Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 501
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُأَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى صَدْرِهَا وَأَصْغَتْ إِلَيْهِ يَقُولُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَأَلْحِقْنِي بِالرَّفِيقِ الْأَعْلَى
مونکي مالڪ کان، هِشام بن عُروه کان، عباد عبدالله بن زبير کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ جي زال عائشه کيس خبر ڏني ته هن رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو، يعني وفات کان اڳ ۽ پنهنجي سيني تي ٽيڪ ڏئي، دعا گهري: 'اللهُمَّ اغْفِرْليِ وَارْحَمْنيِ وَالْحِقْنِيِ بِرَفِقِّ العَلٰي - اي الله، مون کي معاف ڪر ۽ رحم ڪر ۽ مون کي رَفِقُ الْعَلٰي سان ملاءِ.
حديث
Imam Malik : 502
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا مَاتَ عُرِضَ عَلَيْهِ مَقْعَدُهُ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَمِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَمِنْ أَهْلِ النَّارِ يُقَالُ لَهُ هَذَا مَقْعَدُكَ حَتَّى يَبْعَثَكَ اللَّهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: رسول الله ﷺ فرمايو: جڏهن توهان مان ڪو مري ويندو آهي، ته ان جي جاءِ هر صبح ۽ شام ان کي ڏيکاري ويندي آهي. جيڪڏهن هو جنت وارن مان آهي ته ان کي جنت ڏيکاري ويندي آهي. جيڪڏهن هو دوزخ وارن مان آهي ته ان کي دوزخ ڏيکاري ويندي آهي. ان کي چيو ويندو: 'هي توهان جي رهائش جي جاءِ آهي جيستائين الله تعالى توهان کي قيامت جي ڏينهن ٻيهر جياري نه ٿو.'
حديث
Imam Malik : 503
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُلُّ ابْنِ آدَمَ تَأْكُلُهُ الْأَرْضُ إِلَّا عَجْبَ الذَّنَبِ مِنْهُ خُلِقَ وَفِيهِ يُرَكَّبُ
مونکي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'جڏهن به آدم جو ٻار مري ويندو آهي، ته سندس سڀئي هڏا زمين کائي ويندي آهي سواءِ سندس پڇ جي هڏي جي. ان مان کيس پيدا ڪيو ويو ۽ ان مان ٻيهر گڏ ڪيو ويو'.
حديث
Imam Malik : 504
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ كَانَ يُحَدِّثُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّمَا نَسَمَةُ الْمُؤْمِنِ طَيْرٌ يَعْلَقُ فِي شَجَرِ الْجَنَّةِ حَتَّى يَرْجِعَهُ اللَّهُ إِلَى جَسَدِهِ يَوْمَ يَبْعَثُهُ
مون کي مالڪ کان، ابن شعيب کان، عبدالرحمٰن بن ڪعب بن مالڪ انصاري کان روايت آهي ته هن کيس ٻڌايو ته سندس پيءُ کان روايت آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'مومن جي روح هڪ پکي ۾ آهي جيڪو جنت جي وڻ تي ويٺو آهي، جيستائين الله ان کي ان جي جسم ۾ واپس نه ڪندو جنهن ڏينهن الله ان کي ٻيهر جياريندو.'
حديث
Imam Malik : 505
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى إِذَا أَحَبَّ عَبْدِي لِقَائِي أَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ وَإِذَا كَرِهَ لِقَائِي كَرِهْتُ لِقَاءَهُ
مونکي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: الله تبارڪ و تعاليٰ فرمايو: "جيڪڏهن منهنجي ٻانهن مان ڪو مون سان ملڻ پسند ڪري ٿو ته مان به ان سان ملڻ پسند ڪريان ٿو، جيڪڏهن هو مون سان ملڻ کي ناپسند ڪري ٿو ته مان به ان سان ملڻ کي ناپسند ڪريان ٿو."
