Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 461
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ وَعَنْ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ
مون کي مالڪ کان، محمد بن يحييٰ بن حبان کان، الاعرج کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ عصر کان پوءِ نماز پڙهڻ کان منع ڪئي آهي جيستائين سج لهي وڃي ۽ فجر کان پوءِ نماز پڙهڻ کان منع ڪئي آهي جيستائين سج اڀري.
حديث
Imam Malik : 462
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَانَ يَقُولُلَا تَحَرَّوْا بِصَلَاتِكُمْ طُلُوعَ الشَّمْسِ وَلَا غُرُوبَهَا فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَطْلُعُ قَرْنَاهُ مَعَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَيَغْرُبَانِ مَعَ غُرُوبِهَا وَكَانَ يَضْرِبُ النَّاسَ عَلَى تِلْكَ الصَّلَاةِ
مالڪ مون کي [عبدالله بن دينار] کان [عبدالله بن عمر] کان روايت ڪئي آهي ته [عمر بن خطاب] چيو: 'سج اڀرڻ يا غروب ٿيڻ وقت نماز نه پڙهو. بيشڪ، شيطان سج اڀرڻ وقت پنهنجا ٻه سڱ ڏيکاريندو آهي ۽ سج لهڻ وقت انهن کي ڇڏي ڏيندو آهي. ۽ شيطان هميشه نماز پڙهڻ وارن کي پريشان ڪندو آهي.'
حديث
Imam Malik : 463
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ أَنَّهُ رَأَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِيَضْرِبُ الْمُنْكَدِرَ فِي الصَّلَاةِ بَعْدَ الْعَصْرِ
مون کي مالڪ کان، [ابن شعيب] کان، [عاص سائب بن يزيد] کان روايت آهي ته هن [عمر بن خطاب] کي المنڪدر کي مارندي ڏٺو ڇاڪاڻ ته هو عصر جي نماز کان پوءِ نماز پڙهي رهيو هو.
حديث
Imam Malik : 464
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُسِّلَ فِي قَمِيصٍ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، جعفر بن محمد کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو ته رسول الله ﷺ کي ڪپڙي جو ٽڪرو پائي غسل ڏنو ويو.
حديث
Imam Malik : 465
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ الْأَنْصَارِيَّةِ قَالَتْدَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَتْ ابْنَتُهُ فَقَالَ اغْسِلْنَهَا ثَلَاثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ إِنْ رَأَيْتُنَّ ذَلِكَ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ وَاجْعَلْنَ فِي الْآخِرَةِ كَافُورًا أَوْ شَيْئًا مِنْ كَافُورٍ فَإِذَا فَرَغْتُنَّ فَآذِنَّنِي قَالَتْ فَلَمَّا فَرَغْنَا آذَنَّاهُ فَأَعْطَانَا حِقْوَهُ فَقَالَ أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ تَعْنِي بِحِقْوِهِ إِزَارَهُ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته مالڪ [ايوب بن ابو تميمة السحياني] کان، [محمد بن سيرين] کان، [ام عطيه الانصاريه] کان، چوي ٿو ته: 'رسول الله ﷺ اسان سان ملاقات ڪئي جڏهن سندس هڪ ڌيءَ فوت ٿي وئي. پاڻ فرمايو: 'ان کي ٽي ڀيرا، يا پنج ڀيرا، يا وڌيڪ، جيڪو توهان چاهيو، پاڻي ۽ بدارا سان غسل ڏيو. ۽ ڪفور يا ان جهڙي ڪنهن شيءِ سان ختم ڪريو. ۽ جڏهن اهو ختم ٿي وڃي ته مون کي ٻڌايو'. ام عطيه الانصاريه چيو: 'جڏهن اسان فارغ ٿياسين، اسان کيس سڏيو. پوءِ هن اسان کي پنهنجو سرون ڏنو ۽ چيو: 'ان کي هن سان ويڙهيو'. معنيٰ سرون آهي.
حديث
Imam Malik : 466
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍأَنَّ أَسْمَاءَ بِنْتَ عُمَيْسٍ غَسَّلَتْ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ حِينَ تُوُفِّيَ ثُمَّ خَرَجَتْ فَسَأَلَتْ مَنْ حَضَرَهَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ فَقَالَتْ إِنِّي صَائِمَةٌ وَإِنَّ هَذَا يَوْمٌ شَدِيدُ الْبَرْدِ فَهَلْ عَلَيَّ مِنْ غُسْلٍ فَقَالُوا لَا
مالڪ مون کي [عبدالله بن ابي بڪر] کان روايت ڪئي آهي ته [اسماء بنت عميس] ابو بڪر صديق کي غسل ڏنو جڏهن هو فوت ٿي ويو. پوءِ اسماء بنت عميس ٻاهر نڪتي ۽ مهاجرن مان موجود ماڻهن کان پڇيو. هن چيو: 'مان روزي سان آهيان، ۽ اڄ تمام ٿڌو ڏينهن آهي. ڇا مان جسم کي ڌوئڻ کان پوءِ غسل ڪريان؟' انهن جواب ڏنو: 'نه.'
