Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 761
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يَقُولُمَا تَرَوْنَ فِي رَجُلٍ وَقَعَ بِامْرَأَتِهِ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَلَمْ يَقُلْ لَهُ الْقَوْمُ شَيْئًا فَقَالَ سَعِيدٌ إِنَّ رَجُلًا وَقَعَ بِامْرَأَتِهِ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَبَعَثَ إِلَى الْمَدِينَةِ يَسْأَلُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ يُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا إِلَى عَامٍ قَابِلٍ فَقَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ لِيَنْفُذَا لِوَجْهِهِمَا فَلْيُتِمَّا حَجَّهُمَا الَّذِي أَفْسَدَاهُ فَإِذَا فَرَغَا رَجَعَا فَإِنْ أَدْرَكَهُمَا حَجٌّ قَابِلٌ فَعَلَيْهِمَا الْحَجُّ وَالْهَدْيُ وَيُهِلَّانِ مِنْ حَيْثُ أَهَلَّا بِحَجِّهِمَا الَّذِي أَفْسَدَاهُ وَيَتَفَرَّقَانِ حَتَّى يَقْضِيَا حَجَّهُمَاقَالَ مَالِك يُهْدِيَانِ جَمِيعًا بَدَنَةً بَدَنَةً
مالڪ مون کي [يحيى بن سعيد] کان ٻڌايو ته هن [سعيد بن المسيب] کي پڇيو ته، 'توهان جو ان شخص بابت ڇا خيال آهي جيڪو پنهنجي زال سان احرام جي حالت ۾ جماع ڪري ٿو؟' ڪنهن به جواب نه ڏنو. پوءِ سعيد چيو ته؛ 'هڪ ماڻهو هو جنهن پنهنجي زال سان احرام جي حالت ۾ جماع ڪيو، تنهن ڪري هن ڪنهن کي ان بابت پڇڻ لاءِ مديني موڪليو. ڪجهه ماڻهن جواب ڏنو ته، 'هن کي ايندڙ سال تائين پنهنجي زال کان الڳ رهڻ گهرجي'. سعيد بن المسيب چيو ته؛ 'انهن ٻنهي کي پنهنجو اصل ارادو پورو ڪرڻو آهي ۽ پنهنجو حج پورو ڪرڻو آهي جيڪو انهن برباد ڪري ڇڏيو آهي. جڏهن ختم ٿي وڃي ته اهي واپس اچي سگهن ٿا. جيڪڏهن انهن کي ايندڙ سال حج جو موسم اچي ٿو، ته پوءِ انهن کي حج ڪرڻ گهرجي ۽ قرباني ڪرڻ گهرجي، انهي سان گڏ پنهنجي اڳوڻي حج جي نيت جو ارادو ڪرڻ گهرجي جيڪا انهن ٽوڙي ڇڏي آهي. انهن کي پنهنجو حج مڪمل ڪرڻ تائين الڳ ٿيڻو هو. مالڪ چيو ته؛ 'ٻنهي کي هڪ هڪ اُٺ ذبح ڪرڻ گهرجي'.
حديث
Imam Malik : 762
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّخَرَجَ حَاجًّا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالنَّازِيَةِ مِنْ طَرِيقِ مَكَّةَ أَضَلَّ رَوَاحِلَهُ وَإِنَّهُ قَدِمَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ يَوْمَ النَّحْرِ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ عُمَرُ اصْنَعْ كَمَا يَصْنَعُ الْمُعْتَمِرُ ثُمَّ قَدْ حَلَلْتَ فَإِذَا أَدْرَكَكَ الْحَجُّ قَابِلًا فَاحْجُجْ وَأَهْدِ مَا اسْتَيْسَرَ مِنْ الْهَدْيِ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، چيو آهي ته مون کي [سليمان بن يسار] ٻڌايو آهي ته: ابو ايوب انصاري حج تي ويو، جيستائين جڏهن هو نازيه ۾ پهتو، جيڪو مڪي ڏانهن ويندڙ رستن مان هڪ هو، ته ان جو سواري جو جانور گم ٿي ويو. هو ذبح جي ڏينهن عمر بن الخطاب وٽ آيو ۽ ان کي ان بابت ٻڌايو. [عمر] چيو ته: 'عمري ڪرڻ وارن وانگر ڪريو، پوءِ دعا ڪريو. جيڪڏهن ايندڙ سال توهان اڃا تائين حج جو موسم حاصل ڪري سگهو ٿا، ته پوءِ حج ڪريو ۽ جيڪو ڪجهه حاصل ڪري سگهو ٿا اهو ذبح ڪريو'.
