Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 1321
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْحَضْرَمِيِّ جَاءَ بِغُلَامٍ لَهُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ اقْطَعْ يَدَ غُلَامِي هَذَا فَإِنَّهُ سَرَقَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ مَاذَا سَرَقَ فَقَالَ سَرَقَ مِرْآةً لِامْرَأَتِي ثَمَنُهَا سِتُّونَ دِرْهَمًا فَقَالَ عُمَرُ أَرْسِلْهُ فَلَيْسَ عَلَيْهِ قَطْعٌ خَادِمُكُمْ سَرَقَ مَتَاعَكُمْ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سائب بن يزيد کان، روايت آهي ته عبدالله بن عمرو بن الحضرمي پنهنجي نوڪر سان گڏ عمر بن خطاب وٽ آيو ۽ چيائين ته: 'منهنجي نوڪر جو هٿ ڪٽيو، هن چوري ڪئي آهي!' عمر پڇيو: 'هن ڇا چوري ڪيو؟' هن جواب ڏنو: 'هن منهنجي زال جو آئينو چوري ڪيو جنهن جي قيمت سٺ درهم هئي.' [عمر] چيو: 'ان کي آزاد ڪر، ڇاڪاڻ ته جيڪو به توکان چوري ڪري ٿو ان جو هٿ ڪٽيو نٿو وڃي.'
حديث
Imam Malik : 1322
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍأَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ أُتِيَ بِإِنْسَانٍ قَدْ اخْتَلَسَ مَتَاعًا فَأَرَادَ قَطْعَ يَدِهِ فَأَرْسَلَ إِلَى زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ يَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ لَيْسَ فِي الْخُلْسَةِ قَطْعٌ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته مروان بن الحڪم جي اڳيان هڪ کيسي چور آندو ويو، تنهن ڪري مروان چاهيو ته ان جو هٿ ڪٽي. پر پوءِ هن زيد بن ثابت ڏانهن خط موڪليو ته ان بابت پڇيو وڃي، جنهن تي [زيد بن ثابت] جواب ڏنو: 'جيب چوري جي صورت ۾ هٿ ڪٽڻ جائز ناهي.'
حديث
Imam Malik : 1323
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍأَنَّهُ أَخَذَ نَبَطِيًّا قَدْ سَرَقَ خَوَاتِمَ مِنْ حَدِيدٍ فَحَبَسَهُ لِيَقْطَعَ يَدَهُ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ عَمْرَةُ بِنْتُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَوْلَاةً لَهَا يُقَالُ لَهَا أُمَيَّةُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَتْنِي وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْ النَّاسِ فَقَالَتْ تَقُولُ لَكَ خَالَتُكَ عَمْرَةُ يَا ابْنَ أُخْتِي أَخَذْتَ نَبَطِيًّا فِي شَيْءٍ يَسِيرٍ ذُكِرَ لِي فَأَرَدْتَ قَطْعَ يَدِهِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَتْ فَإِنَّ عَمْرَةَ تَقُولُ لَكَ لَا قَطْعَ إِلَّا فِي رُبُعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَأَرْسَلْتُ النَّبَطِيَّ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان ٻڌايو هو ته مون کي ابو بڪر بن محمد بن عمرو بن حزم ٻڌايو آهي ته هن هڪ غير عرب هاري کي پڪڙيو جنهن ڪيترائي لوهه جا ڪنگڻ چوري ڪيا هئا، پوءِ هن ان کي بند ڪري ڇڏيو ته جيئن سندس هٿ ڪٽي سگهجن. عمرو بن عبدالرحمان پنهنجي اڳوڻي غلام [اميه] کي ان سان ملڻ لاءِ موڪليو. ابو بڪر چيو ته غلام عورت آئي جڏهن مان ميڙ سان گڏ هوس، پوءِ هن چيو ته عمرو، توهان جي چاچي توهان کي پيغام موڪليو آهي ته اي منهنجي ڀاءُ جي پٽ، توهان هڪ هاري کي پڪڙيو آهي جنهن سستي شيءِ چوري ڪئي ۽ ان جو هٿ ڪٽڻ چاهيو؟ مون جواب ڏنو؛ 'صحيح'. غلام عورت چيو ته عمرو توهان کي چيو ته عمرو توهان کي حڪم ڏئي ٿو ته ڪو به هٿ هڪ دينار جي چوٿين حصي يا ان کان وڌيڪ جي لاءِ نه ڪٽيو وڃي. ابو بڪر چيو ته 'تنهن ڪري مون هاري کي آزاد ڪيو.'
