Imam Malik (الامام مالك) - 1594 হাদিছ
হাদিছ
Imam Malik : 1241
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَنَّهُ قَالَإِنَّ أَبَاهُ بَشِيرًا أَتَى بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي هَذَا غُلَامًا كَانَ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَهُ مِثْلَ هَذَا فَقَالَ لَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَجِعْهُ
ইয়াহয়াই আমাক মালিকৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [হুমাইদ ইবনে আব্দুৰহমান ইবনে আউফ]ৰ পৰা আৰু [মুহাম্মাদ ইবনে নুমান ইবনে বছিৰ]ৰ পৰা কৈছিল যে দুয়োজনে তেওঁক, [নুমান ইবনে বছিৰ]ৰ পৰা যে তেওঁৰ পিতৃ বছিৰে তেওঁক আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ লৈ আহিছিল আৰু কৈছিল, 'মোৰ পুত্ৰক মই এটা চাকৰ দিছো।' তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সুধিলে: ‘আপুনি আপোনাৰ প্ৰত্যেক সন্তানক এটাকৈ দিছেনে? তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'নাই।' আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘তেন্তে ইয়াক ঘূৰাই লওক।’
হাদিছ
Imam Malik : 1242
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَكَانَ نَحَلَهَا جَادَّ عِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ مَالِهِ بِالْغَابَةِ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ وَاللَّهِ يَا بُنَيَّةُ مَا مِنْ النَّاسِ أَحَدٌ أَحَبُّ إِلَيَّ غِنًى بَعْدِي مِنْكِ وَلَا أَعَزُّ عَلَيَّ فَقْرًا بَعْدِي مِنْكِ وَإِنِّي كُنْتُ نَحَلْتُكِ جَادَّ عِشْرِينَ وَسْقًا فَلَوْ كُنْتِ جَدَدْتِيهِ وَاحْتَزْتِيهِ كَانَ لَكِ وَإِنَّمَا هُوَ الْيَوْمَ مَالُ وَارِثٍ وَإِنَّمَا هُمَا أَخَوَاكِ وَأُخْتَاكِ فَاقْتَسِمُوهُ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا أَبَتِ وَاللَّهِ لَوْ كَانَ كَذَا وَكَذَا لَتَرَكْتُهُ إِنَّمَا هِيَ أَسْمَاءُ فَمَنْ الْأُخْرَى فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ ذُو بَطْنِ بِنْتِ خَارِجَةَ أُرَاهَا جَارِيَةً
মালিকে মোক [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [‘উৰৱাহ ইবনে আজ জুবাইৰ]ৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পত্নী [আইছা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল, যিয়ে কৈছিল যে [আবু বকৰ আছ-ছিদ্দিকে] তেওঁক গাবাহ অঞ্চলত থকা তেওঁৰ সম্পত্তিৰ বিশটা ৱাছাক - ষাঠিটা ছা’ - দিছিল। যেতিয়া আবু বকৰ মৃত্যুৰ ওচৰ পালেহি তেতিয়া তেওঁ ক’লে: ‘হে মোৰ ল’ৰা! আল্লাহৰ কচম তোমালোকৰ বাহিৰে মোৰ পিছত ধনী হ’বলৈ মই কাকো ভাল নাপাওঁ। মোৰ পিছত তোমাতকৈ দুখীয়া কোনো নাই। মই তোমাক মোৰ সম্পত্তিৰ পৰা বিশটা ৱাছাক - খেজুৰ - দিছো, যদি তুমি সেইবোৰ চপাই গোটাই লোৱা হ’লহেঁতেন তেন্তে সেইবোৰ তোমাৰ হ’লহেঁতেন। কিন্তু আজি উত্তৰাধিকাৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। তোমাৰ দুজন ভাই আৰু তোমাৰ দুজনী ভনীয়েকক দিয়া, আল্লাহৰ কিতাব অনুসৰি ভাগ কৰা।' আইছাই ক’লে: ‘হে মোৰ দেউতা! আল্লাহৰ কচম যদি অমুক হয় - তোমাৰ মৃত্যু - মই নিশ্চয় মোৰ সম্পত্তি এৰি যাম। মোৰ ভাইটি আছমা, গতিকে মই আৰু কাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিম?' আবু বকৰে ক’লে; "যি গৰ্ভ বিন্ট খাৰিজাৰ পেটত আছিল, মই দেখিলোঁ তাই এগৰাকী মহিলা দাস -মোৰ নিৰ্ভৰশীল-''।
