Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 941
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ عَبِيدَةَ بْنِ سُفْيَانَ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَكْلُ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنْ السِّبَاعِ حَرَامٌقَالَ مَالِك وَهُوَ الْأَمْرُ عِنْدَنَا
مون کي مالڪ کان، اسماعيل بن ابو حڪيم کان، عبيده بن سفيان الحضرمي کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: هر جهنگلي جانور کي کائڻ حرام آهي جنهن کي ڏند هجن. مالڪ چيو: اهو اسان جو رايو آهي.
حديث
Imam Malik : 942
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ مَيِّتَةٍ كَانَ أَعْطَاهَا مَوْلَاةً لِمَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَفَلَا انْتَفَعْتُمْ بِجِلْدِهَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا مَيْتَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا حُرِّمَ أَكْلُهَا
يحييٰ مون کان روايت ڪئي، مالڪ کان، ابن شهاب کان، عبيدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود کان، عبدالله بن عباس کان، جنهن چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ مئل ٻڪري وٽان لنگهيا جيڪا هن رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زال، اڳوڻي ٻانهي ميمونه کي ڏني هئي. پاڻ پڇيائون: 'ڇا توهان ان جي چمڙي استعمال نٿا ڪريو؟' انهن چيو: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، اهو مئل ٿي ويو آهي.' رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'حرام ڪيل شيءِ ان کي کائڻ آهي.'
حديث
Imam Malik : 943
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ ابْنِ وَعْلَةَ الْمِصْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا دُبِغَ الْإِهَابُ فَقَدْ طَهَرَ
مالڪ مون کي [زيد بن اسلم] کان [ابن واليه المشري] کان [عبدالله بن عباس] تائين بيان ڪيو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جيڪڏهن ڪنهن ميت جي چمڙي کي رنگ ڪيو وڃي ته اهو پاڪ ٿي ويندو آهي'.
حديث
Imam Malik : 944
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُسَيْطٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ أَنْ يُسْتَمْتَعَ بِجُلُودِ الْمَيْتَةِ إِذَا دُبِغَتْ
مون کي مالڪ کان، يزيد بن عبدالله بن قسيث کان، محمد بن عبدالرحمان بن ثوبان کان، سندس ماءُ کان، رسول الله ﷺ جي زال عائشه کان، هن چيو ته: ”الله جي رسول الله ﷺ جن مردار جي چمڙي کي رنگ ڪرڻ وقت استعمال ڪرڻ جو حڪم ڏنو هو.
حديث
Imam Malik : 945
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي ضَمْرَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْعَقِيقَةِ فَقَالَ لَا أُحِبُّ الْعُقُوقَ وَكَأَنَّهُ إِنَّمَا كَرِهَ الْاسْمَ وَقَالَ مَنْ وُلِدَ لَهُ وَلَدٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَنْسُكَ عَنْ وَلَدِهِ فَلْيَفْعَلْ
مون کي يحييٰ، مالڪ، زيد بن اسلم، بني دلمرة جي هڪ شخص، سندس پيءُ کان ٻڌايو هو ته: ”رسول الله ﷺ کان هڪ ڀيري عقيقي جي قانون بابت پڇيو ويو ته پاڻ ﷺ جواب ڏنو ته: ”مون کي عقيقي پسند ناهي - جيئن ته هو ان نالي کان نفرت ڪندو آهي.“ پاڻ فرمايائون: ”جنهن کي اولاد ٿئي ۽ هو پنهنجي ٻار لاءِ ٻڪري ذبح ڪرڻ چاهي ته اهو ڪري“.
حديث
Imam Malik : 946
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَوَزَنَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَعَرَ حَسَنٍ وَحُسَيْنٍ وَزَيْنَبَ وَأُمِّ كُلْثُومٍ فَتَصَدَّقَتْ بِزِنَةِ ذَلِكَ فِضَّةً
مون کي مالڪ کان، جعفر بن محمد کان، سندس پيءُ کان، روايت آهي ته: رسول الله ﷺ جي ڌيءَ فاطمه هڪ ڀيري حسن، حسين، زينب ۽ ام ڪلثوم جا وار وزن ڪيا، پوءِ وارن جي وزن جي برابر چاندي صدقو ڪئي.
حديث
Imam Malik : 947
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ أَنَّهُ قَالَوَزَنَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَعَرَ حَسَنٍ وَحُسَيْنٍ فَتَصَدَّقَتْ بِزِنَتِهِ فِضَّةً
مون کي مالڪ کان، ربيع بن ابو عبدالرحمان کان، محمد بن علي بن الحسين کان روايت آهي ته: رسول الله ﷺ جي ڌيءَ فاطمه حسن ۽ حسين جي وارن جو وزن ڪيو، پوءِ وارن جي وزن جي برابر چاندي صدقو ڪئي.
