Imam Malik : 1341
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ وَسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ لَيْثٍ أَجْرَى فَرَسًا فَوَطِئَ عَلَى إِصْبَعِ رَجُلٍ مِنْ جُهَيْنَةَ فَنُزِيَ مِنْهَا فَمَاتَ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لِلَّذِي ادُّعِيَ عَلَيْهِمْ أَتَحْلِفُونَ بِاللَّهِ خَمْسِينَ يَمِينًا مَا مَاتَ مِنْهَا فَأَبَوْا وَتَحَرَّجُوا وَقَالَ لِلْآخَرِينَ أَتَحْلِفُونَ أَنْتُمْ فَأَبَوْا فَقَضَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ بِشَطْرِ الدِّيَةِ عَلَى السَّعْدِيِّينَقَالَ مَالِك وَلَيْسَ الْعَمَلُ عَلَى هَذَا
[ইৰাক বিন মালিক] আৰু [চুলাইমান বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা মালিকৰ পৰা য়াহিয়াই মোক কৈছিল যে বানু ছাইদ বিন লাইথৰ এজন মানুহে ঘোঁৰাত উঠি জুহাইনাৰ এজন মানুহৰ আঙুলিত ভৰি দিছিল যেতিয়ালৈকে সেইটো কাটি পেলোৱা হোৱা নাছিল আৰু তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল। তাৰ পিছত [উমৰ বিন খাত্তাবে] প্ৰতিবাদকাৰীসকলক ক’লে, ‘আপুনি আল্লাহৰ নামত পঞ্চাশ বাৰ শপত খাবনে যে তেওঁৰ ইয়াৰ কাৰণে মৃত্যু হোৱা নাই?’ তেওঁলোকে নাকচ কৰিলে আৰু কঠিন হৈ পৰিল। তেতিয়া উমৰে বাকীবোৰক সুধিলে: ‘আপুনি শপত খাবনে?’। তেওঁলোকে নাকচ কৰিলে। তাৰ পিছত উমৰ বিন খাত্তাবে বানু ছাইদৰ মানুহৰ হৈ আধা দিয়াত দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়। মালিকে ক’লে: ‘এয়া আমাৰ মতামত নহয়।’
Imam Malik : 1342
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ وَسُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ وَرَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ كَانُوا يَقُولُونَدِيَةُ الْخَطَإِ عِشْرُونَ بِنْتَ مَخَاضٍ وَعِشْرُونَ بِنْتَ لَبُونٍ وَعِشْرُونَ ابْنَ لَبُونٍ ذَكَرًا وَعِشْرُونَ حِقَّةً وَعِشْرُونَ جَذَعَةً
মালিকৰ পৰা মোক কোৱা হৈছে যে [ইবনু শ্বিহাব] আৰু [চুলাইমান বিন ইয়াছাৰ] আৰু [ৰবিয়া বিন আবু আব্দুৰহমান] তেওঁলোকে কৈছিল যে অন্যায়ৰ বাবে হত্যাৰ দিয়াত বিশ বিনটু মখাদল, বিশ বিনটু লাবুন, বিশজন পুৰুষ ইবনে লাবুন, বিশ হিক্কা আৰু বিশ জাদ’আত’।
Imam Malik : 1343
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُتُعَاقِلُ الْمَرْأَةُ الرَّجُلَ إِلَى ثُلُثِ الدِّيَةِ إِصْبَعُهَا كَإِصْبَعِهِ وَسِنُّهَا كَسِنِّهِ وَمُوضِحَتُهَا كَمُوضِحَتِهِ وَمُنَقِّلَتُهَا كَمُنَقِّلَتِهِو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ وَبَلَغَهُ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّهُمَا كَانَا يَقُولَانِ مِثْلَ قَوْلِ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ فِي الْمَرْأَةِ أَنَّهَا تُعَاقِلُ الرَّجُلَ إِلَى