Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 901
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ أَتَتْ امْرَأَةٌ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍفَقَالَتْ إِنِّي نَذَرْتُ أَنْ أَنْحَرَ ابْنِي فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَا تَنْحَرِي ابْنَكِ وَكَفِّرِي عَنْ يَمِينِكِ فَقَالَ شَيْخٌ عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَكَيْفَ يَكُونُ فِي هَذَا كَفَّارَةٌ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ{ وَالَّذِينَ يُظَاهِرُونَ }مِنْكُمْ{ مِنْ نِسَائِهِمْ }ثُمَّ جَعَلَ فِيهِ مِنْ الْكَفَّارَةِ مَا قَدْ رَأَيْتَ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان ۽ قاسم بن محمد کان روايت ڪئي وئي آهي ته هن ان کي چوندي ٻڌو ته: 'هڪ عورت عبدالله بن عباس سان ملي ۽ چيو ته: 'مون پنهنجي پٽ کي ذبح ڪرڻ جي نذر ڪئي آهي'. [ابن عباس] پوءِ چيو: 'پنهنجي ٻار کي ذبح نه ڪر، ۽ پنهنجي قسم جو جرمانو ادا ڪر'. پوءِ پوڙهي ماڻهو جيڪو ابن عباس جي پاسي هو چيو: 'هن کي ڪفارو ڪيئن ڏيڻو پوندو؟' ابن عباس جواب ڏنو؛ 'الله تعاليٰ فرمائي ٿو: '- ۽ جيڪي توهان مان پنهنجين زالن تي ظهار ڪن ٿا-' - سوال المجادله؛ 3- پوءِ الله تعاليٰ ان تي ڪفارو قائم ڪيو جيئن توهان ڄاڻو ٿا'.
حديث
Imam Malik : 902
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ الْأَيْلِيِّ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ ابْنِ الصِّدِّيقِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ نَذَرَ أَنْ يُطِيعَ اللَّهَ فَلْيُطِعْهُ وَمَنْ نَذَرَ أَنْ يَعْصِيَ اللَّهَ فَلَا يَعْصِهِقَالَ يَحْيَى و سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ مَعْنَى قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ نَذَرَ أَنْ يَعْصِيَ اللَّهَ فَلَا يَعْصِهِ أَنْ يَنْذِرَ الرَّجُلُ أَنْ يَمْشِيَ إِلَى الشَّامِ أَوْ إِلَى مِصْرَ أَوْ إِلَى الرَّبَذَةِ أَوْ مَا أَشْبَهَ ذَلِكَ مِمَّا لَيْسَ لِلَّهِ بِطَاعَةٍ إِنْ كَلَّمَ فُلَانًا أَوْ مَا أَشْبَهَ ذَلِكَ فَلَيْسَ عَلَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ إِنْ هُوَ كَلَّمَهُ أَوْ حَنِثَ بِمَا حَلَفَ عَلَيْهِ لِأَنَّهُ لَيْسَ لِلَّهِ فِي هَذِهِ الْأَشْيَاءِ طَاعَةٌ وَإِنَّمَا يُوَفَّى لِلَّهِ بِمَا لَهُ فِيهِ طَاعَةٌ
مون کي مالڪ کان، طلحه بن عبدالملڪ العيلي کان، [القاسم بن محمد بن اش-صديق] کان، [عيسيٰ کان] ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'جيڪو به الله جي اطاعت جو نذر ڪري، اهو ڪري. جيڪو به سندس نافرماني جو نذر ڪري، اهو نه ڪري'. يحييٰ چيو ته: 'مون مالڪ کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ رسول الله ﷺ جي لفظن جو مطلب 'جيڪو به سندس نافرماني جو نذر ڪري، اهو نه ڪري،' يعني جيڪڏهن ڪو ماڻهو شام جي سرزمين، يا مصر، يا ربادزه، يا ڪنهن ٻئي هنڌ وڃڻ جي نذر ڪري جتي الله جي اطاعت جو ڪو قدر ناهي، يا جيڪڏهن هو ڪنهن سان ڳالهائڻ يا ان کان سواءِ ڪجهه ڪرڻ لاءِ چوي ٿو. تنهن ڪري ان مان ان تي ڪو به فرض ناهي؛ جيڪڏهن هو ڪنهن کي ٻڌائي ٿو يا واعدو ٽوڙي ٿو، ته ان جي ڪري اطاعت جو ڪو قدر ناهي. جيڪڏهن ان ۾ اطاعت جو قدر آهي ته خدا جو واعدو پورو ڪرڻ گهرجي.
