Imam Malik (الامام مالك) - 1594 हदीस
हदीस
Imam Malik : 41
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أُمِّ وَلَدٍ لِإِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهَا سَأَلَتْ أُمَّ سَلَمَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْإِنِّي امْرَأَةٌ أُطِيلُ ذَيْلِي وَأَمْشِي فِي الْمَكَانِ الْقَذِرِ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُطَهِّرُهُ مَا بَعْدَهُ
कथावाचकले व्याख्या गरे; याह्याले मलाई मलिकबाट [मुहम्मद बिन उमराह] बाट [मुहम्मद बिन इब्राहिम] बाट [इब्राहिम बिन अब्दुर्रहमान बिन औफकी आमा] बाट बताउँछन् कि उनले पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमकी पत्नी उम्म सलामालाई सोधे; 'म एक महिला हुँ जसको लुगा लामो छ र फोहोर ठाउँमा हिंड्छु।' तब [उम्म सलामाह] ले जवाफ दिए; अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'उनी जुन ठाउँमा जान्छिन् त्यो ठाउँले उनलाई पवित्र पार्नेछ।'
हदीस
Imam Malik : 42
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكأَنَّهُ رَأَى رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَقْلِسُ مِرَارًا وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَلَا يَنْصَرِفُ وَلَا يَتَوَضَّأُ حَتَّى يُصَلِّيَ
कथावाचकले व्याख्या गरे; उनले मलिकबाट मलाई बताए कि उनले [रबियाह बिन अबु अब्दुर्रहमान] लाई मस्जिदमा हुँदा बारम्बार बान्ता गरिरहेको देखे, तर उनी त्यहाँबाट गएनन् र नमाज नपुगुन्जेल वुजू गरेनन्।
हदीस
Imam Malik : 43
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَحَنَّطَ ابْنًا لِسَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ وَحَمَلَهُ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
कथावाचकले व्याख्या गरे; मलाई मलिकबाट [नाफी] बाट भनिएको छ; कि [अब्दुल्लाह बिन उमर] ले सईद बिन जैदको छोराको शरीरमा सुगन्ध लगाए र उसले पनि बोकेर मस्जिदमा प्रवेश गरे र वुजू नगरी नमाज पढे।
हदीस
Imam Malik : 44
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكَلَ كَتِفَ شَاةٍ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
याह्याले मलाई मलिकबाट, [जैद बिन असलमबाट], [अत्हो' बिन यासरबाट], [अब्दुल्लाह बिन अब्बासबाट], अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले बाख्राको तिघ्रा खाए र नमाज पढे र वुजू गरेनन्।
हदीस
Imam Malik : 45
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ مَوْلَى بَنِي حَارِثَةَ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ النُّعْمَانِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ خَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالصَّهْبَاءِ وَهِيَ مِنْ أَدْنَى خَيْبَرَ نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَعَا بِالْأَزْوَادِ فَلَمْ يُؤْتَ إِلَّا بِالسَّوِيقِ فَأَمَرَ بِهِ فَثُرِّيَ فَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَكَلْنَا ثُمَّ قَامَ إِلَى الْمَغْرِبِ فَمَضْمَضَ وَمَضْمَضْنَا ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
