Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 121
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهَا قَالَتْسَأَلَتْ امْرَأَةٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ أَرَأَيْتَ إِحْدَانَا إِذَا أَصَابَ ثَوْبَهَا الدَّمُ مِنْ الْحَيْضَةِ كَيْفَ تَصْنَعُ فِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَصَابَ ثَوْبَ إِحْدَاكُنَّ الدَّمُ مِنْ الْحَيْضَةِ فَلْتَقْرُصْهُ ثُمَّ لِتَنْضِحْهُ بِالْمَاءِ ثُمَّ لِتُصَلِّ فِيهِ
مون کي مالڪ کان، [هشام بن عروه] کان، [پنهنجي پيءُ کان]، [فاطمه بنت المنذر بن الزبير] کان، [اسماء بنت ابوبڪر صديق] کان، ٻڌايو ته: هڪ عورت رسول الله ﷺ کان پڇيو ته، پاڻ فرمايائون: 'توهان جو ڇا خيال آهي ته جيڪڏهن اسان مان ڪنهن جي ڪپڙن تي حيض جو خون هجي ته ان کي ڇا ڪرڻ گهرجي؟' رسول الله ﷺ جواب ڏنو: 'جيڪڏهن توهان مان ڪنهن جي ڪپڙن تي حيض جو خون هجي ته پهريان ان کي ڇنڊي ۽ پاڻي سان ڇٽي، پوءِ ان سان نماز پڙهي سگهي ٿي'.
حديث
Imam Malik : 122
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْقَالَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلَاةَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ وَلَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ فَإِذَا أَقْبَلَتْ الْحَيْضَةُ فَاتْرُكِي الصَّلَاةَ فَإِذَا ذَهَبَ قَدْرُهَا فَاغْسِلِي الدَّمَ عَنْكِ وَصَلِّي
مون کي يحييٰ، مالڪ، هِشام بن عروه، سندس پيءُ، عائشه، رسول الله ﷺ جي زال کان، ٻڌايو آهي ته: فاطمه بنت حبيسي، پڇيو ته: اي الله جا رسول، مان اڃا پاڪ نه ٿي آهيان، ڇا مان نماز ڇڏي سگهان ٿي؟ رسول الله ﷺ جواب ڏنو: ”اهو عام رت هو ۽ حيض نه هو. جيڪڏهن حيض اچي ويو آهي ته نماز ڇڏي ڏي. ۽ جيڪڏهن توهان جي حيض ختم ٿي وڃي ته پوءِ نماز پڙهو، پنهنجي رت کي صاف ڪريو ۽ نماز پڙهو“.
حديث
Imam Malik : 123
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ امْرَأَةً كَانَتْ تُهَرَاقُ الدِّمَاءَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَفْتَتْ لَهَا أُمُّ سَلَمَةَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِتَنْظُرْ إِلَى عَدَدِ اللَّيَالِي وَالْأَيَّامِ الَّتِي كَانَتْ تَحِيضُهُنَّ مِنْ الشَّهْرِ قَبْلَ أَنْ يُصِيبَهَا الَّذِي أَصَابَهَا فَلْتَتْرُكْ الصَّلَاةَ قَدْرَ ذَلِكَ مِنْ الشَّهْرِ فَإِذَا خَلَّفَتْ ذَلِكَ فَلْتَغْتَسِلْ ثُمَّ لِتَسْتَثْفِرْ بِثَوْبٍ ثُمَّ لِتُصَلِّي
مون کي مالڪ کان [نافع] کان [سليمان بن يسار] کان [ام سلمه] رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زال کان ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زماني ۾ هڪ عورت هئي جيڪا مسلسل خون وهائيندي هئي. پوءِ ام سلمه رسول الله صلي الله عليه وسلم کان فتويٰ گهري، پاڻ جواب ڏنو ته: 'انهن کي ڌيان ڏيڻ گهرجي ته انهن کي مهيني ۾ ڪيترا ڏينهن حيض ايندو هو، ان کان اڳ جو اهي هاڻي محسوس ڪري رهيا آهن. ان مهيني ۾ حيض جي ڏينهن جي معمول جي تعداد کي ڇڏي ڏيڻ گهرجي، ان کان پوءِ هن کي غسل ڪرڻ گهرجي، ڪپڙا تبديل ڪرڻ گهرجن ۽ نماز پڙهڻ گهرجي'.
