Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 1181
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَطْلُ الْغَنِيِّ ظُلْمٌ وَإِذَا أُتْبِعَ أَحَدُكُمْ عَلَى مَلِيءٍ فَلْيَتْبَعْ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان روايت ڪئي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'هڪ مالدار شخص جيڪو قرض ادا ڪرڻ ۾ دير ڪري ٿو اهو ظلم آهي، ۽ جيڪڏهن توهان مان ڪنهن کي قرض ڏنو وڃي ته اهو ڪنهن امير شخص ڏانهن منتقل ڪيو وڃي - ۽ هو ان جي ادائيگي جو ذميوار آهي - ته ان کي قبول ڪرڻ گهرجي.'
حديث
Imam Malik : 1182
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ مُوسَى بْنِ مَيْسَرَةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَجُلًا يَسْأَلُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِفَقَالَ إِنِّي رَجُلٌ أَبِيعُ بِالدَّيْنِ فَقَالَ سَعِيدٌ لَا تَبِعْ إِلَّا مَا آوَيْتَ إِلَى رَحْلِكَ
مالڪ مون کي [موسيٰ بن ميسره] کان ٻڌايو ته هن هڪ ماڻهو کي [سعيد بن مسيب] کان پڇندي ٻڌو؛ 'مان هڪ اهڙو ماڻهو آهيان جيڪو عام طور تي قرض تي وڪڻندو آهيان'. سعيد جواب ڏنو؛ 'ڪجهه به نه وڪڻو سواءِ ان جي جيڪو توهان پنهنجي گهر ۾ آڻيو ٿا'.
حديث
Imam Malik : 1183
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا رَجُلٍ بَاعَ مَتَاعًا فَأَفْلَسَ الَّذِي ابْتَاعَهُ مِنْهُ وَلَمْ يَقْبِضْ الَّذِي بَاعَهُ مِنْ ثَمَنِهِ شَيْئًا فَوَجَدَهُ بِعَيْنِهِ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ وَإِنْ مَاتَ الَّذِي ابْتَاعَهُ فَصَاحِبُ الْمَتَاعِ فِيهِ أُسْوَةُ الْغُرَمَاءِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، ابو بڪر بن عبدالرحمٰن بن الحارث بن هشام کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جيڪو به سامان وڪرو ڪري ٿو ۽ خريد ڪندڙ ان جي قيمت وصول ڪرڻ کان سواءِ ديوالي ٿي وڃي ٿو، جيڪڏهن هو انهن کي ڳولي ٿو، ته ان جو انهن تي وڌيڪ حق آهي. جيڪڏهن خريد ڪندڙ مري وڃي ٿو، ته سامان جو مالڪ قرضدارن لاءِ هڪ مثال آهي.'
حديث
Imam Malik : 1184
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا رَجُلٍ أَفْلَسَ فَأَدْرَكَ الرَّجُلُ مَالَهُ بِعَيْنِهِ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ مِنْ غَيْرِهِ
مالڪ مون کي [يحيى بن سعيد] کان [ابو بڪر بن محمد بن عمرو بن حزم] کان [عمر بن عبدالعزيز] کان [ابو بڪر بن عبدالرحمان بن الحارث بن هشام] کان [ابو هريره] تائين بيان ڪيو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جيڪو ماڻهو ديوالي ٿي وڃي ۽ قرض ڏيندڙ ان ديوالي جي ملڪيت ڳولي لهي ته اهو ٻين سڀني کان وڌيڪ ان جو حقدار آهي.'