बयानकर्ताले व्याख्या गर्छन्; मलाई मलिकबाट [याह्या बिन सईद] बाट [बुसैर बिन यासर] बनी हरितसाहका पूर्व दासबाट, [सुवैद बिन अन नुमान] बाट, उनले उनलाई जानकारी दिए, उनी खैबर युद्धको समयमा रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग बाहिर थिए, जब तिनीहरू खैबरको किनारमा रहेको शाहबामा थिए, रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लम रोकिए र अस्रको नमाज पढे, त्यसपछि उनले सामान मागे, तर सवीक बाहेक केही भेटिएन, त्यसैले उनले त्यसलाई पानीमा मिसाउन आदेश दिए। त्यसपछि रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमले त्यो खाए, र हामीले पनि खाए। त्यसपछि उहाँ पश्चिमतिर उठ्नुभयो र आफ्नो मुख कुल्ला गर्नुभयो, र हामीले पनि आफ्नो मुख कुल्ला गर्यौं, त्यसपछि वुझ नगरी नमाज पढ्यौं।
हदीस
Imam Malik : 46
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ وَعَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهُدَيْرِأَنَّهُ تَعَشَّى مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
कथावाचकले व्याख्या गरे; यो कुरा मसँग मलिकबाट [मुहम्मद बिन अल मुन्कादिर] र [शफवान बिन सुलेम] बाट, दुवैले उनलाई [मुहम्मद बिन इब्राहिम बिन अल हरित अत तैमी] बाट [रबियाह बिन अब्दुल्लाह बिन अल हुदैर] बाट जानकारी दिएका छन् कि उनले [उमर बिन खताब] सँग खाना खाए र नमाज पढे र वुजू गरेनन्।
हदीस
Imam Malik : 47
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ سَعِيدٍ الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَأَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ أَكَلَ خُبْزًا وَلَحْمًا ثُمَّ مَضْمَضَ وَغَسَلَ يَدَيْهِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
कथावाचकले व्याख्या गरे; मलाई मलिकले [दलामराह बिन सईद अल माजनी] बाट [अबान बिन उस्मान] बाट वर्णन गरेको छ कि [उस्मान बिन 'अफ्फान] ले रोटी र मासु खाए, त्यसपछि आफ्नो मुख कुल्ला गरे, आफ्नो हात धुए, आफ्नो अनुहार पुछे, त्यसपछि प्रार्थना गरे र वुजू गरेनन्।
हदीस
Imam Malik : 48
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَعَنْ الرَّجُلِ يَتَوَضَّأُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ يُصِيبُ طَعَامًا قَدْ مَسَّتْهُ النَّارُ أَيَتَوَضَّأُ قَالَ رَأَيْتُ أَبِي يَفْعَلُ ذَلِكَ وَلَا يَتَوَضَّأُ
कथावाचकले व्याख्या गरे; मलिकबाट [याह्या बिन सईद] बाट मसँग वर्णन गरिएको छ कि उनले [अब्दुल्लाह बिन 'अमिर बिन रबी'आह] लाई एक जना मानिसको बारेमा सोधे जसले नमाजको लागि वुजू गरेको थियो, त्यसपछि उसले आगो छोएको खाना खायो, के उसले फेरि वुजू गर्यो?' - अब्दुल्लाह बिन 'अमिर बिन रबी'आह - ले जवाफ दिए; 'मैले [मेरो बुबालाई] त्यसो गरिरहेको देखेँ तर उनले वुजू गरेनन्'।
हदीस
Imam Malik : 49
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ يَقُولُ رَأَيْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَأَكَلَ لَحْمًا ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
कथावाचकले व्याख्या गर्छन्; मलाई याह्याले मलिकबाट [अबु नुआइम वहाब बिन कैसानबाट] बताएका छन् कि उनले [जबिर बिन अब्दुल्लाह अल अन्सारी] लाई यसो भन्दै सुनेका छन्; 'मैले [अबु बकर अस सिद्दीकलाई] मासु खाँदै प्रार्थना गरिरहेको र वुजू नगरेको देखेको छु'।
