Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 361
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتَرَوْنَ قِبْلَتِي هَاهُنَا فَوَاللَّهِ مَا يَخْفَى عَلَيَّ خُشُوعُكُمْ وَلَا رُكُوعُكُمْ إِنِّي لَأَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي
مون کي مالڪ کان، ابو الزناد کان، الاعرج کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ پڇيو: 'ڇا توهان مون کي هتي ڏسي رهيا آهيو؟ خدا جو قسم، مان توهان جي عاجزي ۽ رکوع کي ڏسي رهيو آهيان. مان توهان کي پنهنجي پٺيان ڏسي رهيو آهيان.'
حديث
Imam Malik : 362
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتِي قُبَاءَ رَاكِبًا وَمَاشِيًا
مون کي مالڪ کان، نافع کان، عبدالله بن عمر کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ قبا ۾ سواري ڪندي ۽ پيدل آيا.
حديث
Imam Malik : 363
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ مُرَّةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا تَرَوْنَ فِي الشَّارِبِ وَالسَّارِقِ وَالزَّانِي وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُنْزَلَ فِيهِمْ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُنَّ فَوَاحِشُ وَفِيهِنَّ عُقُوبَةٌ وَأَسْوَأُ السَّرِقَةِ الَّذِي يَسْرِقُ صَلَاتَهُ قَالُوا وَكَيْفَ يَسْرِقُ صَلَاتَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَا يُتِمُّ رُكُوعَهَا وَلَا سُجُودَهَا
مونکي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان ۽ نعمان بن مُره کان روايت ڪئي وئي آهي ته رسول الله ﷺ جن پڇيو ته شرابي، چور ۽ زنا ڪندڙ بابت توهان جو ڇا خيال آهي؟ ان وقت انهن تي ان جي وضاحت ڪندي آيت نازل نه ٿي هئي. انهن جواب ڏنو ته الله ۽ ان جو رسول بهتر ڄاڻن ٿا. پاڻ فرمايائون ته اهي سڀ گناهه آهن ۽ انهن ۾ سزا آهي. بدترين چور اهو آهي جيڪو نماز پڙهندي چوري ڪري. اهي پڇن ٿا ته اي الله جا رسول، ڪو ماڻهو پنهنجي نماز ڪيئن چوري ڪري سگهي ٿو؟ جواب ڏنائين ته هن پنهنجو رڪوع ۽ سجدو مڪمل نه ڪيو.
حديث
Imam Malik : 364
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اجْعَلُوا مِنْ صَلَاتِكُمْ فِي بُيُوتِكُمْ
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: ”پنهنجي ڪجهه نماز گهر ۾ به پڙهو.“
حديث
Imam Malik : 365
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُإِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ الْمَرِيضُ السُّجُودَ أَوْمَأَ بِرَأْسِهِ إِيمَاءً وَلَمْ يَرْفَعْ إِلَى جَبْهَتِهِ شَيْئًا
مون کي مالڪ کان ۽ نافع کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: 'جيڪڏهن ڪو مريض سجدو ڪرڻ جي قابل نه هجي ته هو پنهنجي مٿي سان اشارو ڪري ۽ پنهنجي پيشاني تي ڪا به شيءِ نه کڻي.''
حديث
Imam Malik : 366
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ إِذَا جَاءَ الْمَسْجِدَ وَقَدْ صَلَّى النَّاسُ بَدَأَ بِصَلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ وَلَمْ يُصَلِّ قَبْلَهَا شَيْئًا
مون کي مالڪ کان، ۽ ربيع بن ابو عبدالرحمان کان روايت آهي ته جيڪڏهن [عبدالله بن عمر] مسجد ۾ ايندو هو ۽ ماڻهو اڳ ۾ ئي نماز پڙهي چڪا هوندا هئا، ته هو فوري طور تي فرض نماز پڙهي وٺندو هو بغير ڪنهن سنت نماز جي.
حديث
Imam Malik : 367
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَمَرَّ عَلَى رَجُلٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَرَدَّ الرَّجُلُ كَلَامًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَالَ لَهُ إِذَا سُلِّمَ عَلَى أَحَدِكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي فَلَا يَتَكَلَّمْ وَلْيُشِرْ بِيَدِهِ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] هڪ ماڻهوءَ وٽان گذريو جيڪو نماز پڙهي رهيو هو. پوءِ ان ماڻهوءَ کي سلام ڪيو. پوءِ ان ماڻهوءَ هڪ لفظ سان جواب ڏنو. عبدالله بن عمر ان کي چيو: 'جيڪڏهن ڪو توهان مان ڪنهن کي نماز دوران سلام ڪري ته ان جو جواب لفظن سان نه ڏيو، پر ان جي هٿ سان اشارو ڪريو'.
