Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 681
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُلَا يَنْكِحُ الْمُحْرِمُ وَلَا يَخْطُبُ عَلَى نَفْسِهِ وَلَا عَلَى غَيْرِهِ
مون کي مالڪ کان ۽ نافع کان روايت آهي ته عبدالله بن عمر چيو ته: جيڪو شخص احرام ۾ هجي ان کي شادي نه ڪرڻ گهرجي، نه پاڻ لاءِ شادي جو پيغام ڏيڻ گهرجي، ۽ نه ئي ڪنهن ٻئي لاءِ شادي جو پيغام ڏيڻ گهرجي.
حديث
Imam Malik : 682
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْتَجَمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَوْقَ رَأْسِهِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ بِلَحْيَيْ جَمَلٍ مَكَانٌ بِطَرِيقِ مَكَّةَ
مون کي يحييٰ، مالڪ، يحييٰ بن سعيد، سليمان بن يسار کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ جڏهن احرام ۾ هوندا هئا ته پنهنجي مٿي کي ڍڪيندا هئا. ان وقت پاڻ لحيائي جمال ۾ هئا، جيڪو مڪي جي رستي تي هڪ هنڌ آهي.
حديث
Imam Malik : 683
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُلَا يَحْتَجِمُ الْمُحْرِمُ إِلَّا مِمَّا لَا بُدَّ لَهُ مِنْهُقَالَ مَالِك لَا يَحْتَجِمُ الْمُحْرِمُ إِلَّا مِنْ ضَرُورَةٍ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان روايت آهي ته: 'جيڪو شخص احرام ۾ هجي، ان کي صرف ضروري هجڻ تي حجامت نه ڪرائڻ گهرجي'. مالڪ چيو ته: 'هڪ نيڪ ماڻهو کي صرف هنگامي حالت ۾ حجامت نه ڪرائڻ گهرجي'.
حديث
Imam Malik : 684
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ التَّيْمِيِّ عَنْ نَافِعٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِي قَتَادَةَأَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِبَعْضِ طَرِيقِ مَكَّةَ تَخَلَّفَ مَعَ أَصْحَابٍ لَهُ مُحْرِمِينَ وَهُوَ غَيْرُ مُحْرِمٍ فَرَأَى حِمَارًا وَحْشِيًّا فَاسْتَوَى عَلَى فَرَسِهِ فَسَأَلَ أَصْحَابَهُ أَنْ يُنَاوِلُوهُ سَوْطَهُ فَأَبَوْا عَلَيْهِ فَسَأَلَهُمْ رُمْحَهُ فَأَبَوْا فَأَخَذَهُ ثُمَّ شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ فَقَتَلَهُ فَأَكَلَ مِنْهُ بَعْضُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَى بَعْضُهُمْ فَلَمَّا أَدْرَكُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّمَا هِيَ طُعْمَةٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ
مون کي يحييٰ ٻڌايو آهي، مالڪ کان، [ابو نضلر] جي اڳوڻي غلام عمر بن عبيدالله التيميءَ کان، [نافع] جي اڳوڻي غلام ابو قتاده انصاري کان، [ابو قتاده] کان؛ حقيقت ۾ هو رسول الله ﷺ سان گڏ هو، جيستائين جڏهن اهي مڪي جي هڪ رستي تي هئا، تڏهن هن پاڻ کي پنهنجن ساٿين کان الڳ ڪري ڇڏيو جيڪي احرام ۾ هئا. ڇاڪاڻ ته هو احرام ۾ نه آهي. جڏهن هن هڪ جهنگلي گڏهه ڏٺو، ته هن پنهنجي گهوڙي سان ان جو پيڇو ڪيو. هن پنهنجن دوستن کي چيو ته هن جو چابڪ ڏيو، پر انهن انڪار ڪيو. پوءِ هن پنهنجا تير گهريا، پر انهن اڃا تائين انڪار ڪيو. آخرڪار هن اهو ورتو ۽ تير گڏهه تي اڇلايو ته اهو مري ويو. پوءِ رسول الله ﷺ جي ڪجهه اصحابن ان کي کاڌو، ۽ ڪجهه نه ڪيو. جڏهن اهي رسول الله ﷺ سان مليا، ته انهن کان پڇيو. هن جواب ڏنو؛ 'اهو کاڌو آهي جيڪو الله توهان کي ڏنو آهي'.
