Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 601
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُومُ حَتَّى نَقُولَ لَا يُفْطِرُ وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ لَا يَصُومُ وَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَكْمَلَ صِيَامَ شَهْرٍ قَطُّ إِلَّا رَمَضَانَ وَمَا رَأَيْتُهُ فِي شَهْرٍ أَكْثَرَ صِيَامًا مِنْهُ فِي شَعْبَانَ
مون کي يحييٰ ٻڌايو آهي ته مالڪ کان، عمر بن عبيدالله جي اڳوڻي غلام کان، ابو سلمه بن عبدالرحمان کان، رسول الله ﷺ جي زال عائشه کان، هن چيو ته: رسول الله ﷺ مسلسل روزا رکندا هئا جيستائين اسان چيو ته ڪڏهن به روزو نه ٽوڙيو. هن مسلسل روزا به ٽوڙيا جيستائين اسان چيو ته ڪڏهن به روزو نه رکيو. مون رسول الله ﷺ کي رمضان جي مهيني کانسواءِ هڪ مهيني ۾ پنهنجا روزا پورا ڪندي نه ڏٺو. ۽ مان کيس شعبان جي مهيني کانسواءِ ڪنهن به مهيني ۾ گهڻا روزا رکندي نه ڏسان.
حديث
Imam Malik : 602
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الصِّيَامُ جُنَّةٌ فَإِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ صَائِمًا فَلَا يَرْفُثْ وَلَا يَجْهَلْ فَإِنْ امْرُؤٌ قَاتَلَهُ أَوْ شَاتَمَهُ فَلْيَقُلْ إِنِّي صَائِمٌ إِنِّي صَائِمٌ
مونکي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: روزو ڍال آهي، جيڪڏهن توهان مان ڪو روزو رکي ته نه گنديون ڳالهيون ڪري ۽ نه ئي بدسلوڪي ڪري. جيڪڏهن ڪو ان سان وڙهندو يا ان کي گاريون ڏيندو ته ان کي چوڻ گهرجي ته: مان روزو آهيان، مان روزو آهيان.
حديث
Imam Malik : 603
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ إِنَّمَا يَذَرُ شَهْوَتَهُ وَطَعَامَهُ وَشَرَابَهُ مِنْ أَجْلِي فَالصِّيَامُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ كُلُّ حَسَنَةٍ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ إِلَّا الصِّيَامَ فَهُوَ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ
مونکي مالڪ کان [ابو الزناد] کان [الاعرج] کان [ابو هريره] تائين ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'قسم آهي ان ذات جو جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، روزيدار جي وات جي بوءِ الله تعاليٰ جي نظر ۾ مشڪ جي تيل کان وڌيڪ خوشبودار آهي. بيشڪ هو منهنجي لاءِ پنهنجي خواهش، کاڌي ۽ پيئڻ کي روڪي ٿو. تنهن ڪري روزو منهنجو آهي، مان ان جو بدلو ڏيندس. هر نيڪي ڏهه کان ست سؤ ڀيرا وڌيڪ آهي، سواءِ روزي جي. روزو منهنجو آهي ۽ مان ان جو بدلو ڏيندس'.
حديث
Imam Malik : 604
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَإِذَا دَخَلَ رَمَضَانُ فُتِّحَتْ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ وَغُلِّقَتْ أَبْوَابُ النَّارِ وَصُفِّدَتْ الشَّيَاطِينُ
مون کي مالڪ کان سندس چاچي [ابو سهيل بن مالڪ] کان سندس پيءُ کان [ابو هريره] کان روايت ڪئي وئي آهي ته: 'جڏهن رمضان جو مهينو ايندو آهي، جنت جا دروازا کوليا ويندا آهن ۽ دوزخ جا دروازا بند ڪيا ويندا آهن، ۽ شيطانن کي زنجيرن ۾ جڪڙيو ويندو آهي.'
حديث
Imam Malik : 605
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اعْتَكَفَ يُدْنِي إِلَيَّ رَأْسَهُ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لَا يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلَّا لِحَاجَةِ الْإِنْسَانِ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، عروه بن زبير، عمره بنت عبدالرحمان، عائشه، رسول الله ﷺ جي زال کان، چيو ته: جڏهن رسول الله ﷺ ٽڪاف ڪري رهيا هئا، ته پنهنجو مٿو مون ڏانهن ڦيرايو، ۽ مان سندن وارن کي ڦوڪيندي هيس. ۽ هو گهر ۾ صرف انساني ضرورتن کي پورو ڪرڻ لاءِ داخل نه ٿيندو آهي.