হাদিছ
Imam Malik : 1243
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَا بَالُ رِجَالٍ يَنْحَلُونَ أَبْنَاءَهُمْ نُحْلًا ثُمَّ يُمْسِكُونَهَا فَإِنْ مَاتَ ابْنُ أَحَدِهِمْ قَالَ مَا لِي بِيَدِي لَمْ أُعْطِهِ أَحَدًا وَإِنْ مَاتَ هُوَ قَالَ هُوَ لِابْنِي قَدْ كُنْتُ أَعْطَيْتُهُ إِيَّاهُ مَنْ نَحَلَ نِحْلَةً فَلَمْ يَحُزْهَا الَّذِي نُحِلَهَا حَتَّى يَكُونَ إِنْ مَاتَ لِوَرَثَتِهِ فَهِيَ بَاطِلٌ
মালিকে মোক [ইবনু শ্বিহাব]ৰ পৰা [উৰৱাহ বিন আজ জুবাইৰ]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন আব্দুলকাৰী]ৰ পৰা কৈছে যে [উমৰ বিন খাত্তাবে] কৈছে; 'পুৰুষে নিজৰ সন্তানক কিবা এটা দি তাৰ পিছত ঘূৰাই বিচাৰে, যদি তেওঁলোকৰ এজনৰ মৃত্যু হয়?' তেওঁ ক’লে, ‘মই মোৰ হাতত থকা এই ধন কেতিয়াও কাকো দিয়া নাই’। কিন্তু শিশুটিৰ মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ ক’লে, ‘সম্পত্তি মোৰ ল’ৰাৰ, মই তেওঁক দিছো’। সাৱধান হওক - যিসকলে এই কাম কৰে -, যিয়ে উপহাৰ দিয়ে, আৰু উপহাৰ গ্ৰহণকাৰীয়ে মৃত্যুৰ আগলৈকে লাভ কৰা নাই, তেন্তে সম্পত্তিটো উত্তৰাধিকাৰী হোৱাটো বৈধ নহয়'।
হাদিছ
Imam Malik : 1244
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ بْنِ طَرِيفٍ الْمُرِّيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَنْ وَهَبَ هِبَةً لِصِلَةِ رَحِمٍ أَوْ عَلَى وَجْهِ صَدَقَةٍ فَإِنَّهُ لَا يَرْجِعُ فِيهَا وَمَنْ وَهَبَ هِبَةً يَرَى أَنَّهُ إِنَّمَا أَرَادَ بِهَا الثَّوَابَ فَهُوَ عَلَى هِبَتِهِ يَرْجِعُ فِيهَا إِذَا لَمْ يُرْضَ مِنْهَا
মালিকে মোক [দাউদ বিন আল হুছেইন]ৰ পৰা [আবু গাতাফান বিন থাৰিফ আল মাৰি]ৰ পৰা কৈছে যে [উমৰ বিন খাত্তাবে] কৈছে; 'যি কোনোৱে বন্ধুত্ব মজবুত কৰিবলৈ, বা দান-বৰঙণিৰ উদ্দেশ্যে উপহাৰ দিয়ে, তেওঁ সেই উপহাৰ ঘূৰাই ল'ব নালাগে।' যিয়ে উপহাৰ দিয়ে, পুৰস্কাৰৰ আশাত, তেতিয়া তেওঁ উপহাৰত সুখী নহ’লে ঘূৰাই ল’ব পাৰে’।
হাদিছ
Imam Malik : 1245
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا رَجُلٍ أُعْمِرَ عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَإِنَّهَا لِلَّذِي يُعْطَاهَا لَا تَرْجِعُ إِلَى الَّذِي أَعْطَاهَا أَبَدًالِأَنَّهُ أَعْطَى عَطَاءً وَقَعَتْ فِيهِ الْمَوَارِيثُ
মালিকে মোক [ইবনে ছিহাব]ৰ পৰা [আবু চালামাহ বিন আব্দুৰহমান বিন আউফ]ৰ পৰা [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ আল আনছাৰী]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যিজনক নিজৰ বা তেওঁৰ বংশধৰসকলৰ বাবে বাসস্থান দিয়া হয়, তেওঁ লাভকাৰীৰ হয়, আৰু ইয়াক চিৰদিনৰ বাবে দানকাৰীক ঘূৰাই দিব নোৱাৰি। কাৰণ তেওঁ এনেকুৱা এটা উপহাৰ দিছে, য’ত উত্তৰাধিকাৰৰ অধিকাৰ আছে।'
হাদিছ
Imam Malik : 1246
