Imam Malik (الامام مالك) - 1594 حديث
حديث
Imam Malik : 321
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ رَأَيْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍفِي السَّفَرِ وَهُوَ يُصَلِّي عَلَى حِمَارٍ وَهُوَ مُتَوَجِّهٌ إِلَى غَيْرِ الْقِبْلَةِ يَرْكَعُ وَيَسْجُدُ إِيمَاءً مِنْ غَيْرِ أَنْ يَضَعَ وَجْهَهُ عَلَى شَيْءٍ
مون کي مالڪ کان يحييٰ بن سعيد کان ٻڌايو هو ته: 'مون [انس بن مالڪ] کي رستي ۾ گڏهه تي نماز پڙهيندي ڏٺو، جيتوڻيڪ گڏهه قبلي کان سواءِ ڪنهن ٻئي طرف منهن ڪري رهيو هو. هن پنهنجو منهن ڪنهن به شيءِ تي نه رکڻ جي اشارن سان رڪوع ۽ سجدو ڪيو'.
حديث
Imam Malik : 322
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ مُوسَى بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَبِي مُرَّةَ مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّ أُمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى عَامَ الْفَتْحِ ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ مُلْتَحِفًا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ
مون کي يحييٰ، مالڪ، موسيٰ بن ميسرة، ابو مُرة جي اڳوڻي غلام عقيل بن ابو طالب کان، [ام هاني بنت ابو طالب] ٻڌايو هو ته، مڪي جي شهر جي افتتاح وقت، رسول الله صلي الله عليه وسلم اٺ رڪعتون نماز پڙهي هئي ۽ هڪ ڪپڙو پائي رهيا هئا.
حديث
Imam Malik : 323
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا مُرَّةَ مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أُمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ تَقُولُذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْفَتْحِ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ وَفَاطِمَةُ ابْنَتُهُ تَسْتُرُهُ بِثَوْبٍ قَالَتْ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَنْ هَذِهِ فَقُلْتُ أُمُّ هَانِئٍ بِنْتُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ مَرْحَبًا بِأُمِّ هَانِئٍ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غُسْلِهِ قَامَ فَصَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ مُلْتَحِفًا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَعَمَ ابْنُ أُمِّي عَلِيٌّ أَنَّهُ قَاتِلٌ رَجُلًا أَجَرْتُهُ فُلَانُ بْنُ هُبَيْرَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ يَا أُمَّ هَانِئٍ قَالَتْ أُمُّ هَانِئٍ وَذَلِكَ ضُحًى
مون کي مالڪ کان [ابو نضلر] جي اڳوڻي غلام عمر بن عبيدالله کان ٻڌايو هو؛ ته [ابو مُرّہ] جيڪو عقيل بن ابو طالب جو اڳوڻو غلام هو، ان کي خبر ڏني؛ ته هن [ام هاني بنت ابو طالب] کي چوندي ٻڌو ته: 'مان رسول الله صلي الله عليه وسلم سان مليو جڏهن فتح مڪي ٿيو. مون کيس غسل ڪندي ڏٺو، جڏهن ته سندس ڌيءَ فاطمه کيس ڪپڙي سان ڍڪي ڇڏيو هو'. ام هاني بنت ابو طالب چيو؛ 'پوءِ مون کيس سلام ڪيو'. هن جواب ۾ پڇيو؛ 'اهو ڪير آهي؟' مون جواب ڏنو؛ 'ام هاني بنت ابو طالب'. هن چيو؛ 'خوش آمدید، اي ام هاني'. غسل ڪرڻ کان پوءِ، هو اٿيو ۽ اٺ رڪعتون قميص پائي پڙهيون. جڏهن هو فارغ ٿيو، ته مون چيو؛ 'يا رسول الله! منهنجو ڀاءُ علي هڪ اهڙي ماڻهوءَ کي مارڻ چاهيندو هو جنهن کي مون پناهه ڏني هئي، اهو ماڻهو فلاڻو بن هبيره هو'. رسول الله صلي الله عليه وسلم پوءِ چيو؛ ' 'اي ام هاني، اسان انهن ماڻهن کي تحفظ ڏيون ٿا جن کي توهان تحفظ ڏنو آهي'. ام هاني چيو؛ 'اهو اڳ ۾ ٿيو هو'.