حديث
Imam Malik : 1185
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَاسْتَسْلَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَكْرًا فَجَاءَتْهُ إِبِلٌ مِنْ الصَّدَقَةِ قَالَ أَبُو رَافِعٍ فَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَقْضِيَ الرَّجُلَ بَكْرَهُ فَقُلْتُ لَمْ أَجِدْ فِي الْإِبِلِ إِلَّا جَمَلًا خِيَارًا رَبَاعِيًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطِهِ إِيَّاهُ فَإِنَّ خِيَارَ النَّاسِ أَحْسَنُهُمْ قَضَاءً
مون کي يحييٰ، مالڪ، زيد بن اسلم، عطا بن يسار، رسول الله صلي الله عليه وسلم جي اڳوڻي غلام ابو رافع کان ٻڌايو آهي ته: ”الله جي رسول هڪ ڀيري ڪنهن کان هڪ گابي قرض ورتي هئي. ان کان پوءِ ان کي اٺن جي ڌڻ جي صورت ۾ خيرات ملي. ابو رافع چيو ته: ”رسول الله صلي الله عليه وسلم مون کي چيو ته ان جو قرض ان شخص کي گابي جي صورت ۾ ادا ڪريان جنهن کيس قرض ڏنو هو.“ مون اهو به چيو ته: ”مون کي هڪ سٺو اٺ مليو آهي جيڪو ست سالن جو آهي.“ پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته: ”اهو ان کي ڏيو، بهترين ماڻهو اهو آهي جيڪو پنهنجو قرض بهتر سان ادا ڪري ٿو.“
حديث
Imam Malik : 1186
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ الْمَكِّيِّ عَنْ مُجَاهِدٍ أَنَّهُ قَالَ اسْتَسْلَفَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَمِنْ رَجُلٍ دَرَاهِمَ ثُمَّ قَضَاهُ دَرَاهِمَ خَيْرًا مِنْهَا فَقَالَ الرَّجُلُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذِهِ خَيْرٌ مِنْ دَرَاهِمِي الَّتِي أَسْلَفْتُكَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَدْ عَلِمْتُ وَلَكِنْ نَفْسِي بِذَلِكَ طَيِّبَةٌ
مون کي مالڪ [حميد بن قيس المڪي] کان [مجاهد] تائين ٻڌايو هو ته: 'عبدالله بن عمر هڪ ڀيري هڪ ماڻهوءَ کان ڪيترائي درهم قرض ورتا، پوءِ هن انهن کي بهتر درهم سان ادا ڪيو. پوءِ ان ماڻهوءَ چيو: 'اي ابو عبدالرحمان، ڇا هي انهن درهم کان بهتر آهي جيڪي مون توکي قرض ڏنا هئا؟' تنهن ڪري [عبدالله بن عمر] جواب ڏنو؛ 'مون کي خبر آهي، پر هن طريقي سان منهنجو روح وڌيڪ آرامده ٿيندو آهي'.
حديث
Imam Malik : 1187
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُمَنْ أَسْلَفَ سَلَفًا فَلَا يَشْتَرِطْ إِلَّا قَضَاءَهُ
مالڪ [نافع] مون کي ٻڌايو ته هن [عبدالله بن عمر] کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'جيڪو به قرض ڏئي ٿو، ان کي واپسي کان سواءِ ڪا به شرط نه رکڻ گهرجي'.
حديث
Imam Malik : 1188
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَبِعْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَيْعِ بَعْضٍ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان روايت ڪئي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'اهڙي شيءِ نه وڪڻو جنهن تي ڪو ٻيو واڪ ڪري.'
حديث
Imam Malik : 1189
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَلَقَّوْا الرُّكْبَانَ لِلْبَيْعِ وَلَا يَبِعْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَيْعِ بَعْضٍ وَلَا تَنَاجَشُوا وَلَا يَبِعْ حَاضِرٌ لِبَادٍ وَلَا تُصَرُّوا الْإِبِلَ وَالْغَنَمَ فَمَنْ ابْتَاعَهَا بَعْدَ ذَلِكَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ بَعْدَ أَنْ يَحْلُبَهَا إِنْ رَضِيَهَا أَمْسَكَهَا وَإِنْ سَخِطَهَا رَدَّهَا وَصَاعًا مِنْ تَمْرٍ
مالڪ مون کي [ابو الزناد] کان [الاعرج] کان [ابو هريره] تائين ٻڌايو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'واپارين کي بازار ۾ پهچڻ کان اڳ نه روڪيو. اهي شيون نه وڪڻو جن تي ٻيا واڪ ڪري رهيا آهن. واڪ ۾ مقابلو نه ڪريو. شهر وارن کي ڳوٺاڻن کي سامان وڪڻڻ نه ڏيو. اٺن ۽ ٻڪرين جو کير انهن جي ٿيلهين ۾ نه رکو - جيستائين وڪرو ڪرڻ وقت اهي وڏا نه نظر اچن. . جيڪو اڳ ۾ ئي ان کي خريد ڪري چڪو آهي ۽ کير ڏئي چڪو آهي ته ان وٽ ٻه اختيار آهن: جيڪڏهن هو راضي ٿئي ته ان کي رکي سگهي ٿو، جيڪڏهن نه ته هو ان کي کجور جي هڪ صاع سان واپس ڪري سگهي ٿو.'