ثُلُثِ دِيَةِ الرَّجُلِ فَإِذَا بَلَغَتْ ثُلُثَ دِيَةِ الرَّجُلِ كَانَتْ إِلَى النِّصْفِ مِنْ دِيَةِ الرَّجُلِ قَالَ مَالِك وَتَفْسِيرُ ذَلِكَ أَنَّهَا تُعَاقِلُهُ فِي الْمُوضِحَةِ وَالْمُنَقِّلَةِ وَمَا دُونَ الْمَأْمُومَةِ وَالْجَائِفَةِ وَأَشْبَاهِهِمَا مِمَّا يَكُونُ فِيهِ ثُلُثُ الدِّيَةِ فَصَاعِدًا فَإِذَا بَلَغَتْ ذَلِكَ كَانَ عَقْلُهَا فِي ذَلِكَ النِّصْفَ مِنْ عَقْلِ الرَّجُلِ
মোক কোৱা হৈছে যে মালিকৰ পৰা [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা [চাইদ বিন মুছায়াব]ৰ পৰা য়াহিয়াই কৈছে; 'এগৰাকী মহিলাই পুৰুষক দিয়াতৰ এক তৃতীয়াংশ, আঙুলিৰ বিপৰীতে আঙুলি, দাঁতৰ বিপৰীতে দাঁত, একে ঘাঁৰ হাড় উন্মোচন কৰা ঘা আৰু ভঙা হাড়ৰ বিনিময়ত ভঙা হাড়ৰ ক্ষতিপূৰণ দিয়ে'। মোক [ইবনু শ্বিহাব]ৰ পৰা মালিকে কৈছিল যে [‘উৰৱাহ বিন আজ জুবাইৰ]ৰ পৰা তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছে যে তেওঁলোক দুয়োৰে মতামত ছাইদ বিন মুছাইয়াবে নাৰীয়ে পুৰুষৰ ওপৰত দিয়াতৰ এক তৃতীয়াংশ দিয়াৰ বিষয়ে একে মতামত দিছিল, যদি ই পুৰুষৰ বাবে দিয়াতৰ এক তৃতীয়াংশত উপনীত হয় তেন্তে ই আধালৈ বৃদ্ধি পায়। মালিকে ক’লে; "ইয়াৰ ব্যাখ্যা হ'ল হাড় দেখুৱাই দিয়া ঘাঁৰ বাবে, বা হাড় ভাঙি যোৱা ঘাঁৰ বাবে, বা মূৰ বা পেটৰ হাড়ত সোমাব নোৱাৰা ঘাঁৰ বাবে, বা ইয়াৰ দৰে ঘাঁৰ বাবে মহিলাগৰাকীয়ে দিয়াত দিয়ে, তেতিয়াও দিয়াতৰ এক তৃতীয়াংশ বেছি, যদি ইয়াতকৈ বেছি হয় তেন্তে তাই পুৰুষৰ আধা দিয়াত দিয়ে।"
Imam Malik : 1344
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍ يَقُولُمَضَتْ السُّنَّةُ أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا أَصَابَ امْرَأَتَهُ بِجُرْحٍ أَنَّ عَلَيْهِ عَقْلَ ذَلِكَ الْجُرْحِ وَلَا يُقَادُ مِنْهُ
মালিকৰ পৰা মোৰ লগত সম্পৰ্কিত হৈছিল যে তেওঁ [ইবনে শ্বিহাবে] কোৱা শুনিছিল; 'চুন্নত যে যদি কোনো পুৰুষে নিজৰ পত্নীক আঘাত কৰে তেন্তে আঘাতৰ পৰিমাণৰ বাবে তেওঁ দিব লাগিব, কিন্তু তেওঁ কিছাছৰ বলি নহয়'।
Imam Malik : 1345
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ امْرَأَتَيْنِ مِنْ هُذَيْلٍ رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى فَطَرَحَتْ جَنِينَهَا فَقَضَى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ وَلِيدَةٍ
ইয়াহয়াই মোক মালিকৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [আবু চালামাহ বিন আব্দুৰহমান বিন আউফ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যিয়ে কৈছিল, ‘হুদাইলৰ দুগৰাকী মহিলাই ইজনে সিজনক শিলগুটি নিক্ষেপ কৰিছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকৰ এজনে নিজৰ বিৰোধীৰ গৰ্ভত থকা ভ্ৰুণটোক হত্যা কৰা নাছিল। তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ৰায় দিলে যে ভ্ৰুণক হত্যা কৰাজনে এনে এজন পুৰুষ বা মহিলা দাসক মুক্ত কৰিব লাগে যাৰ মূল্য দিয়াতৰ মূল্যৰ দহগুণ।
