Imam Malik (الامام مالك) - 1594 হাদিছ
হাদিছ
Imam Malik : 1321
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْحَضْرَمِيِّ جَاءَ بِغُلَامٍ لَهُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ اقْطَعْ يَدَ غُلَامِي هَذَا فَإِنَّهُ سَرَقَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ مَاذَا سَرَقَ فَقَالَ سَرَقَ مِرْآةً لِامْرَأَتِي ثَمَنُهَا سِتُّونَ دِرْهَمًا فَقَالَ عُمَرُ أَرْسِلْهُ فَلَيْسَ عَلَيْهِ قَطْعٌ خَادِمُكُمْ سَرَقَ مَتَاعَكُمْ
মোৰ লগত মালিকৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [আছ ছাইব বিন ইয়াজিদ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছিল যে আব্দুল্লাহ বিন আমৰ বিন আল হাদলৰামীয়ে নিজৰ দাসৰ সৈতে উমৰ বিন খাত্তাবৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে: ‘মোৰ দাসৰ হাত কাটি দিয়া, তেওঁ চুৰি কৰিছে!’ উমৰে সুধিলে: 'কি চুৰি কৰিলে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'তেওঁ মোৰ পত্নীৰ আইনাখন চুৰি কৰি লৈ গ'ল যাৰ মূল্য আছিল ষাঠি দিৰহাম।' [উমৰে] ক’লে, ‘তেওঁক মুকলি কৰি দিয়া, কিয়নো তোমাৰ পৰা চুৰি কৰা তোমাৰ বান্দাৰ হাত কাটিব পৰা নাই।’
হাদিছ
Imam Malik : 1322
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍأَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ أُتِيَ بِإِنْسَانٍ قَدْ اخْتَلَسَ مَتَاعًا فَأَرَادَ قَطْعَ يَدِهِ فَأَرْسَلَ إِلَى زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ يَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ لَيْسَ فِي الْخُلْسَةِ قَطْعٌ
[ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা মালিকৰ পৰা মোক বর্ণনা কৰা হৈছে যে মাৰৱান বিন আল হাকামৰ আগত এজন পপ চোৰ অনা হৈছিল, গতিকে মাৰৱানে তেওঁৰ হাত কাটিব বিচাৰিছিল। কিন্তু তাৰ পিছত তেওঁ জাইদ বিন থাবিটলৈ এই বিষয়ে সুধিবলৈ এখন চিঠি পঠিয়াই দিলে, তেতিয়া [জাইদ বিন থাবিট] উত্তৰ দিলে: ‘পপ চুৰিৰ ক্ষেত্ৰত হাত কাটিব নোৱাৰে।’
হাদিছ
Imam Malik : 1323
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍأَنَّهُ أَخَذَ نَبَطِيًّا قَدْ سَرَقَ خَوَاتِمَ مِنْ حَدِيدٍ فَحَبَسَهُ لِيَقْطَعَ يَدَهُ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ عَمْرَةُ بِنْتُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَوْلَاةً لَهَا يُقَالُ لَهَا أُمَيَّةُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَتْنِي وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْ النَّاسِ فَقَالَتْ تَقُولُ لَكَ خَالَتُكَ عَمْرَةُ يَا ابْنَ أُخْتِي أَخَذْتَ نَبَطِيًّا فِي شَيْءٍ يَسِيرٍ ذُكِرَ لِي فَأَرَدْتَ قَطْعَ يَدِهِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَتْ فَإِنَّ عَمْرَةَ تَقُولُ لَكَ لَا قَطْعَ إِلَّا فِي رُبُعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَأَرْسَلْتُ النَّبَطِيَّ
