Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 781
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ حَفْصَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّهَا قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُ النَّاسِ حَلُّوا وَلَمْ تَحْلِلْ أَنْتَ مِنْ عُمْرَتِكَ فَقَالَ إِنِّي لَبَّدْتُ رَأْسِي وَقَلَّدْتُ هَدْيِي فَلَا أَحِلُّ حَتَّى أَنْحَرَ
مون کي مالڪ کان [نافع]، عبدالله بن عمر کان، [حفشه] ام المومنين کان، ٻڌايو ويو آهي ته هن هڪ ڀيري رسول الله ﷺ کان پڇيو ته: 'ماڻهو ڇو صبر ڪندا آهن جڏهن ته توهان نه ڪيو آهي'. پاڻ جواب ڏنو: 'مون پنهنجا وار ويڙها ڪيا آهن ۽ پنهنجي ذبح ٿيل جانور تي هڪ ڳٽ وجهي ڇڏيو آهي. مان ذبح ڪرڻ تائين صبر نه ڪندس'.
حديث
Imam Malik : 782
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحَرَ بَعْضَ هَدْيِهِ وَنَحَرَ غَيْرُهُ بَعْضَهُ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، جعفر بن محمد، سندس پيءُ، علي بن ابو طالب کان، چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم جن ڪجهه جانورن جي قرباني ڪئي هئي، انهن کي ذبح ڪيو هو، جڏهن ته باقي ٻين ماڻهن ذبح ڪيو هو.
حديث
Imam Malik : 783
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَمَنْ نَذَرَ بَدَنَةً فَإِنَّهُ يُقَلِّدُهَا نَعْلَيْنِ وَيُشْعِرُهَا ثُمَّ يَنْحَرُهَا عِنْدَ الْبَيْتِ أَوْ بِمِنًى يَوْمَ النَّحْرِ لَيْسَ لَهَا مَحِلٌّ دُونَ ذَلِكَ وَمَنْ نَذَرَ جَزُورًا مِنْ الْإِبِلِ أَوْ الْبَقَرِ فَلْيَنْحَرْهَا حَيْثُ شَاءَ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] چيو آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: 'جيڪو قرباني جو جانور پيش ڪرڻ جي نذر ڪري، ان کي ٻن چپلن ۾ ويڙهي ان تي نشان لڳائي، پوءِ ان کي عيد جي ڏينهن ڪعبي يا منيٰ جي ويجهو ذبح ڪري، ان کان سواءِ نماز پڙهڻ جي ڪا به جاءِ ناهي. جيڪو ماڻهو اٺ يا ڳئون جي قرباني ڪرڻ جي نذر ڪري، ان کي ڪٿي به ذبح ڪري.'
حديث
Imam Malik : 784
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَنَّ أَبَاهُكَانَ يَنْحَرُ بُدْنَهُ قِيَامًا
مون کي مالڪ کان ۽ هشام بن عروه کان روايت آهي ته [سندس پيءُ] پنهنجو هديو جانور بيهي ذبح ڪيو.
حديث
Imam Malik : 785
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ ارْحَمْ الْمُحَلِّقِينَ قَالُوا وَالْمُقَصِّرِينَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اللَّهُمَّ ارْحَمْ الْمُحَلِّقِينَ قَالُوا وَالْمُقَصِّرِينَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَالْمُقَصِّرِينَ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم دعا گهري هئي ته: 'اي الله، گنجا ڪرڻ وارن تي رحم ڪر'. دوستن چيو ته: 'يا الله، گنجا ڪرڻ وارن تي رحم ڪر'. دوستن چيو ته: 'يا الله، گنجا ڪرڻ وارن تي رحم ڪر'. دوستن چيو ته: 'يا الله، ۽ وار ننڍا ڪرڻ وارن تي؟' پاڻ فرمايو ته: '۽ جيڪي ننڍا ڪن ٿا'.
