Imam Malik : 1261
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ أَبَا الدَّرْدَاءِ كَتَبَ إِلَى سَلْمَانَ الْفَارِسِيِّأَنْ هَلُمَّ إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَكَتَبَ إِلَيْهِ سَلْمَانُ إِنَّ الْأَرْضَ لَا تُقَدِّسُ أَحَدًا وَإِنَّمَا يُقَدِّسُ الْإِنْسَانَ عَمَلُهُ وَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّكَ جُعِلْتَ طَبِيبًا تُدَاوِي فَإِنْ كُنْتَ تُبْرِئُ فَنَعِمَّا لَكَ وَإِنْ كُنْتَ مُتَطَبِّبًا فَاحْذَرْ أَنْ تَقْتُلَ إِنْسَانًا فَتَدْخُلَ النَّارَ فَكَانَ أَبُو الدَّرْدَاءِ إِذَا قَضَى بَيْنَ اثْنَيْنِ ثُمَّ أَدْبَرَا عَنْهُ نَظَرَ إِلَيْهِمَا وَقَالَ ارْجِعَا إِلَيَّ أَعِيدَا عَلَيَّ قِصَّتَكُمَا مُتَطَبِّبٌ وَاللَّهِ
মালিকে মোক ইয়াহিয়া বিন ছাইদৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে আবু দর্দাই ছালমান আল ফাৰিছিলৈ পবিত্র ভূমিলৈ উভতি যাবলৈ লিখিছিল৷ ছলমানে উত্তৰ দিলে- ‘ভূমিয়ে কাকো শুদ্ধ নকৰে, কিন্তু যিটোৱে মানুহক পবিত্ৰ কৰে সেয়া কেৱল তেওঁৰ কৰ্ম। মোক খবৰ পাইছো যে আপোনাক হিলাৰ - জজ - হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছে, যদি আপুনি গোচৰটো সমাধান কৰিব পাৰে তেন্তে সেয়া আপোনাৰ বাবে ভাল। যদি আপুনি গোচৰৰ সিদ্ধান্ত লোৱাজন হৈ পৰিছে, তেন্তে মানুহক হত্যা কৰাৰ পৰা সাৱধান হওক - সিদ্ধান্ত দিয়াত ভুল কৰা - যিয়ে আপোনাক নৰকলৈ যাবলৈ বাধ্য কৰিব। গতিকে যেতিয়া আবু দৰ্দাই দুজন মানুহৰ মাজত এটা গোচৰ নিৰ্ণয় কৰি আছে, তেতিয়া দুয়োজনে তেওঁক এৰি গুচি যায়, তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকৰ ফালে চাই ক’ব: ‘আগলৈ গৈ তোমাৰ গোচৰটো পুনৰাবৃত্তি কৰা।’ আল্লাহৰ কচম, - তাৰ পিছত - তেওঁ গোচৰটো নিষ্পত্তি কৰিব পাৰিব।'
Imam Malik : 1262
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ دَلَافٍ الْمُزَنِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَجُلًا مِنْ جُهَيْنَةَ كَانَ يَسْبِقُ الْحَاجَّ فَيَشْتَرِي الرَّوَاحِلَ فَيُغْلِي بِهَا ثُمَّ يُسْرِعُ السَّيْرَ فَيَسْبِقُ الْحَاجَّ فَأَفْلَسَ فَرُفِعَ أَمْرُهُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ أَمَّا بَعْدُ أَيُّهَا النَّاسُ فَإِنَّ الْأُسَيْفِعَ أُسَيْفِعَ جُهَيْنَةَ رَضِيَ مِنْ دِينِهِ وَأَمَانَتِهِ بِأَنْ يُقَالَ سَبَقَ الْحَاجَّ أَلَا وَإِنَّهُ قَدْ دَانَ مُعْرِضًا فَأَصْبَحَ قَدْ رِينَ بِهِ فَمَنْ كَانَ لَهُ عَلَيْهِ دَيْنٌ فَلْيَأْتِنَا بِالْغَدَاةِ نَقْسِمُ مَالَهُ بَيْنَهُمْ وَإِيَّاكُمْ وَالدَّيْنَ فَإِنَّ أَوَّلَهُ هَمٌّ وَآخِرَهُ حَرْبٌ
