Imam Malik : 1121
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَبَاعَ غُلَامًا لَهُ بِثَمَانِ مِائَةِ دِرْهَمٍ وَبَاعَهُ بِالْبَرَاءَةِ فَقَالَ الَّذِي ابْتَاعَهُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بِالْغُلَامِ دَاءٌ لَمْ تُسَمِّهِ لِي فَاخْتَصَمَا إِلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَقَالَ الرَّجُلُ بَاعَنِي عَبْدًا وَبِهِ دَاءٌ لَمْ يُسَمِّهِ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بِعْتُهُ بِالْبَرَاءَةِ فَقَضَى عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنْ يَحْلِفَ لَهُ لَقَدْ بَاعَهُ الْعَبْدَ وَمَا بِهِ دَاءٌ يَعْلَمُهُ فَأَبَى عَبْدُ اللَّهِ أَنْ يَحْلِفَ وَارْتَجَعَ الْعَبْدَ فَصَحَّ عِنْدَهُ فَبَاعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بَعْدَ ذَلِكَ بِأَلْفٍ وَخَمْسِ مِائَةِ دِرْهَمٍ
يحييٰ مون کان مالڪ، يحييٰ بن سعيد، سليم بن عبدالله کان روايت ڪئي آهي ته عبدالله بن عمر پنهنجي غلام کي اٺ سؤ درهم ۾ وڪرو ڪيو. هن ان کي بنا ڪنهن عيب جي وڪرو ڪيو. جنهن شخص کانئس غلام خريد ڪيو هو، ان چيو ته، 'توهان ڪالهه جيڪو غلام وڪرو ڪيو هو ان ۾ هڪ عيب هو ۽ توهان مون کي ان بابت نه ٻڌايو.' پوءِ اهي ٻئي اهو معاملو خليفي عثمان بن عفان وٽ کڻي ويا. خريد ڪندڙ چيو ته، 'هن مون کي هڪ غلام وڪرو ڪيو، پر ان ۾ هڪ عيب هو جنهن بابت هن مون کي نه ٻڌايو.' عبدالله بن عمر انڪار ڪندي چيو ته، 'مون هن کي سٺي حالت ۾ ۽ ڪنهن به عيب کان سواءِ وڪرو ڪيو.' پوءِ عثمان بن عفان پنهنجو فيصلو ڏنو؛ هن عبدالله بن عمر کي قسم کڻڻ لاءِ چيو ته هن هڪ غلام کي بغير ڪنهن عيب جي وڪرو ڪيو آهي. پر عبدالله بن عمر انڪار ڪيو ۽ قسم نه کنيو، تنهن ڪري غلام کيس واپس ڪيو ويو. ۽ اهو ظاهر ٿيو ته غلام جڏهن هو ساڻس گڏ هو ته صحتياب ٿي ويو، ۽ عبدالله ان کي وڪرو ڪيو ۽ ان کي هڪ هزار پنج سؤ درهم ۾ وڪرو ڪيو.
Imam Malik : 1122
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعَودٍابْتَاعَ جَارِيَةً مِنْ امْرَأَتِهِ زَيْنَبَ الثَّقَفِيَّةِ وَاشْتَرَطَتْ عَلَيْهِ أَنَّكَ إِنْ بِعْتَهَا فَهِيَ لِي بِالثَّمَنِ الَّذِي تَبِيعُهَا بِهِ فَسَأَلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ عَنْ ذَلِكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لَا تَقْرَبْهَا وَفِيهَا شَرْطٌ لِأَحَدٍ
يحييٰ مون سان مالڪ کان، ابن شهاب کان، عبيدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود کان، جنهن کيس خبر ڏني ته عبدالله بن مسعود پنهنجي زال زينب ثقفيه کان هڪ ٻانهي خريد ڪئي هئي. سندس زال هن لاءِ هڪ شرط رکي هئي ته جيڪڏهن هو ان کي واپس وڪڻي ته صرف سندس زال کي ان کي خريد ڪرڻ جو حق هوندو، ۽ ساڳئي قيمت تي. پوءِ ابن مسعود عمر بن خطاب کان ان بابت پڇيو، ۽ عمر جواب ڏنو، 'جيستائين ٻانهي ڪنهن جي شرط سان پابند هجي، ان جي ويجهو نه وڃو.'
