Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 1061
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍأَنَّ بِنْتَ سَعِيدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ كَانَتْ تَحْتَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَطَلَّقَهَا الْبَتَّةَ فَانْتَقَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ
مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو هو ته: 'سعيد بن زيد بن عمرو بن نفيل جي ڌيءَ عبدالله بن عمرو بن عثمان بن عفان جي زال هئي، پوءِ هن ان جي زال کي طلاق ڏئي ڇڏي. پوءِ سندس زال منتقل ٿي وئي، پر [عبدالله بن عمر] ان کان انڪار ڪيو'.
حديث
Imam Malik : 1062
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَطَلَّقَ امْرَأَةً لَهُ فِي مَسْكَنِ حَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ طَرِيقَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَكَانَ يَسْلُكُ الطَّرِيقَ الْأُخْرَى مِنْ أَدْبَارِ الْبُيُوتِ كَرَاهِيَةَ أَنْ يَسْتَأْذِنَ عَلَيْهَا حَتَّى رَاجَعَهَا
مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو ويو ته [عبدالله بن عمر] پنهنجي هڪ زال کي رسول الله ﷺ جي زال حفشه جي رهائشگاهه تي طلاق ڏني، جيتوڻيڪ اهو رستو هو جيڪو هو عام طور تي مسجد ڏانهن ويندو هو. ان کان پوءِ هن هائوسنگ ڪمپليڪس جي پويان ٻيو رستو اختيار ڪيو ڇاڪاڻ ته هو نه چاهيندو هو ته هميشه کيس - حفشه - کي اجازت ڏيڻي پوي جيستائين هو کيس نه سڏي.
حديث
Imam Malik : 1063
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِسُئِلَ عَنْ الْمَرْأَةِ يُطَلِّقُهَا زَوْجُهَا وَهِيَ فِي بَيْتٍ بِكِرَاءٍ عَلَى مَنْ الْكِرَاءُ فَقَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَلَى زَوْجِهَا قَالَ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَ زَوْجِهَا قَالَ فَعَلَيْهَا قَالَ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهَا قَالَ فَعَلَى الْأَمِيرِ
مالڪ مون کي [يحييٰ بن سعيد] کان ٻڌايو ته [سعيد بن المسيب] کان هڪ اهڙي زال بابت پڇيو ويو جنهن جي مڙس ان کي طلاق ڏئي ڇڏي، جيتوڻيڪ هوءَ ڪرائي جي گهر ۾ رهي رهي هئي. پوءِ ڪرائي ڪير ادا ڪندو؟ سعيد بن المسيب پوءِ جواب ڏنو؛ 'هن جو مڙس'. پڇڻ واري شخص ٻيهر چيو؛ 'جيڪڏهن هن جو مڙس قابل نه هجي ته ڇا ٿيندو؟' سعيد بن المسيب جواب ڏنو، 'پوءِ هن جي زال'. پڇڻ واري شخص ٻيهر چيو، 'جيڪڏهن هن جي زال به قابل نه هجي ته ڇا ٿيندو؟' سعيد بن المسيب جواب ڏنو، 'ته پوءِ اڳواڻ کي ان جو خرچ ادا ڪرڻو پوندو'.
