Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 961
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ الْأَشْعَثِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَمَّةً لَهُ يَهُودِيَّةً أَوْ نَصْرَانِيَّةً تُوُفِّيَتْ وَأَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ الْأَشْعَثِ ذَكَرَ ذَلِكَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِوَقَالَ لَهُ مَنْ يَرِثُهَا فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَرِثُهَا أَهْلُ دِينِهَاثُمَّ أَتَى عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ أَتُرَانِي نَسِيتُ مَا قَالَ لَكَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَرِثُهَا أَهْلُ دِينِهَا
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان، سليمان بن يسار کان، ٻڌايو ته [محمد بن الاشعث] کيس خبر ڏني ته سندس چاچي جيڪا يهودي يا عيسائي هئي، فوت ٿي وئي آهي. پوءِ محمد بن الاشعث عمر بن خطاب کي ٻڌايو ۽ ان کان پڇيو ته، 'ان جي ملڪيت جو وارث ڪير ٿيندو؟' ' [عمر بن خطاب] جواب ڏنو؛ 'جيڪو سندس ملڪيت جو وارث ٿيندو اهو ئي آهي جيڪو سندس دين ۾ شريڪ هوندو.' پوءِ هو [عثمان بن عفان] وٽ ساڳيو سوال پڇڻ لاءِ آيو، عثمان جواب ڏنو؛ 'ڇا توهان وساري ڇڏيو آهي ته عمر بن خطاب ڇا چيو هو؛ ته جيڪو وارث ٿيندو اهو ئي آهي جيڪو سندس دين ۾ شريڪ هوندو؟'
حديث
Imam Malik : 962
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ أَنَّ نَصْرَانِيًّا أَعْتَقَهُ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ هَلَكَ قَالَ إِسْمَعِيلُفَأَمَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَنْ أَجْعَلَ مَالَهُ فِي بَيْتِ الْمَالِ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان، اسماعيل بن ابو حڪيم کان، چيو ويو آهي ته: 'هڪ عيسائي جنهن کي عمر بن عبدالعزيز آزاد ڪيو هو، فوت ٿي ويو. اسماعيل چيو ته: 'پوءِ [عمر بن عبدالعزيز] مون کي حڪم ڏنو ته سندس سڀ ملڪيت بيت المال کي ڏئي ڇڏيان'.
حديث
Imam Malik : 963
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ عُلَمَائِهِمْأَنَّهُ لَمْ يَتَوَارَثْ مَنْ قُتِلَ يَوْمَ الْجَمَلِ وَيَوْمَ صِفِّينَ وَيَوْمَ الْحَرَّةِ ثُمَّ كَانَ يَوْمَ قُدَيْدٍ فَلَمْ يُوَرَّثْ أَحَدٌ مِنْ صَاحِبِهِ شَيْئًا إِلَّا مَنْ عُلِمَ أَنَّهُ قُتِلَ قَبْلَ صَاحِبِهِ
يحييٰ مون کان مالڪ، ربيعة بن ابو عبدالرحمان کان، انهن جي ڪجهه عالمن کان روايت ڪئي: جيڪي ماڻهو جنگ جمل، جنگ صفين ۽ جنگ حره ۾ مارجي ويا هئا، اهي هڪ ٻئي جا وارث نه ٿيا. قديد جي جنگ جي حوالي سان، ڪو به پنهنجي دوست جي ملڪيت جو وارث نه ٿيو جيستائين اهو معلوم نه ٿئي ته هو پنهنجي دوست کان اڳ مارجي ويو آهي.
حديث
Imam Malik : 964
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَخْطُبُ أَحَدُكُمْ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، محمد بن يحييٰ بن حبان کان، الاعرج کان، ابو هريره کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته: 'توهان مان ڪو به پنهنجي ڀاءُ جو هٿ نه گهري.'
حديث
Imam Malik : 965
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَخْطُبُ أَحَدُكُمْ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'توهان مان ڪو به پنهنجي ڀاءُ جو هٿ نه گهري.'
