Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 521
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَكَانَتْ تَلِي بَنَاتَ أَخِيهَا يَتَامَى فِي حَجْرِهَا لَهُنَّ الْحَلْيُ فَلَا تُخْرِجُ مِنْ حُلِيِّهِنَّ الزَّكَاةَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالرحمان بن القاسم کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو ته رسول الله ﷺ جي زال عائشه پنهنجي ڀاءُ جي يتيم ڌيئرن جي سنڀال ڪندي هئي، ۽ انهن وٽ زيور هئا، پر عائشه انهن جي زيورن مان زڪوات نه ڏيندي هئي.
حديث
Imam Malik : 522
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يُحَلِّي بَنَاتَهُ وَجَوَارِيَهُ الذَّهَبَ ثُمَّ لَا يُخْرِجُ مِنْ حُلِيِّهِنَّ الزَّكَاةَ
مون کي مالڪ [نافع] کان روايت ڪئي وئي آهي ته [عبدالله بن عمر] پنهنجين ڌيئرن ۽ ٻانهين کي سون جا زيور پائيندو هو، پر هو انهن جي زيورن تي زڪوات ادا نه ڪندو هو.
حديث
Imam Malik : 523
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ كَانَتْ عَائِشَةُتَلِينِي وَأَخًا لِي يَتِيمَيْنِ فِي حَجْرِهَا فَكَانَتْ تُخْرِجُ مِنْ أَمْوَالِنَا الزَّكَاةَ
مون کي مالڪ کان، عبدالرحمان بن القاسم کان، سندس پيءُ کان، روايت آهي ته هن چيو ته: '[عيشه] منهنجي هڪ يتيم ڀاءُ سان گڏ منهنجي پرورش ڪئي. ۽ 'عيشه اسان جي مال مان زڪوات ادا ڪئي'.'
حديث
Imam Malik : 524
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍأَنَّهُ اشْتَرَى لِبَنِي أَخِيهِ يَتَامَى فِي حَجْرِهِ مَالًا فَبِيعَ ذَلِكَ الْمَالُ بَعْدُ بِمَالٍ كَثِيرٍ
مون کي مالڪ کان روايت ملي آهي ته يحييٰ بن سعيد پنهنجي ڀاءُ جي يتيم ٻارن لاءِ قيمتي شيون خريد ڪيون جيڪي هن جي سنڀال هيٺ هئا، ۽ پوءِ انهن کي وڏي پئماني تي وڪرو ڪيو.
حديث
Imam Malik : 525
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ كَانَ يَقُولُهَذَا شَهْرُ زَكَاتِكُمْ فَمَنْ كَانَ عَلَيْهِ دَيْنٌ فَلْيُؤَدِّ دَيْنَهُ حَتَّى تَحْصُلَ أَمْوَالُكُمْ فَتُؤَدُّونَ مِنْهُ الزَّكَاةَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سائب بن يزيد کان، ٻڌايو ته عثمان بن عفان چيو: 'هي توهان جي زڪوات جو مهينو آهي. جنهن تي قرض آهي ان کي ادا ڪرڻ گهرجي، ته جيئن توهان جو مال ڳڻيو وڃي ۽ ان مان زڪوات ورتي وڃي.'
حديث
Imam Malik : 526
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِكَتَبَ فِي مَالٍ قَبَضَهُ بَعْضُ الْوُلَاةِ ظُلْمًا يَأْمُرُ بِرَدِّهِ إِلَى أَهْلِهِ وَيُؤْخَذُ زَكَاتُهُ لِمَا مَضَى مِنْ السِّنِينَ ثُمَّ عَقَّبَ بَعْدَ ذَلِكَ بِكِتَابٍ أَنْ لَا يُؤْخَذَ مِنْهُ إِلَّا زَكَاةٌ وَاحِدَةٌ فَإِنَّهُ كَانَ ضِمَارًا
مون کي مالڪ کان [ايوب بن ابو تميمه السحياني] کان روايت آهي ته [عمر بن عبدالعزيز] هڪ ڀيرو حڪمرانن پاران ظلم ذريعي هٿ ڪيل دولت بابت هڪ قاعدو مقرر ڪيو. هن حڪم ڏنو ته دولت ان جي مالڪ کي واپس ڪئي وڃي. پوءِ گذريل دور جي زڪوات ان کان ورتي وئي. پوءِ هن اهو به شرط رکيو ته دولت هڪ ڀيرو کان سواءِ زڪوات طور نه ورتي وڃي، ڇاڪاڻ ته دولت ان جي مالڪ جي هٿ ۾ نه هئي.
