Imam Malik (الامام مالك) - 1594 हदीस

हदीस

Imam Malik : 21

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَذَهَبَ عَقْلُهُ فَلَمْ يَقْضِ الصَّلَاةَقَالَ مَالِك وَذَلِكَ فِيمَا نَرَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ أَنَّ الْوَقْتَ قَدْ ذَهَبَ فَأَمَّا مَنْ أَفَاقَ فِي الْوَقْتِ فَإِنَّهُ يُصَلِّي

मलाई [नाफी] बाट मलिकबाट भनिएको थियो कि [अब्दुल्लाह बिन 'उमर] बेहोस थिए र उनको सम्झना हराएको थियो, र उनले आफ्नो नमाजको कजा गरेनन्। मलिकले भने; 'हाम्रो विचारमा, अल्लाहलाई राम्रो थाहा छ, त्यसैले जब समय बित्छ, समयको बारेमा सचेत व्यक्तिको हकमा, उसले नमाज पढ्नुपर्छ'।

हदीस

Imam Malik : 22

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ خَيْبَرَ أَسْرَى حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ اكْلَأْ لَنَا الصُّبْحَ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ وَكَلَأَ بِلَالٌ مَا قُدِّرَ لَهُ ثُمَّ اسْتَنَدَ إِلَى رَاحِلَتِهِ وَهُوَ مُقَابِلُ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ الرَّكْبِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمْ الشَّمْسُ فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِلَالٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْتَادُوا فَبَعَثُوا رَوَاحِلَهُمْ وَاقْتَادُوا شَيْئًا ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ ثُمَّ قَالَ حِينَ قَضَى الصَّلَاةَ مَنْ نَسِيَ الصَّلَاةَ فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ فِي كِتَابِهِ{ أَقِمْ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي }

मलाई यो भनिएको छ कि मलिकबाट याहियाले [इब्न शिहाबबाट] [सईद बिन मुसय्यबबाट] जब रसूलूल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले खैबर जिते, उनी रातको अन्त्यसम्म हिँडे र आराम गर्न रोकिए, त्यसपछि बिलाललाई भने; 'हामीलाई उठाउन बिहानको समयसम्म हेर', त्यसपछि रसूलूल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम र उनका साथीहरू सुते, जबकि बिलाल बलियो भएर हेरिरहेका थिए, जब बिहान नजिकिँदै थियो उनी आफ्नो गाडीमा अडेस लागे, र अन्ततः उनी निदाए। रसूलूल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, बिलाल र अन्य साथीहरू सूर्यले नउठ्दासम्म उठेनन्, रसूलूल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम छक्क परे, र बिलालले उनलाई भने; 'हे अल्लाहका रसूल, मलाई पनि त्यस्तै भएको छ जस्तो तपाईंलाई भएको छ,' त्यसपछि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'आफ्ना सवारीहरूलाई डोऱ्याउ', त्यसैले तिनीहरू उठे र केही समयको लागि आफ्नो सवारीलाई डोऱ्याए, त्यसपछि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले बिलाललाई इक्मात भन्नुभयो, र रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले उनीहरूसँग बिहानको नमाज पढे, जब उनले आफ्नो नमाज सकिए भने भने, 'जो नमाज पढ्न बिर्सन्छ, उसले सम्झना आउँदा नमाज पढ्छ। किनकि अल्लाह तआलाले आफ्नो किताबमा भन्नुभएको छ: 'मलाई सम्झनको लागि नमाज पढ्नुहोस्।'

पुष्टि गर्ने हदीस (1)