মোক মালিকৰ পৰা [ইয়াহ্যা বিন ছাইদে] ক’লে কৈছিল; মোক [আবু বকৰ বিন মহম্মদ বিন আমৰু বিন হাজম] জনাইছে যে তেওঁ এজন অ-আৰব কৃষকক ধৰিলে যিয়ে কেইবাটাও লোহাৰ আঙঠি চুৰি কৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁক হাত কাটিবলৈ আবদ্ধ কৰি ৰাখিলে। আমৰা বিন আব্দুৰহমানে [উমাইয়াহ] নামৰ তেওঁৰ পূৰ্বৰ দাসক তেওঁক লগ কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল। আবু বকৰে ক’লে; 'মই ভিৰৰ লগত থকাৰ সময়তে দাসীজনী আহিছিল, তাই তেতিয়া ক'লে; ' [আমৰা], তোমাৰ পেহীয়ে তোমালৈ এটা বাৰ্তা পঠালে, 'হে মোৰ ভাইটিৰ ল'ৰা, সস্তীয়া কিবা এটা চুৰি কৰি হাত কাটিব বিচৰা খেতিয়কক ধৰিলা? ' মই উত্তৰ দিলোঁ; 'শুদ্ধ'। মহিলা দাসীয়ে ক’লে, ‘আমৰাহে তোমাক কৈছিল, ‘আমৰাহে তোমাক আদেশ দিছে যে এক চতুৰ্থাংশ দিনাৰ বা তাতকৈ অধিক টকাৰ বাহিৰে হাত কাটিব নোৱাৰিব’। আবু বকৰে ক’লে; 'গতিকে মই কৃষকজনক মুক্ত কৰিলোঁ।'
হাদিছ
Imam Malik : 1324
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ إِنِّي وَجَدْتُ مِنْ فُلَانٍ رِيحَ شَرَابٍ فَزَعَمَ أَنَّهُ شَرَابُ الطِّلَاءِ وَأَنَا سَائِلٌ عَمَّا شَرِبَ فَإِنْ كَانَ يُسْكِرُ جَلَدْتُهُ فَجَلَدَهُ عُمَرُ الْحَدَّ تَامًّا
মালিকে মোক [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [ছাইব বিন ইয়াজিদ]ৰ পৰা কৈছিল যে [উমৰ বিন খাত্তাবে] নিজৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ ওলাই গৈছিল আৰু কৈছিল, ‘মই অমুকৰ পৰা সুৰাৰ গোন্ধ পাইছো।’ তাৰ পিছত তেওঁ স্বীকাৰ কৰিলে যে তেওঁ অথ থিলা` মদ খাইছিল। ছাইব বিন ইয়াজিদে তেওঁক সুধিলে যে তেওঁ কি মদ খাইছে, আৰু যদি মাদক হয় তেন্তে মই তেওঁক কোবাব। তাৰ পিছত উমৰে মানুহজনক সম্পূৰ্ণৰূপে কোবালে।'
হাদিছ
Imam Malik : 1325
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِاسْتَشَارَ فِي الْخَمْرِ يَشْرَبُهَا الرَّجُلُ فَقَالَ لَهُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ نَرَى أَنْ تَجْلِدَهُ ثَمَانِينَ فَإِنَّهُ إِذَا شَرِبَ سَكِرَ وَإِذَا سَكِرَ هَذَى وَإِذَا هَذَى افْتَرَى أَوْ كَمَا قَالَ فَجَلَدَ عُمَرُ فِي الْخَمْرِ ثَمَانِينَ
[ছাউৰ ইবনে জাইদ আদ দিলি]ৰ পৰা মালিকৰ পৰা মোৰ লগত সম্পৰ্কিত হৈছিল যে [উমৰ ইবনে খাত্তাবে] মদ খোৱা এজন ব্যক্তিৰ বিষয়ে পৰামৰ্শ কৰিছিল। [আলী ইবনে আবু তালিবে] তেওঁক ক’লে, ‘মই ভাবো তুমি তেওঁক আশীবাৰ কোবাব লাগে, কাৰণ তেওঁ যদি মদ খায় তেন্তে তেওঁ মদ্যপান কৰিব। মদ খালে সি বহুত টোপনিৰ কথা ক’ব। যদি তেওঁ বহুত টোপনিৰ কথা কয়, তেন্তে তেওঁ বহুত মিছা কথা ক’ব,’ বা তেওঁ কোৱাৰ দৰে, ‘উমৰে মদ খোৱাজনকো আশী কোবাই কোবাই কোবাইছিল।’
হাদিছ
Imam Malik : 1326