حديث
Imam Malik : 763
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ هَبَّارَ بْنَ الْأَسْوَدِ جَاءَ يَوْمَ النَّحْرِ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِيَنْحَرُ هَدْيَهُ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَخْطَأْنَا الْعِدَّةَ كُنَّا نَرَى أَنَّ هَذَا الْيَوْمَ يَوْمُ عَرَفَةَ فَقَالَ عُمَرُ اذْهَبْ إِلَى مَكَّةَ فَطُفْ أَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ وَانْحَرُوا هَدْيًا إِنْ كَانَ مَعَكُمْ ثُمَّ احْلِقُوا أَوْ قَصِّرُوا وَارْجِعُوا فَإِذَا كَانَ عَامٌ قَابِلٌ فَحُجُّوا وَأَهْدُوا فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعَ
مون کي مالڪ [نافع] کان [سليمان بن يسار] ٻڌايو هو ته؛ 'حبار بن الاسود ذبح جي ڏينهن آيو، جڏهن عمر بن الخطاب پنهنجو ذبح ٿيل جانور ذبح ڪري رهيو هو. هبار چيو؛ 'اي امير المومنين، اسان غلط اندازو لڳايو، اسان سوچيو ته اڄ عرفه جو ڏينهن آهي؟' [عمر] چيو؛ 'توهان سان گڏ ايندڙ ماڻهن سان گڏ مڪي وڃو، ۽ طواف ڪريو. پوءِ جيڪڏهن ذبح آڻيو ته ذبح ڪريو. پنهنجا وار منڊايو يا ننڍا ڪريو، پوءِ گهر وڃو. جيڪڏهن ايندڙ سال توهان وٽ حج جو موسم ٻيهر آهي، ته پوءِ حج ڪريو ۽ قرباني ڪريو. جن کي اهو نه ملي، انهن کي حج دوران ٽي ڏينهن روزا رکڻ گهرجن ۽ جڏهن اهي واپس اچن ته ست ڏينهن.'
حديث
Imam Malik : 764
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍأَنَّهُ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ وَقَعَ بِأَهْلِهِ وَهُوَ بِمِنًى قَبْلَ أَنْ يُفِيضَ فَأَمَرَهُ أَنْ يَنْحَرَ بَدَنَةً
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابو الزبير المڪي کان، عطا بن ابو رباح کان، عبدالله بن عباس کان ٻڌايو ته مون کان هڪ اهڙي شخص بابت پڇيو ويو جنهن پنهنجي زال سان منيٰ ۾ طواف افضال ڪرڻ کان اڳ مباشرت ڪئي هئي، پوءِ ابن عباس ان کي هڪ اُٺ ذبح ڪرڻ جو حڪم ڏنو.