حديث
Imam Malik : 685
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ الزُّبَيْرَ بْنَ الْعَوَّامِكَانَ يَتَزَوَّدُ صَفِيفَ الظِّبَاءِ وَهُوَ مُحْرِمٌقَالَ مَالِك وَالصَّفِيفُ الْقَدِيدُ
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته زبير بن عوام پاڻ سان گڏ خشڪ غزال جو گوشت کڻي ويو، جيتوڻيڪ هو احرام ۾ هو. مالڪ چيو ته: 'شفيف جو مطلب آهي خشڪ گوشت.'
حديث
Imam Malik : 686
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ فِي الْحِمَارِ الْوَحْشِيِّ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي النَّضْرِ إِلَّا أَنَّ فِي حَدِيثِ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَلْ مَعَكُمْ مِنْ لَحْمِهِ شَيْءٌ
مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، روايت ملي آهي ته [عثا بن يسار] ان کي [ابو قتاده] کان جهنگلي گڏهه جي معاملي بابت ٻڌايو آهي، جيئن ابو نضلر جي حديث ۾ آهي. جڏهن ته، زيد بن اسلم جي حديث ۾، الله جي رسول صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ڇا توهان مان ڪو ان جو گوشت ڇڏي ٿو؟'
حديث
Imam Malik : 687
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيُّ عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ سَلَمَةَ الضَّمْرِيِّ عَنْ الْبَهْزِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ يُرِيدُ مَكَّةَ وَهُوَ مُحْرِمٌ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالرَّوْحَاءِ إِذَا حِمَارٌ وَحْشِيٌّ عَقِيرٌ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دَعُوهُ فَإِنَّهُ يُوشِكُ أَنْ يَأْتِيَ صَاحِبُهُ فَجَاءَ الْبَهْزِيُّ وَهُوَ صَاحِبُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ شَأْنَكُمْ بِهَذَا الْحِمَارِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ فَقَسَمَهُ بَيْنَ الرِّفَاقِ ثُمَّ مَضَى حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْأُثَابَةِ بَيْنَ الرُّوَيْثَةِ وَالْعَرْجِ إِذَا ظَبْيٌ حَاقِفٌ فِي ظِلٍّ فِيهِ سَهْمٌ فَزَعَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ رَجُلًا أَنْ يَقِفَ عِنْدَهُ لَا يَرِيبُهُ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ حَتَّى يُجَاوِزَهُ
مون کي مالڪ کان [يحيى بن سعيد الانصاري] کان ٻڌايو هو، هن چيو؛ مون کي [محمد بن ابراهيم بن الحارث التيميءَ] [عيسيٰ بن طلحه بن عبيدالله] کان [عمير بن سلمه عادل دلمريءَ] کان [البهزي] کان خبر ڏني آهي ته رسول الله ﷺ احرام جي حالت ۾ مڪي ڏانهن روانا ٿيا. جڏهن هو روحا پهتو ته اتي هڪ پالتو گدو هو. اهو رسول الله ﷺ کي ٻڌايو ويو، پوءِ پاڻ فرمايائون: 'ان کي ڇڏي ڏيو، بيشڪ جيڪو ان جو مالڪ آهي اهو جلد ايندو'. پوءِ جانور جو مالڪ البهزي، رسول الله ﷺ سان ملڻ آيو ۽ پڇيو، 'يا رسول الله! هن گدي جي باري ۾ توهان تي منحصر آهي'. پوءِ رسول الله ﷺ ابو بڪر کي چيو ته ان کي جماعت جي ماڻهن ۾ ورهائي. پوءِ انهن پنهنجو سفر جاري رکيو جيستائين اهي عتصابه پهتا، جيڪو رويتسہ ۽ ارج جي وچ ۾ هڪ علائقو آهي، جتي هڪ هرڻ تير سان زخمي ٿي پيو هو. ڪنهن به صحابي کي شڪ نه هو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم ڪنهن ماڻهو کي گڏهه جي ويجهو اچڻ جو حڪم ڏيندا، جيستائين هو ان کي بغير ڪنهن رڪاوٽ جي گذري ويو.
