Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 721
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ لَا يَجْمَعُ بَيْنَ السُّبْعَيْنِ لَا يُصَلِّي بَيْنَهُمَا وَلَكِنَّهُ كَانَ يُصَلِّي بَعْدَ كُلِّ سُبْعٍ رَكْعَتَيْنِ فَرُبَّمَا صَلَّى عِنْدَ الْمَقَامِ أَوْ عِنْدَ غَيْرِهِ
يحييٰ مون کان مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان روايت ڪئي آهي ته هو ڪڏهن به ٻن ست رڪنن کي گڏ نه ڪندو هو بغير وچ ۾ نماز پڙهندو هو. بلڪه، هو هميشه هر ست رڪنن کان پوءِ ٻه رڪعتون پڙهندو هو، چاهي هو مقام ابراهيم تي پڙهندو هو يا ڪٿي به.
حديث
Imam Malik : 722
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَبْدٍ الْقَارِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّهُ طَافَ بِالْبَيْتِ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ فَلَمَّا قَضَى عُمَرُ طَوَافَهُ نَظَرَ فَلَمْ يَرَ الشَّمْسَ طَلَعَتْ فَرَكِبَ حَتَّى أَنَاخَ بِذِي طُوًى فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ سُنَّةَ الطَّوَافِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، حميد بن عبدالرحمان بن عوف کان، ٻڌايو ته عبدالرحمان بن عبدالقاري کيس ٻڌايو ته هن صبح جي نماز کان پوءِ عمر بن خطاب سان گڏ ڪعبي جو طواف ڪيو هو. طواف ڪرڻ کان پوءِ، عمر چوڌاري ڏٺو ۽ ڏٺو ته سج اڃا اڀريو نه هو، تنهن ڪري هو پنهنجي سواري تي سوار ٿيو جيستائين ذوثويٰ جي ويجهو پهتو، پوءِ ٻه رڪعتون طواف جي سنت نماز ادا ڪئي.
حديث
Imam Malik : 723
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ أَنَّهُ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍيَطُوفُ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ ثُمَّ يَدْخُلُ حُجْرَتَهُ فَلَا أَدْرِي مَا يَصْنَعُ
مون کي مالڪ کان ٻڌايو هو ته [ابو الزبير المڪي] چيو ته؛ 'مون [عبدالله بن عباس] کي عصر جي نماز کان پوءِ طواف ڪندي ڏٺو ۽ پوءِ پنهنجي ڪمري ۾ ويو. مون کي خبر ناهي ته هو ڇا ڪري رهيو آهي'.
حديث
Imam Malik : 724
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ أَنَّهُ قَالَلَقَدْ رَأَيْتُ الْبَيْتَ يَخْلُو بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ وَبَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ مَا يَطُوفُ بِهِ أَحَدٌ
مون کي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [ابو الزبير المڪي] چيو: 'مون صبح جي نماز کان پوءِ ۽ ظهر جي نماز کان پوءِ ڪعبي کي خالي ڏٺو. ڪنهن به ان جي چوڌاري طواف نه ڪيو.'
حديث
Imam Malik : 725
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَلَا يَصْدُرَنَّ أَحَدٌ مِنْ الْحَاجِّ حَتَّى يَطُوفَ بِالْبَيْتِ فَإِنَّ آخِرَ النُّسُكِ الطَّوَافُ بِالْبَيْتِقَالَ مَالِك فِي قَوْلِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَإِنَّ آخِرَ النُّسُكِ الطَّوَافُ بِالْبَيْتِ إِنَّ ذَلِكَ فِيمَا نُرَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ لِقَوْلِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ وَمَنْ يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ }وَقَالَ{ ثُمَّ مَحِلُّهَا إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ }فَمَحِلُّ الشَّعَائِرِ كُلِّهَا وَانْقِضَاؤُهَا إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان، چيو ته؛ '[عمر بن الخطاب] چيو ته؛ 'ڪنهن به شخص کي حج کان واپس نه اچڻ گهرجي جيستائين هو ڪعبي جو طواف نه ڪري، ڇاڪاڻ ته رسم جو اختتام ڪعبي جو طواف آهي'. عمر جي لفظن 'رسم جو اختتام ڪعبي جو طواف آهي' جي حوالي سان، مالڪ چيو؛ 'اهو اسان جو رايو آهي، والله اعلم. اهو الله تبارڪ و تعالي جي لفظن جي مطابق آهي؛ '۽ جيڪو به الله جي سير سير جي تسبيح ڪري ٿو، ته اهو دل جي تقويٰ مان پيدا ٿئي ٿو'. -قس الحج؛ 32- ۽ الله جو ڪلام؛ 'پوءِ ذبح ڪرڻ جي واجب جڳهه - ۽ مدت جو اختتام - بيت العتيق - بيت الله ۾ پهچڻ کان پوءِ آهي - ' -قس الحج؛' 33- پوءِ اهو ختم ٿي ويندو آهي ۽ ان سڀني جي آخري حد بيت الاعتيق - بيت الله- آهي.