حديث
Imam Malik : 368
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُمَنْ نَسِيَ صَلَاةً فَلَمْ يَذْكُرْهَا إِلَّا وَهُوَ مَعَ الْإِمَامِ فَإِذَا سَلَّمَ الْإِمَامُ فَلْيُصَلِّ الصَّلَاةَ الَّتِي نَسِيَ ثُمَّ لِيُصَلِّ بَعْدَهَا الْأُخْرَى
مون کي مالڪ کان نافع کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: جيڪو نماز وساري ڇڏي ۽ ان کي ياد نه اچي سواءِ ان وقت جي جڏهن هو امام سان گڏ نماز پڙهي رهيو هجي، پوءِ جڏهن امام ان کي سلام ڪري ته ان کي گهرجي ته اها نماز پڙهي جيڪا هن وساري هئي، ان کان پوءِ پنهنجي ٻي نماز پڙهي.
حديث
Imam Malik : 369
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ إِلَى جِدَارِ الْقِبْلَةِ فَلَمَّا قَضَيْتُ صَلَاتِي انْصَرَفْتُ إِلَيْهِ مِنْ قِبَلِ شِقِّي الْأَيْسَرِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَنْصَرِفَ عَنْ يَمِينِكَ قَالَ فَقُلْتُ رَأَيْتُكَ فَانْصَرَفْتُ إِلَيْكَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَإِنَّكَ قَدْ أَصَبْتَ إِنَّ قَائِلًا يَقُولُ انْصَرِفْ عَنْ يَمِينِكَ فَإِذَا كُنْتَ تُصَلِّي فَانْصَرِفْ حَيْثُ شِئْتَ إِنْ شِئْتَ عَنْ يَمِينِكَ وَإِنْ شِئْتَ عَنْ يَسَارِكَ
مون کي مالڪ کان [يحييٰ بن سعيد] کان [محمد بن يحييٰ بن حبان] پنهنجي چاچي [وصي بن حبان] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته مون نماز پڙهي جڏهن [عبدالله بن عمر] قبلي جي ڀت سان پنهنجي پٺي ٽيڪ ڏني هئي. جڏهن مان نماز ختم ڪئي ته مان کاٻي پاسي کان هن ڏانهن رخ ڪيو. عبدالله بن عمر پڇيو؛ 'توکي ساڄي پاسي کان ڦرڻ کان ڪهڙي ڳالهه روڪي ٿي؟' مون جواب ڏنو، 'مون توکي ڏٺو، تنهنڪري مان تنهنجي طرف رخ ڪيو'. عبدالله چيو؛ 'تون صحيح آهين،' ڪنهن چيو؛ 'ساڄي پاسي کان ڦر. جڏهن تون نماز ختم ڪرين ته جيئن چاهين تي ڦر. جيڪڏهن تون پنهنجي ساڄي پاسي کان ڦرڻ چاهين ٿو، جيڪڏهن تون پنهنجي کاٻي پاسي کان ڦرڻ چاهين ٿو'.
حديث
Imam Malik : 370
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لَمْ يَرَ بِهِ بَأْسًاأَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَأُصَلِّي فِي عَطَنِ الْإِبِلِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَا وَلَكِنْ صَلِّ فِي مُرَاحِ الْغَنَمِ
مون کي مالڪ کان، هشام بن عروه کان، سندس پيءُ کان، مهاجرن مان هڪ شخص کان، جنهن کي هن ڪو مسئلو نه ڏٺو، پڇيو ته، 'ڇا مان اُٺ جي باڙ ۾ نماز پڙهي سگهان ٿو؟' عبدالله جواب ڏنو؛ 'نه، پر ٻڪري جي باڙ ۾ نماز پڙهو'.