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ حَدِّ الْعَبْدِ فِي الْخَمْرِ فَقَالَ بَلَغَنِي أَنَّ عَلَيْهِ نِصْفَ حَدِّ الْحُرِّ فِي الْخَمْرِ وَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَعُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَدْ جَلَدُوا عَبِيدَهُمْ نِصْفَ حَدِّ الْحُرِّ فِي الْخَمْرِ
মালিকে মোক [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা কৈছিল যে এবাৰ তেওঁক খামেৰ খোৱা দাসৰ শাস্তিৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল। তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'মোৰ মনলৈ আহিছে যে দাসৰ শাস্তি মুক্ত মানুহৰ শাস্তিৰ আধা।' [উমৰ বিন খাত্তাব] আৰু [উছমান বিন আফফান] আৰু [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ] তেওঁলোকৰ দাসসকলক মদ খোৱাৰ বাবে মুক্ত লোকৰ আধা শাস্তি দিছিল।
হাদিছ
Imam Malik : 1327
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يَقُولُمَا مِنْ شَيْءٍ إِلَّا اللَّهُ يُحِبُّ أَنْ يُعْفَى عَنْهُ مَا لَمْ يَكُنْ حَدًّا
মালিকৰ পৰা মোক কোৱা হৈছে যে [য়াহ্যা বিন ছাইদে] [চাইদ বিন মুছায়াবে] কোৱা শুনিছিল; 'সকলো উলংঘাৰ কাম, আল্লাহে অপৰাধীয়ে ক্ষমা কৰাটো ভাল পায় যেতিয়ালৈকে ই হাদ্দৰ শাস্তি নহয়'।
হাদিছ
Imam Malik : 1328
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ النَّاسَ فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَأَقْبَلْتُ نَحْوَهُ فَانْصَرَفَ قَبْلَ أَنْ أَبْلُغَهُ فَسَأَلْتُ مَاذَا قَالَ فَقِيلَ لِي نَهَى أَنْ يُنْبَذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ
মোক কোৱা হৈছে যে মালিকৰ পৰা [নাফি’]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা য়াহিয়াই কৈছিল, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে তেওঁৰ এটা যুদ্ধত মানুহৰ আগত প্ৰচাৰ কৰিছিল। আব্দুল্লা বিন উমৰে কয়; 'তাৰ পিছত মই তেওঁৰ কাষ চাপিলোঁ, কিন্তু মই তেওঁক লগ পোৱাৰ আগতেই তেওঁ গুচি গ'ল।' তাৰ পিছত মই সুধিলোঁ যে তেওঁ মাত্ৰ কি ক’লে, তাৰ পিছত কোনোবাই মোক ক’লে যে তেওঁ ডুবা আৰু মুজাফত’ত সঞ্চয় কৰাটো মানা কৰিছে।
হাদিছ
Imam Malik : 1329
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُنْبَذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ
মোক মালিকৰ পৰা [আল আলা` বিন আব্দুৰহমান বিন ইয়াকুব]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ডুবা আৰু মুজাফতত ৰাহি কৰা নিষেধ কৰিছিল।
হাদিছ
Imam Malik : 1330
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُنْبَذَ الْبُسْرُ وَالرُّطَبُ جَمِيعًا وَالتَّمْرُ وَالزَّبِيبُ جَمِيعًا
ইয়াহয়াই মোক মালিকৰ পৰা [জাইদ বিন আছলাম]ৰ পৰা [আথা বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিলে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বুছৰ আৰু ৰুথাব - তিতা খেজুৰৰ ৰস এটা মিশ্ৰণত, খেজুৰ আৰু কিচমিচ এটা মিশ্ৰণত বনাবলৈ নিষেধ কৰিছিল।
