Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 1041
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ الْأَعْرَجِ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَوَرَّثَ نِسَاءَ ابْنِ مُكْمِلٍ مِنْهُ وَكَانَ طَلَّقَهُنَّ وَهُوَ مَرِيضٌ
مون کي مالڪ کان، عبدالله بن الفضل کان، ۽ ان کان، جيڪو [الاعرج] کان روايت ڪئي آهي ته [عثمان بن عفان] ابن مُڪمل جي اڳوڻين زالن لاءِ وراثت جا حق مقرر ڪيا، ابن مُڪمل انهن کي ان وقت طلاق ڏني جڏهن هو اڃا بيمار هو.
حديث
Imam Malik : 1042
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَقُولُ بَلَغَنِي أَنَّ امْرَأَةَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍسَأَلَتْهُ أَنْ يُطَلِّقَهَا فَقَالَ إِذَا حِضْتِ ثُمَّ طَهُرْتِ فَآذِنِينِي فَلَمْ تَحِضْ حَتَّى مَرِضَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فَلَمَّا طَهُرَتْ آذَنَتْهُ فَطَلَّقَهَا الْبَتَّةَ أَوْ تَطْلِيقَةً لَمْ يَكُنْ بَقِيَ لَهُ عَلَيْهَا مِنْ الطَّلَاقِ غَيْرُهَاوَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يَوْمَئِذٍ مَرِيضٌ فَوَرَّثَهَا عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ مِنْهُ بَعْدَ انْقِضَاءِ عِدَّتِهَا
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته هن [ربيع بن ابو عبدالرحمان] کي چوندي ٻڌو؛ مون تائين پهتو آهي؛ ته [عبدالرحمان بن عوف جي] زال عبدالرحمان کان طلاق گهري. عبدالرحمان بن عوف چيو: 'جڏهن توکي حيض اچي ۽ تون ٻيهر پاڪ ٿي وڃين، ته پوءِ مون کي خبر ڏي.' پر سندس زال کي حيض نه آيو جيستائين عبدالرحمان بن عوف بيمار نه ٿيو. جڏهن هوءَ پنهنجي حيض کان پاڪ ٿي ۽ کيس خبر ڏني، ته عبدالرحمان ان کي اندروني طلاق سان طلاق ڏني، جيتوڻيڪ عبدالرحمان بن عوف اڃا تائين ان وقت بيمار هو. پوءِ [عثمان بن عفان] سندس عدت جي ختم ٿيڻ کان پوءِ سندس وراثت جو تعين ڪيو.'
حديث
Imam Malik : 1043
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ قَالَكَانَتْ عِنْدَ جَدِّي حَبَّانَ امْرَأَتَانِ هَاشِمِيَّةٌ وَأَنْصَارِيَّةٌ فَطَلَّقَ الْأَنْصَارِيَّةَ وَهِيَ تُرْضِعُ فَمَرَّتْ بِهَا سَنَةٌ ثُمَّ هَلَكَ عَنْهَا وَلَمْ تَحِضْ فَقَالَتْ أَنَا أَرِثُهُ لَمْ أَحِضْ فَاخْتَصَمَتَا إِلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَقَضَى لَهَا بِالْمِيرَاثِ فَلَامَتْ الْهَاشِمِيَّةُ عُثْمَانَ فَقَالَ هَذَا عَمَلُ ابْنِ عَمِّكِ هُوَ أَشَارَ عَلَيْنَا بِهَذَا يَعْنِي عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ
مون کي مالڪ کان [يحييٰ بن سعيد] کان [محمد بن يحييٰ بن حبان] ٻڌايو هو ته؛ 'منهنجي ڏاڏي، حبان کي ٻه زالون هيون، هڪ هاشمي ۽ ٻي انصاري. هن پنهنجي زال کي طلاق ڏني جيڪا انصاري هئي، جيتوڻيڪ هوءَ کير پياريندي هئي. هڪ سال گذرڻ کان پوءِ، حبان فوت ٿي ويو ۽ سندس زال کي بلڪل به حيض نه آيو. زال چيو؛ 'مون کي سندس ملڪيت جو وارث ٿيڻ جو حق آهي ڇاڪاڻ ته جڏهن کان هن مون کي طلاق ڏني آهي، مون کي ڪڏهن به حيض نه آيو آهي'. ٻنهي زالن اختلاف ڪيو ۽ عثمان بن عفان کي شڪايت ڪئي. [عثمان بن عفان] انصاري عورتن کي وراثت ڏيڻ جو فيصلو ڪيو، جيستائين بني هاشم جي اولاد جي زالن هن جي مذمت نه ڪئي. عثمان بن عفان چيو؛ '[تنهنجي چاچي جي پٽ] به ساڳيو ڪم ڪيو، هن اسان کي اهو ڪرڻ جو مشورو به ڏنو'. سندس مطلب علي بن ابو طالب هو.