حديث
Imam Malik : 765
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَا أَظُنُّهُ إِلَّا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَالَّذِي يُصِيبُ أَهْلَهُ قَبْلَ أَنْ يُفِيضَ يَعْتَمِرُ وَيُهْدِيو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَقُولُ فِي ذَلِكَ مِثْلَ قَوْلِ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ مَالِك وَذَلِكَ أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَيَّ فِي ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان [ثور بن زيد الديلمي] کان [عڪرمه] ابن عباس جي اڳوڻي غلام کان ٻڌايو هو، هن چيو؛ مون کي اها اميد نه هئي سواءِ [عبدالله بن عباس] کان، هن چيو ته؛ 'جيڪو شخص طواف افضال ڪرڻ کان اڳ پنهنجي زال سان جماع ڪري ٿو، پوءِ اهو عمرو ڪندو رهي ٿو ۽ قرباني ڪٽيندو رهي ٿو.' مون کي مالڪ کان ٻڌايو ويو آهي ته هن [ربيعة بن ابو عبدالرحمان] کي ان معاملي بابت چوندا ٻڌو آهي، جيئن عڪرمه ابن عباس کان چيو هو. مالڪ چيو؛ 'اهو ئي شيءِ آهي جيڪا مون کي سڀ کان وڌيڪ پسند آهي، ان معاملي تي جيڪو مون ٻڌو آهي'.
حديث
Imam Malik : 766
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ كَانَ يَقُولُ{ مَا اسْتَيْسَرَ مِنْ الْهَدْيِ }شَاةٌ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، جعفر بن محمد، سندس پيءُ، علي بن ابو طالب کان چيو آهي ته: ''سڀ کان آسان ذبح ٿيل جانور - حاصل ڪرڻ لاءِ - سورة البقرة؛ 196 - هڪ ٻڪري آهي.''
حديث
Imam Malik : 767
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُمَا اسْتَيْسَرَ مِنْ الْهَدْيِ بَدَنَةٌ أَوْ بَقَرَةٌ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: 'ذبح لاءِ سڀ کان وڌيڪ آساني سان دستياب جانور اُٺ يا ڳئون آهي'.
حديث
Imam Malik : 768
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ مَوْلَاةً لِعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يُقَالُ لَهَا رُقَيَّةُ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا خَرَجَتْ مَعَ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِلَى مَكَّةَ قَالَتْفَدَخَلَتْ عَمْرَةُ مَكَّةَ يَوْمَ التَّرْوِيَةِ وَأَنَا مَعَهَا فَطَافَتْ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ دَخَلَتْ صُفَّةَ الْمَسْجِدِ فَقَالَتْ أَمَعَكِ مِقَصَّانِ فَقُلْتُ لَا فَقَالَتْ فَالْتَمِسِيهِ لِي فَالْتَمَسْتُهُ حَتَّى جِئْتُ بِهِ فَأَخَذَتْ مِنْ قُرُونِ رَأْسِهَا فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ ذَبَحَتْ شَاةً
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [عبدالله بن ابي بڪر]، عمره بنت عبدالرحمان جي اڳوڻي ٻانهي، جنهن جو نالو [رقيه] هو، هن کيس ٻڌايو ته هوءَ [عمره بنت عبدالرحمان] سان گڏ مڪي وئي هئي. رقيه چيو: "عمره ترويه جي ڏينهن مڪي ۾ داخل ٿيو، جڏهن ته مان ساڻس گڏ هيس. هن ڪعبي جو طواف ڪيو، پوءِ صفا کان مروه تائين سعي ڪئي. پوءِ هو مسجد جي پوئين پاسي داخل ٿيو ۽ پڇيو، 'ڇا توهان وٽ ٻه قينچيون آهن؟' مون جواب ڏنو، 'نه.' پوءِ هن چيو، 'انهن کي منهنجي لاءِ ڳوليو.' پوءِ مون ڳولا ڪئي جيستائين مون کي اهي نه مليون، پوءِ مون انهن جو مٿو جهليو. ۽ جڏهن ذبح جو ڏينهن آيو، ته هن هڪ ٻڪري ذبح ڪئي.'
