Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 1161
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَلَا بَأْسَ بِأَنْ يُسَلِّفَ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فِي الطَّعَامِ الْمَوْصُوفِ بِسِعْرٍ مَعْلُومٍ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى مَا لَمْ يَكُنْ فِي زَرْعٍ لَمْ يَبْدُ صَلَاحُهُ أَوْ تَمْرٍ لَمْ يَبْدُ صَلَاحُهُ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان، چيو آهي ته: 'ڪو ماڻهو ڪنهن ٻئي شخص کي ڪجهه کاڌو، هڪ مقرر ڪيل قيمت تي، ۽ هڪ مقرر ڪيل ادائيگي جي مدت سان، قرض ڏئي سگهي ٿو، جيستائين اهو اهڙو ٻوٽو نه هجي جنهن جو پختو اڃا صاف نه هجي يا کجور جيڪي اڃا تائين پڪي نه هجن.'
حديث
Imam Malik : 1162
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ يَغُوثَفَنِيَ عَلَفُ دَابَّتِهِ فَقَالَ لِغُلَامِهِ خُذْ مِنْ حِنْطَةِ أَهْلِكَ طَعَامًا فَابْتَعْ بِهَا شَعِيرًا وَلَا تَأْخُذْ إِلَّا مِثْلَهُو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ ابْنِ مُعَيْقِيبٍ الدَّوْسِيِّ مِثْلُ ذَلِكَ قَالَ مَالِك وَهُوَ الْأَمْرُ عِنْدَنَا
مون کي مالڪ کان [نافع] کان [سليمان بن يسار کان] روايت ڪئي وئي آهي ته هن ان کي ٻڌايو ته [عبدالرحمان بن الاسود بن عبداليغوث] هڪ ڀيري سندس جانورن لاءِ چارا ختم ٿي ويو. پوءِ هن پنهنجي غلام کي حڪم ڏنو: 'پنهنجي خاندان جي ڪڻڪ وٺو. ان کي باجرا خريد ڪرڻ لاءِ استعمال ڪريو، ۽ ان کي نه وٺو جيستائين اهو وزن ۾ برابر نه هجي.' مون کي مالڪ کان روايت ڪئي وئي آهي ته اهو ان تائين پهتو، القاسم بن محمد بن معيعقوب الدوسي کان حديث جي طور تي. مالڪ چيو: 'اهو ئي رايو آهي جنهن تي اسان عمل ڪريون ٿا.'
حديث
Imam Malik : 1163
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ أَنَّهُ سَأَلَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِفَقَالَ إِنِّي رَجُلٌ أَبْتَاعُ الطَّعَامَ يَكُونُ مِنْ الصُّكُوكِ بِالْجَارِ فَرُبَّمَا ابْتَعْتُ مِنْهُ بِدِينَارٍ وَنِصْفِ دِرْهَمٍ فَأُعْطَى بِالنِّصْفِ طَعَامًا فَقَالَ سَعِيدٌ لَا وَلَكِنْ أَعْطِ أَنْتَ دِرْهَمًا وَخُذْ بَقِيَّتَهُ طَعَامًا
يحييٰ مون کي مالڪ کان، محمد بن عبدالله بن ابو مريم کان ٻڌايو ته هن هڪ ڀيري [سعيد بن مسيب] کان پڇيو؛ 'مون کاڌو خريد ڪيو جڏهن الجار ۾ سيڪيورٽيز گردش ڪري رهيون هيون. پوءِ جڏهن مون کاڌو هڪ دينار ۽ اڌ درهم ۾ خريد ڪيو، ته مون کي اڌ کاڌو ڏنو ويو.' سعيد جواب ڏنو؛ 'نه، هڪ درهم ڏيو، ۽ باقي کاڌي جي صورت ۾ وٺو.'
حديث
Imam Malik : 1164
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يُونُسَ بْنِ يُوسُفَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِمَرَّ بِحَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ وَهُوَ يَبِيعُ زَبِيبًا لَهُ بِالسُّوقِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِمَّا أَنْ تَزِيدَ فِي السِّعْرِ وَإِمَّا أَنْ تُرْفَعَ مِنْ سُوقِنَا
مونکي مالڪ کان، يونس بن يوسف کان، سعيد بن مسيب کان، ٻڌايو ويو ته عمر بن خطاب هڪ ڀيري حاثب بن ابو بلتعه وٽان گذريو جيڪو بازار ۾ ڪشمش وڪڻي رهيو هو، عمر بن خطاب کيس چيو ته؛ 'توهان لاءِ ٻه آپشن آهن، قيمتون وڌايو يا اسان جي بازار ڇڏي ڏيو'.