حديث
Imam Malik : 1190
قَالَ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ النَّجْشِقَالَ مَالِك وَالنَّجْشُ أَنْ تُعْطِيَهُ بِسِلْعَتِهِ أَكْثَرَ مِنْ ثَمَنِهَا وَلَيْسَ فِي نَفْسِكَ اشْتِرَاؤُهَا فَيَقْتَدِي بِكَ غَيْرُكَ
مالڪ چيو؛ [نافع] کان [عبدالله بن عمر] کان روايت آهي ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم نجس طريقي سان وڪڻڻ کان منع ڪئي آهي'. مالڪ چيو: 'نجاسي اهو آهي ته توهان سامان کي وڌيڪ قيمت تي خريد ڪريو، ان کي خريد ڪرڻ جي نيت کان سواءِ؛ جيستائين ماڻهو توهان جي پيروي نه ڪن'.
حديث
Imam Malik : 1191
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَجُلًا ذَكَرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ يُخْدَعُ فِي الْبُيُوعِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بَايَعْتَ فَقُلْ لَا خِلَابَةَ قَالَ فَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا بَايَعَ يَقُولُ لَا خِلَابَةَ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، عبدالله بن دينار، عبدالله بن عمر کان، چيو ته: هڪ شخص رسول الله ﷺ وٽ شڪايت ڪئي ته هن کي خريد و فروخت جي معاملي ۾ ٺڳيو ويو آهي. پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو: 'جيڪڏهن توهان واپار ڪريو ٿا ته چئو: 'ڪو به ٺڳي نه هجڻ گهرجي'. ان کان پوءِ هو واپار ڪندي هميشه اهو چوندو هو: 'ڪو به ٺڳي نه'.
حديث
Imam Malik : 1192
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يَقُولُإِذَا جِئْتَ أَرْضًا يُوفُونَ الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ فَأَطِلْ الْمُقَامَ بِهَا وَإِذَا جِئْتَ أَرْضًا يُنَقِّصُونَ الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ فَأَقْلِلْ الْمُقَامَ بِهَا
مالڪ مون کي [يحييٰ بن سعيد] کان ٻڌايو ته هن [سعيد بن مسيب] کي چوندي ٻڌو ته: 'جيڪڏهن توهان ڪنهن اهڙي ملڪ ۾ اچو جتي جا ماڻهو ماپ ۽ تور ۾ ايماندار آهن، ته پوءِ اتي وڌيڪ وقت رهو. پر جيڪڏهن توهان ڪنهن اهڙي ملڪ ۾ اچو جتي جا ماڻهو ماپ ۽ ترازو گهٽائڻ پسند ڪن ٿا، ته پوءِ اتي پنهنجو رهڻ مختصر ڪريو.'
حديث
Imam Malik : 1193
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ الْمُنْكَدِرِ يَقُولُأَحَبَّ اللَّهُ عَبْدًا سَمْحًا إِنْ بَاعَ سَمْحًا إِنْ ابْتَاعَ سَمْحًا إِنْ قَضَى سَمْحًا إِنْ اقْتَضَى
مالڪ مون کي [يحييٰ بن سعيد] کان روايت ڪئي ته هن [محمد بن المنڪدر] کي چوندي ٻڌو ته: 'الله ان ٻانهي کي پسند ڪري ٿو جيڪو وڪڻڻ وقت سخي هجي، خريد ڪرڻ وقت سخي هجي، قرض ادا ڪرڻ وقت سخي هجي، ۽ قرض جي ادائيگي لاءِ درخواست ڪرڻ وقت سخي هجي'.