حديث
Imam Malik : 769
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ صَدَقَةَ بْنِ يَسَارٍ الْمَكِّيِّ أَنَّ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ جَاءَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَوَقَدْ ضَفَرَ رَأْسَهُ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنِّي قَدِمْتُ بِعُمْرَةٍ مُفْرَدَةٍ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَوْ كُنْتُ مَعَكَ أَوْ سَأَلْتَنِي لَأَمَرْتُكَ أَنْ تَقْرِنَ فَقَالَ الْيَمَانِي قَدْ كَانَ ذَلِكَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ خُذْ مَا تَطَايَرَ مِنْ رَأْسِكَ وَأَهْدِ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ مَا هَدْيُهُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَ هَدْيُهُ فَقَالَتْ لَهُ مَا هَدْيُهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَوْ لَمْ أَجِدْ إِلَّا أَنْ أَذْبَحَ شَاةً لَكَانَ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَصُومَ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ کان، [شداقه بن يسار المڪي] کان، چيو ته: 'هڪ يمني ماڻهو عبدالله بن عمر سان مليو، جڏهن هو پنهنجا وار ڳاڙي رهيو هو، ته ان ماڻهو چيو: 'اي ابو عبدالرحمان، مان صرف عمرو ڪرڻ لاءِ آيو آهيان'. [عبدالله بن عمر] چيو: 'ڪاش مان توهان سان گڏ هجان ها، يا توهان مون کان پڇيو ها، ته مان توهان کي حج ۽ عمرو هڪ ئي وقت ڪرڻ لاءِ چوان ها'. يمني ماڻهو چيو: 'پر اهو ٿي چڪو آهي'. عبدالله بن عمر چيو: 'پنهنجا وار ڪٽيو ۽ ذبح ڪريو'. پوءِ هڪ عراقي عورت پڇيو، 'اي ابو عبدالرحمان، ڪهڙو جانور ذبح ڪيو ويو؟' عبدالله بن عمر جواب ڏنو، 'خريد...؟' عورت ٻيهر پڇيو، 'ڪهڙو جانور؟' عبدالله بن عمر جواب ڏنو، 'جيڪڏهن مون کي ٻڪرين کان سواءِ ٻيو ڪجهه نه ملي، ته اهو روزي کان وڌيڪ منهنجي پسند جو هوندو'.
حديث
Imam Malik : 770
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُالْمَرْأَةُ الْمُحْرِمَةُ إِذَا حَلَّتْ لَمْ تَمْتَشِطْ حَتَّى تَأْخُذَ مِنْ قُرُونِ رَأْسِهَا وَإِنْ كَانَ لَهَا هَدْيٌ لَمْ تَأْخُذْ مِنْ شَعْرِهَا شَيْئًا حَتَّى تَنْحَرَ هَدْيَهَا
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] چيو آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: 'جيڪا عورت احرام ۾ هجي، جيڪڏهن اها تحلل ڪرڻ چاهي ٿي، ته ان کي پنهنجا وار نه ڪٽڻ گهرجن جيستائين ڪجهه ڇيڙا نه ڪٽي ڇڏين. جيڪڏهن هن وٽ ذبح آهي، ته پوءِ ان جي وارن مان ڪو به وار ڪٽڻ جي ضرورت ناهي جيستائين هو پنهنجي قرباني کي ذبح نه ڪري.'