حديث
Imam Malik : 1165
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ حَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍبَاعَ جَمَلًا لَهُ يُدْعَى عُصَيْفِيرًا بِعِشْرِينَ بَعِيرًا إِلَى أَجَلٍ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، صالح بن قيسان کان، حسن بن محمد بن علي بن ابو طالب کان ٻڌايو ته [علي بن ابو طالب] پنهنجو اُٺ 'اُشَعِفِر' نالي کي ويهن اُٺن تي هڪ وقت ۾ وڪڻيو.
حديث
Imam Malik : 1166
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَاشْتَرَى رَاحِلَةً بِأَرْبَعَةِ أَبْعِرَةٍ مَضْمُونَةٍ عَلَيْهِ يُوفِيهَا صَاحِبَهَا بِالرَّبَذَةِ
مون کي مالڪ کان [نافع] جي روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] هڪ ڀيري چار گاڏن سان سواري لاءِ مناسب اُٺ خريد ڪيو، ۽ هو ربضه پهچڻ کان پوءِ ئي مالڪ کي پئسا ڏيندو هو.
حديث
Imam Malik : 1167
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍعَنْ بَيْعِ الْحَيَوَانِ اثْنَيْنِ بِوَاحِدٍ إِلَى أَجَلٍ فَقَالَ لَا بَأْسَ بِذَلِكَ
مالڪ کان مون کي اها ڳالهه ملي آهي ته هن [ابن شعيب] کان هڪ جانور جي بدلي ۾ ٻه جانور هڪ ئي رقم تي وڪڻڻ جي حڪم بابت پڇيو، ابن شعيب جواب ڏنو، 'اهو ٺيڪ آهي.'
حديث
Imam Malik : 1168
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ حَبَلِ الْحَبَلَةِوَكَانَ بَيْعًا يَتَبَايَعُهُ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ كَانَ الرَّجُلُ يَبْتَاعُ الْجَزُورَ إِلَى أَنْ تُنْتَجَ النَّاقَةُ ثُمَّ تُنْتَجَ الَّتِي فِي بَطْنِهَا
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان، چيو آهي ته: 'رسول الله ﷺ اڻ ڄاول ٻارن کي وڪڻڻ کان منع ڪئي آهي. اهو جاهليت جي ماڻهن جو واپاري نمونو آهي، ڪو ماڻهو هڪ اُٺ خريد ڪندو آهي جيستائين اُٺ هڪ گابي کي جنم ڏئي ٿو، پوءِ گابي ٻيو گابي کي جنم ڏئي ٿو'.
حديث
Imam Malik : 1169
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَلَا رِبًا فِي الْحَيَوَانِ وَإِنَّمَا نُهِيَ مِنْ الْحَيَوَانِ عَنْ ثَلَاثَةٍ عَنْ الْمَضَامِينِ وَالْمَلَاقِيحِ وَحَبَلِ الْحَبَلَةِ وَالْمَضَامِينُ بَيْعُ مَا فِي بُطُونِ إِنَاثِ الْإِبِلِ وَالْمَلَاقِيحُ بَيْعُ مَا فِي ظُهُورِ الْجِمَالِ
مونکي مالڪ کان [ابن شهاب] کان [سعيد بن مسيب] کان ٻڌايو ويو آهي ته: 'جانورن جي خريد و فروخت ۾ ڪو به سود ناهي. بس اهو آهي ته ٽي شيون آهن جيڪي جانورن جي خريد و فروخت ۾ منع ٿيل آهن؛ مدالمين، مالڪيه ۽ حبال الحبله - ٻار وڪڻڻ جيڪي اڃا تائين ماءُ جي پيٽ ۾ آهن -. مدالمين انهن ٻار وڪڻڻ آهي جيڪي اڃا تائين مادي اٺن جي پيٽ ۾ آهن. ساڳئي وقت، مالڪيه انهن شين کي وڪڻڻ آهي جيڪي اٺ جي کوهه کان مٿي آهن.
حديث
Imam Malik : 1170
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الْحَيَوَانِ بِاللَّحْمِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، سعيد بن مسيب کان روايت ڪئي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم جانورن کي گوشت جي بدلي ۾ وڪڻڻ کان منع ڪئي آهي.