حديث
Imam Malik : 1194
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍأَنَّهُ سَأَلَهُ عَنْ الرَّجُلِ يَتَكَارَى الدَّابَّةَ ثُمَّ يُكْرِيهَا بِأَكْثَرَ مِمَّا تَكَارَاهَا بِهِ فَقَالَ لَا بَأْسَ بِذَلِكَ
مالڪ مون کي [ابن شهاب] کان ٻڌايو ته هڪ ڀيري هن کان هڪ اهڙي ماڻهوءَ بابت پڇيو ويو جنهن هڪ جانور ڪرائي تي ورتو هو جنهن تي هو سواري ڪري رهيو هو، پوءِ هن اهو جانور ڪنهن ٻئي شخص کي ڪرائي جي قيمت کان وڌيڪ قيمت تي ڪرائي تي ڏنو. ابن شهاب جواب ڏنو؛ 'ڪو مسئلو ناهي'.
حديث
Imam Malik : 1195
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ وَعُبَيْدُ اللَّهِ ابْنَا عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي جَيْشٍ إِلَى الْعِرَاقِ فَلَمَّا قَفَلَا مَرَّا عَلَى أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ وَهُوَ أَمِيرُ الْبَصْرَةِ فَرَحَّبَ بِهِمَا وَسَهَّلَ ثُمَّ قَالَ لَوْ أَقْدِرُ لَكُمَا عَلَى أَمْرٍ أَنْفَعُكُمَا بِهِ لَفَعَلْتُ ثُمَّ قَالَ بَلَى هَاهُنَا مَالٌ مِنْ مَالِ اللَّهِ أُرِيدُ أَنْ أَبْعَثَ بِهِ إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ فَأُسْلِفُكُمَاهُ فَتَبْتَاعَانِ بِهِ مَتَاعًا مِنْ مَتَاعِ الْعِرَاقِ ثُمَّ تَبِيعَانِهِ بِالْمَدِينَةِ فَتُؤَدِّيَانِ رَأْسَ الْمَالِ إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَيَكُونُ الرِّبْحُ لَكُمَا فَقَالَا وَدِدْنَا ذَلِكَ فَفَعَلَ وَكَتَبَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَنْ يَأْخُذَ مِنْهُمَا الْمَالَ فَلَمَّا قَدِمَا بَاعَا فَأُرْبِحَا فَلَمَّا دَفَعَا ذَلِكَ إِلَى عُمَرَ قَالَ أَكُلُّ الْجَيْشِ أَسْلَفَهُ مِثْلَ مَا أَسْلَفَكُمَا قَالَا لَا فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ابْنَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ فَأَسْلَفَكُمَا أَدِّيَا الْمَالَ وَرِبْحَهُ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ فَسَكَتَ وَأَمَّا عُبَيْدُ اللَّهِ فَقَالَ مَا يَنْبَغِي لَكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَذَا لَوْ نَقَصَ هَذَا الْمَالُ أَوْ هَلَكَ لَضَمِنَّاهُ فَقَالَ عُمَرُ أَدِّيَاهُ فَسَكَتَ عَبْدُ اللَّهِ وَرَاجَعَهُ عُبَيْدُ اللَّهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ عُمَرَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لَوْ جَعَلْتَهُ قِرَاضًا فَقَالَ عُمَرُ قَدْ جَعَلْتُهُ قِرَاضًا فَأَخَذَ عُمَرُ رَأْسَ الْمَالِ وَنِصْفَ رِبْحِهِ وَأَخَذَ عَبْدُ اللَّهِ وَعُبَيْدُ اللَّهِ ابْنَا عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ نِصْفَ رِبْحِ الْمَالِ
مالڪ مون کي [زيد بن اسلم] کان [پنهنجي پيءُ] تائين ٻڌايو هو ته؛ 'عبدالله ۽ عبيدالله، ٻئي عمر بن خطاب جا پٽ، هڪ ڀيرو عراق ڏانهن ويندڙ فوج ۾ شامل ٿيا. جڏهن اهي واپس آيا، ته اهي ٻئي ابو موسيٰ الاشعري وٽان گذريا جيڪو ان وقت بصره جو گورنر هو. ابو موسيٰ پوءِ انهن ٻنهي جو خوشيءَ سان استقبال ڪيو ۽ چيو ته؛ 'جيڪڏهن مان توهان کي ڪجهه ڏئي سگهان ٿو جيڪو مستقبل ۾ توهان لاءِ ڪارآمد هوندو، ته مان ضرور اهو ڪندس'. [ابو موسيٰ] ٻيهر چيو، 'ها، هي الله جي خزاني مان هڪ خزانو آهي، مان ان کي امير