Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 341
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ لَا يَقْنُتُ فِي شَيْءٍ مِنْ الصَّلَاةِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، ٻڌايو آهي ته [عبدالله بن عمر] ڪڏهن به نماز ۾ قنوت نه پڙهندو هو.
حديث
Imam Malik : 342
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْأَرْقَمِكَانَ يَؤُمُّ أَصْحَابَهُ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ يَوْمًا فَذَهَبَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ الْغَائِطَ فَلْيَبْدَأْ بِهِ قَبْلَ الصَّلَاةِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، حسيام بن عروه کان، سندس پيءُ کان، ٻڌايو ته [عبدالله بن ارقم] پنهنجن اصحابن جو امام ٿيو. هڪ ڏينهن جڏهن نماز جو وقت ٿيو ته هو قضا ڪرڻ لاءِ ويو، جڏهن واپس آيو ته چيائين ته: مون رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'جيڪڏهن توهان مان ڪو قضا ڪرڻ چاهي ٿو ته نماز کان اڳ قضا ڪري.''
حديث
Imam Malik : 343
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَلَا يُصَلِّيَنَّ أَحَدُكُمْ وَهُوَ ضَامٌّ بَيْنَ وَرِكَيْهِ
مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، روايت آهي ته [عمر بن خطاب] چيو ته: 'توهان مان ڪو به پنهنجي ٻنهي رانن کي گڏ ڪري نماز نه پڙهي - يعني پنهنجي ٻنهي رانن کي گڏ ڪري ڇو ته هو پنهنجي پيٽ کي روڪي ٿو.'
حديث
Imam Malik : 344
و حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَلَائِكَةُ تُصَلِّي عَلَى أَحَدِكُمْ مَا دَامَ فِي مُصَلَّاهُ الَّذِي صَلَّى فِيهِ مَا لَمْ يُحْدِثْ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُقَالَ مَالِك لَا أَرَى قَوْلَهُ مَا لَمْ يُحْدِثْ إِلَّا الْإِحْدَاثَ الَّذِي يَنْقُضُ الْوُضُوءَ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابو الزناد، الاعرج، ابو هريره کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'فرشتا توهان مان هڪ لاءِ دعا ڪندا آهن جيستائين هو پنهنجي نماز جي جاءِ تي آهي، ۽ جيستائين هو اڃا تائين پنهنجي حديث نه پڙهي آهي، 'اللهم اغفر لله، اللهم اغفر لله' - اي الله ان کي بخش، اي الله ان تي رحم ڪر-'. مالڪ چيو: 'مون کي اهي لفظ نظر نه ٿا اچن، 'جيستائين ان کي حديث نه هجي' پر اهي حديثون جيڪي وضو کي باطل ڪري سگهن ٿيون'.
حديث
Imam Malik : 345
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَزَالُ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاةٍ مَا كَانَتْ الصَّلَاةُ تَحْبِسُهُ لَا يَمْنَعُهُ أَنْ يَنْقَلِبَ إِلَى أَهْلِهِ إِلَّا الصَّلَاةُ
مون کي مالڪ، ابو الزناد، الاعرج، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'توهان مان هڪ نماز ۾ رهندو جيستائين نماز ان کي روڪيندي رهي. ان کي پنهنجي گهر وارن ڏانهن واپس وڃڻ کان سواءِ ٻيو ڪجهه به نه روڪيندو سواءِ نماز جي.'
حديث
Imam Malik : 346
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ أَنَّ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ كَانَ يَقُولُمَنْ غَدَا أَوْ رَاحَ إِلَى الْمَسْجِدِ لَا يُرِيدُ غَيْرَهُ لِيَتَعَلَّمَ خَيْرًا أَوْ لِيُعَلِّمَهُ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ كَانَ كَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ رَجَعَ غَانِمًا
مون کي مالڪ کان [سميه] ابوبڪر جي اڳوڻي غلام کان ٻڌايو هو ته [ابوبڪر بن عبدالرحمان] چيو هو ته؛ 'جيڪو صبح يا شام مسجد ڏانهن ويندو آهي، ان جو مسجد کان سواءِ ٻيو ڪو به ارادو ناهي، نيڪي سکڻ يا ان کي سيکارڻ لاءِ، پوءِ هو پنهنجي گهر ڏانهن موٽندو آهي. تنهنڪري هو ان شخص وانگر آهي جيڪو الله جي رستي ۾ جهاد ڪري ٿو؛ غنيمت سان گهر وڃ'.