حديث
Imam Malik : 1171
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يَقُولُمِنْ مَيْسِرِ أَهْلِ الْجَاهِلِيَّةِ بَيْعُ الْحَيَوَانِ بِاللَّحْمِ بِالشَّاةِ وَالشَّاتَيْنِ
مون کي مالڪ سان گڏ [داؤد بن الحسين] کان ٻڌايو هو ته هن [ابن المسيب] کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ 'جاهليت وارن جو جوا گوشت جي بدلي ۾ هڪ جانور ۽ ٻن ٻڪرين جي بدلي ۾ هڪ ٻڪري وڪڻڻ شامل آهي'.
حديث
Imam Malik : 1172
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُنُهِيَ عَنْ بَيْعِ الْحَيَوَانِ بِاللَّحْمِ قَالَ أَبُو الزِّنَادِ فَقُلْتُ لِسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَرَأَيْتَ رَجُلًا اشْتَرَى شَارِفًا بِعَشَرَةِ شِيَاهٍ فَقَالَ سَعِيدٌ إِنْ كَانَ اشْتَرَاهَا لِيَنْحَرَهَا فَلَا خَيْرَ فِي ذَلِكَقَالَ أَبُو الزِّنَادِ وَكُلُّ مَنْ أَدْرَكْتُ مِنْ النَّاسِ يَنْهَوْنَ عَنْ بَيْعِ الْحَيَوَانِ بِاللَّحْمِ قَالَ أَبُو الزِّنَادِ وَكَانَ ذَلِكَ يُكْتَبُ فِي عُهُودِ الْعُمَّالِ فِي زَمَانِ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ وَهِشَامِ بْنِ إِسْمَعِيلَ يَنْهَوْنَ عَنْ ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان [ابو الزناد] کان [سعد بن مسيب] کان روايت آهي ته: 'گوشت سان گڏ جانورن کي وڪڻڻ حرام ڪيو ويو آهي'. ابو زيناد چيو؛ 'مون سعيد بن مسيب کان پڇيو؛ 'توهان جو ڇا خيال آهي ته هڪ ماڻهو ڏهه رڍن جي بدلي ۾ هڪ پراڻو اُٺ خريد ڪري؟' سعيد جواب ڏنو؛ 'جيڪڏهن هو ان کي ذبح ڪرڻ لاءِ خريد ڪري ٿو، ته ان ۾ ڪا به نيڪي ناهي'. ابو زيناد چيو؛ 'هر ماڻهو جيڪو مان ملندو آهيان، اهي سڀ گوشت لاءِ زنده جانورن کي خريد ڪرڻ ۽ وڪڻڻ کان منع ڪندا آهن'. ابو زيناد جاري رکيو؛ 'اهو ملازمت جي معاهدي ۾ بيان ڪيو ويو هو جيڪو ابان بن عثمان جي دور ۾ نافذ هو، ۽ هشام بن اسماعيل به اهڙن عملن کي منع ڪيو'.
حديث
Imam Malik : 1173
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ وَمَهْرِ الْبَغِيِّ وَحُلْوَانِ الْكَاهِنِيَعْنِي بِمَهْرِ الْبَغِيِّ مَا تُعْطَاهُ الْمَرْأَةُ عَلَى الزِّنَا وَحُلْوَانُ الْكَاهِنِ رَشْوَتُهُ وَمَا يُعْطَى عَلَى أَنْ يَتَكَهَّنَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، ابو بڪر بن عبدالرحمان بن الحارث بن هشام کان، ابو مسعود انشري کان روايت ڪئي آهي ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم ڪتن جي وڪري، زناڪارن جي اجرت ۽ جادوگرن جي اجرت مان حاصل ڪيل مال کائڻ کان منع ڪئي آهي. زناڪارن جي اجرت مان مراد اهو مال آهي جيڪو عورت زنا جي آمدني مان حاصل ڪري ٿي. جادوگرن جي اجرت رشوت آهي جيڪا انهن کي انهن جي خدمتن لاءِ ڏني ويندي آهي.'
