Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 641
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ أَنْ يُهِلُّوا مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ وَأَهْلَ الشَّامِ مِنْ الْجُحْفَةِ وَأَهْلَ نَجْدٍ مِنْ قَرْنٍ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَمَّا هَؤُلَاءِ الثَّلَاثُ فَسَمِعْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُخْبِرْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيُهِلُّ أَهْلُ الْيَمَنِ مِنْ يَلَمْلَمَ
مون کي مالڪ کان، عبدالله بن دينار کان، عبدالله بن عمر کان، هن چيو ته؛ رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم مديني وارن کي حڪم ڏنو ته هو ذليل الحليفه کان احرام ڪن، صيام وارن کي جحفه کان ۽ نجد وارن کي قرن کان. عبدالله بن عمر چيو؛ ”مون انهن ٽنهي کي سڌو سنئون رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم کان ٻڌو هو، پر مون کي ڪنهن ٻڌايو ته رسول الله ﷺ جن فرمايو آهي ته؛ ”يمنين پنهنجو احرام يعلم کان شروع ڪن ٿا.
حديث
Imam Malik : 642
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَأَهَلَّ مِنْ الْفُرُعِ
مون کي مالڪ کان نافع کان روايت ملي آهي ته [عبدالله بن عمر] احرام فرع کان شروع ڪيو.
حديث
Imam Malik : 643
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ تَلْبِيَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَقَالَ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَزِيدُ فِيهَا لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ بِيَدَيْكَ لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله ﷺ جو تلبيه هي هو: 'لبّيكَ اللهُمَّ لبّيكَ لاَ سيّارِكَلاَكَ لبّيك، انّ الحمّدَ وَنِعْمَتَ لَكَ والملكَ لاَ سيّارِكَلاَكَ - مان تنهنجي سڏ جو جواب ڏيان ٿو، اي الله، مان تنهنجي سڏ جو جواب ڏيان ٿو، اي الله، مان تنهنجي سڏ جو جواب ڏيان ٿو. سڀ تعريفون، برڪتون ۽ طاقتون تنهنجيون آهن. تنهنجو ڪو به ساٿي ناهي- '. نافع چيو؛ عبدالله بن عمر هڪ ڀيرو ان ۾ شامل ڪيو، 'لبّيكَ لبّيكَ لبّيكَ واَسَدَائِكَ والخيرُ بِيادائِكَ لبّيكَ وارَ رغبَو اِلَيكَ والعمل - مان تنهنجي سڏ جو جواب ڏيان ٿو، مان تنهنجي سڏ جو جواب ڏيان ٿو، مان تنهنجي سڏ جو جواب ڏيان ٿو. خواهشون ۽ عمل صرف تنهنجا آهن-'.
حديث
Imam Malik : 644
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ ذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ فَإِذَا اسْتَوَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ أَهَلَّ
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ مسجد ذيل الحليفه ۾ ٻه رڪعتون نماز پڙهيون، ۽ جڏهن پاڻ سواري تي چڙهيا ته احرام ٻڌيائون.
حديث
Imam Malik : 645
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ يَقُولُبَيْدَاؤُكُمْ هَذِهِ الَّتِي تَكْذِبُونَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا مَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مِنْ عِنْدِ الْمَسْجِدِ يَعْنِي مَسْجِدَ ذِي الْحُلَيْفَةِ
مون کي مالڪ کان، موسيٰ بن عقبه کان، سليم بن عبدالله کان، ٻڌايو ويو آهي ته هن پنهنجي پيءُ کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'هي توهان جو صحرا آهي جنهن تي توهان رسول الله صلي الله عليه وسلم تي ڪوڙ ڳالهايو هو. رسول الله صلي الله عليه وسلم نقل ڪرڻ شروع نه ڪيو سواءِ مسجد کان، يعني ذيل حليفه جي مسجد کان.'