حديث
Imam Malik : 948
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَلَمْ يَكُنْ يَسْأَلُهُ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِهِ عَقِيقَةً إِلَّا أَعْطَاهُ إِيَّاهَا وَكَانَ يَعُقُّ عَنْ وَلَدِهِ بِشَاةٍ شَاةٍ عَنْ الذُّكُورِ وَالْإِنَاثِ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ کان، [نافع] چيو آهي ته: 'عبدالله بن عمر جي خاندان مان ڪو به ماڻهو عقيقو ڪرڻ لاءِ ٻڪري نه گهري جيستائين هو ان کي نه ڏئي. [ابن عمر] پنهنجي ٻارن لاءِ ٻڪري سان عقيقو ڪيو؛ ڇوڪرن ۽ ڇوڪرين ٻنهي لاءِ.'
حديث
Imam Malik : 949
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبِييَسْتَحِبُّ الْعَقِيقَةَ وَلَوْ بِعُصْفُورٍ
مون کي مالڪ کان، [ربيعة بن ابو عبدالرحمان] کان، [محمد بن ابراهيم بن الحارث التيميءَ] کان، ٻڌايو ويو آهي ته: 'مون [پنهنجي پيءُ] کي پکيءَ سان به عقيقو ڪرڻ جو مشورو ڏيندي ٻڌو آهي'.
حديث
Imam Malik : 950
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَنَّ أَبَاهُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِكَانَ يَعُقُّ عَنْ بَنِيهِ الذُّكُورِ وَالْإِنَاثِ بِشَاةٍ شَاةٍ
اسان کي مالڪ کان هشام بن عروه کان روايت آهي ته سندس پيءُ [عروه بن زبير] پنهنجي پٽ ۽ ڌيءَ جو عقيقو هڪ هڪ ٻڪري سان ڪيو.
حديث
Imam Malik : 951
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ كَتَبَ إِلَى زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍيَسْأَلُهُ عَنْ الْجَدِّ فَكَتَبَ إِلَيْهِ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ إِنَّكَ كَتَبْتَ إِلَيَّ تَسْأَلُنِي عَنْ الْجَدِّ وَاللَّهُ أَعْلَمُ وَذَلِكَ مِمَّا لَمْ يَكُنْ يَقْضِي فِيهِ إِلَّا الْأُمَرَاءُ يَعْنِي الْخُلَفَاءَ وَقَدْ حَضَرْتُ الْخَلِيفَتَيْنِ قَبْلَكَ يُعْطِيَانِهِ النِّصْفَ مَعَ الْأَخِ الْوَاحِدِ وَالثُّلُثَ مَعَ الْاثْنَيْنِ فَإِنْ كَثُرَتْ الْإِخْوَةُ لَمْ يُنَقِّصُوهُ مِنْ الثُّلُثِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان روايت ڪئي آهي ته کيس خبر پئي ته معاويه بن ابو سفيان زيد بن ثابت کي ڏاڏي جي وراثت بابت پڇڻ لاءِ لکيو آهي. پوءِ زيد بن ثابت جواب موڪليو: 'توهان مون کي ڏاڏي جي وراثت ۾ حصي بابت پڇڻ لاءِ لکيو آهي. الله بهتر ڄاڻي ٿو، ڇاڪاڻ ته اميرن، خليفن کان سواءِ ڪنهن به اهو فيصلو نه ڪيو آهي.' مان توهان کان اڳ ٻن خليفن سان گڏ رهندو هوس، جيڪي ڏاڏي کي اڌ حصو ڏيندا هئا جيڪڏهن هو هڪ ڀاءُ کي ورهائيندو هو ۽ جيڪڏهن هو ٻن ڀائرن کي ورهائيندو هو ته ٽيون حصو ڏيندا هئا. جيڪڏهن ڀائر گهڻا هئا، ته ان سان سندس حصو هڪ ٽيون حصو گهٽ نه ٿيو.
حديث
Imam Malik : 952
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِفَرَضَ لِلْجَدِّ الَّذِي يَفْرِضُ النَّاسُ لَهُ الْيَوْمَ
مون کي مالڪ کان، [ابن صهيب] کان، [قبيشه بن ذوعيب] کان روايت ملي آهي ته [عمر بن خطاب] ڏاڏن لاءِ وراثت جو حصو مقرر ڪيو جيئن اڄ ماڻهو مقرر ڪن ٿا.