মালিকে মোক [উমৰ বিন আব্দুৰহমান বিন দলাফ আল মুজানী]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছিল যে জুহাইনাৰ এজন মানুহে এবাৰ হজলৈ গৈছিল, আৰু অতিৰিক্তভাৱে চলাবলৈ উপযোগী কেইবাটাও উট কিনিছিল। হজলৈ যোৱা, কিন্তু দেউলীয়া হোৱা মানুহক ধৰিবলৈ তেওঁ যাত্ৰা ত্বৰান্বিত কৰিলে। তাৰ পিছত এই বিষয়টো [উমৰ বিন খাত্তাব]ৰ ওচৰত অভিযোগ কৰা হ’ল আৰু তেওঁ ক’লে; 'আম্মা বাদু, হে ৰাইজ, সেই ধ্বংস জুহাইনাৰ ধ্বংস, তাই নিজৰ কৰ্মেৰে নিজৰ ধৰ্ম আৰু বাৰ্তা ত্যাগ কৰিছে। জানেনে, আচলতে তেওঁ বিপদৰ কাষ চাপিবলৈ সাহস কৰিছে যাতে তেওঁ এনে এটা ফান্দত আবদ্ধ হৈ পৰে যাৰ পৰা পলায়ন কৰাটো কঠিন। যাৰ ঋণ আছে কাইলৈ ৰাতিপুৱা আমাৰ ওচৰলৈ আহক, আমি তেওঁৰ ধন-সম্পত্তি ভাগ কৰিম, আৰু ঋণৰ পৰা আঁতৰি থাকিম কাৰণ আৰম্ভণি দুখ আৰু শেষ দৰিদ্ৰতা আৰু লোকচান'।
Imam Malik : 1263
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ قَالَمَنْ نَحَلَ وَلَدًا لَهُ صَغِيرًا لَمْ يَبْلُغْ أَنْ يَحُوزَ نُحْلَهُ فَأَعْلَنَ ذَلِكَ لَهُ وَأَشْهَدَ عَلَيْهَا فَهِيَ جَائِزَةٌ وَإِنْ وَلِيَهَا أَبُوهُ
মালিকে মোক [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [ছৈইদ বিন মুছায়াব]ৰ পৰা ক’লে যে [উছমান বিন আফফানে] কৈছিল; 'যি কোনোৱে এতিয়াও সৰু শিশুক দিয়া উচিত নহয়, তাৰ পিছত ঘোষণা কৰি সাক্ষী হয়, তেতিয়া পিতৃৰ নিয়ন্ত্ৰণ থাকিলেও এইটো জায়েয'।
Imam Malik : 1264
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَعْتَقَ شِرْكًا لَهُ فِي عَبْدٍ فَكَانَ لَهُ مَالٌ يَبْلُغُ ثَمَنَ الْعَبْدِ قُوِّمَ عَلَيْهِ قِيمَةَ الْعَدْلِ فَأَعْطَى شُرَكَاءَهُ حِصَصَهُمْ وَعَتَقَ عَلَيْهِ الْعَبْدُ وَإِلَّا فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ مَا عَتَقَ
মালিকে মোক [নাফী’]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ ইবনে উমৰ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যি কোনোৱে অংশীদাৰিত্বৰ মালিকানাধীন দাস এজনৰ পৰা নিজৰ অংশ মুক্ত কৰে, আনহাতে তেওঁৰ হাতত এতিয়াও দাসৰ দামৰ সমান ধন আছে, তেন্তে দাসৰ মূল্য সাধাৰণ মূল্যত অনুমান কৰা হয়। তাৰ পিছত তেওঁ অংশীদাৰসকলৰ অংশ দিব লাগে, তাৰ পিছত তেওঁ দাসজনক মুক্ত কৰিব পাৰে। কিন্তু যদি নকৰে, তেন্তে তেওঁ কেৱল সেইখিনিহে মুক্ত কৰিছে যিটো তেওঁৰ অংশ।'
Imam Malik : 1265
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ وَعَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَأَنَّ رَجُلًا فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتَقَ عَبِيدًا لَهُ سِتَّةً عِنْدَ مَوْتِهِ فَأَسْهَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ ثُلُثَ تِلْكَ الْعَبِيدِقَالَ مَالِك وَبَلَغَنِي أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِذَلِكَ الرَّجُلِ مَالٌ غَيْرُهُمْ
মোক [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা আৰু [কেইবাজনো লোকৰ পৰা] [আল হাছান বিন আবু আল হাছান আল বাছৰী]ৰ পৰা আৰু [মুহাম্মাদ বিন ছিৰিনৰ] পৰা কোৱা হৈছে যে, ‘নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সময়ত এজন মানুহে মৃত্যুৰ উপক্ৰম হোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ ছয়জন দাসক মুক্ত কৰিছিল। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে দাসসকলৰ মাজত চৰ্চা লোৱাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ ফলত মানুহজনে দাসসকলৰ মাত্ৰ এক তৃতীয়াংশহে মুক্ত কৰিছিল’। মালিকে ক’লে; 'মোৰ মনলৈ আহিছে যে এই মানুহজনৰ এই দাসবোৰৰ বাহিৰে আন সম্পত্তি আছে'।