حديث
Imam Malik : 1064
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ مَوْلَى الْأَسْوَدِ بْنِ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍأَنَّ أَبَا عَمْرِو بْنَ حَفْصٍ طَلَّقَهَا الْبَتَّةَ وَهُوَ غَائِبٌ بِالشَّامِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا وَكِيلُهُ بِشَعِيرٍ فَسَخِطَتْهُ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا لَكِ عَلَيْنَا مِنْ شَيْءٍ فَجَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لَيْسَ لَكِ عَلَيْهِ نَفَقَةٌ وَأَمَرَهَا أَنْ تَعْتَدَّ فِي بَيْتِ أُمِّ شَرِيكٍ ثُمَّ قَالَ تِلْكَ امْرَأَةٌ يَغْشَاهَا أَصْحَابِي اعْتَدِّي عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ فَإِنَّهُ رَجُلٌ أَعْمَى تَضَعِينَ ثِيَابَكِ عِنْدَهُ فَإِذَا حَلَلْتِ فَآذِنِينِي قَالَتْ فَلَمَّا حَلَلْتُ ذَكَرْتُ لَهُ أَنَّ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ وَأَبَا جَهْمِ بْنَ هِشَامٍ خَطَبَانِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا أَبُو جَهْمٍ فَلَا يَضَعُ عَصَاهُ عَنْ عَاتِقِهِ وَأَمَّا مُعَاوِيَةُ فَصُعْلُوكٌ لَا مَالَ لَهُ انْكِحِي أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ قَالَتْ فَكَرِهْتُهُ ثُمَّ قَالَ انْكِحِي أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ فَنَكَحْتُهُ فَجَعَلَ اللَّهُ فِي ذَلِكَ خَيْرًا وَاغْتَبَطْتُ بِهِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، [عبدالله بن يزيد] کان، جيڪو الاسود بن سفيان جو اڳوڻو غلام هو، [ابو سلمه بن عبدالرحمان بن عوف] کان، [فاطمه بنت قيس] کان، ٻڌايو ته ابو عمرو بن حفش کيس طلاق بائن ڏني، جيتوڻيڪ هو شام ۾ هو. پوءِ ابو عمرو پنهنجو نمائندو موڪليو ته کيس ڪڻڪ موڪلي، جنهن تي فاطمه ناراض ٿي. ابو عمرو چيو؛ 'الله جو قسم، توهان کي مون کان ڪنهن به شيءِ جو ڪو حق ناهي'. فاطمه بن قيس پوءِ رسول الله ﷺ وٽ وئي ۽ ان کي واقعي بابت ٻڌايو. پوءِ پاڻ فرمايو؛ 'توهان کي ان مان روزي ڪمائڻ جو ڪو حق ناهي'. پوءِ هن کيس چيو ته ام سيارڪ جي گهر ۾ پنهنجي عدت جو انتظار ڪر. ان کان پوءِ هن چيو؛ 'هوءَ هڪ عورت آهي جنهن وٽ اڪثر منهنجا دوست ايندا آهن. تنهن ڪري عبدالله بن ام مڪتوم جي گهر ۾ پنهنجي عدت جو انتظار ڪر، هو هڪ انڌو ماڻهو آهي، تنهن ڪري توهان پنهنجا ڪپڙا ان جي ڀرسان رکي سگهو ٿا.' جيڪڏهن توهان جي عدت ختم ٿي وئي آهي ته مون کي ٻڌايو. فاطمه چيو؛ 'جڏهن منهنجي عدت ختم ٿي وئي، مون کيس ٻڌايو ته معاويه بن ابو سفيان ۽ ابو جهم بن هشام مون کي شادي جو ارادو ڪيو هو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'جهم هڪ اهڙو ماڻهو هو جيڪو ڪڏهن به پنهنجي ڪلهن تان لٺ نه لاهيندو هو، جڏهن ته معاويه هڪ غريب ماڻهو هو جنهن وٽ ڪا به دولت نه هئي. اسامه بن زيد سان شادي ڪر.' فاطمه چيو؛ 'دراصل مون کي اهو پسند ناهي'. پوءِ هن ٻيهر چيو؛ 'عثمان بن زيد سان شادي ڪر'. تنهنڪري مون ان سان شادي ڪئي، ۽ ظاهر آهي ته الله ان شادي ۾ چڱائي ڪئي، جنهن ڪري مون کي خوشي محسوس ٿي.'
حديث
Imam Malik : 1065
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍ يَقُولُالْمَبْتُوتَةُ لَا تَخْرُجُ مِنْ بَيْتِهَا حَتَّى تَحِلَّ وَلَيْسَتْ لَهَا نَفَقَةٌ إِلَّا أَنْ تَكُونَ حَامِلًا فَيُنْفَقُ عَلَيْهَا حَتَّى تَضَعَ حَمْلَهَاقَالَ مَالِك وَهَذَا الْأَمْرُ عِنْدَنَا
مون کي مالڪ کان ٻڌايو هو ته هن [ابن شهاب] کي چوندي ٻڌو هو ته؛ 'هڪ عورت جيڪا طلاق بائن سان طلاق ڏني وئي آهي، اها گهر کان ٻاهر نه ٿي سگهي جيستائين ان جي عدت ختم نه ٿئي. ان کي پنهنجي اڳوڻي مڙس کان مدد نه ملندي جيستائين هوءَ حاملہ نه هجي. جيڪڏهن هوءَ حاملہ آهي، ته ان جو اڳوڻو مڙس ان جي مدد ڪرڻ جو پابند آهي جيستائين هوءَ ٻار پيدا نه ڪري.' مالڪ چيو؛ 'اهو رايو اسان تي استعمال ٿيندو آهي'.
