Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 741
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِي عَنْ أَبِي مُرَّةَ مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ أُخْتِ عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَبِيهِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ فَوَجَدَهُ يَأْكُلُ قَالَ فَدَعَانِي قَالَ فَقُلْتُ لَهُ إِنِّي صَائِمٌ فَقَالَ هَذِهِ الْأَيَّامُ الَّتِي نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صِيَامِهِنَّ وَأَمَرَنَا بِفِطْرِهِنَّقَالَ مَالِك هِيَ أَيَّامُ التَّشْرِيقِ
مالڪ کان [يزيد بن عبدالله بن الحاد] کان [ابو مُرّہ] جي اڳوڻي ٻانهي ام هاني کان، جيڪو عقيل بن ابو طالب جي ڀيڻ هئي، هن کان [عبدالله بن عمرو بن العاش] کان بيان ڪيو ته هو هڪ ڀيرو پنهنجي پيءُ [عمرو بن العاش] وٽ ويو ۽ کيس کائيندو ڏٺو. عبدالله چيو ته: 'پوءِ منهنجي پيءُ مون کي پاڻ سان گڏ کائڻ لاءِ سڏيو. تنهن ڪري مون کيس چيو ته 'مان روزو رکي رهيو آهيان'. عمرو بن العاش چيو ته: 'هي اهي ڏينهن آهن جن ۾ رسول الله ﷺ اسان کي روزو رکڻ کان منع ڪيو ۽ اسان کي روزو افطار ڪرڻ جو حڪم ڏنو.' مالڪ چيو ته: 'معنيٰ تشريق جا ڏينهن آهن'.
حديث
Imam Malik : 742
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْدَى جَمَلًا كَانَ لِأَبِي جَهْلِ بْنِ هِشَامٍ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن ابوبڪر بن محمد بن عمرو بن حزم کان، چيو آهي ته: رسول الله ﷺ حج يا عمري دوران هڪ اُٺ ذبح ڪيو جيڪو ڪڏهن ابوجهل بن هشام جو هو.
حديث
Imam Malik : 743
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا يَسُوقُ بَدَنَةً فَقَالَ ارْكَبْهَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا بَدَنَةٌ فَقَالَ ارْكَبْهَا وَيْلَكَ فِي الثَّانِيَةِ أَوْ الثَّالِثَةِ
مون کي مالڪ کان [ابو الزناد] کان [الاعرج] کان [ابو هريره] کان روايت آهي ته: 'رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ ماڻهو کي اُٺ هلائيندي ڏٺو. پوءِ فرمايائون: 'چڙه'. ان شخص جواب ڏنو: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، هي هڪ ذبح ٿيل اُٺ آهي'. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'چڙه!' پوءِ هن چيو: 'تو تي افسوس'، ٻئي يا ٽئين ڀيري هن اهو چيو.'
حديث
Imam Malik : 744
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ أَنَّهُ كَانَ يَرَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيُهْدِي فِي الْحَجِّ بَدَنَتَيْنِ بَدَنَتَيْنِ وَفِي الْعُمْرَةِ بَدَنَةً بَدَنَةً قَالَ وَرَأَيْتُهُ فِي الْعُمْرَةِ يَنْحَرُ بَدَنَةً وَهِيَ قَائِمَةٌ فِي دَارِ خَالِدِ بْنِ أَسِيدٍ وَكَانَ فِيهَا مَنْزِلُهُ قَالَ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ طَعَنَ فِي لَبَّةِ بَدَنَتِهِ حَتَّى خَرَجَتْ الْحَرْبَةُ مِنْ تَحْتِ كَتِفِهَا
مالڪ مون کي [عبدالله بن دينار] کان ٻڌايو ته هن [عبدالله بن عمر] کي ٻه اُٺ ذبح ڪندي ڏٺو، حج دوران ٻه اُٺ، ۽ عمري دوران هڪ. عبدالله بن دينار چيو؛ '۽ عمري دوران مون هن کي هڪ اُٺ ذبح ڪندي ڏٺو، اُٺ خالد بن اسيد جي گهر ۾ بيٺو هو، ۽ اتي هو رات گذاريائين. مون ڏٺو ته هن اُٺ کي ڳچيءَ ۾ ڌڪ هنيو جيستائين چاقو ڪلهي هيٺان کان ٻاهر نه آيو'.
حديث
Imam Malik : 745
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِأَهْدَى جَمَلًا فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان ٻڌايو هو ته: '[عمر بن عبدالعزيز] حج يا عمري ۾ هڪ اُٺ ذبح ڪيو.'