حديث
Imam Malik : 527
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ أَنَّهُ سَأَلَ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍعَنْ رَجُلٍ لَهُ مَالٌ وَعَلَيْهِ دَيْنٌ مِثْلُهُ أَعَلَيْهِ زَكَاةٌ فَقَالَ لَا
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [يزيد بن خشيفه] چيو: هن [سليمان بن يسار کان] هڪ اهڙي شخص بابت پڇيو جنهن وٽ دولت هجي ۽ ان جي برابر قرض هجي، ڇا ان تي زڪوات واجب آهي؟ هن جواب ڏنو، 'نه.'
حديث
Imam Malik : 528
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ زُرَيْقِ بْنِ حَيَّانَ وَكَانَ زُرَيْقٌ عَلَى جَوَازِ مِصْرَ فِي زَمَانِ الْوَلِيدِ وَسُلَيْمَانَ وَعُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَذَكَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ كَتَبَ إِلَيْهِأَنْ انْظُرْ مَنْ مَرَّ بِكَ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَخُذْ مِمَّا ظَهَرَ مِنْ أَمْوَالِهِمْ مِمَّا يُدِيرُونَ مِنْ التِّجَارَاتِ مِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ دِينَارًا دِينَارًا فَمَا نَقَصَ فَبِحِسَابِ ذَلِكَ حَتَّى يَبْلُغَ عِشْرِينَ دِينَارًا فَإِنْ نَقَصَتْ ثُلُثَ دِينَارٍ فَدَعْهَا وَلَا تَأْخُذْ مِنْهَا شَيْئًا وَمَنْ مَرَّ بِكَ مِنْ أَهْلِ الذِّمَّةِ فَخُذْ مِمَّا يُدِيرُونَ مِنْ التِّجَارَاتِ مِنْ كُلِّ عِشْرِينَ دِينَارًا دِينَارًا فَمَا نَقَصَ فَبِحِسَابِ ذَلِكَ حَتَّى يَبْلُغَ عَشَرَةَ دَنَانِيرَ فَإِنْ نَقَصَتْ ثُلُثَ دِينَارٍ فَدَعْهَا وَلَا تَأْخُذْ مِنْهَا شَيْئًا وَاكْتُبْ لَهُمْ بِمَا تَأْخُذُ مِنْهُمْ كِتَابًا إِلَى مِثْلِهِ مِنْ الْحَوْلِ
مون کي مالڪ کان [يحييٰ بن سعيد] کان [زُرَيق بن حيان] تائين روايت ڪئي وئي آهي - الوليد، سليمان ۽ عمر بن عبدالعزيز جي دور ۾ زرَيق مصر ۾ هڪ آفيسر هو - هن ذڪر ڪيو ته [عمر بن عبدالعزيز] هڪ ڀيرو هن کي لکيو: 'توهان کي هر مسلمان جو گذرڻ جو معائنو ڪرڻ گهرجي، پوءِ ان سامان مان زڪوات وٺڻ گهرجي جيڪو اهي واپار ڪندا. يعني هر چاليهه دينار لاءِ، هڪ دينار وٺو. جيڪڏهن اهو ان کان گهٽ آهي، ته پوءِ ان کي ڳڻيو جيستائين اهو ويهه دينار تائين نه پهچي. جيڪڏهن انهن جو مال هڪ دينار جي ٽئين حصي کان گهٽ آهي، ته پوءِ ان کي ڇڏي ڏيو ۽ ڪجهه به نه وٺو. جيئن ته جيڪي ماڻهو اتان گذرن ٿا، انهن جي واپار مان زڪوات وٺو، يعني هر ويهه دينار لاءِ هڪ دينار. جيڪڏهن اهو ان کان گهٽ آهي، ته پوءِ ان کي ڳڻيو جيستائين اهو ڏهه دينار تائين نه پهچي. جيڪڏهن انهن جو مال هڪ دينار جي ٽئين حصي کان گهٽ آهي، ته پوءِ ان کي ڇڏي ڏيو ۽ ڪجهه به نه وٺو. انهن کي هڪ رڪارڊ ڏيو جيڪو توهان انهن کان ورتو آهي ۽ ان جي هڪ ڪاپي ڏيو ته جيئن ڍل جو حساب ڪري سگهجي - هڪ جفت سال -.