حديث
Imam Malik : 646
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ جُرَيْجٍ أَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَيَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ رَأَيْتُكَ تَصْنَعُ أَرْبَعًا لَمْ أَرَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِكَ يَصْنَعُهَا قَالَ وَمَا هُنَّ يَا ابْنَ جُرَيْجٍ قَالَ رَأَيْتُكَ لَا تَمَسُّ مِنْ الْأَرْكَانِ إِلَّا الْيَمَانِيَّيْنِ وَرَأَيْتُكَ تَلْبَسُ النِّعَالَ السِّبْتِيَّةَ وَرَأَيْتُكَ تَصْبُغُ بِالصُّفْرَةِ وَرَأَيْتُكَ إِذَا كُنْتَ بِمَكَّةَ أَهَلَّ النَّاسُ إِذَا رَأَوْا الْهِلَالَ وَلَمْ تُهْلِلْ أَنْتَ حَتَّى يَكُونَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَمَّا الْأَرْكَانُ فَإِنِّي لَمْ أَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمَسُّ إِلَّا الْيَمَانِيَّيْنِ وَأَمَّا النِّعَالُ السِّبْتِيَّةُ فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَلْبَسُ النِّعَالَ الَّتِي لَيْسَ فِيهَا شَعَرٌ وَيَتَوَضَّأُ فِيهَا فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَلْبَسَهَا وَأَمَّا الصُّفْرَةُ فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْبُغُ بِهَا فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَصْبُغَ بِهَا وَأَمَّا الْإِهْلَالُ فَإِنِّي لَمْ أَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُهِلُّ حَتَّى تَنْبَعِثَ بِهِ رَاحِلَتُهُ
مون کي مالڪ کان [سعيد بن ابو سعيد المقبوري] کان [عبيد بن جريج کان] روايت ڪئي وئي آهي ته هن [عبدالله بن عمر] کي چيو ته، 'اي ابو عبدالرحمان، مون توکي چار ڪم ڪندي ڏٺو آهي جيڪي مون ڪڏهن به تنهنجي ساٿين کان نه ڏٺا آهن'. ابن عمر پڇيو؛ 'اهو ڇا آهي، اي ابن جريج؟' ابن جريج جواب ڏنو؛ 'مان ڏسان ٿو ته تو ٻن يماني ٿنڀن کان سواءِ موجوده ٿنڀن کي نه ڇهيو آهي. مون توکي چمڙي جي بنا ڪنهن فر جي سينڊل پائي ڏٺو. مون توکي پيلي پاڻي ۾ ٻوڙيندي ڏٺو. مون اهو به ڏٺو ته جيڪڏهن تون مڪي ۾ هجين ها ته ماڻهو نئون چنڊ ڏسڻ کان پوءِ احرام ٻڌن ها، جڏهن ته تون ترويه جي ڏينهن تائين ائين نه ڪرين ها.' عبدالله بن عمر جواب ڏنو؛ 'ٿنڀن جي باري ۾، مون ڪڏهن به رسول الله ﷺ کي ٻن يماني ٿنڀن کان سواءِ انهن کي ڇهندي نه ڏٺو. جڏهن ته، سينڊل چمڙي جا ٺهيل آهن بغير فر جي، ڇاڪاڻ ته مون رسول الله ابو معاويه کي فر کان سواءِ سينڊل پائيندي ڏٺو آهي ۽ انهن سان وضو ڪيو، تنهنڪري مون کي اهي پائڻ پسند آهن. جڏهن ته، پيلي خوشبوءِ، مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي ان سان غسل ڪندي ڏٺو آهي، تنهنڪري مون کي ان سان غسل ڪرڻ پسند آهي. احرام جو مسئلو، مون ڪڏهن به رسول الله صلي الله عليه وسلم کي احرام شروع ڪندي نه ڏٺو ته جيئن سندس گاڏي سٺي نموني هلي رهي هجي.
حديث
Imam Malik : 647
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ ذِي الْحُلَيْفَةِ ثُمَّ يَخْرُجُ فَيَرْكَبُ فَإِذَا اسْتَوَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ أَحْرَمَ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] ذوالحلیفہ جي مسجد ۾ نماز پڙهي، پوءِ ٻاهر نڪتو ۽ پنهنجي سواري تي سوار ٿيو. جڏهن سندس سواري کيس کڻي وئي ته هو احرام جي حالت ۾ داخل ٿيو.
حديث
Imam Malik : 648
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ خَلَّادِ بْنِ السَّائِبِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَمَرَنِي أَنْ آمُرَ أَصْحَابِي أَوْ مَنْ مَعِي أَنْ يَرْفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ بِالتَّلْبِيَةِ أَوْ بِالْإِهْلَالِ يُرِيدُ أَحَدَهُمَا
مون کي يحييٰ، مالڪ، عبدالله بن ابي بڪر بن محمد بن عمرو بن حزم کان، عبدالمالڪ بن ابي بڪر بن الحارث بن هشام کان، خلد بن سائب انصاري کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ جن فرمايو ته: 'جبريل مون وٽ آيو ۽ مون کي چيو ته پنهنجي ساٿين کي، يا جيڪو به مون سان گڏ هو، انهن کي حڪم ڏيان ته تلبيه يا احرام دوران آواز بلند ڪن.' راوي جو مطلب انهن مان هڪ آهي.
