Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 801
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِلَمَّا قَدِمَ مَكَّةَ صَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ يَا أَهْلَ مَكَّةَ أَتِمُّوا صَلَاتَكُمْ فَإِنَّا قَوْمٌ سَفْرٌ ثُمَّ صَلَّى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَكْعَتَيْنِ بِمِنًىوَلَمْ يَبْلُغْنَا أَنَّهُ قَالَ لَهُمْ شَيْئًا
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سعيد بن مسيب کان، ٻڌايو ويو آهي ته: جڏهن [عمر بن خطاب] مڪي پهتو ته انهن کي ٻه رڪعتون نماز پڙهائي ۽ پوءِ اهو چئي هليو ويو ته: 'اي مڪي وارا، پنهنجيون نمازون پوريون ڪريو، ڇو ته اسان رستي تي آهيون'. پوءِ عمر بن خطاب منيٰ ۾ ٻه رڪعتون ادا ڪيون، ۽ اسان کي ڪا خبر نه پهتي ته هن انهن کي ڪجهه به چيو آهي.
حديث
Imam Malik : 802
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِصَلَّى لِلنَّاسِ بِمَكَّةَ رَكْعَتَيْنِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا أَهْلَ مَكَّةَ أَتِمُّوا صَلَاتَكُمْ فَإِنَّا قَوْمٌ سَفْرٌ ثُمَّ صَلَّى عُمَرُ رَكْعَتَيْنِ بِمِنًىوَلَمْ يَبْلُغْنَا أَنَّهُ قَالَ لَهُمْ شَيْئًا
مونکي مالڪ کان، [زيد بن اسلم کان]، [پنهنجي پيءُ کان]، ٻڌايو ويو ته [عمر بن الخطاب] مڪي ۾ ماڻهن جي ٻن رڪعتن جي نماز پڙهي. جڏهن هو وڃڻ وارو هو ته هن چيو: 'اي مڪي وارا، پنهنجيون نمازون پوريون ڪريو، ڇاڪاڻ ته اسان رستي تي آهيون'. پوءِ عمر منيٰ ۾ ٻه رڪعتون پڙهيون، ۽ اسان کي ڪا خبر نه پهتي ته هن انهن کي ڪجهه به چيو هجي.
حديث
Imam Malik : 803
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِخَرَجَ الْغَدَ مِنْ يَوْمِ النَّحْرِ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ شَيْئًا فَكَبَّرَ فَكَبَّرَ النَّاسُ بِتَكْبِيرِهِ ثُمَّ خَرَجَ الثَّانِيَةَ مِنْ يَوْمِهِ ذَلِكَ بَعْدَ ارْتِفَاعِ النَّهَارِ فَكَبَّرَ فَكَبَّرَ النَّاسُ بِتَكْبِيرِهِ ثُمَّ خَرَجَ الثَّالِثَةَ حِينَ زَاغَتْ الشَّمْسُ فَكَبَّرَ فَكَبَّرَ النَّاسُ بِتَكْبِيرِهِ حَتَّى يَتَّصِلَ التَّكْبِيرُ وَيَبْلُغَ الْبَيْتَ فَيُعْلَمَ أَنَّ عُمَرَ قَدْ خَرَجَ يَرْمِي
يحييٰ مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان روايت ڪئي آهي ته کيس خبر پئي ته [عمر بن الخطاب] ٻئي ڏينهن نحر جي ڏينهن تي جڏهن سج اڀرندو هو، ٻاهر نڪتو. هن تڪبير پڙهي ۽ ماڻهو سندس پٺيان تڪبير پڙهندا هئا. ٻئي ڏينهن جڏهن سج ٿورو مٿي هو - منجهند - ٻاهر نڪتو ۽ هن تڪبير پڙهي ۽ ماڻهو سندس پٺيان تڪبير پڙهندا هئا. ۽ ٽئين ڏينهن جڏهن سج لهي رهيو هو ته ٻاهر نڪتو، ۽ هن تڪبير پڙهي ۽ ماڻهو سندس پٺيان تڪبير پڙهندا هئا. هن پنهنجي تلاوت جاري رکي جيستائين هو ڪعبي تي پهتو، جڏهن خبر پئي ته عمر شيطانن کي سنگسار ڪرڻ لاءِ نڪتو آهي.
حديث
Imam Malik : 804
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَاخَ بِالْبَطْحَاءِ الَّتِي بِذِي الْحُلَيْفَةِ فَصَلَّى بِهَاقَالَ نَافِعٌ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَفْعَلُ ذَلِكَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، ٻڌايو ته رسول الله ﷺ ذوالحلیفہ ۾ حمام ۾ آرام ڪيو، پوءِ اتي نماز پڙهي. نافع چيو ته عبدالله بن عمر به ساڳيو ڪم ڪيو.