حديث
Imam Malik : 1044
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍ يَقُولُإِذَا طَلَّقَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ ثَلَاثًا وَهُوَ مَرِيضٌ فَإِنَّهَا تَرِثُهُقَالَ مَالِك وَإِنْ طَلَّقَهَا وَهُوَ مَرِيضٌ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا فَلَهَا نِصْفُ الصَّدَاقِ وَلَهَا الْمِيرَاثُ وَلَا عِدَّةَ عَلَيْهَا وَإِنْ دَخَلَ بِهَا ثُمَّ طَلَّقَهَا فَلَهَا الْمَهْرُ كُلُّهُ وَالْمِيرَاثُ الْبِكْرُ وَالثَّيِّبُ فِي هَذَا عِنْدَنَا سَوَاءٌ
مون کي مالڪ کان ٻڌايو هو ته هن [ابن شهاب] کي چوندي ٻڌو هو ته؛ 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي زال کي ٽي ڀيرا طلاق ڏئي ٿو جڏهن هوءَ بيمار هجي، ته پوءِ سندس زال کي ان جي وارث ٿيڻ جو حق آهي'. مالڪ چيو؛ 'جيڪڏهن سندس مڙس ان کي بيمار هجڻ تي طلاق ڏئي ٿو، ۽ هن ڪڏهن به ان سان جنسي تعلق نه رکيو آهي، ته پوءِ سندس زال کي سندس مهر جو اڌ ملڻ جو حق آهي، ان جي وراثت جو به حق آهي، ۽ ان کي عدت جي مدت گذارڻ جي ضرورت ناهي. جيڪڏهن مڙس ان سان جنسي تعلق ڪيو آهي ۽ پوءِ ان کي طلاق ڏئي ٿو، ته پوءِ زال کي پورو مهر ملڻ جو حق آهي ۽ ان جي وارث ٿيڻ جو حق آهي. هن صورت ۾، قانون ڇوڪرين ۽ بيواهه عورتن لاءِ ساڳيو آهي.'
حديث
Imam Malik : 1045
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُلِكُلِّ مُطَلَّقَةٍ مُتْعَةٌ إِلَّا الَّتِي تُطَلَّقُ وَقَدْ فُرِضَ لَهَا صَدَاقٌ وَلَمْ تُمْسَسْ فَحَسْبُهَا نِصْفُ مَا فُرِضَ لَهَا
مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، هن چيو ته: هر طلاق يافته عورت کي متعہ وٺڻ جو حق آهي، سواءِ ان عورت جي جنهن جو مهر مقرر ڪيو ويو هجي ۽ هن ڪڏهن به پنهنجي مڙس سان جنسي تعلق نه ڪيو هجي، ته پوءِ هوءَ صرف ان مهر جو اڌ وٺڻ جي حقدار آهي جيڪو ان لاءِ مقرر ڪيو ويو آهي.
حديث
Imam Malik : 1046
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَلِكُلِّ مُطَلَّقَةٍ مُتْعَةٌقَالَ مَالِك وَبَلَغَنِي عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ مِثْلُ ذَلِكَ قَالَ مَالِك لَيْسَ لِلْمُتْعَةِ عِنْدَنَا حَدٌّ مَعْرُوفٌ فِي قَلِيلِهَا وَلَا كَثِيرِهَا
مالڪ مون کي ٻڌايو ته ابن شهاب چيو، "هر طلاق يافته زال کي متعہ حاصل ڪرڻ جو حق آهي." مالڪ چيو، "هي خبر مون کي القاسم بن محمد کان پهتي آهي." مالڪ چيو، "اسان لاءِ، متعہ جي ڪا گهٽ ۾ گهٽ يا وڌ ۾ وڌ حد ناهي."