Imam Malik : 1346
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى فِي الْجَنِينِ يُقْتَلُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ وَلِيدَةٍ فَقَالَ الَّذِي قُضِيَ عَلَيْهِ كَيْفَ أَغْرَمُ مَا لَا شَرِبَ وَلَا أَكَلْ وَلَا نَطَقَ وَلَا اسْتَهَلْ وَمِثْلُ ذَلِكَ بَطَلْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا هَذَا مِنْ إِخْوَانِ الْكُهَّانِ
মোৰ ওচৰত [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা মালিকৰ পৰা [ছাইদ বিন মুছায়াব]ৰ পৰা বর্ণিত হৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোনো পুৰুষ বা মহিলা দাসক মুক্ত কৰি মাকৰ গৰ্ভত হত্যা কৰা ভ্ৰুণৰ গোচৰৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। তেতিয়া অভিযুক্তই ক’লে: ‘যি বস্তু জন্মৰ সময়ত খোৱা নাই, মদ খাই নাই, কথা কোৱা নাই, কান্দিব পৰা নাই, সেই বস্তুক হত্যা কৰাৰ বাবে মোক কেনেকৈ জৰিমনা বিহা হ’ব?’ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘এই মানুহজন ভৱিষ্যদ্বাণীকাৰীৰ বন্ধু।’
Imam Malik : 1347
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُالْغُرَّةُ تُقَوَّمُ خَمْسِينَ دِينَارًا أَوْ سِتَّ مِائَةِ دِرْهَمٍ وَدِيَةُ الْمَرْأَةِ الْحُرَّةِ الْمُسْلِمَةِ خَمْسُ مِائَةِ دِينَارٍ أَوْ سِتَّةُ آلَافِ دِرْهَمٍ
মালিকৰ পৰা মোৰ ওচৰত বর্ণিত হৈছে যে [ৰবিয়া বিন আবু আব্দুৰহমানে] কৈছে; 'আল ঘুৰাহৰ মূল্য পঞ্চাশ দিনাৰ বা ছশ দিৰহামৰ ভিতৰত আৰু মুক্ত মহিলাৰ দিয়াত পাঁচশ দিনাৰ বা ছয় হাজাৰ দিৰহামৰ ভিতৰত'।
Imam Malik : 1348
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُفِي الشَّفَتَيْنِ الدِّيَةُ كَامِلَةً فَإِذَا قُطِعَتْ السُّفْلَى فَفِيهَا ثُلُثَا الدِّيَةِ
ইয়াহয়াই মোক [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা মালিকৰ পৰা [ছাইদ বিন মুছায়াব]ৰ পৰা কৈছিল যে তেওঁ দুটা ওঁঠৰ দিয়াতৰ বিষয়ে কৈছিল, ‘দিয়াত এটা নিখুঁত দিয়াত, যদি আপুনি মাত্ৰ তলৰ অংশ কাটি দিয়ে তেন্তে আপুনি দিয়াতৰ এক তৃতীয়াংশ দিব।
Imam Malik : 1349
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍعَنْ الرَّجُلِ الْأَعْوَرِ يَفْقَأُ عَيْنَ الصَّحِيحِ فَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ إِنْ أَحَبَّ الصَّحِيحُ أَنْ يَسْتَقِيدَ مِنْهُ فَلَهُ الْقَوَدُ وَإِنْ أَحَبَّ فَلَهُ الدِّيَةُ أَلْفُ دِينَارٍ أَوْ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ دِرْهَمٍ
ইয়াহিয়াই মোক মালিকৰ পৰা ক’লে যে তেওঁ [ইবনে শ্বিহাব] এজন অন্ধ মানুহৰ বিষয়ে সুধিছিল যিয়ে আন এজনৰ চকু উলিয়াইছিল। ইবনে শ্বিহাবে ক’লে, ‘যিজনক গ’গ কৰা হৈছিল, তেওঁ যদি তেওঁক প্ৰতিদান দিব বিচাৰে, তেন্তে সেয়া তেওঁৰ অধিকাৰ। যদি তেওঁ দিয়াত দিব বিচাৰে, তেন্তে দিয়াত এক হাজাৰ দিনাৰ বা বাৰ হাজাৰ দিৰহাম।'
