Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 41
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أُمِّ وَلَدٍ لِإِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهَا سَأَلَتْ أُمَّ سَلَمَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْإِنِّي امْرَأَةٌ أُطِيلُ ذَيْلِي وَأَمْشِي فِي الْمَكَانِ الْقَذِرِ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُطَهِّرُهُ مَا بَعْدَهُ
راوي وضاحت ڪئي؛ يحييٰ مون کي مالڪ کان، محمد بن عمره کان، محمد بن ابراهيم کان، ابراهيم بن عبدالرحمان بن عوف جي ماءُ کان، ته هن رسول الله ﷺ جي زال ام سلمه کان پڇيو ته، 'مان هڪ عورت آهيان جنهن جا ڪپڙا ڊگها آهن ۽ گندي جاءِ تي هلندي آهيان.' تڏهن [ام سلمه] جواب ڏنو ته، رسول الله ﷺ فرمايو ته: 'جنهن جاءِ تان هوءَ گذرندي اهو ان کي پاڪ ڪندو.''
حديث
Imam Malik : 42
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكأَنَّهُ رَأَى رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَقْلِسُ مِرَارًا وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَلَا يَنْصَرِفُ وَلَا يَتَوَضَّأُ حَتَّى يُصَلِّيَ
راوي وضاحت ڪئي؛ مون کي مالڪ کان روايت ڪئي آهي؛ ته هن [ربيع بن ابو عبدالرحمٰن] کي مسجد ۾ بار بار الٽي ڪندي ڏٺو، پر هو ٻاهر نه نڪتو ۽ وضو نه ڪيو جيستائين نماز نه پڙهي.
حديث
Imam Malik : 43
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَحَنَّطَ ابْنًا لِسَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ وَحَمَلَهُ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
راوي وضاحت ڪئي؛ مون کي مالڪ کان [نافع] کان ٻڌايو آهي ته [عبدالله بن عمر] سعيد بن زيد جي پٽ جي لاش کي خوشبو ڏني ۽ ان کي به کڻي ويو، پوءِ مسجد ۾ داخل ٿيو ۽ بغير وضو جي نماز پڙهي.
حديث
Imam Malik : 44
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكَلَ كَتِفَ شَاةٍ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
يحييٰ مون سان، مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، عثوع بن يسار کان، عبدالله بن عباس کان روايت ڪئي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم ٻڪري جي ران کائي، پوءِ نماز پڙهي ۽ وضو نه ڪيو.
حديث
Imam Malik : 45
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ مَوْلَى بَنِي حَارِثَةَ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ النُّعْمَانِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ خَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالصَّهْبَاءِ وَهِيَ مِنْ أَدْنَى خَيْبَرَ نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَعَا بِالْأَزْوَادِ فَلَمْ يُؤْتَ إِلَّا بِالسَّوِيقِ فَأَمَرَ بِهِ فَثُرِّيَ فَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَكَلْنَا ثُمَّ قَامَ إِلَى الْمَغْرِبِ فَمَضْمَضَ وَمَضْمَضْنَا ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
راوي وضاحت ڪري ٿو؛ مون کي مالڪ کان [يحيى بن سعيد] کان [بُصير بن يسار] بنو حارثه جي اڳوڻي غلام کان، [سويد بن عن نعمان] کان ٻڌايو آهي؛ حقيقت ۾ هن کيس ٻڌايو آهي ته، هو خيبر جي جنگ دوران رسول الله ﷺ سان گڏ هو، جڏهن اهي خيبر جي ڪناري تي واقع شهربع ۾ هئا، رسول الله ﷺ رڪجي ويا ۽ ظهر جي نماز پڙهي، پوءِ سامان گهريو، پر صاعق کان سواءِ ڪجهه به نه مليو، تنهن ڪري حڪم ڏنائين ته ان کي پاڻي سان ملائي ڇڏيو. پوءِ رسول الله ﷺ ان کي کاڌو، ۽ اسان به کاڌو. ان کان پوءِ هو مغرب ڏانهن اٿيو ۽ پنهنجو وات ڪلي ڪيو، ۽ اسان به پنهنجا وات ڪلي ڪيا، پوءِ بغير وضو جي نماز پڙهي.