حديث
Imam Malik : 324
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي سُبْحَةَ الضُّحَى قَطُّ وَإِنِّي لَأَسْتَحِبُّهَا وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَدَعُ الْعَمَلَ وَهُوَ يُحِبُّ أَنْ يَعْمَلَهُ خَشْيَةَ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ النَّاسُ فَيُفْرَضَ عَلَيْهِمْ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، عروه بن زبير کان، رسول الله ﷺ جي زال عائشه کان، هن چيو ته: مون ڪڏهن به رسول الله ﷺ کي سنت نماز پهرين پڙهندي نه ڏٺو آهي، پر مان ان جي سفارش ڪريان ٿو. يقيناً، رسول الله ﷺ ڪڏهن ڪڏهن ڪو عمل ڇڏي ڏيندا هئا جيتوڻيڪ هو ان کي ڪرڻ پسند ڪندا هئا، ڇاڪاڻ ته هو پريشان هو ته جيڪڏهن ماڻهو ان کي جاري رکندا ته اهو انهن تي واجب ٿي ويندو.
حديث
Imam Malik : 325
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا كَانَتْ تُصَلِّي الضُّحَى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ ثُمَّ تَقُولُ لَوْ نُشِرَ لِي أَبَوَايَ مَا تَرَكْتُهُنَّ
مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، عائشه کان، روايت آهي ته هن اٺ رڪعتون چاشت جي نماز پڙهي ۽ پوءِ چيو: 'جيڪڏهن منهنجا والدين ٻيهر جيئرا ڪيا وڃن ته مان انهن کي نه ڇڏيندس - چاشت جي نماز'.
حديث
Imam Malik : 326
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ جَدَّتَهُ مُلَيْكَةَ دَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِطَعَامٍ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُومُوا فَلِأُصَلِّيَ لَكُمْ قَالَ أَنَسٌ فَقُمْتُ إِلَى حَصِيرٍ لَنَا قَدْ اسْوَدَّ مِنْ طُولِ مَا لُبِسَ فَنَضَحْتُهُ بِمَاءٍ فَقَامَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَفَفْتُ أَنَا وَالْيَتِيمُ وَرَاءَهُ وَالْعَجُوزُ مِنْ وَرَائِنَا فَصَلَّى لَنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ
مون کي يحييٰ، مالڪ، اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه، انس بن مالڪ کان ٻڌايو آهي ته سندس ڏاڏي، ڪمپورڪه، رسول الله صلي الله عليه وسلم کي کاڌي ۾ شرڪت جي دعوت ڏني. پوءِ پاڻ طعام کائيندا ۽ چوندا هئا ته: 'توهان کي نماز پڙهڻ گهرجي، مان توهان جي امامت ڪندس'. انس چيو ته: 'پوءِ مان اسان جي چَٽيءَ تي بيٺو جيڪو بار بار استعمال ڪرڻ جي ڪري ڪارو هو. پوءِ مون ان تي پاڻي ڇِڙڪايو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم چَٽيءَ تي بيٺو، مان ۽ هڪ يتيم ٻار سندس پٺيان قطار ۾ بيٺا هئاسين، جڏهن ته پوڙها ماڻهو اسان جي پٺيان بيٺا هئا. پوءِ پاڻ اسان سان گڏ ٻه رڪعتون نماز پڙهي، پوءِ هليا ويا.'