হাদিছ
Imam Malik : 1331
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْسُئِلَ رَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْبِتْعِ فَقَالَ كُلُّ شَرَابٍ أَسْكَرَ فَهُوَ حَرَامٌ
মোক কোৱা হৈছে যে মালিকৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [আবু চালামাহ বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পত্নীয়ে কৈছে; 'আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক আল বিটৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁ উত্তৰ দিছিল: 'প্ৰতিটো পানীয় যিটো মাদক হয় হাৰাম'।
হাদিছ
Imam Malik : 1332
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْغُبَيْرَاءِ فَقَالَ لَا خَيْرَ فِيهَا وَنَهَى عَنْهَاقَالَ مَالِك فَسَأَلْتُ زَيْدَ بْنَ أَسْلَمَ مَا الْغُبَيْرَاءُ فَقَالَ هِيَ الْأُسْكَرْكَةُ
মোক মালিকৰ পৰা [জৈদ বিন আছলাম]ৰ পৰা [আথা বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক এবাৰ ঘুবাইৰা -কুঁহিয়াৰ বা চাউল চালৰ- বিষয়ে সোধা হৈছিল, তেওঁ উত্তৰ দিছিল: ‘ইয়াত কোনো উপকাৰ নাই’। আৰু মানা কৰিলে। মালিকে ক’লে; 'মই জাইদ বিন আছলামক সুধিলোঁ, আল ঘুবাইৰা কি? সেয়ে তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'সেইটোৱেই আল উস্কাৰকাহ -ধানৰ অনুভৱ-'।
হাদিছ
Imam Malik : 1333
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فِي الدُّنْيَا ثُمَّ لَمْ يَتُبْ مِنْهَا حُرِمَهَا فِي الْآخِرَةِ
মোক মালিকৰ পৰা [নাফি’]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘যিজনে দুনিয়াত মদ খায় আৰু তাৰ পিছত তওবা নকৰে, তেওঁ পৰলোকত মদ পান কৰাটো নিষেধ হ’ব’।
হাদিছ
Imam Malik : 1334
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ ابْنِ وَعْلَةَ الْمِصْرِيِّأَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ عَمَّا يُعْصَرُ مِنْ الْعِنَبِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَهْدَى رَجُلٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَاوِيَةَ خَمْرٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَهَا قَالَ لَا فَسَارَّهُ رَجُلٌ إِلَى جَنْبِهِ فَقَالَ لَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَ سَارَرْتَهُ فَقَالَ أَمَرْتُهُ أَنْ يَبِيعَهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الَّذِي حَرَّمَ شُرْبَهَا حَرَّمَ بَيْعَهَا فَفَتَحَ الرَّجُلُ الْمَزَادَتَيْنِ حَتَّى ذَهَبَ مَا فِيهِمَا
