Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 1001
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا دُعِيَ أَحَدُكُمْ إِلَى وَلِيمَةٍ فَلْيَأْتِهَا
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جيڪڏهن توهان مان ڪنهن کي وليمه جي تقريب ۾ شرڪت جي دعوت ڏني وڃي ته ان کي ان ۾ وڃڻ گهرجي'.
حديث
Imam Malik : 1002
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُشَرُّ الطَّعَامِ طَعَامُ الْوَلِيمَةِ يُدْعَى لَهَا الْأَغْنِيَاءُ وَيُتْرَكُ الْمَسَاكِينُ وَمَنْ لَمْ يَأْتِ الدَّعْوَةَ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، الاعرج کان، ابو هريره کان روايت آهي ته: 'بدترين کاڌو وليمه کاڌو آهي جنهن ۾ صرف امير ماڻهن کي دعوت ڏني ويندي آهي، غريبن کان سواءِ. جيڪو به وليمه جي دعوت تي حاضر نه ٿيو، ان جو مطلب آهي ته هن الله ۽ سندس رسول جي نافرماني ڪئي آهي'.
حديث
Imam Malik : 1003
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُإِنَّ خَيَّاطًا دَعَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِطَعَامٍ صَنَعَهُ قَالَ أَنَسٌ فَذَهَبْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى ذَلِكَ الطَّعَامِ فَقَرَّبَ إِلَيْهِ خُبْزًا مِنْ شَعِيرٍ وَمَرَقًا فِيهِ دُبَّاءٌ قَالَ أَنَسٌ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَتَبَّعُ الدُّبَّاءَ مِنْ حَوْلِ الْقَصْعَةِفَلَمْ أَزَلْ أُحِبُّ الدُّبَّاءَ بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ
مالڪ مون کي اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه کان ٻڌايو ته هن [انس بن مالڪ] کي چوندي ٻڌو ته: 'هڪ درزي رسول الله ﷺ کي پنهنجي ٺاهيل کاڌن ۾ شرڪت ڪرڻ جي دعوت ڏني'. انس چيو ته؛ 'پوءِ مان ان سان گڏ دعوت ۾ شرڪت ڪرڻ لاءِ ويس. کيس ڪڻڪ جي ماني ۽ هڪ قسم جي ڪدو واري ساس جي ماني کائڻ جي دعوت ڏني وئي. انس جاري رکيو، 'مون رسول الله ﷺ کي ساس جي ٿانو ۾ ڪدو ڳوليندي ڏٺو. تنهن ڪري ان ڏينهن کان وٺي، مون کي ڪدو به پسند آهن.'
حديث
Imam Malik : 1004
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَزَوَّجَ أَحَدُكُمْ الْمَرْأَةَ أَوْ اشْتَرَى الْجَارِيَةَ فَلْيَأْخُذْ بِنَاصِيَتِهَا وَلْيَدْعُ بِالْبَرَكَةِ وَإِذَا اشْتَرَى الْبَعِيرَ فَلْيَأْخُذْ بِذِرْوَةِ سَنَامِهِ وَلْيَسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْ الشَّيْطَانِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جڏهن توهان مان ڪو ڪنهن عورت سان شادي ڪري يا ٻانهي خريد ڪري ته ان کي گهرجي ته پنهنجي پيشاني جي وارن کي جهلي ۽ الله کان رحمت جي دعا گهري. جڏهن توهان مان ڪو اُٺ خريد ڪري ته ان جي کوهه جي چوٽي کي جهلي ۽ شيطان جي شر کان الله جي پناهه وٺي.