حديث
Imam Malik : 805
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِالْمُحَصَّبِ ثُمَّ يَدْخُلُ مَكَّةَ مِنْ اللَّيْلِ فَيَطُوفُ بِالْبَيْتِ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] چيو ته: ”[عبدالله بن عمر] مڪي جي ويجهو هڪ علائقي محشب ۾ ظهر، عصر، مغرب ۽ عشاء جي نماز پڙهي، پوءِ رات جو مڪي ۾ داخل ٿيو، پوءِ ڪعبي جي چوڌاري طواف ڪيو“.
حديث
Imam Malik : 806
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ قَالَ زَعَمُوا أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِكَانَ يَبْعَثُ رِجَالًا يُدْخِلُونَ النَّاسَ مِنْ وَرَاءِ الْعَقَبَةِ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ کان، [نافع] چيو ته؛ 'انهن چيو ته [عمر بن الخطاب] ڪجهه ماڻهو موڪليا جيڪي عقبه جي پويان ماڻهن کي گڏ ڪري آيا'.
حديث
Imam Malik : 807
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَلَا يَبِيتَنَّ أَحَدٌ مِنْ الْحَاجِّ لَيَالِيَ مِنًى مِنْ وَرَاءِ الْعَقَبَةِ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، روايت ڪئي وئي آهي ته عمر بن خطاب چيو ته: 'جيڪو به حج ڪندو آهي اهو ڪڏهن به منيٰ ۾ عقبه جي پويان رات نه گذاريندو'.
حديث
Imam Malik : 808
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ قَالَ فِي الْبَيْتُوتَةِ بِمَكَّةَ لَيَالِيَ مِنًى لَا يَبِيتَنَّ أَحَدٌ إِلَّا بِمِنًى
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته هن منيٰ جي رات مڪي ۾ گذارڻ بابت چيو ته، 'منيٰ کان سواءِ ڪو به رات نه گذاري'.
حديث
Imam Malik : 809
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَقِفُ عِنْدَ الْجَمْرَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ وُقُوفًا طَوِيلًا يُكَبِّرُ اللَّهَ وَيُسَبِّحُهُ وَيَحْمَدُهُ وَيَدْعُو اللَّهَ وَلَا يَقِفُ عِنْدَ جَمْرَةِ الْعَقَبَةِ
مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو ويو ته [عبدالله بن عمر] پهرين ٻن جمرن ۾ گهڻو وقت بيٺو رهيو؛ هن تڪبير چيو، تسبيح پڙهي، تحميد ڪئي ۽ الله کان دعا گهري. هو عقبه جي زيارت تي نه رُڪيو.
حديث
Imam Malik : 810
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يُكَبِّرُ عِنْدَ رَمْيِ الْجَمْرَةِ كُلَّمَا رَمَى بِحَصَاةٍو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ بَعْضَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَقُولُ الْحَصَى الَّتِي يُرْمَى بِهَا الْجِمَارُ مِثْلُ حَصَى الْخَذْفِ قَالَ مَالِك وَأَكْبَرُ مِنْ ذَلِكَ قَلِيلًا أَعْجَبُ إِلَيَّ
مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] چيو: 'جڏهن به [عبدالله بن عمر] جمره کي رمي ڪندو هو، ته هو هر ڀيري جڏهن به ڪنڪري اڇلائيندو هو، ته تڪبير چوندو هو.' مالڪ کان روايت آهي ته هن ڪجهه عالمن کي اهو چوندي ٻڌو آهي ته: 'جمره تي اڇلايل ڪنڪريون ننڍيون ڪنڪريون آهن.' مالڪ چيو: 'مان ترجيح ڏيان ها ته اهي ٿورو وڏا هجن ها.'
حديث
Imam Malik : 811
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُمَنْ غَرَبَتْ لَهُ الشَّمْسُ مِنْ أَوْسَطِ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ وَهُوَ بِمِنًى فَلَا يَنْفِرَنَّ حَتَّى يَرْمِيَ الْجِمَارَ مِنْ الْغَدِ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] هڪ ڀيري چيو هو ته: 'جيڪو ماڻهو سج کي تسريق جي ڏينهن جي وچ ۾ غروب ٿيندي ڏسي ۽ اڃا تائين منيٰ ۾ هجي ته پوءِ ٻئي ڏينهن جمره نه ڇڏڻ تائين نه نڪرندو'.