Imam Malik : 1266
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ رَجُلًا فِي إِمَارَةِ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَأَعْتَقَ رَقِيقًا لَهُ كُلَّهُمْ جَمِيعًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَأَمَرَ أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ بِتِلْكَ الرَّقِيقِ فَقُسِمَتْ أَثْلَاثًا ثُمَّ أَسْهَمَ عَلَى أَيِّهِمْ يَخْرُجُ سَهْمُ الْمَيِّتِ فَيَعْتِقُونَ فَوَقَعَ السَّهْمُ عَلَى أَحَدِ الْأَثْلَاثِ فَعَتَقَ الثُّلُثُ الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهِ السَّهْمُ
মালিকে মোক [ৰবিয়া বিন আবু আব্দুৰহমান]ৰ পৰা কৈছিল যে আবান বিন উছমানৰ ৰাজত্বকালত এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ সকলো দাসক মুক্ত কৰিছিল, আনহাতে তেওঁৰ হাতত তেওঁলোকৰ বাহিৰে কোনো সম্পত্তি নাছিল। গতিকে [আবান বিন উছমান] দাসসকলক তিনিটা ভাগত ভাগ কৰিবলৈ আদেশ দিলে। তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ বাবে চট্টা আঁকিলে, যিয়ে লটাৰী আঁকিব, তেওঁক মুকলি কৰি দিয়া হ’ব। তাৰ পিছত এই অংশবোৰৰ এটাত লটটো পৰিল, যাৰ ফলত তেওঁ ড্ৰ’ত আঘাতপ্ৰাপ্ত দাসজনক মুক্ত কৰিলে’।
Imam Malik : 1267
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُمَضَتْ السُّنَّةُ أَنَّ الْعَبْدَ إِذَا أُعْتِقَ تَبِعَهُ مَالُهُ
মালিকে মোক [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে তেওঁ তেওঁক কোৱা শুনিছিল, ‘এটা প্ৰথা যে যদি কোনো দাসক মুক্ত কৰা হয়, তেন্তে তেওঁৰ সম্পত্তিও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়’।
Imam Malik : 1268
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَأَيُّمَا وَلِيدَةٍ وَلَدَتْ مِنْ سَيِّدِهَا فَإِنَّهُ لَا يَبِيعُهَا وَلَا يَهَبُهَا وَلَا يُوَرِّثُهَا وَهُوَ يَسْتَمْتِعُ بِهَا فَإِذَا مَاتَ فَهِيَ حُرَّةٌ
[নাফি’]ৰ পৰা মালিকে মোক [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা ক’লে যে [উমৰ বিন খট্টাবে] কৈছে; 'যি কোনো মহিলা দাসীয়ে নিজৰ মালিকৰ পৰা সন্তান জন্ম দিয়ে, তেওঁৰ মালিকে তাইক বিক্ৰী কৰিব নালাগে, তাইক দিব নালাগে আৰু সেইটো - আন এজন ব্যক্তিলৈ - দিব নালাগে যেতিয়া তেওঁ এতিয়াও তাইৰ লগত যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰি আছে।' যদি মালিকৰ মৃত্যু হয়, তেন্তে তেওঁ মুক্ত হয়'।
Imam Malik : 1269
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْحَكَمِ أَنَّهُ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ جَارِيَةً لِي كَانَتْ تَرْعَى غَنَمًا لِي فَجِئْتُهَا وَقَدْ فُقِدَتْ شَاةٌ مِنْ الْغَنَمِ فَسَأَلْتُهَا عَنْهَا فَقَالَتْ أَكَلَهَا الذِّئْبُ فَأَسِفْتُ عَلَيْهَا وَكُنْتُ مِنْ بَنِي آدَمَ فَلَطَمْتُ وَجْهَهَا وَعَلَيَّ رَقَبَةٌ أَفَأُعْتِقُهَا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ اللَّهُ فَقَالَتْ فِي السَّمَاءِ فَقَالَ مَنْ أَنَا فَقَالَتْ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتِقْهَا
মালিকে মোক [হিলাল বিন উছামাহ]ৰ পৰা [আথা বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [উমৰ বিন আল হাকাম]ৰ পৰা ক’লে তেওঁ ক’লে; ‘মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লোঁ, ‘হে ৰাছুলুল্লাহ মোৰ দাসীয়ে মোৰ ছাগলী চোৱাচিতা কৰি আছে। তেওঁৰ ওচৰলৈ যাওঁতে গম পোৱা গ’ল যে মোৰ এটা ছাগলী নোহোৱা হৈছে। মই সুধিলে তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘ছাগলীটো পহুই খাই পেলাইছে’। এই ঘটনাটোৰ বাবে মোৰ দুখ লাগিল, আৰু মই মাত্ৰ এজন সাধাৰণ মানুহ, গতিকে তেওঁৰ মুখত চৰ মাৰিলোঁ। মোৰ এটা দাস আছে, গতিকে মই তেওঁক মুক্ত কৰিব লাগেনে?' তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে দাসজনক সুধিলে: ‘আল্লাহ ক’ত?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'আকাশত'। তেওঁ আকৌ সুধিলে: 'মই কোন?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; ‘আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুল,’ তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘তেওঁক মুক্ত কৰক! ' .
Imam Malik : 1270
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِجَارِيَةٍ لَهُ سَوْدَاءَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَلَيَّ رَقَبَةً مُؤْمِنَةً فَإِنْ كُنْتَ تَرَاهَا مُؤْمِنَةً أُعْتِقُهَا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَشْهَدِينَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَتْ نَعَمْ قَالَ أَتَشْهَدِينَ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ قَالَتْ نَعَمْ قَالَ أَتُوقِنِينَ بِالْبَعْثِ بَعْدَ الْمَوْتِ قَالَتْ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتِقْهَا
মোক কোৱা হৈছে যে [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উতবাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা মালিকে কৈছিল, ‘এজন আনছাৰ মানুহে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক তেওঁৰ ক’লা মহিলা দাসীক আনি লগ পাইছিল, তাৰ পিছত তেওঁ সুধিছিল; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোৰ এজন দাস আছে যি মুমিন, যদি আপুনি তেওঁক সঁচাকৈয়ে বিশ্বাস কৰা দেখিছে, তেন্তে মই তেওঁক মুক্ত কৰিম'। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সুধিলে: ‘আপুনি সাক্ষ্য দিয়েনে যে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো ইবাদত যোগ্য ঈশ্বৰ নাই? তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘হয়’। তেওঁ পুনৰ সুধিলে, ‘আপুনি সাক্ষ্য দিয়েনে যে মহম্মদ আল্লাহৰ ৰাছুল?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'হয়'। তেওঁ পুনৰ সুধিলে: ‘আপুনি বিশ্বাস কৰেনে যে মৃত্যুৰ পিছত পুনৰুত্থানৰ দিন আহিব?’। তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'হয়'। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামেও কৈছে: ‘তেওঁক মুক্ত কৰক! ' .