حديث
Imam Malik : 649
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ وَمِنَّا مَنْ أَهَّلَ بِالْحَجِّ وَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَجِّ فَأَمَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ فَحَلَّ وَأَمَّا مَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ أَوْ جَمَعَ الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فَلَمْ يُحِلُّوا حَتَّى كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابو الاسود، محمد بن عبدالرحمان، عروه بن الزبير، عائشه، رسول الله ﷺ جي زال کان، چيو آهي ته: اسان رسول الله ﷺ سان گڏ حج وضو تي نڪتا هئاسين. تنهن ڪري، اسان مان ڪجهه عمري جو احرام ٻڌندا آهن، ڪجهه اهڙا آهن جيڪي صرف عمري ۽ حج جو احرام ٻڌندا آهن، ۽ ڪجهه اهڙا آهن جيڪي صرف حج لاءِ آهن. ساڳئي وقت، رسول الله ﷺ صرف حج جو احرام ٻڌندا آهن. تنهن ڪري جيڪي عمري جو احرام ٻڌندا آهن، اهي تحلل ۾ رهندا آهن، جڏهن ته جيڪي حج جو احرام ٻڌندا آهن، يا جيڪي حج ۽ عمري جو احرام ٻڌندا آهن، اهي نحر جي ڏينهن تائين احرام ۾ نه رهندا آهن.
حديث
Imam Malik : 650
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْرَدَ الْحَجَّ
مون کي مالڪ کان، عبدالرحمٰن بن قاسم کان، سندس پيءُ کان، ام المومنين ام المومنين کان ٻڌايو ويو آهي. ته رسول الله صلي الله عليه وسلم حج فرض ادا ڪيو.
حديث
Imam Malik : 651
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ وَكَانَ يَتِيمًا فِي حَجْرِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْرَدَ الْحَجَّ
مون کي يحيٰ ٻڌايو آهي ته مالڪ کان [ابو الاسود محمد بن عبدالرحمٰن] چيو آهي ته؛ اهو هڪ يتيم هو جيڪو عروه بن عز زبير جي سنڀال ۾ هو، [عروه بن عز زبير] [عائشه] ام المومنين کان؛ ته رسول الله صلي الله عليه وسلم حج فرض ادا ڪيو.
حديث
Imam Malik : 652
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ الْمِقْدَادَ بْنَ الْأَسْوَدِ دَخَلَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ بِالسُّقْيَا وَهُوَ يَنْجَعُ بَكَرَاتٍ لَهُ دَقِيقًا وَخَبَطًا فَقَالَ هَذَا عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ يَنْهَى عَنْ أَنْ يُقْرَنَ بَيْنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ فَخَرَجَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَعَلَى يَدَيْهِ أَثَرُ الدَّقِيقِ وَالْخَبَطِ فَمَا أَنْسَى أَثَرَ الدَّقِيقِ وَالْخَبَطِ عَلَى ذِرَاعَيْهِ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَقَالَ أَنْتَ تَنْهَى عَنْ أَنْ يُقْرَنَ بَيْنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ فَقَالَ عُثْمَانُ ذَلِكَ رَأْيِي فَخَرَجَ عَلِيٌّ مُغْضَبًا وَهُوَ يَقُولُ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ مَعًا