حديث
Imam Malik : 812
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّاسَ كَانُوا إِذَا رَمَوْا الْجِمَارَ مَشَوْا ذَاهِبِينَ وَرَاجِعِينَ وَأَوَّلُ مَنْ رَكِبَ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ
مون کي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [عبدالرحمن بن القاسم] پنهنجي پيءُ کان، جنهن چيو ته: 'جڏهن ماڻهو جمره تي پٿر هڻي رهيا هئا، واپسي ۽ وڃڻ وقت پيادل هليا ويندا هئا. پهريون ماڻهو جيڪو گاڏي استعمال ڪندو هو اهو [معاويه بن ابو سفيان] هو.'
حديث
Imam Malik : 813
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ مِنْ أَيْنَ كَانَ الْقَاسِمُ يَرْمِي جَمْرَةَ الْعَقَبَةِفَقَالَ مِنْ حَيْثُ تَيَسَّرَ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته هن [عبدالرحمان بن القاسم] کان پڇيو، '[القاسم] عقبه جو جمره ڪٿي اڇلايو؟' هن جواب ڏنو، 'جتي به هن لاءِ آسان لڳي'.
حديث
Imam Malik : 814
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُلَا تُرْمَى الْجِمَارُ فِي الْأَيَّامِ الثَّلَاثَةِ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: جمره کي انهن ٽن ڏينهن ۾ رجم نه ڪرڻ گهرجي سواءِ ان کان پوءِ جڏهن سج پنهنجي عروج کان لٿو هجي.
حديث
Imam Malik : 815
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أَبَا الْبَدَّاحِ بْنَ عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْخَصَ لِرِعَاءِ الْإِبِلِ فِي الْبَيْتُوتَةِ خَارِجِينَ عَنْ مِنًى يَرْمُونَ يَوْمَ النَّحْرِ ثُمَّ يَرْمُونَ الْغَدَ وَمِنْ بَعْدِ الْغَدِ لِيَوْمَيْنِ ثُمَّ يَرْمُونَ يَوْمَ النَّفْرِ
يحييٰ مون کان مالڪ کان، عبدالله بن ابي بڪر بن حزم کان، سندس پيءُ کان، ته ابو البدع بن عاصم بن عدي کان سندس پيءُ کان روايت ڪئي ته: "الله جي رسول صلي الله عليه وسلم اُٺن جي چرواهن کي منيٰ کان ٻاهر رات گذارڻ جي اجازت ڏني. اهي نحر جي ڏينهن جمره کي سنگسار ڪندا هئا، پوءِ ٻئي ڏينهن ٻيهر سنگسار ڪندا هئا ۽ پوءِ ان کان پوءِ ٻه ڏينهن تائين، پوءِ نفر جي ڏينهن ٻيهر سنگسار ڪندا هئا."
حديث
Imam Malik : 816
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَذْكُرُأَنَّهُ أُرْخِصَ لِلرِّعَاءِ أَنْ يَرْمُوا بِاللَّيْلِ يَقُولُ فِي الزَّمَانِ الْأَوَّلِقَالَ مَالِك تَفْسِيرُ الْحَدِيثِ الَّذِي أَرْخَصَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِرِعَاءِ الْإِبِلِ فِي تَأْخِيرِ رَمْيِ الْجِمَارِ فِيمَا نُرَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَرْمُونَ يَوْمَ النَّحْرِ فَإِذَا مَضَى الْيَوْمُ الَّذِي يَلِي يَوْمَ النَّحْرِ رَمَوْا مِنْ الْغَدِ وَذَلِكَ يَوْمُ النَّفْرِ الْأَوَّلِ فَيَرْمُونَ لِلْيَوْمِ الَّذِي مَضَى ثُمَّ يَرْمُونَ لِيَوْمِهِمْ ذَلِكَ لِأَنَّهُ لَا يَقْضِي أَحَدٌ شَيْئًا حَتَّى يَجِبَ عَلَيْهِ فَإِذَا وَجَبَ عَلَيْهِ وَمَضَى كَانَ الْقَضَاءُ بَعْدَ ذَلِكَ فَإِنْ بَدَا لَهُمْ النَّفْرُ فَقَدْ فَرَغُوا وَإِنْ أَقَامُوا إِلَى الْغَدِ رَمَوْا مَعَ النَّاسِ يَوْمَ النَّفْرِ الْآخِرِ وَنَفَرُوا