حديث
Imam Malik : 726
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِرَدَّ رَجُلًا مِنْ مَرِّ الظَّهْرَانِ لَمْ يَكُنْ وَدَّعَ الْبَيْتَ حَتَّى وَدَّعَ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان روايت آهي ته عمر بن خطاب مارئي ظهران جي هڪ ماڻهوءَ کي، جنهن طواف الوداعي نه ڪيو هو، حڪم ڏنو ته هو مڪي واپس اچي جيستائين هو طواف نه ڪري.
حديث
Imam Malik : 727
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَمَنْ أَفَاضَ فَقَدْ قَضَى اللَّهُ حَجَّهُ فَإِنَّهُ إِنْ لَمْ يَكُنْ حَبَسَهُ شَيْءٌ فَهُوَ حَقِيقٌ أَنْ يَكُونَ آخِرُ عَهْدِهِ الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ وَإِنْ حَبَسَهُ شَيْءٌ أَوْ عَرَضَ لَهُ فَقَدْ قَضَى اللَّهُ حَجَّهُ
مالڪ کان [حِشام بن عُروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان روايت ڪئي آهي ته: 'جيڪو طواف افاضل ڪندو آهي، ته پوءِ الله ان جو حج پورو ڪري ڇڏيو آهي. جيڪڏهن ان کي ڪا به رڪاوٽ نه پيش اچي ته پوءِ ان کي ڪعبي جي طواف سان پنهنجو حج ختم ڪرڻ گهرجي. پر جيڪڏهن ان کي رڪاوٽون پيش اچن ته پوءِ الله ان جو حج پورو ڪري ڇڏيو آهي.' مالڪ چيو؛ 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو اهو نه ڄاڻي ته سندس حج جو آخري وقت بيت الله ۾ طواف ڪرڻ آهي جيستائين هو گهر نه پهچي، ته پوءِ مون کي لڳي ٿو ته اهو ٺيڪ آهي. جيستائين هو اڃا تائين مڪي جي ويجهو نه هجي، ته پوءِ ان کي بيت الله ۾ طواف ڪرڻ لاءِ ٻيهر واپس اچڻ گهرجي، پوءِ هو صرف تڏهن ئي گهر واپس ايندو جڏهن هن طواف افاضل ڪيو هوندو.'
حديث
Imam Malik : 728
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ نَوْفَلٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْشَكَوْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي أَشْتَكِي فَقَالَ طُوفِي مِنْ وَرَاءِ النَّاسِ وَأَنْتِ رَاكِبَةٌ قَالَتْ فَطُفْتُ رَاكِبَةً بَعِيرِي وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَئِذٍ يُصَلِّي إِلَى جَانِبِ الْبَيْتِ وَهُوَ يَقْرَأُ بِالطُّورِ وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ
مون کي يحييٰ، مالڪ کان، ابو اسود، محمد بن عبدالرحمان بن نفيل کان، عروه بن زبير کان، زينب بنت ابو سلمه کان، رسول الله ﷺ جي زال، ام سلمه کان، هن چيو ته: مون رسول الله ﷺ کي شڪايت ڪئي ته مان بيمار آهيان. پاڻ فرمايائون ته: 'توهان کي گاڏي هلائيندي ماڻهن جي پويان طواف ڪرڻ گهرجي'. ام سلمه چيو ته: 'پوءِ مون پنهنجي اونٽ تي سوار ٿي طواف ڪيو'. انهيءَ دوران، رسول الله ﷺ ڪعبي جي ڀرسان دعا گهري رهيا هئا: 'وثور واڪتابم مستور'.