حديث
Imam Malik : 688
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّهُ أَقْبَلَ مِنْ الْبَحْرَيْنِ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالرَّبَذَةِ وَجَدَ رَكْبًا مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ مُحْرِمِينَ فَسَأَلُوهُ عَنْ لَحْمِ صَيْدٍ وَجَدُوهُ عِنْدَ أَهْلِ الرَّبَذَةِ فَأَمَرَهُمْ بِأَكْلِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ثُمَّ إِنِّي شَكَكْتُ فِيمَا أَمَرْتُهُمْ بِهِ فَلَمَّا قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ عُمَرُ مَاذَا أَمَرْتَهُمْ بِهِ فَقَالَ أَمَرْتُهُمْ بِأَكْلِهِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لَوْ أَمَرْتَهُمْ بِغَيْرِ ذَلِكَ لَفَعَلْتُ بِكَ يَتَوَاعَدُهُ
مالڪ مون کي [يحيى بن سعيد] کان ٻڌايو ته هن [سعيد بن مسيب] کي [ابو هريره] کان اهو ٻڌائيندي ٻڌو؛ ته جڏهن هو بحرين کان واپس اچي رهيو هو ۽ ربضه نالي هڪ جاءِ تي پهتو، ته هن عراقين جي هڪ ٽولي سان ملاقات ڪئي جيڪي احرام ۾ هئا. پوءِ انهن کان ربضه جي ماڻهن کان مليل شڪار جي گوشت بابت پڇيو، ۽ هن انهن کي اهو کائڻ جو حڪم ڏنو. ابو هريره چيو؛ 'مون کي شڪ آهي ته مون انهن کي ڇا چيو. پوءِ جڏهن مان مديني پهتس، مون اهو [عمر بن الخطاب] کي ٻڌايو. پوءِ عمر پڇيو؛ 'تو انهن کي ڇا چيو؟'. ابو هريره چيو؛ 'مون انهن کي چيو ته اهو کائو'. عمر بن الخطاب چيو؛ 'جيڪڏهن تون انهن کي ان کان سواءِ ڪجهه به ٻڌائين ها ته مان توهان سان ڪجهه ڪريان ها'. هن طرح هن کيس ڌمڪي ڏني.
حديث
Imam Malik : 689
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَيُحَدِّثُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ أَنَّهُ مَرَّ بِهِ قَوْمٌ مُحْرِمُونَ بِالرَّبَذَةِ فَاسْتَفْتَوْهُ فِي لَحْمِ صَيْدٍ وَجَدُوا نَاسًا أَحِلَّةً يَأْكُلُونَهُ فَأَفْتَاهُمْ بِأَكْلِهِ قَالَ ثُمَّ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ بِمَ أَفْتَيْتَهُمْ قَالَ فَقُلْتُ أَفْتَيْتُهُمْ بِأَكْلِهِ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ لَوْ أَفْتَيْتَهُمْ بِغَيْرِ ذَلِكَ لَأَوْجَعْتُكَ
مونکي مالڪ کان [ابن شهاب] ۽ [سالم بن عبدالله] کان روايت ڪئي وئي آهي ته هن [ابو هريره] کي عبدالله بن عمر کان چوندي ٻڌو ته ربضه کان احرام ۾ ماڻهن جو هڪ گروهه هن وٽان گذريو ۽ شڪار جي گوشت بابت فتويٰ گهري، انهن ماڻهن کي ڏٺو جيڪي احرام ۾ نه هئا، تنهن ڪري هن انهن کي اهو کائڻ لاءِ فتويٰ ڏني. ابو هريره چيو؛ 'مان [عمر بن الخطاب] وٽ ويس ۽ ان بابت پڇيو. عمر پڇيو، 'توهان انهن کي ڇا چيو؟' مون جواب ڏنو، 'مون انهن کي اهو کائڻ لاءِ چيو'. ابو هريره چيو؛ 'پوءِ عمر چيو؛ 'جيڪڏهن توهان ان کان سواءِ ڪجهه به چيو ته، مان واقعي توهان کي ماريندس'.