حديث
Imam Malik : 771
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ خَالِدٍ الْمَخْزُومِيِّ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ كَانَ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ فَخَرَجَ مَعَهُ مِنْ الْمَدِينَةِ فَمَرُّوا عَلَى حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ وَهُوَ مَرِيضٌ بِالسُّقْيَا فَأَقَامَ عَلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ حَتَّى إِذَا خَافَ الْفَوَاتَ خَرَجَ وَبَعَثَ إِلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَأَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ وَهُمَا بِالْمَدِينَةِ فَقَدِمَا عَلَيْهِ ثُمَّ إِنَّ حُسَيْنًا أَشَارَ إِلَى رَأْسِهِ فَأَمَرَ عَلِيٌّ بِرَأْسِهِ فَحُلِّقَ ثُمَّ نَسَكَ عَنْهُ بِالسُّقْيَا فَنَحَرَ عَنْهُ بَعِيرًا قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَكَانَ حُسَيْنٌ خَرَجَ مَعَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فِي سَفَرِهِ ذَلِكَ إِلَى مَكَّةَ
مون کي مالڪ کان [يحيى بن سعيد] کان [يعقوب بن خالد المخزومي] کان [ابو اسماء] عبدالله بن جعفر جي اڳوڻي غلام کان، جنهن کي هن ٻڌايو ته هن کي خبر ڏني ته هو مديني کان رستي تي عبدالله بن جعفر سان گڏ هو. اهي حسين بن علي وٽان گذريا جيڪو سقيه ۾ بيمار هو، عبدالله بن جعفر اتي رڪيو، جيستائين جڏهن هن کي ڊپ ٿيو ته هو پوئتي رهجي وڃي، ته هو هليو ويو ۽ ڪنهن کي علي بن ابو طالب ۽ اسماء بنت عميس ڏانهن موڪليو جيڪي مديني ۾ هئا. علي بن ابو طالب ۽ اسماء پوءِ حسين ڏانهن ويا، حسين پوءِ سندس مٿي ڏانهن اشارو ڪيو - ته وار ڪٽيو. تنهن ڪري [علي] ڪنهن کي سندس وار ڪٽڻ جو حڪم ڏنو، ۽ اهو ڪٽيو ويو. ان کان پوءِ علي سقيه ۾ حسين تي حج ڪيو ۽ هڪ اُٺ کي هديو طور ذبح ڪيو. يحيى بن سعيد چيو ته؛ 'حسين عثمان بن عفان سان گڏ مڪي جي رستي تي روانو ٿيو'.
حديث
Imam Malik : 772
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُاعْلَمُوا أَنَّ عَرَفَةَ كُلَّهَا مَوْقِفٌ إِلَّا بَطْنَ عُرَنَةَ وَأَنَّ الْمُزْدَلِفَةَ كُلَّهَا مَوْقِفٌ إِلَّا بَطْنَ مُحَسِّرٍ
مون کي مالڪ کان [هشام بن عروه] کان [عبدالله بن زبير] ٻڌايو هو ته؛ 'توهان کي خبر آهي، عرفات مڪمل طور تي وقوف جي جاءِ آهي، سواءِ عُرانہ جي وادي جي. مزدلفه محسر جي وادي کانسواءِ سڄو وقوف جي جاءِ آهي.'
حديث
Imam Malik : 773
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُمَنْ لَمْ يَقِفْ بِعَرَفَةَ مِنْ لَيْلَةِ الْمُزْدَلِفَةِ قَبْلَ أَنْ يَطْلُعَ الْفَجْرُ فَقَدْ فَاتَهُ الْحَجُّ وَمَنْ وَقَفَ بِعَرَفَةَ مِنْ لَيْلَةِ الْمُزْدَلِفَةِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَطْلُعَ الْفَجْرُ فَقَدْ أَدْرَكَ الْحَجَّ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، ٻڌايو ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: 'جيڪو به مزدلفه ۾ رات گذارڻ کان پوءِ فجر کان اڳ عرفه ۾ وقوف نه ڪندو، ان جو حج فوت ٿي ويندو. جيڪو به فجر کان اڳ مزدلفه ۾ رات گذارڻ کان پوءِ وقوف ڪندو، ان جو حج پورو ٿي ويندو.'