حديث
Imam Malik : 371
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَمَا صَلَاةٌ يُجْلَسُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ مِنْهَا ثُمَّ قَالَ سَعِيدٌ هِيَ الْمَغْرِبُ إِذَا فَاتَتْكَ مِنْهَا رَكْعَةٌ وَكَذَلِكَ سُنَّةُ الصَّلَاةِ كُلُّهَا
مون کي مالڪ کان، [ابن شهاب] کان، [سعيد بن مسيب] کان، ٻڌايو ويو آهي ته هن پڇيو ته؛ 'ڪهڙي نماز ۾ هر رڪعت ۾ ويهڻ شامل آهي؟' سعيد جواب ڏنو، 'اهو مغرب جي نماز آهي. جيڪڏهن توهان هن جي پويان هڪ رڪعت آهيو ته اها هن نماز جي سنت آهي'.
حديث
Imam Malik : 372
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ حَامِلٌ أُمَامَةَ بِنْتَ زَيْنَبَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِأَبِي الْعَاصِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَهَا وَإِذَا قَامَ حَمَلَهَا
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عامر بن عبدالله بن الزبير کان، عمرو بن سليم الزرقي کان، ابو قتاده الانشاري کان، ته رسول الله صلي الله عليه وسلم امامه کي کڻي نماز پڙهي، جيڪا زينب جي ڌيءَ هئي، جيڪا رسول الله صلي الله عليه وسلم جي ڌيءَ هئي. ابو العاش بن ربيعة بن عبدالشمس جي روايت ۾ آهي ته، 'جڏهن سجدو ڪندو هو ته ان کي هيٺ ڪندو هو، ۽ جڏهن اٿيندو هو ته ان کي ٻيهر کڻندو هو'.
حديث
Imam Malik : 373
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَتَعَاقَبُونَ فِيكُمْ مَلَائِكَةٌ بِاللَّيْلِ وَمَلَائِكَةٌ بِالنَّهَارِ وَيَجْتَمِعُونَ فِي صَلَاةِ الْعَصْرِ وَصَلَاةِ الْفَجْرِ ثُمَّ يَعْرُجُ الَّذِينَ بَاتُوا فِيكُمْ فَيَسْأَلُهُمْ وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ كَيْفَ تَرَكْتُمْ عِبَادِي فَيَقُولُونَ تَرَكْنَاهُمْ وَهُمْ يُصَلُّونَ وَأَتَيْنَاهُمْ وَهُمْ يُصَلُّونَ
مونکي مالڪ کان [ابو الزناد] کان [الاعرج] کان [ابو هريره] تائين ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'رات ۽ ڏينهن جا ملائڪ توهان جي حفاظت لاءِ باری باری ايندا آهن. اهي عصر ۽ فجر جي نماز لاءِ گڏ ٿيندا آهن. پوءِ اهي ملائڪ جيڪي رات جو توهان جي حفاظت ڪندا آهن، اٿيا، پوءِ الله انهن کان پڇيو - ۽ الله انهن جي حالت کي بهتر ڄاڻي ٿو - 'جڏهن توهان انهن کي ڇڏيو ته منهنجا ٻانها ڪيئن هئا؟' انهن جواب ڏنو، 'اسان انهن کي نماز ۾ ڇڏيو ۽ اسان انهن وٽ نماز ۾ آيا'.
حديث
Imam Malik : 374
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ قَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُنْ لَأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَقَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لِأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا
مونکي مالڪ کان هشام بن عروه کان وٺي رسول الله ﷺ جي زال عائشه کان ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'ابوبڪر سان ملو، ان کي چئو ته ماڻهن جي امامت ڪري'. عائشه چيو: 'يا رسول الله ﷺ بيشڪ ابو بڪر، جيڪڏهن هو توهان جي جاءِ تي هجي ها ته ماڻهو سندس روئڻ جي ڪري سندس آواز نه ٻڌي سگهن ها. عمر کي چئو ته ماڻهن جي امامت ڪري'. هن چيو: 'ابوبڪر کي چئو ته ماڻهن جي امامت ڪري'. عائشه چيو: 'پوءِ مون حفشه کي چيو، 'الله جي رسول کي چئو ته جيڪڏهن ابوبڪر توهان جي جاءِ تي هجي ها ته ماڻهو سندس روئڻ جي ڪري سندس آواز نه ٻڌي سگهن ها'. عائشه چيو: 'پوءِ مون حفشه کي چيو، 'الله جي رسول کي چئو ته 'جيڪڏهن ابوبڪر توهان جي جاءِ تي هجي ها ته ماڻهو سندس روئڻ جي ڪري سندس آواز نه ٻڌي سگهن ها'، ته اهي سندس روئڻ جي ڪري کيس نه ٻڌي سگهن ها. عمر کي چئو ته ماڻهن جي امامت ڪري'. حفشه به اهو ئي ڪيو. رسول الله ﷺ فرمايو: 'توهان يوسف جي دوستن وانگر آهيو!' "ابوبڪر کي ماڻهن جي اڳواڻي ڪرڻ جو حڪم ڏيو." حفشه عائشه کي چيو؛ 'سچ پچ مان توهان کان بهتر نه آهيان - اهو ڪم نٿو ڪري -'.