حديث
Imam Malik : 529
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَوَهُوَ يُسْأَلُ عَنْ الْكَنْزِ مَا هُوَ فَقَالَ هُوَ الْمَالُ الَّذِي لَا تُؤَدَّى مِنْهُ الزَّكَاةُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالله بن دينار کان، ٻڌايو ته هن چيو ته مون ٻڌو ته عبدالله بن عمر کان ڪنز بابت پڇيو پيو وڃي، پوءِ هن جواب ڏنو ته، 'اهو هڪ اهڙو خزانو آهي جنهن لاءِ زڪوات واجب ناهي'.
حديث
Imam Malik : 530
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُمَنْ كَانَ عِنْدَهُ مَالٌ لَمْ يُؤَدِّ زَكَاتَهُ مُثِّلَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ لَهُ زَبِيبَتَانِ يَطْلُبُهُ حَتَّى يُمْكِنَهُ يَقُولُ أَنَا كَنْزُكَ
مون کي مالڪ کان، عبدالله بن دينار کان، ابو صالح السمان کان، ابو هريره کان روايت آهي ته پاڻ فرمايو ته: جنهن وٽ مال آهي ۽ ان تي زڪوات ادا نه ڪئي آهي، ته قيامت جي ڏينهن ان جو مال هڪ وڏي نانگ وانگر هوندو جنهن جي منهن تي داغ هوندا، نانگ ان جو پيڇو ڪندي چوندو: 'مان تنهنجو خزانو آهيان'.
حديث
Imam Malik : 531
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ الْمَكِّيِّ عَنْ طَاوُسٍ الْيَمَانِيِّ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ الْأَنْصَارِيَّأَخَذَ مِنْ ثَلَاثِينَ بَقَرَةً تَبِيعًا وَمِنْ أَرْبَعِينَ بَقَرَةً مُسِنَّةً وَأُتِيَ بِمَا دُونَ ذَلِكَ فَأَبَى أَنْ يَأْخُذَ مِنْهُ شَيْئًا وَقَالَ لَمْ أَسْمَعْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ شَيْئًا حَتَّى أَلْقَاهُ فَأَسْأَلَهُ فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ يَقْدُمَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، [حميد بن قيس المڪي] کان، [ثووس اليماني] کان، ٻڌايو ته [معاذ بن جبل الانصاري] هر ٽيهه ڳئون مان هڪ ڍڳي ۽ هر چاليهه ڳئون مان هڪ ٽن سالن جو ڍڳي وٺندو هو. پوءِ جڏهن ڪنهن اهڙي زڪوات ڏني جيڪا مقرر عمر کان گهٽ هئي، ته معاذ انڪار ڪيو. پوءِ معاذ چيو ته؛ 'مون رسول الله ﷺ کان ڪڏهن به نه ٻڌو ته ان تي ڪو فرض هو. تنهن ڪري - مان ان کي نه وٺندس - جيستائين مان ان سان نه ملندس ۽ ان بابت نه پڇندس'. بهرحال، رسول الله ﷺ معاذ بن جبل جي اچڻ کان اڳ ئي فوت ٿي ويا.