حديث
Imam Malik : 467
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُفِّنَ فِي ثَلَاثَةِ أَثْوَابٍ بِيضٍ سُحُولِيَّةٍ لَيْسَ فِيهَا قَمِيصٌ وَلَا عِمَامَةٌ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان، نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جي زال عائشه کان، ٻڌايو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم کي ٽن اڇي ڪپڙي ۾ ڪفنايو ويو، بغير ڪنهن ڪپڙن جي ۽ بغير ڪنهن مٿو ڍڪڻ جي.
حديث
Imam Malik : 468
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ بَلَغَنِيأَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ قَالَ لِعَائِشَةَ وَهُوَ مَرِيضٌ فِي كَمْ كُفِّنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ فِي ثَلَاثَةِ أَثْوَابٍ بِيضٍ سُحُولِيَّةٍفَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خُذُوا هَذَا الثَّوْبَ لِثَوْبٍ عَلَيْهِ قَدْ أَصَابَهُ مِشْقٌ أَوْ زَعْفَرَانٌ فَاغْسِلُوهُ ثُمَّ كَفِّنُونِي فِيهِ مَعَ ثَوْبَيْنِ آخَرَيْنِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ وَمَا هَذَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الْحَيُّ أَحْوَجُ إِلَى الْجَدِيدِ مِنْ الْمَيِّتِ وَإِنَّمَا هَذَا لِلْمُهْلَةِ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [يحيى بن سعيد] چيو ته مون تائين پهتو آهي ته [ابوبڪر صديق] جڏهن بيمار هو ته عائشه کان پڇيو ته، 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم کي ڪيترين ڪپڙن ۾ ڪفنايو ويو هو؟' [عائشه] جواب ڏنو؛ 'انهن کي اڇي سوٽي ڪپڙي جي ٽن ٽڪرن ۾ ڪفنايو ويو هو.' ابو بڪر چيو؛ 'هن ڪپڙي کي ڪفن طور وٺو، پهرين ان کي ڌوئو ڇو ته اهو ڳاڙهي مٽي يا زعفران جي تيل سان ڀريل آهي. مون کي ان ۾ ڪفن ڏيو ۽ ڪپڙي جا ٻه ٻيا ٽڪرا.' عائشه پڇيو، 'هي ڇا آهي!' ابو بڪر جواب ڏنو؛ 'جيئرن کي مئلن کان وڌيڪ نئين جي ضرورت آهي. هي صرف جسم مان وهندڙ پيپ لاءِ آهي.'
حديث
Imam Malik : 469
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّهُ قَالَالْمَيِّتُ يُقَمَّصُ وَيُؤَزَّرُ وَيُلَفُّ فِي الثَّوْبِ الثَّالِثِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ إِلَّا ثَوْبٌ وَاحِدٌ كُفِّنَ فِيهِ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، حميد بن عبدالرحمان بن عوف کان، عبدالله بن عمرو بن العبدش شماد کان روايت آهي ته هن چيو ته: 'ميت کي ويڙهيل ۽ ڍڪيل آهي ۽ ڪپڙي جي ٽن ٽڪرن ۾ ويڙهيل آهي. جيڪڏهن هڪ ٽڪري کان سواءِ ڪجهه به نه هجي ته ان ۾ ڪو به حرج ناهي.'
حديث
Imam Malik : 470
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ كَانُوا يَمْشُونَ أَمَامَ الْجَنَازَةِ وَالْخُلَفَاءُ هَلُمَّ جَرًّا وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب کان، ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم، [ابوبڪر] ۽ [عمر] لاش جي اڳيان هليا. ساڳئي طرح ايندڙ خليفا، جن ۾ [عبدالله بن عمر] شامل آهن.
حديث
Imam Malik : 471
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهُدَيْرِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ رَأَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقْدُمُ النَّاسَ أَمَامَ الْجَنَازَةِ فِي جَنَازَةِ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ
مالڪ مون کي [محمد بن المنڪدر] کان [ربيعة بن الحدير] کان ٻڌايو آهي ته هن ان کي خبر ڏني؛ ته هن [عمر بن خطاب] کي زينب بنت جحسي جي لاش کي کڻڻ وقت ماڻهن کان اڳ ۾ ڏٺو.