المومنين کي ڏيڻ چاهيان ٿو، مان هي خزانو توهان ٻنهي کي قرض ڏئي رهيو آهيان ته جيئن توهان عراق ۾ سامان خريد ڪري سگهو ۽ مديني پهچڻ تي ان کي ٻيهر وڪرو ڪري سگهو. بعد ۾، گادي جو هنڌ امير المومنين کي ڏيو، ۽ منافعو توهان ٻنهي کي ويندو. ٻنهي چيو؛ 'اسان ان سان خوش آهيون'. پوءِ ابو موسيٰ ائين ڪيو ۽ امير المومنين کي هڪ پيغام لکيو ته هو پنهنجي ٻن ٻارن جي حوالي ڪيل ملڪيت کانئس وٺي. جڏهن اهي ٻئي مديني پهتا، ته انهن پنهنجو سامان وڪرو ڪيو ۽ منافعو ڪمايو. جڏهن اهي عمر کي ملڪيت ڏيڻ وارا هئا ته عمر پڇيو، "ڇا ابو موسيٰ هر هڪ لشڪر کي اهڙي طرح قرض ڏنو هو جيئن هن توهان ٻنهي کي ڏنو هو؟" ٻنهي جواب ڏنو، "نه." [عمر بن خطاب] چيو، "تنهن ڪري اهو ان ڪري آهي جو توهان امير المومنين جا پٽ آهيو جو هن اهو توهان ٻنهي کي قرض ڏنو؟ سڀ ملڪيت ۽ ان جو منافعو حوالي ڪريو!" اهو ٻڌي، عبدالله خاموش رهيو. ان دوران، عبيدالله چيو، "او امير المومنين، توهان کي اهڙو ڪم نه ڪرڻ گهرجي. جيڪڏهن ملڪيت گهٽجي وڃي يا گم ٿي وڃي ته اسان کي قيمت برداشت ڪرڻي پوندي." عمر اٽل رهيو، "ان کي حوالي ڪريو." عبدالله خاموش رهيو، جڏهن ته عبيدالله کيس دٻاءُ وجهندو رهيو. پوءِ مجلس ۾ هڪ ماڻهو مداخلت ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي ۽ چيو، "اي امير المومنين، جيڪڏهن توهان انهن ٻنهي کي ملڪيت قرض ڏيو ته ڇا ٿيندو؟" "مون اهو ٻنهي کي قرض ڏنو آهي،" عمر بن خطاب جواب ڏنو. پوءِ عمر ملڪيت ۽ اڌ منافعو ورتو، جڏهن ته عبدالله ۽ عبيدالله کي به اڌ منافعو مليو.
حديث
Imam Malik : 1196
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَأَعْطَاهُ مَالًا قِرَاضًا يَعْمَلُ فِيهِ عَلَى أَنَّ الرِّبْحَ بَيْنَهُمَا
مالڪ مون کي [علاء بن عبدالرحمان] کان [پنهنجي پيءُ] کان [پنهنجي ڏاڏي] کان بيان ڪيو آهي ته [عثمان بن عفان] هڪ ڀيري کيس واپار لاءِ پئسا قرض ڏنا هئا هن شرط تي ته منافعو انهن ٻنهي ۾ ورهايو وڃي.
حديث
Imam Malik : 1197
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِيَهُودِ خَيْبَرَ يَوْمَ افْتَتَحَ خَيْبَرَ أُقِرُّكُمْ فِيهَا مَا أَقَرَّكُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى أَنَّ الثَّمَرَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ قَالَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْعَثُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ رَوَاحَةَ فَيَخْرُصُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُمْ ثُمَّ يَقُولُ إِنْ شِئْتُمْ فَلَكُمْ وَإِنْ شِئْتُمْ فَلِيَ فَكَانُوا يَأْخُذُونَهُ
اسان کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سعيد بن مسيب کان، روايت ڪئي وئي آهي ته: ”نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم خيبر جي يهودين کي چيو جڏهن خيبر فتح ٿيو ته: ”مان توهان لاءِ اهو طئي ڪندس جيڪو الله عزوجل مقرر ڪيو آهي؛ ته تاريخون اسان ۽ توهان جي وچ ۾ ورهايون وڃن“. سعيد بن مسيب چيو ته: ”پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم عبدالله بن رواحه کي موڪليو ته هو پنهنجي ۽ انهن جي وچ ۾ قيمت جو اندازو لڳائي، پوءِ فرمايائون: جيڪڏهن توهان چاهيو ته هي توهان لاءِ آهي، ۽ جيڪڏهن توهان چاهيو ته هي منهنجي لاءِ آهي“. آخرڪار انهن اهو ورتو“.
