Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 21
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَذَهَبَ عَقْلُهُ فَلَمْ يَقْضِ الصَّلَاةَقَالَ مَالِك وَذَلِكَ فِيمَا نَرَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ أَنَّ الْوَقْتَ قَدْ ذَهَبَ فَأَمَّا مَنْ أَفَاقَ فِي الْوَقْتِ فَإِنَّهُ يُصَلِّي
مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو آهي ته [عبدالله بن عمر] بي هوش ٿي ويو ۽ سندس ياداشت ختم ٿي وئي، ۽ هن پنهنجيون نمازون قضا نه ڪيون. مالڪ چيو ته: 'اسان جي راءِ ۾، الله بهتر ڄاڻي ٿو، تنهن ڪري جڏهن وقت گذري وڃي، جيئن ته اهو شخص جيڪو وقت کان واقف آهي، ان کي نماز پڙهڻ گهرجي'.
حديث
Imam Malik : 22
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ خَيْبَرَ أَسْرَى حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ اكْلَأْ لَنَا الصُّبْحَ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ وَكَلَأَ بِلَالٌ مَا قُدِّرَ لَهُ ثُمَّ اسْتَنَدَ إِلَى رَاحِلَتِهِ وَهُوَ مُقَابِلُ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ الرَّكْبِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمْ الشَّمْسُ فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِلَالٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْتَادُوا فَبَعَثُوا رَوَاحِلَهُمْ وَاقْتَادُوا شَيْئًا ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ ثُمَّ قَالَ حِينَ قَضَى الصَّلَاةَ مَنْ نَسِيَ الصَّلَاةَ فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ فِي كِتَابِهِ{ أَقِمْ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي }
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، سعيد بن مسيب کان، جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم خيبر فتح ڪيو، ته هو رات جي آخر تائين هليو ۽ پوءِ آرام ڪرڻ لاءِ رڪيو، پوءِ بلال کي چيو: 'فجر جو انتظار ڪريو ته جيئن اسان کي جاڳائي'، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ۽ سندس ساٿي سمهي پيا، جڏهن ته بلال مضبوط ٿي نگراني ڪندو رهيو، جڏهن صبح جو وقت آيو ته هو پنهنجي گاڏي تي ٽيڪ ڏئي ويٺو، ۽ آخرڪار سمهي پيو. رسول الله صلي الله عليه وسلم، بلال ۽ ٻيا ساٿي جيستائين سج نه جاڳايو، رسول الله صلي الله عليه وسلم حيران ٿي ويا، ۽ بلال کيس چيو ته: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، مون سان به ڪجهه اهڙو ئي ٿيو آهي جيئن توهان سان ٿيو هو،' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'پنهنجي سوارن جي اڳواڻي ڪريو'، پوءِ اهي اٿيا ۽ ڪجهه دير لاءِ پنهنجي سوارن کي هدايت ڪئي، پوءِ رسول الله ﷺ بلال کي اقامت چوڻ لاءِ چيو، ۽ رسول الله ﷺ انهن سان گڏ صبح جي نماز پڙهي، جڏهن نماز ختم ڪئي ته فرمايائون: 'جيڪو نماز پڙهڻ وساري ٿو ته جڏهن ياد اچي ته نماز پڙهي. ڇاڪاڻ ته الله تعاليٰ پنهنجي ڪتاب ۾ فرمائي ٿو ته: 'مون کي ياد ڪرڻ لاءِ نماز ۾ اٿي بيهو.''
