Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 101
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ زُيَيْدِ بْنِ الصَّلْتِ أَنَّهُ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِإِلَى الْجُرُفِ فَنَظَرَ فَإِذَا هُوَ قَدْ احْتَلَمَ وَصَلَّى وَلَمْ يَغْتَسِلْ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَرَانِي إِلَّا احْتَلَمْتُ وَمَا شَعَرْتُ وَصَلَّيْتُ وَمَا اغْتَسَلْتُ قَالَ فَاغْتَسَلَ وَغَسَلَ مَا رَأَى فِي ثَوْبِهِ وَنَضَحَ مَا لَمْ يَرَ وَأَذَّنَ أَوْ أَقَامَ ثُمَّ صَلَّى بَعْدَ ارْتِفَاعِ الضُّحَى مُتَمَكِّنًا
مون کي مالڪ کان [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان [زبيد بن عاص شلت] ٻڌايو هو ته: 'مان [عمر بن خطاب] سان جرف ڏانهن ويو هوس. اوچتو هن کي احساس ٿيو ته هن کي احتلام ٿيو آهي ۽ هو غسل ڪرڻ کان سواءِ نماز پڙهي رهيو هو. پوءِ هن چيو: 'الله جو قسم، مون کي خبر نه هئي ته مون کي احتلام ٿيو آهي، پر مون کي هوش نه هو، تنهن ڪري مون نماز پڙهي ۽ غسل نه ڪيو'. راوي چيو ته: 'پوءِ هن غسل ڪيو ۽ جيڪو سندس ڪپڙن تي نظر اچي رهيو هو ان کي ڌوتو ۽ جيڪو نظر نه اچي رهيو هو ان تي ڇڪيو. ان کان پوءِ، هو نماز يا اقامت لاءِ اذان ڏئي ٿو، پوءِ ذوالحج جي وقت ۾ نماز پڙهي ٿو.'
حديث
Imam Malik : 102
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ غَدَا إِلَى أَرْضِهِ بِالْجُرُفِ فَوَجَدَ فِي ثَوْبِهِ احْتِلَامًا فَقَالَ لَقَدْ ابْتُلِيتُ بِالْاحْتِلَامِ مُنْذُ وُلِّيتُ أَمْرَ النَّاسِ فَاغْتَسَلَ وَغَسَلَ مَا رَأَى فِي ثَوْبِهِ مِنْ الْاحْتِلَامِ ثُمَّ صَلَّى بَعْدَ أَنْ طَلَعَتْ الشَّمْسُ
مون کي مالڪ کان، اسماعيل بن ابو حڪيم کان، سليمان بن يسار کان، روايت آهي ته [عمر بن خطاب] صبح جو جرف جي علائقي ۾ پنهنجي فارم ڏانهن ويو، پوءِ هن پنهنجي ڪپڙن تي خواب جا نشان ڏٺا، تنهن ڪري هن چيو: 'مون کي خوابن سان آزمايو ويو آهي، جڏهن کان مون قيادت سنڀالي آهي.' پوءِ هن غسل ڪيو ۽ پنهنجي ڪپڙن تي خواب جا نشان ڌوئي ڇڏيا جيڪي نظر اچي رهيا هئا، پوءِ سج اڀرڻ کان پوءِ نماز پڙهي.'