حديث
Imam Malik : 606
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَائِشَةَكَانَتْ إِذَا اعْتَكَفَتْ لَا تَسْأَلُ عَنْ الْمَرِيضِ إِلَّا وَهِيَ تَمْشِي لَا تَقِفُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، عمره بنت عبدالرحمان کان روايت ڪئي آهي ته جڏهن [عيشه] اعتڪاف ۾ هوندي هئي، ته هوءَ بيمارن بابت نه پڇندي هئي سواءِ هلڻ جي، بغير رڪجڻ جي.
حديث
Imam Malik : 607
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍعَنْ الرَّجُلِ يَعْتَكِفُ هَلْ يَدْخُلُ لِحَاجَتِهِ تَحْتَ سَقْفٍ فَقَالَ نَعَمْ لَا بَأْسَ بِذَلِكَ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته مالڪ [ابن شهاب] کان ڪنهن اهڙي شخص بابت پڇيو جيڪو اعتڪاف ڪري رهيو آهي ته ڇا هن کي پنهنجون سڀ حجون هڪ ڇت هيٺان ڪرڻ گهرجن. هن جواب ڏنو، 'ها. ڪو مسئلو ناهي'.
حديث
Imam Malik : 608
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ زِيَاد بْن عَبْد الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِاعْتَكَفَ فَكَانَ يَذْهَبُ لِحَاجَتِهِ تَحْتَ سَقِيفَةٍ فِي حُجْرَةٍ مُغْلَقَةٍ فِي دَارِ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ ثُمَّ لَا يَرْجِعُ حَتَّى يَشْهَدَ الْعِيدَ مَعَ الْمُسْلِمِينَ
مون کي يحييٰ کان ٻڌايو ويو آهي ته زياد بن عبدالرحمان چيو آهي؛ اسان کي مالڪ کان ٻڌايو آهي [سميه] جيڪو ابوبڪر بن عبدالرحمان جو اڳوڻو غلام هو؛ ته [ابوبڪر بن عبدالرحمان] اعتڪاف ڪري رهيو هو، پوءِ هو پنهنجي خواهش پوري ڪرڻ لاءِ هڪ بند ڪمري ۾ هڪ ڇت هيٺان خالد بن وليد جي گهر ويو. پوءِ هو واپس نه آيو جيستائين هو مسلمانن سان گڏ موڪلن ۾ شامل نه ٿيو.
حديث
Imam Malik : 609
حَدَّثَنِي زِيَاد عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ فَلَمَّا انْصَرَفَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ فِيهِ وَجَدَ أَخْبِيَةً خِبَاءَ عَائِشَةَ وَخِبَاءَ حَفْصَةَ وَخِبَاءَ زَيْنَبَ فَلَمَّا رَآهَا سَأَلَ عَنْهَا فَقِيلَ لَهُ هَذَا خِبَاءُ عَائِشَةَ وَحَفْصَةَ وَزَيْنَبَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آلْبِرَّ تَقُولُونَ بِهِنَّ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمْ يَعْتَكِفْ حَتَّى اعْتَكَفَ عَشْرًا مِنْ شَوَّالٍ
مون کي زياد، مالڪ، [ابن شهاب]، [عمرہ بنت عبدالرحمان]، [عائشه] کان ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم اعتڪاف ڪرڻ چاهيندا هئا. جڏهن هو ان جاءِ تي ويو جتي هو اعتڪاف ڪرڻ چاهيندو هو، ته ڏٺائين ته اندر ڪيترائي خيما هئا؛ عائشه جو خيمو، حفشه جو خيمو ۽ زينب جو خيمو. جڏهن هن اهو ڏٺو، تڏهن هن پڇيو. پوءِ ڪنهن جواب ڏنو ته اهو عائشه، حفشه ۽ زينب جو خيمو هو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ڇا توهان چئو ٿا ته انهن جيڪو ڪيو اهو سٺو هو؟' 'هو ويو ۽ اعتڪاف نه ڪيو، پوءِ ان کي شوال جي مهيني ۾ ڏهه ڏينهن لاءِ تبديل ڪيو'.