حديث
Imam Malik : 774
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَمَنْ أَدْرَكَهُ الْفَجْرُ مِنْ لَيْلَةِ الْمُزْدَلِفَةِ وَلَمْ يَقِفْ بِعَرَفَةَ فَقَدْ فَاتَهُ الْحَجُّ وَمَنْ وَقَفَ بِعَرَفَةَ مِنْ لَيْلَةِ الْمُزْدَلِفَةِ قَبْلَ أَنْ يَطْلُعَ الْفَجْرُ فَقَدْ أَدْرَكَ الْحَجَّ
مون کي مالڪ کان، [هشام بن عروه] کان، [پنهنجي پيءُ] کان، بيان ڪيو آهي ته: 'جيڪو مزدلفه جي رات کان فجر حاصل ڪري ٿو پر عرفات ۾ وقوف نه ڪري ٿو، ان جو حج ضايع ٿي ويو آهي. جيڪو فجر کان اڳ مزدلفه ۾ رات گذارڻ کان عرفات ۾ وقوف ڪري ٿو، ان جو حج پورو ٿي ويو آهي'.
حديث
Imam Malik : 775
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ سَالِمٍ وَعُبَيْدِ اللَّهِ ابْنَيْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ أَبَاهُمَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يُقَدِّمُ أَهْلَهُ وَصِبْيَانَهُ مِنْ الْمُزْدَلِفَةِ إِلَى مِنًى حَتَّى يُصَلُّوا الصُّبْحَ بِمِنًى وَيَرْمُوا قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَ النَّاسُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، سليم کان ۽ عبيدالله کان - جيڪي ٻئي عبدالله بن عمر جا پٽ هئا - بيان ڪيو ته سندن پيءُ [عبدالله بن عمر] پنهنجي زال ۽ ٻارن کي مزدلفه کان منيٰ ڏانهن جلدي موڪليو ته جيئن اهي منيٰ ۾ صبح جي نماز ادا ڪن ۽ ماڻهن جي پهچڻ کان اڳ پٿر هڻي سگهن.
حديث
Imam Malik : 776
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ أَنَّ مَوْلَاةً لِأَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ أَخْبَرَتْهُ قَالَتْ جِئْنَا مَعَ أَسْمَاءَ ابْنَةِ أَبِي بَكْرٍمِنًى بِغَلَسٍ قَالَتْ فَقُلْتُ لَهَا لَقَدْ جِئْنَا مِنًى بِغَلَسٍ فَقَالَتْ قَدْ كُنَّا نَصْنَعُ ذَلِكَ مَعَ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكِ
مون کي مالڪ کان [يحييٰ بن سعيد] کان [عطا بن ابو رباح] تائين ٻڌايو هو ته [اڳوڻي ٻانهي اسماء بنت ابوبڪر] کيس ٻڌايو، هن چيو ته؛ 'اسين [اسماء بنت ابوبڪر] سان گڏ منيٰ ۾ پهتاسين جڏهن اڃا رات جو اونداهو هو'. اڳوڻي ٻانهي اسماء چيو؛ 'پوءِ مون اسماء کي چيو ته، 'اسين منيٰ ۾ پهتاسين جڏهن اڃا رات جو اونداهو هو'. اسماء جواب ڏنو، 'اسان اهو توهان کان بهتر ماڻهن سان ڪيو آهي'.
حديث
Imam Malik : 777
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا كَانَتْ تَرَى أَسْمَاءَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍبِالْمُزْدَلِفَةِ تَأْمُرُ الَّذِي يُصَلِّي لَهَا وَلِأَصْحَابِهَا الصُّبْحَ يُصَلِّي لَهُمْ الصُّبْحَ حِينَ يَطْلُعُ الْفَجْرُ ثُمَّ تَرْكَبُ فَتَسِيرُ إِلَى مِنًى وَلَا تَقِفُ
مون کي مالڪ کان، [هشام بن عروه] کان، [فاطمه بنت المنذر] کان، ٻڌايو هو ته؛ هڪ ڀيري هن [اسماء بنت ابوبڪر] کي مزدلفه ۾ ڏٺو ته سج اڀرڻ تي ڪنهن کي سندس ۽ سندس ساٿين لاءِ صبح جي نماز پڙهائي جو حڪم ڏئي رهي هئي، پوءِ هو پنهنجي گاڏي تي چڙهي ويو ۽ بغير رڪجڻ جي منيٰ ڏانهن هليو ويو.