हदीस

Imam Malik : 23

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّهُ قَالَعَرَّسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً بِطَرِيقِ مَكَّةَ وَوَكَّلَ بِلَالًا أَنْ يُوقِظَهُمْ لِلصَّلَاةِ فَرَقَدَ بِلَالٌ وَرَقَدُوا حَتَّى اسْتَيْقَظُوا وَقَدْ طَلَعَتْ عَلَيْهِمْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ الْقَوْمُ وَقَدْ فَزِعُوا فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرْكَبُوا حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي وَقَالَ إِنَّ هَذَا وَادٍ بِهِ شَيْطَانٌ فَرَكِبُوا حَتَّى خَرَجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي ثُمَّ أَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْزِلُوا وَأَنْ يَتَوَضَّئُوا وَأَمَرَ بِلَالًا أَنْ يُنَادِيَ بِالصَّلَاةِ أَوْ يُقِيمَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيْهِمْ وَقَدْ رَأَى مِنْ فَزَعِهِمْ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ قَبَضَ أَرْوَاحَنَا وَلَوْ شَاءَ لَرَدَّهَا إِلَيْنَا فِي حِينٍ غَيْرِ هَذَا فَإِذَا رَقَدَ أَحَدُكُمْ عَنْ الصَّلَاةِ أَوْ نَسِيَهَا ثُمَّ فَزِعَ إِلَيْهَا فَلْيُصَلِّهَا كَمَا كَانَ يُصَلِّيهَا فِي وَقْتِهَا ثُمَّ الْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ إِنَّ الشَّيْطَانَ أَتَى بِلَالًا وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَأَضْجَعَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُهَدِّئُهُ كَمَا يُهَدَّأُ الصَّبِيُّ حَتَّى نَامَ ثُمَّ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَخْبَرَ بِلَالٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ الَّذِي أَخْبَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ

मलिकले [जैद बिन असलम] बाट मलाई बताएको थियो कि उनले भने; 'एक रात रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मक्काको बाटोमा आराम गर्न रोकिनुभयो, बिलाललाई प्रार्थनाको समयमा उनीहरूलाई उठाउन आदेश दिनुभयो, त्यसपछि बिलाल सुते र उनीहरू पनि सूर्योदय नभएसम्म। तिनीहरू स्तब्ध अवस्थामा उठे, त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले उनीहरूलाई आफ्नो गाडी उपत्यकाबाट बाहिर निकाल्न भन्नुभयो।' त्यसपछि - रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले - भन्नुभयो: 'साँच्चै, यो उपत्यकामा शैतान छ,' त्यसपछि तिनीहरू हिँडे जबसम्म तिनीहरू त्यो ठाउँबाट निस्किएनन्, त्यसपछि उहाँले तिनीहरूलाई वुझको लागि रोक्न आदेश दिनुभयो र बिलाललाई नमाज वा इकामतको लागि अजान दिन भन्नुभयो, त्यसपछि अल्लाहका रसूलले मानिसहरूसँग प्रार्थना गर्नुभयो, त्यसपछि उहाँले डराउँदै तिनीहरूलाई हेर्दै फर्कनुभयो, त्यसपछि भन्नुभयो: 'हे मानिसहरू, अल्लाहले हाम्रो आत्माहरू लिएको छ, यदि उहाँले चाहनुहुन्छ भने उहाँले यस समय बाहेक अन्य समयमा हाम्रो आत्माहरू लिनुहुनेछ, यदि तिमीहरूमध्ये कोही प्रार्थना गर्दा निदाउँछ वा बिर्सन्छ र त्यसपछि सम्झन्छ भने त्यसलाई आफ्नो समयमा गरे जस्तै गर।' रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले अबु बकरतिर फर्केर भन्नुभयो: 'साँच्चै शैतान बिलालकहाँ प्रार्थना गर्दा उभिरहेको बेला आयो र उसलाई निदाउन लगायो, र उसले अझै पनि उसलाई त्यसरी नै सुतायो जसरी आमाले आफ्नो बच्चालाई सुताउँछ जबसम्म ऊ सुताउँदैन', त्यसपछि उहाँले बिलाललाई बोलाउनुभयो र उनले रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई भने जस्तै उनले अबु बकरलाई भने, तब अबु बकरले भने; 'म गवाही दिन्छु कि तपाईं अल्लाहका रसूल हुनुहुन्छ'।