حديث
Imam Malik : 1047
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ نُفَيْعًا مُكَاتَبًا كَانَ لِأُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ عَبْدًا لَهَا كَانَتْ تَحْتَهُ امْرَأَةٌ حُرَّةٌ فَطَلَّقَهَا اثْنَتَيْنِ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُرَاجِعَهَا فَأَمَرَهُ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَأْتِيَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَيَسْأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَلَقِيَهُ عِنْدَ الدَّرَجِ آخِذًا بِيَدِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ فَسَأَلَهُمَا فَابْتَدَرَاهُ جَمِيعًا فَقَالَا حَرُمَتْ عَلَيْكَ حَرُمَتْ عَلَيْكَ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ کان، [ابو الزناد] کان، [سليمان بن يسار] کان، چيو ته؛ 'نفعي' رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زال ام سلمه جو اموڪاتب يا غلام هو. نفعي جي هڪ آزاد زال آهي، هن ان کي ٻه ڀيرا طلاق ڏني آهي ۽ ان سان صلح ڪرڻ چاهي ٿو. تنهن ڪري رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زالن کيس صلاح ڏني ته عثمان بن عفان سان ملاقات ڪري ان بابت پڇي. پوءِ نفعي [عثمان] سان مليو جيڪو ان وقت درج ۾ هو - جڳهه جو نالو -، [زيد بن ثابت جو] هٿ جهليو. پوءِ هن ٻنهي کان پڇيو، ٻنهي جواب ڏنو؛ 'هو توهان لاءِ حرام آهي، هو توهان لاءِ حرام آهي'.
حديث
Imam Malik : 1048
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ نُفَيْعًا مُكَاتَبًا كَانَ لِأُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَلَّقَ امْرَأَةً حُرَّةً تَطْلِيقَتَيْنِ فَاسْتَفْتَى عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَقَالَ حَرُمَتْ عَلَيْكَ
مون کي مالڪ کان [ابن شهاب] کان [سعيد بن مسيب] کان ٻڌايو ويو آهي ته؛ 'نفعي' ام سلمه جو اموڪاتب هو، جيڪو رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زال هئي. هن پنهنجي زال سان ٻه ڀيرا خيانت ڪئي، جيڪا هڪ آزاد عورت هئي. پوءِ هن عثمان بن عفان کان فتويٰ گهري، ۽ [عثمان] جواب ڏنو، 'اهو توهان لاءِ حرام آهي'.
حديث
Imam Malik : 1049
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّأَنَّ نُفَيْعًا مُكَاتَبًا كَانَ لِأُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَفْتَى زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَقَالَ إِنِّي طَلَّقْتُ امْرَأَةً حُرَّةً تَطْلِيقَتَيْنِ فَقَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ حَرُمَتْ عَلَيْكَ
مونکي مالڪ کان [عبد ربيع بن سعيد] کان [محمد بن ابراهيم بن الحارث التيميءَ] ٻڌايو ويو آهي ته: 'نفعي' رسول الله ﷺ جي زال ام سلمه جي اموڪاتب هئي. هن زيد بن ثابت کان فتويٰ گهري ۽ چيو ته: 'منهنجي زال هڪ آزاد عورت آهي، مون ان کي ٻه ڀيرا طلاق ڏني آهي؟' [زيد بن ثابت] پوءِ چيو: 'اهو توهان لاءِ حرام آهي'.
حديث
Imam Malik : 1050
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُإِذَا طَلَّقَ الْعَبْدُ امْرَأَتَهُ تَطْلِيقَتَيْنِ فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْهِ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ حُرَّةً كَانَتْ أَوْ أَمَةً وَعِدَّةُ الْحُرَّةِ ثَلَاثُ حِيَضٍ وَعِدَّةُ الْأَمَةِ حَيْضَتَانِ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] چيو آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: 'جيڪڏهن ڪو غلام پنهنجي زال کي ٻه ڀيرا طلاق ڏئي ٿو، ته ان جي زال ان لاءِ ناپاک رهي ٿي جيستائين اهو ٻئي مرد سان شادي نه ڪري، چاهي اها زال غلام هجي يا آزاد عورت. ۽ آزاد عورتن لاءِ عدت جي مدت ٽي حيض آهي، جڏهن ته ٻانهين لاءِ عدت جي مدت ٻه حيض آهي.'