حديث
Imam Malik : 46
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ وَعَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهُدَيْرِأَنَّهُ تَعَشَّى مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
راوي وضاحت ڪئي آهي؛ مون کي مالڪ کان، هن [محمد بن المنڪدر] کان ۽ [شفوان بن سليم] کان، ٻنهي کيس [محمد بن ابراهيم بن الحارث التيميءَ کان] [ربيعة بن عبدالله بن الحدير] کان خبر ڏني آهي ته هن [عمر بن خطاب] سان گڏ ماني کاڌي ۽ پوءِ نماز پڙهي ۽ وضو نه ڪيو.
حديث
Imam Malik : 47
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ سَعِيدٍ الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَأَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ أَكَلَ خُبْزًا وَلَحْمًا ثُمَّ مَضْمَضَ وَغَسَلَ يَدَيْهِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
راوي وضاحت ڪئي آهي؛ مون کي مالڪ کان [دلمرة بن سعيد المزني] کان [ابان بن عثمان] کان روايت ڪئي آهي ته [عثمان بن عفان] ماني ۽ گوشت کاڌو، پوءِ پنهنجو وات ڪلي ڪيو، پنهنجا هٿ ڌويا، پنهنجو چهرو مسح ڪيو، پوءِ نماز پڙهي ۽ وضو نه ڪيو.
حديث
Imam Malik : 48
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَعَنْ الرَّجُلِ يَتَوَضَّأُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ يُصِيبُ طَعَامًا قَدْ مَسَّتْهُ النَّارُ أَيَتَوَضَّأُ قَالَ رَأَيْتُ أَبِي يَفْعَلُ ذَلِكَ وَلَا يَتَوَضَّأُ
راوي وضاحت ڪئي؛ مون کي مالڪ کان [يحيى بن سعيد] کان روايت ڪئي آهي؛ ته هن [عبدالله بن عامر بن ربيعة] کان هڪ اهڙي ماڻهوءَ بابت پڇيو جنهن نماز لاءِ وضو ڪيو، پوءِ ان کاڌو کاڌو جيڪو باهه سان لڳو هو، ڇا هن ٻيهر وضو ڪيو؟ ' - عبدالله بن عامر بن ربيعة - جواب ڏنو؛ 'مون [پنهنجي پيءُ کي] ائين ڪندي ڏٺو ۽ هن وضو نه ڪيو'.
حديث
Imam Malik : 49
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ يَقُولُ رَأَيْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَأَكَلَ لَحْمًا ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
راوي وضاحت ڪري ٿو؛ مون کي يحييٰ، مالڪ، ابو نعيم وهاب بن قيسان کان ٻڌايو آهي ته هن [جابر بن عبدالله الانصاري] کي چوندي ٻڌو ته: 'مون [ابوبڪر صديق کي] گوشت کائيندي ڏٺو ۽ پوءِ نماز پڙهي ۽ وضو نه ڪيو'.
حديث
Imam Malik : 50
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دُعِيَ لِطَعَامٍ فَقُرِّبَ إِلَيْهِ خُبْزٌ وَلَحْمٌ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ أُتِيَ بِفَضْلِ ذَلِكَ الطَّعَامِ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
راوي وضاحت ڪئي آهي؛ مون کي مالڪ کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم کي کائڻ جي دعوت ڏني وئي، پوءِ انهن کي ماني ۽ گوشت پيش ڪيو ويو، پوءِ انهن کاڌو کاڌو پوءِ وضو ڪيو ۽ نماز پڙهي، پوءِ انهن کي باقي کاڌو ڏنو ويو ۽ انهن کاڌو کائي پوءِ نماز پڙهي ۽ وضو نه ڪيو.
حديث
Imam Malik : 51
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍقَدِمَ مِنْ الْعِرَاقِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَرَّبَ لَهُمَا طَعَامًا قَدْ مَسَّتْهُ النَّارُ فَأَكَلُوا مِنْهُ فَقَامَ أَنَسٌ فَتَوَضَّأَ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ مَا هَذَا يَا أَنَسُ أَعِرَاقِيَّةٌ فَقَالَ أَنَسٌ لَيْتَنِي لَمْ أَفْعَلْ وَقَامَ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَصَلَّيَا وَلَمْ يَتَوَضَّآَ
راوي وضاحت ڪئي آهي؛ مون کي مالڪ کان [موسيٰ بن عقبه] کان [عبدالرحمن بن يزيد الانصاري] تائين روايت ڪئي آهي؛ ته [انس بن مالڪ] عراق کان آيو، پوءِ ابو طلحه ۽ ابي بن ڪعب ان وٽ آيا، انس باهه تي پکايل کاڌو پيش ڪيو، ۽ سڀني ان مان کاڌو. پوءِ انس اٿيو ۽ وضو ڪيو، پوءِ [ابو طلحه] ۽ [ابي بن ڪعب] ان کان پڇيو: 'اي انس، هي ڇا آهي، ڇا هي عراق جو دستور آهي؟' انس بن مالڪ چيو؛ 'ڪاش مان اهو نه ڪريان ها.' پوءِ ابو طلحه ۽ ابي بن ڪعب اٿيا ۽ ٻنهي بغير وضو جي نماز پڙهي.