حديث
Imam Malik : 506
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لَمْ يَعْمَلْ حَسَنَةً قَطُّ لِأَهْلِهِ إِذَا مَاتَ فَحَرِّقُوهُ ثُمَّ أَذْرُوا نِصْفَهُ فِي الْبَرِّ وَنِصْفَهُ فِي الْبَحْرِ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ لَيُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا لَا يُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ فَلَمَّا مَاتَ الرَّجُلُ فَعَلُوا مَا أَمَرَهُمْ بِهِ فَأَمَرَ اللَّهُ الْبَرَّ فَجَمَعَ مَا فِيهِ وَأَمَرَ الْبَحْرَ فَجَمَعَ مَا فِيهِ ثُمَّ قَالَ لِمَ فَعَلْتَ هَذَا قَالَ مِنْ خَشْيَتِكَ يَا رَبِّ وَأَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ فَغَفَرَ لَهُ
مونکي مالڪ کان [ابو الزناد] کان [الاعرج] کان [ابو هريره] تائين ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته: هڪ شخص هو جنهن ڪڏهن به هڪ به نيڪي نه ڪئي هئي ۽ هن پنهنجي گهر وارن کي چيو ته جيڪڏهن هو مري وڃي ته ان جي لاش کي ساڙي ڇڏيو. پوءِ انهن راھ کي اڌ زمين تي ۽ اڌ سمنڊ ۾ پکيڙي ڇڏيو. الله جو قسم، جيڪڏهن الله چاهي ها ته ان کي اهڙي سزا ڏئي ها جيڪا فطرت جي ڪنهن به رهواسي تي ڪڏهن به نه آئي هجي. جڏهن اهو ماڻهو مري ويو ته ان جي گهر وارن اهو ڪيو جيڪو هن حڪم ڪيو. پوءِ الله زمين کي حڪم ڏنو ته ان کي گڏ ڪري، ۽ سمنڊ کي حڪم ڏنو ته ان کي گڏ ڪري. الله پڇي ٿو: 'تو اهو ڇو ڪيو؟' هن جواب ڏنو: 'ڇاڪاڻ ته مان توهان کان ڊڄان ٿو، اي رب، ۽ توهان ان بابت بهتر ڄاڻو ٿا.' رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'تنهن ڪري الله ان کي معاف ڪري ڇڏيو'.
حديث
Imam Malik : 507
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُلُّ مَوْلُودٍ يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ أَوْ يُنَصِّرَانِهِ كَمَا تُنَاتَجُ الْإِبِلُ مِنْ بَهِيمَةٍ جَمْعَاءَ هَلْ تُحِسُّ فِيهَا مِنْ جَدْعَاءَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الَّذِي يَمُوتُ وَهُوَ صَغِيرٌ قَالَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ
مون کي مالڪ کان [ابو الزناد] کان [الاعرج] کان [ابو هريره] تائين ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'هر ٻار فطرت تي پيدا ٿئي ٿو، پر ان جا والدين ان کي يهودي يا عيسائي بڻائين ٿا. جيئن هڪ اٺ جيڪو ڍورن مان پيدا ٿئي ٿو جنهن جو جسم مڪمل آهي، ڇا ڪو عيب ملي ٿو؟' انهن پڇيو؛ 'يا رسول الله! ان شخص بابت ڇا جيڪو ٻار هو جڏهن مري ويو؟' هن جواب ڏنو؛ 'الله انهن جي ڪمن کي چڱي طرح ڄاڻي ٿو'.
حديث
Imam Malik : 508
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَمُرَّ الرَّجُلُ بِقَبْرِ الرَّجُلِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي مَكَانَهُ
مون کي مالڪ، ابو الزناد، الاعرج، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: قيامت ان وقت تائين قائم نه ٿيندي جيستائين ڪو ماڻهو قبر وٽان لنگهي نه وڃي ۽ چوي ته ڪاش مان هن جي جاءِ تي هجان ها.