ইয়াহিয়াই মোক মালিকৰ পৰা [জাইদ বিন আছলাম]ৰ পৰা [ইবনে ৱা’লাহ আল মিশ্ৰী]ৰ পৰা ক’লে যে তেওঁ আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছক আঙুৰ চেপি ধৰাৰ বিষয়ে সুধিছিল। [আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছ] উত্তৰ দিলে; ‘এবাৰ এজন যুৱকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক মদ এগিলাচ উপহাৰ হিচাপে দিলে, তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে সুধিলে; 'আপুনি নাজানেনে যে আল্লাহে ইয়াক নিষেধ কৰিছে'। তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'নহয়'। তেতিয়া মানুহজনে পাত্ৰটো কাষতে লুকুৱাই ৰাখিলে। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সুধিলে: ‘আপুনি কিয় লুকুৱাই ৰাখিলে?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'মই তাক বিক্ৰী কৰিবলৈ কৈছিলো'। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে যি পান কৰা হাৰাধনা কৰা হৈছে, সেই বস্তু বিক্ৰী কৰাটো হাৰাম, তাৰ পিছত যুৱকজনে পাত্ৰ দুটা খুলি তাত থকাখিনি পেলাই দিলে।
হাদিছ
Imam Malik : 1335
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ أَسْقِي أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ وَأَبَا طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيَّ وَأُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ شَرَابًا مِنْ فَضِيخٍ وَتَمْرٍ قَالَ فَجَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أَنَسُ قُمْ إِلَى هَذِهِ الْجِرَارِ فَاكْسِرْهَا قَالَ فَقُمْتُ إِلَى مِهْرَاسٍ لَنَا فَضَرَبْتُهَا بِأَسْفَلِهِ حَتَّى تَكَسَّرَتْ
মোক মালিকৰ পৰা [ইছহাক বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু তালহাহ]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কোৱা হৈছে; 'মই সৰু আৰু পকা খেজুৰৰ ৰসৰ পৰা খোৱাপানী আবু উবাইদা বিন আল জাৰাহ, আবু তালহাহ আল আনছাৰী আৰু উবায় বিন কা'বক পৰিবেশন কৰিলোঁ'। অনাছে ক’লে; ‘তাৰ পিছত কোনোবাই আহি ক’লে যে মদ নিষিদ্ধ, আবু তালহাহে ক’লে; 'হে অনাস, থিয় হৈ এই পাত্ৰবোৰ ধ্বংস কৰা'। অনাছে ক’লে; 'গতিকে মই আমাৰ বেৰেলটোৰ ওচৰত থিয় হৈ তলৰ পৰা ভাঙি যোৱালৈকে খুন্দা মাৰিলোঁ।'
হাদিছ
Imam Malik : 1336
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ وَاقِدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِحِينَ قَدِمَ الشَّامَ شَكَا إِلَيْهِ أَهْلُ الشَّامِ وَبَاءَ الْأَرْضِ وَثِقَلَهَا وَقَالُوا لَا يُصْلِحُنَا إِلَّا هَذَا الشَّرَابُ فَقَالَ عُمَرُ اشْرَبُوا هَذَا الْعَسَلَ قَالُوا لَا يُصْلِحُنَا الْعَسَلُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ هَلْ لَكَ أَنْ نَجْعَلَ لَكَ مِنْ هَذَا الشَّرَابِ شَيْئًا لَا يُسْكِرُ قَالَ نَعَمْ فَطَبَخُوهُ حَتَّى ذَهَبَ مِنْهُ الثُّلُثَانِ وَبَقِيَ الثُّلُثُ فَأَتَوْا بِهِ عُمَرَ فَأَدْخَلَ فِيهِ عُمَرُ إِصْبَعَهُ ثُمَّ رَفَعَ يَدَهُ فَتَبِعَهَا يَتَمَطَّطُ فَقَالَ هَذَا الطِّلَاءُ هَذَا مِثْلُ طِلَاءِ الْإِبِلِ فَأَمَرَهُمْ عُمَرُ أَنْ يَشْرَبُوهُ فَقَالَ لَهُ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ أَحْلَلْتَهَا وَاللَّهِ فَقَالَ عُمَرُ كَلَّا وَاللَّهِ اللَّهُمَّ إِنِّي لَا أُحِلُّ لَهُمْ شَيْئًا حَرَّمْتَهُ عَلَيْهِمْ وَلَا أُحَرِّمُ عَلَيْهِمْ شَيْئًا أَحْلَلْتَهُ لَهُمْ