Imam Malik : 1350
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍكَانَ يَقُولُ فِي الْعَيْنِ الْقَائِمَةِ إِذَا طَفِئَتْ مِائَةُ دِينَارٍ
ইয়াহয়াই মোক মালিকৰ পৰা [ইয়াহ্যা বিন ছাইদৰ] [চুলাইমান বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে [জাইদ বিন থাবিত] আঘাত পোৱাৰ পিছত দেখা নোপোৱা চকুৰ বিষয়ে কৈছিল, ‘পুৰস্কাৰ এশ দিনাৰ’।
Imam Malik : 1351
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ يَذْكُرُأَنَّ الْمُوضِحَةَ فِي الْوَجْهِ مِثْلُ الْمُوضِحَةِ فِي الرَّأْسِ إِلَّا أَنْ تَعِيبَ الْوَجْهَ فَيُزَادُ فِي عَقْلِهَا مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ عَقْلِ نِصْفِ الْمُوضِحَةِ فِي الرَّأْسِ فَيَكُونُ فِيهَا خَمْسَةٌ وَسَبْعُونَ دِينَارًا
ইয়াহাই মোক মালিকৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদৰ] পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে তেওঁ [চুলাইমান বিন ইয়াছাৰ] কোৱা শুনিছিল, ‘সঁচাকৈয়ে মুখৰ মুদলিহা আৰু মূৰৰ মুদলিহা একে, মাথোঁ যদি ইমানেই গুৰুতৰ হয় যে ইয়াৰ ফলত মুখত দাগ পৰে, তেন্তে মূৰৰ ঘাঁৰ বাবে দিয়াত প্ৰায় আধা দিয়াত বৃদ্ধি পায়, গতিকে দিয়াত হৈ পৰে পঁচাত্তৰ দিনাৰ'।
Imam Malik : 1352
وَقَدْ قَالَ ابْنُ شِهَابٍلَيْسَ فِي الْمَأْمُومَةِ قَوَدٌ
সঁচাকৈয়ে [ইবনে শ্বিহাবে] কৈছে, ‘গভীৰ ঘাঁৰ কোনো উত্তৰ নাই’।
Imam Malik : 1353
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَكُلُّ نَافِذَةٍ فِي عُضْوٍ مِنْ الْأَعْضَاءِ فَفِيهَا ثُلُثُ عَقْلِ ذَلِكَ الْعُضْوِحَدَّثَنِي مَالِك كَانَ ابْنُ شِهَابٍ لَا يَرَى ذَلِكَ
মোক কোৱা হৈছে যে মালিকৰ পৰা [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা [চাইদ বিন মুছায়াব]ৰ পৰা য়াহিয়াই কৈছে; 'শৰীৰ এটা অংগৰ প্ৰতিটো ঘাঁ, সেই অংগৰ এক তৃতীয়াংশ ঘা'। মোক কোৱা হৈছে যে মালিকে কৈছিল, ‘[ইবনে শ্বিহাবে] তেনেকৈ নাভাবে’।
Imam Malik : 1354
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِأَقَادَ مِنْ الْمُنَقِّلَةِ
[ৰবিয়া বিন আবু আব্দুৰহমান]ৰ পৰা মালিকৰ পৰা য়াহিয়াই মোক কৈছিল যে [আব্দুল্লাহ বিন আজ জুবাইৰে] হাড় ভাঙি যোৱা ঘাঁৰ প্ৰতিশোধ লৈছিল।
Imam Malik : 1355
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِكَمْ فِي إِصْبَعِ الْمَرْأَةِ فَقَالَ عَشْرٌ مِنْ الْإِبِلِ فَقُلْتُ كَمْ فِي إِصْبَعَيْنِ قَالَ عِشْرُونَ مِنْ الْإِبِلِ فَقُلْتُ كَمْ فِي ثَلَاثٍ فَقَالَ ثَلَاثُونَ مِنْ الْإِبِلِ فَقُلْتُ كَمْ فِي أَرْبَعٍ قَالَ عِشْرُونَ مِنْ الْإِبِلِ فَقُلْتُ حِينَ عَظُمَ جُرْحُهَا وَاشْتَدَّتْ مُصِيبَتُهَا نَقَصَ عَقْلُهَا فَقَالَ سَعِيدٌ أَعِرَاقِيٌّ أَنْتَ فَقُلْتُ بَلْ عَالِمٌ مُتَثَبِّتٌ أَوْ جَاهِلٌ مُتَعَلِّمٌ فَقَالَ سَعِيدٌ هِيَ السُّنَّةُ يَا ابْنَ أَخِي