حديث
Imam Malik : 1066
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ وَعَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُسَيْطٍ اللَّيْثِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِأَيُّمَا امْرَأَةٍ طُلِّقَتْ فَحَاضَتْ حَيْضَةً أَوْ حَيْضَتَيْنِ ثُمَّ رَفَعَتْهَا حَيْضَتُهَا فَإِنَّهَا تَنْتَظِرُ تِسْعَةَ أَشْهُرٍ فَإِنْ بَانَ بِهَا حَمْلٌ فَذَلِكَ وَإِلَّا اعْتَدَّتْ بَعْدَ التِّسْعَةِ أَشْهُرٍ ثَلَاثَةَ أَشْهُرٍ ثُمَّ حَلَّتْ
مون کي يحييٰ، مالڪ، يحييٰ بن سعيد کان ۽ يزيد بن عبدالله بن قسيث الليثي، سعيد بن المسيب کان ٻڌايو ته، هن چيو ته، عمر بن الخطاب چيو ته، 'ڪا به عورت جيڪا طلاق يافته هجي ۽ پوءِ هڪ يا ٻه حيض اچي ۽ ان کان پوءِ حيض نه اچي - ته پوءِ ان کي نو مهينا انتظار ڪرڻ گهرجي. جيڪڏهن هوءَ حامله هجي ته ٻار جي پيدائش کان پوءِ حلال ٿي ويندي آهي، پر جيڪڏهن هوءَ حامله نه هجي ته ان کي ٽن مهينن لاءِ ٻي عدت گذارڻ گهرجي. ان کان پوءِ هو شادي ڪري سگهي ٿو'.
حديث
Imam Malik : 1067
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُالطَّلَاقُ لِلرِّجَالِ وَالْعِدَّةُ لِلنِّسَاءِ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، ۽ سعيد بن مسيب کان، ٻڌايو هو ته: طلاق مرد جو حق آهي ۽ عدت عورت جو حق آهي.
حديث
Imam Malik : 1068
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَعِدَّةُ الْمُسْتَحَاضَةِ سَنَةٌ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سعيد بن المسيب کان، هن چيو ته: 'مستحاضه عورت جي عدت هڪ سال آهي'.
حديث
Imam Malik : 1069
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُمَنْ تَزَوَّجَ امْرَأَةً فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَمَسَّهَا فَإِنَّهُ يُضْرَبُ لَهُ أَجَلٌ سَنَةً فَإِنْ مَسَّهَا وَإِلَّا فُرِّقَ بَيْنَهُمَا
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، سعيد بن المسيب کان، چيو آهي ته: 'جيڪو به ڪنهن عورت سان شادي ڪري ۽ ان سان جنسي تعلق قائم نه ڪري سگهي، ته ان کي هڪ سال جي مهلت ڏني ويندي آهي. جيڪڏهن هو ان سان جنسي تعلق قائم ڪرڻ جي قابل هجي - ته پوءِ شادي جاري رهي ٿي -، جيڪڏهن هو ان جي قابل نه هجي ته ٻئي الڳ ٿي ويندا آهن'.
حديث
Imam Malik : 1070
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍمَتَى يُضْرَبُ لَهُ الْأَجَلُ أَمِنْ يَوْمِ يَبْنِي بِهَا أَمْ مِنْ يَوْمِ تُرَافِعُهُ إِلَى السُّلْطَانِ فَقَالَ بَلْ مِنْ يَوْمِ تُرَافِعُهُ إِلَى السُّلْطَانِقَالَ مَالِك فَأَمَّا الَّذِي قَدْ مَسَّ امْرَأَتَهُ ثُمَّ اعْتَرَضَ عَنْهَا فَإِنِّي لَمْ أَسْمَعْ أَنَّهُ يُضْرَبُ لَهُ أَجَلٌ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا
مالڪ مون کي ٻڌايو ته هن [ابن شعيب] کان پڇيو، 'مڙس جي رعايت جي مدت ڪڏهن کان حساب ڪئي ويندي آهي، پهرين ڏينهن کان جڏهن هو ساڳئي گهر ۾ ان سان گڏ رهي ٿو؟ يا ان ڏينهن کان جڏهن هن کي حاڪم جي سامهون پيش ڪيو ويندو آهي؟' ابن شعيب جواب ڏنو؛ 'جڏهن کان هن کي حاڪم جي سامهون پيش ڪيو ويندو آهي.' مالڪ چيو؛ 'جيئن ته هڪ مڙس جو تعلق آهي جيڪو پنهنجي زال سان جماع ڪرڻ جي قابل هو پر پوءِ روڪيو ويو - نه سگهيو - ته پوءِ هن صورت ۾ مون ڪڏهن به اهڙو رايو نه ٻڌو آهي جيڪو چوي ته مرد کي رعايت جي مدت ڏني وئي آهي، يا ان جي زال کان الڳ ڪيو ويو آهي.'