حديث
Imam Malik : 52
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْاسْتِطَابَةِ فَقَالَ أَوَلَا يَجِدُ أَحَدُكُمْ ثَلَاثَةَ أَحْجَارٍ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، حسيام بن عروه کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو آهي ته هڪ ڀيري رسول الله ﷺ کان استِثابت بابت پڇيو ويو - پيشاب ڪرڻ يا پاخانو ڪرڻ کان پوءِ نجاست کان پاڪ ٿيڻ - ته پاڻ فرمايائون: ڇا توهان کي ٽي پٿر نه لڳا هئا؟
حديث
Imam Malik : 53
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْمَقْبُرَةِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ وَدِدْتُ أَنِّي قَدْ رَأَيْتُ إِخْوَانَنَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا بِإِخْوَانِكَ قَالَ بَلْ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانُنَا الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ يَأْتِي بَعْدَكَ مِنْ أُمَّتِكَ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لِرَجُلٍ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ فِي خَيْلٍ دُهْمٍ بُهْمٍ أَلَا يَعْرِفُ خَيْلَهُ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ الْوُضُوءِ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَلَا يُذَادَنَّ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ الْبَعِيرُ الضَّالُّ أُنَادِيهِمْ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ فَيُقَالُ إِنَّهُمْ قَدْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ فَسُحْقًا فَسُحْقًا فَسُحْقًا
راوي بيان ڪري ٿو؛ مون کي مالڪ کان [علاء بن عبدالرحمان] کان [پنهنجي پيءُ] کان [ابو هريره] تائين ٻڌايو آهي؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم قبرستان ڏانهن ويا ۽ پوءِ پڙهيائون: '- توهان لاءِ نجات، اي مومنن جي قبرن جا رهواسيو. جيڪڏهن الله گهريو ته اسان توهان جي پيروي ڪنداسين. - واقعي مان پنهنجن ڀائرن کي ڏسڻ چاهيان ٿو'. تڏهن دوستن پڇيو؛ 'يا رسول الله، ڇا اسان توهان جا ڀائر نه آهيون'. هن جواب ڏنو؛ 'توهان به منهنجا دوست آهيو، پر منهنجا ڀائر اهي آهن جيڪي بعد ۾ ايندا، جڏهن مان انهن جو انتظار ڪريان ٿو ڍنڍ جي ڪناري تي' انهن چيو؛ 'يا رسول الله، توهان انهن ماڻهن کي ڪيئن سڃاڻي سگهو ٿا جيڪي توهان جي قوم مان توهان کان پوءِ آيا آهن؟' رسول الله صلي الله عليه وسلم جواب ڏنو؛ 'توهان جو ڇا خيال آهي جيڪڏهن ڪو اهڙو ماڻهو هجي جنهن وٽ ڪارا گهوڙا هجن، ته ڇا هو ان کي نه سڃاڻيندو؟' انهن جواب ڏنو؛ 'ها، اهو سچ آهي، اي الله جا رسول'. هن چيو؛ ' 'يقيناً، اهي قيامت جي ڏينهن وضو سان چمڪندڙ سفيد چهرن سان ايندا، مان انهن جو حوض تي استقبال ڪندس. تنهن ڪري ڪنهن کي به منهنجي حوض مان نه ڌڪيو وڃي، جيئن هڪ ڀٽڪندڙ اُٺ کي ڌڪيو ويندو آهي، مان انهن کي سڏيان ٿو: 'هتي اچو، هتي اچو! هتي اچو!' اوچتو ڪو ماڻهو ڊانٽ ڪري ٿو؛ 'يقيناً، انهن توهان جي وڃڻ کان پوءِ پنهنجو مذهب بدلائي ڇڏيو آهي' تنهن ڪري مان چوان ٿو؛ 'پري رهو، پري رهو، پري رهو'.
