Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 1081
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ سَعْدِ بْنِ إِسْحَقَ بْنِ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ عَنْ عَمَّتِهِ زَيْنَبَ بِنْتِ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ أَنَّ الْفُرَيْعَةَ بِنْتَ مَالِكِ بْنِ سِنَانٍ وَهِيَ أُخْتُ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَخْبَرَتْهَاأَنَّهَا جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسْأَلُهُ أَنْ تَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهَا فِي بَنِي خُدْرَةَ فَإِنَّ زَوْجَهَا خَرَجَ فِي طَلَبِ أَعْبُدٍ لَهُ أَبَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِطَرَفِ الْقَدُومِ لَحِقَهُمْ فَقَتَلُوهُ قَالَتْ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَرْجِعَ إِلَى أَهْلِي فِي بَنِي خُدْرَةَ فَإِنَّ زَوْجِي لَمْ يَتْرُكْنِي فِي مَسْكَنٍ يَمْلِكُهُ وَلَا نَفَقَةٍ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَتْ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى إِذَا كُنْتُ فِي الْحُجْرَةِ نَادَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ أَمَرَ بِي فَنُودِيتُ لَهُ فَقَالَ كَيْفَ قُلْتِ فَرَدَّدْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ الَّتِي ذَكَرْتُ لَهُ مِنْ شَأْنِ زَوْجِي فَقَالَ امْكُثِي فِي بَيْتِكِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ قَالَتْ فَاعْتَدَدْتُ فِيهِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا قَالَتْ فَلَمَّا كَانَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ أَرْسَلَ إِلَيَّ فَسَأَلَنِي عَنْ ذَلِكَ فَأَخْبَرْتُهُ فَاتَّبَعَهُ وَقَضَى بِهِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، سعد بن اسحاق بن ڪعب بن عجره کان، سندس ماسي زينب بنت ڪعب بن عجره کان، ٻڌايو ته [فرعيہ بنت مالڪ بن سنان] - ابو سعيد الخدري جي ڀيڻ - کيس خبر ڏني ته هوءَ رسول الله ﷺ وٽ آئي هئي ۽ بني خدره ۾ پنهنجي خاندان جي گهر واپس وڃڻ جي اجازت گهري هئي. ڇاڪاڻ ته جڏهن سندس مڙس پنهنجن ڀڄي ويل غلامن کي ڳولڻ لاءِ ويو، سرحد تي پهتو ۽ انهن کي مليو، ان جي بدران انهن کيس گڏجي قتل ڪري ڇڏيو. فرعيہ بنت مالڪ چيو ته: 'مون رسول الله ﷺ کان بني خدره ۾ پنهنجي خاندان جي گهر واپس وڃڻ جي اجازت گهري، ڇاڪاڻ ته منهنجو مڙس مون کي پنهنجي گهر ۾ نه ڇڏيندو هو ۽ منهنجي پرورش نه ڪندو هو.' تڏهن رسول الله ﷺ چيو ته: 'ها'. پوءِ مان موٽي آيس، ۽ جڏهن مان ڪمري ۾ هيس، ته رسول الله ﷺ مون کي فون ڪيو يا ڪنهن کي مون ڏانهن موڪليو. پوءِ پڇيائون، 'تو اڳ ڇا چيو هو؟' پوءِ مون پنهنجي مڙس بابت قصو ورجايو، پوءِ چيائين، 'پنهنجي گهر ۾ رهو جيستائين توهان تي واجب ٿيل مدت پوري نه ٿئي.' فريعه بنت مالڪ چيو، 'مون چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن عدت گذاريا.' پوءِ عثمان بن عفان جي دور ۾، هن مون وٽ ڪنهن کي ان بابت پڇڻ لاءِ موڪليو، پوءِ مون کيس خبر ڏني، تنهن ڪري عثمان ان جي پيروي ڪئي ۽ اهڙو فيصلو ڪيو.'