حديث
Imam Malik : 1071
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَ بَلَغَنِيأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِرَجُلٍ مِنْ ثَقِيفٍ أَسْلَمَ وَعِنْدَهُ عَشْرُ نِسْوَةٍ حِينَ أَسْلَمَ الثَّقَفِيُّ أَمْسِكْ مِنْهُنَّ أَرْبَعًا وَفَارِقْ سَائِرَهُنَّ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ ۽ ابن شهاب کان، چيو آهي ته: مون کي خبر پئي آهي ته رسول الله ﷺ هڪ شخص کي جيڪو اسلام قبول ڪيو هو ۽ ان وقت ان جون ڏهه زالون هيون، چيو ته: پنهنجين زالن مان چار چونڊيو ۽ باقي کي طلاق ڏيو.
حديث
Imam Malik : 1072
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ وَحُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَعُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ وَسُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ كُلُّهُمْ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُأَيُّمَا امْرَأَةٍ طَلَّقَهَا زَوْجُهَا تَطْلِيقَةً أَوْ تَطْلِيقَتَيْنِ ثُمَّ تَرَكَهَا حَتَّى تَحِلَّ وَتَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ فَيَمُوتَ عَنْهَا أَوْ يُطَلِّقَهَا ثُمَّ يَنْكِحُهَا زَوْجُهَا الْأَوَّلُ فَإِنَّهَا تَكُونُ عِنْدَهُ عَلَى مَا بَقِيَ مِنْ طَلَاقِهَاقَالَ مَالِك وَعَلَى ذَلِكَ السُّنَّةُ عِنْدَنَا الَّتِي لَا اخْتِلَافَ فِيهَا
يحييٰ مون کي مالڪ کان ابن شهاب کان ٻڌايو ته هن چيو ته مون [سعيد بن المسيب] ۽ [حميد بن عبدالرحمان بن عوف] ۽ [عبيدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود] ۽ [سليمان بن يسار] سڀني کي چوندا ٻڌو؛ مون [ابو هريره] کي چوندا ٻڌو؛ مون [عمر بن الخطاب] کي چوندا ٻڌو: 'ڪنهن به عورت جو مڙس ان کي هڪ يا ٻه طلاقن سان طلاق ڏئي ٿو، پوءِ ان کي ڇڏي ڏئي ٿو جيستائين ان جي عدت ختم نه ٿئي، پوءِ اها ٻئي مرد سان ٻيهر شادي ڪري ٿي. پوءِ ان جو مڙس - ٻيو - مري ويو يا ان کي طلاق ڏني، پوءِ هن پنهنجي پهرين مڙس سان ٻيهر شادي ڪئي، تنهن ڪري هن پهرين مڙس طرفان ڏنل طلاق جي باقي حصي تي عمل ڪيو. مالڪ چيو ته: 'هي سنت اسان جي وچ ۾ لاڳو ٿئي ٿي، ۽ ان ۾ ڪو به تڪرار ناهي'.