حديث
Imam Malik : 1051
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُمَنْ أَذِنَ لِعَبْدِهِ أَنْ يَنْكِحَ فَالطَّلَاقُ بِيَدِ الْعَبْدِ لَيْسَ بِيَدِ غَيْرِهِ مِنْ طَلَاقِهِ شَيْءٌ فَأَمَّا أَنْ يَأْخُذَ الرَّجُلُ أَمَةَ غُلَامِهِ أَوْ أَمَةَ وَلِيدَتِهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] چيو آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: 'جيڪو پنهنجي غلام سان شادي ڪرڻ جي اجازت ڏئي ٿو، ته طلاق جو فيصلو به ان وٽ آهي ۽ ڪنهن ٻئي کي ان تي طلاق جو فيصلو ڪرڻ جو حق ناهي. جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پٽ يا ڌيءَ جي ٻانهي کڻي ٿو ته ان تي ڪو به گناهه ناهي'.
حديث
Imam Malik : 1052
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَأَيُّمَا امْرَأَةٍ فَقَدَتْ زَوْجَهَا فَلَمْ تَدْرِ أَيْنَ هُوَ فَإِنَّهَا تَنْتَظِرُ أَرْبَعَ سِنِينَ ثُمَّ تَعْتَدُّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ثُمَّ تَحِلُّقَالَ مَالِك وَإِنْ تَزَوَّجَتْ بَعْدَ انْقِضَاءِ عِدَّتِهَا فَدَخَلَ بِهَا زَوْجُهَا أَوْ لَمْ يَدْخُلْ بِهَا فَلَا سَبِيلَ لِزَوْجِهَا الْأَوَّلِ إِلَيْهَا قَالَ مَالِك وَذَلِكَ الْأَمْرُ عِنْدَنَا وَإِنْ أَدْرَكَهَا زَوْجُهَا قَبْلَ أَنْ تَتَزَوَّجَ فَهُوَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ مَالِك وَأَدْرَكْتُ النَّاسَ يُنْكِرُونَ الَّذِي قَالَ بَعْضُ النَّاسِ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّهُ قَالَ يُخَيَّرُ زَوْجُهَا الْأَوَّلُ إِذَا جَاءَ فِي صَدَاقِهَا أَوْ فِي امْرَأَتِهِ قَالَ مَالِك وَبَلَغَنِي أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ فِي الْمَرْأَةِ يُطَلِّقُهَا زَوْجُهَا وَهُوَ غَائِبٌ عَنْهَا ثُمَّ يُرَاجِعُهَا فَلَا يَبْلُغُهَا رَجْعَتُهُ وَقَدْ بَلَغَهَا طَلَاقُهُ إِيَّاهَا فَتَزَوَّجَتْ أَنَّهُ إِنْ دَخَلَ بِهَا زَوْجُهَا الْآخَرُ أَوْ لَمْ يَدْخُلْ بِهَا فَلَا سَبِيلَ لِزَوْجِهَا الْأَوَّلِ الَّذِي كَانَ طَلَّقَهَا إِلَيْهَا قَالَ مَالِك وَهَذَا أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَيَّ فِي هَذَا وَفِي الْمَفْقُودِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان، سعيد بن مسيب کان، ٻڌايو آهي ته [عمر بن خطاب] چيو آهي ته؛ 'هڪ عورت جنهن جو مڙس فوت ٿي ويو هجي ۽ ان کي خبر نه هجي ته ان جو ڪٿي آهي، ان کي چار سال انتظار ڪرڻ گهرجي. پوءِ چار مهينا ۽ ڏهه ڏينهن جي عدت گذاريو ۽ ان کان پوءِ توهان ٻيهر شادي ڪري سگهو ٿا.' مالڪ چيو؛ 'جيڪڏهن هوءَ عدت جي مدت ختم ٿيڻ کان پوءِ شادي ڪري ٿي، ۽ سندس ٻئي مڙس هن سان جنسي تعلق ڪيو آهي يا نه ڪيو آهي، ته پوءِ پهرين مڙس جو هن تي ڪو به حق ناهي.' مالڪ جاري رکيو، 'اهو ئي آهي جيڪو اسان ۾ هن سڄي عرصي ۾ ٿيو آهي. پر، جيڪڏهن هن جو مڙس ان وقت اچي ٿو جڏهن هن ٻي شادي نه ڪئي آهي، ته پوءِ هن جي مڙس جا هن تي وڌيڪ حق آهن.' مالڪ چيو، "مون کي ڪجهه ماڻهن جو هڪ گروهه مليو جيڪو عمر بن خطاب جي باري ۾ ڪجهه گروهن جي راءِ کي رد ڪري رهيو هو، جڏهن هن چيو ته، 'پهرين مڙس کي اختيار ڏنو ويو هو ته هو پنهنجو مهر وٺي يا پنهنجي زال ڏانهن واپس وڃي'. مالڪ چيو؛ 'عمر بن خطاب جو رايو