Imam Malik : 1271
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ أُمَّهُ أَرَادَتْ أَنْ تُوصِيَ ثُمَّ أَخَّرَتْ ذَلِكَ إِلَى أَنْ تُصْبِحَ فَهَلَكَتْ وَقَدْ كَانَتْ هَمَّتْ بِأَنْ تُعْتِقَ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ لِلْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍأَيَنْفَعُهَا أَنْ أُعْتِقَ عَنْهَا فَقَالَ الْقَاسِمُ إِنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أُمِّي هَلَكَتْ فَهَلْ يَنْفَعُهَا أَنْ أُعْتِقَ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ
মালিকে মোক [আব্দুৰ ৰহমান বিন আবু আমৰা আল আনছাৰী]ৰ পৰা কৈছিল যে তেওঁৰ মাকে উইল কৰিব বিচাৰিছিল, তাৰ পিছত পিছদিনালৈকে উইল শেষ কৰিছিল আৰু উইল সম্পন্ন হোৱাৰ আগতেই খৰখেদাকৈ মৃত্যুবৰণ কৰিছিল, যদিও তাই এজন দাসক মুক্ত কৰাৰ উদ্দেশ্য আছিল। গতিকে আব্দুৰহমানে ক’লে; 'তাৰ পিছত মই [আল কাছিম বিন মহম্মদ]ক সুধিলোঁ, 'মই যদি তেওঁক মুকলি কৰি দিওঁ তেন্তে ইয়াৰ লাভ হ'বনে?' আল কাছিমে উত্তৰ দিলে; ছাইদ বিন উবাদাহে এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক কৈছিল, ‘সঁচাকৈয়ে মোৰ মাৰ মৃত্যু হৈছে, মই যদি তাইৰ বাবে এজন দাসক মুক্ত কৰি দিওঁ তেন্তে লাভৱান হ’বনে? ' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তাৰ পিছত উত্তৰ দিলে: 'হয়'।
Imam Malik : 1272
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَتُوُفِّيَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ فِي نَوْمٍ نَامَهُ فَأَعْتَقَتْ عَنْهُ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رِقَابًا كَثِيرَةًقَالَ مَالِك وَهَذَا أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَيَّ فِي ذَلِكَ
মোক কৈছিল [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা মালিকে কৈছিল; 'আব্দুৰ ৰহমান বিন আবু বকৰৰ মৃত্যু হয় তেওঁ শুই থকা অৱস্থাত, [আইছিয়াহ], ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পত্নীয়ে তাৰ পিছত বহুতো দাসক মুক্ত কৰিলে'। মালিকে ক’লে; 'এই ক্ষেত্ৰত এই মতামতটোৱেই মোৰ কথা শুনিবলৈ বেছি ভাল লাগে'।
Imam Malik : 1273
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الرِّقَابِ أَيُّهَا أَفْضَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَغْلَاهَا ثَمَنًا وَأَنْفَسُهَا عِنْدَ أَهْلِهَا
ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পত্নী [আইছা]ৰ পৰা [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা মালিকে মোক কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পত্নীক এবাৰ সোধা হৈছিল কোনজন দাস আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘আটাইতকৈ দামী, আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালত আটাইতকৈ মূল্যৱান’।
Imam Malik : 1274
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ أَعْتَقَ وَلَدَ زِنًا وَأُمَّهُ
মালিকে মোক [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা [নাফি’]ৰ পৰা কৈছিল যে তেওঁ মাকৰ সৈতে ব্যভিচাৰৰ ফলত হোৱা শিশুটিক মুক্ত কৰিছিল।
Imam Malik : 1275