حديث
Imam Malik : 124
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّهَا رَأَتْ زَيْنَبَ بِنْتَ جَحْشٍ الَّتِي كَانَتْ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍوَكَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي
مالڪ مون کي [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان [زينب بنت ابو سلمه] کان ٻڌايو ته هن [زينب بنت جحسي] کي ڏٺو هو، جيڪا عبدالرحمان بن عوف جي زال هئي، جيڪا رت وهي رهي هئي ۽ اڃا تائين دعا گهري رهي هئي.
حديث
Imam Malik : 125
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ الْقَعْقَاعَ بْنَ حَكِيمٍ وَزَيْدَ بْنَ أَسْلَمَ أَرْسَلَاهُ إِلَى سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِيَسْأَلُهُ كَيْفَ تَغْتَسِلُ الْمُسْتَحَاضَةُ فَقَالَ تَغْتَسِلُ مِنْ طُهْرٍ إِلَى طُهْرٍ وَتَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ فَإِنْ غَلَبَهَا الدَّمُ اسْتَثْفَرَتْ
مون کي مالڪ کان [سميه]، جيڪو ابوبڪر بن عبدالرحمان جو اڳوڻو غلام هو، ٻڌايو هو ته القاعع بن حڪيم ۽ زيد بن اسلم کيس [سعيد بن مسيب] ڏانهن موڪليو ته پڇي ته 'عورت ڪيئن غسل ڪري ٿي؟' سعيد بن مسيب جواب ڏنو؛ 'هن پاڪ کان پاڪ تائين غسل ڪيو، ۽ هر نماز ۾ وضو جاري رکيو. جيڪڏهن گهڻو رت نڪرندو آهي، ته ان کي روڪي ڇڏين'.
حديث
Imam Malik : 126
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَلَيْسَ عَلَى الْمُسْتَحَاضَةِ إِلَّا أَنْ تَغْتَسِلَ غُسْلًا وَاحِدًا ثُمَّ تَتَوَضَّأُ بَعْدَ ذَلِكَ لِكُلِّ صَلَاةٍقَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك الْأَمْرُ عِنْدَنَا أَنَّ الْمُسْتَحَاضَةَ إِذَا صَلَّتْ أَنَّ لِزَوْجِهَا أَنْ يُصِيبَهَا وَكَذَلِكَ النُّفَسَاءُ إِذَا بَلَغَتْ أَقْصَى مَا يُمْسِكُ النِّسَاءَ الدَّمُ فَإِنْ رَأَتْ الدَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ فَإِنَّهُ يُصِيبُهَا زَوْجُهَا وَإِنَّمَا هِيَ بِمَنْزِلَةِ الْمُسْتَحَاضَةِ قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك الْأَمْرُ عِنْدَنَا فِي الْمُسْتَحَاضَةِ عَلَى حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ وَهُوَ أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَيَّ فِي ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان هشام بن عروه کان روايت ڪئي وئي آهي، هو [پنهنجي پيءُ] کان، جنهن چيو ته: 'استحاضل عورت تي صرف هڪ ڀيرو غسل ڪرڻ واجب ناهي، ان کان پوءِ ان کي هر نماز لاءِ وضو ڪرڻ گهرجي - جيڪا ادا ڪئي ويندي -'. يحييٰ چيو؛ مالڪ چيو؛ 'اسان جي راءِ ۾، جيڪڏهن استحاضل عورت نماز پڙهي چڪي آهي، ته پوءِ ان جي مڙس لاءِ ان سان جماع ڪرڻ جائز آهي. ساڳئي طرح نفلي خونريزي وارين عورتن سان، جيڪڏهن اهو ان چوٽي تي پهچي ويو آهي جتي عورت جو نفلي خون بند ٿي ويو آهي، ۽ پوءِ ان کان پوءِ رت اچي ٿو، ته ان جي مڙس لاءِ ان سان جماع ڪرڻ جائز آهي. ۽ حڪم ان عورت وانگر آهي جيڪا استحاضل ڪري ٿي'. يحييٰ چيو؛ مالڪ چيو؛ 'استحاضل عورتن بابت اسان جو رايو هشام بن عروه جي پنهنجي پيءُ کان روايت ڪيل آهي. اهو بهترين آهي جيڪو اسان ٻڌو آهي'.