حديث
Imam Malik : 23
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّهُ قَالَعَرَّسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً بِطَرِيقِ مَكَّةَ وَوَكَّلَ بِلَالًا أَنْ يُوقِظَهُمْ لِلصَّلَاةِ فَرَقَدَ بِلَالٌ وَرَقَدُوا حَتَّى اسْتَيْقَظُوا وَقَدْ طَلَعَتْ عَلَيْهِمْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ الْقَوْمُ وَقَدْ فَزِعُوا فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرْكَبُوا حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي وَقَالَ إِنَّ هَذَا وَادٍ بِهِ شَيْطَانٌ فَرَكِبُوا حَتَّى خَرَجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي ثُمَّ أَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْزِلُوا وَأَنْ يَتَوَضَّئُوا وَأَمَرَ بِلَالًا أَنْ يُنَادِيَ بِالصَّلَاةِ أَوْ يُقِيمَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيْهِمْ وَقَدْ رَأَى مِنْ فَزَعِهِمْ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ قَبَضَ أَرْوَاحَنَا وَلَوْ شَاءَ لَرَدَّهَا إِلَيْنَا فِي حِينٍ غَيْرِ هَذَا فَإِذَا رَقَدَ أَحَدُكُمْ عَنْ الصَّلَاةِ أَوْ نَسِيَهَا ثُمَّ فَزِعَ إِلَيْهَا فَلْيُصَلِّهَا كَمَا كَانَ يُصَلِّيهَا فِي وَقْتِهَا ثُمَّ الْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ إِنَّ الشَّيْطَانَ أَتَى بِلَالًا وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَأَضْجَعَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُهَدِّئُهُ كَمَا يُهَدَّأُ الصَّبِيُّ حَتَّى نَامَ ثُمَّ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَخْبَرَ بِلَالٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ الَّذِي أَخْبَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ
مالڪ کان [زيد بن اسلم کان] مون کي ٻڌايو هو ته: 'هڪ رات رسول الله صلي الله عليه وسلم مڪي ۾ هڪ رستي تي آرام ڪرڻ لاءِ رڪيا، بلال کي حڪم ڏنو ته انهن کي نماز جي وقت جاڳائي، پوءِ بلال سمهي پيو ۽ اهي به جيستائين سج اڀريو. اهي حيرانگي جي حالت ۾ جاڳيا، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن کي چيو ته پنهنجون گاڏيون وادي مان ٻاهر ڪڍو. پوءِ - رسول الله صلي الله عليه وسلم - فرمايو؛ 'بيشڪ، هن وادي ۾ شيطان آهي،' پوءِ اهي هليا ويا جيستائين اهي جڳهه ڇڏي ويا، پوءِ انهن کي وضو لاءِ رڪجڻ جو حڪم ڏنو ۽ بلال کي نماز لاءِ اذان يا اقامت چوڻ لاءِ چيو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ماڻهن سان گڏ نماز پڙهي، ان کان پوءِ خوف ۾ انهن کي ڏسندي منهن ڦيرايو، پوءِ چيو؛ "اي ماڻهو، الله اسان جون روحون قبض ڪري ورتيون آهن، جيڪڏهن هو چاهي ته اسان جون روحون ٻين وقتن تي ضرور قبض ڪري وٺندو، جيڪڏهن توهان مان ڪو نماز کان سمهي پوي يا وساري ڇڏي ۽ پوءِ ياد اچي ته پوءِ ائين ڪريو جيئن هن پنهنجي وقت ۾ ڪيو هو." رسول الله صلي الله عليه وسلم ابو بڪر ڏانهن رخ ڪيو ۽ فرمايو: "بيشڪ، شيطان بلال وٽ آيو جڏهن هو نماز پڙهي رهيو هو ۽ ان کي سمهاريو، ۽ اڃا تائين ان کي اهڙي طرح سمهاريندو رهيو جيئن ماءُ پنهنجي ٻار کي سمهاريندي آهي جيستائين هو سمهي نه پوي"، پوءِ بلال کي سڏيو ۽ ان الله جي رسول کي اهو ئي ٻڌايو جيڪو هن ابو بڪر کي ٻڌايو هو، پوءِ ابو بڪر چيو: "مان شاهدي ڏيان ٿو ته توهان الله جا رسول آهيو".
حديث
Imam Malik : 24
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَإِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ وَقَالَ اشْتَكَتْ النَّارُ إِلَى رَبِّهَا فَقَالَتْ يَا رَبِّ أَكَلَ بَعْضِي بَعْضًا فَأَذِنَ لَهَا بِنَفَسَيْنِ فِي كُلِّ عَامٍ نَفَسٍ فِي الشِّتَاءِ وَنَفَسٍ فِي الصَّيْفِ
مون کي يحييٰ، مالڪ، زيد بن اسلم، عثوع بن يسار کان ٻڌايو ته، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'بيشڪ، سخت گرمي جهنم جي هوائن مان ايندي آهي، تنهنڪري جيڪڏهن گرمي تيز هجي ته نماز کي ان وقت تائين ملتوي ڪريو جيستائين ان تي ڇانو نه ٿئي'. ۽ پاڻ فرمايو: 'دوزخ پنهنجي رب جي شڪايت ڪئي ۽ چيو: 'اي منهنجا رب، مون مان ڪجهه ٻين کي کائي ٿو' پوءِ - الله 'عَزَّ وَجَلَّ' هر سال ٻن ساهن سان ان جي اجازت ڏئي ٿو، هڪ ساهه سياري ۾ ۽ ٻيو ساهه اونهاري ۾'.