हदीस
Imam Malik : 50
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دُعِيَ لِطَعَامٍ فَقُرِّبَ إِلَيْهِ خُبْزٌ وَلَحْمٌ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ أُتِيَ بِفَضْلِ ذَلِكَ الطَّعَامِ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
बयानकर्ताले व्याख्या गरे; मलाई मालिकबाट [मुहम्मद बिन अल मुन्कादिर] बाट वर्णन गरिएको छ कि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई खानाको लागि आमन्त्रित गरिएको थियो, त्यसपछि उहाँलाई रोटी र मासु दिइयो, त्यसैले उहाँले त्यो खानुभयो, त्यसपछि वुजू गर्नुभयो र नमाज पढ्नुभयो, त्यसपछि उहाँलाई बाँकी खाना दिइयो र उहाँले त्यो खाए, त्यसपछि नमाज पढ्नुभयो र वुजू गर्नुभएन।
हदीस
Imam Malik : 51
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍقَدِمَ مِنْ الْعِرَاقِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَرَّبَ لَهُمَا طَعَامًا قَدْ مَسَّتْهُ النَّارُ فَأَكَلُوا مِنْهُ فَقَامَ أَنَسٌ فَتَوَضَّأَ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ مَا هَذَا يَا أَنَسُ أَعِرَاقِيَّةٌ فَقَالَ أَنَسٌ لَيْتَنِي لَمْ أَفْعَلْ وَقَامَ أَبُو طَلْحَةَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَصَلَّيَا وَلَمْ يَتَوَضَّآَ
कथावाचकले व्याख्या गरे; मलिकले [मूसा बिन उक्बा] बाट [अब्दुर्रहमान बिन याजिद अल अन्सारी] बाट वर्णन गरे कि [अनस बिन मलिक] इराकबाट आए, त्यसपछि अबू तल्हा र उबै बिन काब उनलाई भेट्न आए, अनसले आगोमा पकाएको खाना खुवाए, र तिनीहरू सबैले त्यसबाट खाए। त्यसपछि अनस उठे र वुजू गरे, त्यसपछि [अबू तल्हा] र [उबै बिन काब] ले उनलाई सोधे: 'यो के हो, हे अनस, के यो इराकको चलन हो?' अनस बिन मलिकले भने; 'काश मैले यो नगरेको भए'। त्यसपछि अबू तल्हा र उबै बिन काब उठे र दुवैले वुजू नगरी प्रार्थना गरे।'
हदीस
Imam Malik : 52
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْاسْتِطَابَةِ فَقَالَ أَوَلَا يَجِدُ أَحَدُكُمْ ثَلَاثَةَ أَحْجَارٍ
मलाई यो भनिएको छ कि याह्या, मलिक, हिस्याम बिन उरवाह, उनका पिता, रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमबाट, एक पटक इस्तिथाबाह - पिसाब फेरेर र दिसा गरेपछि फोहोरबाट सफा गर्ने - को बारेमा सोधिएको थियो, तब उहाँले भन्नुभयो; 'के तिमीहरूलाई तीनवटा ढुङ्गा लागेनन्?'
हदीस
Imam Malik : 53
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْمَقْبُرَةِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ وَدِدْتُ أَنِّي قَدْ رَأَيْتُ إِخْوَانَنَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا بِإِخْوَانِكَ قَالَ بَلْ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانُنَا الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ يَأْتِي بَعْدَكَ مِنْ أُمَّتِكَ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لِرَجُلٍ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ فِي خَيْلٍ دُهْمٍ بُهْمٍ أَلَا يَعْرِفُ خَيْلَهُ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ الْوُضُوءِ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَلَا يُذَادَنَّ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ الْبَعِيرُ الضَّالُّ أُنَادِيهِمْ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ فَيُقَالُ إِنَّهُمْ قَدْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ فَسُحْقًا فَسُحْقًا فَسُحْقًا