हदीस

Imam Malik : 24

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَإِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ وَقَالَ اشْتَكَتْ النَّارُ إِلَى رَبِّهَا فَقَالَتْ يَا رَبِّ أَكَلَ بَعْضِي بَعْضًا فَأَذِنَ لَهَا بِنَفَسَيْنِ فِي كُلِّ عَامٍ نَفَسٍ فِي الشِّتَاءِ وَنَفَسٍ فِي الصَّيْفِ

याह्याले मलाई मलिकबाट [जैद बिन असलम] बाट [अथो' बिन यासर] बाट बताएका छन्, रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'वास्तवमा, तीव्र गर्मी जहन्नमको फुकाइबाट आउँछ, त्यसैले यदि गर्मी तीव्र छ भने, नमाजलाई छायाँमा नपुगुन्जेलसम्म स्थगित गर।' र उहाँले भन्नुभयो: 'नर्कले आफ्नो रबसँग गुनासो गर्छ र भन्छ: 'हे मेरा रब, ममध्ये कोहीले अरूलाई खान्छौं' तब - अल्लाह 'अज्जा वजल्लाह' ले प्रत्येक वर्ष दुई सासको साथ अनुमति दिन्छन्, जाडोमा एउटा सास र गर्मीमा अर्को सास।'

पुष्टि गर्ने हदीस (74)

हदीस

Imam Malik : 25

و حَدَّثَنَا مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ مَوْلَى الْأَسْوَدِ بْنِ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ وَذَكَرَ أَنَّ النَّارَ اشْتَكَتْ إِلَى رَبِّهَا فَأَذِنَ لَهَا فِي كُلِّ عَامٍ بِنَفَسَيْنِ نَفَسٍ فِي الشِّتَاءِ وَنَفَسٍ فِي الصَّيْفِ

मलिकले मलाई अल असवाद बिन सुफियानका पूर्व दास [अब्दुल्लाह बिन याजिद] बाट, [अबु सलामा बिन अब्दुर्रहमान] बाट, र [मुहम्मद बिन अब्दुर्रहमान बिन त्सौबान] बाट [अबु हुरैराह] बाट बताएका छन्, रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'यदि गर्मी तीव्र छ भने, छायाँ नभएसम्म नमाजको प्रतीक्षा गर, किनकि तीव्र गर्मी जहन्नमको प्रहारबाट आउँछ,' र उहाँले भन्नुभयो, 'नर्कले आफ्नो रबलाई गुनासो गर्छ, त्यसपछि अल्लाहले प्रत्येक वर्ष दुई सास, जाडोमा एक सास र गर्मीमा एक सासको साथ अनुमति दिन्छ।'

पुष्टि गर्ने हदीस (74)

हदीस

Imam Malik : 26

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ

बयानकर्ताले व्याख्या गर्छन्; र यो मसँग मलिकबाट [अबु अज़ जिनाद]बाट [अल अरज]बाट [अबु हुरैरहबाट] सम्बन्धित छ, रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'जब गर्मी तीव्र हुन्छ तब नमाजको समयलाई चिसो नभएसम्म स्थगित गर, किनकि गर्मीको कठोरता जहन्नमको फूँकबाट आउँछ'।

पुष्टि गर्ने हदीस (74)

हदीस

Imam Malik : 27

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَلَا يَقْرُبْ مَسَاجِدَنَا يُؤْذِينَا بِرِيحِ الثُّومِ

मलाई यो भनिएको छ कि याह्या, मलिक, इब्न शिहाब, सईद बिन मुसय्यब, रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'जसले यो रूख - प्याज - खान्छ, हाम्रो मस्जिदको नजिक नजाओस्, किनकि यसको गन्धले हामीलाई विचलित पार्न सक्छ'।

पुष्टि गर्ने हदीस (38)

हदीस

Imam Malik : 28

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمُجَبَّرِأَنَّهُ كَانَ يَرَى سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ إِذَا رَأَى الْإِنْسَانَ يُغَطِّي فَاهُ وَهُوَ يُصَلِّي جَبَذَ الثَّوْبَ عَنْ فِيهِ جَبْذًا شَدِيدًا حَتَّى يَنْزِعَهُ عَنْ فِيهِ

