Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 661
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَيَا أَهْلَ مَكَّةَ مَا شَأْنُ النَّاسِ يَأْتُونَ شُعْثًا وَأَنْتُمْ مُدَّهِنُونَ أَهِلُّوا إِذَا رَأَيْتُمْ الْهِلَالَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالرحمان بن القاسم کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو آهي ته عمر بن خطاب چيو: 'اي مڪي جا ماڻهو، اهي ماڻهو ڪيئن آهن جيڪي پنهنجا وار ڦاٽل ۽ مٽيءَ سان ڀريل کڻي اچن ٿا، جڏهن ته توهان اڃا تائين تيل پائي رهيا آهيو؟ جڏهن توهان چنڊ ڏسو ته احرام ڪريو'.
حديث
Imam Malik : 662
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِأَقَامَ بِمَكَّةَ تِسْعَ سِنِينَ وَهُوَ يُهِلُّ بِالْحَجِّ لِهِلَالِ ذِي الْحِجَّةِوَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ مَعَهُ يَفْعَلُ ذَلِكَ
مونکي مالڪ کان [هشام بن عروه] جي واسطي سان ٻڌايو ويو آهي ته [عبدالله بن زبير] نو سال مڪي ۾ رهيو، هن ذوالحج جي مهيني ۾ اسان جي حج جو احرام ٻڌو، ۽ [عروه بن زبير] به ان سان گڏ احرام ٻڌو.
حديث
Imam Malik : 663
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ زِيَادَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ كَتَبَ إِلَى عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ قَالَ مَنْ أَهْدَى هَدْيًا حَرُمَ عَلَيْهِ مَا يَحْرُمُ عَلَى الْحَاجِّ حَتَّى يُنْحَرَ الْهَدْيُوَقَدْ بَعَثْتُ بِهَدْيٍ فَاكْتُبِي إِلَيَّ بِأَمْرِكِ أَوْ مُرِي صَاحِبَ الْهَدْيِ قَالَتْ عَمْرَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ لَيْسَ كَمَا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَا فَتَلْتُ قَلَائِدَ هَدْيِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيَّ ثُمَّ قَلَّدَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ ثُمَّ بَعَثَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ أَبِي فَلَمْ يَحْرُمْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْءٌ أَحَلَّهُ اللَّهُ لَهُ حَتَّى نُحِرَ الْهَدْيُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالله بن ابي بڪر بن محمد کان، عمره بنت عبدالرحمان کان، ٻڌايو ته هن ٻڌايو ته، زياد بن ابو سفيان رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زال عائشه کي خط لکيو. عبدالله بن عباس چيو ته، 'جيڪو به قرباني ذبح ڪري ٿو، ان تي اهو ڪجهه ڪرڻ حرام آهي جيڪو ان شخص لاءِ حرام آهي جيڪو حج جي احرام ۾ هجي جيستائين جانور ذبح نه ڪيو وڃي. مون پنهنجون خريداريون موڪلي ڇڏيون آهن. تنهن ڪري مون کي پنهنجا حڪم لکو يا ان شخص کي حڪم ڏيو جيڪو قرباني ڪرڻ چاهي ٿو.' 'عمره چيو؛' پوءِ عائشه چيو؛ 'نه جيئن ابن عباس چيو. مون پنهنجن ٻنهي هٿن سان رسول الله صلي الله عليه وسلم جي قربانين جا رسا ڪتايا آهن، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجن هٿن سان پٺيان هليا. ان کان پوءِ هن ۽ منهنجي پيءُ هديو موڪليو. ۽ جيڪو ڪجھ الله پاڪ حلال ڪيو آهي ان مان رسول الله صلي الله عليه وسلم تي ڪا به شيءِ حرام ناهي جيستائين قرباني ذبح نه ڪئي وڃي.