حديث
Imam Malik : 903
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا كَانَتْ تَقُولُلَغْوُ الْيَمِينِ قَوْلُ الْإِنْسَانِ لَا وَاللَّهِ لَا وَاللَّهِ
مون کي يحييٰ، مالڪ، حسيام بن عروه، سندس پيءُ، عائشه، ام المومنين کان ٻڌايو آهي ته: ”اهڙو قسم جيڪو نه مڃيو وڃي اهو آهي ته ڪو ماڻهو چوي ته، نه، الله جو قسم، نه، الله جو قسم“.
حديث
Imam Malik : 904
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُمَنْ قَالَ وَاللَّهِ ثُمَّ قَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ لَمْ يَفْعَلْ الَّذِي حَلَفَ عَلَيْهِ لَمْ يَحْنَثْ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان، چيو ته: جيڪو چوي: 'الله جو قسم،' پوءِ انشاالله چيو - جيڪڏهن الله چاهيو - ۽ پوءِ قسم نه کنيو ته اهو قسم ٽوڙڻ وارن مان نه هو.
حديث
Imam Malik : 905
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ بِيَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَفْعَلْ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، سهيل بن ابو صالح کان، سندس پيءُ کان، ابو هريره کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: جيڪو به قسم کڻي ۽ پوءِ ان کان بهتر شيءِ ڏسي جيڪا هن قسم کنيو آهي، ته ان کي پنهنجي قسم جو ڏوهه ادا ڪرڻ گهرجي ۽ پوءِ بهتر ڪم ڪرڻ گهرجي.
حديث
Imam Malik : 906
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُمَنْ حَلَفَ بِيَمِينٍ فَوَكَّدَهَا ثُمَّ حَنِثَ فَعَلَيْهِ عِتْقُ رَقَبَةٍ أَوْ كِسْوَةُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ وَمَنْ حَلَفَ بِيَمِينٍ فَلَمْ يُؤَكِّدْهَا ثُمَّ حَنِثَ فَعَلَيْهِ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ لِكُلِّ مِسْكِينٍ مُدٌّ مِنْ حِنْطَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ
مون کي يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان روايت ڪئي آهي ته هن چيو ته جيڪو قسم کڻي، پوءِ ان جي تصديق ڪري ۽ پوءِ ان کي ٽوڙي، ان تي هڪ غلام آزاد ڪرڻ يا ڏهه غريبن کي ڪپڙا پارائڻ واجب آهي. جيڪو قسم کڻي ۽ ان جي تصديق نه ڪري ۽ پوءِ ان کي ٽوڙي، ان تي ڏهه غريبن کي کاڌو کارائڻ واجب آهي، هر هڪ کي ڪڻڪ جو هڪ داڻو ملندو. ۽ جيڪو نه ملي ته ان تي ٽي ڏينهن روزا رکڻ گهرجن.
حديث
Imam Malik : 907
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ يُكَفِّرُ عَنْ يَمِينِهِ بِإِطْعَامِ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ لِكُلِّ مِسْكِينٍ مُدٌّ مِنْ حِنْطَةٍ وَكَانَ يَعْتِقُ الْمِرَارَ إِذَا وَكَّدَ الْيَمِينَ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، ٻڌايو ويو آهي ته هن هڪ ڀيري ڏهه غريبن کي کاڌو کارائي پنهنجي قسم جو جرمانو ادا ڪيو، هر غريب کي ڪڻڪ جو هڪ داڻو ملندو هو. ۽ جيڪڏهن هو پنهنجي قسم جي تصديق ڪري ٿو ته هڪ غلام آزاد ڪري ٿو.
حديث
Imam Malik : 908
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّهُ قَالَأَدْرَكْتُ النَّاسَ وَهُمْ إِذَا أَعْطَوْا فِي كَفَّارَةِ الْيَمِينِ أَعْطَوْا مُدًّا مِنْ حِنْطَةٍ بِالْمُدِّ الْأَصْغَرِ وَرَأَوْا ذَلِكَ مُجْزِئًا عَنْهُمْ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، سليمان بن يسار کان، ٻڌايو هو ته: مون اهڙا ماڻهو ڏٺا آهن جيڪي جيڪڏهن قسم تي ڪفر ڪندا هئا ته هڪ مُل ڪڻڪ ۽ هڪ مُل ننڍي مُل ڏيندا هئا، ۽ اهي سمجهندا هئا ته اهو ڪافي آهي.