حديث
Imam Malik : 1073
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ثَابِتِ بْنِ الْأَحْنَفِ أَنَّهُتَزَوَّجَ أُمَّ وَلَدٍ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَ فَدَعَانِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ فَجِئْتُهُ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا سِيَاطٌ مَوْضُوعَةٌ وَإِذَا قَيْدَانِ مِنْ حَدِيدٍ وَعَبْدَانِ لَهُ قَدْ أَجْلَسَهُمَا فَقَالَ طَلِّقْهَا وَإِلَّا وَالَّذِي يُحْلَفُ بِهِ فَعَلْتُ بِكَ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَقُلْتُ هِيَ الطَّلَاقُ أَلْفًا قَالَ فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهِ فَأَدْرَكْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ بِطَرِيقِ مَكَّةَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي كَانَ مِنْ شَأْنِي فَتَغَيَّظَ عَبْدُ اللَّهِ وَقَالَ لَيْسَ ذَلِكَ بِطَلَاقٍ وَإِنَّهَا لَمْ تَحْرُمْ عَلَيْكَ فَارْجِعْ إِلَى أَهْلِكَقَالَ فَلَمْ تُقْرِرْنِي نَفْسِي حَتَّى أَتَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ بِمَكَّةَ أَمِيرٌ عَلَيْهَا فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي كَانَ مِنْ شَأْنِي وَبِالَّذِي قَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ فَقَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ لَمْ تَحْرُمْ عَلَيْكَ فَارْجِعْ إِلَى أَهْلِكَ وَكَتَبَ إِلَى جَابِرِ بْنِ الْأَسْوَدِ الزُّهْرِيِّ وَهُوَ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ يَأْمُرُهُ أَنْ يُعَاقِبَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَأَنْ يُخَلِّيَ بَيْنِي وَبَيْنَ أَهْلِي قَالَ فَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَجَهَّزَتْ صَفِيَّةُ امْرَأَةُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ امْرَأَتِي حَتَّى أَدْخَلَتْهَا عَلَيَّ بِعِلْمِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ثُمَّ دَعَوْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَوْمَ عُرْسِي لِوَلِيمَتِي فَجَاءَنِي
مالڪ کان [ثابت بن الاحنف] جي روايت موجب، هن عبدالرحمان بن زيد بن خطاب جي زال ام ولد سان شادي ڪئي. ثابت چيو ته: 'عبدالله بن عبدالرحمان بن زيد بن خطاب مون کي فون ڪيو، تنهنڪري مان اندر آيس ۽ ان سان ملڻ لاءِ اندر ويس. ۽ اندر هڪ چاقو پيل هو، ٻه لوهي زنجير ۽ ان جا ٻه غلام ويٺا هئا. عبدالله بن عبدالرحمان پوءِ چيو: 'پنهنجي زال کي طلاق ڏيو، نه ته ان ذات جو قسم جنهن جي نالي تي توهان قسم کڻندا آهيو، مان توهان سان اهڙو ۽ اهڙو سلوڪ ڪندس.' پوءِ مون چيو: 'مان ان کي هزار ڀيرا طلاق ڏيان ٿو!' پوءِ مان سندس رهائشگاهه مان نڪري ويس، ۽ مڪي جي گهٽين ۾ مان [عبدالله بن عمر] سان مليو. پوءِ مون کيس ٻڌايو ته مون سان ڇا ٿيو هو. پوءِ عبدالله بن عمر ناراض ٿيو ۽ چيو: 'اها طلاق ناهي، ۽ اها اڃا تائين توهان لاءِ جائز آهي. تنهنڪري پنهنجي زال ڏانهن واپس وڃو.' ثابت بن الاحنف چيو: 'پر منهنجو دل سڪون ۾ نه هو، تنهن ڪري مان عبدالله بن زبير وٽ ويس، جيڪو ان وقت مڪي جو گورنر هو. پوءِ مون کيس اهو واقعو ٻڌايو جيڪو مون سان پيش آيو ۽ عبدالله بن عمر جو ان تي جواب. [عبدالله بن زبير] پوءِ چيو: 'هوءَ اڃا تائين توهان لاءِ حلال آهي. پنهنجي زال وٽ واپس وڃو.' پوءِ هن جابر بن اسود الزهري کي خط لکيو، جيڪو ان وقت مديني جو گورنر هو، هن کان پڇيو ته عبدالله بن عبدالرحمان کي سزا ڏي ۽ مون کي منهنجي زال ڏانهن واپس وڃڻ ڏي.' ان کان پوءِ مان مديني موٽي آيس، پوءِ صفيه، عبدالله بن عمر جي زال، منهنجي زال کي عبدالله بن عمر جي ڄاڻ سان مون کي ڏيڻ لاءِ تيار ڪيو. پوءِ مون عبدالله بن عمر کي پنهنجي شادي جي ڏينهن تي دعوت ڏني، ۽ هو آيو.'