حديث
Imam Malik : 729
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ أَنَّ أَبَا مَاعِزٍ الْأَسْلَمِيَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سُفْيَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَفَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ تَسْتَفْتِيهِ فَقَالَتْ إِنِّي أَقْبَلْتُ أُرِيدُ أَنْ أَطُوفَ بِالْبَيْتِ حَتَّى إِذَا كُنْتُ بِبَابِ الْمَسْجِدِ هَرَقْتُ الدِّمَاءَ فَرَجَعْتُ حَتَّى ذَهَبَ ذَلِكَ عَنِّي ثُمَّ أَقْبَلْتُ حَتَّى إِذَا كُنْتُ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ هَرَقْتُ الدِّمَاءَ فَرَجَعْتُ حَتَّى ذَهَبَ ذَلِكَ عَنِّي ثُمَّ أَقْبَلْتُ حَتَّى إِذَا كُنْتُ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ هَرَقْتُ الدِّمَاءَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِنَّمَا ذَلِكِ رَكْضَةٌ مِنْ الشَّيْطَانِ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ اسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ ثُمَّ طُوفِي
مالڪ مون کي [ابو الزبير المڪي] کان ٻڌايو ته [ابو معز الاسلمي عبدالله بن سفيان] کيس ٻڌايو ته هو [عبدالله بن عمر] سان گڏ ويٺو هو. پوءِ هڪ عورت فتويٰ گهري ۽ چيو ته: 'مان ڪعبي ۾ طواف ڪرڻ لاءِ ويس. جڏهن مان مسجد حرام جي دروازي تي پهتس ته اوچتو منهنجو رت نڪري ويو. تنهن ڪري مان گهر هلي ويس جيستائين منهنجو رت نڪرڻ بند نه ٿيو. پوءِ مان ٻيهر هلي ويس، پر جڏهن مان مسجد حرام جي دروازي تي پهتس ته منهنجو رت ٻيهر نڪري آيو؟ 'پوءِ مان ٻيهر هلي ويس، پر جڏهن مان مسجد حرام جي دروازي تي پهتس ته منهنجو رت ٻيهر نڪري آيو؟' عبدالله بن عمر چيو؛ 'اهو شيطان جي مداخلت آهي. تنهنڪري، اچو ته غسل ڪريون، پوءِ ڪپڙي سان ڍڪيون ۽ طواف ڪريون'.
حديث
Imam Malik : 730
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ حِينَ خَرَجَ مِنْ الْمَسْجِدِ وَهُوَ يُرِيدُ الصَّفَا وَهُوَ يَقُولُ نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ کان، جعفر بن محمد بن علي کان، سندس پيءُ کان، جابر بن عبدالله کان، چيو ته: مون رسول الله ﷺ کي اهو چوندي ٻڌو ته جڏهن پاڻ مسجد الحرام کان شفا ڏانهن نڪرڻ وارا هئا ته: 'اسين اهڙي طرح شروع ڪنداسين جيئن الله شروع ڪيو هو'. تنهن ڪري پاڻ صفا کان شروع ڪيو.'
حديث
Imam Malik : 731
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا وَقَفَ عَلَى الصَّفَا يُكَبِّرُ ثَلَاثًا وَيَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ يَصْنَعُ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَيَدْعُو وَيَصْنَعُ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ ذَلِكَ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، جعفر بن محمد بن علي، سندس پيءُ، جابر بن عبدالله کان، چيو ته: جيڪڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم شفا جي ٽڪري تي بيهندا هئا، ته ٽي ڀيرا تڪبير پڙهندا هئا ۽ چوندا هئا: 'لا اِلاه اِلا الله وحده لا سيريڪله له الملڪ ولاح الحمد وحوّا على ڪُلِ سيئيئن قدير - الله کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، جيڪو قادر مطلق آهي، ان جو ڪو به شريڪ ناهي. بادشاهي ۽ تعريف ان لاءِ آهي. هو هر شيءِ جو سڀ کان وڌيڪ فيصلو ڪندڙ آهي-' هن ٽي ڀيرا ائين ڪيو ۽ پوءِ دعا گهري. ۽ مروه ۾ به ساڳيو ڪم ڪيو.