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْجَاءَتْ بَرِيرَةُ فَقَالَتْ إِنِّي كَاتَبْتُ أَهْلِي عَلَى تِسْعِ أَوَاقٍ فِي كُلِّ عَامٍ أُوقِيَّةٌ فَأَعِينِينِي فَقَالَتْ عَائِشَةُ إِنْ أَحَبَّ أَهْلُكِ أَنْ أَعُدَّهَا لَهُمْ عَنْكِ عَدَدْتُهَا وَيَكُونَ لِي وَلَاؤُكِ فَعَلْتُ فَذَهَبَتْ بَرِيرَةُ إِلَى أَهْلِهَا فَقَالَتْ لَهُمْ ذَلِكَ فَأَبَوْا عَلَيْهَا فَجَاءَتْ مِنْ عِنْدِ أَهْلِهَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ فَقَالَتْ لِعَائِشَةَ إِنِّي قَدْ عَرَضْتُ عَلَيْهِمْ ذَلِكَ فَأَبَوْا عَلَيَّ إِلَّا أَنْ يَكُونَ الْوَلَاءُ لَهُمْ فَسَمِعَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهَا فَأَخْبَرَتْهُ عَائِشَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذِيهَا وَاشْتَرِطِي لَهُمْ الْوَلَاءَ فَإِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ فَفَعَلَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي النَّاسِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَمَا بَالُ رِجَالٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا كَانَ مِنْ شَرْطٍ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَهُوَ بَاطِلٌ وَإِنْ كَانَ مِائَةَ شَرْطٍ قَضَاءُ اللَّهِ أَحَقُّ وَشَرْطُ اللَّهِ أَوْثَقُ وَإِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ
মোক কোৱা হৈছে যে মালিকে [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আইছা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পত্নীয়ে কৈছে; ‘বাৰীৰা আহি ক’লে; 'মই আগতীয়াকৈ মালিকৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰি নটা উকিয়া দিছো, প্ৰতি বছৰে এটা উকীয়াৰ কিস্তিত।' গতিকে মোক সহায় কৰক'। আইছাই ক’লে; 'যদি আপোনাৰ পৰিয়ালে - আপোনাৰ মালিকে - মান্তি হয়, তেন্তে মই আপোনাৰ হৈ তেওঁলোকক দিম, কিন্তু আপোনাৰ অভিভাৱকত্ব মোৰ লগত থাকিব লাগিব'। ইয়াৰ পিছত বৰিৰা তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ গৈ এই কথা ক’লে, কিন্তু তেওঁলোকে নাকচ কৰিলে। ইয়াৰ বহুদিন নৌহওঁতেই তেওঁ নিজৰ পৰিয়ালৰ পৰা আহিল, আনহাতে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে শুনি বহি বহিল। বৰিৰায়ে আইছিয়াক ক’লে; 'মই তেওঁলোকক আগবঢ়াইছো কিন্তু তেওঁলোকে নাকচ কৰিলে, যদিহে অভিভাৱকত্বৰ অধিকাৰ তেওঁলোকৰ হাতত নাথাকে'। কথা-বতৰা শুনি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে লগে লগে সুধিলে, তাৰ পিছত আইছিয়াই তেওঁক ক’লে। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘তেওঁক লৈ যাওক আৰু তেওঁলোকৰ বাবে চৰ্ত নিৰ্ধাৰণ কৰক, কাৰণ ৰক্ষকতা হৈছে তেওঁক মুক্ত কৰা ব্যক্তিৰ অধিকাৰ’। তাৰ পিছত আইছিয়াই তেওঁৰ উপদেশ পালন কৰিলে, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে জনসমাগমৰ সন্মুখত থিয় হৈ তাহমিদ কৰিলে আৰু আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আম্মা বা’দু, মানুহে কিয় এনে চৰ্ত দিয়ে যিবোৰ আল্লাহৰ কিতাবৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নহয়। আল্লাহৰ কিতাবত নথকা যিকোনো চৰ্ত এশ চৰ্ত হ’লেও মিছা। আল্লাহৰ আদেশ অধিক প্ৰাপ্য আৰু আল্লাহৰ চৰ্ত অধিক শক্তিশালী। অভিভাৱকত্ব মুক্তিদাতাৰ বাবে'।