مون کي هڪ عورت بابت پڻ مليو آهي جنهن کي سندس مڙس طرفان طلاق ڏني وئي هئي جيڪو پري هو، ۽ پوءِ هن ان سان ٻيهر صلح ڪئي. بهرحال، صلح زال تائين نه پهتي، ۽ صرف طلاق جي خبر زال تائين پهتي، پوءِ زال ٻئي مرد سان ٻيهر شادي ڪئي. جيڪڏهن ٻئي مڙس هن سان جنسي تعلق ڪيو آهي يا هن سان جنسي تعلق نه رکيو آهي، ته پوءِ پهرين مڙس، جيڪو هن کي ڇڏي ڏنو آهي، ان جو هن تي وڌيڪ حق ناهي.' مالڪ چيو؛ 'هي راءِ اها راءِ آهي جيڪا مان هن معاملي ۾ ۽ گم ٿيل مڙس جي معاملي ۾ بهترين سمجهان ٿو'.
حديث
Imam Malik : 1053
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَطَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْهُ فَلْيُرَاجِعْهَا ثُمَّ يُمْسِكْهَا حَتَّى تَطْهُرَ ثُمَّ تَحِيضَ ثُمَّ تَطْهُرَ ثُمَّ إِنْ شَاءَ أَمْسَكَ بَعْدُ وَإِنْ شَاءَ طَلَّقَ قَبْلَ أَنْ يَمَسَّ فَتِلْكَ الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ أَنْ يُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو ته عبدالله بن عمر پنهنجي زال کي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زماني ۾ حيض جي حالت ۾ طلاق ڏني هئي. عمر بن خطاب رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ان بابت پڇيو. پاڻ جواب ڏنو ته: 'هن کي چئو ته پنهنجي زال سان صلح ڪري ۽ کيس روڪي رکي جيستائين هوءَ پاڪ نه ٿئي، پوءِ حيض اچي، ۽ ٻيهر پاڪ ٿي وڃي. پوءِ جيڪڏهن هو چاهي ته ان کي روڪي سگهي ٿو، ۽ جيڪڏهن چاهي ته ان سان ٻيهر جنسي تعلق ڪرڻ کان اڳ طلاق ڏئي سگهي ٿو. اهو عورتن کي طلاق ڏيڻ ۾ الله جو قائم ڪيل عدت جو قاعدو آهي.'
حديث
Imam Malik : 1054
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّهَا انْتَقَلَتْ حَفْصَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ حِينَ دَخَلَتْ فِي الدَّمِ مِنْ الْحَيْضَةِ الثَّالِثَةِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَتْ صَدَقَ عُرْوَةُ وَقَدْ جَادَلَهَا فِي ذَلِكَ نَاسٌ فَقَالُوا إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ فِي كِتَابِهِ{ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ }فَقَالَتْ عَائِشَةُ صَدَقْتُمْ تَدْرُونَ مَا الْأَقْرَاءُ إِنَّمَا الْأَقْرَاءُ الْأَطْهَارُو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَقُولُ مَا أَدْرَكْتُ أَحَدًا مِنْ فُقَهَائِنَا إِلَّا وَهُوَ يَقُولُ هَذَا يُرِيدُ قَوْلَ عَائِشَةَ
مون کي مالڪ کان [ابن شهاب] کان [عروه بن زبير] کان [عيسيه] ام المومنين کان ٻڌايو ويو آهي ته هن حفشه بنت عبدالرحمان بن ابي بڪر شديق کي حڪم ڏنو ته جڏهن هن کي ٽيون حيض آيو ته هو رهائش تبديل ڪري. ابن شهاب چيو ته؛ 'پوءِ عمره بنت عبدالرحمان کي اها خبر ڏني وئي. [عروه] چيو ته؛ 'عروه صحيح آهي'. ان وقت، ڪيترن ئي ماڻهن ان تي بحث ڪيو. [انهن چيو ته]، 'بيشڪ الله پنهنجي ڪتاب ۾ فرمايو آهي ته؛ 'ٽي ڀيرا قرو' -قس. البقره؛ 228-' پوءِ عائشه جواب ڏنو؛ 'تون صحيح آهين، ۽ ڇا توهان کي خبر آهي ته قرو ڇا آهي؟ قرو پاڪ آهي'. مون کي مالڪ کان ٻڌايو هو ته ابن شهاب چيو ته؛ مون [ابو بڪر بن عبدالرحمان] کي چوندي ٻڌو هو ته؛ 'مون کي اسان ۾ فقه جو ڪو به ماهر نه مليو جيستائين هو ان سان متفق نه هجي.' مطلب ته 'عيسيٰ جي راءِ.'