حديث
Imam Malik : 1324
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ إِنِّي وَجَدْتُ مِنْ فُلَانٍ رِيحَ شَرَابٍ فَزَعَمَ أَنَّهُ شَرَابُ الطِّلَاءِ وَأَنَا سَائِلٌ عَمَّا شَرِبَ فَإِنْ كَانَ يُسْكِرُ جَلَدْتُهُ فَجَلَدَهُ عُمَرُ الْحَدَّ تَامًّا
مالڪ مون کي [ابن شهاب] کان [سائب بن يزيد] کان روايت ڪئي آهي ته [عمر بن خطاب] پنهنجي قوم ڏانهن ويو ۽ چيو: 'مون کي فلاڻي کان شراب جي بوءِ اچي رهي آهي.' پوءِ هن اعتراف ڪيو ته هن اثيلع پيتي هئي. سائب بن يزيد کانئس پڇيو ته هن ڇا پيتو هو، ۽ جيڪڏهن اهو نشي آور هو ته مان ان کي کوڙا هڻيندس.' پوءِ عمر ان ماڻهوءَ کي مڪمل طور تي کوڙا هنيا.
حديث
Imam Malik : 1325
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِاسْتَشَارَ فِي الْخَمْرِ يَشْرَبُهَا الرَّجُلُ فَقَالَ لَهُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ نَرَى أَنْ تَجْلِدَهُ ثَمَانِينَ فَإِنَّهُ إِذَا شَرِبَ سَكِرَ وَإِذَا سَكِرَ هَذَى وَإِذَا هَذَى افْتَرَى أَوْ كَمَا قَالَ فَجَلَدَ عُمَرُ فِي الْخَمْرِ ثَمَانِينَ
مون کي مالڪ کان [ثور بن زيد عاد دلي] جي روايت آهي ته [عمر بن خطاب] هڪ اهڙي ماڻهوءَ بابت صلاح ڪئي جيڪو شراب پيئندو هو. [علي بن ابو طالب] ان کي چيو: 'منهنجو خيال آهي ته توهان کي ان کي اسي درا هڻڻ گهرجن، ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن هو پيئندو ته هو نشي ۾ پئجي ويندو. جيڪڏهن هو نشي ۾ پئجي ويندو ته هو گهڻي ننڊ جون ڳالهيون ڪندو. جيڪڏهن هو گهڻي ننڊ جون ڳالهيون ڪندو ته هو گهڻو ڪوڙ ڳالهائيندو،' يا جيئن هن چيو، 'عمر به شراب پيئندڙ کي اسي درا هڻڻ.'
حديث
Imam Malik : 1326
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ حَدِّ الْعَبْدِ فِي الْخَمْرِ فَقَالَ بَلَغَنِي أَنَّ عَلَيْهِ نِصْفَ حَدِّ الْحُرِّ فِي الْخَمْرِ وَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَعُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَدْ جَلَدُوا عَبِيدَهُمْ نِصْفَ حَدِّ الْحُرِّ فِي الْخَمْرِ
مالڪ مون کي [ابن شهاب] کان ٻڌايو ته هڪ ڀيري کانئس هڪ غلام جي سزا بابت پڇيو ويو جيڪو خمير پيئندو هو، هن جواب ڏنو؛ 'مون تائين پهتو آهي ته غلام جي سزا آزاد جي سزا کان اڌ آهي. [عمر بن خطاب] ۽ [عثمان بن عفان] ۽ [عبدالله بن عمر] پنهنجن غلامن کي شراب پيئڻ جي ڪري آزاد ماڻهن جي اڌ سزا ڏني.'