Imam Malik : 1276
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ جَارِيَةً تُعْتِقُهَا فَقَالَ أَهْلُهَا نَبِيعُكِهَا عَلَى أَنَّ وَلَاءَهَا لَنَا فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَا يَمْنَعَنَّكِ ذَلِكَ فَإِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ
মালিকে মোক [নাফি’]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ ইবনে উমৰ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে মুমিনসকলৰ মাতৃ আইছাই তেওঁক মুক্ত কৰিবলৈ এটা দাস কিনিব বিচাৰিছিল। দাসৰ মালিকে ক’লে, ‘আমি তোমাক বিক্ৰী কৰিম, কিন্তু ৰক্ষকতা আমাৰ হাতত থাকে।’ তাৰ পিছত আইছাই এই বিষয়ে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত অভিযোগ কৰিলে আৰু তেওঁ ক’লে, ‘সেইটোৱে তোমালোকক বাধা নিদিব; সঁচাকৈয়ে অভিভাৱকত্ব মুক্তসকলৰ বাবে।'
Imam Malik : 1277
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ بَرِيرَةَ جَاءَتْ تَسْتَعِينُ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ فَقَالَتْ عَائِشَةُ إِنْ أَحَبَّ أَهْلُكِ أَنْ أَصُبَّ لَهُمْ ثَمَنَكِ صَبَّةً وَاحِدَةً وَأُعْتِقَكِ فَعَلْتُ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ بَرِيرَةُ لِأَهْلِهَا فَقَالُوا لَا إِلَّا أَنْ يَكُونَ لَنَا وَلَاؤُكِ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ فَزَعَمَتْ عَمْرَةُ أَنَّ عَائِشَةَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اشْتَرِيهَا وَأَعْتِقِيهَا فَإِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ
মালিকে মোক [আমৰা বিন্ত আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা ক’লে যে বাৰিৰাহে আইছিয়া উম্মুল মুকমিনিনক লগ পাইছিল তেওঁৰ সহায় বিচাৰি। 'আইছাই তেতিয়া ক'লে, 'আপোনাৰ পৰিয়ালে যদি বিচাৰে, তেন্তে মই আপোনাক তেওঁলোকক নগদ ধন দিম, তাৰ পিছত তোমাক মুকলি কৰি দিম'। তাৰ পিছত বৰিৰাই নিজৰ পৰিয়ালক এই বিষয়ে সুধিলে, তেওঁলোকে ক’লে; 'আপোনাৰ অভিভাৱকত্ব আমাৰ নহ'লে নহয়'। ইয়াহ্যা বিন ছাইদে ক’লে; "আমৰাৰ বিশ্বাস যে আইছিয়াই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক এই কথা কৈছিল, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামেও কৈছিল: 'তাইক কিনি মুক্ত কৰক, কাৰণ ৰক্ষকতা তেওঁৰ মুক্ত কৰাজনৰহে'।"
Imam Malik : 1278
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الْوَلَاءِ وَعَنْ هِبَتِهِ
মোক কোৱা হৈছে যে [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা মালিকে কৈছিল, ‘ৰছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে ট্ৰাষ্ট আৰু অনুদানৰ ক্ৰয়-বিক্ৰয় নিষেধ কৰিছিল’।
Imam Malik : 1279
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِأَنَّ الزُّبَيْرَ بْنَ الْعَوَّامِ اشْتَرَى عَبْدًا فَأَعْتَقَهُ وَلِذَلِكَ الْعَبْدِ بَنُونَ مِنْ امْرَأَةٍ حُرَّةٍ فَلَمَّا أَعْتَقَهُ الزُّبَيْرُ قَالَ هُمْ مَوَالِيَّ وَقَالَ مَوَالِي أُمِّهِمْ بَلْ هُمْ مَوَالِينَا فَاخْتَصَمُوا إِلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَقَضَى عُثْمَانُ لِلزُّبَيْرِ بِوَلَائِهِمْ