حديث
Imam Malik : 127
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِصَبِيٍّ فَبَالَ عَلَى ثَوْبِهِ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَاءٍ فَأَتْبَعَهُ إِيَّاهُ
مون کي مالڪ کان، هِشام بن عُروه کان، سندس پيءُ کان، رسول الله ﷺ جي زال عائشه کان، ٻڌايو هو ته: رسول الله ﷺ کي هڪ ٻار ڏنو ويو، پوءِ ٻار رسول الله ﷺ جي ڪپڙن تي پيشاب ڪيو، پوءِ پاڻ ﷺ پاڻي گهريو ۽ ان کي پاڻيءَ سان صاف ڪيو.
حديث
Imam Malik : 128
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أُمِّ قَيْسٍ بِنْتِ مِحْصَنٍأَنَّهَا أَتَتْ بِابْنٍ لَهَا صَغِيرٍ لَمْ يَأْكُلْ الطَّعَامَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجْلَسَهُ فِي حَجْرِهِ فَبَالَ عَلَى ثَوْبِهِ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَاءٍ فَنَضَحَهُ وَلَمْ يَغْسِلْهُ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، عبيدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود کان، ام قيس بنت محشان کان، ٻڌايو ويو آهي ته هڪ ڀيري هو رسول الله ﷺ وٽ پنهنجي ٻار کي کڻي آيو، جنهن کاڌو نه کاڌو هو، پوءِ پاڻ ٻار کي پنهنجي گود ۾ رکيو، جنهن ڪري پيشاب سندس ڪپڙن تي لڳي ويو. پوءِ رسول الله ﷺ پاڻي گهريو ۽ ان کي ڌوئڻ کان سواءِ ڇٽيو.
حديث
Imam Malik : 129
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَدَخَلَ أَعْرَابِيٌّ الْمَسْجِدَ فَكَشَفَ عَنْ فَرْجِهِ لِيَبُولَ فَصَاحَ النَّاسُ بِهِ حَتَّى عَلَا الصَّوْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتْرُكُوهُ فَتَرَكُوهُ فَبَالَ ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَنُوبٍ مِنْ مَاءٍ فَصُبَّ عَلَى ذَلِكَ الْمَكَانِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، جنهن چيو ته: هڪ بدوي مسجد ۾ داخل ٿيو، ۽ پيشاب ڪرڻ لاءِ پنهنجو پتلون کوليو. ان تي ماڻهن ڪاوڙ ۾ رڙيون ڪيون، ايتري تائين جو شور وڌي ويو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ان کي ڇڏي ڏيو!' پوءِ اصحابن ان کي ڇڏي ڏنو. ان کان پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن کي حڪم ڏنو ته پاڻي جو هڪ بالٽي کڻي ان جاءِ تي وجهو جتي هن پيشاب ڪيو هو.'
حديث
Imam Malik : 130
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ أَنَّهُ قَالَرَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَبُولُ قَائِمًا
مون کي مالڪ کان [عبدالله بن دينار] کان ٻڌايو هو ته: 'مون هڪ ڀيرو [عبدالله بن عمر] کي بيٺو پيشاب ڪندي ڏٺو'.
حديث
Imam Malik : 131
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ السَّبَّاقِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي جُمُعَةٍ مِنْ الْجُمَعِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ جَعَلَهُ اللَّهُ عِيدًا فَاغْتَسِلُوا وَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ طِيبٌ فَلَا يَضُرُّهُ أَنْ يَمَسَّ مِنْهُ وَعَلَيْكُمْ بِالسِّوَاكِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، ابن الصباح کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ جمعي تي فرمايو: 'اي مسلمانو! بيشڪ الله هن ڏينهن کي موڪل جو ڏينهن بڻايو آهي، تنهن ڪري توهان کي غسل ڪرڻ گهرجي. جنهن وٽ خوشبو آهي، ان کي پائڻ ۾ ڪو به نقصان ناهي. ۽ توهان کي مسواک ڪرڻ گهرجي'.
حديث
Imam Malik : 132
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ
مون کي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جيڪڏهن منهنجي امت تي بار نه هجي ها ته مان انهن کي مسواک جو حڪم ڏيان ها.