حديث
Imam Malik : 1327
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يَقُولُمَا مِنْ شَيْءٍ إِلَّا اللَّهُ يُحِبُّ أَنْ يُعْفَى عَنْهُ مَا لَمْ يَكُنْ حَدًّا
مونکي مالڪ کان ٻڌايو ويو آهي ته [يحييٰ بن سعيد] [سعيد بن مسيب] کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'هر قسم جي خلاف ورزي، الله کي پسند آهي ته مجرم کان معافي ورتي وڃي جيستائين اها حد جي سزا نه هجي'.
حديث
Imam Malik : 1328
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ النَّاسَ فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَأَقْبَلْتُ نَحْوَهُ فَانْصَرَفَ قَبْلَ أَنْ أَبْلُغَهُ فَسَأَلْتُ مَاذَا قَالَ فَقِيلَ لِي نَهَى أَنْ يُنْبَذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان، چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجي هڪ جنگ دوران انسانن کي وعظ ڪيو. عبدالله بن عمر چيو ته: 'پوءِ مان هن وٽ ويس، پر هو منهنجي ملڻ کان اڳ ئي هليو ويو. پوءِ مون پڇيو ته هن ڇا چيو هو، پوءِ ڪنهن مون کي ٻڌايو ته هن دُبا ۽ مزفات تي بچت ڪرڻ کان منع ڪئي آهي.'
حديث
Imam Malik : 1329
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُنْبَذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ
مون کي مالڪ کان، علاء بن عبدالرحمٰن بن يعقوب کان، سندس پيءُ کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم دُبّا ۽ مزفات ۾ بچت ڪرڻ کان منع ڪئي آهي.
حديث
Imam Malik : 1330
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُنْبَذَ الْبُسْرُ وَالرُّطَبُ جَمِيعًا وَالتَّمْرُ وَالزَّبِيبُ جَمِيعًا
يحييٰ مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، عطا بن يسار کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم بسر ۽ رتاب - گلي کجور - جو رس هڪ مرکب ۾، کجور ۽ ڪشمش کي هڪ مرکب ۾ ٺاهڻ کان منع ڪئي آهي.
حديث
Imam Malik : 1331
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْسُئِلَ رَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْبِتْعِ فَقَالَ كُلُّ شَرَابٍ أَسْكَرَ فَهُوَ حَرَامٌ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، ابو سلمه بن عبدالرحمان، نبي ڪريم ﷺ جي زال عائشه کان، چيو ته: ”رسول الله ﷺ کان البيت بابت پڇيو ويو،“ ته پاڻ فرمايائون: ”هر نشي آور مشروب حرام آهي“.
حديث
Imam Malik : 1332
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْغُبَيْرَاءِ فَقَالَ لَا خَيْرَ فِيهَا وَنَهَى عَنْهَاقَالَ مَالِك فَسَأَلْتُ زَيْدَ بْنَ أَسْلَمَ مَا الْغُبَيْرَاءُ فَقَالَ هِيَ الْأُسْكَرْكَةُ
مونکي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، عطا بن يسار کان، ٻڌايو ويو آهي ته هڪ ڀيري رسول الله ﷺ کان غبيره - مڪئي يا چانورن جي دٻي - بابت پڇيو ويو، ته پاڻ فرمايائون: 'ان ۾ ڪا به ڀلائي ناهي'. ۽ پاڻ ان کان منع فرمايائون. مالڪ چيو ته: 'مون زيد بن اسلم کان پڇيو ته غبيره ڇا آهي؟' ته هن جواب ڏنو: 'اهو الاسڪرڪه - چانورن جو دٻو آهي'.
حديث
Imam Malik : 1333
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فِي الدُّنْيَا ثُمَّ لَمْ يَتُبْ مِنْهَا حُرِمَهَا فِي الْآخِرَةِ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جيڪو به دنيا ۾ شراب پيئي ۽ پوءِ توبه نه ڪري، ان تي آخرت ۾ اهو پيئڻ حرام هوندو.