حديث
Imam Malik : 953
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ إِسْحَقَ بْنِ خَرَشَةَ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ أَنَّهُ قَالَ جَاءَتْ الْجَدَّةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِتَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ مَا لَكِ فِي كِتَابِ اللَّهِ شَيْءٌ وَمَا عَلِمْتُ لَكِ فِي سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا فَارْجِعِي حَتَّى أَسْأَلَ النَّاسَ فَسَأَلَ النَّاسَ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ حَضَرْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَاهَا السُّدُسَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ هَلْ مَعَكَ غَيْرُكَ فَقَامَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ مِثْلَ مَا قَالَ الْمُغِيرَةُ فَأَنْفَذَهُ لَهَا أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ ثُمَّ جَاءَتْ الْجَدَّةُ الْأُخْرَى إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا فَقَالَ لَهَا مَا لَكِ فِي كِتَابِ اللَّهِ شَيْءٌ وَمَا كَانَ الْقَضَاءُ الَّذِي قُضِيَ بِهِ إِلَّا لِغَيْرِكِ وَمَا أَنَا بِزَائِدٍ فِي الْفَرَائِضِ شَيْئًا وَلَكِنَّهُ ذَلِكَ السُّدُسُ فَإِنْ اجْتَمَعْتُمَا فَهُوَ بَيْنَكُمَا وَأَيَّتُكُمَا خَلَتْ بِهِ فَهُوَ لَهَا
مون کي يحييٰ، مالڪ، [ابن شهاب]، [عثمان بن اسحاق بن خراسيه]، [قبيشه بن ذوعيب] کان ٻڌايو آهي ته: 'هڪ ڏاڏي ابو بڪر شديق سان ملي ته سندس وراثت بابت پڇي. پوءِ ابو بڪر ان کي چيو: 'مون کي قرآن ۽ سنت رسول الله صلي الله عليه وسلم ۾ توهان لاءِ حصو نه ٿو ملي، تنهنڪري واپس اچو ته مسلمانن کان پڇان'. پوءِ ابو بڪر ماڻهن کان پڇيو، پوءِ [المغيره بن صيوبة] چيو: 'مان هڪ ڀيرو رسول الله صلي الله عليه وسلم جي مجلس ۾ موجود هوس، انهن هڪ ڏاڏي کي وراثت جو ڇهون حصو ڏنو.' ابو بڪر پڇيو: 'ڇا توهان کان سواءِ ڪو ٻيو شاهد آهي؟' [محمد بن مسلمه الانصاري] اٿيو ۽ چيو جيئن المغيره چيو هو. پوءِ ابو بڪر صديق دادي سان ائين ڪيو. پوءِ هڪ ٻي عورت عمر بن خطاب وٽ آئي ۽ وراثت مان سندس حصي بابت پڇيو. عمر ان کي چيو ته، "الله جي ڪتاب ۾ توهان لاءِ ڪو به حصو ناهي، ۽ نه ئي توهان کان سواءِ ڪنهن ٻئي لاءِ ڪو به فرمان لکيل آهي. مان وراثت جي معاملي ۾ ڪنهن جي حصي ۾ ڪجهه به شامل ڪرڻ نٿو چاهيان، پر مان سمجهان ٿو ته ان جو حصو ڇهون حصو آهي. جيڪڏهن توهان مان ٻه آهيو، ته پوءِ اهو توهان ٻنهي جي وچ ۾ ورهائڻ گهرجي، پر جيڪڏهن توهان مان هڪ مري وڃي ته پوءِ سڄو حصو ان کي ملندو جيڪو اڃا تائين جيئرو آهي."
حديث
Imam Malik : 954
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ قَالَ أَتَتْ الْجَدَّتَانِ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِفَأَرَادَ أَنْ يَجْعَلَ السُّدُسَ لِلَّتِي مِنْ قِبَلِ الْأُمِّ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ أَمَا إِنَّكَ تَتْرُكُ الَّتِي لَوْ مَاتَتْ وَهُوَ حَيٌّ كَانَ إِيَّاهَا يَرِثُ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ السُّدُسَ بَيْنَهُمَا
مونکي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان ۽ قاسم بن محمد کان روايت آهي ته هن چيو ته: ”ٻه ڏاڏيون حضرت ابوبڪر صديق وٽ آيون. پوءِ حضرت ابوبڪر پنهنجي ناني کي ڇهون حصو ڏيڻ چاهيو، پوءِ هڪ انصاري شخص پڇيو: ”توهان هڪ ڏاڏي کي ڪيئن ڇڏيو ٿا، جيڪڏهن سندس مائٽ زنده هجڻ دوران فوت ٿي وڃن ته پوءِ انهن مائٽن کي سندس سڀ ملڪيت ملي ويندي.“ پوءِ حضرت ابو بڪر انهن جي وچ ۾ ورهائڻ لاءِ ڇهون حصو ڏنو.
حديث
Imam Malik : 955
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍكَانَ لَا يَفْرِضُ إِلَّا لِلْجَدَّتَيْنِ
مون کي مالڪ کان، عبدالرب بن سعيد کان روايت آهي ته [ابوبڪر بن عبدالرحمان بن الحارث بن هشام] ڇهون حصو ٻن ڏاڏين کان سواءِ نه ڏنو.
