰ বাবে মৃত্যু নোহোৱালৈকে তেওঁক নৰক বিশেষজ্ঞৰ কৰ্মৰে নিয়োগ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁৰ প্ৰভুৱে তেওঁক নৰকলৈ দলিয়াই দিলে'। মালিকৰ পৰা মোক কোৱা হৈছে যে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘মই তোমালোকৰ বাবে দুটা বস্তু এৰি দিছো, যিবোৰ তোমালোকে বিপথে পৰিচালিত নহ’বা যেতিয়ালৈকে তুমি সেইবোৰত দৃঢ়তাৰে ধৰিবা; আল্লাহৰ কিতাব আৰু তেওঁৰ নবীৰ চুন্নত'।
Imam Malik : 1396
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَاوُسٍ الْيَمَانِيِّ أَنَّهُ قَالَ أَدْرَكْتُ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُونَ كُلُّ شَيْءٍ بِقَدَرٍ قَالَ طَاوُسٌ وَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّ شَيْءٍ بِقَدَرٍ حَتَّى الْعَجْزِ وَالْكَيْسِ أَوْ الْكَيْسِ وَالْعَجْزِ
মোক মালিকৰ পৰা [জিয়াদ বিন ছাআদ]ৰ পৰা [আমৰ বিন মুছলিম]ৰ পৰা [থাউছ আল ইয়ামানী]ৰ পৰা য়াহয়াক কৈছে; ‘মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কিছুমান ছাহাবীক এইদৰে কৈ থকা দেখিলোঁ; 'সকলো ভাগ্যৰ দ্বাৰা হয়'। থাউছে ক’লে; ‘আৰু মই [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ কথাও শুনিলোঁ, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘দুৰ্বলতা আৰু বুদ্ধিমত্তালৈকে, বা বুদ্ধিমত্তা আৰু দুৰ্বলতালৈকে সকলো ভাগ্যৰ দ্বাৰা ঘটে’।
Imam Malik : 1397
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ فِي خُطْبَتِهِإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْهَادِي وَالْفَاتِنُ
মোক [জিয়াদ বিন ছা’দ]ৰ পৰা [আমৰু বিন দিনাৰ]ৰ পৰা মালিকে কৈছিল; ‘মই [আব্দুল্লাহ বিন জুবাইৰে] তেওঁৰ ধৰ্মধ্বনিত কোৱা শুনিছিলো; 'আল্লাহ হৈছে আটাইতকৈ পথ প্ৰদৰ্শক আৰু সৰ্বাধিক দানকাৰী মানহানি'।
Imam Malik : 1398
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أَسِيرُ مَعَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِفَقَالَ مَا رَأْيُكَ فِي هَؤُلَاءِ الْقَدَرِيَّةِ فَقُلْتُ رَأْيِي أَنْ تَسْتَتِيبَهُمْ فَإِنْ تَابُوا وَإِلَّا عَرَضْتَهُمْ عَلَى السَّيْفِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَذَلِكَ رَأْيِيقَالَ مَالِك وَذَلِكَ رَأْيِي
মালিকৰ পৰা মোক কৈছিল তেওঁৰ ককাকৰ পৰা [আবু চুহাইল বিন মালিক] কৈছিল; 'মই উমৰ বিন আব্দুল আজিজৰ লগত খোজ কাঢ়ি আছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ সুধিলে, 'আপুনি কাদাৰিয়াহ মানুহৰ বিষয়ে কি ভাবে?' মই উত্তৰ দিলোঁ, 'মোৰ মতে আপুনি তেওঁলোকক অনুতাপ কৰিবলৈ কোৱা উচিত, যদি তেওঁলোকে নিবিচাৰে -আপুনি গ্ৰহণ কৰিব-, কিন্তু যদি নহয় তেন্তে আপুনি তেওঁলোকৰ বাবে আপোনাৰ তৰোৱাল উলিয়াই দিব'। [উমৰ বিন আব্দুল আজিজে] কৈছে; 'মোৰো মতামত সেইটো'। মালিকে ক’লে; 'মোৰো মতামত সেইটো'।
Imam Malik : 1399
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَسْأَلْ الْمَرْأَةُ طَلَاقَ أُخْتِهَا لِتَسْتَفْرِغَ صَحْفَتَهَا وَلِتَنْكِحَ فَإِنَّمَا لَهَا مَا قُدِّرَ لَهَا
মোৰ ওচৰত মালিকৰ পৰা [আবু আজ জিনাদ]ৰ পৰা [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘এগৰাকী মহিলাই নিজৰ ভনীয়েকৰ পৰা বিবাহ বিচ্ছেদ বিচৰা উচিত নহয় যাতে তাই ‘তাইৰ প্লেট খালী’ কৰি বিয়া হ’ব পাৰে, কাৰণ তাইৰ বাবেই সেইটোৱেই তাইৰ বাবে নিয়তি কৰা হৈছে’।
Imam Malik : 1400
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ زِيَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ قَالَ قَالَ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِأَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَى اللَّهُ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعَ اللَّهُ وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْهُ الْجَدُّ مَنْ يُرِدْ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُفَقِّهْهُ فِي الدِّينِ ثُمَّ قَالَ مُعَاوِيَةُ سَمِعْتُ هَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى هَذِهِ الْأَعْوَادِ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [ইয়াজিদ বিন জিয়াদ]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন কাব আল কুৰাজী]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে যে, ' [মুআৱিয়াহ বিন আবু চুফিয়ানে] মঞ্চত কৈছিল; 'হে মানুহ।' সঁচাকৈ আল্লাহে যি দিছে তাত একোৱেই বাধা দিব নোৱাৰে। আল্লাহে নিষেধ কৰা বস্তু কোনেও দিব নোৱাৰে। ধন-সম্পত্তি থকাসকলৰ ধন-সম্পত্তিৰ কোনো লাভ নাই। আল্লাহে যিয়েই মঙ্গল লাভ কৰিব বিচাৰে, আল্লাহে তেওঁৰ বাবে ধৰ্মীয় বিষয়বোৰ নিশ্চয় বুজিব’। তাৰ পিছত মুআৱিয়াই ক’লে, ‘মই এই ঠাইৰ ওপৰত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা এই কথা শুনিলোঁ’।