حديث
Imam Malik : 327
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِالْهَاجِرَةِ فَوَجَدْتُهُ يُسَبِّحُفَقُمْتُ وَرَاءَهُ فَقَرَّبَنِي حَتَّى جَعَلَنِي حِذَاءَهُ عَنْ يَمِينِهِ فَلَمَّا جَاءَ يَرْفَا تَأَخَّرْتُ فَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ
مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، عبيدالله بن عبدالله بن عتبه کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته: ”مون [عمر بن خطاب] سان هڪ سخت گرم شام ۾ ملاقات ڪئي، ۽ مون کيس سنت نماز پڙهندي ڏٺو. مان سندس پٺيان نماز پڙهڻ لاءِ اٿيس، پر پوءِ هن مون کي پنهنجي ويجهو ڪيو، جيستائين مان ساڄي پاسي سندس برابر نه ٿيس. جڏهن يرفا آيو ته مان فوري طور تي پوئتي هٽي ويس، پوءِ اسان سندس پٺيان صف ٺاهي.“
حديث
Imam Malik : 328
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ يُصَلِّي فَلَا يَدَعْ أَحَدًا يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلْيَدْرَأْهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ
مون کي يحييٰ، مالڪ، زيد بن اسلم، عبدالرحمان بن ابو سعيد الخدري، سندس پيءُ کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو آهي ته: جڏهن توهان مان ڪو نماز پڙهي ته ڪنهن کي به پنهنجي اڳيان نه لنگهڻ ڏئي. جيترو ٿي سگهي صبر ڪري، جيڪڏهن انڪار ڪري ته ان کي قتل ڪري. بيشڪ اهو شيطان آهي.
حديث
Imam Malik : 329
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّ أَرْسَلَهُ إِلَى أَبِي جُهَيْمٍ يَسْأَلُهُ مَاذَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَارِّ بَيْنَ يَدَيْ الْمُصَلِّي فَقَالَ أَبُو جُهَيْمٍقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ يَعْلَمُ الْمَارُّ بَيْنَ يَدَيْ الْمُصَلِّي مَاذَا عَلَيْهِ لَكَانَ أَنْ يَقِفَ أَرْبَعِينَ خَيْرًا لَهُ مِنْ أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِقَالَ أَبُو النَّضْرِ لَا أَدْرِي أَقَالَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ شَهْرًا أَوْ سَنَةً
مون کي مالڪ کان عمر بن عبيدالله جي اڳوڻي غلام [ابو نضل] کان، [بصر بن سعيد] کان ٻڌايو ويو آهي ته زيد بن خالد الجهني کيس [ابو جحيم] ڏانهن موڪليو ته جيئن ان کان پڇي ته هن رسول الله صلي الله عليه وسلم کان هڪ اهڙي شخص بابت ڇا ٻڌو آهي جيڪو نماز پڙهيندڙ ماڻهن جي اڳيان لنگهي ويو. ابو جحيم جواب ڏنو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته جيڪڏهن نماز پڙهيندڙ جي اڳيان لنگهندڙ کي خبر هجي ته ان جو گناهه ڪهڙو آهي، ته پوءِ چاليهه تائين بيهڻ ان لاءِ نماز پڙهيندڙ جي اڳيان لنگهڻ کان بهتر آهي. ابو نضل چيو ته مون کي خبر ناهي، ڇا هن چاليهه ڏينهن، يا مهينا، يا سال چيو هو؟
حديث
Imam Malik : 330
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ كَعْبَ الْأَحْبَارِ قَالَلَوْ يَعْلَمُ الْمَارُّ بَيْنَ يَدَيْ الْمُصَلِّي مَاذَا عَلَيْهِ لَكَانَ أَنْ يُخْسَفَ بِهِ خَيْرًا لَهُ مِنْ أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ
مون کي مالڪ کان، زيد بن اسلم کان، عطا بن يسار کان، روايت آهي ته ڪعب الاحبار چيو ته: جيڪڏهن نمازي جي اڳيان لنگهندڙ کي خبر هجي ته ان جو گناهه ڪهڙو آهي، ته ان لاءِ ان جي اڳيان لنگهڻ کان بهتر هوندو ته زمين ۾ دفن ڪيو وڃي.