حديث
Imam Malik : 1334
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ ابْنِ وَعْلَةَ الْمِصْرِيِّأَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ عَمَّا يُعْصَرُ مِنْ الْعِنَبِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَهْدَى رَجُلٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَاوِيَةَ خَمْرٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَهَا قَالَ لَا فَسَارَّهُ رَجُلٌ إِلَى جَنْبِهِ فَقَالَ لَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَ سَارَرْتَهُ فَقَالَ أَمَرْتُهُ أَنْ يَبِيعَهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الَّذِي حَرَّمَ شُرْبَهَا حَرَّمَ بَيْعَهَا فَفَتَحَ الرَّجُلُ الْمَزَادَتَيْنِ حَتَّى ذَهَبَ مَا فِيهِمَا
يحييٰ مون کي مالڪ کان [زيد بن اسلم] کان [ابن واليه المشري] تائين ٻڌايو ته هن عبدالله بن عباس کان انگور نچوڙڻ بابت پڇيو. [عبدالله بن عباس] جواب ڏنو؛ 'هڪ ڀيري هڪ نوجوان رسول الله صلي الله عليه وسلم کي شراب جو گلاس ڏنو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پڇيو؛ 'ڇا توهان کي خبر ناهي ته الله ان کي حرام ڪيو آهي'. هن جواب ڏنو؛ 'نه'. پوءِ ان ماڻهوءَ پنهنجي ڀرسان ٿانو لڪايو. رسول الله صلي الله عليه وسلم پڇيو؛ 'تون ان کي ڇو لڪائي رهيو آهين؟' هن جواب ڏنو؛ 'مون ان کي وڪڻڻ لاءِ چيو'. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'بيشڪ، جيڪو پيئڻ لاءِ حرام آهي اهو وڪڻڻ لاءِ حرام آهي،' نوجوان پوءِ ٻئي ٿانو کوليا ۽ جيڪو اندر هو ان کي اڇلائي ڇڏيو.'
حديث
Imam Malik : 1335
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ أَسْقِي أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ وَأَبَا طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيَّ وَأُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ شَرَابًا مِنْ فَضِيخٍ وَتَمْرٍ قَالَ فَجَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أَنَسُ قُمْ إِلَى هَذِهِ الْجِرَارِ فَاكْسِرْهَا قَالَ فَقُمْتُ إِلَى مِهْرَاسٍ لَنَا فَضَرَبْتُهَا بِأَسْفَلِهِ حَتَّى تَكَسَّرَتْ
مونکي مالڪ کان اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه کان ۽ انس بن مالڪ کان روايت ڪئي وئي آهي ته مون ابو عبيده بن الجراح، ابو طلحه انصاري ۽ ابي بن ڪعب کي ننڍي ۽ پڪي کجور جي رس مان پاڻي پياريو. انس چيو ته پوءِ ڪو ماڻهو آيو ۽ چيو ته شراب حرام آهي، ابو طلحه چيو ته اي انس اٿي بيه ۽ انهن برتنن کي تباهه ڪري ڇڏيو. انس چيو ته پوءِ مان اسان جي بوتل ڏانهن بيٺو ۽ ان کي هيٺان کان ڌڪ هنيو جيستائين اهو ٽٽي نه پيو.