حديث
Imam Malik : 690
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ كَعْبَ الْأَحْبَارِ أَقْبَلَ مِنْ الشَّامِ فِي رَكْبٍ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ وَجَدُوا لَحْمَ صَيْدٍ فَأَفْتَاهُمْ كَعْبٌ بِأَكْلِهِ قَالَ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِالْمَدِينَةِ ذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ مَنْ أَفْتَاكُمْ بِهَذَا قَالُوا كَعْبٌ قَالَ فَإِنِّي قَدْ أَمَّرْتُهُ عَلَيْكُمْ حَتَّى تَرْجِعُوا ثُمَّ لَمَّا كَانُوا بِبَعْضِ طَرِيقِ مَكَّةَ مَرَّتْ بِهِمْ رِجْلٌ مِنْ جَرَادٍ فَأَفْتَاهُمْ كَعْبٌ أَنْ يَأْخُذُوهُ فَيَأْكُلُوهُ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ذَكَرُوا لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ تُفْتِيَهُمْ بِهَذَا قَالَ هُوَ مِنْ صَيْدِ الْبَحْرِ قَالَ وَمَا يُدْرِيكَ قَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنْ هِيَ إِلَّا نَثْرَةُ حُوتٍ يَنْثُرُهُ فِي كُلِّ عَامٍ مَرَّتَيْنِ
مون کي مالڪ کان [زيد بن اسلم] کان [عطا بن يسار] تائين روايت آهي ته ڪعب الاحبار شام کان هڪ ٽولي ۾ پهتو. هڪ رستي تي، انهن کي شڪار ٿيل جانورن جو گوشت مليو. پوءِ ڪعب انهن کي ان کي کائڻ جو فتويٰ ڏني. عطا چيو: 'جڏهن اهي مديني پهتا ته پوءِ اهي [عمر بن الخطاب] سان مليا ۽ ان کي اهو ذڪر ڪيو. انهن ان جو ذڪر ڪيو'. پوءِ عمر انهن کان پڇيو، 'توهان کي اهو ڪنهن ٻڌايو؟' انهن جواب ڏنو، 'ڪعب'. 'عمر چيو؛ 'مون هن کي چيو آهي ته جيستائين توهان واپس نه اچو توهان جو اڳواڻ رهي'. جڏهن اهي مڪي جي هڪ گهٽي تي هئا، اوچتو اتي ڪيترائي ٽِڊڙا هئا. پوءِ ڪعب انهن کي فتويٰ ڏني ته اهي ان کي کڻي کائين. جڏهن اهي عمر بن الخطاب سان مليا، انهن ان جو ذڪر ڪيو. 'پوءِ عمر پڇيو؛ 'توهان انهن کي ان معاملي بابت فتويٰ ڇو ڏني؟' ڪعب جواب ڏنو؛ 'هي اصل ۾ هڪ سامونڊي جانور آهي'. عمر وري پڇيو، 'توهان کي ڪيئن خبر آهي؟' ڪعب جواب ڏنو، 'اي اميرالمؤمنين! قسم آهي ان ذات جو جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، هي سمنڊ مان ٽِڊڙا آهن جيڪي سال ۾ ٻه ڀيرا ٽڙي پکڙي ويندا.'