حديث
Imam Malik : 909
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَدْرَكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ يَسِيرُ فِي رَكْبٍ وَهُوَ يَحْلِفُ بِأَبِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ فَمَنْ كَانَ حَالِفًا فَلْيَحْلِفْ بِاللَّهِ أَوْ لِيَصْمُتْو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ لَا وَمُقَلِّبِ الْقُلُوبِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، جنهن چيو ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم عمر بن خطاب کي پنهنجي پيءُ جي قسم کڻندي ڏٺو جڏهن هو هڪ ٽولي ۾ هلي رهيو هو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'بيشڪ، الله توهان کي پنهنجن پيءُ جي قسم کڻڻ کان منع ڪيو آهي. جيڪو به قسم کڻندو آهي ان کي الله جي قسم کڻڻ گهرجي، يا خاموش رهڻ بهتر آهي.' مالڪ کان مون کي خبر پئي ته ان کي خبر پئي ته الله جي رسول صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'نه، ان ذات جو قسم جيڪو دلين کي ڦيرائي ٿو.'
حديث
Imam Malik : 910
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ بْنِ خَلْدَةَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ بَلَغَهُأَنَّ أَبَا لُبَابَةَ بْنَ عَبْدِ الْمُنْذِرِ حِينَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْجُرُ دَارَ قَوْمِي الَّتِي أَصَبْتُ فِيهَا الذَّنْبَ وَأُجَاوِرُكَ وَأَنْخَلِعُ مِنْ مَالِي صَدَقَةً إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجْزِيكَ مِنْ ذَلِكَ الثُّلُثُ
مون کي مالڪ کان، عثمان بن حفش بن عمر بن خلده کان، ابن شهاب کان، ٻڌايو ويو آهي ته ان تائين پهتو آهي ته جڏهن الله تعاليٰ ابو لبابه بن عبدالمنذر جي توبه قبول ڪئي، تڏهن هن چيو ته: اي الله جا رسول، مان پنهنجو ڳوٺ ڇڏي ويندس جيڪو گناهن سان ڀريل آهي، مان توهان جي ويجهو رهڻ چاهيان ٿو، ۽ پنهنجو مال الله ۽ سندس رسول جي حوالي ڪندس. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته: 'توهان لاءِ اهو ڪافي آهي ته هڪ ٽيون حصو صدقو ڪريو'.
حديث
Imam Malik : 911
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحَجَبِيِّ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّهَا سُئِلَتْ عَنْ رَجُلٍ قَالَ مَالِي فِي رِتَاجِ الْكَعْبَةِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يُكَفِّرُهُ مَا يُكَفِّرُ الْيَمِينَقَالَ مَالِك فِي الَّذِي يَقُولُ مَالِي فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ يَحْنَثُ قَالَ يَجْعَلُ ثُلُثَ مَالِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَذَلِكَ لِلَّذِي جَاءَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَمْرِ أَبِي لُبَابَةَ
مونکي مالڪ کان، ايوب بن موسيٰ کان، منصور بن عبدالرحمٰن الحجابي کان، سندس ماءُ کان، عائشه کان، ام المومنين رضي الله عنها کان، جڏهن کانئس ڪنهن اهڙي شخص بابت پڇيو ويو جنهن چيو هو ته: 'منهنجو خزانو ڪعبي جي دروازي تي آهي - ان کي خيرات ڪريو'. عائشه جواب ڏنو ته: 'هن کي قسم جي ادائيگي ڪرڻ گهرجي جيئن هن قسم ادا ڪيو آهي'. مالڪ انهن ماڻهن بابت چيو جيڪي چون ٿا ته: 'منهنجو مال الله جي رستي ۾ آهي'، پوءِ هن خلاف ورزي ڪئي، 'انهي کي پنهنجي مال جو ٽيون حصو الله جي رستي ۾ خرچ ڪرڻ گهرجي، جيڪو ابو لبابه سان ٿيو'.