حديث
Imam Malik : 956
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْكَلَالَةِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَكْفِيكَ مِنْ ذَلِكَ الْآيَةُ الَّتِي أُنْزِلَتْ فِي الصَّيْفِ آخِرَ سُورَةِ النِّسَاءِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان روايت ڪئي آهي ته عمر بن خطاب هڪ ڀيري رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ڪلاله بابت پڇيو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي چيو ته، "توهان لاءِ هڪ آيت ڪافي آهي جيڪا اونهاري ۾ نازل ٿي هئي"، جيڪا سورة النساء جي آخر ۾ آهي.
حديث
Imam Malik : 957
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَنْظَلَةَ الزُّرَقِيِّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ مَوْلًى لِقُرَيْشٍ كَانَ قَدِيمًا يُقَالُ لَهُ ابْنُ مِرْسَى أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِفَلَمَّا صَلَّى الظُّهْرَ قَالَ يَا يَرْفَا هَلُمَّ ذَلِكَ الْكِتَابَ لِكِتَابٍ كَتَبَهُ فِي شَأْنِ الْعَمَّةِ فَنَسْأَلَ عَنْهَا وَنَسْتَخْبِرَ عَنْهَا فَأَتَاهُ بِهِ يَرْفَا فَدَعَا بِتَوْرٍ أَوْ قَدَحٍ فِيهِ مَاءٌ فَمَحَا ذَلِكَ الْكِتَابَ فِيهِ ثُمَّ قَالَ لَوْ رَضِيَكِ اللَّهُ وَارِثَةً أَقَرَّكِ لَوْ رَضِيَكِ اللَّهُ أَقَرَّكِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، محمد بن ابي بڪر بن محمد بن عمرو بن حزم کان، عبدالرحمان بن حندزلة الزرقي کان، ته هن کيس [قريش جي هڪ شخص جي اڳوڻي غلام] - جيڪو اڳ ۾ ابن مرصه جي نالي سان مشهور هو - کان خبر ڏني ته: 'مان [عمر بن خطاب] جي ڀرسان ويٺو هوس. جڏهن ظهر جي نماز ختم ٿي ته هن چيو: 'اي يرفا، هي ڪتاب هتي آڻيو - هڪ ڪتاب جيڪو هن وراثت ۾ چاچي جي حصي لاءِ لکيو هو.' پوءِ اسان ڪتاب بابت وضاحت گهري. پوءِ يرفا ڪتاب آندو، عمر پوءِ پاڻي سان ڀريل هڪ برتن يا ٿانو آڻڻ لاءِ چيو، پوءِ عمر لکڻ کي ختم ڪيو. پوءِ عمر چيو: 'جيڪڏهن الله توهان سان راضي آهي - هڪ چاچي - وارث ٿيڻ لاءِ، يقيناً الله ان جو فيصلو ڪندو. جيڪڏهن الله توهان سان راضي آهي، يقيناً الله ان جو فيصلو ڪندو.'
حديث
Imam Malik : 958
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ كَثِيرًا يَقُولُ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَقُولُعَجَبًا لِلْعَمَّةِ تُورَثُ وَلَا تَرِثُ
مون کي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [محمد بن ابوبڪر بن حزم] ته هن [پنهنجي پيءُ] کي اڪثر چوندي ٻڌو آهي ته؛ '[عمر بن خطاب] هڪ ڀيري چيو هو؛ 'اهو واقعي هڪ چاچي لاءِ حيرت انگيز آهي، هوءَ پنهنجي ملڪيت جي وارث ٿي سگهي ٿي پر ان کي پنهنجي مائٽن کان ڪا به وراثت نه ملندي آهي'.
حديث
Imam Malik : 959
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عُمَرَ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَرِثُ الْمُسْلِمُ الْكَافِرَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، علي بن حسين بن علي کان، عمر بن عثمان بن عفان کان، اسامه بن زيد کان روايت ڪئي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: ڪو به مسلمان پنهنجي ملڪيت ڪافر کي وصيت نٿو ڪري سگهي.
حديث
Imam Malik : 960
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُإِنَّمَا وَرِثَ أَبَا طَالِبٍ عَقِيلٌ وَطَالِبٌ وَلَمْ يَرِثْهُ عَلِيٌّ قَالَ فَلِذَلِكَ تَرَكْنَا نَصِيبَنَا مِنْ الشِّعْبِ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، علي بن حسين بن علي بن ابو طالب کان، خبر پئي ته عقيل ۽ طالب کي ابو طالب کان ملڪيت ورثي ۾ ملي هئي، جڏهن ته علي کي سندس ملڪيت ورثي ۾ نه ملي هئي. علي بن حسين چيو: 'تنهن ڪري، اسان وادي ۾ زمين جو پنهنجو حصو نه ورتو.'