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ أَنَّهُ سَمِعَ مَكْحُولًا الدِّمَشْقِيَّ يَسْأَلُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍعَنْ الْعُمْرَى وَمَا يَقُولُ النَّاسُ فِيهَا فَقَالَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ مَا أَدْرَكْتُ النَّاسَ إِلَّا وَهُمْ عَلَى شُرُوطِهِمْ فِي أَمْوَالِهِمْ وَفِيمَا أُعْطُوا
মালিকে মোক [আব্দুৰ ৰহমান বিন আল কাছিম]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা কৈছিল যে তেওঁ মাখুল আদ ডিমাছিকিয়ে [আল কাছিম বিন মহম্মদ]ক উমৰাৰ বিষয়ে আৰু ইয়াৰ বিষয়ে মানুহে কি ভাবে বুলি সুধিছিল, তাৰ পিছত আল কাছিম বিন মহম্মদে কৈছিল; 'মই তেওঁলোকৰ বাহিৰে আন কাকো লগ পোৱা নাই তেওঁলোকৰ -বিষয়- সম্পত্তি আৰু তেওঁলোকে দিয়া বস্তুৰ চুক্তিত'।
হাদিছ
Imam Malik : 1247
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَوَرِثَ مِنْ حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ دَارَهَا قَالَ وَكَانَتْ حَفْصَةُ قَدْ أَسْكَنَتْ بِنْتَ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ مَا عَاشَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ بِنْتُ زَيْدٍ قَبَضَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْمَسْكَنَ وَرَأَى أَنَّهُ لَهُ
মালিকে মোক [নাফি’]ৰ পৰা ক’লে যে [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ] হাফছাহ বিন্ত উমৰৰ ঘৰ উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰিছিল। নাফি' ক'লে; ‘জৈদ বিন খাত্তাবৰ জীয়েক জীয়াই থকালৈকে হাফছাহে প্লেচমেণ্ট ৰাইট দিছে। জাইদৰ কন্যাৰ মৃত্যুৰ সময়ত আব্দুল্লা বিন উমৰে ঘৰটো ৰাখিছিল আৰু তেওঁ যুক্তি দিছিল যে ঘৰটো তেওঁৰ।
হাদিছ
Imam Malik : 1248
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ اللُّقَطَةِ فَقَالَ اعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلَّا فَشَأْنَكَ بِهَا قَالَ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هِيَ لَكَ أَوْ لِأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ قَالَ فَضَالَّةُ الْإِبِلِ قَالَ مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا وَحِذَاؤُهَا تَرِدُ الْمَاءَ وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا
মালিকে মোক [ৰবিয়া বিন আবু আব্দুৰহমান]ৰ পৰা আল মুনবাইতৰ দাস [ইয়াজিদ]ৰ পৰা কৈছে, [জাইদ বিন খালিদ আল জুহানী]ৰ পৰা তেওঁ কৈছে; 'এজন মানুহে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক লগ পালে লুকাথাহ - পোৱা বস্তুটোৰ বিষয়ে সুধিলে, তাৰ পিছত তেওঁ ক'লে: 'আৱৰণ আৰু ৰছী জানি লওক, তাৰ পিছত এবছৰৰ বাবে ঘোষণা কৰক।' যদি মালিক আহে তেন্তে তেওঁক দিয়ক, আৰু যদি নাই তেন্তে আপোনাৰ'। মানুহজনে পুনৰ সুধিলে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, বিপথগামী ছাগলীৰ কথা কি ক’ব? তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘ছাগলী তোমাৰ বাবে, বা তোমাৰ ভাইটিৰ বাবে, বা পহুৰ বাবে’। মানুহজনে আকৌ সুধিলে; ‘হেৰাই যোৱা উটটোৰ কথা কি ক’ব? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'উটৰ কি ব্যৱসায় আছে, ই পান কৰিব পাৰে আৰু ভৰি আছে! মালিকক লগ নোপোৱালৈকে তেওঁ নিজৰ পানীয় আৰু খাদ্য বিচাৰিব।
হাদিছ
Imam Malik : 1249