حديث
Imam Malik : 1082
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ الْمَكِّيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِكَانَ يَرُدُّ الْمُتَوَفَّى عَنْهُنَّ أَزْوَاجُهُنَّ مِنْ الْبَيْدَاءِ يَمْنَعُهُنَّ الْحَجَّ
مون کي مالڪ کان، حميد بن قيس المڪي کان، عمرو بن صيوب کان، سعيد بن المسيب کان، ٻڌايو ويو آهي ته [عمر بن الخطاب] هڪ ڀيري بيضا جي عورتن کي گهر موڪليو جن جا مڙس فوت ٿي ويا هئا، انهن کي حج ڪرڻ کان منع ڪيو.
حديث
Imam Malik : 1083
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ السَّائِبَ بْنَ خَبَّابٍ تُوُفِّيَ وَإِنَّ امْرَأَتَهُ جَاءَتْ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَفَذَكَرَتْ لَهُ وَفَاةَ زَوْجِهَا وَذَكَرَتْ لَهُ حَرْثًا لَهُمْ بِقَنَاةَ وَسَأَلَتْهُ هَلْ يَصْلُحُ لَهَا أَنْ تَبِيتَ فِيهِ فَنَهَاهَا عَنْ ذَلِكَ فَكَانَتْ تَخْرُجُ مِنْ الْمَدِينَةِ سَحَرًا فَتُصْبِحُ فِي حَرْثِهِمْ فَتَظَلُّ فِيهِ يَوْمَهَا ثُمَّ تَدْخُلُ الْمَدِينَةَ إِذَا أَمْسَتْ فَتَبِيتُ فِي بَيْتِهَا
مالڪ مون کي ٻڌايو ته [يحييٰ بن سعيد] کي خبر ملي هئي ته عاص سائب بن خباب فوت ٿي ويو آهي. پوءِ سندس زال [عبدالله بن عمر] سان ملي ۽ کيس ٻڌايو ته سندس مڙس فوت ٿي ويو آهي، ۽ هن اهو به ٻڌايو ته سندس خاندان جو زمين جي هڪ ٽڪري تي هڪ باغ آهي. پوءِ هن چيو؛ 'ڇا هو ان زمين تي رات گذاري سگهي ٿو؟' ابن عمر به منع ڪئي. آخرڪار عورت صبح جو مديني کان پنهنجي ٻنين ڏانهن هلي وئي، ۽ سڄي منجهند اتي گذاري، پوءِ منجهند مديني واپس آئي ته جيئن هوءَ پنهنجي گهر ۾ رات گذاري سگهي.'
حديث
Imam Malik : 1084
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي الْمَرْأَةِ الْبَدَوِيَّةِ يُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا إِنَّهَا تَنْتَوِي حَيْثُ انْتَوَى أَهْلُهَاقَالَ مَالِك وَهَذَا الْأَمْرُ عِنْدَنَا
اسان کي مالڪ کان [هشام بن عروه] کان روايت ڪئي وئي آهي ته هن هڪ بدوي عورت بابت چيو جنهن جو مڙس فوت ٿي چڪو هو، 'هوءَ پنهنجي خاندان جي پٺيان گهمڻ ڦرڻ ڪري سگهي ٿي'. مالڪ چيو؛ 'اهو ئي رايو آهي جيڪو اسان استعمال ڪندا آهيون'.
حديث
Imam Malik : 1085
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُلَا تَبِيتُ الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا وَلَا الْمَبْتُوتَةُ إِلَّا فِي بَيْتِهَا
مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان روايت ڪئي آهي ته: ”اها عورت جنهن جو مڙس فوت ٿي ويو هجي ۽ هڪ عورت جنهن کي طلاق ڏني وئي هجي، پنهنجي گهر کان سواءِ رات نه رهي سگهي.