حديث
Imam Malik : 1198
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَبْعَثُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ رَوَاحَةَ إِلَى خَيْبَرَ فَيَخْرُصُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ يَهُودِ خَيْبَرَ قَالَ فَجَمَعُوا لَهُ حَلْيًا مِنْ حَلْيِ نِسَائِهِمْ فَقَالُوا لَهُ هَذَا لَكَ وَخَفِّفْ عَنَّا وَتَجَاوَزْ فِي الْقَسْمِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ وَاللَّهِ إِنَّكُمْ لَمِنْ أَبْغَضِ خَلْقِ اللَّهِ إِلَيَّ وَمَا ذَاكَ بِحَامِلِي عَلَى أَنْ أَحِيفَ عَلَيْكُمْ فَأَمَّا مَا عَرَضْتُمْ مِنْ الرَّشْوَةِ فَإِنَّهَا سُحْتٌ وَإِنَّا لَا نَأْكُلُهَا فَقَالُوا بِهَذَا قَامَتْ السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته مالڪ، ابن شهاب، سليمان بن يسار کان، چيو ته: 'رسول الله ﷺ عبدالله بن رواحه کي خيبر ڏانهن موڪليو، هن ان ۽ خيبر جي يهودين جي وچ ۾ ورهاست طئي ڪئي. سليمان بن يسار چيو ته: 'انهن پنهنجين زالن جا زيور گڏ ڪيا، پوءِ عبدالله بن رواحه کي چيو ته: 'هي سڀ زيور توهان لاءِ آهن، پر اسان کي راحت ڏيو ۽ اسان کي وڌيڪ ڏيو'. عبدالله بن رواحه جواب ڏنو: 'اي يهوديو! خدا جو قسم، توهان الله جي مخلوق آهيو جن کان مون کي سڀ کان وڌيڪ نفرت آهي، پر اهو ڪو سبب ناهي ته مان توهان تي ظلم ڪريان. جيتري قدر توهان مون کي رشوت طور ڏنا آهن، اهي حرام آهن، اسان انهن کي ڪڏهن به نه کائينداسين'. انهن اهو به چيو ته: 'هن سچائي سان آسمان ۽ زمين کي قائم ڪريو'.
حديث
Imam Malik : 1199
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ قَيْسٍ الزُّرَقِيِّ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ كِرَاءِ الْمَزَارِعِقَالَ حَنْظَلَةُ فَسَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ أَمَّا بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَلَا بَأْسَ بِهِ
اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، ربيع بن ابو عبدالرحمان، حنظله بن قيس الزرقي، رافع بن خديج کان روايت ڪئي آهي ته: ”الله جي رسول صلي الله عليه وسلم باغ ڪرائي تي ڏيڻ کان منع ڪئي هئي“. حنظله چيو ته: ”پوءِ مون رافع بن خديج کان پڇيو ته ڇا اهو سون ۽ چاندي ۾ ڪرائي تي ڏنو ويندو آهي، ته هن جواب ڏنو ته: ”سون ۽ چاندي جي حوالي سان، ڪو فرق نٿو پوي.“
حديث
Imam Malik : 1200
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِعَنْ كِرَاءِ الْأَرْضِ بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لَا بَأْسَ بِهِ
مون کي ٻڌايو هو ته مالڪ [ابن شهاب] چيو ته؛ 'مون هڪ ڀيرو [سعيد بن مسيب] کان سون يا چاندي سان زمين ڪرائي تي ڏيڻ بابت پڇيو، ته هن جواب ڏنو؛ 'ٺيڪ آهي'.