حديث
Imam Malik : 103
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ صَلَّى بِالنَّاسِ الصُّبْحَ ثُمَّ غَدَا إِلَى أَرْضِهِ بِالْجُرُفِ فَوَجَدَ فِي ثَوْبِهِ احْتِلَامًا فَقَالَ إِنَّا لَمَّا أَصَبْنَا الْوَدَكَ لَانَتْ الْعُرُوقُ فَاغْتَسَلَ وَغَسَلَ الْاحْتِلَامَ مِنْ ثَوْبِهِ وَعَادَ لِصَلَاتِهِ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، سليمان بن يسار کان، روايت آهي ته [عمر بن خطاب] هڪ ڀيري پنهنجن ساٿين سان گڏ فجر جي نماز پڙهي، پوءِ صبح جو منجهند جو جرف جي علائقي ۾ پنهنجي فارم ڏانهن ويو، پوءِ هن پنهنجي ڪپڙن تي خواب جا نشان ڏٺا. تنهن ڪري هن چيو: 'جڏهن اسان ٿلها ٿينداسين، ته اسان کي آساني سان پسڻ ايندو.' پوءِ عمر غسل ڪيو ۽ پنهنجن ڪپڙن تي خواب جا نشان ڌوئي ڇڏيا، ان کان پوءِ هن پنهنجي نماز ٻيهر ورجائي.'
حديث
Imam Malik : 104
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ أَنَّهُ اعْتَمَرَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِفِي رَكْبٍ فِيهِمْ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ وَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَرَّسَ بِبَعْضِ الطَّرِيقِ قَرِيبًا مِنْ بَعْضِ الْمِيَاهِ فَاحْتَلَمَ عُمَرُ وَقَدْ كَادَ أَنْ يُصْبِحَ فَلَمْ يَجِدْ مَعَ الرَّكْبِ مَاءً فَرَكِبَ حَتَّى جَاءَ الْمَاءَ فَجَعَلَ يَغْسِلُ مَا رَأَى مِنْ ذَلِكَ الْاحْتِلَامِ حَتَّى أَسْفَرَ فَقَالَ لَهُ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ أَصْبَحْتَ وَمَعَنَا ثِيَابٌ فَدَعْ ثَوْبَكَ يُغْسَلُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَاعَجَبًا لَكَ يَا عَمْرُو بْنَ الْعَاصِ لَئِنْ كُنْتَ تَجِدُ ثِيَابًا أَفَكُلُّ النَّاسِ يَجِدُ ثِيَابًا وَاللَّهِ لَوْ فَعَلْتُهَا لَكَانَتْ سُنَّةً بَلْ أَغْسِلُ مَا رَأَيْتُ وَأَنْضِحُ مَا لَمْ أَرَ
مون کي مالڪ کان هشام بن عروه کان سندس پيءُ کان يحييٰ بن عبدالرحمان بن حثيب کان روايت آهي ته هن هڪ ڀيري عمرو ڪيو ۽ عمرو بن الخطاب سان گڏ هڪ قافلي ۾ عمرو ڪيو جنهن ۾ عمرو بن العاص به موجود هو. عمر هڪ ڍنڍ جي ويجهو هڪ رستي تي آرام ڪرڻ لاءِ رڪيو. کيس خواب آيو. جڏهن صبح ٿيڻ جو وقت ٿيو ته کيس ۽ سندس قافلي کي پاڻي نه مليو. هو هلندو رهيو جيستائين پاڻي نه مليو، پوءِ خواب جي ظاهري نشانن کي ڌوئي ڇڏيو جيستائين اهو غائب ٿي ويو. عمرو بن العاص چيو: 'تون ايترو جلدي هليو ويو آهين، جڏهن ته اسان وٽ اڃا تائين ڪپڙا اسٽاڪ ۾ آهن. اسان کي ڌوئڻ لاءِ پنهنجا ڪپڙا لاهي ڇڏ.' عمر بن الخطاب چيو: 'تون ڪيترو عجيب آهين، اي عمرو بن العاص. جيڪڏهن تون گهڻا ڪپڙا کڻين ٿو، ته ٻيا به تو جهڙا آهن؟ الله جو قسم، جيڪڏهن مان اهو ڪريان ها، ته اهو سنت هوندو. پر مون لاءِ اهو ڪافي آهي ته جيڪو نظر اچي ٿو ان کي ڌوئي ۽ جيڪو نظر نه اچي ٿو ان کي ڇُهي ڇڏيان.'