حديث
Imam Malik : 1174
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍوَرَجُلٌ يَسْأَلُهُ عَنْ رَجُلٍ سَلَّفَ فِي سَبَائِبَ فَأَرَادَ بَيْعَهَا قَبْلَ أَنْ يَقْبِضَهَا فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ تِلْكَ الْوَرِقُ بِالْوَرِقِ وَكَرِهَ ذَلِكَقَالَ مَالِك وَذَلِكَ فِيمَا نُرَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ أَنَّهُ أَرَادَ أَنْ يَبِيعَهَا مِنْ صَاحِبِهَا الَّذِي اشْتَرَاهَا مِنْهُ بِأَكْثَرَ مِنْ الثَّمَنِ الَّذِي ابْتَاعَهَا بِهِ وَلَوْ أَنَّهُ بَاعَهَا مِنْ غَيْرِ الَّذِي اشْتَرَاهَا مِنْهُ لَمْ يَكُنْ بِذَلِكَ بَأْسٌ
مون کي يحييٰ، مالڪ، يحييٰ بن سعيد، القاسم بن محمد کان ٻڌايو ته هن چيو ته مون [عبدالله بن عباس] کي ڪنهن اهڙي شخص کان ٻڌو جنهن کانئس پڇيو ته ڪو ڪپڙو اڳواٽ پئسا ڏئي خريد ڪري ۽ وڪرو ڪري ٿو. پوءِ هو ان کي قبول ڪرڻ کان اڳ ٻيهر وڪڻڻ چاهي ٿو. ابن عباس چيو ته: 'اهو چانديءَ جي چانديءَ سان واپار ڪرڻ جهڙو هو،' ۽ ابن عباس اهڙن عملن کان نفرت ڪندو هو. مالڪ چيو ته: 'اهو اسان جي راءِ ۾ آهي - والله اعلم -، ان جو مطلب اهو آهي ته هو ان کي وڪرو ڪندڙ کي ان قيمت کان وڌيڪ قيمت تي واپس وڪڻڻ چاهي ٿو جنهن تي هن ان کي خريد ڪيو هو. جيڪڏهن هو ان کي ڪنهن ٻئي کي وڪڻي ٿو - نه ته ان شخص کي جنهن کان هن شيءِ خريد ڪئي هئي - ته پوءِ اهو ٺيڪ آهي'.
حديث
Imam Malik : 1175
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الْغَرَرِ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، ابو حازم بن دينار، سعيد بن مسيب کان، چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم اهڙي خريد و فروخت کان منع ڪئي آهي جنهن ۾ دوکي جو عنصر هجي.
حديث
Imam Malik : 1176
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ وَعَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْمُلَامَسَةِ وَالْمُنَابَذَةِقَالَ مَالِك وَالْمُلَامَسَةُ أَنْ يَلْمِسَ الرَّجُلُ الثَّوْبَ وَلَا يَنْشُرُهُ وَلَا يَتَبَيَّنُ مَا فِيهِ أَوْ يَبْتَاعَهُ لَيْلًا وَلَا يَعْلَمُ مَا فِيهِ وَالْمُنَابَذَةُ أَنْ يَنْبِذَ الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ ثَوْبَهُ وَيَنْبِذَ الْآخَرُ إِلَيْهِ ثَوْبَهُ عَلَى غَيْرِ تَأَمُّلٍ مِنْهُمَا وَيَقُولُ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا هَذَا بِهَذَا فَهَذَا الَّذِي نُهِيَ عَنْهُ مِنْ الْمُلَامَسَةِ وَالْمُنَابَذَةِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، محمد بن يحييٰ بن حبان کان ۽ ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان، جنهن چيو ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم مُلمسة ۽ مُنبدزة ذريعي خريد و فروخت ڪرڻ کان منع ڪئي آهي. مالڪ چيو ته: مُلمسة اهو آهي جڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن ڪپڙي کي ڇهي بغير ان کي پکيڙڻ جي، بغير ان جي وضاحت ڪرڻ جي ته ان ۾ ڇا آهي، يا رات جو ان کي خريد ڪري، ته جيئن کيس خبر نه پوي ته اهو ڇا آهي. جڏهن ته مُنبدزة اهو آهي جڏهن ڪو ماڻهو پنهنجو ڪپڙو ٻئي شخص ڏانهن اڇلائي ٿو، ۽ ٻيو ماڻهو انهن مان ڪنهن به شيءِ جي ڪنهن به قيمت کان سواءِ پنهنجو ڪپڙو ان ڏانهن اڇلائي ٿو، ۽ انهن مان هر هڪ چوي ٿو: 'هي هن لاءِ وڪرو ڪيو ويو آهي.' هن طريقي سان مُلمسة ۽ مُنبدزة حرام آهن.'