حديث
Imam Malik : 786
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يَدْخُلُ مَكَّةَ لَيْلًا وَهُوَ مُعْتَمِرٌ فَيَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَيُؤَخِّرُ الْحِلَاقَ حَتَّى يُصْبِحَ قَالَ وَلَكِنَّهُ لَا يَعُودُ إِلَى الْبَيْتِ فَيَطُوفُ بِهِ حَتَّى يَحْلِقَ رَأْسَهُ قَالَ وَرُبَّمَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَأَوْتَرَ فِيهِ وَلَا يَقْرَبُ الْبَيْتَ
مون کي مالڪ کان، عبدالرحمان بن القاسم کان، سندس پيءُ کان، روايت آهي ته هو رات جو عمري لاءِ مڪي ۾ داخل ٿيو، پوءِ ڪعبي جو طواف ڪيو ۽ صفا ۽ مروه جي وچ ۾ سعي ڪئي، پوءِ صبح تائين پنهنجا وار ڪٽايا. عبدالرحمان بن القاسم چيو؛ 'پر هو طواف لاءِ ڪعبي ڏانهن نه موٽيو جيستائين هن پنهنجا وار نه ڪٽيا'. عبدالرحمان وڌيڪ چيو ته 'شايد هو مسجد ۾ داخل ٿيو ۽ ڪعبي جي ويجهو وڃڻ کان سواءِ ان ۾ وتر پڙهيو'.
حديث
Imam Malik : 787
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا أَفْطَرَ مِنْ رَمَضَانَ وَهُوَ يُرِيدُ الْحَجَّ لَمْ يَأْخُذْ مِنْ رَأْسِهِ وَلَا مِنْ لِحْيَتِهِ شَيْئًا حَتَّى يَحُجَّقَالَ مَالِك لَيْسَ ذَلِكَ عَلَى النَّاسِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، ٻڌايو ته [عبدالله بن عمر] جڏهن روزو ٽوڙيندو هو (عيد الفطر) ۽ حج ڪرڻ جو ارادو ڪندو هو، ته حج ڪرڻ تائين وار يا ڏاڙهي نه ڪٽيندو هو. مالڪ چيو: 'اهو ماڻهو نه ڪندا آهن.'
حديث
Imam Malik : 788
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا حَلَقَ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ أَخَذَ مِنْ لِحْيَتِهِ وَشَارِبِهِ
مون کي مالڪ کان ۽ نافع کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] جڏهن حج يا عمري دوران ڏاڙهي ڪٽيندو هو ته پنهنجي ڏاڙهي ۽ مُڇون ڪٽيندو هو.
حديث
Imam Malik : 789
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍفَقَالَ إِنِّي أَفَضْتُ وَأَفَضْتُ مَعِي بِأَهْلِي ثُمَّ عَدَلْتُ إِلَى شِعْبٍ فَذَهَبْتُ لِأَدْنُوَ مِنْ أَهْلِي فَقَالَتْ إِنِّي لَمْ أُقَصِّرْ مِنْ شَعَرِي بَعْدُ فَأَخَذْتُ مِنْ شَعَرِهَا بِأَسْنَانِي ثُمَّ وَقَعْتُ بِهَا فَضَحِكَ الْقَاسِمُ وَقَالَ مُرْهَا فَلْتَأْخُذْ مِنْ شَعَرِهَا بِالْجَلَمَيْنِقَالَ مَالِك أَسْتَحِبُّ فِي مِثْلِ هَذَا أَنْ يُهْرِقَ دَمًا وَذَلِكَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ قَالَ مَنْ نَسِيَ مِنْ نُسُكِهِ شَيْئًا فَلْيُهْرِقْ دَمًا
مالڪ کان [ربيعة بن ابو عبدالرحمان] جي روايت موجب، هڪ ماڻهو [القاسم بن محمد] وٽ آيو ۽ چيو: 'مون پنهنجي زال سان طواف افاضل پورو ڪيو هو، پوءِ مان ان جي ويجهو وڃڻ لاءِ جبل جي هڪ رستي تي ويس. پوءِ هن چيو: 'مون پنهنجا وار نه ننڍا ڪيا آهن.' تنهنڪري مون پنهنجن ڏندن سان سندس وار ڪٽيا، ان کان پوءِ مون ان سان جماع ڪيو؟' القاسم کلندي چيو: 'پنهنجي زال کي حڪم ڏيو ته قينچي سان پنهنجا وار ڪٽي.' مالڪ چيو: 'مون کي لڳي ٿو ته اهڙين حالتن ۾، قرباني جو جانور ذبح ڪرڻ مناسب آهي. اهو ئي سبب آهي جو عبدالله بن عباس چيو هو: 'جيڪو پنهنجي حج جو هڪ حصو وساري ڇڏي، ان کي خون وهائڻ گهرجي.''