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَدْرٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ نَزَلَ مَنْزِلَ قَوْمٍ بِطَرِيقِ الشَّامِ فَوَجَدَ صُرَّةً فِيهَا ثَمَانُونَ دِينَارًا فَذَكَرَهَا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ عَرِّفْهَا عَلَى أَبْوَابِ الْمَسَاجِدِ وَاذْكُرْهَا لِكُلِّ مَنْ يَأْتِي مِنْ الشَّأْمِ سَنَةً فَإِذَا مَضَتْ السَّنَةُ فَشَأْنَكَ بِهَا
মালিকে মোক [আয়ুব ইবনে মুছা]ৰ পৰা [মুআৱিয়া ইবনে আব্দুল্লাহ ইবনে বদৰ আল জুহানী]ৰ পৰা কৈছিল যে [তেওঁৰ পিতৃয়ে] তেওঁক জনাইছিল যে তেওঁ ছিৰিয়ালৈ যোৱাৰ পথত কিছুমান মানুহৰ কাষত ৰৈছিল। তাৰ পাছত তেওঁ আশী দিনাৰ থকা এটা মোনা পালে, আৰু তেওঁ উমৰ ইবনে খত্তাবক ক’লে। তাৰ পিছত [উমৰে] ক’লে, ‘মছজিদৰ দুৱাৰত ঘোষণা কৰক আৰু ছিৰিয়াৰ পৰা অহা প্ৰতিজন ব্যক্তিক এবছৰৰ বাবে অৱগত কৰক। যদি এবছৰ পাৰ হৈ গ’ল, তেন্তে সেয়া আপোনাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।'
হাদিছ
Imam Malik : 1250
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ رَجُلًا وَجَدَ لُقَطَةً فَجَاءَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَفَقَالَ لَهُ إِنِّي وَجَدْتُ لُقَطَةً فَمَاذَا تَرَى فِيهَا فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَرِّفْهَا قَالَ قَدْ فَعَلْتُ قَالَ زِدْ قَالَ قَدْ فَعَلْتُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَا آمُرُكَ أَنْ تَأْكُلَهَا وَلَوْ شِئْتَ لَمْ تَأْخُذْهَا
মালিকে [নাফি’]ৰ পৰা মোক বুজাইছিল যে তেওঁ কৈছিল, ‘এজন মানুহে কিবা এটা পাই আব্দুল্লাহ বিন উমৰৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লে, “মই কিবা এটা পাইছো। আপুনি কি ভাবে?” [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ] ক’লে, “ঘোষণা কৰা!” মানুহজনে ক'লে, "মই কৰিলোঁ।" আব্দুল্লাই ক’লে, “আকৌ কৰক”। মানুহজনে ক'লে, "মই কৰিলোঁ।" আব্দুল্লাই ক’লে, "মই তোমাক ইয়াক খাবলৈ আদেশ দিয়া নাই; যদি আপুনি বিচাৰে, তেন্তে ইয়াক নাখাব।"
হাদিছ
Imam Malik : 1251
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ ثَابِتَ بْنَ الضَّحَّاكِ الْأَنْصَارِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ وَجَدَ بَعِيرًا بِالْحَرَّةِ فَعَقَلَهُ ثُمَّ ذَكَرَهُ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَأَمَرَهُ عُمَرُ أَنْ يُعَرِّفَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ إِنَّهُ قَدْ شَغَلَنِي عَنْ ضَيْعَتِي فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَرْسِلْهُ حَيْثُ وَجَدْتَهُ
মালিকে মোক [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা [চুলাইমান বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা কৈছিল যে [থাবিত বিন দ্লাহাক আল আনছাৰীয়ে] তেওঁক কৈছিল যে তেওঁ এবাৰ ক’ৰবাত পলায়ন কৰা উট এটা পাইছিল, তাৰ পিছত তেওঁ সেইটো বান্ধি [উমৰ বিন খাত্তাব]ক খবৰ দিছিল। তাৰ পিছত উমৰে তেওঁক তিনিবাৰ ঘোষণা কৰিবলৈ ক’লে। থাবিতে ক’লে; 'ই মোক ইমানেই ব্যস্ত কৰি ৰাখিছে যে মই মোৰ পথাৰ চোৱাচিতা কৰিব নোৱাৰো'। উমৰে ক’লে, উটটো য’ত পাইছিলা সেই ঠাইলৈ যাবলৈ দিয়ক! ' .