حديث
Imam Malik : 746
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْقَارِئِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَيَّاشِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ الْمَخْزُومِيَّأَهْدَى بَدَنَتَيْنِ إِحْدَاهُمَا بُخْتِيَّةٌ
مون کي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [ابو جعفر القاري] چيو ته؛ '[عبدالله بن اياس بن ابو ربيعة المخزومي] ٻه اُٺ ذبح ڪيا، جن مان هڪ جي ڳچيءَ ڊگهي هئي'.
حديث
Imam Malik : 747
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُإِذَا نُتِجَتْ النَّاقَةُ فَلْيُحْمَلْ وَلَدُهَا حَتَّى يُنْحَرَ مَعَهَا فَإِنْ لَمْ يُوجَدْ لَهُ مَحْمَلٌ حُمِلَ عَلَى أُمِّهِ حَتَّى يُنْحَرَ مَعَهَا
مون کي مالڪ کان، نافع کان، ٻڌايو هو ته: '[عبدالله بن عمر] چيو ته: 'جڏهن اُٺ ٻار ڄڻي ته ان سان گڏ گابي کي ذبح ڪيو وڃي. جيڪڏهن ان کي کڻڻ جو ڪو ذريعو نه هجي ته ان کي ان جي ماءُ جي جسم تي کڻي وڃڻ گهرجي جيستائين ان سان گڏ ذبح نه ڪيو وڃي.''
حديث
Imam Malik : 748
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَنَّ أَبَاهُ قَالَإِذَا اضْطُرِرْتَ إِلَى بَدَنَتِكَ فَارْكَبْهَا رُكُوبًا غَيْرَ فَادِحٍ وَإِذَا اضْطُرِرْتَ إِلَى لَبَنِهَا فَاشْرَبْ بَعْدَ مَا يَرْوَى فَصِيلُهَا فَإِذَا نَحَرْتَهَا فَانْحَرْ فَصِيلَهَا مَعَهَا
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، روايت آهي ته [سندس پيءُ] چيو: 'جيڪڏهن توهان کي پنهنجي اٺ جي ضرورت آهي، ته ان تي سواري ڪريو بغير ٿڪائڻ جي. جيڪڏهن توهان کي ان جو کير گهرجي، ته ان کي ان جي گابي مان پيئڻ کان پوءِ پيئو. جيڪڏهن توهان ان کي ذبح ڪيو، ته ان جي گابي کي ان جي ماءُ سان گڏ ذبح ڪريو.'
حديث
Imam Malik : 749
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ إِذَا أَهْدَى هَدْيًا مِنْ الْمَدِينَةِ قَلَّدَهُ وَأَشْعَرَهُ بِذِي الْحُلَيْفَةِ يُقَلِّدُهُ قَبْلَ أَنْ يُشْعِرَهُ وَذَلِكَ فِي مَكَانٍ وَاحِدٍ وَهُوَ مُوَجَّهٌ لِلْقِبْلَةِ يُقَلِّدُهُ بِنَعْلَيْنِ وَيُشْعِرُهُ مِنْ الشِّقِّ الْأَيْسَرِ ثُمَّ يُسَاقُ مَعَهُ حَتَّى يُوقَفَ بِهِ مَعَ النَّاسِ بِعَرَفَةَ ثُمَّ يَدْفَعُ بِهِ مَعَهُمْ إِذَا دَفَعُوا فَإِذَا قَدِمَ مِنًى غَدَاةَ النَّحْرِ نَحَرَهُ قَبْلَ أَنْ يَحْلِقَ أَوْ يُقَصِّرَ وَكَانَ هُوَ يَنْحَرُ هَدْيَهُ بِيَدِهِ يَصُفُّهُنَّ قِيَامًا وَيُوَجِّهُهُنَّ إِلَى الْقِبْلَةِ ثُمَّ يَأْكُلُ وَيُطْعِمُ
يحييٰ مون کان مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان روايت ڪئي آهي ته جڏهن هو مديني مان قرباني ذبح ڪندو هو، ته هو ان جي اڳواڻي ڪندو هو ۽ ذوالحلیفہ تي نشان لڳائيندو هو. هو ان کي قبلي جي طرف هڪ جاءِ تي نشان لڳائڻ کان اڳ ان جي اڳواڻي ڪندو هو؛ هو ان کي پنهنجي جوتن سان اڳواڻي ڪندو هو، پوءِ ان کي پنهنجي کاٻي پاسي کان نشان لڳائيندو هو. ان کان پوءِ، هو ان جي اڳواڻي ڪندو هو جيستائين هو ماڻهن سان گڏ عرفات پهچي. پوءِ جڏهن ماڻهو هليا ويندا هئا ته هو منيٰ لاءِ روانو ٿيندو هو. جڏهن هو صبح جو منيٰ پهچندو هو، ته پنهنجو مٿو منڊائڻ ۽ وار ڪٽڻ کان اڳ قرباني ذبح ڪندو هو. پوءِ ان کي پنهنجن هٿن سان قبلي جي طرف ذبح ڪندو هو، پوءِ گوشت کائيندو هو ۽ ڪجهه ٻين کي ڏيندو هو.