حديث
Imam Malik : 790
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ لَقِيَ رَجُلًا مِنْ أَهْلِهِ يُقَالُ لَهُ الْمُجَبَّرُ قَدْ أَفَاضَ وَلَمْ يَحْلِقْ وَلَمْ يُقَصِّرْ جَهِلَ ذَلِكَ فَأَمَرَهُ عَبْدُ اللَّهِ أَنْ يَرْجِعَ فَيَحْلِقَ أَوْ يُقَصِّرَ ثُمَّ يَرْجِعَ إِلَى الْبَيْتِ فَيُفِيضَو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يُحْرِمَ دَعَا بِالْجَلَمَيْنِ فَقَصَّ شَارِبَهُ وَأَخَذَ مِنْ لِحْيَتِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْكَبَ وَقَبْلَ أَنْ يُهِلَّ مُحْرِمًا
مون کي مالڪ کان [نافع] ۽ [عبدالله بن عمر] کان روايت آهي ته هو هڪ ڀيري پنهنجي خاندان جي هڪ شخص المجبر سان مليو، جنهن جو نالو طواف افاضل هو پر هن پنهنجا وار نه ڪٽيا هئا ۽ نه ئي ننڍا ڪيا هئا ڇاڪاڻ ته هو نه ڄاڻندو هو. پوءِ عبدالله کيس حڪم ڏنو ته پنهنجا وار منڊائي يا ننڍا ڪري، پوءِ ڪعبي ڏانهن واپس طواف افاضل ڪرڻ لاءِ وڃي. مالڪ ۽ توهان سڀني کان مون کي اها ڳالهه ٻڌائي آهي ته جڏهن سليم بن عبدالله احرام ۾ داخل ٿيڻ چاهيندو هو ته وار ڪٽائڻ لاءِ چوندو هو، پوءِ سواري تي چڙهڻ کان اڳ ۽ عمري جي ارادي کان اڳ پنهنجيون مُڇون ڪٽيندو هو ۽ ڏاڙهي ڪٽيندو هو.
حديث
Imam Malik : 791
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَنْ ضَفَرَ رَأْسَهُ فَلْيَحْلِقْ وَلَا تَشَبَّهُوا بِالتَّلْبِيدِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، ته عمر بن خطاب چيو ته: جيڪو ماڻهو پنهنجا وار ڳنڍيندو آهي، اهو انهن کي ڪٽي ڇڏي ۽ اهي ڳنڍ وانگر نه هجن.
حديث
Imam Malik : 792
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَنْ عَقَصَ رَأْسَهُ أَوْ ضَفَرَ أَوْ لَبَّدَ فَقَدْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْحِلَاقُ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، سعيد بن مسيب کان، عمر بن خطاب چيو ته: جيڪو ماڻهو پنهنجا وار ڪتايندو، يا انهن کي ڳنڍندو، يا انهن کي ڳنڍيندو، ته ان تي پنهنجا وار ٻڌڻ واجب آهي.
حديث
Imam Malik : 793
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْكَعْبَةَ هُوَ وَأُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَبِلَالُ بْنُ رَبَاحٍ وَعُثْمَانُ بْنُ طَلْحَةَ الْحَجَبِيُّ فَأَغْلَقَهَا عَلَيْهِ وَمَكَثَ فِيهَا قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَسَأَلْتُ بِلَالًا حِينَ خَرَجَ مَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ جَعَلَ عَمُودًا عَنْ يَمِينِهِ وَعَمُودَيْنِ عَنْ يَسَارِهِ وَثَلَاثَةَ أَعْمِدَةٍ وَرَاءَهُ وَكَانَ الْبَيْتُ يَوْمَئِذٍ عَلَى سِتَّةِ أَعْمِدَةٍ ثُمَّ صَلَّى
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان، چيو ته: 'رسول الله صلي الله عليه وسلم، اسامه بن زيد، بلال بن رباح ۽ عثمان بن طلحه الحجابي سان گڏ ڪعبي ۾ داخل ٿيا، پوءِ دروازو بند ڪري اندر رهيا'. عبدالله چيو ته: 'پوءِ مون [بلال کان] پڇيو جڏهن هو ٻاهر نڪتو ته، 'رسول الله صلي الله عليه وسلم ڪعبي ۾ ڇا ڪيو هو؟' هن جواب ڏنو، 'هن ٿنڀ کي پنهنجي ساڄي پاسي ۽ ٻه ٿنڀا پنهنجي کاٻي پاسي رکيا، جڏهن ته باقي ٽي ٿنڀا سندس پويان هئا. ان وقت ڪعبي ۾ ڇهه ٿنڀا هئا، تنهنڪري پاڻ نماز پڙهي.'