মোক কোৱা হৈছে যে [ৰবিয়া বিন আবু আব্দুৰহমান]ৰ পৰা মালিকৰ পৰা য়াহিয়াই কৈছিল; ‘মই [ছৈয়দ বিন মুছায়াব] সুধিলোঁ; 'মহিলাৰ আঙুলিৰ বাবে কিমান দিয়াত? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'দহটা উট'। মই আকৌ সুধিলোঁ; 'দুটা আঙুলিৰ বাবে কিমান?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'বিশটা উট'। মই আকৌ সুধিলোঁ; 'তিনি আঙুলিৰ বাবে কিমান?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'ত্ৰিশটা উট'। মই সুধিছো; 'চাৰি আঙুলিৰ বাবে কিমান?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'বিশটা উট?' মই সুধিলোঁ; ‘ঘা যিমানেই ডাঙৰ আৰু বিষ সিমানেই বেয়া হ’লে কি হ’ব, দিয়াত কমি যাব,’ ছাইদে সুধিলে; 'আপুনি ইৰাকী নেকি?' মই উত্তৰ দিলোঁ; 'নাই, কিন্তু মই মাত্ৰ নিশ্চয়তা বিচাৰিব বিচৰা এজন ধৰ্মপৰায়ণ আৰু শিকিব বিচৰা মূৰ্খ।' ছাইদে ক’লে; 'সেইটোৱেই চুন্নত হে মোৰ ভাই'।
Imam Malik : 1356
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ جُنْدُبٍ عَنْ أَسْلَمَ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِقَضَى فِي الضِّرْسِ بِجَمَلٍ وَفِي التَّرْقُوَةِ بِجَمَلٍ وَفِي الضِّلَعِ بِجَمَلٍ
ইয়াহ্যাই মোক মালিকৰ পৰা [জাইদ বিন আছলাম]ৰ পৰা [মুছলমান বিন জণ্ডুব]ৰ পৰা [আছলাম] উমৰ বিন খাত্তাবৰ পূৰ্বৰ দাসৰ পৰা ক’লে, যে [উমৰ বিন খত্তাবে] তেওঁৰ দাঁত উটৰ দ্বাৰা, কলাৰ হাড় উটেৰে আৰু পাচলি উটেৰে কাটিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল।
Imam Malik : 1357
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يَقُولُ قَضَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِفِي الْأَضْرَاسِ بِبَعِيرٍ بَعِيرٍوَقَضَى مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ فِي الْأَضْرَاسِ بِخَمْسَةِ أَبْعِرَةٍ خَمْسَةِ أَبْعِرَةٍ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ فَالدِّيَةُ تَنْقُصُ فِي قَضَاءِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَتَزِيدُ فِي قَضَاءِ مُعَاوِيَةَ فَلَوْ كُنْتُ أَنَا لَجَعَلْتُ فِي الْأَضْرَاسِ بَعِيرَيْنِ بَعِيرَيْنِ فَتِلْكَ الدِّيَةُ سَوَاءٌ وَكُلُّ مُجْتَهِدٍ مَأْجُورٌ
য়াহিয়াই মোক মালিকৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা ক’লে যে তেওঁ [চাইদ বিন মুছায়াব]ৰ কথা শুনিছিল, ‘ [উমৰ বিন খাত্তাবে] উটৰ সৈতে মোলাৰ দিয়াতৰ ক্ষেত্ৰত উটৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। ইফালে [মুআৱিয়াহ বিন আবু চুফিয়ানে] পাঁচটা উট, পাঁচটা উটৰ সৈতে সিদ্ধান্ত ল’লে। ছাইদ বিন মুছায়াবে ক’লে; 'উমৰ বিন খাত্তাবৰ সিদ্ধান্তত দিয়াত কমি গ'ল আৰু মু'আৱিয়াৰ সিদ্ধান্তত বৃদ্ধি হ'ল, মই যদি সিদ্ধান্ত লৈছিলো তেন্তে মই দুটা উটৰ দাঁতৰ দাঁত দিয়াত কৰি দিম। দিয়াত একেই আৰু প্ৰতিজন মুজতাহিদে পুৰস্কাৰ পাব’।