حديث
Imam Malik : 375
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ أَنَّهُ قَالَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ النَّاسِ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ فَسَارَّهُ فَلَمْ يُدْرَ مَا سَارَّهُ بِهِ حَتَّى جَهَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ يَسْتَأْذِنُهُ فِي قَتْلِ رَجُلٍ مِنْ الْمُنَافِقِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَهَرَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ الرَّجُلُ بَلَى وَلَا شَهَادَةَ لَهُ فَقَالَ أَلَيْسَ يُصَلِّي قَالَ بَلَى وَلَا صَلَاةَ لَهُ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُولَئِكَ الَّذِينَ نَهَانِي اللَّهُ عَنْهُمْ
مون کي مالڪ کان، [ابن شهاب] کان، [عثا بن يزيد الليثي] کان، [عبيدالله بن عدي بن الخيار] کان، هن چيو ته: 'جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم ماڻهن ۾ ويٺا هئا، هڪ ماڻهو وٽس آيو ۽ کيس سرگوشي ڪئي ۽ اهو معلوم نه ٿيو ته هن ڇا سرگوشي ڪئي. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي سخت ڪيو، ۽ اهو معلوم ٿيو ته ان ماڻهو رسول الله صلي الله عليه وسلم کان هڪ منافق ماڻهوءَ کي مارڻ جي اجازت گهري. اهو ڏيندي، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ڇا هن شاهدي نه ڏني ته الله کان سواءِ ڪو به معبود ناهي ۽ محمد صلي الله عليه وسلم الله جا رسول آهن؟' ان شخص جواب ڏنو، 'ها، اهو صحيح آهي، پر شهادت صحيح ناهي!' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پڇيو، 'ڇا هن نماز نه پڙهي؟' ان شخص جواب ڏنو، 'ها، پر هن جي نماز صحيح نه هئي.' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: ”هي اهي ماڻهو آهن جن کي الله مون کي قتل ڪرڻ کان منع ڪيو آهي“.
حديث
Imam Malik : 376
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْ قَبْرِي وَثَنًا يُعْبَدُ اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى قَوْمٍ اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ
مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، عطا بن يسار کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: اي الله، منهنجي قبر کي عبادت لاءِ بت نه بڻاءِ، الله جو غضب انهن ماڻهن تي تمام سخت هو جن پنهنجي نبي جي قبر کي مسجد بڻايو.
حديث
Imam Malik : 377
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍكَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهُوَ أَعْمَى وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالْمَطَرُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذْهُ مُصَلًّى فَجَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فَأَشَارَ لَهُ إِلَى مَكَانٍ مِنْ الْبَيْتِ فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
مونکي مالڪ کان، [ابن شهاب کان]، [محمود بن ربيع الانصاري کان]، ٻڌايو ويو آهي ته [عتبان بن مالڪ] پنهنجي قوم جي امامت ڪئي جيتوڻيڪ هو انڌو هو. پوءِ هن رسول الله ﷺ کي چيو ته: 'اوندهه، مينهن ۽ ٻوڏ هئي، جڏهن ته مان انڌو هوس. اي الله جا رسول! مان توهان کي عرض ڪريان ٿو ته منهنجي گهر ۾ نماز پڙهو، اهڙي جاءِ تي جتي مان نماز پڙهندس.' پوءِ رسول الله ﷺ وٽ آيا ۽ چيو ته: 'توهان ڪهڙي جاءِ پسند ڪندا ته مان نماز پڙهان؟' هن ان کي پنهنجي گهر ۾ هڪ جاءِ ڏيکاري ته جيئن رسول الله ﷺ ان ۾ نماز پڙهي سگهن.'