حديث
Imam Malik : 1074
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَقَرَأَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمْ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ }لِقُبُلِ عِدَّتِهِنَّقَالَ مَالِك يَعْنِي بِذَلِكَ أَنْ يُطَلِّقَ فِي كُلِّ طُهْرٍ مَرَّةً
مون کي مالڪ کان [عبدالله بن دينار] کان ٻڌايو هو ته؛ مون [عبدالله بن عمر] کي آيت پڙهندي ٻڌو؛ 'اي نبي، جڏهن توهان پنهنجين زالن کي طلاق ڏيو ٿا، ته پوءِ توهان کي انهن کي طلاق ڏيڻ گهرجي...' - سوال: الثالق؛ 1- انهن جي عدت جي شروعات ۾'. مالڪ چيو؛ 'معنيٰ هر ڀيري پاڪ حالت ۾ هڪ ڀيرو طلاق ڏيڻ آهي'.
حديث
Imam Malik : 1075
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا طَلَّقَ امْرَأَتَهُ ثُمَّ ارْتَجَعَهَا قَبْلَ أَنْ تَنْقَضِيَ عِدَّتُهَا كَانَ ذَلِكَ لَهُ وَإِنْ طَلَّقَهَا أَلْفَ مَرَّةٍ فَعَمَدَ رَجُلٌ إِلَى امْرَأَتِهِ فَطَلَّقَهَا حَتَّى إِذَا شَارَفَتْ انْقِضَاءَ عِدَّتِهَا رَاجَعَهَا ثُمَّ طَلَّقَهَا ثُمَّ قَالَ لَا وَاللَّهِ لَا آوِيكِ إِلَيَّ وَلَا تَحِلِّينَ أَبَدًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ }فَاسْتَقْبَلَ النَّاسُ الطَّلَاقَ جَدِيدًا مِنْ يَوْمِئِذٍ مَنْ كَانَ طَلَّقَ مِنْهُمْ أَوْ لَمْ يُطَلِّقْ
اسان کي مالڪ کان روايت ڪئي وئي آهي ته [هشام بن عروه] پنهنجي پيءُ کان وٺي چيو ته: "جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي زال کي طلاق ڏئي ٿو، ته ان کي حق آهي ته جيستائين عدت جي مدت ختم نه ٿئي، جيتوڻيڪ هو ان کي هزار ڀيرا طلاق ڏئي." هڪ ماڻهو جان بوجھ ڪري پنهنجي زال کي طلاق ڏني، ته جيئن جڏهن سندس عدت ختم ٿي وڃي ته هو ان ڏانهن واپس اچي، پوءِ ان کي ٻيهر طلاق ڏئي. ان کان پوءِ هن چيو؛ 'نه، الله جو قسم، مان توهان سان جنسي تعلق نه رکندس ۽ توهان ڪڏهن به حلال نه ٿيندا - عدت جي مدت ڪڏهن به ختم نه ٿيندي ڇو ته توهان کي هميشه حوالو ڏنو ويندو'-. پوءِ الله تبارڪ و تعاليٰ آيت نازل ڪئي؛ '-طلاق - جنهن جو حوالو ڏئي سگهجي ٿو - ٻه ڀيرا. ان کان پوءِ، توهان ٻيهر سٺي طريقي سان صلح ڪري سگهو ٿا يا سٺي طريقي سان طلاق -' - سورة البقرة؛ 231 - هن آيت جي نازل ٿيڻ کان وٺي، ماڻهن شروع کان ئي طلاق جو حساب لڳايو آهي، ڇا انهن کي اڳ ۾ ئي طلاق ملي چڪي آهي يا جن کي نه آهي.'
حديث
Imam Malik : 1076
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّأَنَّ الرَّجُلَ كَانَ يُطَلِّقُ امْرَأَتَهُ ثُمَّ يُرَاجِعُهَا وَلَا حَاجَةَ لَهُ بِهَا وَلَا يُرِيدُ إِمْسَاكَهَا كَيْمَا يُطَوِّلُ بِذَلِكَ عَلَيْهَا الْعِدَّةَ لِيُضَارَّهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِتَعْتَدُوا وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ }يَعِظُهُمْ اللَّهُ بِذَلِكَ
مون کي مالڪ کان [ثور بن زيد عاد دلي] کان ٻڌايو آهي ته: هڪ ماڻهو پنهنجي زال کي طلاق ڏئي ٿو ۽ پوءِ ان کي واپس پاڻ وٽ وٺي ٿو جيتوڻيڪ ان کي هاڻي ان جي ضرورت ناهي ۽ نه ئي ان کي پنهنجي زال بڻائڻ چاهي ٿو. هو صرف پنهنجي عدت کي وڌائڻ چاهي ٿو ته جيئن هن جي زال کي تڪليف ٿئي. پوءِ الله تبارڪ و تعاليٰ آيت نازل ڪئي: "انهن کي نقصان پهچائڻ لاءِ نه سڏيو، ڇاڪاڻ ته ائين ڪرڻ سان توهان انهن کي ايذايو ٿا" - سورة البقرة؛ 231 - الله انهن کي اهڙي طرح نصيحت ڪئي.