حديث
Imam Malik : 794
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَكَتَبَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ إِلَى الْحَجَّاجِ بْنِ يُوسُفَ أَنْ لَا تُخَالِفَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فِي شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْحَجِّ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ عَرَفَةَ جَاءَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ وَأَنَا مَعَهُ فَصَاحَ بِهِ عِنْدَ سُرَادِقِهِ أَيْنَ هَذَا فَخَرَجَ عَلَيْهِ الْحَجَّاجُ وَعَلَيْهِ مِلْحَفَةٌ مُعَصْفَرَةٌ فَقَالَ مَا لَكَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَ الرَّوَاحَ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ السُّنَّةَ فَقَالَ أَهَذِهِ السَّاعَةَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَنْظِرْنِي حَتَّى أُفِيضَ عَلَيَّ مَاءً ثُمَّ أَخْرُجَ فَنَزَلَ عَبْدُ اللَّهِ حَتَّى خَرَجَ الْحَجَّاجُ فَسَارَ بَيْنِي وَبَيْنَ أَبِي فَقُلْتُ لَهُ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ أَنْ تُصِيبَ السُّنَّةَ الْيَوْمَ فَاقْصُرْ الْخُطْبَةِ وَعَجِّلْ الصَّلَاةَ قَالَ فَجَعَلَ الْحَجَّاجُ يَنْظُرُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ كَيْمَا يَسْمَعَ ذَلِكَ مِنْهُ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ صَدَقَ سَالِمٌ
مون کي مالڪ کان [ابن شِهاب] کان [سالم بن عبدالله] کان روايت آهي ته: 'عبدالله بن مالڪ بن مروان حجاج بن يوسف کي خط لکيو ته جيئن هو حج جي معاملي ۾ عبدالله بن عمر کان ٿورو به اختلاف نه ڪري.' سليم بن عبدالله چيو: 'عرفه جي ڏينهن، سج لهڻ وقت عبدالله بن عمر وٽس آيو، ۽ مان ساڻس گڏ هوس. پوءِ هن اوندهه مان آواز ڏنو، 'تون هاڻي ڪٿي آهين؟' حجاج پيلي رنگ جي چادر پائي ٻاهر نڪتو، ۽ چيو: 'اي ابو عبدالرحمان، توکي ڇا ٿيو آهي؟' عبدالله بن عمر چيو: 'جيڪڏهن تون سنت ادا ڪرڻ چاهين ٿو ته فوري طور تي وڃ.' حجاج پڇيو، 'ڇا هن وقت آهي؟' هن جواب ڏنو، 'ها.' حجاج چيو: 'ترسو جيستائين مان پنهنجا وار پاڻي سان ڌوئي ڇڏيان ۽ ٻيهر ٻاهر نه اچان.' پوءِ عبدالله هيٺ لهي ويو جيستائين حجاج ٻاهر نه آيو. پوءِ هو منهنجي ۽ منهنجي پيءُ جي وچ ۾ هليو ويو. پوءِ مون کيس چيو، 'جيڪڏهن اڄ توهان سنت مطابق نيڪ ڪم ڪرڻ چاهيو ٿا، ته پوءِ خطبو مختصر ڪريو ۽ نماز جلدي پڙهو'. سليم چيو؛ 'اهو ٻڌڻ کان پوءِ، الحجاج [عبدالله بن عمر] ڏانهن رخ ڪيو، پوءِ جڏهن عبدالله کي اهو احساس ٿيو، تڏهن هن چيو؛ 'سالم صحيح آهي'.
حديث
Imam Malik : 795
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ بِمِنًى ثُمَّ يَغْدُو إِذَا طَلَعَتْ الشَّمْسُ إِلَى عَرَفَةَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، جيڪو نافع کان هو، ٻڌايو ته: '[عبدالله بن عمر] منيٰ ۾ ظهر، عصر، مغرب، عشاء ۽ فجر جي نماز پڙهي ۽ پوءِ ڏينهن جي شروعات ۾، جڏهن سج عرفه لاءِ اڀري چڪو هو، روانو ٿيو'.