حديث
Imam Malik : 347
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ ثُمَّ جَلَسَ فِي مُصَلَّاهُ لَمْ تَزَلْ الْمَلَائِكَةُ تُصَلِّي عَلَيْهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ فَإِنْ قَامَ مِنْ مُصَلَّاهُ فَجَلَسَ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ لَمْ يَزَلْ فِي صَلَاةٍ حَتَّى يُصَلِّيَ
مالڪ مون کي [نعيم بن عبدالله المجمر] کان ٻڌايو ته هن [ابو هريره] کي چوندي ٻڌو ته: 'جڏهن توهان مان ڪو نماز پڙهي ته پنهنجي نماز جي جاءِ تي ويهو. يقيناً ملائڪ هميشه ان لاءِ دعا ڪندا رهندا؛ اللهمغفر الله، اللهمرحمه - اي الله، ان کي بخش، اي الله، ان تي رحم ڪر -. جيڪڏهن هو پنهنجي نماز جي جاءِ تان اٿي ۽ نماز جي انتظار ۾ مسجد ۾ ويٺو ته به ان کي نماز ۾ شمار ڪيو ويندو جيستائين هو نماز نه پڙهي.'
حديث
Imam Malik : 348
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِمَا يَمْحُو اللَّهُ بِهِ الْخَطَايَا وَيَرْفَعُ بِهِ الدَّرَجَاتِ إِسْبَاغُ الْوُضُوءِ عِنْدَ الْمَكَارِهِ وَكَثْرَةُ الْخُطَى إِلَى الْمَسَاجِدِ وَانْتِظَارُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ
مون کي مالڪ کان، علاء بن عبدالرحمٰن بن يعقوب کان، سندس پيءُ کان، ابو هريره کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: ڇا مان توهان کي اهڙي شيءِ ڏيکاريان جيڪا گناهن کي ميٽي ۽ درجات کي بلند ڪري؟ ڏکئي وقت ۾ مڪمل طور تي وضو ڪرڻ، مسجد ڏانهن گهڻا قدم کڻڻ، ۽ نماز کان پوءِ نماز جو انتظار ڪرڻ. اهو رباط وانگر آهي، اهو رباط وانگر آهي، اهو رباط وانگر آهي.
حديث
Imam Malik : 349
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمْ الْمَسْجِدَ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يَجْلِسَ
مون کي مالڪ کان، عامر بن عبدالله بن زبير کان، عمرو بن سليم الزرقي کان، ابو قتاده انصاري کان، ٻڌايو ويو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: جڏهن توهان مان ڪو مسجد ۾ داخل ٿئي ته ان کي ويهڻ کان اڳ ٻه رڪعتون پڙهڻ گهرجن.
حديث
Imam Malik : 350
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ قَالَ لَهُأَلَمْ أَرَ صَاحِبَكَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ يَجْلِسُ قَبْلَ أَنْ يَرْكَعَقَالَ أَبُو النَّضْرِ يَعْنِي بِذَلِكَ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَيَعِيبُ ذَلِكَ عَلَيْهِ أَنْ يَجْلِسَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ قَبْلَ أَنْ يَرْكَعَ قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك وَذَلِكَ حَسَنٌ وَلَيْسَ بِوَاجِبٍ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته عمر بن عبيدالله جي اڳوڻي غلام [ابو نضلر] کان، [ابو سلمه بن عبدالرحمان] کان ته هن پڇيو؛ 'ڇا مون نه ڏٺو؛ ته توهان جو ساٿي جڏهن مسجد ۾ داخل ٿيو، ته ٻه رڪعتون پڙهڻ کان اڳ ويٺو هو؟' ابو نضلر جواب ڏنو؛ 'اهو ئي عمر بن عبيدالله جو مطلب هو.' ابو سلمه ان کي ان لاءِ ملامت ڪئي، يعني جڏهن هو مسجد ۾ داخل ٿيو ته ٻه رڪعتون پڙهڻ کان اڳ فوري طور تي ويٺو.' يحييٰ چيو؛ مالڪ چيو؛ 'اهو سنت آهي واجب نه آهي.'