حديث
Imam Malik : 1086
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُإِنَّ يَزِيدَ بْنَ عَبْدِ الْمَلِكِ فَرَّقَ بَيْنَ رِجَالٍ وَبَيْنَ نِسَائِهِمْ وَكُنَّ أُمَّهَاتِ أَوْلَادِ رِجَالٍ هَلَكُوا فَتَزَوَّجُوهُنَّ بَعْدَ حَيْضَةٍ أَوْ حَيْضَتَيْنِ فَفَرَّقَ بَيْنَهُمْ حَتَّى يَعْتَدِدْنَ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا فَقَالَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ سُبْحَانَ اللَّهِ يَقُولُ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ{ وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا }مَا هُنَّ مِنْ الْأَزْوَاجِ
مون کي يحييٰ بابت مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان ٻڌايو ته هن چيو ته مون [القاسم بن محمد] کي چوندي ٻڌو ته: 'هڪ ڀيري يزيد بن عبدالملڪ مڙسن کي پنهنجين زالن کان جدا ڪري ڇڏيو. اهي عورتون اهڙن ٻارن جون مائرون هيون جن جا پيءُ فوت ٿي چڪا هئا، ۽ انهن انهن عورتن سان شادي ڪئي جڏهن انهن کي صرف هڪ يا ٻه حيض آيا هئا. پوءِ يزيد انهن کي جدا ڪري ڇڏيو جيستائين عورتون چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن جي عدت مان گذريون. القاسم بن محمد چيو ته: 'سبحان الله، الله پنهنجي ڪتاب ۾ فرمائي ٿو؛ 'جيڪي توهان مان فوت ٿين ٿا ۽ زالون ڇڏي وڃن ٿا - انهن زالن کي ڇڏي ڏيو -. .'. -سوال البقره؛ 234- جيتوڻيڪ انهن جا اڳ ۾ مڙس نه هئا؟'
حديث
Imam Malik : 1087
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَعِدَّةُ أُمِّ الْوَلَدِ إِذَا تُوُفِّيَ عَنْهَا سَيِّدُهَا حَيْضَةٌ
مون کي مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان ٻڌايو هو ته: 'جيڪڏهن ڪنهن جو مالڪ موت لاءِ ڇڏي وڃي ته ام ولد عدت هڪ حيض آهي'.
حديث
Imam Malik : 1088
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُعِدَّةُ أُمِّ الْوَلَدِ إِذَا تُوُفِّيَ عَنْهَا سَيِّدُهَا حَيْضَةٌقَالَ مَالِك وَهُوَ الْأَمْرُ عِنْدَنَا قَالَ مَالِك وَإِنْ لَمْ تَكُنْ مِمَّنْ تَحِيضُ فَعِدَّتُهَا ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ
مالڪ کان [يحييٰ بن سعيد] کان [القاسم بن محمد] تائين، هن چيو ته؛ 'جيڪڏهن سندس مالڪ کيس مرڻ لاءِ ڇڏي وڃي ته ام ولد جي عدت هڪ حيض آهي'. مالڪ چيو؛ 'اسان جو اهو ئي خيال آهي'. مالڪ وڌيڪ چيو، 'جيڪڏهن کيس هاڻي حيض نه اچي - مونوپاز - ته پوءِ سندس عدت ٽي مهينا آهي'.
حديث
Imam Malik : 1089
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ وَسُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍكَانَا يَقُولَانِ عِدَّةُ الْأَمَةِ إِذَا هَلَكَ عَنْهَا زَوْجُهَا شَهْرَانِ وَخَمْسُ لَيَالٍو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ مِثْلَ ذَلِكَ
مونکي يحييٰ مالڪ کان ٻڌايو آهي ته ان تائين پهتو آهي ته [سعيد بن المسيب] ۽ [سليمان بن يسار] چيو آهي ته؛ 'جن ٻانهين جا مڙس فوت ٿي وڃن ٿا انهن جي عدت ٻه مهينا ۽ پنج ڏينهن آهي'. مون کي مالڪ کان ابن شهاب کان هن حديث وانگر ٻڌايو ويو آهي.'