حديث
Imam Malik : 1055
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ وَزَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ الْأَحْوَصَ هَلَكَ بِالشَّامِ حِينَ دَخَلَتْ امْرَأَتُهُ فِي الدَّمِ مِنْ الْحَيْضَةِ الثَّالِثَةِ وَقَدْ كَانَ طَلَّقَهَا فَكَتَبَ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ إِلَى زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ يَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ إِنَّهَا إِذَا دَخَلَتْ فِي الدَّمِ مِنْ الْحَيْضَةِ الثَّالِثَةِ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ وَبَرِئَ مِنْهَا وَلَا تَرِثُهُ وَلَا يَرِثُهَا
مون کي مالڪ کان [نافع] ۽ [زيد بن اسلم] کان [سليمان بن يسار] کان روايت ڪئي وئي آهي ته: 'الاحواش شام ۾ فوت ٿي ويو، جڏهن ته سندس زال پنهنجي عدت جي ٽئين دور ۾ داخل ٿي چڪي هئي، ڇاڪاڻ ته هن ان کي طلاق ڏئي ڇڏي هئي'. معاويه بن ابو سفيان ان بابت پڇڻ لاءِ زيد بن ثابت ڏانهن خط موڪليو، [زيد بن ثابت] پوءِ جواب ڏنو ۽ چيو ته جيڪڏهن عورت پنهنجي عدت جي ٽئين دور ۾ داخل ٿي چڪي آهي، ته ان جو مطلب آهي ته هن پنهنجي مڙس کي طلاق ڏئي ڇڏي آهي ۽ ان جي مڙس پڻ ان کي طلاق ڏئي ڇڏي آهي، هوءَ سندس ملڪيت جي وارث نه آهي، ۽ سندس مڙس سندس ملڪيت جو وارث نه آهي.'
حديث
Imam Malik : 1056
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُإِذَا طَلَّقَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ فَدَخَلَتْ فِي الدَّمِ مِنْ الْحَيْضَةِ الثَّالِثَةِ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ وَبَرِئَ مِنْهَاقَالَ مَالِك وَهُوَ الْأَمْرُ عِنْدَنَا
مالڪ کان نافع کان، عبدالله بن عمر کان، چيو آهي ته: 'جيڪڏهن ڪو مڙس پنهنجي زال کي طلاق ڏئي ٿو، ۽ زال کي ٽيون حيض اچي ويو آهي، ته ان جو مطلب آهي ته انهن ٻنهي کي طلاق ڏني وئي آهي'. مالڪ چيو ته: 'اسان ۾ ائين ئي آهي'.
حديث
Imam Malik : 1057
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ الْفُضَيْلِ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ مَوْلَى الْمَهْرِيِّ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ وَسَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ كَانَا يَقُولَانِإِذَا طُلِّقَتْ الْمَرْأَةُ فَدَخَلَتْ فِي الدَّمِ مِنْ الْحَيْضَةِ الثَّالِثَةِ فَقَدْ بَانَتْ مِنْهُ وَحَلَّتْ
مون کي مالڪ [الفضليل بن ابو عبدالله] جي غلام المهري کان ٻڌايو آهي ته [القاسم بن محمد] ۽ [سالم بن عبدالله] چيو ته؛ 'جيڪڏهن زال کي طلاق ڏني وڃي ۽ پوءِ هوءَ پنهنجي ٽئين حيض ۾ داخل ٿئي، ته پوءِ هن پنهنجي مڙس کي طلاق ڏئي ڇڏي ۽ ان لاءِ ٻيهر شادي ڪرڻ حلال آهي'.