Imam Malik : 1123
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُلَا يَطَأُ الرَّجُلُ وَلِيدَةً إِلَّا وَلِيدَةً إِنْ شَاءَ بَاعَهَا وَإِنْ شَاءَ وَهَبَهَا وَإِنْ شَاءَ أَمْسَكَهَا وَإِنْ شَاءَ صَنَعَ بِهَا مَا شَاءَ
مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان روايت ڪئي آهي ته هن چيو ته: ڪو به مرد ڪنهن ٻانهي سان جنسي تعلق نه رکي سواءِ ان ٻانهي جي، جيڪڏهن توهان چاهيو ته ان کي وڪرو ڪري سگهو ٿا، رکي سگهو ٿا، يا ڏئي سگهو ٿا، يا اهڙي ٻانهي جنهن کي توهان جيڪو به چاهيو ڪري سگهو ٿا.
Imam Malik : 1124
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرٍ أَهْدَى لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ جَارِيَةً وَلَهَا زَوْجٌ ابْتَاعَهَا بِالْبَصْرَةِ فَقَالَ عُثْمَانُلَا أَقْرَبُهَا حَتَّى يُفَارِقَهَا زَوْجُهَا فَأَرْضَى ابْنُ عَامِرٍ زَوْجَهَا فَفَارَقَهَا
يحييٰ مون کي مالڪ کان، [ابن شهاب] کان ٻڌايو ته عبدالله بن عامر هڪ ٻانهي [عثمان بن عفان] کي پيش ڪئي. ٻانهي عورت جو هڪ مڙس هو جنهن ان کي بصره ۾ خريد ڪيو هو. پوءِ عثمان چيو؛ 'مان ان سان رابطو نه ڪندس جيستائين ان جو مڙس ان کي طلاق نه ڏئي.' پوءِ ابن عامر پنهنجي مڙس کان پڇيو ته هن کي ڇڏي ڏيو، تنهن ڪري هن جي مڙس آخرڪار هن کي طلاق ڏئي ڇڏي.
Imam Malik : 1125
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍابْتَاعَ وَلِيدَةً فَوَجَدَهَا ذَاتَ زَوْجٍ فَرَدَّهَا
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، ابو سلمه بن عبدالرحمان بن عوف کان روايت آهي ته [عبدالرحمان بن عوف] هڪ ڀيري هڪ ٻانهي خريد ڪئي، ۽ اهو معلوم ٿيو ته اها اڳ ۾ ئي شادي شده هئي، پوءِ عبدالرحمان بن عوف ان کي واپس ڪري ڇڏيو.
Imam Malik : 1126
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ بَاعَ نَخْلًا قَدْ أُبِّرَتْ فَثَمَرُهَا لِلْبَائِعِ إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جيڪو به کجيءَ جو وڻ وڪڻي ٿو جنهن جو ميوو پڪو ٿي چڪو آهي، اهو ميوو وڪڻندڙ جي ملڪيت ٿي ويندو، سواءِ ان جي ته خريد ڪندڙ ان جي ضرورت ڪري.
Imam Malik : 1127
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الثِّمَارِ حَتَّى يَبْدُوَ صَلَاحُهَا نَهَى الْبَائِعَ وَالْمُشْتَرِيَ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، ابن عمر کان وٺي، چيو آهي ته: 'رسول الله ﷺ ميوو وڪڻڻ کان منع ڪئي هئي جيستائين اهو پڪو نه لڳي. ۽ ماڻهن کي ان کي وڪڻڻ ۽ خريد ڪرڻ کان به منع ڪئي هئي'.