حديث
Imam Malik : 664
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ عَمْرَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ الَّذِي يَبْعَثُ بِهَدْيِهِ وَيُقِيمُ هَلْ يَحْرُمُ عَلَيْهِ شَيْءٌ فَأَخْبَرَتْنِي أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَتَقُولُ لَا يَحْرُمُ إِلَّا مَنْ أَهَلَّ وَلَبَّى
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان روايت ڪئي آهي ته مون [عمرہ بنت عبدالرحمان کان ان شخص بابت پڇيو جنهن ذبح موڪليو ۽ پوءِ هو پوئتي رهيو ته ڇا هن احرام ٻڌو آهي. پوءِ عمرہ مون کي ٻڌايو ته هن [عائشه کي] چوندي ٻڌو آهي ته: ڪو به احرام ۾ داخل نه ٿيندو سواءِ ان جي جيڪو احرام ۾ داخل ٿيو ۽ تلبيه ڪئي هجي.
حديث
Imam Malik : 665
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهُدَيْرِأَنَّهُ رَأَى رَجُلًا مُتَجَرِّدًا بِالْعِرَاقِ فَسَأَلَ النَّاسَ عَنْهُ فَقَالُوا إِنَّهُ أَمَرَ بِهَدْيِهِ أَنْ يُقَلَّدَ فَلِذَلِكَ تَجَرَّدَ قَالَ رَبِيعَةُ فَلَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ فَذَكَرْتُ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ بِدْعَةٌ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ
مالڪ مون کي [يحيى بن سعيد] کان [محمد بن ابراهيم بن الحارث التيميءَ] کان [ربيعة بن عبدالله بن الحدير] کان ٻڌايو ته هن عراق ۾ هڪ ماڻهو کي اڪيلو ڏٺو. پوءِ ربيعة ماڻهن کان ان ماڻهو بابت پڇيو. انهن جواب ڏنو، 'ان ماڻهوءَ پنهنجي قرباني کي هار ۾ پائڻ جو حڪم ڏنو، تنهن ڪري هن پاڻ کي اڪيلو رکيو'. ربيعة چيو؛ 'مان [عبدالله بن زبير] سان مليس ۽ مون ان کي اهو ٻڌايو. پوءِ هن چيو؛ 'اهو بدعت جو ڪم آهي، ڪعبي جي مالڪ جي واسطي'.
حديث
Imam Malik : 666
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُالْمَرْأَةُ الْحَائِضُ الَّتِي تُهِلُّ بِالْحَجِّ أَوْ الْعُمْرَةِ إِنَّهَا تُهِلُّ بِحَجِّهَا أَوْ عُمْرَتِهَا إِذَا أَرَادَتْ وَلَكِنْ لَا تَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَلَا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَهِيَ تَشْهَدُ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا مَعَ النَّاسِ غَيْرَ أَنَّهَا لَا تَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَلَا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَلَا تَقْرَبُ الْمَسْجِدَ حَتَّى تَطْهُرَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: 'هڪ حيض واري عورت جيڪا حج ۽ عمري جو احرام ٻڌي ٿي، پوءِ جيڪڏهن چاهي ته حج يا عمري جو عمرو ڪري ٿي، پر صفا ۽ مروه جي وچ ۾ طواف ۽ سعي نٿي ڪري سگهي. هو اڃا تائين ماڻهن سان گڏ سڀني رسمن جي پيروي ڪري ٿو، سواءِ شفا ۽ مروه جي وچ ۾ طواف ۽ سعي جي، ۽ جيستائين پاڪ نه ٿئي مسجد جي ويجهو نه ٿو وڃي سگهي.'
حديث
Imam Malik : 667
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَعْتَمِرْ إِلَّا ثَلَاثًا إِحْدَاهُنَّ فِي شَوَّالٍ وَاثْنَتَيْنِ فِي ذِي الْقَعْدَةِ
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ ٽن عمرن کان سواءِ ٻيو ڪو به عمرو نه ڪيو، جن مان هڪ شوال جي مهيني ۾ ۽ ٻيو ذوالقعد جي مهيني ۾.
حديث
Imam Malik : 668
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ الْأَسْلَمِيِّ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ فَقَالَأَعْتَمِرُ قَبْلَ أَنْ أَحُجَّ فَقَالَ سَعِيدٌ نَعَمْ قَدْ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ يَحُجَّ
مون کي مالڪ (عبدالرحمٰن بن حرمله اسلمي) کان ٻڌايو آهي؛ هڪ شخص (سعيد بن المسيب) کان پڇيو ته ڇا مان حج ڪرڻ کان پهريان عمرو ڪري سگهان ٿو؟ “ سعيد جواب ڏنو ته ها، رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم هڪ ڀيري حج ڪرڻ کان اڳ عمرو ڪيو هو.