मलिकले मलाई [अब्दुर्रहमान बिन अल मुजब्बार] बाट बताए कि उनले [सलीम बिन अब्दुल्लाह] लाई देखे, जब उनले एक व्यक्तिलाई प्रार्थना गर्दा आफ्नो मुख छोपेको देखे, उनले आफ्नो कमिज यति जोडसँग तानिन् कि त्यो उनको मुखबाट खस्यो।

हदीस

Imam Malik : 29

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ وَهُوَ جَدُّ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُرِيَنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ نَعَمْ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدِهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِمَا إِلَى قَفَاهُ ثُمَّ رَدَّهُمَا حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ

याह्याले मलाई मलिकबाट [अम्र इब्न याह्या अल माजिनी] बाट [उनको बुबा] बाट बताउँछन्, उनले अब्दुल्लाह जैद इब्न असिमलाई भने, जो अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) का साथीहरू मध्ये एक 'अम्र इब्न याह्या अल माजिनीका हजुरबुबा थिए: 'के तपाईं मलाई देखाउन सक्नुहुन्छ कि अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले कसरी वुजू गर्नुहुन्थ्यो?' अब्दुल्लाह इब्न जैद इब्न असिमले भने: 'हो।' त्यसैले उनले वुजूको लागि पानी मागे, आफ्नो हातमा खन्याए र दुई पटक धोए। त्यसपछि उनले आफ्नो मुख कुल्ला गरे र तीन पटक इस्तिनसार गरे। त्यसपछि उनले आफ्नो अनुहार तीन पटक धोए, त्यसपछि उनले आफ्नो हात कुहिनासम्म दुई पटक धोए। त्यसपछि उनले आफ्नो टाउको दुवै हातले अगाडि पछाडि पुछे, उनले आफ्नो टाउकोको अगाडिबाट सुरु गरे त्यसपछि आफ्नो घाँटीको पछाडिसम्म जारी राखे र जहाँबाट सुरु गरेका थिए त्यहीं फर्किए त्यसपछि उनले आफ्नो खुट्टा धुए।

पुष्टि गर्ने हदीस (120)

हदीस

Imam Malik : 30

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لِيَنْثِرْ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ

मलिकले अबू अज़ जिनादले [अल अरज] ले [अबु हुरैरह] बाट यो कुरा मसँग वर्णन गरेको छु, रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'जब तिमीहरूमध्ये कोही वुजू गर्छ, उसले आफ्नो नाकमा पानी हाल्नुपर्छ र त्यसपछि इस्तंतसर गर्नुपर्छ। र जसले ढुङ्गाहरू प्रयोग गरेर नमाज पढ्छ, उसले बिजोर संख्यामा नमाज पढोस्।'

पुष्टि गर्ने हदीस (151)

हदीस

Imam Malik : 31

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ فَلْيَسْتَنْثِرْ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ

मलाई मलिकले [इब्नु शिहाब] बाट [अबू इद्रिस अल खौलानी] बाट [अबू हुरैराह] बाट वर्णन गरेको छ, अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भन्नुभयो: 'जसले वुजू गर्छ उसले इस्तिज्मार गर्नुपर्छ र जसले इस्तिज्मार गर्छ उसले बिजोर संख्यामा गर्नुपर्छ'।

पुष्टि गर्ने हदीस (151)

हदीस

Imam Malik : 32

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَحْلَاءَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِيَتَوَضَّأُ بِالْمَاءِ لِمَا تَحْتَ إِزَارِهِ

मलाई मलिकले [याह्या बिन मुहम्मद बिन थहला'' बाट [उस्मान बिन अब्दुर्रहमान] बाट वर्णन गरेको छ कि [उनको बुबाले] उनलाई भने कि उनले [उमर बिन अल खट्टाब] ले इस्तिन्जाको लागि प्रयोग गरिने पानीले वुजू गरेको सुनेका छन्।