حديث
Imam Malik : 966
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي قَوْلِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَكِنْ لَا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَنْ تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفًا }أَنْ يَقُولَ الرَّجُلُ لِلْمَرْأَةِ وَهِيَ فِي عِدَّتِهَا مِنْ وَفَاةِ زَوْجِهَا إِنَّكِ عَلَيَّ لَكَرِيمَةٌ وَإِنِّي فِيكِ لَرَاغِبٌ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَائِقٌ إِلَيْكِ خَيْرًا وَرِزْقًا وَنَحْوَ هَذَا مِنْ الْقَوْلِ
مون کي مالڪ کان، عبدالرحمان بن قاسم کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو ويو آهي ته هن الله تعاليٰ جي ڪلام بابت چيو: '۽ توهان لاءِ ڪو به گناهه ناهي ته توهان انهن عورتن کي لالچ سان شادي ڪرڻ جو ارادو ڪيو يا پنهنجي دلين ۾ انهن سان شادي ڪرڻ جي خواهش کي لڪايو. الله ڄاڻي ٿو ته توهان انهن جو ذڪر ڪندا، پر انهن سان ڳجهي طرح واعدو نه ڪريو، سواءِ انهن کي اهڙا لفظ چئو جيڪي معروف هجن' -قسط البقره؛ 235- يعني هڪ مرد جيڪو ڪنهن اهڙي عورت کي چوي جيڪا اڃا تائين پنهنجي مڙس جي وفات کان عدت جي دور ۾ آهي، 'تون مون لاءِ تمام گهڻي شريف آهين، مون کي تو لاءِ محبت جا جذبات آهن، الله توکي نيڪي ۽ رزق جي رستي جي هدايت ڪري'، يا ٻيا اهڙا لفظ.
حديث
Imam Malik : 967
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْأَيِّمُ أَحَقُّ بِنَفْسِهَا مِنْ وَلِيِّهَا وَالْبِكْرُ تُسْتَأْذَنُ فِي نَفْسِهَا وَإِذْنُهَا صُمَاتُهَا
مالڪ مون کي [عبدالله بن الفضل] کان [نافع بن جبير بن مطعم] کان [عبدالله بن عباس] تائين ٻڌايو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'بيوه کي پنهنجي سرپرست کان وڌيڪ مڙس چونڊڻ جو حق آهي، جڏهن ته ڪنواري عورت کان ان جي رضامندي گهري وڃي ٿي، ۽ ان جي رضامندي جي نشاني ان جي خاموشي آهي.'
حديث
Imam Malik : 968
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلًا فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِيَّاهُ جَلَسْتَ لَا إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا فَقَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا قَالَ الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ شَيْءٌ فَقَالَ نَعَمْ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَنْكَحْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، ابو حازم بن دينار، سهل بن سعد الساعدي کان، چوي ٿو ته: هڪ عورت رسول الله ﷺ وٽ آئي ۽ چيو ته: 'يا رسول الله ﷺ، مون پاڻ کي مڪمل طور تي توهان جي حوالي ڪري ڇڏيو آهي'. پوءِ هو گهڻي دير تائين بيٺو رهيو، جيستائين هڪ ماڻهو اٿيو ۽ چيو ته: 'يا رسول الله ﷺ، جيڪڏهن توهان کي اهو پسند نه آهي، ته پوءِ مون سان شادي ڪريو'. رسول الله ﷺ ان مرد کان پڇيو ته: 'ڇا توهان وٽ ڪجهه آهي جيڪو ان جي مهر طور استعمال ڪري سگهجي؟' ان مرد جواب ڏنو ته: 'مون وٽ هن سارنگ کان سواءِ ڪجهه به ناهي'. رسول الله ﷺ فرمايو ته: 'جيڪڏهن توهان هن کي سارنگ ڏيو ته پوءِ توهان بغير سارنگ جي ويهندا. ٻيو ڳوليو'. ان مرد شڪايت ڪئي ته: 'مون وٽ ڪجهه به ناهي'. هن ٻيهر چيو ته: 'ان کي ڳوليو جيتوڻيڪ اهو صرف لوهه جي انگوزي هجي!'. پوءِ ان ماڻهوءَ ان کي ڳولهيو پر نه مليو. رسول الله صلي الله عليه وسلم پڇيو؛ 'ڇا توهان قرآن حفظ ڪيو آهي؟' مرد جواب ڏنو؛ 'ها، مون هي خط ۽ هي خط حفظ ڪيو آهي'. رسول الله صلي الله عليه وسلم پوءِ چيو؛ 'پوءِ مان توهان جي شادي ان عورت سان ڪندس، هڪ مهر سان جيڪو توهان قرآن جي خط مان حفظ ڪيو آهي'.