حديث
Imam Malik : 610
و حَدَّثَنِي زِيَاد عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَذْهَبُ لِحَاجَةِ الْإِنْسَانِ فِي الْبُيُوتِ
زياد مون کي مالڪ کان، ۽ ابن شهاب کان، ٻڌايو ته رسول الله ﷺ گهر ۾ رفع حاجت لاءِ ويا هئا.
حديث
Imam Malik : 611
حَدَّثَنِي زِيَاد عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْتَكِفُ الْعَشْرَ الْوُسُطَ مِنْ رَمَضَانَ فَاعْتَكَفَ عَامًا حَتَّى إِذَا كَانَ لَيْلَةَ إِحْدَى وَعِشْرِينَ وَهِيَ اللَّيْلَةُ الَّتِي يَخْرُجُ فِيهَا مِنْ صُبْحِهَا مِنْ اعْتِكَافِهِ قَالَ مَنْ اعْتَكَفَ مَعِيَ فَلْيَعْتَكِفْ الْعَشْرَ الْأَوَاخِرَ وَقَدْ رَأَيْتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ ثُمَّ أُنْسِيتُهَا وَقَدْ رَأَيْتُنِي أَسْجُدُ مِنْ صُبْحِهَا فِي مَاءٍ وَطِينٍ فَالْتَمِسُوهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ وَالْتَمِسُوهَا فِي كُلِّ وِتْرٍ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَأُمْطِرَتْ السَّمَاءُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَكَانَ الْمَسْجِدُ عَلَى عَرِيشٍ فَوَكَفَ الْمَسْجِدُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَأَبْصَرَتْ عَيْنَايَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ وَعَلَى جَبْهَتِهِ وَأَنْفِهِ أَثَرُ الْمَاءِ وَالطِّينِ مِنْ صُبْحِ لَيْلَةِ إِحْدَى وَعِشْرِينَ
مون کي زياد ٻڌايو آهي ته مالڪ کان [يزيد بن عبدالله بن الحد] کان [محمد بن ابراهيم بن الحارث التيميءَ کان] کان [ابو سلمه بن عبدالرحمان] کان [ابو سعيد الخدري] چيو آهي ته: 'رسول الله صلي الله عليه وسلم رمضان جي مهيني جي ٻئي ڏهين تاريخ تي اعتڪاف ڪرڻ شروع ڪيو. ان سال پاڻ اعتڪاف ڪيو، جيستائين ايڪويهين رات آئي، يعني جنهن ڏينهن صبح جو پاڻ اعتڪاف مان نڪتا، پاڻ فرمايائون ته: 'جيڪو مون سان گڏ اعتڪاف ڪرڻ چاهي ٿو، اهو آخري ڏهن ڏينهن ۾ ڪري. مون اهو خواب ۾ ڏٺو آهي، پر مان وساري ويس. مون خواب ۾ ڏٺو ته صبح جو مان پاڻي ۽ مٽيءَ کي سجدو ڪري رهيو آهيان. ان کي آخري ڏهن ڏينهن ۾، ۽ گڏوگڏ طاق راتين ۾ ڳوليو'. ابو سعيد چيو ته: 'ان رات مينهن پيو، ۽ مسجد وارڊ ۾ هئي، تنهن ڪري مسجد ٽٽي پئي'. هن وڌيڪ چيو؛ 'مون پنهنجين ٻنهي اکين سان رسول الله ﷺ کي ويندي ڏٺو، جڏهن ته سندس پيشاني ۽ نڪ تي مٽي ۽ پاڻي جا نشان هئا. اهو ايڪويهين رات جي صبح جو ٿيو'.
حديث
Imam Malik : 612
و حَدَّثَنِي زِيَاد عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَحَرَّوْا لَيْلَةَ الْقَدْرِ فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ
مون کي زياد، مالڪ، حسيام بن عروه، سندس پيءُ کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ جن فرمايو آهي ته: رمضان جي آخري ڏهاڪي ۾ ليلة القدر جي ڳولا ڪريو.