মোক মালিকৰ পৰা [দাউদ বিন আল হুছেইন]ৰ পৰা [ৱাকিদ বিন আমৰু বিন ছা’আদ বিন মু’আজ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে তেওঁ তেওঁক ৰিপ’ৰ্ট কৰিছিল, [মাহমুদ বিন লাবিদ আল আনছাৰী]ৰ পৰা যে যেতিয়া [উমৰ বিন খাত্তাব] ছিৰিয়াত উপস্থিত হৈছিল, তেতিয়া ছিৰিয়াৰ জনসাধাৰণে তেওঁৰ ওচৰত মহামাৰীৰ অভিযোগ কৰিছিল যিটো অধিক বেয়া হৈ আহিছিল। তেওঁলোকে ক’লে; 'এই পানী খোৱাৰ বাহিৰে একোৱেই আমাক আৰোগ্য নকৰে'। উমৰে ক’লে; 'এই মৌটো পান কৰক'। তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'এই মৌ ফলপ্ৰসূ নহয়'। তেতিয়া প্লেগত আক্ৰান্ত কোনোবাই ক’লে; 'এই পানীয়ৰ পৰা আমি মাদক নহোৱা কিবা এটা বনাব পাৰোনে?' উমৰ বিন খাত্তাবে উত্তৰ দিলে; 'হয়'। দুই তৃতীয়াংশ শেষ হৈ এক তৃতীয়াংশ বাকী থকালৈকে ৰান্ধিলে, তাৰ পিছত উমৰৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। উমৰে আঙুলিটো সুমুৱাই হাতখন ওপৰলৈ তুলিলে আৰু তাৰ পিছত টেপ এটা মাৰিলে। তেতিয়া তেওঁ ক’লে; 'এই মদ উটৰ তেলৰ দৰে'। গতিকে উমৰে তেওঁলোকক ইয়াক পান কৰিবলৈ ক’লে’। উবাদাহ বিন ছামিতে তেওঁক ক’লে; 'আল্লাহৰ কচম, তুমি ইয়াক হালাল কৰিলা'। উমৰে উত্তৰ দিলে; 'কোনোপধ্যে নহয়। আল্লাহৰ কচম, হে আল্লাহ, তুমি যি বেআইনী কৰিলা, মই তেওঁলোকৰ বাবে হালাল কৰা নাই আৰু তুমি যি হালাল কৰিছা, সেই কথা তেওঁলোকৰ বাবে বেআইনী কৰা নাই।'
হাদিছ
Imam Malik : 1337
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رِجَالًا مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ قَالُوا لَهُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّا نَبْتَاعُ مِنْ ثَمَرِ النَّخْلِ وَالْعِنَبِ فَنَعْصِرُهُ خَمْرًا فَنَبِيعُهَا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتَهُ وَمَنْ سَمِعَ مِنْ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ أَنِّي لَا آمُرُكُمْ أَنْ تَبِيعُوهَا وَلَا تَبْتَاعُوهَا وَلَا تَعْصِرُوهَا وَلَا تَشْرَبُوهَا وَلَا تَسْقُوهَا فَإِنَّهَا رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ
মোক মালিকৰ পৰা [নাফি’]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে ইৰাকৰ জনসংখ্যাৰ কিছুমান মানুহে তেওঁক কৈছিল; 'হে আবু আব্দুৰহমান, আমি খেজুৰ আৰু আঙুৰ কিনিলোঁ তাৰ পিছত আমি সেইবোৰ হেঁচা মাৰি ধৰি এক প্ৰকাৰৰ মদ তৈয়াৰ কৰিলোঁ আৰু বিক্ৰী কৰিলোঁ'। আব্দুল্লা বিন উমৰে কয়; ‘মই তোমালোকক আল্লাহ, তেওঁৰ ফেৰেস্তা আৰু যিয়ে জিন আৰু মানুহৰ মাজৰ পৰা শুনিছে, তেওঁৰ ওচৰত সাক্ষ্য দিছো। আচলতে মই কেতিয়াও তোমাক কোৱা নাছিলো যে ইয়াক বিক্ৰী কৰক, বা কিনিব, বা ধন দাবী কৰক, বা পান কৰক, বা আন মানুহৰ সেৱা কৰক, কাৰণ সেয়াই চয়তানৰ অশুচি কাৰ্য্য'।