حديث
Imam Malik : 732
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَوَهُوَ عَلَى الصَّفَا يَدْعُو يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنَّكَ قُلْتَ{ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ }وَإِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ وَإِنِّي أَسْأَلُكَ كَمَا هَدَيْتَنِي لِلْإِسْلَامِ أَنْ لَا تَنْزِعَهُ مِنِّي حَتَّى تَتَوَفَّانِي وَأَنَا مُسْلِمٌ
مالڪ مون کي [نافع] کان ٻڌايو ته هن (عبدالله بن عمر) کي شفاءَ تي نماز پڙهندي ٻڌو آهي. اللَّهُمَّ إِنَّكَ قُلْتَهُ الْعَدْوَيْنِ استجب لکم و اِنَّا لَا تَخْلِفُ الْمَعَاد. وَإِنَّ الْعَالَيْكَ مِنْ حَدِيْتَنِي لِلَّهِ الْإِسْلَامِ عَنْ لَا تَنْزِيُّهُ مِنْ حَطَا تَتَوَفَّانِي وَاِنَّا مُسْلِمُونَ . ”مون کان پڇو ۽ مان ڏيندس. بيشڪ، تون ڪڏهن به واعدو نه ٽوڙيندو آهين. مان توکان گذارش ٿو ڪريان ته جيئن تو مون کي اسلام ڏيکاريو، ان کي مون کان نه هٽايو جيستائين مون کي موت اچي ۽ مان مسلمان آهيان. -'
حديث
Imam Malik : 733
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّأَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا }فَمَا عَلَى الرَّجُلِ شَيْءٌ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَلَّا لَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ لَكَانَتْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي الْأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا }
مون کي يحييٰ، مالڪ، هشام بن عروه، سندس پيءُ، کانئس ۽ سندس پيءُ کان ٻڌايو ته: مون هڪ ڀيري [عيسيٰ ام المومنين] کان پڇيو، جڏهن مان ننڍو هوس؛ 'ڇا توهان کي الله تبارڪ و تعالٰي جي لفظن بابت خبر آهي؛ 'يقيناً شفا ۽ مروه الله جي سير جو حصو آهن. جيڪو به الله جي گهر جو حج ڪري ٿو يا عمرو ڪري ٿو، ان تي ٻنهي جي وچ ۾ سعي ڪرڻ ۾ ڪو گناهه ناهي. -قسط البقره؛ 156- پوءِ ڪنهن لاءِ سعي ڇڏڻ ٺيڪ آهي. عائشه جواب ڏنو؛ 'اهو ائين ناهي، جيڪڏهن اهو ائين آهي جيئن توهان چئو ٿا، يقيناً انهن ماڻهن لاءِ ڪو گناهه ناهي جيڪي سعي نه ڪندا آهن. هي آيت انصار ماڻهن تي نازل ٿي هئي، اهي منات لاءِ تلبيه ڪندا هئا، جيڪو قديد جي سامهون واقع آهي. اهي شفا ۽ مروه جي وچ ۾ سعي ڪرڻ کان پاسو ڪندا هئا.' پوءِ جڏهن اسلام آيو، ته انهن رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ان بابت پڇيو. الله تعاليٰ، رحمٰن، آيت نازل ڪئي: "بيشڪ، صفا ۽ مروه الله جي نشانين مان آهن. تنهن ڪري جيڪو به بيت الله جو حج ڪري ٿو يا عمرو ڪري ٿو، ان تي ڪو به گناهه ناهي ته هو انهن جي وچ ۾ سعي ڪري." -سورة البقره؛ 156-
حديث
Imam Malik : 734
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَنَّ سَوْدَةَ بِنْتَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ كَانَتْ عِنْدَ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِفَخَرَجَتْ تَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ مَاشِيَةً وَكَانَتْ امْرَأَةً ثَقِيلَةً فَجَاءَتْ حِينَ انْصَرَفَ النَّاسُ مِنْ الْعِشَاءِ فَلَمْ تَقْضِ طَوَافَهَا حَتَّى نُودِيَ بِالْأُولَى مِنْ الصُّبْحِ فَقَضَتْ طَوَافَهَا فِيمَا بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ وَكَانَ عُرْوَةُ إِذَا رَآهُمْ يَطُوفُونَ عَلَى الدَّوَابِّ يَنْهَاهُمْ أَشَدَّ النَّهْيِ فَيَعْتَلُّونَ بِالْمَرَضِ حَيَاءً مِنْهُ فَيَقُولُ لَنَا فِيمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ لَقَدْ خَابَ هَؤُلَاءِ وَخَسِرُوا
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [هشام بن عروه] چيو ته: '[سوده بنت عبدالله بن عمر] عروه بن الزبير جي زال هئي. هوءَ حج يا عمري لاءِ صفا ۽ مروه جي وچ ۾ سعي ڪرڻ لاءِ پيدل نڪتي هئي، جيتوڻيڪ هوءَ هڪ ٿلهي عورت هئي. تنهن ڪري هوءَ صرف تڏهن آئي جڏهن ماڻهو عشاء جي نماز پڙهي چڪا هئا، ۽ هوءَ طواف مڪمل نه ڪندي هئي جيستائين فجر جي پهرين اذان نه ڏني وئي. تنهن هوندي به، هوءَ عشاء ۽ فجر جي نماز جي وچ ۾ پنهنجو طواف مڪمل ڪندي هئي. عروه جي حوالي سان، جيڪڏهن هو ماڻهن کي گهوڙي تي طواف ڪندي ڏسندو هو، ته هو انهن کي سختي سان منع ڪندو هو. پوءِ اهي ان جي شرم جي ڪري بيماري جو بهانو ڪندا هئا.' [عروه] پوءِ اسان کي چيو، 'اهي ٺڳيا ويا آهن ۽ گم ٿي ويا آهن.'