حديث
Imam Malik : 1058
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍ يَقُولُعِدَّةُ الْمُطَلَّقَةِ الْأَقْرَاءُ وَإِنْ تَبَاعَدَتْ
مون کي مالڪ سان گڏ ٻڌايو هو ته [ابن شهاب] کي چوندي ٻڌو هو ته؛ 'طلاق يافته عورت جي عدت ڪيترائي قرو آهي'، جيتوڻيڪ اهي هڪ ٻئي کان پري هجن'.
حديث
Imam Malik : 1059
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِأَنَّ امْرَأَتَهُ سَأَلَتْهُ الطَّلَاقَ فَقَالَ لَهَا إِذَا حِضْتِ فَآذِنِينِي فَلَمَّا حَاضَتْ آذَنَتْهُ فَقَالَ إِذَا طَهُرْتِ فَآذِنِينِي فَلَمَّا طَهُرَتْ آذَنَتْهُ فَطَلَّقَهَاقَالَ مَالِك وَهَذَا أَحْسَنُ مَا سَمِعْتُ فِي ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان [يحييٰ بن سعيد] هڪ انصاري مرد کان ٻڌايو هو؛ ته هڪ ڀيري سندس زال کانئس طلاق گهري، پوءِ هن کيس چيو، 'جيڪڏهن توکي حيض اچي رهيو آهي ته مون کي ٻڌاءِ!' جڏهن سندس حيض آيو، ته عورت کيس ٻڌايو. سندس مڙس چيو؛ 'جيڪڏهن تون پاڪ ٿي وئي آهين ته مون کي ٻڌاءِ!' جڏهن هوءَ پاڪ ٿي وئي ته عورت پنهنجي مڙس کي ٻڌائڻ لاءِ واپس آئي. ان کان پوءِ سندس مڙس کيس طلاق ڏئي ڇڏي. مالڪ چيو؛ 'هي بهترين راءِ آهي جيڪا مون ٻڌي آهي'.
حديث
Imam Malik : 1060
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَهُمَا يَذْكُرَانِأَنَّ يَحْيَى بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ طَلَّقَ ابْنَةَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَكَمِ الْبَتَّةَ فَانْتَقَلَهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَكَمِ فَأَرْسَلَتْ عَائِشَةُ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ فَقَالَتْ اتَّقِ اللَّهَ وَارْدُدْ الْمَرْأَةَ إِلَى بَيْتِهَا فَقَالَ مَرْوَانُ فِي حَدِيثِ سُلَيْمَانَ إِنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ غَلَبَنِي وَقَالَ مَرْوَانُ فِي حَدِيثِ الْقَاسِمِ أَوَ مَا بَلَغَكِ شَأْنُ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ فَقَالَتْ عَائِشَةُ لَا يَضُرُّكَ أَنْ لَا تَذْكُرَ حَدِيثَ فَاطِمَةَ فَقَالَ مَرْوَانُ إِنْ كَانَ بِكِ الشَّرُّ فَحَسْبُكِ مَا بَيْنَ هَذَيْنِ مِنْ الشَّرِّ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، [يحييٰ بن سعيد] کان، [القاسم بن محمد] ۽ [سليمان بن يسار] کان روايت ڪئي آهي ته هن ٻنهي کي ٻڌو ته يحييٰ بن سعيد بن اش عبدالرحمان بن حڪم جي ڌيءَ کي طلاق بائن سان طلاق ڏني، پوءِ عبدالرحمان بن حڪم پنهنجي ڌيءَ کي گهر منتقل ڪرڻ جو حڪم ڏنو. ['عيشه']، مؤمنن جي ماءُ، پوءِ مروان بن الحڪم ڏانهن قاصد موڪليو جيڪو ان وقت مديني جو گورنر هو، هن چيو، 'الله کان ڊڄو ۽ عورت کي سندس گهر واپس موڪليو'. سليمان جي حديث ۾، مروان جواب ڏنو، 'عبدالرحمان مون کي شڪست ڏني آهي - نافرمان -'. يا القاسم جي حديث ۾، مروان جواب ڏنو، 'ڇا توهان فاطمه بنت قيس سان پيش آيل واقعو نه ٻڌو آهي؟' 'عيشه جواب ڏنو؛ 'اهو ضروري ناهي ته توهان فاطمه جي حديث جو ذڪر ڪريو'. مروان چيو؛ 'جيڪڏهن توهان جي خيال ۾ ڪجهه خراب آهي، ته اهي ٻئي مسئلا توهان لاءِ ڪافي آهن'.