Imam Malik : 1358
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُإِذَا أُصِيبَتْ السِّنُّ فَاسْوَدَّتْ فَفِيهَا عَقْلُهَا تَامًّا فَإِنْ طُرِحَتْ بَعْدَ أَنْ اسْوَدَّتْ فَفِيهَا عَقْلُهَا أَيْضًا تَامًّا
মোক মালিকৰ পৰা [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা [চাইদ বিন মুছায়াব]ৰ পৰা য়াহিয়া কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; 'যদি সকলো দাঁত ক'লা হোৱালৈকে প্ৰভাৱিত হয় তেন্তে দিয়াত নিখুঁত, যদি দাঁত ক'লা হোৱাৰ পিছত সৰি পৰে তেন্তে দিয়াটটোও নিখুঁত'।
Imam Malik : 1359
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ بْنِ طَرِيفٍ الْمُرِّيِّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ بَعَثَهُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍيَسْأَلُهُ مَاذَا فِي الضِّرْسِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ فِيهِ خَمْسٌ مِنْ الْإِبِلِ قَالَ فَرَدَّنِي مَرْوَانُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَقَالَ أَتَجْعَلُ مُقَدَّمَ الْفَمِ مِثْلَ الْأَضْرَاسِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ لَوْ لَمْ تَعْتَبِرْ ذَلِكَ إِلَّا بِالْأَصَابِعِ عَقْلُهَا سَوَاءٌ
ইয়াহয়াই মোক মালিকৰ পৰা [দাউদ বিন আল হুছেইন]ৰ পৰা [আবু গাথাফান বিন থাৰিফ আল মুৰি]ৰ পৰা জনাইছিল যে তেওঁ তেওঁক জনাইছিল যে মাৰৱান বিন হাকামে তেওঁক আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছৰ ওচৰলৈ পঠিয়াইছিল যাতে তেওঁ এটা দাঁতৰ দাঁতৰ বাবে দিয়াতৰ বিষয়ে সুধিব। তাৰ পিছত [আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছে] উত্তৰ দিলে: ‘দিয়াত পাঁচটা উট’। আবু ঘাথাফানে ক’লে, তাৰ পিছত মাৰৱানে মোক পুনৰ আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে যে, ‘আপুনি এটা দাঁতৰ দাঁতৰ বাবে মুখৰ আগফালৰ অংশটো দিয়াতৰ সৈতে সমান কৰেনে?’ আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছে উত্তৰ দিলে: ‘যদি আপুনি -যুক্তিগতভাৱে- আপোনাৰ আঙুলিৰ বাহিৰে আন একোৰে তুলনা কৰে, তেন্তে দিয়াত একেই’।
Imam Malik : 1360
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يُسَوِّي بَيْنَ الْأَسْنَانِ فِي الْعَقْلِ وَلَا يُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَى بَعْضٍ
ইয়াহয়াই মোক মালিকৰ পৰা [হিছাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] কৈছিল যে তেওঁ সকলো দাঁতৰ বাবে দিয়াত সমান কৰি তুলিছিল আৰু ইজনে সিজনক এটাতকৈ অধিক নিদিলে।