حديث
Imam Malik : 351
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ إِذَا سَجَدَ وَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى الَّذِي يَضَعُ عَلَيْهِ جَبْهَتَهُقَالَ نَافِعٌ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْبَرْدِ وَإِنَّهُ لَيُخْرِجُ كَفَّيْهِ مِنْ تَحْتِ بُرْنُسٍ لَهُ حَتَّى يَضَعَهُمَا عَلَى الْحَصْبَاءِ
مون کي يحييٰ مالڪ [نافع] جي باري ۾ ٻڌايو آهي ته جڏهن [عبدالله بن عمر] سجدو ڪندو هو ته پنهنجي هٿن جون کجيون اتي رکي ڇڏيندو هو جتي هو پنهنجي پيشاني رکندو هو. نافع چيو ته: 'هڪ تمام ٿڌي ڏينهن تي مون ڏٺو ته هن پنهنجا هٿ پنهنجي آستين مان ڪڍيا، پوءِ انهن کي ڪنگر تي رکيائين'.
حديث
Imam Malik : 352
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُمَنْ وَضَعَ جَبْهَتَهُ بِالْأَرْضِ فَلْيَضَعْ كَفَّيْهِ عَلَى الَّذِي يَضَعُ عَلَيْهِ جَبْهَتَهُ ثُمَّ إِذَا رَفَعَ فَلْيَرْفَعْهُمَا فَإِنَّ الْيَدَيْنِ تَسْجُدَانِ كَمَا يَسْجُدُ الْوَجْهُ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [نافع] چيو آهي ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: 'جيڪو پنهنجي پيشاني کي زمين تي رکي، اهو پنهنجي هٿن جون تريون اتي رکي جتي هو پنهنجي پيشاني کي رکي ٿو. جيڪڏهن هو اٿي ته ٻنهي کي مٿي ڪري، ڇاڪاڻ ته ٻئي هٿ به سجدو ڪن ٿا جيئن چهرو سجدو ڪري ٿو.'
حديث
Imam Malik : 353
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي حَازِمٍ سَلَمَةَ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ وَحَانَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَقَالَ أَتُصَلِّي لِلنَّاسِ فَأُقِيمَ قَالَ نَعَمْ فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ فِي الصَّلَاةِ فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِي الصَّفِّ فَصَفَّقَ النَّاسُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَا يَلْتَفِتُ فِي صَلَاتِهِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ مِنْ التَّصْفِيقِ الْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ امْكُثْ مَكَانَكَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ حَتَّى اسْتَوَى فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لِي رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمْ مِنْ التَّصْفِيحِ مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيُسَبِّحْ فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ وَإِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابو حازم، سلمه بن دينار، سهل بن سعد الساعدي کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ بني عمرو بن عوف ڏانهن صلح ڪرائڻ لاءِ ويا. پوءِ نماز جو وقت آيو، پوءِ هڪ اذان