حديث
Imam Malik : 669
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ أَبِي سَلَمَةَ اسْتَأْذَنَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِأَنْ يَعْتَمِرَ فِي شَوَّالٍ فَأَذِنَ لَهُ فَاعْتَمَرَ ثُمَّ قَفَلَ إِلَى أَهْلِهِ وَلَمْ يَحُجَّ
مون کي مالڪ کان، [ابن شهاب] کان، [سعيد بن مسيب] کان، ٻڌايو ويو آهي ته عمر بن ابو سلمه [عمر بن الخطاب کان شوال جي مهيني ۾ عمرو ڪرڻ جي اجازت گهري، ۽ هن اجازت ڏني. هن عمرو ڪيو ۽ پوءِ پنهنجي گهر وارن ڏانهن موٽي آيو ۽ حج نه ڪيو.
حديث
Imam Malik : 670
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ يَقْطَعُ التَّلْبِيَةَ فِي الْعُمْرَةِ إِذَا دَخَلَ الْحَرَمَ
مون کي يحييٰ کان، ان کان، ان کان، ان کان، ان کان، ان کان، ان کان، ان کان، ان کان، ان جي پيءُ کان، روايت ڪئي آهي ته هن عمري دوران مسجد الحرام ۾ داخل ٿيڻ وقت پنهنجو تلبيه بند ڪري ڇڏيو هو.
حديث
Imam Malik : 671
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ وَالضَّحَّاكَ بْنَ قَيْسٍ عَامَ حَجَّ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ وَهُمَا يَذْكُرَانِ التَّمَتُّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَقَالَ الضَّحَّاكُ بْنُ قَيْسٍ لَا يَفْعَلُ ذَلِكَ إِلَّا مَنْ جَهِلَ أَمْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ سَعْدٌ بِئْسَ مَا قُلْتَ يَا ابْنَ أَخِي فَقَالَ الضَّحَّاكُ فَإِنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَدْ نَهَى عَنْ ذَلِكَفَقَالَ سَعْدٌ قَدْ صَنَعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَنَعْنَاهَا مَعَهُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، [ابن شهاب] کان، [محمد بن عبدالله بن الحارث بن نوفل بن عبدالمطلب] کان، ٻڌايو ته هن کيس ٻڌايو؛ ته مون ٻڌو ته [سعد بن ابو وقاش] ۽ [عدل دلحاڪ بن قيس] معاويه بن ابو سفيان جي سال ۾ حج ڪيو. ٻنهي عمري کان حج تائين تمتع جو ذڪر ڪيو. پوءِ عادل دلحاڪ چيو؛ 'اهو ڪو به نٿو ڪري سواءِ انهن ماڻهن جي جيڪي الله عزوجل جي حڪمن کي نٿا ڄاڻن'. سعد چيو؛ 'ڪيترو خراب آهي جيڪو تون چوين ٿو، اي منهنجي ڀاءُ جو پٽ!' عادل دلحاڪ چيو؛ '[عمر بن الخطاب] ان کي منع ڪيو آهي'. سعد ٻيهر چيو، 'رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ ڀيرو اهو ڪيو هو ۽ اسان ان سان ڪيو هو'.
حديث
Imam Malik : 672
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ صَدَقَةَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَوَاللَّهِ لَأَنْ أَعْتَمِرَ قَبْلَ الْحَجِّ وَأُهْدِيَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَعْتَمِرَ بَعْدَ الْحَجِّ فِي ذِي الْحِجَّةِ
مون کي مالڪ کان، شداقه بن يسار کان، عبدالله بن عمر کان، هن چيو ته: الله جو قسم، حج کان اڳ عمرو ڪرڻ ۽ پوءِ ان کي ذبح ڪرڻ، مون لاءِ ذوالحج جي مهيني ۾ حج کان پوءِ عمرو ڪرڻ کان وڌيڪ بهتر آهي.