Imam Malik : 1128
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الثِّمَارِ حَتَّى تُزْهِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا تُزْهِيَ فَقَالَ حِينَ تَحْمَرُّ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ إِذَا مَنَعَ اللَّهُ الثَّمَرَةَ فَبِمَ يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مَالَ أَخِيهِ
مون کي مالڪ کان، حميد ثويل کان، انس بن مالڪ کان، چيو آهي ته: رسول الله ﷺ ميوو پچڻ تائين وڪڻڻ کان منع ڪئي هئي. پوءِ ان کان پڇيو ويو ته: اي الله جا رسول، ان جون ڪهڙيون خوبيون آهن؟ هن جواب ڏنو: جيستائين اهو ڳاڙهو نه ٿئي. رسول الله ﷺ جاري رکيو: 'توهان جو ڇا خيال آهي جيڪڏهن الله ميوو پچائي نه ڇڏيو ته پوءِ توهان مان ڪو ٻئي جو مال ڇو وٺندو؟'
Imam Malik : 1129
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الرِّجَالِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَارِثَةَ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الثِّمَارِ حَتَّى تَنْجُوَ مِنْ الْعَاهَةِ
مون کي مالڪ کان، ابو الرجال محمد بن عبدالرحمان بن حارثه کان، سندس ماءُ کان، سندس چوڻ هو ته: ”الله جي رسول صلي الله عليه وسلم ميوو وڪڻڻ کان منع ڪئي آهي جيستائين ان ۾ ڪيڙا نه هجن.“
Imam Malik : 1130
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍأَنَّهُ كَانَ لَا يَبِيعُ ثِمَارَهُ حَتَّى تَطْلُعَ الثُّرَيَّا
مون کي مالڪ کان، ابو الزناد کان، خريجه بن زيد بن ثابت کان، زيد بن ثابت کان روايت آهي ته هن پنهنجو ميوو ڪڏهن به نه وڪڻيو جيستائين ان تي پڪل تارا نه ظاهر ٿين.
Imam Malik : 1131
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْخَصَ لِصَاحِبِ الْعَرِيَّةِ أَنْ يَبِيعَهَا بِخَرْصِهَا
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر، زيد بن ثابت کان وٺي، چوي ٿو ته: ”رسول الله ﷺ جن ميويدار کجيءَ جي وڻن جي مالڪن کي انهن جي قيمت مقرر ڪري وڪڻڻ جي اجازت ڏني هئي.“
Imam Malik : 1132
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ مَوْلَى ابْنِ أَبِي أَحْمَدَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْخَصَ فِي بَيْعِ الْعَرَايَا بِخَرْصِهَا فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ أَوْ فِي خَمْسَةِ أَوْسُقٍ يَشُكُّ دَاوُدُ قَالَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ أَوْ دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ
مون کي مالڪ سان گڏ [داؤد بن الحسين] کان [ابو سفيان] ابن ابو احمد جي غلام کان، [ابو هريره] کان ٻڌايو هو ته: 'رسول الله ﷺ عريه وڪڻڻ ۾ رعايت ڏني، اندازي سان جيستائين وزن پنج وسق کان گهٽ هجي يا پنج وسق جو وزن هجي'. داؤد اڃا تائين پڪ نه هو ته رسول الله ﷺ پنج وسق چيو يا پنج وسق کان گهٽ.
Imam Malik : 1133
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الرِّجَالِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ سَمِعَهَا تَقُولُابْتَاعَ رَجُلٌ ثَمَرَ حَائِطٍ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَالَجَهُ وَقَامَ فِيهِ حَتَّى تَبَيَّنَ لَهُ النُّقْصَانُ فَسَأَلَ رَبَّ الْحَائِطِ أَنْ يَضَعَ لَهُ أَوْ أَنْ يُقِيلَهُ فَحَلَفَ أَنْ لَا يَفْعَلَ فَذَهَبَتْ أُمُّ الْمُشْتَرِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَأَلَّى أَنْ لَا يَفْعَلَ خَيْرًا فَسَمِعَ بِذَلِكَ رَبُّ الْحَائِطِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ لَهُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابو الرجال محمد بن عبدالرحمان کان، سندس ماءُ کان، سندس ماءُ کان، عمرو بنت عبدالرحمان کان روايت ڪئي ته هن عمرو کي چوندي ٻڌو ته: 'الله جي رسول جي زماني ۾، هڪ ماڻهو هڪ باغ مان ميوو خريد ڪيو. ان ان کي جانچيو ۽ ان کي جانچيو جيستائين ان ۾ ڪو نقص نه ڏٺائين. پوءِ هن باغ جي مالڪ کان پڇيو ته ان کي منسوخ ڪري يا قيمت گهٽائي. پوءِ مالڪ قسم کنيو ته هو ائين نه ڪندو. پوءِ ان شخص جي ماءُ رسول الله ﷺ وٽ آئي ۽ ان بابت شڪايت ڪئي. رسول الله ﷺ پوءِ چيو: 'هن نيڪي نه ڪرڻ جو قسم کنيو آهي.' باغ جي مالڪ سندس ڳالهيون ٻڌيون، پوءِ هو فوري طور تي رسول الله ﷺ وٽ ڊوڙيو ۽ چيو: 'مان ان کي واپس ڪرڻ لاءِ تيار آهيان.'