हदीस

Imam Malik : 33

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلْيَغْسِلْ يَدَهُ قَبْلَ أَنْ يُدْخِلَهَا فِي وَضُوئِهِ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ

मलाई याह्याले मलिकबाट, अबू अज़ जिनादबाट, [अल अरज]बाट, [अबु हुरैराहबाट] बाट बताएका छन्, अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'जब तिमीहरूमध्ये कोही निद्राबाट उठ्छ, तब वुझको पानीमा हात हाल्नु अघि आफ्नो हात धुनुपर्छ, किनकि तिमीहरूमध्ये कसैलाई थाहा हुँदैन कि उसको हातले रात कहाँ बितायो'।

पुष्टि गर्ने हदीस (33)

हदीस

Imam Malik : 34

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَإِذَا نَامَ أَحَدُكُمْ مُضْطَجِعًا فَلْيَتَوَضَّأْ

मलाई मालिकले [जैद बिन असलम] बाट वर्णन गरेको छ, [उमर बिन अल खट्टाब] ले भने: 'यदि तिमीहरूमध्ये कोही आफ्नो ढाडको बलले सुत्छ भने, उसले वुजू गर्नुपर्छ।'

पुष्टि गर्ने हदीस (7)

हदीस

Imam Malik : 35

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ تَفْسِيرَ هَذِهِ الْآيَةِ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوا بِرُءُوسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ }أَنَّ ذَلِكَ إِذَا قُمْتُمْ مِنْ الْمَضَاجِعِ يَعْنِي النَّوْمَ

मलिकले मलाई [जैद बिन असलम] बाट पदको व्याख्याको बारेमा बताए: 'हे विश्वास गर्नेहरू, जब तिमीहरू नमाज पढ्न चाहन्छौ, आफ्नो अनुहार र हातहरू कुहिनासम्म धुनुहोस्, र आफ्नो टाउको र खुट्टा गोलीगाँठासम्म पुछ्नुहोस्' जुन कुरा निद्राबाट ब्यूँझिएपछि हुन्छ।

हदीस

Imam Malik : 36

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَكَانَ يَنَامُ جَالِسًا ثُمَّ يُصَلِّي وَلَا يَتَوَضَّأُ

कथावाचकले व्याख्या गरे; मलाई मालिकले [नाफी] बाट वर्णन गरेको छ कि [इब्न उमर] एक पटक बसेर सुते, त्यसपछि उनले नमाज पढे र वुजु गरेनन्।

हदीस

Imam Malik : 37

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَلَمَةَ مِنْ آلِ بَنِي الْأَزْرَقِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ وَهُوَ مِنْ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَرْكَبُ الْبَحْرَ وَنَحْمِلُ مَعَنَا الْقَلِيلَ مِنْ الْمَاءِ فَإِنْ تَوَضَّأْنَا بِهِ عَطِشْنَا أَفَنَتَوَضَّأُ بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ الطَّهُورُ مَاؤُهُ الْحِلُّ مَيْتَتُهُ

कथावाचकले व्याख्या गर्छन्; मलिकबाट [शफवान बिन सुलेम] बाट [सईद बिन सलामा] बाट, बनी अल अरजाकबाट [अल मुगीरा बिन अबू बुर्दा] बाट, उनले [अबु हुरैराह] लाई यसो भन्दै सुनेका छन्; एक जना रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमकहाँ आए र भने: 'हे अल्लाहका रसूल, हामी समुद्रमा यात्रा गर्यौं जब हामीसँग थोरै पानी मात्र थियो। यदि हामीले उनीसँग वुजू गर्यौं भने हामीलाई तिर्खा लाग्नेछ, के हामी उनीसँग वुजू गर्न सक्छौं?' रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'समुद्रको पानी पवित्र छ, यसको लाश हलाल छन्'।

पुष्टि गर्ने हदीस (19)