حديث
Imam Malik : 509
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ الدِّيلِيِّ عَنْ مَعْبَدِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرَّ عَلَيْهِ بِجَنَازَةٍ فَقَالَ مُسْتَرِيحٌ وَمُسْتَرَاحٌ مِنْهُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْمُسْتَرِيحُ وَالْمُسْتَرَاحُ مِنْهُ قَالَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ يَسْتَرِيحُ مِنْ نَصَبِ الدُّنْيَا وَأَذَاهَا إِلَى رَحْمَةِ اللَّهِ وَالْعَبْدُ الْفَاجِرُ يَسْتَرِيحُ مِنْهُ الْعِبَادُ وَالْبِلَادُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَابُّ
مون کي مالڪ کان، محمد بن عمرو بن هالهله عاد ديلمي کان، معبد بن مالڪ کان، ابو قتاده بن ربعي کان، ٻڌايو ويو آهي ته: هڪ دفعي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي سامهون هڪ جسم گذريو، پاڻ فرمايائون: 'انسان پنهنجي موت سان آرام ڪندو آهي ۽ ان کان سندس موت جي ڪري آرام ملندو آهي'. اهي پڇن ٿا: 'اي الله جا رسول، ان جو ڇا مطلب آهي؟' پاڻ جواب ڏنو: 'هڪ وفادار ٻانهو پنهنجي موت سان، دنيا جي زندگي ۽ ان جي مصيبتن کان الله جي رحمت ڏانهن آرام ڪندو، جڏهن ته هڪ نيڪ ٻانهو، انسان، زمينون، وڻ ۽ جانور ان کان سندس موت جي ڪري آرام ڪندا.'
حديث
Imam Malik : 510
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا مَاتَ عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ وَمُرَّ بِجَنَازَتِهِ ذَهَبْتَ وَلَمْ تَلَبَّسْ مِنْهَا بِشَيْءٍ
مون کي مالڪ کان [ابو نضلر] اڳوڻي غلام عمرو بن عبيدالله کان ٻڌايو هو ته، هن چيو ته: 'جڏهن عثمان بن مدزون فوت ٿي ويو ۽ سندس لاش آندو ويو، ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'تون هليو ويو آهين، ۽ توکي دنيا مان ڪجهه به حاصل نه ٿيو آهي'.
حديث
Imam Malik : 511
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ عَنْ أُمِّهِ أَنَّهَا قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَلَبِسَ ثِيَابَهُ ثُمَّ خَرَجَ قَالَتْ فَأَمَرْتُ جَارِيَتِي بَرِيرَةَ تَتْبَعُهُ فَتَبِعَتْهُ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَوَقَفَ فِي أَدْنَاهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقِفَ ثُمَّ انْصَرَفَ فَسَبَقَتْهُ بَرِيرَةُ فَأَخْبَرَتْنِي فَلَمْ أَذْكُرْ لَهُ شَيْئًا حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنِّي بُعِثْتُ إِلَى أَهْلِ الْبَقِيعِ لِأُصَلِّيَ عَلَيْهِمْ
مالڪ مون کي [علقمه بن ابو علقمه] کان [پنهنجي ماءُ] کان ٻڌايو ته هن چيو ته: 'مون رسول الله ﷺ جي زال [عيسيٰ] کي چوندي ٻڌو ته: 'هڪ رات رسول الله ﷺ جاڳيا، پنهنجا ڪپڙا پائي، پوءِ ٻاهر نڪري ويا.' عائشه چيو ته: 'مون پنهنجي ٻانهي، بريره کي چيو ته سندس پٺيان هلان. هو پٺيان هليو جيستائين هو بقيع تي پهتو.' پوءِ هو سندس ويجهو بيٺو، جيئن خدا کيس روڪڻ جو ارادو ڪيو هو. پوءِ هو هليو ويو - ان جاءِ کي ڇڏي ڏنو - بريره پهرين گهر آيو ۽ مون کي ٻڌايو - جيڪو هن ڏٺو -'. مون صبح تائين ان کان ڪجهه به نه پڇيو. جڏهن مون ان بابت پڇيو ته هن جواب ڏنو؛ "مون کي حڪم ڏنو ويو آهي ته مان بقيع جي ماڻهن لاءِ دعا ڪريان."