Imam Malik : 1134
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍكَانَ يَبِيعُ ثَمَرَ حَائِطِهِ وَيَسْتَثْنِي مِنْهُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ربيع بن عبدالرحمان کان، ٻڌايو ته [القاسم بن محمد] پنهنجي باغ جا ميوا وڪرو ڪيا، پوءِ ان مان ڪجهه ڪڍي ڇڏيو.
Imam Malik : 1135
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ جَدَّهُ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍبَاعَ ثَمَرَ حَائِطٍ لَهُ يُقَالُ لَهُ الْأَفْرَقُ بِأَرْبَعَةِ آلَافِ دِرْهَمٍ وَاسْتَثْنَى مِنْهُ بِثَمَانِ مِائَةِ دِرْهَمٍ تَمْرًا
مون کي مالڪ کان [عبدالله بن ابوبڪر] کان روايت آهي ته سندس ڏاڏي [محمد بن عمرو بن حزم] پنهنجي باغ ۾ سڀ ميوا، جنهن کي الافراق سڏيو ويندو هو، چار هزار درهم ۾ وڪرو ڪيا. پوءِ هن ان مان کجور ڪڍي ڇڏي، جن جي قيمت اٺ سؤ درهم هئي.
Imam Malik : 1136
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الرِّجَالِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَارِثَةَ أَنَّ أُمَّهُ عَمْرَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِكَانَتْ تَبِيعُ ثِمَارَهَا وَتَسْتَثْنِي مِنْهَا
مون کي مالڪ کان، ابو الرجال محمد بن عبدالرحمان بن حارثه کان روايت آهي ته سندس ماءُ [عمره بنت عبدالرحمان] پنهنجا ميوا ڪجهه ميون کان سواءِ وڪڻندي هئي.
Imam Malik : 1137
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّمْرُ بِالتَّمْرِ مِثْلًا بِمِثْلٍ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ عَامِلَكَ عَلَى خَيْبَرَ يَأْخُذُ الصَّاعَ بِالصَّاعَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْعُوهُ لِي فَدُعِيَ لَهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَأْخُذُ الصَّاعَ بِالصَّاعَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا يَبِيعُونَنِي الْجَنِيبَ بِالْجَمْعِ صَاعًا بِصَاعٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعْ الْجَمْعَ بِالدَّرَاهِمِ ثُمَّ ابْتَعْ بِالدَّرَاهِمِ جَنِيبًا
مون کي يحييٰ، مالڪ، زيد بن اسلم، عطا بن يسار کان ٻڌايو هو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'کجورن سان کجورن جو وڪرو هڪ ئي ترازو ۾ هجڻ گهرجي'. پوءِ ان کي چيو ويو ته: 'خيبر ۾ توهان جو مزدور هڪ شق کجور ٻن شقن ۾ وڪڻندو آهي'؟ رسول الله صلي الله عليه وسلم پوءِ اهو ماڻهو؛ 'انهي کي سڏ!' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم مزدور کي سڏيو، پوءِ هن پڇيو: 'ڇا اهو سچ آهي ته توهان هڪ شق کجور ٻن شقن ۾ وڪڻندا آهيو'. هن جواب ڏنو: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، اهي مون کي هڪ شق کجور هڪ شق ۾ نه وڪڻندا'؟' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي چيو: 'پوءِ خراب کجور ڪجهه درهم ۾ وڪڻ، پوءِ انهن درهم سان سٺيون کجور خريد ڪر.'