حديث
Imam Malik : 691
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ اللَّيْثِيِّأَنَّهُ أَهْدَى لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِمَارًا وَحْشِيًّا وَهُوَ بِالْأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَرَدَّهُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا فِي وَجْهِي قَالَ إِنَّا لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكَ إِلَّا أَنَّا حُرُمٌ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، عبيدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود کان، عبدالله بن عباس کان، اشعث بن جصمه الليثي کان بيان ڪيو آهي ته هڪ ڀيري رسول الله صلي الله عليه وسلم کي هڪ پالتو گدو پيش ڪيو جڏهن هو ابواء يا ودان ۾ هو، پر پاڻ ان کان انڪار ڪيو. جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم منهنجي چهري ۾ تبديلي ڏٺي ته فرمايائون: اسان ان کي رد نٿا ڪريون، پر اسان احرام ۾ آهيون.
حديث
Imam Malik : 692
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ بِالْعَرْجِوَهُوَ مُحْرِمٌ فِي يَوْمٍ صَائِفٍ قَدْ غَطَّى وَجْهَهُ بِقَطِيفَةِ أُرْجُوَانٍ ثُمَّ أُتِيَ بِلَحْمِ صَيْدٍ فَقَالَ لِأَصْحَابِهِ كُلُوا فَقَالُوا أَوَ لَا تَأْكُلُ أَنْتَ فَقَالَ إِنِّي لَسْتُ كَهَيْئَتِكُمْ إِنَّمَا صِيدَ مِنْ أَجْلِي
مون کي مالڪ کان [عبدالله بن ابي بڪر] کان [عبدالله بن عامر بن ربيعہ] ٻڌايو آهي ته: مون [عثمان بن عفان] کي ارج ۾ هڪ گاڏي تي ڏٺو جڏهن هو سخت گرم ڏينهن تي احرام ۾ هو، هن پنهنجو چهرو ڳاڙهي رنگ جي مخملي ڪپڙي سان ڍڪيو. پوءِ هن کي شڪار جو گوشت پيش ڪيو ويو، پوءِ هن پنهنجن دوستن کي چيو؛ 'اوھين کائو!' انهن پڇيو، 'اوھين ڇو نه ٿا کائو؟' هن جواب ڏنو؛ 'مان اوھان وانگر نه آهيان، مون جي ڪري جانور جو شڪار ڪيو ويو هو'.
حديث
Imam Malik : 693
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْ لَهُيَا ابْنَ أُخْتِي إِنَّمَا هِيَ عَشْرُ لَيَالٍ فَإِنْ تَخَلَّجَ فِي نَفْسِكَ شَيْءٌ فَدَعْهُ تَعْنِي أَكْلَ لَحْمِ الصَّيْدِ
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان، عائشه ام المومنين کان روايت ڪئي آهي، هن چيو: 'اي منهنجي ڀيڻ جا پٽ، حج صرف ڏهه ڏينهن جو آهي، جيڪڏهن توکي ڪو شڪ آهي ته ان کان پاسو ڪر'. مطلب ته شڪار ڪيل جانورن جو گوشت کائڻ.
حديث
Imam Malik : 694
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَمْسٌ مِنْ الدَّوَابِّ لَيْسَ عَلَى الْمُحْرِمِ فِي قَتْلِهِنَّ جُنَاحٌ الْغُرَابُ وَالْحِدَأَةُ وَالْعَقْرَبُ وَالْفَأْرَةُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ
مون کي يحييٰ، مالڪ، نافع، عبدالله بن عمر کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ جن فرمايو: پنج جانور جن کي احرام واري ماڻهوءَ لاءِ مارڻ حرام ناهي: ڪانءُ، حداعه پکي - هڪ قسم جو پکي -، وڇون، چوها ۽ ڪارا ڪتا.