حديث
Imam Malik : 735
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا نَزَلَ مِنْ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ مَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ فِي بَطْنِ الْوَادِي سَعَى حَتَّى يَخْرُجَ مِنْهُ
مون کي مالڪ کان، جعفر بن محمد کان، سندس پيءُ کان، جابر بن عبدالله کان، ٻڌايو ويو آهي ته: 'جيڪڏهن رسول الله ﷺ شفا ۽ مروه تي رڪندا هئا، ته پاڻ هليا ويندا هئا. جڏهن سندن ٻئي پير وادي جي ڪناري کي ڇُهندا هئا، ته پاڻ ڊوڙندا هئا جيستائين اتان نڪري نه ويندا هئا.'
حديث
Imam Malik : 736
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ بِنْتِ الْحَارِثِأَنَّ نَاسًا تَمَارَوْا عِنْدَهَا يَوْمَ عَرَفَةَ فِي صِيَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ هُوَ صَائِمٌ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَيْسَ بِصَائِمٍ فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ بِقَدَحِ لَبَنٍ وَهُوَ وَاقِفٌ عَلَى بَعِيرِهِ فَشَرِبَ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ مالڪ مان، [ابو نضلر] جي اڳوڻي غلام عمر بن عبيدالله کان، [عمير] جي اڳوڻي غلام عبدالله بن عباس کان، [ام الفضل بنت الحارث مان] ماڻهن عرفه جي ڏينهن رسول الله ﷺ جي روزي بابت پاڻ ۾ بحث ڪيو. انهن مان ڪجهه چيو: 'هو روزو رکي ٿو'، ۽ ڪجهه چيو: 'هو روزو نٿو رکي'. پوءِ مون کيس کير جو گلاس ڏنو جڏهن هو پنهنجي سواري تي هو، پوءِ هن پيتو.
حديث
Imam Malik : 737
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَكَانَتْ تَصُومُ يَوْمَ عَرَفَةَقَالَ الْقَاسِمُ وَلَقَدْ رَأَيْتُهَا عَشِيَّةَ عَرَفَةَ يَدْفَعُ الْإِمَامُ ثُمَّ تَقِفُ حَتَّى يَبْيَضَّ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ النَّاسِ مِنْ الْأَرْضِ ثُمَّ تَدْعُو بِشَرَابٍ فَتُفْطِرُ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان ۽ قاسم بن محمد کان روايت آهي ته: '[عيسيٰ] - ام المومنين - هڪ ڀيرو عرفات جي ڏينهن جو روزو رکيو هو'. قاسم چيو ته: 'مون هڪ ڀيرو کيس عرفات جي ڏينهن تي ڏٺو جڏهن امام وڃي رهيو هو. پوءِ عائشه وقوف ڪيو جيستائين سندس ۽ ماڻهن جي وچ ۾ زمين خالي ٿي وئي. پوءِ هن پيئڻ لاءِ پاڻي گهريو ۽ ان سان روزو افطار ڪيو.'
حديث
Imam Malik : 738
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ صِيَامِ أَيَّامِ مِنًى
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابو نضل، اڳوڻي غلام عمر بن عبيدالله، سليمان بن يسار کان ٻڌايو آهي ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم منيٰ جي ڏينهن ۾ روزو رکڻ کان منع ڪئي هئي.
حديث
Imam Malik : 739
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ حُذَافَةَ أَيَّامَ مِنًى يَطُوفُ يَقُولُ إِنَّمَا هِيَ أَيَّامُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ وَذِكْرِ اللَّهِ
مون کي مالڪ کان روايت ڪئي هئي ته [ابن شهاب] چيو ته: رسول الله ﷺ منيٰ جي ڏينهن عبدالله بن حذافه کي موڪليو ته هو چوڌاري گهمي ۽ اعلان ڪري ته: 'هي کائڻ، پيئڻ ۽ الله جي ياد جا ڏينهن آهن'.
حديث
Imam Malik : 740
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ صِيَامِ يَوْمَيْنِ يَوْمِ الْفِطْرِ وَيَوْمِ الْأَضْحَى
مون کي مالڪ کان، محمد بن يحييٰ بن حبان کان، الاعرج کان، ابو هريره کان، ٻڌايو ويو آهي ته: رسول الله ﷺ ٻن موڪلن تي روزو رکڻ کان منع ڪئي آهي، عيد الفطر ۽ عيد الاضحيٰ.