حديث
Imam Malik : 1090
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ أَنَّهُ قَالَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَرَأَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ الْعَزْلِ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ بَنِي الْمُصْطَلِقِ فَأَصَبْنَا سَبْيًا مِنْ سَبْيِ الْعَرَبِ فَاشْتَهَيْنَا النِّسَاءَ وَاشْتَدَّتْ عَلَيْنَا الْعُزْبَةُ وَأَحْبَبْنَا الْفِدَاءَ فَأَرَدْنَا أَنْ نَعْزِلَ فَقُلْنَا نَعْزِلُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ مَا عَلَيْكُمْ أَنْ لَا تَفْعَلُوا مَا مِنْ نَسَمَةٍ كَائِنَةٍ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِلَّا وَهِيَ كَائِنَةٌ
يحييٰ، مالڪ کان [ربيع بن ابو عبدالرحمان] کان [محمد بن يحييٰ بن حبان] کان [ابن مُحيرض] تائين، هن چيو ته: هڪ ڏينهن مان مسجد ۾ داخل ٿيس ۽ ابو سعيد الخدري کي ڏٺو. پوءِ مان ان سان گڏ ويٺو ۽ عزل بابت پڇيو. [ابو سعيد الخدري] پوءِ جواب ڏنو؛ 'اسان هڪ ڀيرو بني مصطلق جي جنگ دوران رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ ٻاهر نڪتا هئاسين. پوءِ اسان کي قيدي مليا - ٻار ۽ عورتون - عرب، پوءِ اسان انهن عورتن جي خواهش ڪئي، ۽ اسان جي خواهش وڌيڪ مضبوط ٿي وئي جيستائين اسان انهن کي فديه ڏيڻ چاهيون. پوءِ اسان عزل جو منصوبو ٺاهيو، پوءِ اسان چيو؛ 'ڇا اسان پڇڻ کان اڳ عزل ڪنداسين، جڏهن ته رسول الله صلي الله عليه وسلم اسان ۾ آهن؟' پوءِ اسان ان بابت پڇيو. هن چيو ته: 'تون اهو ڇو نٿو ڪرين، ڪو به روح جيئرو رهڻ لاءِ تيار ناهي جيستائين هو قيامت تائين جيئرو نه رهي.'
حديث
Imam Malik : 1091
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يَعْزِلُ
مونکي مالڪ کان [ابو نضير] اڳوڻي غلام عمر بن عبيدالله کان، [عامر بن سعد بن ابو وقاش] کان [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو ويو آهي ته هن هڪ ڀيري عزل ڪيو هو.
حديث
Imam Malik : 1092
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ أَفْلَحَ مَوْلَى أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أُمِّ وَلَدٍ لِأَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّأَنَّهُ كَانَ يَعْزِلُ
مونکي مالڪ کان عمر بن عبيدالله جي غلام [ابو نضل] کان، ابو ايوب انصاري جي اڳوڻي غلام [ابنو افلح] کان، جيڪو [ابو ايوب الانشاري] جي [ام ولد] مان هو، ٻڌايو ويو آهي ته هن هڪ ڀيري عزل ڪيو هو.
حديث
Imam Malik : 1093
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ لَا يَعْزِلُ وَكَانَ يَكْرَهُ الْعَزْلَ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان روايت آهي ته هو عزل نه ڪندو هو ۽ ان کي ناپسند ڪندو هو.