حديث
Imam Malik : 105
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِأَنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَرْأَةُ تَرَى فِي الْمَنَامِ مِثْلَ مَا يَرَى الرَّجُلُ أَتَغْتَسِلُ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ فَلْتَغْتَسِلْ فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ أُفٍّ لَكِ وَهَلْ تَرَى ذَلِكَ الْمَرْأَةُ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرِبَتْ يَمِينُكِ وَمِنْ أَيْنَ يَكُونُ الشَّبَهُ
مونکي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [ابن شهاب] عروه بن زبير کان، چوي ٿو ته: ام سليم رسول الله صلي الله عليه وسلم کان هڪ عورت بابت پڇيو جيڪا ننڊ ۾ مرد جي خواب وانگر خواب ڏسي ٿي. ڇا ان کي غسل ڪرڻ گهرجي؟ رسول الله صلي الله عليه وسلم جواب ڏنو؛ 'ها، ان کي غسل ڪرڻو پوندو'. عائشه ام سليم کي چيو؛ 'تو تي لعنت هجي، ڇا عورت لاءِ اهڙو خواب ڏسڻ ممڪن آهي؟' رسول الله صلي الله عليه وسلم عائشه کي چيو؛ 'توکي نيڪ تمنائون هجن، پوءِ اها مثال ڪٿان آئي؟'
حديث
Imam Malik : 106
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْجَاءَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ امْرَأَةُ أَبِي طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيِّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَسْتَحْيِي مِنْ الْحَقِّ هَلْ عَلَى الْمَرْأَةِ مِنْ غُسْلٍ إِذَا هِيَ احْتَلَمَتْ فَقَالَ نَعَمْ إِذَا رَأَتْ الْمَاءَ
مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان، زينب بنت ابو سلمه کان، رسول الله ﷺ جي زال ام سلمه کان، هن چيو ته: ابو طلحه انصاري جي زال ام سليم، رسول الله ﷺ سان ملي ۽ چيو ته: اي الله جا رسول، الله تعاليٰ حق کان شرم نٿو ڪري، ڇا عورت کي خواب ۾ غسل ڪرڻ واجب آهي؟
حديث
Imam Malik : 107
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُلَا بَأْسَ أَنْ يُغْتَسَلَ بِفَضْلِ الْمَرْأَةِ مَا لَمْ تَكُنْ حَائِضًا أَوْ جُنُبًا
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ ۽ نافع کان، چيو آهي ته، '[عبدالله بن عمر] چيو ته:' عورت جي غسل مان بچيل پاڻي سان غسل ڪرڻ ۾ ڪو حرج ناهي جيستائين عورت حيض يا جنابت واري نه هجي.''
حديث
Imam Malik : 108
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَعْرَقُ فِي الثَّوْبِ وَهُوَ جُنُبٌ ثُمَّ يُصَلِّي فِيهِ
مون کي مالڪ کان، جيڪو نافع کان هو، ٻڌايو هو ته: '[عبدالله بن عمر] جنابت جي حالت ۾ پسيني سان پنهنجا ڪپڙا آلو ڪري ڇڏيو. پوءِ ان قميص سان نماز پڙهيائين.'
حديث
Imam Malik : 109
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَغْسِلُ جَوَارِيهِ رِجْلَيْهِ وَيُعْطِينَهُ الْخُمْرَةَ وَهُنَّ حُيَّضٌ
مون کي مالڪ کان ۽ نافع کان روايت آهي ته عبدالله بن عمر جون ٻانهيون پنهنجا پير ڌوئينديون هيون ۽ انهن کي خوشبوءِ لڳائينديون هيون، جيتوڻيڪ اهي حيض واريون هيون.