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان، عطا بن ابي رباح کان، هن ٻڌو آهي ته هن کي ذڪر ڪندي ٻڌو آهي ته اٺن کي رات جو جمره اڇلائڻ کان ڇوٽڪارو ڏنو ويو هو، هن چيو ته 'شروعات وقت ۾'. مالڪ چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم جي حديث جي تفسير، اٺن جي چرواهن لاءِ جمره اڇلائڻ جي خاتمي ۾ رخشه بابت، اسان جي مطابق، والله اعلم؛ اهي ذبح جي ڏينهن تي اڇلائي سگهن ٿا. جيڪڏهن هري رياءَ کان پوءِ جا ڏينهن گذري ويا آهن، ته اهي ٻئي ڏينهن تي، يعني صبح جو نفر تي اڇلائي ڇڏيندا آهن. تنهن ڪري اهي اڳئين ڏينهن لاءِ جمره اڇلائي ڇڏيندا آهن، پوءِ ان ڏينهن لاءِ جمره اڇلائي ڇڏيندا آهن، ڇاڪاڻ ته ڪو به ان کان سواءِ ڪجهه به تبديل نٿو ڪري جيڪو ان تي واجب آهي. جيڪڏهن اهڙا فرض آهن جيڪي پورا نه ڪيا ويا آهن، ته پوءِ ان کي بعد ۾ انهن جي قضا ڪرڻ گهرجي. جڏهن نفر جو وقت اچي ٿو، ته اهي ختم ٿي ويندا آهن. جيڪڏهن اهي سڀاڻي تائين رهندا آهن، ته اهي آخري نفر جي ڏينهن ماڻهن سان گڏ ويندا آهن، ان کان پوءِ اهي هليا ويندا آهن.
حديث
Imam Malik : 817
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ نَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ ابْنَةَ أَخٍ لِصَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ نُفِسَتْ بِالْمُزْدَلِفَةِ فَتَخَلَّفَتْ هِيَ وَصَفِيَّةُ حَتَّى أَتَتَا مِنًى بَعْدَ أَنْ غَرَبَتْ الشَّمْسُ مِنْ يَوْمِ النَّحْرِفَأَمَرَهُمَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَنْ تَرْمِيَا الْجَمْرَةَ حِينَ أَتَتَا وَلَمْ يَرَ عَلَيْهِمَا شَيْئًا
مالڪ مون کي [ابوبڪر بن نافع] کان [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو ته شافعيه بنت ابو عبيد جي ڀاءُ جي ڌيءَ کي مزدلفه ۾ حيض آيو، تنهن ڪري هو ۽ شافعيه دير سان هئا، اهي نحر جي ڏينهن سج لهڻ کان پوءِ منيٰ ۾ پهتا. جڏهن ٻئي پهتا، [عبدالله بن عمر] کيس چيو ته سنگسار اڇلائي، ۽ عبدالله بن عمر ان ۾ ڪو مسئلو نه ڏٺو.
حديث
Imam Malik : 818
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِخَطَبَ النَّاسَ بِعَرَفَةَ وَعَلَّمَهُمْ أَمْرَ الْحَجِّ وَقَالَ لَهُمْ فِيمَا قَالَ إِذَا جِئْتُمْ مِنًى فَمَنْ رَمَى الْجَمْرَةَ فَقَدْ حَلَّ لَهُ مَا حَرُمَ عَلَى الْحَاجِّ إِلَّا النِّسَاءَ وَالطِّيبَ لَا يَمَسَّ أَحَدٌ نِسَاءً وَلَا طِيبًا حَتَّى يَطُوفَ بِالْبَيْتِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان [نافع] ۽ [عبدالله بن دينار] کان [عبدالله بن عمر] ٻڌايو ته [عمر بن خطاب] هڪ ڀيري عرفات ۾ ماڻهن کي وعظ ڪيو، انهن کي حج بابت سيکاريو. پوءِ انهن کي پنهنجي هڪ قول ۾ چيو، 'جڏهن توهان منيٰ کان پهچندا، ته پوءِ جيڪو به جرور اڇلائي ڇڏيو آهي، الله ان لاءِ اهو حلال ڪيو آهي جيڪو حج ڪرڻ وارن لاءِ حرام آهي، سواءِ عورتن ۽ خوشبوءِ جي. ڪنهن کي به عورت سان جنسي تعلق رکڻ يا خوشبوءِ استعمال ڪرڻ جي اجازت ناهي جيستائين هو ڪعبي جو طواف نه ڪري.'