حديث
Imam Malik : 750
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا طَعَنَ فِي سَنَامِ هَدْيِهِ وَهُوَ يُشْعِرُهُ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ
مون کي مالڪ کان [نافع] جي طرفان ٻڌايو ويو آهي ته [عبدالله بن عمر] جڏهن پنهنجي ذبح ٿيل جانور جي کوهه کي نشاني ڏيڻ لاءِ سوراخ ڪندو آهي، ته هو چوندو آهي، 'بِسْمِ اللَّهِ الْكَبِر - الله جي نالي سان، الله سڀ کان وڏو آهي -'.
حديث
Imam Malik : 751
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُالْهَدْيُ مَا قُلِّدَ وَأُشْعِرَ وَوُقِفَ بِهِ بِعَرَفَةَ
مون کي مالڪ کان نافع کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: 'ذبح ٿيل جانور اهو آهي جنهن کي هار پارايو ويو هجي ۽ ان تي عرفات ۾ روڪڻ جي نشاني لڳل هجي'.
حديث
Imam Malik : 752
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يُجَلِّلُ بُدْنَهُ الْقُبَاطِيَّ وَالْأَنْمَاطَ وَالْحُلَلَ ثُمَّ يَبْعَثُ بِهَا إِلَى الْكَعْبَةِ فَيَكْسُوهَا إِيَّاهَا
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] چيو ته؛ '[عبدالله بن عمر] پنهنجي اُٺ کي مصر جي اڇي گوج، ريشم ۽ مخلوط ڪپڙي سان سينگاريو، پوءِ ان کي ڪعبي ڏانهن موڪليو ۽ ان کي ساڳئي ڪپڙي سان ڍڪيو'.
حديث
Imam Malik : 753
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ دِينَارٍ مَا كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَيَصْنَعُ بِجِلَالِ بُدْنِهِ حِينَ كُسِيَتْ الْكَعْبَةُ هَذِهِ الْكِسْوَةَ قَالَ كَانَ يَتَصَدَّقُ بِهَا
مالڪ مون کي ٻڌايو ته هن هڪ ڀيرو [عبدالله بن دينار] کان پڇيو ته جڏهن ڪعبي کي ڪسوه ڪپڙي سان ڍڪيو ويو هو ته هو ذبح ڪرڻ وارو جانور ڪيئن ڍڪيندو هو؟ 'عبدالله بن دينار جواب ڏنو؛ 'هن اهو خيرات ۾ ڏنو'.
حديث
Imam Malik : 754
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُفِي الضَّحَايَا وَالْبُدْنِ الثَّنِيُّ فَمَا فَوْقَهُ
مالڪ مون کي [نافع] کان ٻڌايو ته [عبدالله بن عمر] هڪ ڀيري قرباني جي جانورن تي تبصرو ڪيو - عيد جي ڏينهن لاءِ - ۽ حدي لاءِ تيار ڪيل اٺن، يعني عتصاني - ٻڪريون جيڪي ٽي سال جون آهن يا اٺ جيڪي ڇهه سال جون آهن - يا ان کان وڌيڪ.
حديث
Imam Malik : 755
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ لَا يَشُقُّ جِلَالَ بُدْنِهِ وَلَا يُجَلِّلُهَا حَتَّى يَغْدُوَ مِنْ مِنًى إِلَى عَرَفَةَ
مون کي مالڪ کان [نافع] جي طرفان ٻڌايو ويو آهي ته [عبدالله بن عمر] پنهنجي اُٺ جي پٺي کي ڍڪڻ وارو ڪپڙو نه ڦاڙيو ۽ نه ئي هٽايو جيستائين هو منيٰ کان عرفات ڏانهن روانو نه ٿيو.
حديث
Imam Malik : 756
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ لِبَنِيهِيَا بَنِيَّ لَا يُهْدِيَنَّ أَحَدُكُمْ مِنْ الْبُدْنِ شَيْئًا يَسْتَحْيِي أَنْ يُهْدِيَهُ لِكَرِيمِهِ فَإِنَّ اللَّهَ أَكْرَمُ الْكُرَمَاءِ وَأَحَقُّ مَنْ اخْتِيرَ لَهُ
مون کي مالڪ کان، هِشام بن عُروه کان، سندس پيءُ کان، روايت آهي ته هن پنهنجي ٻارن کي چيو ته، اي منهنجا پٽ، توهان مان ڪو به اُٺ ذبح نه ڪري، جيڪو ان کي ڏيڻ ۾ شرم محسوس ٿئي جنهن جي هو عزت ڪندو آهي، بيشڪ الله سڀ کان وڌيڪ عزت وارو آهي ۽ چونڊيل ٿيڻ جو سڀ کان وڌيڪ حقدار آهي.