حديث
Imam Malik : 54
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَجَلَسَ عَلَى الْمَقَاعِدِ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ فَآذَنَهُ بِصَلَاةِ الْعَصْرِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَأُحَدِّثَنَّكُمْ حَدِيثًا لَوْلَا أَنَّهُ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ امْرِئٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ ثُمَّ يُصَلِّي الصَّلَاةَ إِلَّا غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلَاةِ الْأُخْرَى حَتَّى يُصَلِّيَهَاقَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك أُرَاهُ يُرِيدُ هَذِهِ الْآيَةَ{ أَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ }
مونکي مالڪ کان هي خبر ملي آهي ته هو [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان [حمران] عثمان بن عفان جي غلام کان، [عثمان بن عفان] هڪ بينچ تي ويٺو هو، پوءِ هڪ موذن آيو، هو ظهر جي نماز لاءِ اذان ڏيڻ وارو هو. تنهن ڪري هن پاڻي گهريو ۽ وضو ڪيو، ان کان پوءِ چيائين ته: 'الله جو قسم، مان توکي اهو ٻڌائيندس جيڪو، جيڪڏهن هي الله جي ڪتاب ۾ نه هجي ها ته مان اهو نه ٻڌايان ها'. پوءِ چيائين ته: مون رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'اهو سچ ناهي ته ڪو ماڻهو چڱي طرح وضو ڪري ۽ پوءِ نماز پڙهي، پر ان نماز ۽ ٻي نماز جي وچ ۾ ڪيل گناهه معاف ڪيا ويندا،' يحييٰ چيو. مالڪ چيو؛ مون کي لڳي ٿو ته هن جو مطلب هن آيت جو مطلب هو؛ '۽ ڏينهن جي ٻنهي پاسن تي نماز قائم ڪريو - صبح ۽ شام - ۽ رات جي شروعات ۾. نيڪ عمل برن ڪمن جي گناهن کي ختم ڪري ڇڏيندا آهن. اهو انهن لاءِ ڊيڄاريندڙ آهي جيڪي ياد رکن ٿا'.
حديث
Imam Malik : 55
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الصُّنَابِحِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ فَتَمَضْمَضَ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ فِيهِ وَإِذَا اسْتَنْثَرَ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ أَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ قَالَ ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلَاتُهُ نَافِلَةً لَهُ
مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، عثوع بن يسار کان، عبدالله شنابي کان، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته: جڏهن ڪو مومن وضو ڪري ٿو ۽ پنهنجي وات کي ڌوئي ٿو ته ان جي وات مان گناهه نڪرندا آهن. جيڪڏهن هو پنهنجي نڪ ۾ پاڻي اڇلائي ٿو ته ان جي نڪ مان گناهه نڪرندا آهن، جيڪڏهن هو پنهنجو چهرو ڌوئي ٿو ته ان جي چهري مان گناهه نڪرندا آهن ۽ ان جي پلڪن مان به. جيڪڏهن هو پنهنجا هٿ ڌوئي ٿو ته گناهه هٿن مان نڪرندا آهن ۽ ان جي ناخن تائين، جيڪڏهن هو پنهنجو مٿو مسح ڪري ٿو ته گناهه مٿي ۽ ڪنن مان نڪرندا آهن. جيڪڏهن هو پنهنجا پير ڌوئي ٿو ته گناهه پيرن مان نڪرندا آهن جيستائين اهي ناخن هيٺان نه نڪرندا آهن. پاڻ فرمايائون ته: "مسجد جي سفر ۽ نماز جي حوالي سان، اهي ان لاءِ اضافي آهن."
حديث
Imam Malik : 56
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ أَوْ الْمُؤْمِنُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ مِنْ وَجْهِهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا بِعَيْنَيْهِ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ مِنْ يَدَيْهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ بَطَشَتْهَا يَدَاهُ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ كُلُّ خَطِيئَةٍ مَشَتْهَا رِجْلَاهُ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ حَتَّى يَخْرُجَ نَقِيًّا مِنْ الذُّنُوبِ
مون کي مالڪ، سهيل بن ابو صالح، سندس پيءُ، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جڏهن ڪو مسلمان يا مومن ٻانهو وضو ڪري ٿو، پوءِ پنهنجو چهرو ڌوئي ٿو، ته سندس چهري تي نظر ايندڙ هر گناهه پاڻيءَ جي آخري ڦڙي سان نڪري ويندو آهي. جيڪڏهن هو پنهنجا هٿ ڌوئي ٿو ته سندس ڪيل گناهه پاڻيءَ جي آخري ڦڙي سان نڪري ويندا آهن. جيڪڏهن هو پنهنجا پير ڌوئي ٿو ته سندس ڪيل گناهه پاڻيءَ جي آخري ڦڙي سان نڪري ويندا آهن، جيستائين هو گناهن کان پاڪ نه ٿئي.