حديث
Imam Malik : 1177
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُتَبَايِعَانِ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا بِالْخِيَارِ عَلَى صَاحِبِهِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا إِلَّا بَيْعَ الْخِيَارِقَالَ مَالِك وَلَيْسَ لِهَذَا عِنْدَنَا حَدٌّ مَعْرُوفٌ وَلَا أَمْرٌ مَعْمُولٌ بِهِ فِيهِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، ٻڌايو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ٻه ماڻهو جيڪي خريد و فروخت جي معاملي ۾ داخل ٿين ٿا، انهن کي چونڊ ڪرڻ جو حق آهي جيستائين اهي الڳ نه ٿين، سواءِ اختيار جي معاملي جي.' مالڪ چيو: 'اسان کي نه ٿو لڳي ته هن ۾ ڪا خاص پابندي يا استثنا آهي.'
حديث
Imam Malik : 1178
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدٍ أَبِي صَالِحٍ مَوْلَى السَّفَّاحِ أَنَّهُ قَالَبِعْتُ بَزًّا لِي مِنْ أَهْلِ دَارِ نَخْلَةَ إِلَى أَجَلٍ ثُمَّ أَرَدْتُ الْخُرُوجَ إِلَى الْكُوفَةِ فَعَرَضُوا عَلَيَّ أَنْ أَضَعَ عَنْهُمْ بَعْضَ الثَّمَنِ وَيَنْقُدُونِي فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَقَالَ لَا آمُرُكَ أَنْ تَأْكُلَ هَذَا وَلَا تُوكِلَهُ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابو الزناد، بسر بن سعيد، عبيد ابو شاليه، جيڪو الصفا جو اڳوڻو غلام هو، ٻڌايو آهي ته: ”مان پنهنجو سامان وقت تي دار نخله جي رهواسين کي وڪڻندو آهيان. پوءِ مان ڪوفه وڃڻ چاهيان ٿو، پر انهن مون کي قيمت گهٽائڻ لاءِ چيو جيستائين اهي نقد ۾ ادا نه ڪري سگهن. تنهن ڪري مون [زيد بن ثابت] کان ان بابت پڇيو. هن جواب ڏنو ته: ”مون توکي خزانو کائڻ ۽ ان سان نه کائڻ جو چيو هو.“
حديث
Imam Malik : 1179
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حَفْصِ بْنِ خَلْدَةَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ سُئِلَ عَنْ الرَّجُلِ يَكُونُ لَهُ الدَّيْنُ عَلَى الرَّجُلِ إِلَى أَجَلٍ فَيَضَعُ عَنْهُ صَاحِبُ الْحَقِّ وَيُعَجِّلُهُ الْآخَرُ فَكَرِهَ ذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَنَهَى عَنْهُ
مون کي مالڪ کان، عثمان بن حفص بن خلده کان، ابن شهاب کان، سليم بن عبدالله کان، عبدالله بن عمر کان روايت آهي ته هڪ ڀيري هڪ اهڙي شخص بابت پڇيو ويو جنهن تي ڪنهن ٻئي شخص جو مقرر مدت تي قرض هو. پوءِ حقدار ان کي گهٽائي ڇڏيو ۽ ٻئي ڌر ان کي فوري طور تي ادا ڪرڻ لاءِ چيو. عبدالله بن عمر کي اهو ناپسند هو ۽ هن ان کان منع ڪئي.
حديث
Imam Malik : 1180
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّهُ قَالَكَانَ الرِّبَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَنْ يَكُونَ لِلرَّجُلِ عَلَى الرَّجُلِ الْحَقُّ إِلَى أَجَلٍ فَإِذَا حَلَّ الْأَجَلُ قَالَ أَتَقْضِي أَمْ تُرْبِي فَإِنْ قَضَى أَخَذَ وَإِلَّا زَادَهُ فِي حَقِّهِ وَأَخَّرَ عَنْهُ فِي الْأَجَلِ
مالڪ مون کي [زيد بن اسلم] کان ٻڌايو ته هن چيو ته: 'رِبا جاهليت اهو آهي جيڪو ڪنهن ٻئي شخص کي هڪ خاص وقت لاءِ قرض ڏئي. پوءِ جڏهن اهو واجب الادا هوندو ته هو چوندو: 'ڇا توهان هاڻي ادا ڪرڻ چاهيو ٿا يا سود ڏيڻ چاهيو ٿا؟' جيڪڏهن هو ان وقت ادا ڪندو ته پوءِ هو ان کي وٺندو. پر جيڪڏهن نه، ته قرض وڌي ويندو ۽ هو بعد ۾ ادائيگي ختم ڪندو'.