حديث
Imam Malik : 1005
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّأَنَّ رَجُلًا خَطَبَ إِلَى رَجُلٍ أُخْتَهُ فَذَكَرَ أَنَّهَا قَدْ كَانَتْ أَحْدَثَتْ فَبَلَغَ ذَلِكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَضَرَبَهُ أَوْ كَادَ يَضْرِبُهُ ثُمَّ قَالَ مَا لَكَ وَلِلْخَبَرِ
مون کي مالڪ کان ٻڌايو هو [ابو الزبير المڪي] چيو ته؛ 'هڪ ماڻهو پنهنجي ڀاءُ جي ذريعي هڪ عورت کي شادي جو ارادو ڪيو. عورت جي ڀاءُ ان کي ٻڌايو ته هن جي ڀيڻ اڳ ۾ زنا ڪئي هئي. اهو [عمر بن خطاب] تائين پهچايو ويو، تنهن ڪري عورت جي ڀاءُ کي ماريو ويو، يا لڳ ڀڳ ماريو ويو. پوءِ عمر چيو؛ 'توهان کي هي خبر ڏيڻ جو ڪهڙو ڪم آهي؟'
حديث
Imam Malik : 1006
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ وَعُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِكَانَا يَقُولَانِ فِي الرَّجُلِ يَكُونُ عِنْدَهُ أَرْبَعُ نِسْوَةٍ فَيُطَلِّقُ إِحْدَاهُنَّ الْبَتَّةَ أَنَّهُ يَتَزَوَّجُ إِنْ شَاءَ وَلَا يَنْتَظِرُ أَنْ تَنْقَضِيَ عِدَّتُهَاو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ وَعُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ أَفْتَيَا الْوَلِيدَ بْنَ عَبْدِ الْمَلِكِ عَامَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ بِذَلِكَ غَيْرَ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ قَالَ طَلَّقَهَا فِي مَجَالِسَ شَتَّى
مون کي مالڪ کان [ربيعة بن ابو عبدالرحمان] کان روايت آهي ته [القاسم بن محمد] ۽ [عروه بن زبير] هڪ اهڙي شخص بابت چيو جنهن جون چار زالون هيون، پوءِ هن انهن مان هڪ کي ٽي طلاقون ڏئي طلاق ڏني؛ 'هو پنهنجي زال جي عدت ختم ٿيڻ جو انتظار ڪرڻ کان سواءِ پنهنجي مرضي مطابق ٻيهر شادي ڪري سگهي ٿو. مون کي مالڪ کان ربيعة بن ابو عبدالرحمان کان ٻڌايو ويو آهي ته القاسم بن محمد ۽ عروه بن زبير هي فتويٰ الوليد بن عبدالملڪ کي ڏني جڏهن هو مديني آيو، صرف اهو ته القاسم بن محمد چيو، 'ان کي ڪيترن ئي مجلسن ۾ طلاق ڏيو - هڪ ئي وقت ٽي طلاقون نه -'.
حديث
Imam Malik : 1007
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَثَلَاثٌ لَيْسَ فِيهِنَّ لَعِبٌ النِّكَاحُ وَالطَّلَاقُ وَالْعِتْقُ
مونکي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان، سعيد بن مسيب کان، ٻڌايو ويو آهي ته: ٽي شيون اهڙيون آهن جن ۾ 'راند' جو لفظ ناهي: نڪاح، طلاق ۽ غلامن کي آزاد ڪرڻ.
حديث
Imam Malik : 1008
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍأَنَّهُ تَزَوَّجَ بِنْتَ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ الْأَنْصَارِيِّ فَكَانَتْ عِنْدَهُ حَتَّى كَبِرَتْ فَتَزَوَّجَ عَلَيْهَا فَتَاةً شَابَّةً فَآثَرَ الشَّابَّةَ عَلَيْهَا فَنَاشَدَتْهُ الطَّلَاقَ فَطَلَّقَهَا وَاحِدَةً ثُمَّ أَمْهَلَهَا حَتَّى إِذَا كَادَتْ تَحِلُّ رَاجَعَهَا ثُمَّ عَادَ فَآثَرَ الشَّابَّةَ فَنَاشَدَتْهُ الطَّلَاقَ فَطَلَّقَهَا وَاحِدَةً ثُمَّ رَاجَعَهَا ثُمَّ عَادَ فَآثَرَ الشَّابَّةَ فَنَاشَدَتْهُ الطَّلَاقَ فَقَالَ مَا شِئْتِ إِنَّمَا بَقِيَتْ وَاحِدَةٌ فَإِنْ شِئْتِ اسْتَقْرَرْتِ عَلَى مَا تَرَيْنَ مِنْ الْأُثْرَةِ وَإِنْ شِئْتِ فَارَقْتُكِ قَالَتْ بَلْ أَسْتَقِرُّ عَلَى الْأُثْرَةِ فَأَمْسَكَهَا عَلَى ذَلِكَ وَلَمْ يَرَ رَافِعٌ عَلَيْهِ إِثْمًا حِينَ قَرَّتْ عِنْدَهُ عَلَى الْأُثْرَةِ