حديث
Imam Malik : 673
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُمَنْ اعْتَمَرَ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ فِي شَوَّالٍ أَوْ ذِي الْقَعْدَةِ أَوْ فِي ذِي الْحِجَّةِ قَبْلَ الْحَجِّ ثُمَّ أَقَامَ بِمَكَّةَ حَتَّى يُدْرِكَهُ الْحَجُّ فَهُوَ مُتَمَتِّعٌ إِنْ حَجَّ وَعَلَيْهِ مَا اسْتَيْسَرَ مِنْ الْهَدْيِ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعَ
مونکي مالڪ کان، عبدالله بن عمر کان، عبدالله بن عمر کان، ٻڌايو ويو آهي ته: جيڪو به حج جي مهينن ۾ عمرو ڪري ٿو، چاهي شوال جو مهينو هجي يا ذوالقعد جو يا ذوالحج جو، حج کان اڳ، ۽ پوءِ حج جو وقت اچڻ تائين مڪي ۾ رهي ٿو، ته ان کي تمتع چيو ويندو آهي. تنهن ڪري ان تي واجب آهي ته اهڙو جانور ذبح ڪري جيڪو آساني سان ملي سگهي، يا جيڪڏهن ان کي اهڙو جانور نه ملي ته ان کي حج جي ڏينهن ۾ ٽي ڏينهن ۽ حج کان واپس اچڻ کان پوءِ ست ڏينهن روزا رکڻ گهرجن.
حديث
Imam Malik : 674
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يَقُولُمَنْ اعْتَمَرَ فِي شَوَّالٍ أَوْ ذِي الْقِعْدَةِ أَوْ فِي ذِي الْحِجَّةِ ثُمَّ أَقَامَ بِمَكَّةَ حَتَّى يُدْرِكَهُ الْحَجُّ فَهُوَ مُتَمَتِّعٌ إِنْ حَجَّ وَمَا اسْتَيْسَرَ مِنْ الْهَدْيِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعَ
مالڪ مون کي [يحيى بن سعيد] کان ٻڌايو ته هن [سعيد بن مسيب] کي چوندي ٻڌو ته: "جيڪو شخص شوال يا ذوالقعده يا ذوالحجه جي مهيني ۾ عمرو ڪري ٿو، ۽ پوءِ حج جو وقت اچڻ تائين مڪي ۾ رهي ٿو، ته پوءِ ان کي تمتع ڪندڙ چيو ويندو آهي" جيڪڏهن هو حج جاري رکي ٿو. تنهن ڪري ان تي واجب آهي ته ڪا اهڙي شيءِ ذبح ڪري جيڪا ان لاءِ آسان هجي، يا جيڪڏهن هو ان کي نه ڳولي سگهي، ته هو حج دوران ٽي ڏينهن ۽ حج کان واپس اچڻ تي ست ڏينهن روزا رکي."
حديث
Imam Malik : 675
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْعُمْرَةُ إِلَى الْعُمْرَةِ كَفَّارَةٌ لِمَا بَيْنَهُمَا وَالْحَجُّ الْمَبْرُورُ لَيْسَ لَهُ جَزَاءٌ إِلَّا الْجَنَّةُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، سميه کان، ابوبڪر بن عبدالرحمان جي اڳوڻي غلام کان، ابو صالح السمان کان، ابو هريره کان، ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'هڪ عمرو ٻئي عمري تائين انهن جي وچ ۾ گناهن جو ڪفارو آهي. ۽ قبول ٿيل حج جو بدلو جنت کان سواءِ ٻيو ڪجهه به ناهي.'
حديث
Imam Malik : 676
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَقُولُجَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ كُنْتُ تَجَهَّزْتُ لِلْحَجِّ فَاعْتَرَضَ لِي فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اعْتَمِرِي فِي رَمَضَانَ فَإِنَّ عُمْرَةً فِيهِ كَحِجَّةٍ
مون کي مالڪ کان ابو بڪر بن عبدالرحمان جي اڳوڻي غلام [سميه] کان ٻڌايو هو؛ ته هن [ابوبڪر بن عبدالرحمان] کي چوندي ٻڌو هو ته؛ 'هڪ عورت رسول الله ﷺ سان ملي ۽ پڇيو، 'مان حج ڪرڻ لاءِ تيار آهيان، پر ان ۾ ڪا به رڪاوٽ نه آئي آهي؟' 'پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو؛ 'رمضان جي مهيني ۾ عمرو، ڇاڪاڻ ته ان مهيني ۾ عمرو - حقيقت ۾ - حج وانگر آهي'.