حديث
Imam Malik : 512
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَأَسْرِعُوا بِجَنَائِزِكُمْ فَإِنَّمَا هُوَ خَيْرٌ تُقَدِّمُونَهُ إِلَيْهِ أَوْ شَرٌّ تَضَعُونَهُ عَنْ رِقَابِكُمْ
مالڪ مون کي [نافع] کان ٻڌايو ته [ابو هريره] چيو؛ 'جلدي ڪر ۽ پنهنجي لاش جي سنڀال ڪر. جيڪڏهن اهو سٺو آهي، ته توهان ان کي پهرين رکيو آهي. جيڪڏهن اهو خراب آهي، ته توهان ان کي فوري طور تي پنهنجي پٺي تان لاهي ڇڏيو'.
حديث
Imam Malik : 513
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ ذَوْدٍ صَدَقَةٌ وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ أَوَاقٍ صَدَقَةٌ وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ صَدَقَةٌ
مون کي مالڪ کان عمرو بن يحييٰ المازني کان سندس پيءُ کان روايت ڪئي آهي ته مون ابو سعيد خدري کان ٻڌو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو ته: پنجن اٺن کان گهٽ تي زڪوات واجب ناهي، پنج اوقاف کان گهٽ تي چاندي ۽ پنج وسق کان گهٽ تي فصل واجب ناهي.
حديث
Imam Malik : 514
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ الْأَنْصَارِيِّ ثُمَّ الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ مِنْ التَّمْرِ صَدَقَةٌ وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ أَوَاقِيَّ مِنْ الْوَرِقِ صَدَقَةٌ وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ ذَوْدٍ مِنْ الْإِبِلِ صَدَقَةٌ
مون کي مالڪ کان، محمد بن عبدالله بن عبدالرحمٰن بن ابو شَشَعَةُ الانصاري المازني کان، سندس پيءُ کان، ابو سعيد الخدري کان روايت آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'پنج وسق کان گهٽ کجور تي زڪوات نه آهي. پنج اوقيه کان گهٽ رقم تي زڪوات نه آهي. ۽ پنج کان گهٽ اُٺ تي زڪوات نه آهي.'
حديث
Imam Malik : 515
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ مَوْلَى الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَأَلَ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مُكَاتَبٍ لَهُ قَاطَعَهُ بِمَالٍ عَظِيمٍ هَلْ عَلَيْهِ فِيهِ زَكَاةٌ فَقَالَ الْقَاسِمُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَلَمْ يَكُنْ يَأْخُذُ مِنْ مَالٍ زَكَاةً حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُقَالَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا أَعْطَى النَّاسَ أَعْطِيَاتِهِمْ يَسْأَلُ الرَّجُلَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ مَالٍ وَجَبَتْ عَلَيْكَ فِيهِ الزَّكَاةُ فَإِذَا قَالَ نَعَمْ أَخَذَ مِنْ عَطَائِهِ زَكَاةَ ذَلِكَ الْمَالِ وَإِنْ قَالَ لَا أَسْلَمَ إِلَيْهِ عَطَاءَهُ وَلَمْ يَأْخُذْ مِنْهُ شَيْئًا
مون کي يحييٰ بابت مالڪ کان [محمد بن عقبه]، جيڪو الزبير جو اڳوڻو غلام هو، ٻڌايو هو ته هن [القاسم بن محمد] کان سندس مڪاتب بابت پڇيو جيڪو هن وڏي رقم سان پاڻ کي آزاد ڪرڻ جي ذميواري ڏني هئي، تنهنڪري ڇا هو زڪوات ادا ڪرڻ واجب آهي؟ ' القاسم جواب ڏنو، '[ابوبڪر صديق] ڪنهن جي ملڪيت مان زڪوات نه وٺندو آهي جيستائين هڪ سال پورو نه ٿئي'. القاسم جاري رکيو، 'جيڪڏهن ابو بڪر ڪنهن کي ملڪيت ڏيڻ چاهيندو هو، ته هن پڇيو، 'ڇا توهان وٽ اهڙي ملڪيت آهي جيڪا زڪوات ڏيڻ گهرجي؟' جيڪڏهن اهو شخص جواب ڏئي ٿو، 'ها'. پوءِ هو ان ملڪيت مان زڪوات وٺندو جيڪا ڏني ويندي. پر جيڪڏهن اهو شخص جواب ڏئي ٿو، 'نه'. پوءِ ان شخص کي مڪمل ملڪيت ملندي ۽ ان کي ذري گهٽ به گهٽ نه ڪيو ويندو.'