مونکي مالڪ کان [ابن شهاب] کان [رفيع بن خديج] تائين ٻڌايو ويو آهي ته هن محمد بن مسلمه الانصاري جي ڌيءَ سان شادي ڪئي. - ڇوڪري - ان سان گڏ رهي جيستائين هو پوڙهو نه ٿيو. پوءِ رافع هڪ ٻي شادي ڪئي. اهو ظاهر ٿيو ته هن ڇوڪري کي پنهنجي پراڻي زال تي ترجيح ڏني. تنهن ڪري سندس پراڻي زال هن تي طلاق جو ڪيس داخل ڪيو. پوءِ رافع هڪ طلاق سان طلاق ڏني، هو پنهنجي پراڻي زال سان مهربان ۽ نرم هو جيستائين ان جي عدت جي مدت ختم ٿيڻ کان اڳ، هن ٻيهر صلح ڪئي. صلح کان پوءِ، هن اڃا تائين هن سان اڳ وانگر ئي سلوڪ ڪيو - پنهنجي نوجوان زال کي ترجيح ڏني - تنهن ڪري سندس پراڻي زال - طلاق جو ڪيس داخل ڪيو، تنهنڪري ٻيڻو طلاق ٿي. پوءِ هن ٻيهر صلح ڪئي، پر هن ڇوڪري کي ترجيح ڏيندي پنهنجا عمل ورجائڻ جاري رکيا ته جيئن سندس پراڻي زال طلاق جو ڪيس داخل ڪري. رافع بن خديج چيو؛ 'هاڻي اهو توهان تي منحصر آهي، صرف هڪ طلاق باقي آهي. جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا، ته توهان رهي سگهو ٿا ۽ جيڪو آهي قبول ڪري سگهو ٿا. جيڪڏهن نه، ته مان توهان کي طلاق ڏيندس'. - عورت - چيو؛ 'مان رهندس جيتوڻيڪ تون اهڙو سلوڪ ڪندين'. آخر ۾، رفيع پنهنجي زال کي طلاق نه ڏني. رفيع اهو نه ڏٺو ته اهو گناهه هو جڏهن هن فيصلو ڪيو ته هو - سندس پوڙهي زال - اهڙي سلوڪ سان گڏ رهندو.
حديث
Imam Malik : 1009
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِقَالَ لَهُ الْبَتَّةُ مَا يَقُولُ النَّاسُ فِيهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَقُلْتُ لَهُ كَانَ أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ يَجْعَلُهَا وَاحِدَةً فَقَالَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ لَوْ كَانَ الطَّلَاقُ أَلْفًا مَا أَبْقَتْ الْبَتَّةُ مِنْهَا شَيْئًا مَنْ قَالَ الْبَتَّةَ فَقَدْ رَمَى الْغَايَةَ الْقُصْوَى
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان، ابو بڪر بن حزم کان روايت ملي آهي ته عمر بن عبدالعزيز ان کان پڇيو: 'ماڻهو هڪ ڀيرو طلاق بابت ڇا چوندا آهن؟' ابو بڪر جواب ڏنو: '[ابان بن عثمان] ان کي هڪ طلاق سمجهن ٿا.' عمر بن عبدالعزيز اهو به چيو: 'جيڪڏهن طلاق هزار ڀيرا جائز هجي ها ته ڪا به طلاق باقي نه رهي ها. جيڪو هڪ ڀيرو طلاق چوي ٿو اهو آخري حد تائين پهچي چڪو آهي.'
حديث
Imam Malik : 1010
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِكَانَ يَقْضِي فِي الَّذِي يُطَلِّقُ امْرَأَتَهُ الْبَتَّةَ أَنَّهَا ثَلَاثُ تَطْلِيقَاتٍقَالَ مَالِك وَهَذَا أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَيَّ فِي ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان [ابن شهاب] کان روايت ملي آهي ته [مروان بن الحڪم] فيصلو ڏنو ته جيڪڏهن ڪو مڙس پنهنجي زال کي طلاق بائن سان طلاق ڏئي ٿو ته اهو ٽي طلاق آهي. مالڪ چيو: 'هي اهو رايو آهي جيڪو مون کي وڌيڪ پسند آهي.'