حديث
Imam Malik : 969
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِأَيُّمَا رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً وَبِهَا جُنُونٌ أَوْ جُذَامٌ أَوْ بَرَصٌ فَمَسَّهَا فَلَهَا صَدَاقُهَا كَامِلًا وَذَلِكَ لِزَوْجِهَا غُرْمٌ عَلَى وَلِيِّهَا
مون کي مالڪ کان [يحييٰ بن سعيد] کان [سعيد بن مسيب] ٻڌايو هو ته؛ [عمر بن خطاب] چيو هو ته؛ 'ڪو به مرد ڪنهن اهڙي عورت سان شادي ڪري ٿو جيڪا جنون، يا جذام، يا جذام جي بيمار هجي، ۽ پوءِ ان سان صحبت ڪري، ته پوءِ ان عورت کي پورو مهر حاصل ڪرڻ جو حق آهي. ۽ ان جي نتيجي ۾ ان جي سرپرست کي پنهنجي مڙس جا قرض برداشت ڪرڻ جو پابند بڻايو ويو.'
حديث
Imam Malik : 970
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَةَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَأُمُّهَا بِنْتُ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ كَانَتْ تَحْتَ ابْنٍ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَمَاتَ وَلَمْ يَدْخُلْ بِهَا وَلَمْ يُسَمِّ لَهَا صَدَاقًا فَابْتَغَتْ أُمُّهَا صَدَاقَهَا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَلَيْسَ لَهَا صَدَاقٌ وَلَوْ كَانَ لَهَا صَدَاقٌ لَمْ نُمْسِكْهُ وَلَمْ نَظْلِمْهَا فَأَبَتْ أُمُّهَا أَنْ تَقْبَلَ ذَلِكَفَجَعَلُوا بَيْنَهُمْ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَقَضَى أَنْ لَا صَدَاقَ لَهَا وَلَهَا الْمِيرَاثُ
مون کي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [نافع] چيو: 'عبيدالله بن عمر جي ڌيءَ - سندس ماءُ زيد بن الخطاب جي ڌيءَ هئي - سندس پٽ عبدالله بن عمر جي زال هئي، پوءِ هو - عبدالله بن عمر جو پٽ - ان سان جماع ڪرڻ کان سواءِ فوت ٿي ويو ۽ مهر جو ذڪر نه ڪيو ويو. تنهن ڪري سندس زال جي ماءُ پنهنجي ڌيءَ جو مهر گهريو، [عبدالله بن عمر] ۽ چيو: 'ان لاءِ ڪو به مهر ناهي، جيڪڏهن هن کي حق هجي ها ته اسان ان کي نه روڪيون ها ۽ نه ئي ان سان ناانصافي ڪريون ها.' سندس ماءُ هن فيصلي تي اعتراض ڪيو، تنهن ڪري ماڻهن ڪنهن اهڙي شخص کي چونڊيو جيڪو ثالث طور ڪم ڪري سگهي، يعني زيد بن ثابت. پوءِ [زيد] فيصلو ڪيو ته عورت کي مهر نه ملندو، پر ان کي وراثت ملندي.'
حديث
Imam Malik : 971
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِقَضَى فِي الْمَرْأَةِ إِذَا تَزَوَّجَهَا الرَّجُلُ أَنَّهُ إِذَا أُرْخِيَتْ السُّتُورُ فَقَدْ وَجَبَ الصَّدَاقُ
مون کي يحييٰ، مالڪ، يحييٰ بن سعيد، سعيد بن مسيب کان ٻڌايو آهي ته عمر بن خطاب هڪ اهڙي عورت جي باري ۾ فيصلو ڏنو جنهن جو هڪ مرد سان نڪاح ٿيو هو: 'جيڪڏهن پردو لاٿو ويو آهي ته پوءِ مهر ادا ڪرڻ گهرجي'.
حديث
Imam Malik : 972
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ كَانَ يَقُولُإِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ بِامْرَأَتِهِ فَأُرْخِيَتْ عَلَيْهِمَا السُّتُورُ فَقَدْ وَجَبَ الصَّدَاقُ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان روايت آهي ته [زيد بن ثابت] چيو ته: 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي زال سان ملندو آهي ۽ پردو لاٿو ويو آهي، ته پوءِ مهر ادا ڪرڻ گهرجي'.