হাদিছ
Imam Malik : 1252
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ وَهُوَ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ إِلَى الْكَعْبَةِمَنْ أَخَذَ ضَالَّةً فَهُوَ ضَالٌّ
মালিকে মোক [চাইদ বিন মুছায়াব]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা কৈছিল যে [উমৰ বিন খাত্তাবে] কাবাৰ ওপৰত পিঠি দি কৈছিল, ‘যি কোনোৱে বিপথগামী জন্তু লয়, তেওঁ বিপথে পৰিচালিত হৈছে’।
হাদিছ
Imam Malik : 1253
و حَدَّثَنِي مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍ يَقُولُكَانَتْ ضَوَالُّ الْإِبِلِ فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِبِلًا مُؤَبَّلَةً تَنَاتَجُ لَا يَمَسُّهَا أَحَدٌ حَتَّى إِذَا كَانَ زَمَانُ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَمَرَ بِتَعْرِيفِهَا ثُمَّ تُبَاعُ فَإِذَا جَاءَ صَاحِبُهَا أُعْطِيَ ثَمَنَهَا
মালিকে মোক ক’লে যে তেওঁ ইবনে শ্বিহাবে কোৱা শুনিছিল, "উমৰ ইবনে খাত্তাবৰ সময়ত বহুতো বিপথগামী উট আছিল, আৰু ইহঁতৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছিল, আৰু কোনেও সেইবোৰ লোৱা নাছিল। উছমান ইবনে আফফানৰ সময়ত ইহঁতৰ বৈশিষ্ট্য চিনাক্ত কৰি বিক্ৰী কৰিবলৈ আদেশ দিছিল। যদি তেওঁলোকৰ মালিক আহিছিল তেন্তে টকাখিনি তেওঁক দিয়া হ'ব।"
হাদিছ
Imam Malik : 1254
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّهُ قَالَخَرَجَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ فَحَضَرَتْ أُمَّهُ الْوَفَاةُ بِالْمَدِينَةِ فَقِيلَ لَهَا أَوْصِي فَقَالَتْ فِيمَ أُوصِي إِنَّمَا الْمَالُ مَالُ سَعْدٍ فَتُوُفِّيَتْ قَبْلَ أَنْ يَقْدَمَ سَعْدٌ فَلَمَّا قَدِمَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ ذُكِرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ يَنْفَعُهَا أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ فَقَالَ سَعْدٌ حَائِطُ كَذَا وَكَذَا صَدَقَةٌ عَنْهَا لِحَائِطٍ سَمَّاهُ
মালিকে মোক [ছাইদ বিন আমৰ বিন ছ্যুৰহবিল বিন ছাইদ বিন ছাআদ বিন উবাদাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [তেওঁৰ দাদা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যিজনে কৈছিল: ছাইদ বিন উবাদাহ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত কেইবাখনো যুদ্ধত ওলাই গৈছিল। মদীনাত থকা তেওঁৰ মাকৰ মৃত্যুৰ ওচৰ চাপিছিল, আৰু তেওঁক কোৱা হৈছিল, "উল্লেখ কৰক।" তাই ক'লে: "সঁচাকৈয়ে এই সম্পত্তি সা'দৰ।" তাৰ পিছত ছা'দ মদিনা পোৱাৰ আগতেই তাইৰ মৃত্যু হ'ল। যেতিয়া ছাদ বিন উবাদাহ আহি পালে, তেতিয়া তেওঁক কোৱা হ’ল। ছাইদে ক’লে, “হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই যদি ইয়াক দান কৰি দিওঁ তেন্তে মোৰ মাৰ লাভ হ’বনে?” আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: "হয়।" তাৰ পিছত ছা'দে ক'লে: "এই বাগিচাখন আৰু এইখন মোৰ মাৰ হৈ দান-বৰঙণি।"
হাদিছ
Imam Malik : 1255
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَجُلًا قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَأُرَاهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ أَفَأَتَصَدَّقُ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ
ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পত্নী [আইছা]ৰ পৰা [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা মালিকক মোক কৈছিল, ‘এজন মানুহে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক ক’লে; 'মোৰ মাৰ হঠাৎ মৃত্যু হ'ল, মই ভাবিলোঁ কথা পাতিবলৈ সময় পালে কিবা এটা দিব।' মই তেওঁক দান দিব পাৰোনে?' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘হয়’।
হাদিছ
Imam Malik : 1256
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَيْءٌ يُوصَى فِيهِ يَبِيتُ لَيْلَتَيْنِ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ عِنْدَهُ مَكْتُوبَةٌ
মালিকে মোক [নাফি’]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা কৈছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘মুছলমানৰ বাবে উইল কৰিবলৈ কিবা এটা থকা আৰু তাৰ পিছত দুৰাতিৰ বাবে এৰি দিয়াটো সঠিক নহয়, যদিহে -যদিহে- প্ৰথমে তেওঁৰ ইচ্ছা লিখা নহয়’।
হাদিছ
Imam Malik : 1257
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَمْرَو بْنَ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ قِيلَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِنَّ هَاهُنَا غُلَامًا يَفَاعًا لَمْ يَحْتَلِمْ مِنْ غَسَّانَ وَوَارِثُهُ بِالشَّامِ وَهُوَ ذُو مَالٍ وَلَيْسَ لَهُ هَاهُنَا إِلَّا ابْنَةُ عَمٍّ لَهُ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَلْيُوصِ لَهَا قَالَ فَأَوْصَى لَهَا بِمَالٍ يُقَالُ لَهُ بِئْرُ جُشَمٍ قَالَ عَمْرُو بْنُ سُلَيْمٍ فَبِيعَ ذَلِكَ الْمَالُ بِثَلَاثِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ وَابْنَةُ عَمِّهِ الَّتِي أَوْصَى لَهَا هِيَ أُمُّ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّو حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّ غُلَامًا مِنْ غَسَّانَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ بِالْمَدِينَةِ وَوَارِثُهُ بِالشَّامِ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ فُلَانًا يَمُوتُ أَفَيُوصِي قَالَ فَلْيُوصِ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ الْغُلَامُ ابْنَ عَشْرِ سِنِينَ أَوْ اثْنَتَيْ عَشَرَةَ سَنَةً قَالَ فَأَوْصَى بِبِئْرِ جُشَمٍ فَبَاعَهَا أَهْلُهَا بِثَلَاثِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ
মালিকে মোক [আব্দুল্লাহ বিন আবু বকৰ বিন হাজম]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] কৈছিল যে [আমৰ বিন চুলাইম আজ জুৰাকী] তেওঁক জনাইছিল যে উমৰ বিন খাত্তাবক কোৱা হৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে হাছানৰ পৰা যৌৱনকাল পোৱা নাই এজন ল’ৰা আছে, আনহাতে তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী ছিৰিয়াত এজন মানুহ। ধনী ল'ৰা কিন্তু ককাকৰ ছোৱালীৰ বাহিৰে আন কোনো নাই।' [উমৰ বিন খাত্তাবে] উত্তৰ দিলে, ‘তেওঁ ককাকৰ ছোৱালীক উইল কৰিব লাগে।’ 'আমৰ বিন চুলাইমে ক'লে, 'ল'ৰাজনে জুছ্যামৰ কুঁৱা নামৰ সম্পত্তি এটাৰে ককাকৰ ছোৱালীক উইল কৰিলে।' আমৰ বিন চুলাইমে ক’লে, গতিকে ইয়াক ত্ৰিশ হাজাৰ দিৰহামত বিক্ৰী কৰা হ’ল আৰু যিগৰাকী কন্যাক উইল দিয়া হৈছিল, তেওঁৰ নাম আমৰ বিন চুলাইম আজ জুৰাকীৰ মাতৃ। মালিকে মোক [আবু বকৰ বিন হাজম]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে মদীনাত হাছানৰ এজন ল’ৰা আছিল যি মৃত্যুৰ ওচৰ চাপিছিল, আৰু তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকল ছিৰিয়াত আছিল। তাৰ পিছত তেওঁক উমৰ বিন খাত্তাবক এই বিষয়ে কোৱা হৈছিল। তেওঁক সোধা হৈছিল, ‘এজন মানুহৰ মৃত্যু হৈছে; তেওঁ উইল এৰি থৈ গৈছিল নেকি?' [উমৰে] ক’লে, ‘তেওঁ উইল এৰি দিব লাগে।’ ইয়াহ্যা বিন ছাইদে ক’লে, ‘আবু বক্ৰে ক’লে, ‘ল’ৰাটোৰ বয়স দহ বা বাৰ বছৰ আছিল, আৰু তেওঁ জুছিয়ামৰ কুঁৱাৰ বাবে উইল এৰি থৈ গৈছিল, আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে ত্ৰিশ হাজাৰ দিৰহামত বিক্ৰী কৰিছিল।’