حديث
Imam Malik : 57
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَانَتْ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَالْتَمَسَ النَّاسُ وَضُوءًا فَلَمْ يَجِدُوهُ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَضُوءٍ فِي إِنَاءٍ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ الْإِنَاءِ يَدَهُ ثُمَّ أَمَرَ النَّاسَ يَتَوَضَّئُونَ مِنْهُ قَالَ أَنَسٌ فَرَأَيْتُ الْمَاءَ يَنْبُعُ مِنْ تَحْتِ أَصَابِعِهِ فَتَوَضَّأَ النَّاسُ حَتَّى تَوَضَّئُوا مِنْ عِنْدِ آخِرِهِمْ
مون کي مالڪ کان اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه کان ۽ انس بن مالڪ کان روايت آهي ته مون رسول الله ﷺ کي ڏٺو جڏهن عصر جي نماز جو وقت آيو ۽ ماڻهو وضو لاءِ پاڻي ڳولي رهيا هئا پر انهن کي اهو نه مليو. پوءِ رسول الله ﷺ کي هڪ ٿانو ۾ وضو لاءِ پاڻي ڏنو ويو. رسول الله ﷺ پنهنجو هٿ ٿانو ۾ وجهيو، پوءِ ماڻهن کي حڪم ڏنو ته ان مان وضو ڪريو. انس چيو ته: مون ڏٺو ته سندس آڱرين جي هيٺان پاڻي وهي رهيو هو، پوءِ ماڻهن ان مان وضو ڪيو، ايتري تائين جو انهن مان آخري ماڻهو به وضو ڪرڻ جي قابل هو.
حديث
Imam Malik : 58
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمَدَنِيِّ الْمُجْمِرِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُمَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ خَرَجَ عَامِدًا إِلَى الصَّلَاةِ فَإِنَّهُ فِي صَلَاةٍ مَا دَامَ يَعْمِدُ إِلَى الصَّلَاةِ وَإِنَّهُ يُكْتَبُ لَهُ بِإِحْدَى خُطْوَتَيْهِ حَسَنَةٌ وَيُمْحَى عَنْهُ بِالْأُخْرَى سَيِّئَةٌ فَإِذَا سَمِعَ أَحَدُكُمْ الْإِقَامَةَ فَلَا يَسْعَ فَإِنَّ أَعْظَمَكُمْ أَجْرًا أَبْعَدُكُمْ دَارًا قَالُوا لِمَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ مِنْ أَجْلِ كَثْرَةِ الْخُطَا
مون کي مالڪ کان [نعيم بن عبدالله المديني المجمر] کان روايت آهي ته هن [ابو هريره] کي چوندي ٻڌو ته: 'جيڪو وضو ڪري ٿو ۽ پوءِ نماز لاءِ نڪري ٿو، ان جي نماز هڪ نماز شمار ڪئي ويندي آهي جيستائين هو ان تي ڌيان ڏئي ٿو. يقيناً، ان لاءِ هر قدم جي بدلي ۾ هڪ نيڪي لکي ويندي آهي ۽ ان سان هڪ بڇڙو عمل مٽايو ويندو آهي. جيڪڏهن توهان مان ڪو اقامت ٻڌي ٿو پر نه ٿو هلي، ته پوءِ سڀ کان وڏو اجر ان کي ملندو جنهن جو گهر سڀ کان پري آهي. انهن پڇيو: 'ڇو، اي ابو هريره؟' هن جواب ڏنو: 'گهڻن قدمن جي ڪري.'
حديث
Imam Malik : 59
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِيُسْأَلُ عَنْ الْوُضُوءِ مِنْ الْغَائِطِ بِالْمَاءِ فَقَالَ سَعِيدٌ إِنَّمَا ذَلِكَ وُضُوءُ النِّسَاءِ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان ٻڌايو هو ته هن سعيد بن مسيب کان پڇيو هو ته پاخاني کان پوءِ پاڻي سان وضو ڪرڻ بابت، ته سعيد جواب ڏنو: 'بيشڪ، هي عورتن جو وضو آهي'.
حديث
Imam Malik : 60
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا شَرِبَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْسِلْهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ
مون کي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: ”جيڪڏهن ڪتو توهان مان ڪنهن جي ٿانءَ کي چٽي ته ان کي ست ڀيرا ڌوئو“.