حديث
Imam Malik : 331
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ لَا يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْ أَحَدٍ وَلَا يَدَعُ أَحَدًا يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ
مون کي مالڪ کان ۽ نافع کان روايت آهي ته [عبدالله بن عمر] ڪڏهن به ڪنهن نمازي جي اڳيان نه لنگهندو هو ۽ نه ئي ڪنهن کي پنهنجي اڳيان لنگهڻ ڏيندو هو.
حديث
Imam Malik : 332
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَأَقْبَلْتُ رَاكِبًا عَلَى أَتَانٍ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ قَدْ نَاهَزْتُ الْاحْتِلَامَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي لِلنَّاسِ بِمِنًى فَمَرَرْتُ بَيْنَ يَدَيْ بَعْضِ الصَّفِّ فَنَزَلْتُ فَأَرْسَلْتُ الْأَتَانَ تَرْتَعُ وَدَخَلْتُ فِي الصَّفِّ فَلَمْ يُنْكِرْ ذَلِكَ عَلَيَّ أَحَدٌ
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابن شهاب، عبيدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود، عبدالله بن عباس کان روايت ڪئي آهي ته: ”مان هڪ گڏهه تي سوار هوس، ان وقت مون کي احتلام جي مدت ويجهو اچي رهي هئي. رسول الله صلي الله عليه وسلم منيٰ ۾ ماڻهن جي امامت ۾ نماز پڙهي رهيا هئا. مان هڪ صف جي اڳيان لنگهيس، پوءِ هيٺ لهي ويس ۽ پنهنجي گڏهه کي گاهه کائڻ لاءِ ڇڏي ڏنو. پوءِ مان صف مان نڪري ويس، پر ڪنهن به مون کي نه روڪيو“.
حديث
Imam Malik : 333
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُلَا يَقْطَعُ الصَّلَاةَ شَيْءٌ مِمَّا يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْ الْمُصَلِّي
مون کي مالڪ کان، ابن شعيب کان، سليم بن عبدالله کان، روايت آهي ته عبدالله بن عمر چيو ته: ڪنهن به شخص جي نماز ان ڪري نه ٿي ٽوڙي سگهجي جو ڪو سندس اڳيان کان گذري وڃي.
حديث
Imam Malik : 334
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَنَّ أَبَاهُكَانَ يُصَلِّي فِي الصَّحْرَاءِ إِلَى غَيْرِ سُتْرَةٍ
مون کي مالڪ کان ۽ هشام بن عروه کان روايت آهي ته [سندس پيءُ] صحرا ۾ بغير ڪنهن رڪاوٽ جي نماز پڙهي.
حديث
Imam Malik : 335
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْقَارِئِ أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَإِذَا أَهْوَى لِيَسْجُدَ مَسَحَ الْحَصْبَاءَ لِمَوْضِعِ جَبْهَتِهِ مَسْحًا خَفِيفًا
مون کي يحييٰ، مالڪ، ابو جعفر القاري کان، ٻڌايو آهي ته هن چيو ته: مون [عبدالله بن عمر] کي ڏٺو جڏهن هو سجدي ۾ ڪري پيو، ۽ پنهنجي پيشاني جي ڪنڪرين کي هلڪي ڌڪ سان صاف ڪري رهيو هو.
حديث
Imam Malik : 336
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ أَبَا ذَرٍّ كَانَ يَقُولُمَسْحُ الْحَصْبَاءِ مَسْحَةً وَاحِدَةً وَتَرْكُهَا خَيْرٌ مِنْ حُمْرِ النَّعَمِ
مون کي مالڪ کان روايت آهي ته يحييٰ بن سعيد چيو ته ابوذر چيو ته: 'هڪ ڀيرو پٿري صاف ڪرڻ ڪافي آهي، ۽ ان کي ڇڏڻ ڳاڙهي اُٺ کان بهتر آهي.'