ڏيندڙ ابو بڪر وٽ آيو ۽ پڇيو ته، 'ڇا توهان ماڻهن جي امامت ڪرڻ لاءِ تيار آهيو جيڪڏهن مان اقامت چوان؟' ابو بڪر چيو؛ 'ها'. پوءِ ابو بڪر ماڻهن جي امامت ڪئي، ۽ رسول الله ﷺ جڏهن ماڻهو نماز پڙهي رهيا هئا ته آيا. پوءِ هو اندر داخل ٿيو ۽ صف جي صف ۾ بيٺو. ماڻهو تاڙيون وڄائي رهيا هئا - اشارو ڪري رهيا هئا - پر ابو بڪر اڃا تائين پوئتي نه مڙيو جيستائين جڏهن گهڻا ماڻهو تاڙيون وڄائي رهيا هئا، ابو بڪر پوئتي ڏٺو ۽ رسول الله ﷺ کي ڏٺو. پوءِ رسول الله ﷺ ابو بڪر کي اشارو ڪيو ته جتي هو هو اتي ئي رهي. ابو بڪر ٻئي هٿ مٿي ڪيا ۽ رسول الله ﷺ جي حڪم جي تعريف ڪئي، شال الله عليه وسلم، ان کي چيو. پوءِ هو پوئتي هٽيو جيستائين صف ۾ سڌو نه ٿيو، پوءِ رسول الله ﷺ اڳتي آيا ۽ دعا گهري. جڏهن فارغ ٿيا، تڏهن پڇيائون: 'اي ابو بڪر، جڏهن مان توکي چوان ٿو ته توکي پنهنجي جاءِ تي رهڻ کان ڇا روڪيو آهي؟' ابو بڪر جواب ڏنو: 'ابو قحافه جي پٽ لاءِ رسول الله ﷺ جي سامهون نماز جي امامت ڪرڻ مناسب ناهي'. رسول الله ﷺ پوءِ فرمايو: 'مان توهان مان گهڻا ڇو تاڙيون وڄائيندا ڏسان ٿو. جنهن کي به نماز دوران ڪجهه ٿئي ٿو، ته ان کي بلند آواز سان چوڻ گهرجي. جيڪڏهن دعا جي مالا سان ياد ڏياريو وڃي ته هو ڦري ويندو. تاڙيون عورتن لاءِ آهن'.
حديث
Imam Malik : 354
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَلَمْ يَكُنْ يَلْتَفِتُ فِي صَلَاتِهِ
مون کي مالڪ کان ۽ نافع کان روايت آهي ته [ابن عمر] ڪڏهن به نماز ۾ پنهنجو مٿو نه ڦيرايو.
حديث
Imam Malik : 355
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْقَارِئِ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَوَرَائِي وَلَا أَشْعُرُ بِهِ فَالْتَفَتُّ فَغَمَزَنِي
مون کي مالڪ کان [ابو جعفر القاري] کان روايت ڪئي وئي آهي ته هن چيو ته؛ 'مان نماز پڙهي رهيو هوس ۽ [عبدالله بن عمر] منهنجي پويان ويٺو هو. پر مون کي سندس موجودگي محسوس نه ٿي جيستائين مون پوئتي نه ڏٺو. پوءِ ابن عمر مون کي اشارو ڪيو - پوئتي نه مڙڻ -'.
حديث
Imam Malik : 356
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ أَنَّهُ قَالَدَخَلَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ الْمَسْجِدَ فَوَجَدَ النَّاسَ رُكُوعًا فَرَكَعَ ثُمَّ دَبَّ حَتَّى وَصَلَ الصَّفَّو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ كَانَ يَدِبُّ رَاكِعًا
يحييٰ مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، ابو امامه بن سهل بن حنيف کان، ٻڌايو آهي ته هن چيو ته: '[زيد بن ثابت] مسجد ۾ داخل ٿيو ۽ ماڻهن کي سجدو ڪندي ڏٺو، تنهن ڪري هن به سجدو ڪيو. پوءِ زيد بن ثابت رڙهندو رهيو جيستائين صف تائين نه پهتو. مون کي مالڪ کان ٻڌايو ويو آهي ته اهو هن تائين پهتو آهي؛ ته عبدالله مسعود رڪوع جي حالت ۾ چئن پيرن تي هلي رهيو هو'.