মালিকে মোক [ৰবিয়া ইবনে আবু আব্দুৰহমান]ৰ পৰা বৰ্ণনা কৰিছিল যিয়ে কৈছিল, ‘জুবাইৰ ইবনে আল আৱৱামে এজন দাস কিনিছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁক মুক্ত কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ এগৰাকী মুক্ত মহিলাৰ পৰা সন্তান জন্ম হৈছিল। গতিকে যেতিয়া জুবাইৰে তেওঁক মুক্ত কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ ক’লে: ‘ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ মোৰ অভিভাৱকত্বত আছে।’ তেতিয়া তেওঁলোকৰ মাতৃৰ অভিভাৱকসকলে ক’লে: ‘নাই, তেওঁলোক আমাৰ অভিভাৱকত্বৰ অধীনত আছে।’ তাৰ পিছত তেওঁলোকে এই বিষয়ে [উছমান ইবনে আফফান]ৰ ওচৰত অভিযোগ কৰিলে, আৰু উছমানে সিদ্ধান্ত ল’লে যে ৰক্ষকত্বৰ অধিকাৰ জুবাইৰৰ বাবে।'
Imam Malik : 1280
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ الْعَاصِيَ بْنَ هِشَامٍ هَلَكَ وَتَرَكَ بَنِينَ لَهُ ثَلَاثَةً اثْنَانِ لِأُمٍّ وَرَجُلٌ لِعَلَّةٍ فَهَلَكَ أَحَدُ اللَّذَيْنِ لِأُمٍّ وَتَرَكَ مَالًا وَمَوَالِيَ فَوَرِثَهُ أَخُوهُ لِأَبِيهِ وَأُمِّهِ مَالَهُ وَوَلَاءَهُ مَوَالِيهِ ثُمَّ هَلَكَ الَّذِي وَرِثَ الْمَالَ وَوَلَاءَ الْمَوَالِي وَتَرَكَ ابْنَهُ وَأَخَاهُ لِأَبِيهِ فَقَالَ ابْنُهُ قَدْ أَحْرَزْتُ مَا كَانَ أَبِي أَحْرَزَ مِنْ الْمَالِ وَوَلَاءِ الْمَوَالِي وَقَالَ أَخُوهُ لَيْسَ كَذَلِكَ إِنَّمَا أَحْرَزْتَ الْمَالَ وَأَمَّا وَلَاءُ الْمَوَالِي فَلَا أَرَأَيْتَ لَوْ هَلَكَ أَخِي الْيَوْمَ أَلَسْتُ أَرِثُهُ أَنَا فَاخْتَصَمَا إِلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَقَضَى لِأَخِيهِ بِوَلَاءِ الْمَوَالِي
মালিকে মোক [আব্দুল্লাহ বিন আবু বকৰ বিন মহম্মদ বিন আমৰু বিন হাজম]ৰ পৰা [আব্দুল মালিক বিন আবু বকাৰ বিন আব্দুৰহমান বিন আল হাৰিথ বিন হিছাম]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ তেওঁক জনাইছে যে আল আছি বিন হিছামৰ মৃত্যু হৈছে আৰু তেওঁৰ মাকৰ পৰা তিনিটা সন্তান, দুটা সন্তান আৰু এজন সতি-সন্ততি এৰি থৈ গৈছে। তাৰ পিছত আঢ়ৈ বছৰীয়া ভাতৃ দুজনৰ এজনৰ মৃত্যু হয়, সম্পত্তি আৰু কেইবাজনো দাস এৰি থৈ যায়। তেতিয়া ভাই-ভনীসকলে নিজৰ দাসসকলৰ সম্পত্তি আৰু ৰক্ষকত্ব উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰিছিল। তাৰ পাছত দাসসকলৰ সম্পত্তি আৰু অভিভাৱকত্ব উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰা ব্যক্তিজনৰ মৃত্যু হ’ল, এটি সন্তান আৰু ভায়েক এৰি থৈ গ’ল। তাৰ পিছত পুত্ৰই ক’লে, ‘দেউতাই এৰি থৈ যোৱা দাসবোৰৰ সম্পত্তি আৰু অভিভাৱকত্ব মই লাভ কৰিলোঁ’। আৰু দেউতাকৰ ভায়েকে ক’লে, ‘এনে নহয়, আপোনাৰ কেৱল সম্পত্তি পোৱাৰ অধিকাৰ আছে, এই দাসবোৰৰ ৰক্ষকত্বৰ কথা ক’বলৈ গ’লে, সেয়া আপোনাৰ অধিকাৰ নহয়। নাজানেনে, আজি যদি মোৰ ভাইটিৰ মৃত্যু হয় তেন্তে মই তেওঁক উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে পাম?' তাৰ পিছত দুয়োজনেই আইনী সিদ্ধান্ত বিচাৰি উছমানৰ ওচৰলৈ গ’ল, তাৰ পিছত [উছমানে] সিদ্ধান্ত ল’লে যে দাসৰ ৰক্ষকত্বৰ অধিকাৰ তেওঁৰ ভাতৃক দিয়া হৈছে।