حديث
Imam Malik : 912
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ فَيْرُوزٍ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ مَاذَا يُتَّقَى مِنْ الضَّحَايَا فَأَشَارَ بِيَدِهِ وَقَالَ أَرْبَعًا وَكَانَ الْبَرَاءُ يُشِيرُ بِيَدِهِ وَيَقُولُ يَدِي أَقْصَرُ مِنْ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَرْجَاءُ الْبَيِّنُ ظَلْعُهَا وَالْعَوْرَاءُ الْبَيِّنُ عَوَرُهَا وَالْمَرِيضَةُ الْبَيِّنُ مَرَضُهَا وَالْعَجْفَاءُ الَّتِي لَا تُنْقِي
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يزيد، مالڪ، عمرو بن الحارث، عبيد بن فيروز، بره بن عازب کان، چيو ته: رسول الله ﷺ کان پڇيو ويو ته قرباني جي جانورن کان ڪهڙين شين کان بچڻ گهرجي؟ پاڻ پنهنجي هٿ سان اشارو ڪيو ۽ پوءِ چيو ته: چار آهن. بره پوءِ پنهنجي هٿ سان اشارو ڪيو ۽ چيو ته: منهنجا هٿ رسول الله ﷺ جي هٿن کان ننڍا آهن. - چار شيون آهن: اهي جانور جيڪي واضح طور تي معذور آهن، اهي جانور جيڪي واضح طور تي انڌا آهن، اهي جانور جيڪي بيمار آهن ۽ اهي جانور جيڪي پتلا ۽ ڪمزور آهن ۽ جن کي گوشت نه آهي.
حديث
Imam Malik : 913
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَتَّقِي مِنْ الضَّحَايَا وَالْبُدْنِ الَّتِي لَمْ تُسِنَّ وَالَّتِي نَقَصَ مِنْ خَلْقِهَاقَالَ مَالِك وَهَذَا أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَيَّ
مون کي مالڪ کان [نافع] کان روايت ملي آهي ته [عبدالله بن عمر] انهن جانورن جي قرباني کان پاسو ڪندو هو جيڪي اڃا بالغ نه ٿيا هئا ۽ اُٺ جيڪي اڃا ننڍا هئا. مالڪ چيو: 'اهو مون کي پسند آهي جيڪو مون ٻڌو آهي.'
حديث
Imam Malik : 914
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَضَحَّى مَرَّةً بِالْمَدِينَةِ قَالَ نَافِعٌ فَأَمَرَنِي أَنْ أَشْتَرِيَ لَهُ كَبْشًا فَحِيلًا أَقْرَنَ ثُمَّ أَذْبَحَهُ يَوْمَ الْأَضْحَى فِي مُصَلَّى النَّاسِ قَالَ نَافِعٌ فَفَعَلْتُ ثُمَّ حُمِلَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَحَلَقَ رَأْسَهُ حِينَ ذُبِحَ الْكَبْشُ وَكَانَ مَرِيضًا لَمْ يَشْهَدْ الْعِيدَ مَعَ النَّاسِ قَالَ نَافِعٌ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَقُولُ لَيْسَ حِلَاقُ الرَّأْسِ بِوَاجِبٍ عَلَى مَنْ ضَحَّى وَقَدْ فَعَلَهُ ابْنُ عُمَرَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان [نافع] جي روايت موجب ٻڌايو ته [عبدالله بن عمر] هڪ ڀيرو مديني ۾ قرباني جو جانور ذبح ڪيو. نافع چيو؛ 'پوءِ هن مون کي چيو ته سڱن وارو نر ٻڪرو خريد ڪريان. پوءِ مون ان کي عيد الاضحيٰ تي ماڻهن جي نماز واري جاءِ تي ذبح ڪيو. نافع جاري رکيو، 'پوءِ مون اهو ڪيو، جانور کي پوءِ عبدالله بن عمر وٽ آندو ويو. جڏهن ٻڪرو ذبح ڪيو ويو ته هن پنهنجا وار ڪٽيا، ڇاڪاڻ ته ان وقت هو بيمار هو ۽ ماڻهن سان گڏ عيد الاضحيٰ جي نماز ۾ شرڪت نه ڪري سگهيو. نافع چيو؛ 'عبدالله بن عمر هڪ ڀيرو چيو هو؛ 'جيڪو ماڻهو قرباني ڪري ٿو ان کي پنهنجو مٿو ڪٽائڻ جي ضرورت ناهي'. پر ابن عمر اهو ڪيو.'