حديث
Imam Malik : 110
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ أَوْ بِذَاتِ الْجَيْشِ انْقَطَعَ عِقْدٌ لِي فَأَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْتِمَاسِهِ وَأَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَتَى النَّاسُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَقَالُوا أَلَا تَرَى مَا صَنَعَتْ عَائِشَةُ أَقَامَتْ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِالنَّاسِ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ قَالَتْ عَائِشَةُ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاضِعٌ رَأْسَهُ عَلَى فَخِذِي قَدْ نَامَ فَقَالَ حَبَسْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسَ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ قَالَتْ عَائِشَةُ فَعَاتَبَنِي أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ وَجَعَلَ يَطْعُنُ بِيَدِهِ فِي خَاصِرَتِي فَلَا يَمْنَعُنِي مِنْ التَّحَرُّكِ إِلَّا مَكَانُ رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فَخِذِي فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَصْبَحَ عَلَى غَيْرِ مَاءٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى آيَةَ التَّيَمُّمِ فَتَيَمَّمُوا فَقَالَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ مَا هِيَ بِأَوَّلِ بَرَكَتِكُمْ يَا آلَ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْ فَبَعَثْنَا الْبَعِيرَ الَّذِي كُنْتُ عَلَيْهِ فَوَجَدْنَا الْعِقْدَ تَحْتَهُ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ کان، عبدالرحمان بن القاسم کان، سندس پيءُ کان، عائشه کان، ام المومنين کان، چيو ته: اسان رسول الله ﷺ سان گڏ سفر تي نڪتا هئاسين. جڏهن اسين بيضاء يا ذاطله الجيسي ۾ هئاسين، ته منهنجو هار ٽٽي پيو ۽ ڪري پيو. رسول الله ﷺ کيس ڳولڻ لاءِ بيٺا ۽ ماڻهو سندس پٺيان لڳا. ان دوران هو ۽ اهي پاڻي نه کڻي آيا. پوءِ اهي ابوبڪر صديق سان مليا ۽ چيائون: ڇا توهان کي خبر ناهي ته عائشه سان ڇا ٿيو؟ هو رسول الله ﷺ ۽ سندس ساٿين سان گڏ بيٺا، جڏهن اهي پاڻي تي نه هئا ۽ نه کڻي آيا. عائشه چيو: ابو بڪر جڏهن رسول الله ﷺ سمهي رهيا هئا ته آيا ۽ پنهنجو سر منهنجي ران تي رکيو. ابو بڪر چيو؛ "تو رسول الله صلي الله عليه وسلم ۽ سندس ساٿين جي سفر ۾ رڪاوٽ پيدا ڪئي آهي، جيتوڻيڪ اهي پاڻي جي جاءِ تي نه هئا ۽ نه ئي ڪجهه کڻي آيا هئا!" ابو بڪر مون کي ڇڪيو ۽ الله جي مرضي مطابق ڪجهه چيو. هن پنهنجي هٿ سان منهنجي ڪمر کي ڇڪيو، ۽ مون کي ڪنهن به شيءِ هلڻ کان نه روڪيو سواءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي پوزيشن جي جيڪو منهنجي ران تي سمهي رهيو هو. جڏهن ته رسول الله صلي الله عليه وسلم صبح تائين بغير پاڻي جي سمهي رهيو هو، تڏهن الله تعاليٰ تيمم جي آيت نازل ڪئي، تنهن ڪري انهن تيمم ڪيو. اسيد بن خدلير چيو: 'اي ابوبڪر جي خاندان، اهو صرف پهرين نعمت هئي جيڪا الله توهان کي ڏني هئي.' 'عائشه چيو: 'پوءِ اسان جنهن اونٽ تي سوار هئاسين ان کي جاڳايو، ۽ اسان کي ان جي هيٺان هار مليو.'
حديث
Imam Malik : 111
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ أَقْبَلَ هُوَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مِنْ الْجُرُفِ حَتَّى إِذَا كَانَا بِالْمِرْبَدِ نَزَلَ عَبْدُ اللَّهِفَتَيَمَّمَ صَعِيدًا طَيِّبًا فَمَسَحَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ صَلَّى
يحييٰ مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو ته هو ۽ [عبدالله بن عمر] جرف کان واپس آيا. جڏهن اهي ميرباد پهتا، عبدالله رڪيو ۽ پاڪ زمين تي تيمم ڪيو. هن پنهنجو چهرو ۽ هٿ ڪُهنين تائين ملائي، پوءِ دعا گهري.