حديث
Imam Malik : 337
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِكَانَ يَأْمُرُ بِتَسْوِيَةِ الصُّفُوفِ فَإِذَا جَاءُوهُ فَأَخْبَرُوهُ أَنْ قَدْ اسْتَوَتْ كَبَّرَ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، نافع کان، ٻڌايو ته [عمر بن الخطاب] صفن کي سڌي ڪرڻ جو حڪم ڏنو، جيڪڏهن اهي ايندا ۽ کيس ٻڌائيندا ته صفون سڌيون ڪيون ويون آهن، ته هو تڪبير چوندو هو.
حديث
Imam Malik : 338
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ مَعَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَفَقَامَتْ الصَّلَاةُ وَأَنَا أُكَلِّمُهُ فِي أَنْ يَفْرِضَ لِي فَلَمْ أَزَلْ أُكَلِّمُهُ وَهُوَ يُسَوِّي الْحَصْبَاءَ بِنَعْلَيْهِ حَتَّى جَاءَهُ رِجَالٌ قَدْ كَانَ وَكَلَهُمْ بِتَسْوِيَةِ الصُّفُوفِ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّ الصُّفُوفَ قَدْ اسْتَوَتْ فَقَالَ لِي اسْتَوِ فِي الصَّفِّ ثُمَّ كَبَّرَ
مون کي مالڪ کان سندس چاچي [ابو سهيل بن مالڪ] کان سندس پيءُ کان روايت آهي ته هن چيو ته: 'مان [عثمان بن عفان] سان گڏ هوس، ۽ اقامت پڙهي وئي، جڏهن ته مان اڃا تائين ان سان ڳالهائي رهيو هوس، ان کي فرض ادا ڪرڻ لاءِ چئي رهيو هوس. ۽ مان ان سان ڳالهائيندو رهيس جڏهن ته هو پنهنجي جوتن سان بجر کي هموار ڪري رهيو هو. پوءِ جڏهن ڪجهه ماڻهو آيا جن کي صفون سڌي ڪرڻ جو ڪم سونپيو ويو هو ۽ انهن کيس ٻڌايو ته صفون سڌيون آهن، ته هن مون کي چيو ته صفون سڌيون ڪريو.' پوءِ هن تڪبير چيو.
حديث
Imam Malik : 339
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ الْبَصْرِيِّ أَنَّهُ قَالَمِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَافْعَلْ مَا شِئْتَ وَوَضْعُ الْيَدَيْنِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فِي الصَّلَاةِ يَضَعُ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى وَتَعْجِيلُ الْفِطْرِ وَالِاسْتِينَاءُ بِالسَّحُورِ
يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالڪريم بن ابو المخارق البشري کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته؛ 'پيغمبرن جي قولن مان هڪ آهي؛ جيڪڏهن توهان کي شرم نه اچي، ته جيئن توهان چاهيو، دعا گهرڻ وقت پنهنجا هٿ پار ڪريو، پنهنجي ساڄي هٿ کي پنهنجي کاٻي هٿ جي مٿان رکو، روزو افطار ڪرڻ وقت جلدي ڪريو ۽ کاڌو ختم ڪريو.'
حديث
Imam Malik : 340
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ أَنَّهُ قَالَكَانَ النَّاسُ يُؤْمَرُونَ أَنْ يَضَعَ الرَّجُلُ الْيَدَ الْيُمْنَى عَلَى ذِرَاعِهِ الْيُسْرَى فِي الصَّلَاةِقَالَ أَبُو حَازِمٍ لَا أَعْلَمُ إِلَّا أَنَّهُ يَنْمِي ذَلِكَ
مون کي مالڪ کان، ابو حازم بن دينار کان، سهل بن سعد کان، روايت ڪئي وئي آهي ته هن چيو ته: ماڻهن کي حڪم ڏنو ويو آهي ته نماز دوران پنهنجو ساڄو هٿ کاٻي هٿ تي رکي. ابو حازم چيو ته: "مون کي سهل بن سعد بابت خبر ناهي سواءِ ان جي ته هن ان کي سٺي طريقي سان بيان ڪيو."