حديث
Imam Malik : 695
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَمْسٌ مِنْ الدَّوَابِّ مَنْ قَتَلَهُنَّ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ الْعَقْرَبُ وَالْفَأْرَةُ وَالْغُرَابُ وَالْحِدَأَةُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ
مون کي مالڪ کان، عبدالله بن دينار کان، عبدالله بن عمر کان، روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: پنج جانور اهڙا آهن جن کي جيڪڏهن ڪو ماڻهو احرام جي حالت ۾ ماري ڇڏي ته ان تي گناهه نه ٿيندو. اهي آهن نانگ، چوٿون، ڪانگ، هدايت وارو پکي ۽ ڪارو ڪتو.
حديث
Imam Malik : 696
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَمْسٌ فَوَاسِقُ يُقْتَلْنَ فِي الْحَرَمِ الْفَأْرَةُ وَالْعَقْرَبُ وَالْغُرَابُ وَالْحِدَأَةُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: پنج تباهي ڪندڙ جانور آهن جن کي احرام جي حالت ۾ به مارڻ گهرجي: چوها، نانگ، ڪانگ، جنتي پکي ۽ ڪارا ڪتا.
حديث
Imam Malik : 697
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِأَمَرَ بِقَتْلِ الْحَيَّاتِ فِي الْحَرَمِ
مون کي مالڪ کان ۽ ابن شهاب کان روايت آهي ته عمر بن خطاب حرم جي سرزمين ۾ نانگ مارڻ جو حڪم ڏنو هو.
حديث
Imam Malik : 698
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهُدَيْرِ أَنَّهُ رَأَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِيُقَرِّدُ بَعِيرًا لَهُ فِي طِينٍ بِالسُّقْيَا وَهُوَ مُحْرِمٌقَالَ مَالِك وَأَنَا أَكْرَهُهُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، [محمد بن ابراهيم بن الحارث تيمي کان]، [ربيعة بن ابو عبدالله بن الحدير کان] ٻڌايو ته هن [عمر بن الخطاب] کي سُقيا نالي هڪ جاءِ تي پنهنجي اُٺ کي ننڍن جانورن - جُونئن - کان صاف ڪندي ڏٺو، جيتوڻيڪ هو احرام ۾ هو. مالڪ چيو؛ 'مون کي اهو ناپسند آهي'.
حديث
Imam Malik : 699
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ عَنْ أُمِّهِ أَنَّهَا قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَتُسْأَلُ عَنْ الْمُحْرِمِ أَيَحُكُّ جَسَدَهُ فَقَالَتْ نَعَمْ فَلْيَحْكُكْهُ وَلْيَشْدُدْ وَلَوْ رُبِطَتْ يَدَايَ وَلَمْ أَجِدْ إِلَّا رِجْلَيَّ لَحَكَكْتُ
مون کي مالڪ سان گڏ [علقمه] کان [پنهنجي ماءُ کان] ٻڌايو ته هن چيو ته مون رسول الله ﷺ جي زال عائشه کي احرام واري شخص بابت پڇيو ته ڇا ان لاءِ جائز آهي ته هو پنهنجو جسم ڇڪي؟ عائشه جواب ڏنو ته ها، ان کي ڇڪي ۽ ڇڪي. جيڪڏهن منهنجا هٿ بند ڪيا وڃن ۽ مون کي پيرن کان سواءِ ٻيو ڪجهه نه ملي ته مان واقعي انهن کي ڇڪي ڇڏيندس.
حديث
Imam Malik : 700
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَنَظَرَ فِي الْمِرْآةِ لِشَكْوٍ كَانَ بِعَيْنَيْهِ وَهُوَ مُحْرِمٌ
مون کي مالڪ کان، [ايوب بن موسيٰ] کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] آئيني ۾ ڏٺو ڇاڪاڻ ته هو پنهنجين اکين جي شڪايت ڪري رهيو هو، جيتوڻيڪ هو احرام ۾ هو.