حديث
Imam Malik : 1011
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَقُولُ فِي الْخَلِيَّةِ وَالْبَرِيَّةِ إِنَّهَا ثَلَاثُ تَطْلِيقَاتٍ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا
مون کي مالڪ کان، ۽ نافع کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] خلية ۽ بريه بابت چيو ته، 'اهي ٻئي ٽي طلاقون آهن'.
حديث
Imam Malik : 1012
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍأَنَّ رَجُلًا كَانَتْ تَحْتَهُ وَلِيدَةٌ لِقَوْمٍ فَقَالَ لِأَهْلِهَا شَأْنَكُمْ بِهَا فَرَأَى النَّاسُ أَنَّهَا تَطْلِيقَةٌ وَاحِدَةٌ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، قاسم بن محمد کان، ٻڌايو ويو آهي ته: 'هڪ ماڻهو جنهن جي هڪ خاص قبيلي مان زال هجي. پوءِ هن زال جي گهر وارن کي چيو ته: 'ان بابت اهو توهان تي منحصر آهي'. تنهن ڪري ماڻهو ان کي طلاق سمجهن ٿا.'
حديث
Imam Malik : 1013
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍيَقُولُ فِي الرَّجُلِ يَقُولُ لِامْرَأَتِهِ بَرِئْتِ مِنِّي وَبَرِئْتُ مِنْكِ إِنَّهَا ثَلَاثُ تَطْلِيقَاتٍ بِمَنْزِلَةِ الْبَتَّةِ
مون مالڪ کان ٻڌايو هو ته هن [ابن شهاب] کي هڪ مڙس بابت چوندي ٻڌو آهي جيڪو پنهنجي زال کي چوي ٿو؛ 'تون مون کي ڇڏي ڏي ۽ مان توکي ڇڏي ڏيان ٿو'، اهو بيان ٽن طلاقن جي حيثيت رکي ٿو.
حديث
Imam Malik : 1014
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُإِذَا مَلَّكَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ أَمْرَهَا فَالْقَضَاءُ مَا قَضَتْ بِهِ إِلَّا أَنْ يُنْكِرَ عَلَيْهَا وَيَقُولُ لَمْ أُرِدْ إِلَّا وَاحِدَةً فَيَحْلِفُ عَلَى ذَلِكَ وَيَكُونُ أَمْلَكَ بِهَا مَا كَانَتْ فِي عِدَّتِهَا
مون کي مالڪ کان [نافع] کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته؛ 'جيڪڏهن ڪو مڙس پنهنجا معاملا پنهنجي زال جي حوالي ڪري ٿو، ته پوءِ آخري فيصلو زال جي هٿ ۾ آهي. جيستائين مڙس ان کان انڪار نه ڪري - سندس لفظ - ۽ چوي ته؛ 'مون کي هڪ طلاق کان سواءِ ٻيو ڪجهه به نه گهرجي،' ته پوءِ ان کي قسم کڻڻ گهرجي ته جيئن هو پنهنجي سِٽيري جو حقدار رهي جيستائين هو عدت جي مدت ۾ آهي.'
حديث
Imam Malik : 1015
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا عِنْدَ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍفَأَتَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَتِيقٍ وَعَيْنَاهُ تَدْمَعَانِ فَقَالَ لَهُ زَيْدٌ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ مَلَّكْتُ امْرَأَتِي أَمْرَهَا فَفَارَقَتْنِي فَقَالَ لَهُ زَيْدٌ مَا حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ الْقَدَرُ فَقَالَ زَيْدٌ ارْتَجِعْهَا إِنْ شِئْتَ فَإِنَّمَا هِيَ وَاحِدَةٌ وَأَنْتَ أَمْلَكُ بِهَا
يحييٰ مون کي مالڪ کان، سعيد بن سليمان بن زيد بن ثابت کان، خارجه بن زيد بن ثابت کان، ٻڌايو آهي ته هن کيس خبر ڏني؛ ته هو [زيد بن ثابت] سان گڏ ويٺو هو، اوچتو محمد بن ابو عتيق اکين ۾ ڳوڙها کڻي ساڻس مليو. پوءِ زيد کان پڇيو؛ 'توکي ڇا ٿيو آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'مون طلاق جو فيصلو پنهنجي زال جي حوالي ڪري ڇڏيو آهي، ۽ هن مون کان الڳ ٿيڻ جو فيصلو ڪيو'. زيد ٻيهر پڇيو؛ 'تو اهو ڇو ڪيو؟' هن جواب ڏنو، 'معاشي سببن جي ڪري'. زيد چيو؛ 'جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا، رجوع ڪريو' هن چيو. ڇاڪاڻ ته اهو صرف هڪ طلاق آهي، ۽ توهان ان جا وڌيڪ حقدار آهيو'.