حديث
Imam Malik : 819
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَنْ رَمَى الْجَمْرَةَ ثُمَّ حَلَقَ أَوْ قَصَّرَ وَنَحَرَ هَدْيًا إِنْ كَانَ مَعَهُ فَقَدْ حَلَّ لَهُ مَا حَرُمَ عَلَيْهِ إِلَّا النِّسَاءَ وَالطِّيبَ حَتَّى يَطُوفَ بِالْبَيْتِ
مون کي مالڪ کان [نافع] ۽ [عبدالله بن دينار] کان [عبدالله بن عمر] ٻڌايو ويو آهي ته [عمر بن الخطاب] چيو ته: 'جيڪو جرور اڇلائي ٿو، پوءِ پنهنجا وار ڪٽي ٿو يا ننڍا ڪري ٿو، ۽ جيڪو به قرباني کڻي اچي ٿو، اهو ان لاءِ حلال آهي سواءِ عورتن ۽ خوشبوءِ جي جيستائين هو ڪعبي جو طواف نه ڪري.'
حديث
Imam Malik : 820
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَأَهْلَلْنَا بِعُمْرَةٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُهْلِلْ بِالْحَجِّ مَعَ الْعُمْرَةِ ثُمَّ لَا يَحِلُّ حَتَّى يَحِلَّ مِنْهُمَا جَمِيعًا قَالَتْ فَقَدِمْتُ مَكَّةَ وَأَنَا حَائِضٌ فَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ وَلَا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَشَكَوْتُ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ انْقُضِي رَأْسَكِ وَامْتَشِطِي وَأَهِلِّي بِالْحَجِّ وَدَعِي الْعُمْرَةَ قَالَتْ فَفَعَلْتُ فَلَمَّا قَضَيْنَا الْحَجَّ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ إِلَى التَّنْعِيمِ فَاعْتَمَرْتُ فَقَالَ هَذَا مَكَانُ عُمْرَتِكِ فَطَافَ الَّذِينَ أَهَلُّوا بِالْعُمْرَةِ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ حَلُّوا مِنْهَا ثُمَّ طَافُوا طَوَافًا آخَرَ بَعْدَ أَنْ رَجَعُوا مِنْ مِنًى لِحَجِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ كَانُوا أَهَلُّوا بِالْحَجِّ أَوْ جَمَعُوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فَإِنَّمَا طَافُوا طَوَافًا وَاحِدًاو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ بِمِثْلِ ذَلِكَ
مون کي يحييٰ بابت ٻڌايو، مالڪ کان، عبدالرحمان بن القاسم کان، سندس پيءُ کان، عائشه کان، ام المومنين کان، هن چيو ته: اسان حج وضو جي سال رسول الله ﷺ سان گڏ روانا ٿياسين. اسان عمري جو احرام ٻڌو، پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو: جيڪو قرباني آڻيندو، اهو حج ۽ عمري جو احرام ڪري، ۽ ان کي طهل ۾ نه رهڻ گهرجي جيستائين ٻئي مڪمل نه ٿين. عائشه چيو: مان حيض جي حالت ۾ مڪي ۾ پهتس، جيتوڻيڪ مون ڪعبي جو طواف نه ڪيو هو ۽ نه ئي صفا ۽ مروه جي وچ ۾ سعي ڪئي هئي. پوءِ مون ان بابت رسول الله ﷺ سان شڪايت ڪئي، پوءِ پاڻ فرمايو: "پنهنجا وار کوليو ۽ ڪنگڻ ڪريو، پوءِ حج جو احرام ڪريو ۽ عمرو ڇڏي ڏيو." عائشه چيو: 'پوءِ مون اهو ڪيو.' جڏهن اسان حج ادا ڪيو ته رسول الله ﷺ مون کي عبدالرحمان بن ابي بڪر شديق سان گڏ تنعيم موڪليو، پوءِ مون عمرو ڪيو. پاڻ فرمايائون: 'هي توهان جي عمري جي جاءِ آهي'. جيڪي ماڻهو عمري جو احرام رکن ٿا، اهي ڪعبي جو طواف ڪن ٿا ۽ شوفه ۽ مروه جي وچ ۾ سعي ڪن ٿا، پوءِ ان مان تحلل ڪن ٿا. پوءِ منيٰ کان واپسي تي پنهنجي حج جو ٻيهر طواف ڪن ٿا. انهي دوران، جيڪي صرف حج جو احرام رکن ٿا، يا جيڪي حج ۽ عمرو گڏ ڪن ٿا، انهن لاءِ صرف هڪ طواف ڪافي آهي. مون کي مالڪ کان [ابن شهاب] کان [عروه بن زبير] کان [عيسيه] تائين مٿي ٻڌايو ويو آهي.