حديث
Imam Malik : 378
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَمِّهِأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْتَلْقِيًا فِي الْمَسْجِدِ وَاضِعًا إِحْدَى رِجْلَيْهِ عَلَى الْأُخْرَىو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَعُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا كَانَا يَفْعَلَانِ ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، عباد بن تميم کان، سندس چاچي کان، ٻڌايو ويو آهي ته هن هڪ ڀيري رسول الله ﷺ کي مسجد ۾ هڪ پير ٻئي جي مٿان رکي ليٽيل ڏٺو هو. اسان کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سعيد بن مسيب کان، ٻڌايو ويو آهي ته عمر بن خطاب ۽ عثمان بن عفان به ساڳيو ڪم ڪيو.
حديث
Imam Malik : 379
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍقَالَ لِإِنْسَانٍ إِنَّكَ فِي زَمَانٍ كَثِيرٌ فُقَهَاؤُهُ قَلِيلٌ قُرَّاؤُهُ تُحْفَظُ فِيهِ حُدُودُ الْقُرْآنِ وَتُضَيَّعُ حُرُوفُهُ قَلِيلٌ مَنْ يَسْأَلُ كَثِيرٌ مَنْ يُعْطِي يُطِيلُونَ فِيهِ الصَّلَاةَ وَيَقْصُرُونَ الْخُطْبَةَ يُبَدُّونَ أَعْمَالَهُمْ قَبْلَ أَهْوَائِهِمْ وَسَيَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ قَلِيلٌ فُقَهَاؤُهُ كَثِيرٌ قُرَّاؤُهُ يُحْفَظُ فِيهِ حُرُوفُ الْقُرْآنِ وَتُضَيَّعُ حُدُودُهُ كَثِيرٌ مَنْ يَسْأَلُ قَلِيلٌ مَنْ يُعْطِي يُطِيلُونَ فِيهِ الْخُطْبَةَ وَيَقْصُرُونَ الصَّلَاةَ يُبَدُّونَ فِيهِ أَهْوَاءَهُمْ قَبْلَ أَعْمَالِهِمْ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان روايت آهي ته [عبدالله بن مسعود] ڪنهن کي چيو ته؛ 'يقيناً، توهان اهڙي دور ۾ رهو ٿا جتي فقيه گهڻا آهن جڏهن ته قراءت ڪندڙ ٿورا آهن، قرآن جا قانون محفوظ آهن جڏهن ته حروف ضايع ڪيا ويا آهن. ٿورا پڇن ٿا پر گهڻا فتويٰ ڏئي سگهن ٿا. اهي نماز کي ڊگهو ڪن ٿا ۽ خطبو مختصر ڪن ٿا. ۽ خواهشن تي خيرات کي ترجيح ڏين ٿا. پوءِ انسان تي هڪ اهڙو وقت ايندو جڏهن فقه جا ماهر گهٽ هوندا، پر گهڻا قارع. قرآن جا اکر محفوظ آهن جڏهن ته ان جي قانونن کي نظرانداز ڪيو ويندو آهي. گهڻا پڇن ٿا ۽ ٿورا فتويٰ ڏئي سگهن ٿا. اهي خطبو ڊگهو ڪن ٿا ۽ نماز کي مختصر ڪن ٿا. ۽ اهي پنهنجين خواهشن کي پنهنجي عملن کان اڳ رکن ٿا.'
حديث
Imam Malik : 380
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ بَلَغَنِيأَنَّ أَوَّلَ مَا يُنْظَرُ فِيهِ مِنْ عَمَلِ الْعَبْدِ الصَّلَاةُ فَإِنْ قُبِلَتْ مِنْهُ نُظِرَ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عَمَلِهِ وَإِنْ لَمْ تُقْبَلْ مِنْهُ لَمْ يُنْظَرْ فِي شَيْءٍ مِنْ عَمَلِهِ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان روايت ڪئي وئي آهي ته هن چيو ته مون تائين پهتو آهي ته: 'بندي جي عمل مان سڀ کان پهرين جيڪا شيءِ نظر اچي ٿي اها نماز آهي. جيڪڏهن سندس دعا قبول ٿي وڃي ته سندس ٻيا عمل نظر ايندا. جيڪڏهن سندس دعا قبول نه ٿي ته سندس ٻيا عمل بلڪل به نظر نه ايندا.'