حديث
Imam Malik : 133
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَلَوْلَا أَنْ يَشُقَّ عَلَى أُمَّتِهِ لَأَمَرَهُمْ بِالسِّوَاكِ مَعَ كُلِّ وُضُوءٍ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، حميد بن عبدالرحمان بن عوف کان، ابو هريره کان، ٻڌايو ويو آهي ته: 'جيڪڏهن اهو سندس قوم تي بار نه هجي ها، ته هو واقعي انهن کي هر وقت وضو ڪرڻ وقت مسواک ڪرڻ جو حڪم ڏئي ها.'
حديث
Imam Malik : 134
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَرَادَ أَنْ يَتَّخِذَ خَشَبَتَيْنِ يُضْرَبُ بِهِمَا لِيَجْتَمِعَ النَّاسُ لِلصَّلَاةِ فَأُرِيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ الْأَنْصَارِيُّ ثُمَّ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ خَشَبَتَيْنِ فِي النَّوْمِ فَقَالَ إِنَّ هَاتَيْنِ لَنَحْوٌ مِمَّا يُرِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ أَلَا تُؤَذِّنُونَ لِلصَّلَاةِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَيْقَظَ فَذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْأَذَانِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان روايت ڪئي آهي، جنهن چيو ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم ٻہ لٺيون کڻي ماڻهن کي نماز لاءِ سڏڻ لاءِ مارڻ چاهيو.' بني الحارث الخزرج جي عبدالله بن زيد انصاري خواب ۾ ٻہ لٺيون ڏٺيون. پوءِ هن چيو: 'بيشڪ، اهي ٻئي لٺيون بلڪل اهڙيون آهن جيڪي الله جي رسول صلي الله عليه وسلم چاهيو ٿي!' چيو ويو، 'ڇا توهان نماز لاءِ اذان نه ڏني هئي؟' جاڳڻ کان پوءِ، هو رسول الله صلي الله عليه وسلم وٽ ويو ۽ ان کي خواب ۾ جيڪو ڏٺو هو سو ٻڌايو. ان کان پوءِ، الله جي رسول صلي الله عليه وسلم نماز لاءِ اذان ڏيڻ جو حڪم ڏنو.'
حديث
Imam Malik : 135
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا سَمِعْتُمْ النِّدَاءَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ الْمُؤَذِّنُ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، عطا بن يزيد الليثي کان، ابو سعيد الخدري کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جڏهن توهان نماز لاءِ اذان ٻڌو ته ان کي ائين چئو جيئن موذن چيو آهي.
حديث
Imam Malik : 136
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الْأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلَّا أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لَاسْتَهَمُوا وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لَاسْتَبَقُوا إِلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لَأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا
مون کي مالڪ کان، [سميه]، ابوبڪر بن عبدالرحمان کان، [ابو شاليه السمان]، [ابو هريره کان] ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جيڪڏهن ماڻهو اذان ۽ پهرين آيت ۾ موجود ثواب کي ڄاڻن ها ته پوءِ اهي قرعه اندازي کانسواءِ حاصل نه ڪري سگهن ها، اهي ضرور قرعه اندازي ڪن ها. جيڪڏهن اهي جلدي نماز ڏانهن اچڻ جو ثواب ڄاڻن ها، ته اهي ضرور مقابلو ڪن ها. جيڪڏهن اهي ڄاڻن ها ته شام جي نماز ۽ صبح جي نماز ۾ ڇا آهي، ته اهي ان تائين ضرور پهچن ها جيتوڻيڪ انهن کي رڙيون ڪرڻيون پون ها.'
حديث
Imam Malik : 137
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِيهِ وَإِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ أَنَّهُمَا سَمِعَا أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ثُوِّبَ بِالصَّلَاةِ فَلَا تَأْتُوهَا وَأَنْتُمْ تَسْعَوْنَ وَأْتُوهَا وَعَلَيْكُمْ السَّكِينَةُ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا فَإِنَّ أَحَدَكُمْ فِي صَلَاةٍ مَا كَانَ يَعْمِدُ إِلَى الصَّلَاةِ
مونکي مالڪ [علاء بن عبدالرحمٰن بن يعقوب] کان [پنهنجي پيءُ] ۽ [اسحاق بن عبدالله] کان ٻڌايو آهي، انهن ٻنهي [ابو هريره] کي چوندي ٻڌو آهي ته: رسول الله ﷺ فرمايو: جڏهن نماز شروع ٿئي ته ان جي ويجهو نه وڃو. نماز لاءِ آرام سان اچو. جيڪا رڪعت توهان کي ملي ان ۾ نماز پڙهو. ۽ جيڪو توهان پوئتي ڇڏيو آهي ان کي پورو ڪريو. ڇاڪاڻ ته توهان مان ڪو به نماز ۾ جيستائين ويندو آهي نماز پڙهي ٿو.