حديث
Imam Malik : 472
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ قَالَمَا رَأَيْتُ أَبِي قَطُّ فِي جَنَازَةٍ إِلَّا أَمَامَهَا قَالَ ثُمَّ يَأْتِي الْبَقِيعَ فَيَجْلِسُ حَتَّى يَمُرُّوا عَلَيْهِ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، هشام بن عروه کان، چيو ته: 'مون ڪڏهن به [پنهنجي پيءُ کي] لاش جي سامهون کان سواءِ ڪجهه به نه ڏٺو'. هشام ٻيهر چيو، 'منهنجو پيءُ بقيع تي پهتو' ۽ ويٺو، جيستائين ماڻهو هن کان گذري ويا'.
حديث
Imam Malik : 473
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَالْمَشْيُ خَلْفَ الْجَنَازَةِ مِنْ خَطَإِ السُّنَّةِ
مون کي مالڪ کان ٻڌايو هو ته [ابن شهاب] چيو هو ته؛ 'ميت جي پٺيان هلڻ سنت جي خلاف آهي'.
حديث
Imam Malik : 474
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍأَنَّهَا قَالَتْ لِأَهْلِهَا أَجْمِرُوا ثِيَابِي إِذَا مِتُّ ثُمَّ حَنِّطُونِي وَلَا تَذُرُّوا عَلَى كَفَنِي حِنَاطًا وَلَا تَتْبَعُونِي بِنَارٍ
مون کي يحييٰ، مالڪ، هِشام بن عُروه، اسماء بنت ابوبڪر کان ٻڌايو آهي ته هن پنهنجي گهر وارن کي چيو ته: 'جڏهن مان مران ته منهنجي ڪپڙي کي خوشبوءِ ڏيو. منهنجي جسم تي حنوط - لاش جي خوشبوءِ - ڇِڙڪايو. منهنجي ڪفن لاءِ حنوط نه وڃايو. مون سان باهه کڻي گڏ نه هلو'.
حديث
Imam Malik : 475
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّهُ نَهَى أَنْ يُتْبَعَ بَعْدَ مَوْتِهِ بِنَارٍقَالَ يَحْيَى سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَكْرَهُ ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان، سعيد بن ابو سعيد المقبوري کان، ابو هريره کان روايت آهي ته هن پنهنجي وفات کان پوءِ باهه ٻارڻ کان منع ڪئي هئي. يحييٰ چيو؛ 'مون مالڪ کان ٻڌو آهي ته ان کي مڪروه سمجهندو هو'.
حديث
Imam Malik : 476
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَى النَّجَاشِيَّ لِلنَّاسِ فِي الْيَوْمِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ وَخَرَجَ بِهِمْ إِلَى الْمُصَلَّى فَصَفَّ بِهِمْ وَكَبَّرَ أَرْبَعَ تَكْبِيرَاتٍ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، سعيد بن مسيب، ابو هريره کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ جن نجاسي جي وفات جي ڏينهن ماڻهن کي سندس وفات جي خبر ڏني. پاڻ انهن سان گڏ نماز جي جاءِ ڏانهن نڪتا، پوءِ انهن کي صفن ۾ ترتيب ڏنو. پوءِ چار ڀيرا تڪبير چئو.
حديث
Imam Malik : 477
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ مِسْكِينَةً مَرِضَتْ فَأُخْبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَرَضِهَا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُ الْمَسَاكِينَ وَيَسْأَلُ عَنْهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا مَاتَتْ فَآذِنُونِي بِهَا فَخُرِجَ بِجَنَازَتِهَا لَيْلًا فَكَرِهُوا أَنْ يُوقِظُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُخْبِرَ بِالَّذِي كَانَ مِنْ شَأْنِهَا فَقَالَ أَلَمْ آمُرْكُمْ أَنْ تُؤْذِنُونِي بِهَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَرِهْنَا أَنْ نُخْرِجَكَ لَيْلًا وَنُوقِظَكَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَفَّ بِالنَّاسِ عَلَى قَبْرِهَا وَكَبَّرَ أَرْبَعَ تَكْبِيرَاتٍ
مونکي مالڪ کان [ابن شهاب] کان [ابو امامه بن سهل بن حنيف] تائين ٻڌايو ويو آهي ته هن ٻڌايو ته؛ هڪ غريب عورت بيمار هئي. پوءِ اها ڳالهه رسول الله ﷺ کي ٻڌائي وئي. ۽ رسول الله ﷺ غريبن جي عيادت ڪندا هئا ۽ انهن جي حال احوال بابت پڇندا هئا. رسول الله ﷺ صلاح ڏني ته؛ 'جيڪڏهن هو فوت ٿي وڃي ته مون کي فون ڪريو'. غريب عورت جو لاش رات جو ڇڏي ڏنو ويو ۽ انهن ۾ دل نه هئي ته رسول الله ﷺ کي جاڳائين. صبح جو، رسول الله ﷺ کي خبر پئي ته ڇا ٿيو هو. پاڻ پڇيائون ته؛ 'ڇا مون توهان کي نه چيو هو ته جڏهن هو فوت ٿي ويو ته مون کي فون ڪريو؟' انهن جواب ڏنو ته؛ 'يا الله جا رسول، اسان کي توهان کي ٻاهر ڪڍڻ ۽ رات جو جاڳائڻ جو ڪو به ارادو ناهي.' رسول الله صلي الله عليه وسلم ڪيترن ئي ماڻهن سان گڏ ٻاهر آيا ۽ پنهنجي قبر تي چار ڀيرا تڪبير چيو.