حديث
Imam Malik : 613
و حَدَّثَنِي زِيَاد عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَحَرَّوْا لَيْلَةَ الْقَدْرِ فِي السَّبْعِ الْأَوَاخِرِ
مون کي زياد ٻڌايو آهي ته مالڪ کان، عبدالرحمٰن بن دينار کان، [عبدالله بن عمر] کان. ته رسول الله صلي الله عليه وسلم جن فرمايو؛ ليلة القدر کي آخري ستن ڏينهن ۾ ڳوليو.
حديث
Imam Malik : 614
و حَدَّثَنِي زِيَاد عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُنَيْسٍ الْجُهَنِيَّ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ شَاسِعُ الدَّارِ فَمُرْنِي لَيْلَةً أَنْزِلُ لَهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْزِلْ لَيْلَةَ ثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ مِنْ رَمَضَانَ
مونکي زياد، مالڪ، ابو نضل، اڳوڻي غلام عمر بن عبيدالله کان ٻڌايو آهي ته عبدالله بن انيس الجهني رسول الله ﷺ کي چيو ته: 'يا رسول الله! مان هڪ اهڙو ماڻهو آهيان جنهن جو گهر تمام پري آهي، تنهنڪري مون کي هڪ رات هيٺ لهڻ جو حڪم ڏيو - انهي رات ليلة القدر جي ڳولا ڪرڻ لاءِ'. رسول الله ﷺ فرمايو: 'رمضان جي مهيني جي تيويهين رات هيٺ لهي اچ'.
حديث
Imam Malik : 615
و حَدَّثَنِي زِيَاد عَنْ مَالِك عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَمَضَانَ فَقَالَ إِنِّي أُرِيتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ فِي رَمَضَانَ حَتَّى تَلَاحَى رَجُلَانِ فَرُفِعَتْ فَالْتَمِسُوهَا فِي التَّاسِعَةِ وَالسَّابِعَةِ وَالْخَامِسَةِ
مون کي زياد، مالڪ، حميد ثويل، انس بن مالڪ کان روايت ڪئي آهي ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم اسان سان رمضان جي مهيني ۾ مليا هئا، پاڻ فرمايائون ته: حقيقت ۾، هي رات مون کي رمضان جي مهيني ۾ ڏيکاري وئي هئي، ايتري تائين جو آخرڪار ٻه ماڻهو آيا جن مون کي وساري ڇڏيو. تنهن ڪري ان کي اڻويهين، ستويهين يا پنجويهين رات تي ڳوليو.
حديث
Imam Malik : 616
و حَدَّثَنِي زِيَاد عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُرُوا لَيْلَةَ الْقَدْرِ فِي الْمَنَامِ فِي السَّبْعِ الْأَوَاخِرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي أَرَى رُؤْيَاكُمْ قَدْ تَوَاطَأَتْ فِي السَّبْعِ الْأَوَاخِرِ فَمَنْ كَانَ مُتَحَرِّيَهَا فَلْيَتَحَرَّهَا فِي السَّبْعِ الْأَوَاخِرِ
مون کي زياد، مالڪ، نافع، ابن عمر کان ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم جي هڪ دوست خواب ڏٺو ته ليلة القدر آخري ستن ڏينهن ۾ ملندي. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'مان ڏسان ٿو ته توهان جا خواب آخري ستن ڏينهن ۾ آهن. جيڪو به ان کي حاصل ڪرڻ چاهي ٿو، ان کي آخري ستن ڏينهن ۾ ڳولڻ گهرجي'.
حديث
Imam Malik : 617
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍأَنَّهَا وَلَدَتْ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ بِالْبَيْدَاءِ فَذَكَرَ ذَلِكَ أَبُو بَكْرٍ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مُرْهَا فَلْتَغْتَسِلْ ثُمَّ لِتُهِلَّ
مون کي يحييٰ، مالڪ، عبدالرحمان بن القاسم، سندس پيءُ، اسماء بنت عميس کان ٻڌايو آهي ته هن بيضاء ۾ محمد بن ابوبڪر کي جنم ڏنو، پوءِ ابو بڪر ان جو ذڪر رسول الله ﷺ سان ڪيو. پاڻ فرمايائون ته: ”هن کي چئو ته غسل ڪري، پوءِ احرام ڪري“.