حديث
Imam Malik : 532
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ عَنْ ابْنٍ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ عَنْ جَدِّهِ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِبَعَثَهُ مُصَدِّقًا فَكَانَ يَعُدُّ عَلَى النَّاسِ بِالسَّخْلِ فَقَالُوا أَتَعُدُّ عَلَيْنَا بِالسَّخْلِ وَلَا تَأْخُذُ مِنْهُ شَيْئًا فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ عُمَرُ نَعَمْ تَعُدُّ عَلَيْهِمْ بِالسَّخْلَةِ يَحْمِلُهَا الرَّاعِي وَلَا تَأْخُذُهَا وَلَا تَأْخُذُ الْأَكُولَةَ وَلَا الرُّبَّى وَلَا الْمَاخِضَ وَلَا فَحْلَ الْغَنَمِ وَتَأْخُذُ الْجَذَعَةَ وَالثَّنِيَّةَ وَذَلِكَ عَدْلٌ بَيْنَ غِذَاءِ الْغَنَمِ وَخِيَارِهِ
يحييٰ مون سان مالڪ کان، ثور بن زيد الديلمي کان، عبدالله بن سفيان الثقفي جي پٽ کان، سندس ڏاڏي سفيان بن عبدالله کان، بيان ڪيو ته عمر بن الخطاب کيس زڪوات جمع ڪندڙ طور موڪليو. پوءِ هن نئين ڄاول ٻڪرين کي حساب ۾ شامل ڪرڻ چاهيو، تنهن ڪري ماڻهن چيو: 'ڇا توهان نئين ڄاول ٻڪرين کي حساب ۾ شامل ڪرڻ وارا آهيو جڏهن ته توهان کي انهن جي ضرورت ناهي؟' جڏهن سفيان بن عبدالله عمر بن الخطاب وٽ آيو، ته هن ان بابت ٻڌايو. عمر چيو: 'ها. توهان انهن نون ڄاول ٻڪرين کي حساب ۾ رکو ٿا جيڪي ريڍار پاڻ سان گڏ آڻيندو آهي، پر انهن کي زڪوات طور نه وٺو. انهن جانورن کي زڪوات طور نه وٺو جيڪي کاڌي لاءِ آهن، اهي جانور جيڪي تازو جنم ڏنو آهي يا پنهنجي نوجوان، حاملہ جانورن کي کير پياري رهيا آهن، يا نر جانورن کي به، پر انهن کي وٺو جيڪي ٻن سالن ۽ ٽن سالن جي عمر جا آهن، اهو کاڌي ۽ سندس قيمتي سامان لاءِ ٻڪرين جي وچ ۾ آهي.'
حديث
Imam Malik : 533
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْمُرَّ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِغَنَمٍ مِنْ الصَّدَقَةِ فَرَأَى فِيهَا شَاةً حَافِلًا ذَاتَ ضَرْعٍ عَظِيمٍ فَقَالَ عُمَرُ مَا هَذِهِ الشَّاةُ فَقَالُوا شَاةٌ مِنْ الصَّدَقَةِ فَقَالَ عُمَرُ مَا أَعْطَى هَذِهِ أَهْلُهَا وَهُمْ طَائِعُونَ لَا تَفْتِنُوا النَّاسَ لَا تَأْخُذُوا حَزَرَاتِ الْمُسْلِمِينَ نَكِّبُوا عَنْ الطَّعَامِ
مون کي يحييٰ ٻڌايو آهي، مالڪ کان، يحييٰ بن سعيد کان، محمد بن يحييٰ بن حبان کان، القاسم بن محمد کان، رسول الله ﷺ جي زال عائشه کان، هن چيو ته: هڪ ڀيري هو [عمر بن خطاب] وٽ زڪوات جو ٻڪرو کڻي آيو، هن هڪ ٻڪريءَ کي ڏٺو جنهن ۾ گهڻو کير هو. عمر پڇيو: 'هي ٻڪريءَ جو ڇا آهي؟' انهن جواب ڏنو: 'هي زڪوات جو ٻڪرو آهي'. پوءِ چيو: 'مالڪ ان ڪري نٿو ڏئي جو هو فرمانبردار آهي. ماڻهن تي طعنو نه هڻو. "مسلمانن جي سڀ کان قيمتي ملڪيت نه وٺو، زڪوات آفيسرن کي انهن جو کير نه وٺڻ ڏيو."