حديث
Imam Malik : 1077
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ وَأَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ الْمَرْأَةِ الْحَامِلِ يُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ آخِرَ الْأَجَلَيْنِ وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ إِذَا وَلَدَتْ فَقَدْ حَلَّتْفَدَخَلَ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ وَلَدَتْ سُبَيْعَةُ الْأَسْلَمِيَّةُ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِنِصْفِ شَهْرٍ فَخَطَبَهَا رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا شَابٌّ وَالْآخَرُ كَهْلٌ فَحَطَّتْ إِلَى الشَّابِّ فَقَالَ الشَّيْخُ لَمْ تَحِلِّي بَعْدُ وَكَانَ أَهْلُهَا غَيَبًا وَرَجَا إِذَا جَاءَ أَهْلُهَا أَنْ يُؤْثِرُوهُ بِهَا فَجَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ قَدْ حَلَلْتِ فَانْكِحِي مَنْ شِئْتِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان [عبد ربيع بن سعيد بن قيس] کان [ابو سلمه بن عبدالرحمان کان] ٻڌايو ته: '[ابن عباس] ۽ [ابو هريره] کان هڪ حاملہ عورت بابت پڇيو ويو جنهن جو مڙس فوت ٿي چڪو هو. ابن عباس جواب ڏنو ته 'ان جي عدت ٻن عدتن مان سڀ کان ڊگهي آهي'. ۽ ابو هريره جواب ڏنو ته 'جيڪڏهن هن ٻار کي جنم ڏنو آهي ته ان جو مطلب آهي ته هن جي عدت ختم ٿي وئي آهي'. پوءِ ابو سلمه رسول الله ﷺ جي زال ام سلمه سان ملي ۽ ان کان ان بابت پڇيو. [ام سلمه] پوءِ جواب ڏنو ته 'سبيعة الاسلميه پنهنجي مڙس جي وفات کان اڌ مهيني بعد پنهنجي ٻار کي جنم ڏنو، پوءِ ٻن ماڻهن هن کي شادي جو ارادو ڪيو، هڪ نوجوان ۽ هڪ پوڙهو. پوءِ سبيعة انهن مردن جي خدمت ڪئي جيڪي ننڍا هئا، تنهن ڪري جيڪي وڏا هئا انهن چيو ته 'توهان جي عدت اڃا ختم نه ٿي آهي'. -هن چيو ته ڇاڪاڻ ته - شعبيه جو خاندان ٻاهر هو، تنهن ڪري جڏهن اهي ايندا هئا، ته ان کي نوجوانن جي ڀيٽ ۾ ترجيح ڏيندا هئا -. پوءِ سبيعه رسول الله ﷺ سان ملي، هن چيو ته؛ "توهان جي عدت گذري وئي آهي، جنهن سان چاهيو شادي ڪريو."
حديث
Imam Malik : 1078
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ سُئِلَ عَنْ الْمَرْأَةِ يُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا وَهِيَ حَامِلٌ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِذَا وَضَعَتْ حَمْلَهَا فَقَدْ حَلَّتْفَأَخْبَرَهُ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ كَانَ عِنْدَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ لَوْ وَضَعَتْ وَزَوْجُهَا عَلَى سَرِيرِهِ لَمْ يُدْفَنْ بَعْدُ لَحَلَّتْ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، ٻڌايو ويو ته هڪ ڀيري هڪ عورت بابت پڇيو ويو جنهن جو مڙس فوت ٿي ويو هو، جيتوڻيڪ هوءَ حاملہ هئي. عبدالله بن عمر جواب ڏنو؛ 'جڏهن هن پنهنجو ٻار جنم ڏنو آهي، ته ان جو مطلب آهي ته هن جي عدت ختم ٿي وئي آهي'. پوءِ [هڪ انصاري] جيڪو ساڻس گڏ هو، ان کي ٻڌايو ته؛ [عمر بن خطاب] هڪ ڀيري چيو هو؛ 'جيڪڏهن هن ٻار کي جنم ڏنو هجي ها جڏهن ته هن جو مڙس بستري تي پيو هجي ها ۽ دفن نه ڪيو وڃي ها، ته پوءِ هوءَ حلال ٿي وڃي ها'.