حديث
Imam Malik : 973
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ الْمَخْزُومِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تَزَوَّجَ أُمَّ سَلَمَةَ وَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ قَالَ لَهَا لَيْسَ بِكِ عَلَى أَهْلِكِ هَوَانٌ إِنْ شِئْتِ سَبَّعْتُ عِنْدَكِ وَسَبَّعْتُ عِنْدَهُنَّ وَإِنْ شِئْتِ ثَلَّثْتُ عِنْدَكِ وَدُرْتُ فَقَالَتْ ثَلِّثْ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالله بن ابي بڪر بن محمد بن عمرو بن حزم کان، عبدالمالڪ بن ابي بڪر بن عبدالرحمان بن الحارث بن هشام المخزومي کان، سندس پيءُ کان، جنهن چيو ته: جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم ام سلمه سان شادي ڪئي ۽ اهي گڏ هئا، تڏهن پاڻ ان کي چيو: 'توهان جي خاندان جي ڪا به بي عزتي ناهي. جيڪڏهن توهان چاهيو ته، مان توهان سان ست ڏينهن ۽ پنهنجي ٻي زال سان ست ڏينهن رهندس. ۽ جيڪڏهن توهان چاهيو ته، مان توهان سان ٽي ڏينهن رهندس، پوءِ مان باريءَ سان وٺندس.' پوءِ ام سلمه جواب ڏنو، 'مون کي ٽي ڏينهن ڏيو.'
حديث
Imam Malik : 974
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُلِلْبِكْرِ سَبْعٌ وَلِلثَّيِّبِ ثَلَاثٌقَالَ مَالِك وَذَلِكَ الْأَمْرُ عِنْدَنَا
مون کي مالڪ کان، [حميد اثويل] کان، [انس بن مالڪ] کان، ٻڌايو آهي ته: 'ڇوڪري لاءِ ست ڏينهن آهن، جڏهن ته بيوه لاءِ ٽي ڏينهن ڪافي آهن'. مالڪ چيو؛ 'اهو ئي رايو آهي جيڪو اسان استعمال ڪندا آهيون'.
حديث
Imam Malik : 975
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ رِفَاعَةَ الْقُرَظِيِّ عَنْ الزُّبَيْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الزَّبِيرِأَنَّ رِفَاعَةَ بْنَ سِمْوَالٍ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ تَمِيمَةَ بِنْتَ وَهْبٍ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا فَنَكَحَتْ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الزَّبِيرِ فَاعْتَرَضَ عَنْهَا فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَمَسَّهَا فَفَارَقَهَا فَأَرَادَ رِفَاعَةُ أَنْ يَنْكِحَهَا وَهُوَ زَوْجُهَا الْأَوَّلُ الَّذِي كَانَ طَلَّقَهَا فَذَكَرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَهَاهُ عَنْ تَزْوِيجِهَا وَقَالَ لَا تَحِلُّ لَكَ حَتَّى تَذُوقَ الْعُسَيْلَةَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، [المسور بن رفاعة القردلي] کان، [زبير بن عبدالرحمٰن بن زبير] کان روايت ڪئي آهي ته: 'رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زماني ۾، رفاعة بن سموال پنهنجي زال تميمه بنت وهب کي ٽي ڀيرا طلاق ڏني. پوءِ سندس اڳوڻي زال عبدالرحمٰن بن زبير سان شادي ڪئي. بهرحال، عبدالرحمٰن کي هڪ مسئلو هو ڇاڪاڻ ته هو ان سان جماع ڪرڻ جي قابل نه هو، تنهن ڪري هن تميمه کي ٻيهر طلاق ڏني. پوءِ رفاعة ان سان ٻيهر شادي ڪرڻ چاهيندو هو، ڇاڪاڻ ته هو پهريون مڙس هو جنهن ان کي طلاق ڏني هئي. پوءِ اها ڳالهه رسول الله صلي الله عليه وسلم تائين پهتي، پر پاڻ ان کي منع ڪيو ۽ چيو: 'توهان لاءِ ان سان ٻيهر شادي ڪرڻ جائز ناهي، جيستائين هوءَ ٻئي مرد جي محبت - جماع - جي مٺاس جو مزو نه چکي.'