حديث
Imam Malik : 112
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَتَيَمَّمُ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ
مون کي مالڪ کان ۽ نافع کان ٻڌايو ويو ته [عبدالله بن عمر] پنهنجي ڪُهنين تائين تيمم ڪيو.
حديث
Imam Malik : 113
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِعَنْ الرَّجُلِ الْجُنُبِ يَتَيَمَّمُ ثُمَّ يُدْرِكُ الْمَاءَ فَقَالَ سَعِيدٌ إِذَا أَدْرَكَ الْمَاءَ فَعَلَيْهِ الْغُسْلُ لِمَا يُسْتَقْبَلُ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، عبدالرحمان بن حرمله کان، چيو ته: 'هڪ شخص سعيد بن مسيب کان هڪ جنبي بابت پڇيو جيڪو تيمم ڪري ٿو ۽ پوءِ پاڻي پيئي ٿو. [سعيد جواب ڏنو]؛ 'جڏهن هن کي پاڻي ملي وڃي ته ان کي ٻي نماز لاءِ غسل ڪرڻ گهرجي'.
حديث
Imam Malik : 114
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا يَحِلُّ لِي مِنْ امْرَأَتِي وَهِيَ حَائِضٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِتَشُدَّ عَلَيْهَا إِزَارَهَا ثُمَّ شَأْنَكَ بِأَعْلَاهَا
مون کي يحييٰ ٻڌايو آهي، مالڪ، زيد بن اسلم کان، چيو ته: هڪ شخص رسول الله ﷺ کان پڇيو: 'جڏهن منهنجي زال کي حيض اچي ٿو، ته مان ڇا ڪري سگهان ٿو؟' رسول الله ﷺ جواب ڏنو: 'هن کي چئو ته سارونگ ٻڌي، ان کان پوءِ اهو توهان تي منحصر آهي ته مٿي سان.'
حديث
Imam Malik : 115
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِأَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتْ مُضْطَجِعَةً مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَأَنَّهَا قَدْ وَثَبَتْ وَثْبَةً شَدِيدَةً فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكِ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ يَعْنِي الْحَيْضَةَ فَقَالَتْ نَعَمْ قَالَ شُدِّي عَلَى نَفْسِكِ إِزَارَكِ ثُمَّ عُودِي إِلَى مَضْجَعِكِ
مالڪ کان [ربيعة بن عبدالرحمان] کان روايت ڪئي آهي ته: 'رسول الله ﷺ جي زال عائشه، رسول الله ﷺ سان گڏ هڪ ڪپڙي ۾ ليٽيل هئي. اوچتو هن جلدي ٽپو ڏنو، ته رسول الله ﷺ پڇيو: 'توکي ڇا ٿيو آهي؟ ڇا توکي حيض اچي رهيو آهي؟' 'عائشه جواب ڏنو، 'اهو صحيح آهي'. رسول الله ﷺ پوءِ فرمايو: 'پنهنجي سينگار جا ڳٽ مضبوط ڪر، پوءِ پنهنجي بستري تي موٽي وڃ'.
حديث
Imam Malik : 116
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَرْسَلَ إِلَى عَائِشَةَيَسْأَلُهَا هَلْ يُبَاشِرُ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَقَالَتْ لِتَشُدَّ إِزَارَهَا عَلَى أَسْفَلِهَا ثُمَّ يُبَاشِرُهَا إِنْ شَاءَ
مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو هو ته؛ '[عبيدالله بن عبدالله بن عمر] ڪنهن کي [عيشه] ڏانهن موڪليو ته پڇي ته ڇا مرد لاءِ جائز آهي ته هو پنهنجي زال سان حيض جي حالت ۾ مباشرت ڪري؟' عائشه جواب ڏنو، 'ان کي - زال - هيٺان سارونگ کي مضبوط ڪرڻ ڏيو، پوءِ هو - مڙس - ان سان جيئن چاهي مباشرت ڪري سگهي ٿو'.