يحييٰ مون کان مالڪ، جعفر بن محمد، سندس پيءُ کان روايت ڪئي آهي ته مقداد بن اسود، السقيه ۾ علي بن ابي طالب سان مليو. علي پنهنجن اٺن کي پاڻي پياري رهيو هو ۽ انهن کي اٽو ۽ چارا کارائي رهيو هو. مقداد پوءِ چيو، "[عثمان بن عفان] قِران سان حج ۽ عمري کي حرام ڪيو آهي." پوءِ علي بن ابو طالب ٻاهر نڪتو، جڏهن ته سندس هٿن تي اٽي ۽ چارا جا نشان هئا. ۽ مان سندس هٿن تي اٽي ۽ چارا جا نشان نه ٿو وساريان، تنهن ڪري هو عثمان بن عفان وٽ ويو. علي پڇيو، "ڇا توهان اهو آهيو جنهن قِران سان حج ۽ عمري کي حرام ڪيو آهي؟" عثمان جواب ڏنو، "اهو منهنجو خيال آهي." پوءِ علي ڪاوڙ ۾ ٻاهر نڪتو ۽ پڙهيو، "لَبَائِڪَ اللهُمَّ لَبَائِڪَ، لَبَائِڪَ بِحَاجِن وَ عُمَرَتِ مَعَان - مان تنهنجي سڏ جو جواب ڏيان ٿو، اي الله، مان تنهنجي سڏ جو جواب ڏيان ٿو. مان حج ۽ عمري سان هڪ ئي وقت تنهنجي سڏ کي پورو ڪريان ٿو." -'
حديث
Imam Malik : 653
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ خَرَجَ إِلَى الْحَجِّ فَمِنْ أَصْحَابِهِ مَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ وَمِنْهُمْ مَنْ جَمَعَ الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ وَمِنْهُمْ مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ فَقَطْ فَأَمَّا مَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ أَوْ جَمَعَ الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فَلَمْ يَحْلِلْ وَأَمَّا مَنْ كَانَ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ فَحَلُّوا
مون کي مالڪ کان، محمد بن عبدالرحمٰن کان، سليمان بن يسار کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ حج جي وقت حج لاءِ نڪتا، سندن اصحابن ۾ اهڙا به هئا جيڪي حج جو احرام ٻڌندا هئا، اهڙا به هئا جيڪي حج ۽ عمري جو احرام ٻڌندا هئا، ۽ اهڙا به هئا جيڪي صرف عمري جو احرام ٻڌندا هئا. جيڪي حج لاءِ يا حج ۽ عمري جو احرام ٻڌندا هئا، اهي تحلل نه ڪندا هئا، جڏهن ته جيڪي عمري لاءِ احرام ٻڌندا هئا، اهي تحلل ڪندا هئا.
حديث
Imam Malik : 654
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيِّ أَنَّهُ سَأَلَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍوَهُمَا غَادِيَانِ مِنْ مِنًى إِلَى عَرَفَةَ كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ يُهِلُّ الْمُهِلُّ مِنَّا فَلَا يُنْكَرُ عَلَيْهِ وَيُكَبِّرُ الْمُكَبِّرُ فَلَا يُنْكَرُ عَلَيْهِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، محمد بن ابي بڪر عث ثقفي کان ٻڌايو ته هن [انس بن مالڪ کان] پڇيو جڏهن اهي ٻئي منيٰ کان عرفات ڏانهن وڃي رهيا هئا ته: 'اڄ توهان رسول الله صلي الله عليه وسلم سان ڇا ڪيو؟' انس جواب ڏنو، 'اسان مان ڪو اهڙو آهي جيڪو تلبيه پڙهي ٿو ۽ ان جو انڪار نٿو ڪري، اسان مان ڪو اهڙو آهي جيڪو تڪبير پڙهي ٿو ۽ ان جو انڪار نٿو ڪري'.
حديث
Imam Malik : 655
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍكَانَ يُلَبِّي فِي الْحَجِّ حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ مِنْ يَوْمِ عَرَفَةَ قَطَعَ التَّلْبِيَةَ
مون کي مالڪ کان، جعفر بن محمد کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو ويو آهي ته [علي بن ابو طالب] پنهنجي حج ۾ تلبيه پڙهي جيستائين عرفه جي ڏينهن سج لهي ويو، پوءِ ان کي روڪي ڇڏيو.
حديث
Imam Malik : 656
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّهَا كَانَتْ تَتْرُكُ التَّلْبِيَةَ إِذَا رَجَعَتْ إِلَى الْمَوْقِفِ
مون کي مالڪ سان گڏ [عبدالرحمن بن القاسم] کان [پنهنجي پيءُ] کان [عيسيه] رسول الله ﷺ جي زال کان ٻڌايو آهي ته جڏهن هو وقوف جي جاءِ تي واپس ايندو هو ته هو تلبيه بند ڪري ڇڏيندو هو.