حديث
Imam Malik : 1336
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ وَاقِدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِحِينَ قَدِمَ الشَّامَ شَكَا إِلَيْهِ أَهْلُ الشَّامِ وَبَاءَ الْأَرْضِ وَثِقَلَهَا وَقَالُوا لَا يُصْلِحُنَا إِلَّا هَذَا الشَّرَابُ فَقَالَ عُمَرُ اشْرَبُوا هَذَا الْعَسَلَ قَالُوا لَا يُصْلِحُنَا الْعَسَلُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ هَلْ لَكَ أَنْ نَجْعَلَ لَكَ مِنْ هَذَا الشَّرَابِ شَيْئًا لَا يُسْكِرُ قَالَ نَعَمْ فَطَبَخُوهُ حَتَّى ذَهَبَ مِنْهُ الثُّلُثَانِ وَبَقِيَ الثُّلُثُ فَأَتَوْا بِهِ عُمَرَ فَأَدْخَلَ فِيهِ عُمَرُ إِصْبَعَهُ ثُمَّ رَفَعَ يَدَهُ فَتَبِعَهَا يَتَمَطَّطُ فَقَالَ هَذَا الطِّلَاءُ هَذَا مِثْلُ طِلَاءِ الْإِبِلِ فَأَمَرَهُمْ عُمَرُ أَنْ يَشْرَبُوهُ فَقَالَ لَهُ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ أَحْلَلْتَهَا وَاللَّهِ فَقَالَ عُمَرُ كَلَّا وَاللَّهِ اللَّهُمَّ إِنِّي لَا أُحِلُّ لَهُمْ شَيْئًا حَرَّمْتَهُ عَلَيْهِمْ وَلَا أُحَرِّمُ عَلَيْهِمْ شَيْئًا أَحْلَلْتَهُ لَهُمْ
مون کي مالڪ کان [داؤد بن الحسين] کان [واقد بن عمرو بن سعد بن معاذ] تائين ٻڌايو ويو آهي ته هن ان کي ٻڌايو، هن ان کي [محمود بن لبيد انصاري کان] ته جڏهن [عمر بن خطاب] شام پهتو، ته شام جي ماڻهن ان کي وبا جي شڪايت ڪئي جيڪا وڌيڪ خراب ٿي رهي هئي. انهن چيو: 'اسان کي هن پاڻي پيئڻ کان سواءِ ٻيو ڪجهه به شفا نٿو ڏئي'. عمر چيو: 'هي ماکي پيئو'. انهن جواب ڏنو: 'هي ماکي اثرائتو ناهي'. پوءِ هڪ شخص جيڪو طاعون ۾ مبتلا هو چيو: 'ڇا اسان هن مشروب مان ڪا اهڙي شيءِ ٺاهي سگهون ٿا جيڪا نشي واري نه هجي؟' 'عمر بن خطاب جواب ڏنو: 'ها'. انهن ان کي پچايو جيستائين ٻه ٽيون حصو ختم نه ٿيو ۽ هڪ ٽيون حصو باقي رهيو، پوءِ اهي ان کي عمر ڏانهن وٺي ويا. عمر پنهنجي آڱر داخل ڪئي ۽ پنهنجو هٿ مٿي ڪيو ۽ ان کان پوءِ هڪ نلڪي هئي. پوءِ هن چيو: 'هي شراب اُٺ جي تيل وانگر آهي'. تنهن ڪري عمر انهن کي چيو ته ان کي پيئو'. عباده بن شميت ان کي چيو: 'الله جو قسم، توهان ان کي حلال ڪيو آهي'. عمر جواب ڏنو: 'هرگز نه. خدا جو قسم، اي الله، مون انهن لاءِ اهو حلال نه ڪيو آهي جيڪو تو حرام ڪيو آهي ۽ مون انهن لاءِ اهو حرام نه ڪيو آهي جيڪو تو حلال ڪيو آهي.'
حديث
Imam Malik : 1337
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رِجَالًا مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ قَالُوا لَهُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّا نَبْتَاعُ مِنْ ثَمَرِ النَّخْلِ وَالْعِنَبِ فَنَعْصِرُهُ خَمْرًا فَنَبِيعُهَا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتَهُ وَمَنْ سَمِعَ مِنْ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ أَنِّي لَا آمُرُكُمْ أَنْ تَبِيعُوهَا وَلَا تَبْتَاعُوهَا وَلَا تَعْصِرُوهَا وَلَا تَشْرَبُوهَا وَلَا تَسْقُوهَا فَإِنَّهَا رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ
مون کي مالڪ کان [نافع]، [عبدالله بن عمر] کان ٻڌايو ويو آهي ته عراقي آبادي مان ڪجهه ماڻهن کيس چيو ته: 'اي ابو عبدالرحمان، اسان کجور ۽ انگور خريد ڪيا ۽ پوءِ انهن کي هڪ قسم جي شراب ۾ نچوڙي وڪرو ڪيو'. عبدالله بن عمر چيو ته: 'مان توهان کي الله، سندس ملائڪن ۽ هر ان شخص جي گواهي ڏيان ٿو جيڪو جنن ۽ انسانن مان ٻڌي ٿو. حقيقت ۾، مون توهان کي ڪڏهن به نه چيو ته ان کي وڪڻو، يا ان کي خريد ڪريو، يا ان کي زبردستي وٺو، يا ان کي پيئو، يا ان کي ٻين ماڻهن کي پيش ڪريو، ڇاڪاڻ ته اهو شيطان جو ناپاڪ عمل آهي'.