حديث
Imam Malik : 1094
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ سَعِيدٍ الْمَازِنِيِّ عَنْ الْحَجَّاجِ بْنِ عَمْرِو بْنِ غَزِيَّةَ أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا عِنْدَ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍفَجَاءَهُ ابْنُ قَهْدٍ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ يَا أَبَا سَعِيدٍ إِنَّ عِنْدِي جَوَارِيَ لِي لَيْسَ نِسَائِي اللَّاتِي أُكِنُّ بِأَعْجَبَ إِلَيَّ مِنْهُنَّ وَلَيْسَ كُلُّهُنَّ يُعْجِبُنِي أَنْ تَحْمِلَ مِنِّي أَفَأَعْزِلُ فَقَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَفْتِهِ يَا حَجَّاجُ قَالَ فَقُلْتُ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ إِنَّمَا نَجْلِسُ عِنْدَكَ لِنَتَعَلَّمَ مِنْكَ قَالَ أَفْتِهِ قَالَ فَقُلْتُ هُوَ حَرْثُكَ إِنْ شِئْتَ سَقَيْتَهُ وَإِنْ شِئْتَ أَعْطَشْتَهُ قَالَ وَكُنْتُ أَسْمَعُ ذَلِكَ مِنْ زَيْدٍ فَقَالَ زَيْدٌ صَدَقَ
مونکي مالڪ کان [دلمرة بن سعيد المزني] کان [الحجاج بن عمرو بن غازيه] تائين ٻڌايو ويو آهي ته هو هڪ ڀيري [زيد بن ثابت] جي ڀرسان ويٺو هو. پوءِ يمن جو هڪ ماڻهو ابن قحد وٽ آيو ۽ چيو ته: 'اي ابو سعيد، مون وٽ ڪيتريون ئي ٻانهيون آهن. ۽ منهنجون زالون انهن کان وڌيڪ پرڪشش نه آهن، پر اهي سڀئي اهڙيون نه آهن جن کي مان مون کان حاملہ ٿيڻ چاهيان ٿو. پوءِ ڇا مان عزل ڪري سگهان ٿو؟' زيد بن ثابت چيو ته: 'اي حجاج، هن کي فتويٰ ڏيو!' الحجاج بن عمرو چيو ته: 'مون پوءِ چيو ته: 'الله توهان کي معاف ڪري. حقيقت ۾، اسان هتي صرف توهان کان سکڻ لاءِ ويٺا آهيون'. زيد بن ثابت ٻيهر چيو ته: 'هن کي فتويٰ ڏيو!' الحجاج بن عمرو چيو ته: 'مون چيو ته: 'اهو توهان جو ميدان آهي. جيڪڏهن توهان چاهيو ته ان کي پاڻي ڏئي سگهو ٿا ۽ جيڪڏهن توهان چاهيو ته ان کي بنجر ڇڏي سگهو ٿا.' الحجاج جاري رکيو، 'مون اهو زيد کان ٻڌو.' زيد جواب ڏنو، 'هو صحيح آهي.'
حديث
Imam Malik : 1095
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ الْمَكِّيِّ عَنْ رَجُلٍ يُقَالُ لَهُ ذَفِيفٌ أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍعَنْ الْعَزْلِ فَدَعَا جَارِيَةً لَهُ فَقَالَ أَخْبِرِيهِمْ فَكَأَنَّهَا اسْتَحْيَتْ فَقَالَ هُوَ ذَلِكَ أَمَّا أَنَا فَأَفْعَلُهُ يَعْنِي أَنَّهُ يَعْزِلُ
مون کي مالڪ کان [حميد بن قيس المڪي] کان [ضافيف] نالي هڪ شخص کان ٻڌايو هو ته؛ ' [ابن عباس] کان هڪ ڀيرو عزل بابت پڇيو ويو، پوءِ هن پنهنجي هڪ ٻانهي کي سڏيو ۽ چيو؛ 'انهن کي ٻڌاءِ'. - ٻانهي شرمسار ٿي لڳي - پوءِ ابن عباس چيو؛ 'اهو ٺيڪ آهي، مان به اهو ڪريان ٿو'. يعني، ابن عباس پڻ عزل ڪيو.