حديث
Imam Malik : 516
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عُمَرَ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ قُدَامَةَ عَنْ أَبِيهَا أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا جِئْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَأَقْبِضُ عَطَائِي سَأَلَنِي هَلْ عِنْدَكَ مِنْ مَالٍ وَجَبَتْ عَلَيْكَ فِيهِ الزَّكَاةُ قَالَ فَإِنْ قُلْتُ نَعَمْ أَخَذَ مِنْ عَطَائِي زَكَاةَ ذَلِكَ الْمَالِ وَإِنْ قُلْتُ لَا دَفَعَ إِلَيَّ عَطَائِي
مون کي مالڪ کان، عمر بن حسين کان، عائشه بنت قدامه کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته هن چيو: جڏهن مان پنهنجو حصو زڪوات وٺڻ لاءِ [عثمان] وٽ وڃان ٿي، ته هو مون کان پڇي ٿو، 'ڇا توهان وٽ ڪو اهڙو مال آهي جيڪو زڪوات جو واجب آهي؟' قدامه چيو: 'جيڪڏهن مان جواب ڏيان ته 'ها'، ته عثمان منهنجي حصي مان زڪوات ڪٽيندو. پر جيڪڏهن مان جواب ڏيان ته 'نه'، ته عثمان مون کي منهنجو پورو حصو ڏيندو.'
حديث
Imam Malik : 517
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُلَا تَجِبُ فِي مَالٍ زَكَاةٌ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ
مون کي مالڪ کان، نافع کان، روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: ڪنهن به ملڪيت تي زڪوات فرض ناهي جيستائين اها هڪ سال جي نه ٿئي.
حديث
Imam Malik : 518
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَأَوَّلُ مَنْ أَخَذَ مِنْ الْأَعْطِيَةِ الزَّكَاةَ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ
مون کي مالڪ کان، ۽ ابن شهاب کان روايت آهي ته هن چيو ته: 'پهرين جيڪو الاٽمينٽ مان زڪوات وٺندو هو، اهو [معاويه بن ابو سفيان] هو'.
حديث
Imam Malik : 519
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطَعَ لِبِلَالِ بْنِ الْحَارِثِ الْمُزَنِيِّ مَعَادِنَ الْقَبَلِيَّةِ وَهِيَ مِنْ نَاحِيَةِ الْفُرُعِ فَتِلْكَ الْمَعَادِنُ لَا يُؤْخَذُ مِنْهَا إِلَى الْيَوْمِ إِلَّا الزَّكَاةُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ربيع بن ابو عبدالرحمان کان، ڪجهه ماڻهن کان، ٻڌايو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم بلال بن الحارث المزني لاءِ القبيليه جي کاڻ مقرر ڪئي هئي، جيڪو ساحل تي هڪ هنڌ آهي، ۽ اڄ تائين اهي کاڻ زڪوات کان سواءِ ٻئي ڪنهن به شيءِ مان نه ورتيون وينديون آهن.
حديث
Imam Malik : 520
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي الرِّكَازِ الْخُمُسُ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، سعيد بن مسيب ۽ ابو سلمه بن عبدالرحمان بابت ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ جن فرمايو: ”مليل شين - خزانن - تي زڪوات پنجون حصو آهي“.