حديث
Imam Malik : 757
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ صَاحِبَ هَدْيِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ بِمَا عَطِبَ مِنْ الْهَدْيِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّ بَدَنَةٍ عَطِبَتْ مِنْ الْهَدْيِ فَانْحَرْهَا ثُمَّ أَلْقِ قِلَادَتَهَا فِي دَمِهَا ثُمَّ خَلِّ بَيْنَهَا وَبَيْنَ النَّاسِ يَأْكُلُونَهَا
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، هشام بن عروه، سندس پيءُ کان، چيو ته: ”هاديو کڻندڙ رسول الله ﷺ چيو ته: ”يا رسول الله ﷺ، مان ذبح ٿيل جانور جو ڇا ڪريان جيڪو معذور هجي؟“ رسول الله ﷺ جواب ڏنو ته: ”هر ذبح ٿيل اُٺ جيڪو خراب هجي، ان کي ذبح ڪريو، پوءِ رسيءَ کي ان جي رت ۾ اڇلايو. ماڻهن کي ان کي کائڻ ڏيو“.
حديث
Imam Malik : 758
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَمَنْ سَاقَ بَدَنَةً تَطَوُّعًا فَعَطِبَتْ فَنَحَرَهَا ثُمَّ خَلَّى بَيْنَهَا وَبَيْنَ النَّاسِ يَأْكُلُونَهَا فَلَيْسَ عَلَيْهِ شَيْءٌ وَإِنْ أَكَلَ مِنْهَا أَوْ أَمَرَ مَنْ يَأْكُلُ مِنْهَا غَرِمَهَاو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ مِثْلَ ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان [ابن شهاب] کان [سعيد بن مسيب] کان ٻڌايو ويو آهي ته: 'جيڪو به اُٺ کي ذبح ڪرڻ لاءِ وٺي وڃي ٿو تَثَوّو ڪري ٿو، پوءِ اُٺ مرڻ تي آهي تنهنڪري هو ان کي ذبح ڪري ٿو. جيڪڏهن هو ماڻهن کي ذبح ڪرڻ جي اجازت ڏئي ٿو، ته پوءِ ان تي ڪو به فرض ناهي. پر جيڪڏهن هو ان کي کائي ٿو، يا ڪنهن ٻئي کي ان کي کائڻ جو حڪم ڏئي ٿو، ته پوءِ هو قرضدار آهي.' مون کي مالڪ کان [ثور بن زيد الدلي] کان [عبدالله بن عباس] کان مٿي بيان ڪيو آهي.
حديث
Imam Malik : 759
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَمَنْ أَهْدَى بَدَنَةً جَزَاءً أَوْ نَذْرًا أَوْ هَدْيَ تَمَتُّعٍ فَأُصِيبَتْ فِي الطَّرِيقِ فَعَلَيْهِ الْبَدَلُ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [ابن شهاب] چيو: 'جيڪو به قرباني جي بدران، يا نذر جي ڪري، يا حج تمتع جي قرباني جي ڪري اُٺ ذبح ڪري ٿو، ۽ پوءِ اهو جانور رستي ۾ ڪا آفت جو شڪار ٿئي ٿو، ته ان تي ان جي بدلي وٺڻ واجب آهي.'
حديث
Imam Malik : 760
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَمَنْ أَهْدَى بَدَنَةً ثُمَّ ضَلَّتْ أَوْ مَاتَتْ فَإِنَّهَا إِنْ كَانَتْ نَذْرًا أَبْدَلَهَا وَإِنْ كَانَتْ تَطَوُّعًا فَإِنْ شَاءَ أَبْدَلَهَا وَإِنْ شَاءَ تَرَكَهَاو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ أَهْلَ الْعِلْمِ يَقُولُونَ لَا يَأْكُلُ صَاحِبُ الْهَدْيِ مِنْ الْجَزَاءِ وَالنُّسُكِ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، روايت آهي ته: 'جيڪو به اُٺ ذبح ڪرڻ چاهي ٿو، ۽ اُٺ گم ٿي وڃي يا مري وڃي، جيڪڏهن اهو نذر جي ڪري آهي ته پوءِ ان کي بدلي ڏئي. پر جيڪڏهن اهو حج تثوّع جي ڪري آهي، جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا ته ڪري سگهو ٿا ۽ جيڪڏهن نه ته پوءِ ان کي بدلي ڏيڻ جي ڪا ضرورت ناهي'. مالڪ مون کي ٻڌايو ته هن هڪ سائنسدان کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'جيڪو شخص هديو کي بدلي يا سوراخ ڪرڻ جي طور تي قرباني ڪري ٿو، ان کي گوشت نه کائڻ گهرجي'.