حديث
Imam Malik : 534
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلَانِ مِنْ أَشْجَعَ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ مَسْلَمَةَ الْأَنْصَارِيَّكَانَ يَأْتِيهِمْ مُصَدِّقًا فَيَقُولُ لِرَبِّ الْمَالِ أَخْرِجْ إِلَيَّ صَدَقَةَ مَالِكَ فَلَا يَقُودُ إِلَيْهِ شَاةً فِيهَا وَفَاءٌ مِنْ حَقِّهِ إِلَّا قَبِلَهَاقَالَ مَالِك السُّنَّةُ عِنْدَنَا وَالَّذِي أَدْرَكْتُ عَلَيْهِ أَهْلَ الْعِلْمِ بِبَلَدِنَا أَنَّهُ لَا يُضَيَّقُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فِي زَكَاتِهِمْ وَأَنْ يُقْبَلَ مِنْهُمْ مَا دَفَعُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ
مالڪ کان [يحييٰ بن سعيد] کان [محمد بن يحييٰ بن حبان] تائين ٻڌايو هو ته؛ مون کي [اشجع جي ٻن ماڻهن] ٻڌايو آهي؛ ته [محمد بن مسلمه انصاري] انهن وٽ زڪوات جمع ڪندڙ جي حيثيت سان آيو. پوءِ محمد ان ماڻهوءَ کي چيو جنهن وٽ دولت هئي؛ 'پنهنجي دولت مان زڪوات ڏيو!' "تنهن ڪري ان کي هڪ به ٻڪري نه ڏني ويندي جيڪا ان جي دولت تي زڪوات طور ڪافي سمجهي ويندي، جيستائين هو ان کي قبول ڪرڻ جو يقين نه ڪري." مالڪ چيو؛ 'سنت اسان جي مذهب جي مطابق آهي، ۽ جيڪو مان اسان جي ملڪ جي عالمن کان ڄاڻان ٿو؛ ته زڪوات جمع ڪندڙ مسلمانن لاءِ انهن جي زڪوات جي معاملن ۾ شيون ڏکيون نه ڪن. ۽ ان کي قبول ڪرڻ گهرجي جيڪو اهي پنهنجي دولت مان ڏين ٿا'.
حديث
Imam Malik : 535
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ إِلَّا لِخَمْسَةٍ لِغَازٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ لِعَامِلٍ عَلَيْهَا أَوْ لِغَارِمٍ أَوْ لِرَجُلٍ اشْتَرَاهَا بِمَالِهِ أَوْ لِرَجُلٍ لَهُ جَارٌ مِسْكِينٌ فَتُصُدِّقَ عَلَى الْمِسْكِينِ فَأَهْدَى الْمِسْكِينُ لِلْغَنِيِّ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، زيد بن اسلم، عطا بن يسار، رسول الله صلي الله عليه وسلم جن فرمايو ته: ”مالدار ماڻهن لاءِ زڪوات جائز ناهي سواءِ پنجن گروهن جي: الله جي رستي ۾ وڙهندڙ، زڪوات وصول ڪندڙ، قرضدار، پنهنجي مال سان زڪوات خريد ڪندڙ، غريب پاڙيسري جن کي زڪوات جو مال ڏنو ويندو آهي، پوءِ غريب ماڻهو امير کي تحفو ڏئي ٿو“.
حديث
Imam Malik : 536
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّهُ قَالَ شَرِبَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لَبَنًافَأَعْجَبَهُ فَسَأَلَ الَّذِي سَقَاهُ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ وَرَدَ عَلَى مَاءٍ قَدْ سَمَّاهُ فَإِذَا نَعَمٌ مِنْ نَعَمْ الصَّدَقَةِ وَهُمْ يَسْقُونَ فَحَلَبُوا لِي مِنْ أَلْبَانِهَا فَجَعَلْتُهُ فِي سِقَائِي فَهُوَ هَذَا فَأَدْخَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَدَهُ فَاسْتَقَاءَهُ
مونکي مالڪ کان روايت ملي آهي ته [زيد بن اسلم] چيو ته: '[عمر بن الخطاب] کير پيتو ۽ ان کي پسند ڪيو. پوءِ هن ان شخص کان پڇيو جنهن کيس اهو کير ڏنو، 'توکي هي کير ڪٿان مليو؟' پوءِ ان شخص کيس ٻڌايو ته هو معمول جي جاءِ تي پاڻي ڳولي رهيو هو جتي هو عام طور تي پاڻي ڳوليندو آهي، ۽ اتي زڪوات لاءِ جانور هئا. ماڻهو پي رهيا هئا ۽ منهنجي لاءِ ڳئون کير ڏئي رهيا هئا. پوءِ مون انهن کي پنهنجي پيئڻ جي ٿانو ۾ وجهي ڇڏيو، ۽ انهن مان هي هو.' پوءِ عمر بن خطاب پنهنجي آڱر پنهنجي وات ۾ وجهي ان کي الٽي ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي.
حديث
Imam Malik : 537
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَلَا يُؤْخَذُ فِي صَدَقَةِ النَّخْلِ الْجُعْرُورُ وَلَا مُصْرَانُ الْفَارَةِ وَلَا عَذْقُ ابْنِ حُبَيْقٍ قَالَ وَهُوَ يُعَدُّ عَلَى صَاحِبِ الْمَالِ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهُ فِي الصَّدَقَةِ
اسان کي مالڪ کان، زياد بن اسلم کان، ۽ ابن شهاب کان روايت آهي ته: 'کجورن جي زڪوات گهٽ معيار جي کجورن، تمام سٺي معيار جي کجورن، يا تمام خراب عزاق کجورن مان نه وٺڻ گهرجي.' ابن شهاب وڌيڪ چيو ته، 'اهي کجورون اڃا تائين ڳڻيون وينديون آهن، پر انهن تي زڪوات نه وٺڻ گهرجي.'
حديث
Imam Malik : 538
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍعَنْ الزَّيْتُونِ فَقَالَ فِيهِ الْعُشْرُ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته مالڪ مان يحييٰ [ابن شهاب کان زيتون بابت پڇيو، پوءِ هن جواب ڏنو؛ 'زڪوات ڏهين حصو آهي'.
حديث
Imam Malik : 539
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ فِي عَبْدِهِ وَلَا فِي فَرَسِهِ صَدَقَةٌ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالله بن دينار کان، سليمان بن يسار کان، عراق بن مالڪ کان، ابو هريره کان روايت ڪئي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ڪنهن به مسلمان تي پنهنجي غلام يا گهوڙي تي زڪوات ڏيڻ واجب ناهي.'
حديث
Imam Malik : 540
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ أَهْلَ الشَّامِ قَالُوا لِأَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ الْجَرَّاحِ خُذْ مِنْ خَيْلِنَا وَرَقِيقِنَا صَدَقَةً فَأَبَى ثُمَّ كَتَبَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَأَبَى عُمَرُ ثُمَّ كَلَّمُوهُ أَيْضًا فَكَتَبَ إِلَى عُمَرَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ إِنْ أَحَبُّوا فَخُذْهَا مِنْهُمْ وَارْدُدْهَا عَلَيْهِمْ وَارْزُقْ رَقِيقَهُمْقَالَ مَالِك مَعْنَى قَوْلِهِ رَحِمَهُ اللَّهُ وَارْدُدْهَا عَلَيْهِمْ يَقُولُ عَلَى فُقَرَائِهِمْ
مون کي مالڪ کان، [ابن شهاب] کان، [سليمان بن يسار] کان، روايت آهي ته شام جي ماڻهن [ابو عبيده بن جراح] کي چيو، 'اسان جي گهوڙن ۽ غلامن جي زڪوات وٺو!' پر ابو عبيده انڪار ڪيو. ان کان پوءِ هن عمر بن خطاب کي خط لکيو، ۽ ظاهر آهي ته عمر به انڪار ڪيو. شام جي ماڻهن ٻيهر پنهنجون درخواستون ابو عبيده تائين پهچايون، جيستائين آخرڪار ابو عبيده عمر کي ٻيو خط لکيو. پوءِ عمر جواب ۾ لکيو، 'جيڪڏهن اهي چاهين ٿا، ته انهن کان زڪوات وٺو ۽ انهن کي واپس ڪريو، پوءِ انهن جي غلامن کي حصو ڏيو'. مالڪ چيو؛ 'عمر جي لفظن 'انهن کي واپس ڏيو' جو مطلب انهن جي غريب ماڻهن کي آهي'.