حديث
Imam Malik : 618
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ أَسْمَاءَ بِنْتَ عُمَيْسٍ وَلَدَتْ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ بِذِي الْحُلَيْفَةِ فَأَمَرَهَا أَبُو بَكْرٍ أَنْ تَغْتَسِلَ ثُمَّ تُهِلَّ
مالڪ مون کي [يحيى بن سعيد] کان [سعيد بن مسيب] کان ٻڌايو ته اسماء بنت عميس محمد بن ابوبڪر کي ذوالحلیفہ ۾ جنم ڏنو، تنهن ڪري [ابوبڪر] ان کي غسل ڪرڻ ۽ پوءِ احرام ٻڌڻ جو حڪم ڏنو.
حديث
Imam Malik : 619
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَغْتَسِلُ لِإِحْرَامِهِ قَبْلَ أَنْ يُحْرِمَ وَلِدُخُولِهِ مَكَّةَ وَلِوُقُوفِهِ عَشِيَّةَ عَرَفَةَ
مون کي مالڪ کان [نافع] جي روايت موجب ٻڌايو ويو آهي ته [عبدالله بن عمر] احرام ٻڌڻ کان اڳ غسل ڪيو، مڪي شهر ۾ داخل ٿيڻ لاءِ غسل ڪيو ۽ عرفه جي رات وقوف لاءِ غسل ڪيو.
حديث
Imam Malik : 620
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ اخْتَلَفَا بِالْأَبْوَاءِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِيَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُوَقَالَ الْمِسْوَرُ بْنُ مَخْرَمَةَ لَا يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ قَالَ فَأَرْسَلَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ إِلَى أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ بَيْنَ الْقَرْنَيْنِ وَهُوَ يُسْتَرُ بِثَوْبٍ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُنَيْنٍ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ أَسْأَلُكَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْسِلُ رَأْسَهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ قَالَ فَوَضَعَ أَبُو أَيُّوبَ يَدَهُ عَلَى الثَّوْبِ فَطَأْطَأَهُ حَتَّى بَدَا لِي رَأْسُهُ ثُمَّ قَالَ لِإِنْسَانٍ يَصُبُّ عَلَيْهِ اصْبُبْ فَصَبَّ عَلَى رَأْسِهِ ثُمَّ حَرَّكَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُ
مون کي يحييٰ، مالڪ، زيد بن اسلم، ابراهيم بن عبدالله بن حنين کان سندس پيءُ کان ٻڌايو آهي ته عبدالله بن عباس ۽ مشور بن مخرمہ جا ابواء ۾ مختلف رايا هئا. [عبدالله بن عباس] چيو ته: 'احرام واري شخص کي پنهنجو مٿو ڌوئڻ گهرجي'. جڏهن ته [المشور بن مخرمہ] چيو ته: 'احرام واري شخص کي پنهنجو مٿو نه ڌوئڻ گهرجي'. راوي چيو ته: 'عبدالله بن عباس مون کي [ابو ايوب الانصاري] سان ملڻ لاءِ موڪليو. مون کيس ٻن رڪاوٽن جي وچ ۾ غسل ڪندي ۽ چادر سان ڍڪيل ڏٺو. پوءِ مون کيس سلام ڪيو. هن پڇيو: 'اهو ڪير آهي؟' مون جواب ڏنو، 'مان عبدالله بن حنين آهيان جنهن کي عبدالله بن عباس توهان ڏانهن پڇيو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم احرام جي حالت ۾ پنهنجو مٿو ڪيئن ڌوئيندا هئا'. پوءِ ابو ايوب پنهنجا هٿ پنهنجن ڪپڙن تي رکيا، پوءِ انهن کي هلايو جيستائين سندس مٿو نظر نه آيو. پوءِ پاڻ ﷺ ان شخص کي چيو جيڪو مٿس پاڻي وجهڻ وارو هو، ”ڇِڙڪيو!“ ان شخص سندس مٿي تي پاڻي وجهڻ شروع ڪيو. پوءِ ابو ايوب پنهنجي مٿي کي ٻنهي هٿن سان ڍڪيو، پوءِ ان کي اڳيان کان پوئتي ڦيرايو. ان کان پوءِ چيو؛ ”مون رسول الله ﷺ کي ائين ڪندي ڏٺو آهي“.