حديث
Imam Malik : 25
و حَدَّثَنَا مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ مَوْلَى الْأَسْوَدِ بْنِ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ وَذَكَرَ أَنَّ النَّارَ اشْتَكَتْ إِلَى رَبِّهَا فَأَذِنَ لَهَا فِي كُلِّ عَامٍ بِنَفَسَيْنِ نَفَسٍ فِي الشِّتَاءِ وَنَفَسٍ فِي الصَّيْفِ
مالڪ مون کي [عبدالله بن يزيد] کان جيڪو الاسود بن سفيان جو اڳوڻو غلام هو، [ابو سلمه بن عبدالرحمان] کان، ۽ [محمد بن عبدالرحمان بن تسوبان] کان [ابو هريره] کان، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جيڪڏهن گرمي تيز هجي ته نماز جي ڇانوَ تائين انتظار ڪريو، ڇاڪاڻ ته سخت گرمي جهنم جي ساهه مان ايندي آهي،' ۽ پاڻ فرمايو: 'دوزخ پنهنجي رب سان شڪايت ڪندو آهي، پوءِ الله هر سال ٻن ساهه سان ان کي اجازت ڏيندو آهي، هڪ ساهه سياري ۾ ۽ هڪ ساهه اونهاري ۾'.
حديث
Imam Malik : 26
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ
راوي وضاحت ڪري ٿو؛ ۽ مون کي مالڪ کان [ابو الزناد] کان [الاعرج] کان [ابو هريره کان] ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جڏهن گرمي تيز ٿي وڃي ته نماز جو وقت ان وقت تائين ملتوي ڪريو جيستائين اهو ڇانوَ ۾ نه اچي، ڇاڪاڻ ته سخت گرمي جهنم جي ڦوڪ سان ايندي آهي'.
حديث
Imam Malik : 27
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَلَا يَقْرُبْ مَسَاجِدَنَا يُؤْذِينَا بِرِيحِ الثُّومِ
مون کي ٻڌايو ويو آهي ته يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، سعيد بن مسيب کان، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته: جيڪو به هن وڻ - پياز - کي کائي، اسان جي مسجد جي ويجهو نه وڃي، ڇاڪاڻ ته ان جي بوءِ اسان کي پريشان ڪري سگهي ٿي.
حديث
Imam Malik : 28
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمُجَبَّرِأَنَّهُ كَانَ يَرَى سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ إِذَا رَأَى الْإِنْسَانَ يُغَطِّي فَاهُ وَهُوَ يُصَلِّي جَبَذَ الثَّوْبَ عَنْ فِيهِ جَبْذًا شَدِيدًا حَتَّى يَنْزِعَهُ عَنْ فِيهِ
مون کي مالڪ کان [عبدالرحمن بن المجبر] کان ٻڌايو هو ته هن [سالم بن عبدالله] کي ڏٺو، جڏهن هن هڪ شخص کي نماز پڙهندي پنهنجو وات ڍڪيندي ڏٺو، ته هن پنهنجي قميص کي ايترو زور سان ڇڪيو جو اهو سندس وات مان ڪري پيو.
حديث
Imam Malik : 29
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ وَهُوَ جَدُّ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُرِيَنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ نَعَمْ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدِهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِمَا إِلَى قَفَاهُ ثُمَّ رَدَّهُمَا حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عمرو بن يحييٰ المزني کان، سندس پيءُ کان، هن عبدالله زيد بن عاصم کان چيو، جيڪو عمرو بن يحييٰ المزني جو ڏاڏو هو، جيڪو رسول الله صلي الله عليه وسلم جي صحابي مان هڪ هو: 'ڇا توهان مون کي ڏيکاري سگهو ٿا ته رسول الله صلي الله عليه وسلم وضو ڪيئن ڪندا هئا؟' عبدالله بن زيد بن عاصم چيو: 'ها.' پوءِ هن وضو لاءِ پاڻي گهريو، ان کي پنهنجن هٿن تي وهايو ۽ انهن کي ٻه ڀيرا ڌوتو. پوءِ هن پنهنجو وات ڪلي ڪيو ۽ ٽي ڀيرا استنصر ڪيو. پوءِ هن پنهنجو چهرو ٽي ڀيرا ڌوتو، پوءِ پنهنجا هٿ ٻه ڀيرا ڪُهنين تائين ڌوتو. پوءِ هن پنهنجي مٿي کي ٻنهي هٿن سان اڳتي پوئتي مسح ڪيو، پنهنجي مٿي جي اڳيان کان شروع ڪيو پوءِ پنهنجي ڳچيءَ جي نڙيءَ تائين جاري رکيو ۽ جتي شروع ڪيو هو اتي واپس آيو پوءِ هن پنهنجا پير ڌوتا.