হাদিছ
Imam Malik : 1338
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ فِي الْكِتَابِ الَّذِي كَتَبَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فِي الْعُقُولِ أَنَّ فِي النَّفْسِ مِائَةً مِنْ الْإِبِلِ وَفِي الْأَنْفِ إِذَا أُوعِيَ جَدْعًا مِائَةٌ مِنْ الْإِبِلِ وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْجَائِفَةِ مِثْلُهَا وَفِي الْعَيْنِ خَمْسُونَ وَفِي الْيَدِ خَمْسُونَ وَفِي الرِّجْلِ خَمْسُونَ وَفِي كُلِّ أُصْبُعٍ مِمَّا هُنَالِكَ عَشْرٌ مِنْ الْإِبِلِ وَفِي السِّنِّ خَمْسٌ وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ
ইয়াহ্যাই মোক মালিকৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আবু বকৰ বিন মহম্মদ বিন আমৰু বিন হাজম]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] বর্ণনা কৰিছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুল (ছাঃ)য়ে আমৰু বিন হাজমক দিয়াত সন্দৰ্ভত যি চিঠি লিখিছিল, সেইখন পত্ৰ যে: প্ৰতি এশ উটৰ বাবে, নাকৰ বাবে যদি ফাটি যায় বা কাটি পেলোৱা হয়, তেন্তে দিয়াত এশ উট, মূৰৰ ঘাঁৰ বাবে তাৰ পিছত দিয়াতৰ এক তৃতীয়াংশ, আৰু ভিতৰৰ ঘাঁৰ বাবেও এক তৃতীয়াংশ, চকুৰ বাবে পঞ্চাশ, হাতৰ বাবে পঞ্চাশ আৰু ভৰিৰ বাবে পঞ্চাশ। প্ৰতিটো আঙুলিৰ বাবে দহটা উট, এটা দাঁতৰ বাবে আৰু হাড় দেখা পোৱা ঘাঁৰ বাবে পাঁচটাকৈ উট।
হাদিছ
Imam Malik : 1339
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك أَنَّ ابْنَ شِهَابٍكَانَ يَقُولُ فِي دِيَةِ الْعَمْدِ إِذَا قُبِلَتْ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ بِنْتَ مَخَاضٍ وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ بِنْتَ لَبُونٍ وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ حِقَّةً وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ جَذَعَةً
ইয়াহিয়াই মোক মালিকৰ পৰা কৈছিল যে [ইবনে শ্বিহাবে] কৈছিল; ইচ্ছাকৃতভাৱে হত্যাৰ দিয়াতৰ সন্দৰ্ভত, 'যদি হত্যা কৰা হয় তেন্তে পঁচিশ বিন্টু মখাদল, পঁচিশ বিন্টু লাবুন, পঁচিশটা হিক্কা আৰু পঁচিশটা জাদ'।
হাদিছ
Imam Malik : 1340
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ كَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَأَنَّهُ أُتِيَ بِمَجْنُونٍ قَتَلَ رَجُلًا فَكَتَبَ إِلَيْهِ مُعَاوِيَةُ أَنْ اعْقِلْهُ وَلَا تُقِدْ مِنْهُ فَإِنَّهُ لَيْسَ عَلَى مَجْنُونٍ قَوَدٌ
মালিকে মোক [য়াহ্যা বিন ছাইদৰ] পৰা ক’লে যে মাৰৱান বিন আল হাকামে [মুআৱিয়া বিন আবু চুফিয়ান]লৈ এখন চিঠি লিখিছিল, যে তেওঁৰ মুখামুখি হৈছে এজন পাগলৰ সৈতে যিয়ে কাৰোবাক হত্যা কৰিছিল। গতিকে মুআৱিয়াই উত্তৰ দিলে; 'তাক বান্ধি ৰাখক আৰু তেওঁ যি কৰিলে তাৰ প্ৰতিশোধ নকৰিবা, কাৰণ পাগল কিছা হ'ব নোৱাৰে'।