حديث
Imam Malik : 117
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ عَنْ أُمِّهِ مَوْلَاةِ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ النِّسَاءُ يَبْعَثْنَ إِلَى عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَبِالدِّرَجَةِ فِيهَا الْكُرْسُفُ فِيهِ الصُّفْرَةُ مِنْ دَمِ الْحَيْضَةِ يَسْأَلْنَهَا عَنْ الصَّلَاةِ فَتَقُولُ لَهُنَّ لَا تَعْجَلْنَ حَتَّى تَرَيْنَ الْقَصَّةَ الْبَيْضَاءَ تُرِيدُ بِذَلِكَ الطُّهْرَ مِنْ الْحَيْضَةِ
مون کي يحييٰ بابت ٻڌايو، مالڪ کان، [علقمه بن ابو 'علقمه] کان، سندس ماءُ جي اڳوڻي ٻانهي عيسيه ام المومنين کان، هن چيو ته؛ 'عورتن عيسيه ام المومنين ڏانهن هڪ صندوق موڪليو، صندوق ۾ حيض جي رت مان پيلي رطوبت سان مليل ڪپهه هئي. انهن پڇيو ته نماز جي قانون بابت ڇا؟' تنهن ڪري [عيسيه] انهن کي چيو، 'جيستائين اڇو رطوبت نه ڏسو، تيستائين جلدي نه ڪريو'. مطلب اهو آهي ته حيض مقدس آهي.
حديث
Imam Malik : 118
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَمَّتِهِ عَنْ ابْنَةِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّهُ بَلَغَهَاأَنَّ نِسَاءً كُنَّ يَدْعُونَ بِالْمَصَابِيحِ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ يَنْظُرْنَ إِلَى الطُّهْرِ فَكَانَتْ تَعِيبُ ذَلِكَ عَلَيْهِنَّ وَتَقُولُ مَا كَانَ النِّسَاءُ يَصْنَعْنَ هَذَا
مون کي مالڪ کان، عبدالله بن ابوبڪر کان، سندس ماسي کان، زيد بن ثابت جي ڌيءَ کان روايت آهي ته عورتون رات جي آخر ۾ حرمت جي ڏينهن تي ڏيئا گهرنديون هيون، زيد جي ڌيءَ انهن کي ڇڙٻ ڏيندي چوندي هئي ته، 'عورتون ائين ڇو ڪنديون آهن؟'
حديث
Imam Malik : 119
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍعَنْ الْمَرْأَةِ الْحَامِلِ تَرَى الدَّمَ قَالَ تَكُفُّ عَنْ الصَّلَاةِقَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك وَذَلِكَ الْأَمْرُ عِنْدَنَا
مونکي مالڪ کان ٻڌايو ويو ته هن [ابن شهاب کان] هڪ حاملہ عورت بابت پڇيو جنهن کي حيض جو خون ايندو هو. ابن شهاب جواب ڏنو؛ 'ان کي پنهنجي نماز ڇڏڻ گهرجي'. يحييٰ چيو؛ مالڪ چيو؛ 'اهو اسان جو رايو آهي'.
حديث
Imam Malik : 120
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْكُنْتُ أُرَجِّلُ رَأْسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا حَائِضٌ
مون کي مالڪ کان، حسيام بن عروه کان، سندس پيءُ کان، رسول الله ﷺ جي زال عائشه کان، ٻڌايو هو ته: مون هڪ ڀيري رسول الله ﷺ جا وار صاف ڪيا هئا، جيتوڻيڪ ان وقت مون کي حيض ايندو هو.