حديث
Imam Malik : 976
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّهَا سُئِلَتْ عَنْ رَجُلٍ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ الْبَتَّةَ فَتَزَوَّجَهَا بَعْدَهُ رَجُلٌ آخَرُ فَطَلَّقَهَا قَبْلَ أَنْ يَمَسَّهَا هَلْ يَصْلُحُ لِزَوْجِهَا الْأَوَّلِ أَنْ يَتَزَوَّجَهَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ لَا حَتَّى يَذُوقَ عُسَيْلَتَهَا
مونکي مالڪ [يحييٰ بن سعيد] کان [القاسم بن محمد] کان [عيسيه] رسول الله ﷺ جي زال کان ٻڌايو آهي ته هڪ ڀيري هڪ اهڙي شخص بابت پڇيو ويو جنهن پنهنجي زال کي طلاق بائن - ٽي طلاق - سان طلاق ڏني، پوءِ ٻئي شخص ان سان شادي ڪئي ۽ ان سان جنسي تعلق ڪرڻ کان اڳ ٻيهر طلاق ڏني. پوءِ ڇا ان جي پهرين مڙس لاءِ ان سان ٻيهر شادي ڪرڻ جائز آهي؟ عائشه جواب ڏنو؛ 'اجازت ناهي، جيستائين ان جو مڙس - سندس ٻيو - ان سان گهري تعلقات جي لذت محسوس نه ڪري.'
حديث
Imam Malik : 977
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُجْمَعُ بَيْنَ الْمَرْأَةِ وَعَمَّتِهَا وَلَا بَيْنَ الْمَرْأَةِ وَخَالَتِهَا
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: ڪنهن عورت سان سندس پڦيءَ سان شادي ڪرڻ جائز ناهي ۽ ڪنهن عورت سان سندس پڦيءَ سان شادي ڪرڻ جائز ناهي.
حديث
Imam Malik : 978
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُيُنْهَى أَنْ تُنْكَحَ الْمَرْأَةُ عَلَى عَمَّتِهَا أَوْ عَلَى خَالَتِهَا وَأَنْ يَطَأَ الرَّجُلُ وَلِيدَةً وَفِي بَطْنِهَا جَنِينٌ لِغَيْرِهِ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان، سعيد بن مسيب کان، چيو ويو آهي ته: 'ڪنهن عورت کي سندس پيءُ يا ماءُ جي پاسي کان سندس چاچي سان ملاڻ جائز ناهي. ڪنهن به شخص لاءِ پنهنجي زال سان جنسي تعلق رکڻ جائز ناهي جيڪا ڪنهن ٻئي جو ٻار کڻي رهي هجي.'
حديث
Imam Malik : 979
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍعَنْ رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً ثُمَّ فَارَقَهَا قَبْلَ أَنْ يُصِيبَهَا هَلْ تَحِلُّ لَهُ أُمُّهَا فَقَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ لَا الْأُمُّ مُبْهَمَةٌ لَيْسَ فِيهَا شَرْطٌ وَإِنَّمَا الشَّرْطُ فِي الرَّبَائِبِ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، يحييٰ بن سعيد کان، چيو ته: '[زيد بن ثابت] کان پڇيو ويو ته جيڪو ڪنهن عورت سان شادي ڪري ٿو ۽ پوءِ ان سان جنسي تعلق قائم ڪرڻ کان اڳ طلاق ڏئي ٿو، ڇا ان جي ماءُ ان لاءِ شادي ڪرڻ حلال آهي؟' زيد بن ثابت جواب ڏنو؛ 'نه ڪرڻ گهرجي. ڇاڪاڻ ته ماءُ جي حيثيت بيان نه ڪئي وئي آهي، ۽ ان لاءِ ڪي به شرط نه آهن. ذڪر ڪيل شرطون سوٽيلي ٻارن لاءِ آهن.'
حديث
Imam Malik : 980
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الشِّغَارِوَالشِّغَارُ أَنْ يُزَوِّجَ الرَّجُلُ ابْنَتَهُ عَلَى أَنْ يُزَوِّجَهُ الْآخَرُ ابْنَتَهُ لَيْسَ بَيْنَهُمَا صَدَاقٌ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان، چيو ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم شغر سان شادي ڪرڻ کان منع ڪئي آهي. صغر اهو آهي جيڪو پنهنجي ڌيءَ جي شادي ڪنهن ٻئي سان ان شرط تي ڪري ته اهو شخص پنهنجي ڌيءَ جي شادي پاڻ سان ڪري، انهن ٻنهي جي وچ ۾ مهر کان سواءِ.'