حديث
Imam Malik : 796
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِالْمُزْدَلِفَةِ جَمِيعًا
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، سليم بن عبدالله، عبدالله بن عمر کان وٺي چيو ته: رسول الله ﷺ مغرب ۽ عشاء جون نمازون مزدلفه ۾ جمع سان پڙهيون.
حديث
Imam Malik : 797
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَرَفَةَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالشِّعْبِ نَزَلَ فَبَالَ فَتَوَضَّأَ فَلَمْ يُسْبِغْ الْوُضُوءَ فَقُلْتُ لَهُ الصَّلَاةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ الصَّلَاةُ أَمَامَكَ فَرَكِبَ فَلَمَّا جَاءَ الْمُزْدَلِفَةَ نَزَلَ فَتَوَضَّأَ فَأَسْبَغَ الْوُضُوءَ ثُمَّ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَنَاخَ كُلُّ إِنْسَانٍ بَعِيرَهُ فِي مَنْزِلِهِ ثُمَّ أُقِيمَتْ الْعِشَاءُ فَصَلَّاهَا وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [موسيٰ بن عقبه]، [ڪريب]، جيڪو ابن عباس جو اڳوڻو غلام هو، [اسامہ بن زيد] کان ته مون ان کي چوندي ٻڌو ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم عرفات کان نڪتا جيستائين جبلن ۾ هڪ رستي تي پهتا، پاڻ پيشاب ڪرڻ لاءِ هيٺ لٿا، پوءِ وضو ڪيو پر ان کي مڪمل نه ڪيو. پوءِ مون پڇيو، 'ڇا اسان نماز پڙهون؟' پاڻ جواب ڏنو، 'توهان جي سامهون نماز پڙهو.' پوءِ هو پنهنجي سواري تي چڙهيو، جيستائين مزدلفه پهچي هيٺ لٿو، پوءِ وضو ڪيو ۽ ان کي مڪمل ڪيو. ان کان پوءِ نماز ادا ڪئي وئي، پوءِ مغرب جي نماز پڙهي. ماڻهن پنهنجي سواري کي پنهنجي جاءِ تي روڪيو، پوءِ عشاء جي نماز ٻنهي نمازن جي وچ ۾ ٻي ڪنهن به نماز کان سواءِ پڙهي وئي.'
حديث
Imam Malik : 798
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ الْخَطْمِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِالْمُزْدَلِفَةِ جَمِيعًا
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان، عدي بن ثابت انصاري کان، روايت آهي ته عبدالله بن يزيد الخثمي کيس ٻڌايو ته ابو ايوب انصاري کيس ٻڌايو ته هن حج الوداع ۾ رسول الله ﷺ سان گڏ مزدلفه ۾ مغرب ۽ عشاء جون نمازون گڏ پڙهيون هيون.
حديث
Imam Malik : 799
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يُصَلِّي الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِالْمُزْدَلِفَةِ جَمِيعًا
مون کي مالڪ کان ۽ نافع کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] مزدلفه ۾ مغرب ۽ عشاء جون نمازون گڏ پڙهيون.
حديث
Imam Malik : 800
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الصَّلَاةَ الرُّبَاعِيَّةَ بِمِنًى رَكْعَتَيْنِوَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ صَلَّاهَا بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ وَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ صَلَّاهَا بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ وَأَنَّ عُثْمَانَ صَلَّاهَا بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ شَطْرَ إِمَارَتِهِ ثُمَّ أَتَمَّهَا بَعْدُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، پنهنجي پيءُ کان، جنهن چيو ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم منيٰ ۾ چار رڪعتن واري نماز ٻن رڪعتن ۾ پڙهي. [ابوبڪر] پڻ منيٰ ۾ ٻه رڪعتون پڙهيون. [عمر بن الخطاب] به منيٰ ۾ ٻه رڪعتون پڙهيون. [عثمان بن عفان] پنهنجي امامت جي حصي ۾ ٻه رڪعتون پڙهيون، پوءِ انهن کي بعد ۾ مڪمل ڪيو.'