حديث
Imam Malik : 1096
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ بِهَذِهِ الْأَحَادِيثِ الثَّلَاثَةِ قَالَتْ زَيْنَبُدَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ أَبُوهَا أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ فَدَعَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِطِيبٍ فِيهِ صُفْرَةٌ خَلُوقٌ أَوْ غَيْرُهُ فَدَهَنَتْ بِهِ جَارِيَةً ثُمَّ مَسَحَتْ بِعَارِضَيْهَا ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيْتٍ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ إِلَّا عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا
يحييٰ، مالڪ کان، عبدالله بن ابي بڪر بن محمد بن عمرو بن حزم کان، حميد بن نافع کان، زينب بنت ابو سلمه کان، ته هن انهن ٽن حديثن کي ان کان بيان ڪيو، زينب چيو ته: 'مان رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زال ام حبيبه وٽ ويس جڏهن سندس پيءُ ابو سفيان بن حرب فوت ٿي ويو. [ام حبيبه] پوءِ ٿوري پيلي رنگ جي خوشبو گهري، پوءِ ان کي پنهنجي هڪ ٻانهي تي لڳايو، ان کان پوءِ هن ان کي پنهنجي ٻنهي ڳلن تي ملائي چيو: 'الله جو قسم، مون کي هن خوشبو جي ضرورت ناهي، پر مون هڪ ڀيرو رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چوندي ٻڌو هو ته: "جيڪا عورت الله ۽ آخرت جي ڏينهن تي ايمان رکي ٿي، ان کي ڪنهن جي موت تي ٽن ڏينهن کان وڌيڪ ماتم نه ڪرڻ گهرجي سواءِ پنهنجي مڙس جي، جيڪو چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن آهي."
حديث
Imam Malik : 1097
قَالَتْ زَيْنَبُ ثُمَّ دَخَلْتُ عَلَى زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحِينَ تُوُفِّيَ أَخُوهَا فَدَعَتْ بِطِيبٍ فَمَسَّتْ مِنْهُ ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ حَاجَةٌ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ تُحِدُّ عَلَى مَيْتٍ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ إِلَّا عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا
اڃا تائين ساڳئي روايت مان جيئن اڳئين حديث ۾ آهي - [زينب] چيو ته؛ 'مان رسول الله ﷺ جي زال [زينب بن جحسي] جي زيارت لاءِ ويس جڏهن سندس ڀاءُ فوت ٿي ويو. هن خوشبو گهري، پوءِ ان کي پنهنجي جسم تي لڳايو ۽ چيو: 'الله جو قسم، مون کي هن خوشبو جي ضرورت ناهي، پر مون هڪ ڀيرو رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو ته: 'اهڙي عورت لاءِ جائز ناهي ته ڪنهن جي موت تي ٽن ڏينهن کان وڌيڪ سوگ ڪري سواءِ پنهنجي مڙس جي، يعني چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن.''
حديث
Imam Malik : 1098
قَالَتْ زَيْنَبُ وَسَمِعْتُ أُمِّي أُمَّ سَلَمَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُجَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدْ اشْتَكَتْ عَيْنَيْهَا أَفَتَكْحُلُهُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ لَا ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا هِيَ{ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا }وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِقَالَ حُمَيْدُ بْنُ نَافِعٍ فَقُلْتُ لِزَيْنَبَ وَمَا تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ فَقَالَتْ زَيْنَبُ كَانَتْ الْمَرْأَةُ إِذَا تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا دَخَلَتْ حِفْشًا وَلَبِسَتْ شَرَّ ثِيَابِهَا وَلَمْ تَمَسَّ طِيبًا وَلَا شَيْئًا حَتَّى تَمُرَّ بِهَا سَنَةٌ ثُمَّ تُؤْتَى بِدَابَّةٍ حِمَارٍ أَوْ شَاةٍ أَوْ طَيْرٍ فَتَفْتَضُّ بِهِ فَقَلَّمَا تَفْتَضُّ بِشَيْءٍ إِلَّا مَاتَ ثُمَّ تَخْرُجُ فَتُعْطَى بَعْرَةً فَتَرْمِي بِهَا ثُمَّ تُرَاجِعُ بَعْدُ مَا شَاءَتْ مِنْ طِيبٍ أَوْ غَيْرِهِ قَالَ مَالِك وَالْحِفْشُ الْبَيْتُ الرَّدِيءُ وَتَفْتَضُّ تَمْسَحُ بِهِ جِلْدَهَا كَالنُّشْرَةِ
اڃا تائين ساڳئي روايت مان جيئن اڳئين حديث ۾ آهي - [زينب] چيو؛ '[ام سلمه]، رسول الله ﷺ جي زال چيو؛ 'هڪ عورت هئي جيڪا رسول الله ﷺ جي خدمت ۾ آئي ۽ پڇيو؛ 'يا رسول الله ﷺ، منهنجي ڌيءَ جو مڙس فوت ٿي ويو ۽ سندس اکيون ڏکيائين ٿيون - ڇاڪاڻ ته هو گهڻو روئي ٿو - ڇا هو آئي لائنر لڳائي سگهي ٿو؟' رسول الله ﷺ جواب ڏنو؛ 'نه ڪريو،' - ٻه يا ٽي ڀيرا -، ۽ هر ڀيري جڏهن ان کان پڇيو ويندو هو ته جواب ڏيندو هو؛ 'نه ڪريو'. پوءِ هن چيو؛ 'سوگ صرف چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن جو هو. يقيناً، جاهليت جي دور ۾، توهان مان ڪو سال جي شروعات ۾ اُٺ جو ٿلهو اڇلائيندو هو.' حميد بن نافع چيو؛ 'پوءِ مون زينب کان پڇيو، 'سال جي شروعات ۾ اُٺ جو ٿلهو اڇلائڻ جو ڇا مطلب آهي؟' زينب جواب ڏنو؛ 'اڳ ۾، جيڪڏهن ڪا عورت سندس مڙس ڇڏي ويندي هئي، ته هوءَ ڪنهن بدصورت گهر ۾ ويندي هئي ۽ بدترين ڪپڙا پائيندي هئي ۽ هڪ سال تائين خوشبوءِ کي هٿ نه لڳندي هئي. ان کان پوءِ هڪ گڏهه، يا ٻڪري، يا پکي ان وٽ آندو ويندو، پوءِ هو علاج جي طور تي ان جي چمڙي کي ڇهندو، ۽ هو مرڻ کان سواءِ ڪجهه به نه ڇهندو. پوءِ هو ٻاهر آيو ۽ کيس اُٺ جو ڇيڻو ڏنو ويو، پوءِ هن عدت جي خاتمي جي نشاني طور ڇيڻو اڇلائي ڇڏيو. پوءِ هو پنهنجي معمول جي زندگي گذارڻ لڳو، خوشبوءِ ۽ ٻيو سڀ ڪجهه پائي رهيو هو. مالڪ چيو؛ 'الحفصي هڪ بدصورت ننڍڙو گهر يا هڪ خراب جھوپڙي آهي، ۽ تفتدللو چمڙي کي جادو وانگر صاف ڪري رهيو آهي'.
حديث
Imam Malik : 1099
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ عَائِشَةَ وَحَفْصَةَ زَوْجَيْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيْتٍ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ إِلَّا عَلَى زَوْجٍ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، شافعه بنت ابو عبيد کان، عائشه کان ۽ حفشه کان، رسول الله ﷺ جي زال کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: ”اهڙي عورت لاءِ جائز ناهي ته اها ٽن ڏينهن کان وڌيڪ ڪنهن جي وفات تي سوگ ڪري، سواءِ ان جي مڙس جي“.
حديث
Imam Malik : 1100
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍاشْتَكَتْ عَيْنَيْهَا وَهِيَ حَادٌّ عَلَى زَوْجِهَا عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَلَمْ تَكْتَحِلْ حَتَّى كَادَتْ عَيْنَاهَا تَرْمَصَانِ
مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو ويو ته [شفيه بنت ابو عبيد] ٻنهي اکين ۾ سور ۾ مبتلا هئي، جڏهن ته ان وقت هوءَ پنهنجي مڙس عبدالله بن عمر جي وفات تي ماتم ڪري رهي هئي، تنهن ڪري هن آئي لائنر نه لڳايو. تنهن ڪري سندس اکيون تقريبن مٽيءَ سان ڍڪيل هيون.