कथावाचकले व्याख्या गर्छन्; मलाई मलिकबाट [अल 'अला' बिन अब्दुर्रहमान] बाट [उनका बुबा] बाट [अबु हुरैराह] बाट भनिएको छ; रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम चिहानमा निस्किए र पढ्नुभयो; '- तिमीहरूलाई मुक्ति होस्, हे विश्वासीहरूको चिहानका बासिन्दाहरू। यदि अल्लाहले चाहे भने, हामी तिमीहरूलाई पछ्याउनेछौं। - म साँच्चै हाम्रा भाइहरूलाई हेर्न चाहन्छु'। त्यसैले साथीहरूले सोधे; 'हे अल्लाहका रसूल, के हामी तिमीहरूका भाइहरू होइनौं'। उनले जवाफ दिए: 'तिमीहरू पनि मेरा साथी हौ, तर मेरा भाइहरू ती हुन् जो पछि आउनेछन्, जब म तालको किनारमा उनीहरूको प्रतीक्षा गर्छु' तिनीहरूले भने; 'हे अल्लाहका रसूल, तिमीले तिम्रो पछि आएका मानिसहरूलाई कसरी चिन्न सक्छौ?' रसूलल्लाहले जवाफ दिए: 'यदि कालो घोडाहरू मध्ये एक जना मानिससँग चम्किलो सेतो घोडा छ भने, के उसलाई थाहा हुँदैन?' तिनीहरूले जवाफ दिए; 'हो, यो सत्य हो, हे अल्लाहका रसूल'। उहाँले भन्नुभयो: 'साँच्चै, तिनीहरू पुनरुत्थानको दिन वुझको कारणले गर्दा सेतो अनुहार चम्किलो भएर आउनेछन्, म तिनीहरूलाई पोखरीमा स्वागत गर्नेछु। त्यसैले मेरो पोखरीबाट कसैलाई पनि धपाउन नपरोस्, जस्तै भगाइएको ऊँटलाई धपाइएको छ, म तिनीहरूलाई बोलाउँछु: 'यहाँ आऊ, यहाँ आऊ! यहाँ आऊ!' अचानक कसैले हप्काउँछ: 'साँच्चै, तिनीहरूले तिम्रो पछि आफ्नो धर्म परिवर्तन गरेका छन्' त्यसैले म भन्छु: 'टाढा बस, टाढा बस, टाढा बस'।'
हदीस
Imam Malik : 54
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَجَلَسَ عَلَى الْمَقَاعِدِ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ فَآذَنَهُ بِصَلَاةِ الْعَصْرِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَأُحَدِّثَنَّكُمْ حَدِيثًا لَوْلَا أَنَّهُ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ امْرِئٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ ثُمَّ يُصَلِّي الصَّلَاةَ إِلَّا غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلَاةِ الْأُخْرَى حَتَّى يُصَلِّيَهَاقَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك أُرَاهُ يُرِيدُ هَذِهِ الْآيَةَ{ أَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ }
मलाई मलिकले [हिस्याम बिन उरवाह] बाट [उनको बुबा] बाट [हुमरान] उस्मान बिन अफानको दासबाट [उस्मान बिन 'अफ्फान] एउटा बेन्चमा बसिरहेका थिए, त्यसपछि एक मुएज्जिन आए, उनी दिउँसोको नमाजको लागि आह्वान गर्न लागेका थिए। त्यसैले उनले पानी मागे र वुजु गरे, त्यसपछि उनले भने; 'अल्लाहको कसम, म तिमीलाई के भन्छु, यदि यो अल्लाहको किताबमा नभएको भए, म यो भन्ने थिइनँ'। त्यसपछि उनले भने; मैले अल्लाहका रसूल (अल्लाहको शान्ति र आशीर्वाद उहाँमाथि रहोस्) लाई यसो भन्दै सुनेको छु: 'यस्तो होइन कि कुनै व्यक्तिले राम्रोसँग वुजु गर्छ र त्यसपछि प्रार्थना गर्छ, तर त्यो प्रार्थना र अर्को प्रार्थना गर्ने समयको बीचमा उसले गरेका पापहरू क्षमा हुनेछन्,' याह्याले भने; मलिकले भने; मलाई लाग्छ कि उनको अर्थ यो पदको अर्थ थियो; 'र दिनको दुवै छेउमा - बिहान र साँझ - र रातको सुरुमा नमाज स्थापना गर। राम्रो कामले नराम्रा कामहरूको पापलाई मेटाउँछ।' त्यो सम्झनेहरूका लागि चेतावनी हो।'