حديث
Imam Malik : 657
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَقْطَعُ التَّلْبِيَةَ فِي الْحَجِّ إِذَا انْتَهَى إِلَى الْحَرَمِ حَتَّى يَطُوفَ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ يُلَبِّي حَتَّى يَغْدُوَ مِنْ مِنًى إِلَى عَرَفَةَ فَإِذَا غَدَا تَرَكَ التَّلْبِيَةَ وَكَانَ يَتْرُكُ التَّلْبِيَةَ فِي الْعُمْرَةِ إِذَا دَخَلَ الْحَرَمَ
مون کي مالڪ کان [نافع] جي طرفان ٻڌايو ويو آهي ته [عبدالله بن عمر] حج ۾ مسجد الحرام ۾ پهچڻ کان پوءِ تلبيه بند ڪئي جيستائين شفا کان مروه تائين طواف ۽ سعي نه ڪئي. پوءِ هن تلبيه ادا ڪئي جيستائين هو منيٰ کان عرفات لاءِ نڪرڻ لاءِ تيار نه ٿيو. جيڪڏهن هو روانو ٿي چڪو آهي ته هو پنهنجو تلبيه بند ڪري ٿو. ۽ جيڪڏهن هو حرم ۾ داخل ٿيو آهي ته هو عمري دوران تلبيه ڇڏي ڏيندو.
حديث
Imam Malik : 658
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَلَا يُلَبِّي وَهُوَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ
مون کي مالڪ کان ۽ [ابن شهاب] کان ٻڌايو هو ته: '[عبدالله بن عمر] ڪعبي جو طواف ڪرڻ وقت تلبيه نه ڪئي.'
حديث
Imam Malik : 659
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّهَا كَانَتْ تَنْزِلُ مِنْ عَرَفَةَ بِنَمِرَةَ ثُمَّ تَحَوَّلَتْ إِلَى الْأَرَاكِ قَالَتْ وَكَانَتْ عَائِشَةُ تُهِلُّ مَا كَانَتْ فِي مَنْزِلِهَا وَمَنْ كَانَ مَعَهَا فَإِذَا رَكِبَتْ فَتَوَجَّهَتْ إِلَى الْمَوْقِفِ تَرَكَتْ الْإِهْلَالَ قَالَتْ وَكَانَتْ عَائِشَةُ تَعْتَمِرُ بَعْدَ الْحَجِّ مِنْ مَكَّةَ فِي ذِي الْحِجَّةِ ثُمَّ تَرَكَتْ ذَلِكَ فَكَانَتْ تَخْرُجُ قَبْلَ هِلَالِ الْمُحَرَّمِ حَتَّى تَأْتِيَ الْجُحْفَةَ فَتُقِيمَ بِهَا حَتَّى تَرَى الْهِلَالَ فَإِذَا رَأَتْ الْهِلَالَ أَهَلَّتْ بِعُمْرَةٍ
مون کي مالڪ کان [علقمه بن ابو علقمه] کان [سندس ماءُ] کان [عائشه] ام المومنين کان روايت ڪئي وئي آهي ته هن عرفه جي ڏينهن نمره ۾ رات گذاري، پوءِ العرڪ ڏانهن رخ ڪيو. علقمه بن ابو علقمه جي ماءُ چيو ته: 'عيسيٰ اتي هئي ۽ اتي ماڻهن تلبيه ڪئي. جڏهن هو پنهنجي گاڏي تي چڙهي وقوف جي جاءِ ڏانهن هليو ويو، ته پوءِ تلبيه ڇڏي ڏنو'. هن وڌيڪ چيو ته: 'عيسيٰ ذوالحج جي مهيني ۾ مڪي کان حج کان پوءِ عمرو ڪيو، پوءِ هن ان کي ڇڏي ڏنو. عائشه محرم جو چنڊ نظر اچڻ کان اڳ هلي وئي، تنهنڪري هوءَ جحفه پهتي. پوءِ هو اتي رهيو جيستائين هن نئون چنڊ نه ڏٺو. جيڪڏهن هن نئون چنڊ ڏٺو آهي، ته پوءِ عمري جو احرام شروع ڪري ٿو.'
حديث
Imam Malik : 660
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِغَدَا يَوْمَ عَرَفَةَ مِنْ مِنًى فَسَمِعَ التَّكْبِيرَ عَالِيًا فَبَعَثَ الْحَرَسَ يَصِيحُونَ فِي النَّاسِ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهَا التَّلْبِيَةُ
مالڪ مون کي [يحييٰ بن سعيد] کان ٻڌايو ته جڏهن [عمر بن عبدالعزيز] عرفات جي ڏينهن منيٰ کان روانو ٿيو ته هن هڪ زوردار تڪبير جو آواز ٻڌو. پوءِ هن پنهنجي هڪ محافظ کي موڪليو ته ماڻهن کي ٻڌائي ته: 'اي ماڻهو، واقعي اهو تلبيه آهي'.