हदीस

Imam Malik : 38

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ حُمَيْدَةَ بِنْتِ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ خَالَتِهَا كَبْشَةَ بِنْتِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ وَكَانَتْ تَحْتَ ابْنِ أَبِي قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهَاأَنَّ أَبَا قَتَادَةَ دَخَلَ عَلَيْهَا فَسَكَبَتْ لَهُ وَضُوءًا فَجَاءَتْ هِرَّةٌ لِتَشْرَبَ مِنْهُ فَأَصْغَى لَهَا الْإِنَاءَ حَتَّى شَرِبَتْ قَالَتْ كَبْشَةُ فَرَآنِي أَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ أَتَعْجَبِينَ يَا ابْنَةَ أَخِي قَالَتْ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهَا لَيْسَتْ بِنَجَسٍ إِنَّمَا هِيَ مِنْ الطَّوَّافِينَ عَلَيْكُمْ أَوْ الطَّوَّافَاتِ

कथावाचकले व्याख्या गरे; मलाई मलिकबाट [इशाक बिन अब्दुल्लाह बिन अबु तल्हा] बाट [हुमैदाह बिन्त उबैद बिन रिफाह] बाट उनको काकी - [कब्स्याह बिन्त काब बिन मलिक] बाट - र उनी अबु कतादाह अल अन्सारीकी हेरचाहमा थिइन्, उनले उनलाई बताइन् कि [अबु कतादाह] उनलाई भेट्न आए, कब्स्याहले उनको लागि वुझको पानी खन्याए, अचानक एउटा बिरालो आयो र उनको वुझको पानी पिए, त्यसैले उनले भाँडो नजिक ल्याए ताकि बिरालोले त्यसबाट पिए। कब्स्याहले भनिन्; त्यसपछि उनले मलाई देखिन् जो उनलाई हेरिरहेको थियो र भनिन्; 'के तिमी छक्क पर्छौ हे मेरो भाइकी छोरी?' उनले भनिन्; त्यसपछि मैले जवाफ दिएँ, 'हो'। अबु कतादाहले व्याख्या गरे कि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'बिरालाहरू अपवित्र हुँदैनन्, किनकि तिनीहरू हाम्रो वरिपरि बस्ने जनावरहरू हुन्'।

पुष्टि गर्ने हदीस (13)

हदीस

Imam Malik : 39

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ فِي رَكْبٍ فِيهِمْ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ حَتَّى وَرَدُوا حَوْضًا فَقَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ لِصَاحِبِ الْحَوْضِ يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ هَلْ تَرِدُ حَوْضَكَ السِّبَاعُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ لَا تُخْبِرْنَا فَإِنَّا نَرِدُ عَلَى السِّبَاعِ وَتَرِدُ عَلَيْنَا

कथावाचकले व्याख्या गरे; मलाई मलिकबाट [याह्या बिन सईद] बाट [मुहम्मद बिन इब्राहिम बिन अल हरित अत तैमी] बाट [याह्या बिन अब्दुर्रहमान बिन हथिब] बाट भनिएको छ कि [उमर बिन अल खतब] एक पटक 'अम्र बिन अल आश' भएको एउटा समूहसँग बाहिर निस्के, जब तिनीहरू एउटा पोखरीमा पुगे, 'अम्र बिन अल आशले पोखरीको मालिकलाई भने; 'हे पोखरीको रक्षक, के तिम्रो पोखरीको पानीबाट कुनै जंगली जनावरले पानी पिइरहेको छ?' त्यसपछि उमर बिन अल खतबले बीचमा भने; 'हे पोखरीको रक्षक, हामीलाई नभन्नुहोस्, हामी जंगली जनावरहरूले पिउने पानीबाट पिउँछौं र जंगली जनावरहरूले पनि हामीले पिएको पानीबाट पिउँछन्'।

हदीस

Imam Malik : 40

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُإِنْ كَانَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَتَوَضَّئُونَ جَمِيعًا

कथावाचकले व्याख्या गरे; मलाई मलिकबाट [नाफी] बाट भनिएको छ; कि [अब्दुल्लाह बिन उमर] ले भने; 'अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको समयमा पुरुष र महिलाहरू सँगै वुजू गर्थे'।

पुष्टि गर्ने हदीस (9)