Imam Malik : 1138
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الْمَجِيدِ بْنِ سُهَيْلِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَ رَجُلًا عَلَى خَيْبَرَ فَجَاءَهُ بِتَمْرٍ جَنِيبٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكُلُّ تَمْرِ خَيْبَرَ هَكَذَا فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَنَأْخُذُ الصَّاعَ مِنْ هَذَا بِالصَّاعَيْنِ وَالصَّاعَيْنِ بِالثَّلَاثَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَفْعَلْ بِعْ الْجَمْعَ بِالدَّرَاهِمِ ثُمَّ ابْتَعْ بِالدَّرَاهِمِ جَنِيبًا
مون کي مالڪ کان، عبدالمجيد بن سهيل بن عبدالرحمان بن عوف کان، سعيد بن مسيب کان، ابو سعيد الخدري کان ۽ ابو هريره کان روايت آهي ته: رسول الله ﷺ هڪ ملازم کي خيبر ۾ مقرر ڪيو، پوءِ ان وٽ کجورن جو هڪ سوغات کڻي آيو. هن پڇيو: ڇا هر خيبر جي کجور جو ذائقو اهڙو هوندو آهي؟ هن جواب ڏنو: يا رسول الله، نه. الله جو قسم، اسان هڪ شق هن قسم جي کجورن کي ٻن شقن سان ٻئي قسم جي کجورن سان ۽ ٻه شق هن قسم جي کجورن کي ٽن شقن سان ٻئي قسم جي کجورن سان وڪڻندا هئاسين. پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو: 'ائين نه ڪريو! پر خراب کجورن کي درهم سان وڪڻو، پوءِ درهم سان سٺيون کجورون خريد ڪريو'.
Imam Malik : 1139
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ أَنَّ زَيْدًا أَبَا عَيَّاشٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَأَلَ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍعَنْ الْبَيْضَاءِ بِالسُّلْتِ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ أَيَّتُهُمَا أَفْضَلُ قَالَ الْبَيْضَاءُ فَنَهَاهُ عَنْ ذَلِكَ وَقَالَ سَعْدٌ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسْأَلُ عَنْ اشْتِرَاءِ التَّمْرِ بِالرُّطَبِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَنْقُصُ الرُّطَبُ إِذَا يَبِسَ فَقَالُوا نَعَمْ فَنَهَى عَنْ ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان [عبدالله بن يزيد] کان روايت آهي ته [زيد ابو عياسي] ان کي خبر ڏني؛ ته هن هڪ ڀيرو [سعد بن ابو وقاش کان] ڪڻڪ کي سلط سان وڪڻڻ جي قانون بابت پڇيو - ٻئي ڪڻڪ جي هڪ قسم آهن -. پوءِ سعد بن ابو وقاش پڇيو؛ 'ٻنهي جي وچ ۾ ڪهڙو بهتر آهي؟' زيد جواب ڏنو؛ 'ڪڻڪ'. تنهن ڪري ان کي منع ڪيو. پوءِ سعد چيو؛ 'مون هڪ ڀيرو رسول الله ﷺ کان ٻڌو ته تمر - سڪل کجور - رتب - گلي کجور - سان خريد ڪرڻ ۽ وڪڻڻ بابت پڇيو. 'پوءِ هن پڇيو؛ 'ڇا کجور گهٽ هوندي جيڪڏهن اهي سڪي هجن ته گلي هونديون؟' انهن جواب ڏنو؛ 'ها'. تنهنڪري هن منع ڪئي.
Imam Malik : 1140
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْمُزَابَنَةِ وَالْمُزَابَنَةُ بَيْعُ الثَّمَرِ بِالتَّمْرِ كَيْلًا وَبَيْعُ الْكَرْمِ بِالزَّبِيبِ كَيْلًا
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان ٻڌايو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم مزابنه جي ذريعي خريد و فروخت ڪرڻ کان منع ڪئي آهي؛ يعني ماپ مقرر ڪندي پڪي کجين جي بدلي ۾ ثمر (ڪچيون کجيون) يا ماپ مقرر ڪندي انگور (سڪل انگور) جي بدلي ۾ ڪشمش (ڪچيون) وڪڻڻ.