حديث
Imam Malik : 915
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ أَبَا بُرْدَةَ بْنَ نِيَارٍذَبَحَ ضَحِيَّتَهُ قَبْلَ أَنْ يَذْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْأَضْحَى فَزَعَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُ أَنْ يَعُودَ بِضَحِيَّةٍ أُخْرَى قَالَ أَبُو بُرْدَةَ لَا أَجِدُ إِلَّا جَذَعًا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَإِنْ لَمْ تَجِدْ إِلَّا جَذَعًا فَاذْبَحْ
مون کي يحييٰ، مالڪ، يحييٰ بن سعيد، بوصير بن يسار کان ٻڌايو آهي ته [ابو برده بن نيار] عيد الاضحيٰ جي ڏينهن رسول الله صلي الله عليه وسلم جي قرباني ڪرڻ کان اڳ پنهنجي قرباني ذبح ڪئي هئي. ابو برده سوچيو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم کيس پاڻ کي ٻيهر ڪرڻ لاءِ چيو آهي. تنهن ڪري ابو برده چيو: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، مون وٽ هڪ ٻڪري کان سواءِ ڪجهه به ناهي؟' رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جيڪڏهن توهان وٽ هڪ جزع کان سواءِ ڪجهه به ناهي - هڪ ٻڪري جيڪا ٻن سالن جي آهي - ته پوءِ ان کي ذبح ڪريو'.
حديث
Imam Malik : 916
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ أَنَّ عُوَيْمِرَ بْنَ أَشْقَرَذَبَحَ ضَحِيَّتَهُ قَبْلَ أَنْ يَغْدُوَ يَوْمَ الْأَضْحَى وَأَنَّهُ ذَكَرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهُ أَنْ يَعُودَ بِضَحِيَّةٍ أُخْرَى
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، عباد بن تميم کان، روايت آهي ته عويمر بن اشقر عيد جي نماز کان اڳ پنهنجي قرباني ذبح ڪئي، پوءِ هن اها ڳالهه رسول الله ﷺ کي ٻڌائي، ۽ پاڻ ﷺ ان کي ٻي قرباني ذبح ڪرڻ جو حڪم ڏنو.
حديث
Imam Malik : 917
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ أَكْلِ لُحُومِ الضَّحَايَا بَعْدَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ثُمَّ قَالَ بَعْدُ كُلُوا وَتَصَدَّقُوا وَتَزَوَّدُوا وَادَّخِرُوا
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابو الزبير المڪي کان، جابر بن عبدالله کان، جنهن چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم ٽن ڏينهن کان پوءِ قرباني جو گوشت کائڻ کان منع ڪئي، ان کان پوءِ پاڻ فرمايو: ان کي کائو، ان کي صدقو ڪريو، ان مان رزق وٺو ۽ باقي رکو.
حديث
Imam Malik : 918
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَاقِدٍ أَنَّهُ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَكْلِ لُحُومِ الضَّحَايَا بَعْدَ ثَلَاثٍقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَتْ صَدَقَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُ دَفَّ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ حَضْرَةَ الْأَضْحَى فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادَّخِرُوا لِثَلَاثٍ وَتَصَدَّقُوا بِمَا بَقِيَ قَالَتْ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ قِيلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ كَانَ النَّاسُ يَنْتَفِعُونَ بِضَحَايَاهُمْ وَيَجْمُلُونَ مِنْهَا الْوَدَكَ وَيَتَّخِذُونَ مِنْهَا الْأَسْقِيَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا ذَلِكَ أَوْ كَمَا قَالَ قَالُوا نَهَيْتَ عَنْ لُحُومِ الضَّحَايَا بَعْدَ ثَلَاثٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا نَهَيْتُكُمْ مِنْ أَجْلِ الدَّافَّةِ الَّتِي دَفَّتْ عَلَيْكُمْ فَكُلُوا وَتَصَدَّقُوا وَادَّخِرُوا يَعْنِي بِالدَّافَّةِ قَوْمًا مَسَاكِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ
مونکي مالڪ کان عبدالله بن ابي بڪر کان، عبدالله بن واقد کان روايت آهي ته هن چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم ٽن ڏينهن کان پوءِ قرباني جو گوشت کائڻ کان منع ڪيو. عبدالله بن ابي بڪر چيو ته: پوءِ مون اها ڳالهه عمره بنت عبدالرحمان کي ٻڌائي، جنهن چيو: ها، مون رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زال عائشه کي چوندي ٻڌو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زماني ۾ بدوي ماڻهن جي هڪ ٽولي عيد الاضحيٰ جي آمد جي استقبال لاءِ دف وڄائي، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: قرباني جو گوشت ٽن ڏينهن تائين رکو ۽ باقي صدقو ڪريو. عائشه چيو ته: ان کان پوءِ ڪنهن رسول الله صلي الله عليه وسلم کان پڇيو ته: ماڻهن قرباني جي جانورن جي چربی ڪڍي ۽ انهن جي چمڙي کي پاڻي جي ٿانون ۾ ٺاهي استعمال ڪيو آهي؟ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته، "اهو ڇو آهي؟" يا ڪجهه اهڙو ئي. انهن جواب ڏنو، "توهان ٽن ڏينهن کان پوءِ قرباني جو گوشت حرام ڪيو آهي." رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو، "مون توهان کي ماڻهن جي اچڻ جي ڪري منع ڪيو هو. گوشت کائو، ان کي صدقو ڪريو، ۽ باقي رکو ته جيئن مديني ۾ ايندڙ غريبن کي ڏئي ڇڏيو."