হাদিছ
Imam Malik : 1258
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَجَاءَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ مِنْ وَجَعٍ اشْتَدَّ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ بَلَغَ بِي مِنْ الْوَجَعِ مَا تَرَى وَأَنَا ذُو مَالٍ وَلَا يَرِثُنِي إِلَّا ابْنَةٌ لِي أَفَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثَيْ مَالِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَقُلْتُ فَالشَّطْرُ قَالَ لَا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ إِنَّكَ أَنْ تَذَرَ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَذَرَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ وَإِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا أُجِرْتَ حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فِي امْرَأَتِكَ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَأُخَلَّفُ بَعْدَ أَصْحَابِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ لَنْ تُخَلَّفَ فَتَعْمَلَ عَمَلًا صَالِحًا إِلَّا ازْدَدْتَ بِهِ دَرَجَةً وَرِفْعَةً وَلَعَلَّكَ أَنْ تُخَلَّفَ حَتَّى يَنْتَفِعَ بِكَ أَقْوَامٌ وَيُضَرَّ بِكَ آخَرُونَ اللَّهُمَّ أَمْضِ لِأَصْحَابِي هِجْرَتَهُمْ وَلَا تَرُدَّهُمْ عَلَى أَعْقَابِهِمْ لَكِنْ الْبَائِسُ سَعْدُ بْنُ خَوْلَةَ يَرْثِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ مَاتَ بِمَكَّةَ
মালিকে মোক [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [আমিৰ বিন ছাইদ বিন আবু ৱাক্কাছ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যিয়ে কৈছিল: ‘বিদায় হজ্জত উপলক্ষে আল্লাহৰ ৰাছুল (ছাঃ) মোৰ ওচৰলৈ আহিছিল, যেতিয়া মই গুৰুতৰভাৱে অসুস্থ হৈ আছিলো। মই ক’লো, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই গুৰুতৰভাৱে অসুস্থ আৰু বহুত ধন-সম্পত্তি আছে, কিন্তু মোৰ কন্যাৰ বাহিৰে মোৰ পৰা কোনেও উত্তৰাধিকাৰী নহ’ব। মোৰ ধন-সম্পত্তিৰ দুই তৃতীয়াংশ দান-বৰঙণিত দিব লাগেনে?' আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘নাই,’ মই সুধিলোঁ: ‘নে আধা?’। তেওঁ ক’লে, ‘নাই’, তেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘এক তৃতীয়াংশ। এক তৃতীয়াংশ ইতিমধ্যে বহুত। আপোনাৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলক দুখীয়া আৰু মানুহৰ পৰা ভিক্ষা কৰি এৰি যোৱাতকৈ আপোনাৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলক ধনী কৰি ৰখাটোৱেই ভাল। আল্লাহৰ অনুমোদনৰ আশাত আপোনাৰ ধন-সম্পত্তি খৰচ নকৰিব যদিহে আপুনি আপোনাৰ পত্নীৰ মুখত যি ভৰাই থৈছে তাৰ পুৰস্কাৰ নাপাব'। ছাদ বিন আবু ৱাক্কাছে ক’লে, ‘মই ক’লোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোৰ বন্ধুসকল যোৱাৰ পিছত মই মক্কাত থাকিব পাৰিমনে?' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘আপুনি মক্কাত থাকিলেও, আৰু ভাল কাম কৰিলেও আপোনাৰ মহিমা আৰু সন্মান নিঃসন্দেহে বৃদ্ধি পাব। হ’ব পাৰে যে আপুনি যদি ইয়াত থাকে তেন্তে ই এটা গোটৰ বাবে উপকাৰ আৰু আনৰ বাবে ক্ষতি কৰিব। হে আল্লাহ মোৰ বন্ধুসকলৰ হিজৰাৰ যাত্ৰা মসৃণ কৰক, তেওঁলোকৰ উৎসাহ ম্লান নকৰিব।' কিন্তু এটা কৰুণ ভাগ্য সা’দ বিন খৌলাৰ ওপৰত পৰিল, তেওঁ মক্কাত মৃত্যুৰ সন্মুখীন হ’ল। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ বাবে দয়া আৰু ক্ষমা বিচাৰিলে’।