حديث
Imam Malik : 778
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍوَأَنَا جَالِسٌ مَعَهُ كَيْفَ كَانَ يَسِيرُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ حِينَ دَفَعَ قَالَ كَانَ يَسِيرُ الْعَنَقَ فَإِذَا وَجَدَ فَجْوَةً نَصَّقَالَ مَالِك قَالَ هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ وَالنَّصُّ فَوْقَ الْعَنَقِ
مون کي يحييٰ، مالڪ، هِشيام بن عُروه، سندس پيءُ کان، ٻڌايو ته: '[اسامہ بن زيد] کان هڪ ڀيري پڇيو ويو، ۽ ان وقت مان ان سان گڏ ويٺو هوس، 'رسول الله ﷺ وضو حج دوران پنهنجي جاءِ تان ڪيئن هلندا هئا'؟' هن جواب ڏنو، 'هو عام طور تي هلندو آهي، جيڪڏهن کيس زمين جو وڏو علائقو ملندو آهي ته هو تيزيءَ سان هلندو آهي'. مالڪ چيو؛ هِشام بن عُروه چيو؛ 'النش ڪافي تيز ڊوڙي رهيو آهي'.
حديث
Imam Malik : 779
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يُحَرِّكُ رَاحِلَتَهُ فِي بَطْنِ مُحَسِّرٍ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] چيو ته؛ '[عبدالله بن عمر] پنهنجي گاڏي کي محسر جي وچ ۾ - مزدلفه جي ويجهو وادي - تيز ڪيو.'
حديث
Imam Malik : 780
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَمْرَةُ بِنْتُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ تَقُولُخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِخَمْسِ لَيَالٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْقَعْدَةِ وَلَا نُرَى إِلَّا أَنَّهُ الْحَجُّ فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنْ مَكَّةَ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ إِذَا طَافَ بِالْبَيْتِ وَسَعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ أَنْ يَحِلَّ قَالَتْ عَائِشَةُ فَدُخِلَ عَلَيْنَا يَوْمَ النَّحْرِ بِلَحْمِ بَقَرٍ فَقُلْتُ مَا هَذَا فَقَالُوا نَحَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَزْوَاجِهِقَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ فَذَكَرْتُ هَذَا الْحَدِيثَ لِلْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ فَقَالَ أَتَتْكَ وَاللَّهِ بِالْحَدِيثِ عَلَى وَجْهِهِ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان خبر ڏني آهي ته مون کي [عمره بنت عبدالرحمان] ٻڌايو آهي ته هن [عيسيٰ ام المومنين] کي چوندي ٻڌو ته: 'اسين ذوالحج جي مهيني جي آخر کان پنج ڏينهن اڳ رسول الله ﷺ سان گڏ نڪتا هئاسين. اسان کي ڪنهن به شيءِ جي اميد نه هئي سواءِ ان جي ته اهو حج هو. جڏهن اسان مڪي جي ويجهو پهتاسين ته رسول الله ﷺ اسان کي چيو ته: 'جيڪو قرباني نه آڻيندو آهي، جيڪڏهن هن ڪعبي جو طواف ڪيو آهي ۽ شفا ۽ مروه جي وچ ۾ سعي ڪئي آهي، ته ان کي تحلل ڪيو وڃي.' عائشه چيو؛ 'پوءِ نحر جي ڏينهن اسان کي گوشت جا ٿانو ڏنا ويا'. عائشه پڇيو، 'هي ڇا آهي؟' انهن جواب ڏنو؛ 'رسول الله ﷺ پنهنجين زالن لاءِ ذبح ڪيو'. يحييٰ بن سعيد چيو؛ 'پوءِ مون هي حديث [القاسم بن محمد] کي ذڪر ڪئي، هن چيو؛' ''الله جو قسم، ''عمره توهان وٽ حديث کڻي آيو جيئن ان کي گهرجي؟''