حديث
Imam Malik : 1338
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ فِي الْكِتَابِ الَّذِي كَتَبَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فِي الْعُقُولِ أَنَّ فِي النَّفْسِ مِائَةً مِنْ الْإِبِلِ وَفِي الْأَنْفِ إِذَا أُوعِيَ جَدْعًا مِائَةٌ مِنْ الْإِبِلِ وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْجَائِفَةِ مِثْلُهَا وَفِي الْعَيْنِ خَمْسُونَ وَفِي الْيَدِ خَمْسُونَ وَفِي الرِّجْلِ خَمْسُونَ وَفِي كُلِّ أُصْبُعٍ مِمَّا هُنَالِكَ عَشْرٌ مِنْ الْإِبِلِ وَفِي السِّنِّ خَمْسٌ وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالله بن ابي بڪر بن محمد بن عمرو بن حزم کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو ته رسول الله ﷺ عمرو بن حزم کي ديت بابت خط لکيو هو ته؛ هر هڪ سؤ اُٺن لاءِ، نڪ جي لاءِ جيڪڏهن اهو ڦاٽل هجي يا ڪٽيل هجي، ته ديت هڪ سؤ اُٺ آهي، مٿي جي زخم لاءِ ٽيون ديت آهي، ۽ اندروني زخم لاءِ به ٽيون ديت آهي، اک لاءِ پنجاهه، هٿ لاءِ پنجاهه، ۽ پير لاءِ به پنجاهه. هر آڱر لاءِ ڏهه اُٺ، هڪ ڏند ۽ زخم لاءِ جتي هڏي نظر اچي ٿي، هر هڪ اُٺ لاءِ پنج اُٺ.
حديث
Imam Malik : 1339
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك أَنَّ ابْنَ شِهَابٍكَانَ يَقُولُ فِي دِيَةِ الْعَمْدِ إِذَا قُبِلَتْ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ بِنْتَ مَخَاضٍ وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ بِنْتَ لَبُونٍ وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ حِقَّةً وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ جَذَعَةً
يحييٰ مون کي مالڪ کان ٻڌايو ته [ابن شهاب] چيو ته؛ عمدي قتل جي ديت بابت، 'جيڪڏهن قتل ڪيو وڃي ته پوءِ پنجويهه بنت مخدل، پنجويهه بنت لبون، پنجويهه حِقّه ۽ پنجويهه جُدعہ'.
حديث
Imam Malik : 1340
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ كَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَأَنَّهُ أُتِيَ بِمَجْنُونٍ قَتَلَ رَجُلًا فَكَتَبَ إِلَيْهِ مُعَاوِيَةُ أَنْ اعْقِلْهُ وَلَا تُقِدْ مِنْهُ فَإِنَّهُ لَيْسَ عَلَى مَجْنُونٍ قَوَدٌ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان روايت آهي ته مروان بن الحڪم [معاويه بن ابو سفيان] کي خط لکيو؛ ته هن کي ڪڏهن ڪنهن ديواني سان منهن ڏيڻو پيو هو جنهن ڪنهن کي قتل ڪيو هو. تنهن تي معاويه جواب ڏنو؛ 'ان کي ٻڌو ۽ جيڪو هن ڪيو ان جو بدلو نه وٺو، ڇاڪاڻ ته هڪ ديوانو قصاص نٿو ٿي سگهي'.