حديث
Imam Malik : 357
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ أَنَّهُمْ قَالُوايَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي عَلَيْكَ فَقَالَ قُولُوا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ
مون کي يحيٰ، مالڪ کان، عبدالله بن ابوبڪر بن حزم کان، سندس والد کان، عمرو بن سليم الزرقي کان روايت ڪري ٿو ته پاڻ فرمايائون؛ مون کي [ابو حميد السعدي] ٻڌايو ويو آهي ته انهن چيو ته؛ ”يا رسول الله! اسان توهان تي ڪيئن درود موڪلي سگهون ٿا؟ “ هن جواب ڏنو؛ 'پڙهو؛ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى الْاَرْضِيَ الْعَظِيْمِ وَالْأَرْضِيَ الْعَظِيْمِ وَ بَارِكَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى الْعَالَمِيْ وَ الْاَرْضِيَ الْعَالَمِيْنَ . - اي الله، محمد ۽ سندس زالن ۽ اولاد لاءِ خوشحالي جي دعا ڪر جيئن تو ابراهيم جي خاندان کي خوشحالي ڏني هئي، ۽ محمد ۽ سندس زالن ۽ اولاد تي رحمت نازل ڪر جيئن تو ابراهيم جي خاندان کي برکت عطا ڪئي هئي، بيشڪ تون سڀ کان وڌيڪ تعريف ڪيل ۽ سڀ کان وڌيڪ بزرگ آهين-'.
حديث
Imam Malik : 358
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهُ قَالَأَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَجْلِسِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ لَهُ بَشِيرُ بْنُ سَعْدٍ أَمَرَنَا اللَّهُ أَنْ نُصَلِّيَ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ نُصَلِّي عَلَيْكَ قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى تَمَنَّيْنَا أَنَّهُ لَمْ يَسْأَلْهُ ثُمَّ قَالَ قُولُوا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ فِي الْعَالَمِينَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ وَالسَّلَامُ كَمَا قَدْ عَلِمْتُمْ
مونکي مالڪ کان [نعيم بن عبدالله المجمر] کان [محمد بن عبدالله بن زيد] تائين ٻڌايو ويو آهي ته هن ان کي [ابو مسعود انصاري] کان ٻڌايو ته هن چيو ته: 'رسول الله صلي الله عليه وسلم اسان وٽ سعد بن عباده جي مجلس ۾ آيا. پوءِ بصير بن عباده کان پڇيو؛ 'يا رسول الله! الله اسان کي حڪم ڏنو آهي ته توهان لاءِ دعا ڪريون. پوءِ اسان توهان لاءِ ڪيئن دعا ڪريون؟' ابو مسعود انصاري چيو؛ 'رسول الله صلي الله عليه وسلم خاموش رهيا. جيستائين اسان کي اميد نه هجي ته ان کان پڇيو ويندو'. پوءِ هن چيو؛ 'پڙهو؛' اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى مُحَمَّدٍ وَاللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَبَارِكَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى إِبْرَاهِيمَ فِلْ عَلَى مُحَمَّدٍ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَبَارَكْ عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَبَارَكْتَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ كَمَا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
حديث
Imam Malik : 359
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ رَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيَقِفُ عَلَى قَبْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُصَلِّي عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ
مون کي مالڪ کان، عبدالله بن دينار کان، ٻڌايو هو ته: مون [عبدالله بن عمر] کي رسول الله ﷺ جي قبر تي بيٺل ڏٺو. پوءِ هن رسول الله ﷺ، ابوبڪر ۽ عمر لاءِ دعا گهري.
حديث
Imam Malik : 360
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي قَبْلَ الظُّهْرِ رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَ الْمَغْرِبِ رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ وَبَعْدَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ رَكْعَتَيْنِ وَكَانَ لَا يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ حَتَّى يَنْصَرِفَ فَيَرْكَعَ رَكْعَتَيْنِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، ابن عمر کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم ظهر کان اڳ ٻه رڪعتون، ان کان پوءِ ٻه رڪعتون، مغرب کان پوءِ ٻه رڪعتون پنهنجي گهر ۾ پڙهندا هئا، ۽ عشاء جي نماز کان پوءِ ٻه رڪعتون. پاڻ جمعي کان پوءِ سنت نماز نه پڙهندا هئا جيستائين فارغ نه ٿيندا هئا، پوءِ ٻه رڪعتون پڙهندا هئا.