হাদিছ
Imam Malik : 1259
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ مُخَنَّثًا كَانَ عِنْدَ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْمَعُ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنْ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ الطَّائِفَ غَدًا فَأَنَا أَدُلُّكَ عَلَى ابْنَةِ غَيْلَانَ فَإِنَّهَا تُقْبِلُ بِأَرْبَعٍ وَتُدْبِرُ بِثَمَانٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلَنَّ هَؤُلَاءِ عَلَيْكُمْ
মালিকে মোক [হিছাম বিন উৰৱাহৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] বর্ণনা কৰিছিল যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পত্নী উম্মা চালামাৰ লগত এগৰাকী হিজড়া আছিল, যিয়ে আব্দুল্লাহ বিন আবু উমাইয়াক কৈছিল আৰু আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে শুনি আছিল: ‘হে আব্দুল্লাহ, যদি আল্লাহে আপোনাৰ বাবে তৈয়ফ খুলি দিয়ে, তেন্তে মই আপোনাক দেখুৱাম ঘৈলানৰ কন্যা। তাইক সন্মুখৰ পৰা চাৰিবাৰ আৰু পিছফালৰ পৰা আঠবাৰ দেখা যাব।' তেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘তেওঁলোকক তোমালোকৰ ওপৰত প্ৰৱেশ নকৰিবা’।
হাদিছ
Imam Malik : 1260
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُكَانَتْ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَوَلَدَتْ لَهُ عَاصِمَ بْنَ عُمَرَ ثُمَّ إِنَّهُ فَارَقَهَا فَجَاءَ عُمَرُ قُبَاءً فَوَجَدَ ابْنَهُ عَاصِمًا يَلْعَبُ بِفِنَاءِ الْمَسْجِدِ فَأَخَذَ بِعَضُدِهِ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الدَّابَّةِ فَأَدْرَكَتْهُ جَدَّةُ الْغُلَامِ فَنَازَعَتْهُ إِيَّاهُ حَتَّى أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ فَقَالَ عُمَرُ ابْنِي وَقَالَتْ الْمَرْأَةُ ابْنِي فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَلِّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ قَالَ فَمَا رَاجَعَهُ عُمَرُ الْكَلَامَقَالَ و سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ وَهَذَا الْأَمْرُ الَّذِي آخُذُ بِهِ فِي ذَلِكَ
মালিকে মোক ইয়াহিয়া বিন ছাইদৰ পৰা বর্ণনা কৰিলে, তেওঁ ক’লে: আল কাছিম বিন মহম্মদে কোৱা শুনিলোঁ: ‘উমৰ বিন খাত্তাবে আনছাৰৰ এগৰাকী মহিলাক বিয়া কৰাইছিল, আৰু তেওঁলোকৰ আছিম বিন উমৰ নামৰ এজন পুত্ৰ জন্ম হৈছিল, তাৰ পিছত উমৰে তেওঁক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিছিল। উমৰ যেতিয়া কুবালৈ আহি মছজিদৰ টেৰেচত নিজৰ পুত্ৰক খেলি থকা দেখিলে। গতিকে উমৰে পুত্ৰক বাহুত ধৰি নিজৰ মাউণ্টত কোলাত থৈ দিলে। কিন্তু ল’ৰাটোৰ আইতাক উমৰৰ পুত্ৰ আছিমে এই কথা দেখি দুয়ো আবু বকৰ আছ-ছিদ্দিকৰ ওচৰলৈ আহিল। তাৰ পিছত উমৰে ক’লে, এইজন মোৰ ল’ৰা। আৰু আইতাই ক'লে, 'মহিলাজনী - শিশুটিৰ মাক - মোৰ ল'ৰা।' [আবু বকৰ আছ-ছিদ্দিকে] তাৰ পিছত ক’লে, ‘ল’ৰাটোক আইতাকৰ ওচৰত এৰি দিয়ক।’ আল কাছিম - বক্তাজনে ক’লে: ‘তাৰ পিছত উমৰে আৰু এটা শব্দ কোৱা নাছিল।’ য়াহিয়াই ক’লে, ‘মই মালিকে কোৱা শুনিছিলো: ‘এই বিষয়ত আমাৰ মতামত সেয়াই।’