حديث
Imam Malik : 30
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِيَنْثِرْ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ
مون کي مالڪ کان، ابو الزناد کان، ابو هريره کان، رسول الله ﷺ جن فرمايو: جڏهن توهان مان ڪو وضو ڪري ته پنهنجي نڪ ۾ پاڻي وجهي ۽ پوءِ استنطار ڪري. ۽ جيڪو پٿرن سان نماز پڙهي ٿو، اهو طاق عدد سان پڙهي.
حديث
Imam Malik : 31
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ فَلْيَسْتَنْثِرْ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، ابو ادريس خولاني کان، ابو هريره کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جيڪو وضو ڪري ٿو، ان کي استجمار ڪرڻ گهرجي ۽ جيڪو استجمار ڪري ٿو، ان کي طاق عدد سان ڪرڻ گهرجي.
حديث
Imam Malik : 32
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَحْلَاءَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِيَتَوَضَّأُ بِالْمَاءِ لِمَا تَحْتَ إِزَارِهِ
مون کي مالڪ کان، يحييٰ بن محمد بن ثحلة کان، عثمان بن عبدالرحمٰن کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته هن ٻڌو آهي ته عمر بن خطاب استنجاءَ جي پاڻي سان وضو ڪيو.
حديث
Imam Malik : 33
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلْيَغْسِلْ يَدَهُ قَبْلَ أَنْ يُدْخِلَهَا فِي وَضُوئِهِ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابو الزناد، الاعرج، ابو هريره کان ٻڌايو ته، رسول الله ﷺ فرمايو: جڏهن توهان مان ڪو ننڊ مان جاڳي ته وضو جي پاڻي ۾ هٿ وجهڻ کان اڳ پنهنجا هٿ ڌوئي، ڇاڪاڻ ته توهان مان ڪو به نٿو ڄاڻي ته هن ڪنهن جي هٿن ۾ رات گذاري.
حديث
Imam Malik : 34
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَإِذَا نَامَ أَحَدُكُمْ مُضْطَجِعًا فَلْيَتَوَضَّأْ
مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، عمر بن خطاب چيو ته: 'جيڪڏهن توهان مان ڪو پنهنجي پٺي ڀر ليٽيل سمهي ته ان کي وضو ڪرڻ گهرجي.'
حديث
Imam Malik : 35
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ تَفْسِيرَ هَذِهِ الْآيَةِ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوا بِرُءُوسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ }أَنَّ ذَلِكَ إِذَا قُمْتُمْ مِنْ الْمَضَاجِعِ يَعْنِي النَّوْمَ
مون کي مالڪ کان [زيد بن اسلم] کان آيتن جي تفسير بابت ٻڌايو آهي ته: 'اي ايمان وارؤ، جڏهن توهان نماز پڙهڻ چاهيو ٿا، پنهنجا چهرا ۽ پنهنجا هٿ ڪُهن تائين ڌوئو، ۽ پنهنجا مٿو ۽ پير ٽڪن تائين مسح ڪريو' اهو تڏهن ٿيندو آهي جڏهن توهان ننڊ مان جاڳيا آهيو.'
حديث
Imam Malik : 36
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَكَانَ يَنَامُ جَالِسًا ثُمَّ يُصَلِّي وَلَا يَتَوَضَّأُ
راوي وضاحت ڪئي؛ مون کي مالڪ کان، [نافع] کان ٻڌايو آهي ته [ابن عمر] هڪ ڀيري ويٺو سمهيو پوءِ نماز پڙهي ۽ وضو نه ڪيو.
حديث
Imam Malik : 37
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَلَمَةَ مِنْ آلِ بَنِي الْأَزْرَقِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ وَهُوَ مِنْ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَرْكَبُ الْبَحْرَ وَنَحْمِلُ مَعَنَا الْقَلِيلَ مِنْ الْمَاءِ فَإِنْ تَوَضَّأْنَا بِهِ عَطِشْنَا أَفَنَتَوَضَّأُ بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ الطَّهُورُ مَاؤُهُ الْحِلُّ مَيْتَتُهُ
راوي بيان ڪري ٿو؛ مون کي مالڪ کان [شفوان بن سليم] کان [سعيد بن سلمه] بني العرزاق مان، [المغيره بن ابو برده] بني عبدالدار مان، ٻڌايو آهي ته هن [ابو هريره] کي چوندي ٻڌو ته؛ ڪو ماڻهو رسول الله ﷺ وٽ آيو ۽ چيو: 'يا رسول الله، اسان سمنڊ تي سفر ڪيو جڏهن ته اسان صرف ٿورو پاڻي کڻي آيا هئاسين. جيڪڏهن اسان ان سان وضو ڪريون ته اسان کي پياس لڳندي، ڇا اسان ان سان وضو ڪري سگهون ٿا؟' رسول الله ﷺ فرمايو: 'سمنڊ جو پاڻي پاڪ آهي، ان جو لاش حلال آهي'.