हदीस
Imam Malik : 55
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الصُّنَابِحِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ فَتَمَضْمَضَ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ فِيهِ وَإِذَا اسْتَنْثَرَ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ أَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ قَالَ ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلَاتُهُ نَافِلَةً لَهُ
मलाई मलिकले [जैद बिन असलम] बाट [अतौ' बिन यासर] बाट [अब्दुल्लाह शुनाबिही] बाट यो कुरा बताएको छ; रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'जब एक आस्थावान वुझ गर्छ र कुल्ला गर्छ, उसको मुखबाट पापहरू निस्कन्छन्। यदि उसले आफ्नो नाकमा राखिएको पानी थुक्छ भने, उसको नाकबाट पापहरू निस्कन्छन्, यदि उसले आफ्नो अनुहार धुन्छ भने, उसको अनुहारबाट र उसको आँखाको परेलाबाट पनि पापहरू निस्कन्छन्। यदि उसले आफ्नो हात धुन्छ भने, उसको हातबाट पापहरू निस्कन्छन्, उसको नङसम्म; यदि उसले आफ्नो टाउको पुछ्छ भने, उसको टाउको र कानबाट पापहरू निस्कन्छन्। यदि उसले आफ्नो खुट्टा धुन्छ भने, उसको खुट्टाबाट पापहरू निस्कन्छन् जबसम्म तिनीहरू उसको नङ मुनिबाट निस्कन्दैनन्'। उहाँले भन्नुभयो: 'मस्जिदको यात्रा र उसको नमाज उसको लागि अतिरिक्त हो'।
हदीस
Imam Malik : 56
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ أَوْ الْمُؤْمِنُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ مِنْ وَجْهِهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا بِعَيْنَيْهِ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ مِنْ يَدَيْهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ بَطَشَتْهَا يَدَاهُ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ كُلُّ خَطِيئَةٍ مَشَتْهَا رِجْلَاهُ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ حَتَّى يَخْرُجَ نَقِيًّا مِنْ الذُّنُوبِ
मलाई मलिकले [सुहेल इब्न अबू सालिह] बाट [उनका बुबा] बाट [अबु हुरैरह] बाट वर्णन गरेको छ कि अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भन्नुभयो: "जब कुनै मुस्लिम वा विश्वासी सेवकले वुजू गर्छ र आफ्नो अनुहार धुन्छ, उसको अनुहारमा देखेको हरेक पाप पानीको अन्तिम थोपासँगै बाहिर निस्कन्छ। यदि उसले आफ्नो हात धुन्छ भने, उसले गरेका पापहरू पानीको अन्तिम थोपासँगै बाहिर निस्कन्छन्। यदि उसले आफ्नो खुट्टा धुन्छ भने, उसले गरेका पापहरू पानीको अन्तिम थोपासँगै बाहिर निस्कन्छन्, जबसम्म ऊ पापहरूबाट शुद्ध हुँदैन।"
हदीस
Imam Malik : 57
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَانَتْ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَالْتَمَسَ النَّاسُ وَضُوءًا فَلَمْ يَجِدُوهُ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَضُوءٍ فِي إِنَاءٍ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ الْإِنَاءِ يَدَهُ ثُمَّ أَمَرَ النَّاسَ يَتَوَضَّئُونَ مِنْهُ قَالَ أَنَسٌ فَرَأَيْتُ الْمَاءَ يَنْبُعُ مِنْ تَحْتِ أَصَابِعِهِ فَتَوَضَّأَ النَّاسُ حَتَّى تَوَضَّئُوا مِنْ عِنْدِ آخِرِهِمْ