حديث
Imam Malik : 1079
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ سُبَيْعَةَ الْأَسْلَمِيَّةَ نُفِسَتْ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِلَيَالٍ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ حَلَلْتِ فَانْكِحِي مَنْ شِئْتِ
مالڪ کان، هِشام بن عُروه کان، سندس پيءُ کان، [المِسور بن مخرمہ کان]، هن ٻڌايو ته سبيعہ اسلميه پنهنجي مڙس جي وفات کان ڪيترن ڏينهن بعد به زچگي ۾ رت وهي رهي هئي. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'تنهنجي عدت ختم ٿي وئي آهي، تون جنهن به مرد سان چاهين شادي ڪري سگهين ٿي'.
حديث
Imam Malik : 1080
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ وَأَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ اخْتَلَفَا فِي الْمَرْأَةِ تُنْفَسُ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِلَيَالٍ فَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ إِذَا وَضَعَتْ مَا فِي بَطْنِهَا فَقَدْ حَلَّتْ لِلْأَزْوَاجِ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ آخِرَ الْأَجَلَيْنِ فَجَاءَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقَالَ أَنَا مَعَ ابْنِ أَخِي يَعْنِي أَبَا سَلَمَةَ فَبَعَثُوا كُرَيْبًا مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُهَا عَنْ ذَلِكَ فَجَاءَهُمْفَأَخْبَرَهُمْ أَنَّهَا قَالَتْ وَلَدَتْ سُبَيْعَةُ الْأَسْلَمِيَّةُ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِلَيَالٍ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ قَدْ حَلَلْتِ فَانْكِحِي مَنْ شِئْتِقَالَ مَالِك وَهَذَا الْأَمْرُ الَّذِي لَمْ يَزَلْ عَلَيْهِ أَهْلُ الْعِلْمِ عِنْدَنَا
مونکي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان وٺي سليمان بن يسار کان ٻڌايو ويو آهي ته [عبدالله بن عباس] ۽ [ابو سلمه بن عبدالرحمان بن عوف] هڪ ڀيري هڪ عورت جي عدت تي اختلاف ڪيو، جنهن پنهنجي مڙس جي وفات کان ڪجهه ڏينهن پوءِ جنم ڏنو هو. ابو سلمه چيو؛ 'جيڪڏهن هن ٻار کي جنم ڏنو آهي، ته ان جو مطلب آهي ته هوءَ ٻئي مرد سان ٻيهر شادي ڪري سگهي ٿي.' ان دوران، ابن عباس دليل ڏنو؛ 'عدت عدت آهي جيڪا سڀ کان ڊگهي هوندي آهي'. [ابو هريره] آيا ۽ چيو؛ 'مان پنهنجي ڀاءُ جي پٽ ابو سلمه سان متفق آهيان'. پوءِ انهن عبدالله بن عباس جي اڳوڻي غلام ڪريب کي رسول الله ﷺ جي زال ام سلمه سان ملڻ لاءِ موڪليو ته جيئن ان بابت پڇي سگهن. [ڪريب] پوءِ انهن وٽ آئي ۽ رپورٽ ڪئي ته [ام سلمه] چيو؛ هڪ ڀيري سبيعہ الاسلميه پنهنجي مڙس جي وفات کان ڪجهه ڏينهن بعد پنهنجي ٻار کي جنم ڏنو، پوءِ هن رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ان بابت پڇيو، پوءِ پاڻ صلي الله عليه وسلم کيس فرمايو؛ 'تنهنجي عدت ختم ٿي وئي آهي، جنهن سان چاهين شادي ڪر'. مالڪ چيو؛ "اسان جي راءِ ۾، هي اهو رايو آهي جنهن تي سائنسدان اڃا تائين ڀروسو ڪن ٿا."