حديث
Imam Malik : 38
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ حُمَيْدَةَ بِنْتِ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ خَالَتِهَا كَبْشَةَ بِنْتِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ وَكَانَتْ تَحْتَ ابْنِ أَبِي قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهَاأَنَّ أَبَا قَتَادَةَ دَخَلَ عَلَيْهَا فَسَكَبَتْ لَهُ وَضُوءًا فَجَاءَتْ هِرَّةٌ لِتَشْرَبَ مِنْهُ فَأَصْغَى لَهَا الْإِنَاءَ حَتَّى شَرِبَتْ قَالَتْ كَبْشَةُ فَرَآنِي أَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ أَتَعْجَبِينَ يَا ابْنَةَ أَخِي قَالَتْ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهَا لَيْسَتْ بِنَجَسٍ إِنَّمَا هِيَ مِنْ الطَّوَّافِينَ عَلَيْكُمْ أَوْ الطَّوَّافَاتِ
راوي وضاحت ڪئي آهي؛ مون کي مالڪ کان [اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه] کان [حميده بنت عبيد بن رفاعه] سندس ماسي کان - [قبسيه بنت ڪعب بن مالڪ] - ۽ هوءَ ابو قتاده انصاري جي سنڀال هيٺ هئي، هن ان کي ٻڌايو ته [ابو قتاده] هن جي عيادت ڪئي، ڪبسيه هن لاءِ وضو جو پاڻي ڀريندي هئي، اوچتو هڪ ٻلي آئي ۽ ان جي وضو جو پاڻي پيتو، تنهن ڪري هن برتن کي ويجهو آندو ته ٻلي ان مان پيتو. ڪبسيه چيو؛ پوءِ هن مون کي ڏٺو جيڪو هن کي ڏسي رهيو هو ۽ چيو: 'ڇا تون حيران آهين اي منهنجي ڀاءُ جي ڌيءَ؟' هن چيو؛ پوءِ مون جواب ڏنو، 'ها'. ابو قتاده وضاحت ڪئي؛ ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ٻليون نجس نه آهن، ڇاڪاڻ ته اهي جانور آهن جيڪي اسان جي چوڌاري آهن'.
حديث
Imam Malik : 39
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ فِي رَكْبٍ فِيهِمْ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ حَتَّى وَرَدُوا حَوْضًا فَقَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ لِصَاحِبِ الْحَوْضِ يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ هَلْ تَرِدُ حَوْضَكَ السِّبَاعُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ لَا تُخْبِرْنَا فَإِنَّا نَرِدُ عَلَى السِّبَاعِ وَتَرِدُ عَلَيْنَا
راوي وضاحت ڪئي؛ مون کي مالڪ کان [يحيى بن سعيد] کان [محمد بن ابراهيم بن الحارث التيميءَ] کان [يحيى بن عبدالرحمان بن حثيب] کان ٻڌايو آهي ته [عمر بن الخطاب] هڪ دفعي عمرو بن العش جي هڪ ٽولي سان گڏ ٻاهر نڪتو، جڏهن اهي هڪ تلاءَ تي پهتا، ته عمرو بن العش تلاءَ جي مالڪ کي چيو: 'اي تلاءَ جي سنڀاليندڙ، ڇا ڪو جهنگلي جانور آهي جيڪو توهان جي تلاءَ مان پيئي ٿو؟' پوءِ عمر بن الخطاب مداخلت ڪئي: 'اي تلاءَ جي سنڀاليندڙ، اسان کي نه ٻڌايو، اسان اهو پاڻي پيئندا آهيون جيڪو جهنگلي جانورن پيئندا آهن ۽ جهنگلي جانور به اهو پاڻي پيئندا آهن جيڪو اسان پيئندا آهيون'.
حديث
Imam Malik : 40
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُإِنْ كَانَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَتَوَضَّئُونَ جَمِيعًا
راوي وضاحت ڪئي؛ مون کي مالڪ کان [نافع] کان ٻڌايو آهي؛ ته [عبدالله بن عمر] چيو؛ 'رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زماني ۾ مرد ۽ عورتون گڏجي وضو ڪندا هئا'.