حديث
Imam Malik : 1016
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَجُلًا مِنْ ثَقِيفٍ مَلَّكَ امْرَأَتَهُ أَمْرَهَا فَقَالَتْ أَنْتَ الطَّلَاقُ فَسَكَتَ ثُمَّ قَالَتْ أَنْتَ الطَّلَاقُ فَقَالَ بِفِيكِ الْحَجَرُ ثُمَّ قَالَتْ أَنْتَ الطَّلَاقُ فَقَالَ بِفَاكِ الْحَجَرُ فَاخْتَصَمَا إِلَى مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ فَاسْتَحْلَفَهُ مَا مَلَّكَهَا إِلَّا وَاحِدَةً وَرَدَّهَا إِلَيْهِقَالَ مَالِك قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَكَانَ الْقَاسِمُ يُعْجِبُهُ هَذَا الْقَضَاءُ وَيَرَاهُ أَحْسَنَ مَا سَمِعَ فِي ذَلِكَ قَالَ مَالِك وَهَذَا أَحْسَنُ مَا سَمِعْتُ فِي ذَلِكَ وَأَحَبُّهُ إِلَيَّ
مون کي مالڪ کان [عبدالرحمن بن القاسم] کان [پنهنجي پيءُ] کان روايت آهي ته: 'قبيلي ثقيف جي هڪ شخص طلاق جو فيصلو پنهنجي زال کي ڏنو. پوءِ هن چيو: 'مان توکي طلاق ڏيان ٿي.' ثقيف جو ماڻهو خاموش رهيو. سندس زال ٻيهر چيو، 'مان توکي طلاق ڏيان ٿي.' هن چيو: 'تنهنجي وات ۾ پٿر آهي.' پوءِ هن ٻيهر چيو، 'مان توکي طلاق ڏيان ٿي.' هن چيو: 'تنهنجي وات ۾ پٿر آهي.' پوءِ ٻنهي شڪايت ڪئي ۽ مروان بن حڪم کي پنهنجي تڪرار جو فيصلو ڪرڻ لاءِ چيو. [مروان] پوءِ ان مرد کي قسم کڻڻ لاءِ چيو ته هو صرف هڪ طلاق چاهي ٿو. پوءِ مروان عورت کي سندس مڙس جي حوالي ڪري ڇڏيو.' مالڪ چيو: 'عبدالرحمن چيو: 'القاسم کي اهو فيصلو تمام گهڻو پسند آيو. هن ان کي بهترين فيصلو سمجهيو.' مالڪ چيو: 'هي بهترين راءِ آهي، ۽ اها راءِ جيڪا مون چونڊي آهي.'
حديث
Imam Malik : 1017
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّهَا خَطَبَتْ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ قَرِيبَةَ بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ فَزَوَّجُوهُ ثُمَّ إِنَّهُمْ عَتَبُوا عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَقَالُوا مَا زَوَّجْنَا إِلَّا عَائِشَةَ فَأَرْسَلَتْ عَائِشَةُ إِلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَجَعَلَ أَمْرَ قَرِيبَةَ بِيَدِهَا فَاخْتَارَتْ زَوْجَهَا فَلَمْ يَكُنْ ذَلِكَ طَلَاقًا
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالرحمان بن القاسم کان، سندس پيءُ کان، عائشه کان، ام المومنين کان، ته هڪ ڀيري هن قريبه بنت اميه کي عبدالرحمان بن ابي بڪر لاءِ شادي جو مشورو ڏنو. پوءِ انهن عبدالرحمان سان شادي ڪئي، پر پوءِ انهن عبدالرحمان بن ابي بڪر تي تنقيد ڪئي. انهن چيو: 'اسان ان سان شادي صرف عائشه جي حيثيت جي ڪري نه ڪئي.' پوءِ عائشه عبدالرحمان ڏانهن قاصد موڪليو ته ان کي ان بابت ٻڌائي، پوءِ عبدالرحمان طلاق جو فيصلو پنهنجي زال تي ڇڏي ڏنو. پوءِ سندس زال پنهنجي مڙس کي چونڊڻ جو فيصلو ڪيو، تنهن ڪري ان کي طلاق نه سمجهيو ويو.