मलाई मलिकले [इश्क बिन अब्दुल्लाह बिन अबू तल्हा] बाट [अनस बिन मलिक] बाट वर्णन गरेको छ, जसले भने: मैले अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) लाई अस्रको नमाजको समय भएको बेला देखेँ र मानिसहरू वुजूको लागि पानी खोजिरहेका थिए तर तिनीहरूले त्यो भेट्टाएनन्। त्यसपछि अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) लाई एउटा भाँडोमा वुजूको लागि पानी दिइयो। अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले आफ्नो हात भाँडोमा हाले, त्यसपछि मानिसहरूलाई त्यसबाट वुजू गर्न आदेश दिए। अनसले भने: 'मैले उहाँको औंलाहरू मुनिबाट पानी बगिरहेको देखेँ, त्यसपछि मानिसहरूले त्यसबाट वुजू गरे, जबसम्म तिनीहरूमध्ये अन्तिमले वुजू गर्न सकेन।'
हदीस
Imam Malik : 58
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمَدَنِيِّ الْمُجْمِرِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُمَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ خَرَجَ عَامِدًا إِلَى الصَّلَاةِ فَإِنَّهُ فِي صَلَاةٍ مَا دَامَ يَعْمِدُ إِلَى الصَّلَاةِ وَإِنَّهُ يُكْتَبُ لَهُ بِإِحْدَى خُطْوَتَيْهِ حَسَنَةٌ وَيُمْحَى عَنْهُ بِالْأُخْرَى سَيِّئَةٌ فَإِذَا سَمِعَ أَحَدُكُمْ الْإِقَامَةَ فَلَا يَسْعَ فَإِنَّ أَعْظَمَكُمْ أَجْرًا أَبْعَدُكُمْ دَارًا قَالُوا لِمَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ مِنْ أَجْلِ كَثْرَةِ الْخُطَا
मलिक र [नुआइम बिन अब्दुल्लाह अल मदनी अल मुजमिर] बाट मलिकले मलाई यो कुरा बताएका छन् कि उनले [अबु हुरैराहलाई] यसो भन्दै सुनेका छन्: 'जसले आफ्नो वुझ पूरा गर्छ, अनि नमाज पढ्न निस्कन्छ, जबसम्म ऊ त्यसैमा ध्यान केन्द्रित गर्छ, तबसम्म त्यो नमाजको रूपमा गणना हुन्छ। निस्सन्देह, उसले चाल्ने प्रत्येक पाइलाको लागि उसको लागि एउटा पुण्य लेखिन्छ र त्यसैसँग एउटा नराम्रो काम मेटाइन्छ। यदि तिमीहरूमध्ये कसैले इकामा सुन्छ तर गएन भने, सबैभन्दा ठूलो इनाम त्यो हो जसको घर सबैभन्दा टाढा छ।' तिनीहरूले सोधे: 'किन, हे अबु हुरैराह?' उनले जवाफ दिए: 'धेरै पाइलाहरूको कारणले।'
हदीस
Imam Malik : 59
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِيُسْأَلُ عَنْ الْوُضُوءِ مِنْ الْغَائِطِ بِالْمَاءِ فَقَالَ سَعِيدٌ إِنَّمَا ذَلِكَ وُضُوءُ النِّسَاءِ
मैले मलिकबाट [याह्या बिन सईद] बाट बताएको थिएँ; कि उनले [सईद बिन मुसय्यब] लाई दिसा गरेपछि पानीले वुजू गर्ने बारेमा सोधेको सुनेका थिए, तब सईदले जवाफ दिए; 'वास्तवमा, यो महिलाहरूको वुजू हो'।
हदीस
Imam Malik : 60
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا شَرِبَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْسِلْهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ
मलिकले [अबु अज़ जिनाद] ले [अल अरज] ले [अबु हुरैरह] बाट वर्णन गरेको छु कि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'यदि कुकुरले तिमीहरूमध्ये कसैको भाँडो चाट्छ भने त्यसलाई सात पटक धुनू'।