حديث
Imam Malik : 138
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ الْأَنْصَارِيِّ ثُمَّ الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ قَالَ لَهُإِنِّي أَرَاكَ تُحِبُّ الْغَنَمَ وَالْبَادِيَةَ فَإِذَا كُنْتَ فِي غَنَمِكَ أَوْ بَادِيَتِكَ فَأَذَّنْتَ بِالصَّلَاةِ فَارْفَعْ صَوْتَكَ بِالنِّدَاءِ فَإِنَّهُ لَا يَسْمَعُ مَدَى صَوْتِ الْمُؤَذِّنِ جِنٌّ وَلَا إِنْسٌ وَلَا شَيْءٌ إِلَّا شَهِدَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
مونکي مالڪ کان، عبدالرحمان بن عبدالله بن عبدالرحمان بن ابو شَشَعَةُ الانصاري المازني کان، سندس پيءُ کان، جنهن کيس خبر ڏني ته، هڪ ڀيري ابو سعيد الخدري کيس چيو ته، 'مان توکي ٻڪرين ۽ چراگاهن وانگر ڏسان ٿو. جيڪڏهن تون پنهنجين ٻڪرين يا چراگاهن مان آهين ته پوءِ اذان ڏي ۽ پنهنجو آواز بلند ڪر. ڇاڪاڻ ته ڪو به مؤذن جي آواز نه ٻڌندو، چاهي اهي جن هجن، انسان هجن يا ڪو ٻيو، پر اهي قيامت جي ڏينهن ان جي خلاف شاهدي ڏيندا.' ابو سعيد چيو ته: 'مون اهو رسول الله ﷺ کان ٻڌو آهي.'
حديث
Imam Malik : 139
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ لَهُ ضُرَاطٌ حَتَّى لَا يَسْمَعَ النِّدَاءَ فَإِذَا قُضِيَ النِّدَاءُ أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا ثُوِّبَ بِالصَّلَاةِ أَدْبَرَ حَتَّى إِذَا قُضِيَ التَّثْوِيبُ أَقْبَلَ حَتَّى يَخْطِرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ يَقُولُ اذْكُرْ كَذَا اذْكُرْ كَذَا لِمَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ حَتَّى يَظَلَّ الرَّجُلُ إِنْ يَدْرِي كَمْ صَلَّى
مونکي مالڪ کان [ابو الزناد] کان [الاعرج] کان [ابو هريره کان] ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جڏهن نماز لاءِ اذان ڏني ويندي آهي، شيطان ڀڄي ويندو آهي جيستائين هو ان کي نه ٻڌي. جڏهن نماز لاءِ اذان ختم ٿي ويندي آهي، ته هو ٻيهر موٽي ايندو آهي. پوءِ جڏهن اقامت چئي وئي، ته هو ڀڄي ويو ۽ اقامت چوڻ کان پوءِ واپس آيو. پوءِ هن ڪنهن جي دل ۾ سرگوشي ڪئي ۽ چيو: 'هي ياد رکو، اهو ياد رکو' اهڙو ڪجهه جيڪو هن اڳ ڪڏهن به نه سوچيو هو. ته جيئن نمازي کي خبر نه پوي ته هن ڪيتريون رڪعتون پڙهيون آهن.
حديث
Imam Malik : 140
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ قَالَسَاعَتَانِ يُفْتَحُ لَهُمَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَقَلَّ دَاعٍ تُرَدُّ عَلَيْهِ دَعْوَتُهُ حَضْرَةُ النِّدَاءِ لِلصَّلَاةِ وَالصَّفُّ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
مون کي مالڪ کان، ابو حازم بن دينار کان، سهل بن سعد الساعدي کان روايت آهي ته هن چيو ته: ٻه وقت اهڙا آهن جن ۾ آسمان جا دروازا کوليا ويندا آهن ۽ ٿورن ماڻهن جون دعائون رد ڪيون وينديون آهن: اذان جي وقت ۽ الله جي راهه ۾ جهاد جي وقت.