حديث
Imam Malik : 919
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّهُ قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ فَقَدَّمَ إِلَيْهِ أَهْلُهُ لَحْمًا فَقَالَ انْظُرُوا أَنْ يَكُونَ هَذَا مِنْ لُحُومِ الْأَضْحَى فَقَالُوا هُوَ مِنْهَا فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا فَقَالُوا إِنَّهُ قَدْ كَانَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَكَ أَمْرٌ فَخَرَجَ أَبُو سَعِيدٍ فَسَأَلَ عَنْ ذَلِكَ فَأُخْبِرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَهَيْتُكُمْ عَنْ لُحُومِ الْأَضْحَى بَعْدَ ثَلَاثٍ فَكُلُوا وَتَصَدَّقُوا وَادَّخِرُوا وَنَهَيْتُكُمْ عَنْ الِانْتِبَاذِ فَانْتَبِذُوا وَكُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ وَنَهَيْتُكُمْ عَنْ زِيَارَةِ الْقُبُورِ فَزُورُوهَا وَلَا تَقُولُوا هُجْرًايَعْنِي لَا تَقُولُوا سُوءًا
مون کي مالڪ کان [ربيع بن ابو عبدالرحمان] کان [ابو سعيد الخدري] تائين روايت آهي ته هو سفر کان واپس آيو هو، ۽ سندس گهر وارن کيس گوشت پيش ڪيو. ابو سعيد چيو: 'هي ڏسو، ڇا هي قرباني جو گوشت آهي؟' انهن جواب ڏنو: 'ها، هي قرباني جو گوشت آهي.' ابو سعيد چيو: 'ڇا رسول الله ﷺ ان کي منع نه ڪيو هو؟' انهن جواب ڏنو: 'توهان جي وڃڻ کان پوءِ رسول الله ﷺ جو ٻيو حڪم آيو هو.' ابو سعيد پوءِ ٻاهر ويو ۽ ان بابت پڇيو، پوءِ کيس ٻڌايو ويو ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'مون توهان کي ٽن ڏينهن کان پوءِ قرباني جو گوشت کائڻ کان منع ڪيو آهي، هاڻي ان کي کائو، ان کي صدقو ڪريو ۽ باقي رکو. مون توهان کي شراب جو رس رکڻ کان به منع ڪيو آهي، هاڻي اهو ڪريو، ۽ هر نشي آور شيءِ حرام آهي.' مون توهان کي قبرن جي زيارت ڪرڻ کان به منع ڪيو آهي، هاڻي انهن جي زيارت ڪريو ۽ زيارت ڪرڻ وقت خراب ڳالهيون نه چئو.
حديث
Imam Malik : 920
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَنَحَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ الْبَدَنَةَ عَنْ سَبْعَةٍ وَالْبَقَرَةَ عَنْ سَبْعَةٍ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابو الزبير المڪي، جابر بن عبدالله کان ٻڌايو هو ته: ”حديبيه واري واقعي ۾، اسان رسول الله ﷺ سان گڏ قرباني ڪئي؛ ستن ماڻهن لاءِ هڪ اُٺ ۽ ستن ماڻهن لاءِ هڪ ڳئون“.