حديث
Imam Malik : 677
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَافْصِلُوا بَيْنَ حَجِّكُمْ وَعُمْرَتِكُمْ فَإِنَّ ذَلِكَ أَتَمُّ لِحَجِّ أَحَدِكُمْ وَأَتَمُّ لِعُمْرَتِهِ أَنْ يَعْتَمِرَ فِي غَيْرِ أَشْهُرِ الْحَجِّ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان، روايت آهي ته عمر بن خطاب چيو: 'پنهنجي حج ۽ عمري کي الڳ ڪريو، ڇو ته اهو توهان جي حج لاءِ وڌيڪ ڪامل آهي. ۽ بهترين عمرو اهو آهي جيڪو حج جي مهينن کان ٻاهر ڪيو وڃي.'
حديث
Imam Malik : 678
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ أَبَا رَافِعٍ وَرَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَزَوَّجَاهُ مَيْمُونَةَ بِنْتَ الْحَارِثِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَدِينَةِ قَبْلَ أَنْ يَخْرُجَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ربيعة بن ابو عبدالرحمٰن کان، سليمان بن يسار کان روايت ڪئي ته رسول الله ﷺ ابو رافع ۽ هڪ انصاري کي موڪليو، انهن ان جو نڪاح ميمونه بنت الحارث سان ڪيو، جڏهن ته هو اڃا مديني ۾ هو ۽ اڃا نه نڪتو هو.
حديث
Imam Malik : 679
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ أَخِي بَنِي عَبْدِ الدَّارِأَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ أَرْسَلَ إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ وَأَبَانُ يَوْمَئِذٍ أَمِيرُ الْحَاجِّ وَهُمَا مُحْرِمَانِ إِنِّي قَدْ أَرَدْتُ أَنْ أُنْكِحَ طَلْحَةَ بْنَ عُمَرَ بِنْتَ شَيْبَةَ بْنِ جُبَيْرٍ وَأَرَدْتُ أَنْ تَحْضُرَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ أَبَانُ وَقَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَنْكِحِ الْمُحْرِمُ وَلَا يُنْكِحُ وَلَا يَخْطُبُ
مون کي مالڪ کان [نافع] کان [نُبِيّة بن وهب] بني عبدالدار جي ڀاءُ کان ٻڌايو ويو آهي ته عمر بن عبيدالله [ابن بن عثمان] ڏانهن قاصد موڪليو، ان وقت هو حج جي جماعت جو اڳواڻ هو. اهي ٻئي احرام جي حالت ۾ هئا، 'مان طلحه بن عمر جو نڪاح شَيْبَة بن جبير جي ڌيءَ سان ڪرڻ جو ارادو رکان ٿو. مان چاهيان ٿو ته توهان شرڪت ڪريو'. پر ابان ان کي رد ڪندي چيو ته؛ 'مون [عثمان بن عفان] کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته؛ "جيڪو شخص احرام ۾ هجي ان کي شادي نه ڪرڻ گهرجي، نه شادي ڪرڻ گهرجي، ۽ نه شادي جو پيغام ڏيڻ گهرجي."
حديث
Imam Malik : 680
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ أَنَّ أَبَا غَطَفَانَ بْنَ طَرِيفٍ الْمُرِّيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّأَبَاهُ طَرِيفًا تَزَوَّجَ امْرَأَةً وَهُوَ مُحْرِمٌ فَرَدَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ نِكَاحَهُ
مون کي مالڪ کان داؤد بن الحسين کان روايت ملي آهي ته [ابو غطفان بن ظرف المري] کيس ٻڌايو ته سندس پيءُ ظرف هڪ عورت سان شادي ڪئي جڏهن هو احرام ۾ هو، پوءِ [عمر بن الخطاب] شادي کان انڪار ڪيو.