حديث
Imam Malik : 478
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكأَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ شِهَابٍ عَنْ الرَّجُلِ يُدْرِكُ بَعْضَ التَّكْبِيرِ عَلَى الْجَنَازَةِ وَيَفُوتُهُ بَعْضُهُ فَقَالَ يَقْضِي مَا فَاتَهُ مِنْ ذَلِكَ
مالڪ مون کي ٻڌايو ته هن [ابن شهاب کان] هڪ اهڙي ماڻهوءَ بابت پڇيو جيڪو جنازي جي نماز ۾ ڪجهه تڪبيرون رهجي ويو، هن جواب ڏنو، 'انهي کي گهرجي ته جيڪو رهجي ويو آهي اهو پورو ڪري.'
حديث
Imam Malik : 479
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ سَأَلَ أَبَا هُرَيْرَةَ كَيْفَ تُصَلِّي عَلَى الْجَنَازَةِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَا لَعَمْرُ اللَّهِ أُخْبِرُكَ أَتَّبِعُهَا مِنْ أَهْلِهَا فَإِذَا وُضِعَتْ كَبَّرْتُ وَحَمِدْتُ اللَّهَ وَصَلَّيْتُ عَلَى نَبِيِّهِ ثُمَّ أَقُولُ اللَّهُمَّ إِنَّهُ عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ أَمَتِكَ كَانَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ وَأَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ مُحْسِنًا فَزِدْ فِي إِحْسَانِهِ وَإِنْ كَانَ مُسِيئًا فَتَجَاوَزْ عَنْ سَيِّئَاتِهِ اللَّهُمَّ لَا تَحْرِمْنَا أَجْرَهُ وَلَا تَفْتِنَّا بَعْدَهُ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، سعيد بن ابو سعيد المقبوري کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو ته هن ابو هريره کان پڇيو ته 'توهان جنازي جي نماز ڪيئن پڙهندا آهيو؟' [ابو هريره] چيو؛ 'الله جو قسم، مان توهان کي خبر ڏيندس. مان ان جي پيروي ان وقت کان ڪري رهيو آهيان جڏهن کان مان سندس خاندان سان گڏ هوس. جڏهن لاش رکيو ويندو آهي، مان تڪبير چوندو آهيان، الله جي تعريف ڪندو آهيان ۽ سندس پيغمبر تي دعا گهرندو آهيان. پوءِ پڙهندو آهيان؛ 'پيارا الله! هو تنهنجو ٻانهو ۽ تنهنجي ٻانهي جو پٽ آهي، ۽ تنهنجي ٻانهي جو پٽ پڻ آهي، هو شاهدي ڏئي ٿو ته تو کان سواءِ ڪو به معبود ناهي. شاهدي ڏي ته محمد تنهنجو ٻانهو ۽ رسول آهي. تون ان بابت بهتر ڄاڻين ٿو. اي الله، جيڪڏهن هو نيڪي ڪري ٿو ته ان جي نيڪي وڌائي، ۽ جيڪڏهن گناهه ڪري ٿو ته ان جي غلطي معاف ڪر. اي الله، اسان کي ثواب کان محروم نه ڪر ۽ بعد ۾ اسان تي الزام نه هڻ.'
حديث
Imam Malik : 480
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يَقُولُصَلَّيْتُ وَرَاءَ أَبِي هُرَيْرَةَ عَلَى صَبِيٍّ لَمْ يَعْمَلْ خَطِيئَةً قَطُّ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ اللَّهُمَّ أَعِذْهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان روايت آهي ته هن چيو ته مون سعيد بن مسيب کي چوندي ٻڌو آهي ته: مون ابو هريره جي پٺيان هڪ ننڍڙي ٻار لاءِ دعا گهري هئي جنهن ڪجهه به غلط نه ڪيو هو. مون کيس پڙهندي ٻڌو: 'اللهم عيض من اذابل القبري - اي الله، ان کي قبر جي عذاب کان بچاءِ'.