حديث
Imam Malik : 1018
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَزَوَّجَتْ حَفْصَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُنْذِرَ بْنَ الزُّبَيْرِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ غَائِبٌ بِالشَّامِ فَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ وَمِثْلِي يُصْنَعُ هَذَا بِهِ وَمِثْلِي يُفْتَاتُ عَلَيْهِ فَكَلَّمَتْ عَائِشَةُ الْمُنْذِرَ بْنَ الزُّبَيْرِ فَقَالَ الْمُنْذِرُ فَإِنَّ ذَلِكَ بِيَدِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ مَا كُنْتُ لِأَرُدَّ أَمْرًا قَضَيْتِهِ فَقَرَّتْ حَفْصَةُ عِنْدَ الْمُنْذِرِ وَلَمْ يَكُنْ ذَلِكَ طَلَاقًا
مالڪ مون کي [عبدالرحمن بن القاسم] کان [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو ته [عيسيه] رسول الله ﷺ جي زال حفشه بنت عبدالرحمان جي شادي المنذر بن زبير سان ڪئي، جيتوڻيڪ عبدالرحمان شام ۾ هو. جڏهن عبدالرحمان واپس آيو، ته مايوس لهجي ۾ هن چيو؛ 'مون جهڙا ماڻهو اهڙي سلوڪ جي لائق آهن، ۽ غور جي لائق نه آهن'. عيسيه منذر بن زبير کي عبدالرحمان جي مايوسي بابت ٻڌايو. منذر جواب ڏنو؛ 'اهو عبدالرحمان تي منحصر آهي'. عبدالرحمان چيو؛ 'مان ممڪن طور تي ڪنهن اهڙي شيءِ کي رد نٿو ڪري سگهان جيڪا توهان فيصلو ڪيو آهي'. تنهن ڪري حفشه منذر جي زال رهي، ۽ سندس لفظن کي طلاق نه سمجهيو ويو.
حديث
Imam Malik : 1019
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَإِذَا مَلَّكَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ أَمْرَهَا فَلَمْ تُفَارِقْهُ وَقَرَّتْ عِنْدَهُ فَلَيْسَ ذَلِكَ بِطَلَاقٍ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، ۽ [سعيد بن مسيب کان] ٻڌايو هو ته: 'جيڪڏهن ڪو مڙس طلاق جو فيصلو پنهنجي زال جي حوالي ڪري ٿو، ۽ پوءِ زال الڳ ٿيڻ نٿي چاهي ۽ اڃا تائين پنهنجي مڙس سان گڏ رهي ٿي، ته پوءِ اها طلاق نه سمجهي ويندي'.
حديث
Imam Malik : 1020
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُإِذَا آلَى الرَّجُلُ مِنْ امْرَأَتِهِ لَمْ يَقَعْ عَلَيْهِ طَلَاقٌ وَإِنْ مَضَتْ الْأَرْبَعَةُ الْأَشْهُرِ حَتَّى يُوقَفَ فَإِمَّا أَنْ يُطَلِّقَ وَإِمَّا أَنْ يَفِيءَقَالَ مَالِك وَذَلِكَ الْأَمْرُ عِنْدَنَا
مون کي يحييٰ، مالڪ، جعفر بن محمد، سندس پيءُ، علي بن ابو طالب کان ٻڌايو ته: 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي زال سان جنسي تعلق نه رکڻ جو قسم کڻي ته ان کي طلاق نه سمجهيو ويندو، جيتوڻيڪ چار مهينا گذري ويا آهن جيستائين ان کي سندس لفظن جي تصديق ڪرڻ لاءِ نه چيو وڃي. يا ته هو ان کي طلاق ڏئي يا نه ڏئي. مالڪ چيو ته: 'اسان جي وچ ۾ ائين ئي هلندو آهي'.
